ตอนที่ 9 : ๔ จุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 พ.ย. 60

ลิงก์สำหรับดาวน์โหลดมาแล้วจ้าาา

พ่ายรักเจ้าบ่าว
กนกนุช
www.mebmarket.com
“คุณไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหม”“...”“ผมขอคุยกับคุณสักห้านาทีได้ไหมแล้วจะกลับ” ปริญญาต่อรองไม่สนใจสายตาโกรธเกลียดของกรินทร์“...”“ผมพูดกับดาแล้ว เขาไม่เอาเรื่องคุณ...”“เอาเรื่องอะไร! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง ไปสิ กลับไปปลอบใจเธอสิ หึ คิดว่าฉันรักฉันแคร์คุณมากถึงขั้นยอมให้ผู้หญิงของคุณมาทุบตี ใส่ร้ายฉันแบบนี้หรือไง ไปเลยมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย ฉันเกลียดคุณ!” พูดจบก็วิ่งขึ้นบันไดไปทั้งน้ำตา เธอหวังแค่ว่าเขาจะมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง แต่กลับมาตอกย้ำว่าเธอเป็นคนผิด คนแบบนี้เหรอที่เธอสมควรจะรัก...


วันนี้ลงให้อ่าน 2 ตอนรวด ขอบคุณที่ติดตาม และยอดดาวน์โหลดที่ไปโหลดกันล่วงหน้าก่อนแจ้งนะค้าาาขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

จุดเริ่มต้น

 

ปริญญามองผู้หญิงที่เมาหลับไม่รู้เรื่องด้วยสายตาวาววับ และแทบจะหักคอเธอเป็นสองท่อนตอนที่เดินเข้าไปประชิดร่างที่คละคลุ้งด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ เขากำลังจะเข้านอนแต่อนุวัตรโทร.เรียกให้ไปรับ คนโดยบอกว่า แฟนของเขาเมาหมดสภาพอยู่ที่ร้านและมีแววว่าจะถูกหิ้วในไม่ช้าหากเขาไม่ไปรับตัวมา จากที่ง่วงและเหนื่อยจากงานมาทั้งวันก็ต้องรีบสวมเสื้อผ้าแล้วขับรถไปที่ผับของเพื่อนแทบจะทันทีที่วางสาย

“เพ้อแต่ชื่อแกว่ะ ถ้าไม่โทร.เรียกแกก็ไม่รู้จะเรียกใครแล้วล่ะ” อนุวัตรบอกเมื่อเพื่อนหันมามองหน้าอย่างเอาเรื่อง แล้วก็ได้แต่ยิ้มแหยเมื่อเพื่อนมองหน้าคล้ายกับอย่างจะชกหน้าเขาสักเปรี้ยง “ทำไมมองหน้าฉันแบบนั้นวะ”

“ช่างเถอะ” ปริญญาตัดบทก่อนจะช้อนอุ้มคนที่เมาไม่รู้เรื่องไว้ในอ้อมแขน พยายามรวบแขนอีกฝ่ายไว้ เมื่อเธอทำท่าจะลูบตามใบหน้าของเขาและพูดอะไรเรื่อยเปื่อยแทบจับใจความไม่ได้

“ขอบใจมากว่ะ ฉันกลับก่อนนะจะพาแม่นี่ไปส่งที่บ้าน”

“อืมขับรถดี ๆ มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจากันสิวะ” อนุวัตรแซ็ว เพราะพอจะเดาความคิดเพื่อนออกได้สักพัก

ปริญญาไม่ต่อความกับเพื่อนจอมกวนประสาท เขาอุ้มมินตรากระชับเข้าอ้อมแขนแล้วเดินไปขึ้นรถทันที ก่อนที่คนเมาจะเอะอะพูดจาไม่น่าฟังออกมาให้ลูกค้าในร้านตกใจไปมากกว่านี้

 “เฮ้อ...จะปากแข็งไปได้อีกสักแค่ไหนว้า” อนุวัตรมองเพื่อนที่อุ้มคนเมาเดินออกจากร้านไปยิ้ม ๆ และเอ่ยคนเดียวอย่างขำ ๆ  

 

ปริญญา ยัดร่างคนเมาไว้ที่เบาะข้างคนขับแล้ววิ่งวกกลับไปนั่งหลังพวงมาลัยก่อนจะขับออกจากผับของเพื่อน และมุ่งหน้าไปยังบ้านของหญิงสาว

“ผู้หญิงอะไรไม่รักษาเนื้อรักษาตัวเลยสักนิด ทำอย่างกับอายุสิบห้า สิบหก อกหักก็ดื่มเหล้า เมาแล้วก็ไม่ยอมกลับบ้านช่อง”

“ไม่มาววว” เสียงคนไม่เมาเถียง

ปริญญาหันมามองแวบหนึ่งก่อนจะหันไปสนใจถนนตรงหน้าต่อ กระทั่งถึงหน้าบ้านของอีกฝ่ายเขามีสีหน้าหงุดหงิดไม่น้อยที่ต้องลดกระจกลงแล้วจอดให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหน้าบ้านของเธอเดินมาตรวจดู

“ผมเอาลูกสาวบ้านนี้มาส่ง เธอเมามากครับ”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมีสีหน้าไม่เชื่อ เพราะมินตราไม่ใช่คนที่จะเกเรและเมามายกลับบ้านอย่างที่ผู้ชายหน้าหล่อนี่พูด

“คุณหนูเหรอครับ” ชายวัยกลางคนเดินมาดูที่ฝั่งข้างคนขับ พอเห็นว่าเป็นมินตราก็ตาโต รีบเปิดประตูให้อย่างรวดเร็ว

ปริญญาเลื่อนกระจกขึ้นแล้วขับเข้าไปในบริเวณบ้านที่กว้างขวางของเศรษฐีตระกูลดัง กว่าจะขับรถวนมาเทียบที่บันไดก็ไกลโข ด่านสองที่เจอคือยายป้าที่เขาไม่ถูกจริตตั้งแต่เจอที่โรงพยาบาลวันนั้น ตอนเขาอุ้มลูกสาวของผู้หญิงคนนั้นไปนอนที่โซฟา ยายป้านั่นมองเขาตั้งแต่ปลายเส้นผมจรดปลายเล็บขบ จากนั้นก็เอ่ยแบบมาดผู้ดีว่า

“ฉันขอคุยกับคุณหน่อยสิ รีบไหม”

ปริญญาพยายามที่จะไม่ถอนหายใจออกมา “ไม่ครับ”

“นั่งสิ”

ปริญญายอมนั่งอย่างว่าง่ายและรอฟังอย่างใจเย็น

“ฉันอยากขอร้องคุณในฐานะคนเป็นแม่ ฉันรู้ว่าช่วงนี้ยายมิ้มทุกข์ใจเกี่ยวกับเรื่องของคุณ จะเป็นไปได้ไหมว่า คุณจะยอมรับรักลูกสาวฉันไปก่อน หากลองคบหาดูใจกันไปแล้วไปกันไม่ได้ ยายมิ้มก็คงจะตัดใจเลิกตอแยคุณไปเอง”

คุณดวงใจเอ่ยออกไปอย่างลำบากใจ ใช่ว่าจะอยากทำวิธีนี้ แต่นี่ก็เพื่อลูกสาวทั้งสิ้น

“คงไม่ได้หรอกครับ ผมกลัวว่าใครจะว่าเอาได้ว่าผมคบไฮโซหวังรวยทางลัด คิดจะเป็นหนูตกถังข้าวสาร”

“คุณก็มีฐานะนี่...ใครจะว่าได้”

ปริญญาเกือบเลิกคิ้วอย่างยียวน เขารู้สึกทึ่งกับผู้หญิงตรงหน้ามาก นี่ถึงขั้นสืบประวัติของเขาแล้วเรียบร้อย ให้ตายเหอะ!

“แต่ผมไม่มีหน้ามีตาทางสังคมนะครับ แย่หน่อย ควงผมไปไหนลูกสาวคุณคงอาย”

“ไม่หรอกเรื่องนั้นฉันดูคนออก ตกลงว่า...”

“ผมไม่ตกลงครับ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ผมขอตัวนะครับ” ปริญญาทำท่าลุกขึ้นแล้วกำลังจะเดินไปที่ประตู แต่อยู่ ๆ เสียงงึมงำด่าทอเขาว่าใจร้ายติด ๆ กันหลายครั้งทั้งที่ไม่มีสตินั่นก็ทำให้เขาใจอ่อนอีกจนได้ เขาหันกลับไปมองคนข้างหลังอีกรอบ “แต่ก็มีวิธีหนึ่งนะที่ผมอาจจะเปิดใจลองยอมคบกับลูกสาวคุณ”

“วิธีอะไรเธอบอกมาสิ”

เขาเม้มปากแสร้งครุ่นคิดแต่ที่จริงคิดมาตั้งนานแล้ว “ให้เธอไปทำงานเป็นลูกน้องผมสิ บัตรเครดิตห้ามพก รถห้ามใช้...”

“มันจะมากไปแล้วนะ นั่นมัน...”

“หนูจะทำค่ะแม่” เสียงอ้อแอ้เอ่ยออกมาจนแทบฟังไม่ออก

ปริญญามองหน้าคนที่เมาจนแทบจะนั่งไม่ไหวด้วยดวงตาไหววูบ

“หนูจะลำบากนะลูก” คุณดวงใจบอกลูกสาวด้วยสีหน้ากังวล

“ไม่ลำบากค่ะแม่ หนูทำได้ แม่ให้หนูทำนะคะ” มินตราร้องขอในสภาพน้ำตาคลอ พอน้ำตาไหลออกมาอาบแก้มก็เช็ดป้อย ๆ ราวกับเด็ก

ปริญญาบอกไม่ถูกว่าควรเดินตามแผนเอาคืนสองแม่ลูกนี่ต่อไหม บางทีใจเขาก็ไม่ได้แข็งอย่างที่แสดงออก

“งั้นก็แล้วแต่หนูเถอะ” คุณดวงใจเอ่ยออกไปในที่สุด

ปริญญาเอ่ยขอตัวทันทีหลังจากนั้น ตอนที่กำลังจะเปิดประตูรถนั้นก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อมีมือนุ่มนิ่มราวกับคนที่ไม่เคยหยิบจับงานหนักจับเสื้อด้านหลังไว้และเลื่อนมาจับมือเขา ปริญญาหันไปดูก็เห็นคนที่น้ำตาคลอเบ้ายืนไม่มั่นคงมองอยู่

“ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาสฉัน ฉันจะพยายาม...ฉันจะพยายามไม่ทำให้คุณเกลียดฉันไปมากกว่านี้ รักไม่รักไม่เป็นไร คุณไม่เกลียดฉันก็พอ”

ปริญญาอยากจะพูดอะไรสักอย่างออกไป แต่คนที่ยืนแทบไม่ไหวก็หันหลังเดินจากไปแล้วทั้งน้ำตา เขามองตามหลังก็เห็นไหล่บางสั่นไหวด้วยแรงสะอื้นอย่างน่าเวทนา...

           

            มินตราตื่นเช้ามาด้วยอาการปวดหัวและปวดกระบอกตา เธอพอจะจำเรื่องเมื่อคืนได้บ้างว่าตกลงอะไรไว้กับปริญญา ในความไร้สตินั่นเธอพูดอะไรออกไปบ้างไม่รู้ รู้แต่ว่า เธอทำเหมือนผู้หญิงสิ้นคิดไปแล้วเรียบร้อยเมื่อคืนนี้

หมายเลขโทรศัพท์ของปริญญาที่เธอเคยได้มาจากธาราถูกกดโทร.ออก เธอรออยู่นานปลายสายแต่ไม่ยอมรับสาย จนกระทั่งเกือบจะวางสายจึงได้ยินเสียงของปลายสายดังขึ้น

“สวัสดีครับ”

มินตราประหม่าจนลืมเรื่องที่จะคุยไปชั่วขณะ กระทั่งได้ยินเสียงนุ่ม ๆ ของเขาดังมาตามสายอีกครั้ง

“คุณจะพูดไหม ไม่งั้นผมจะวาง”

“ฉันจะถามว่าให้ฉันไปทำงานที่ไหนค่ะ”

“มาที่ตึกปริญ รู้จักไหม”

“เดี๋ยวฉันบอกคนขับรถ เขาน่าจะรู้จักค่ะ”

“งั้นแค่นี้นะ”

“เดี๋ยวค่ะ! คือ...ฉันต้องไปทำงานอะไรเหรอคะ”

“วันแรกก็นึกกลัวงานที่ผมจะให้ทำแล้วเหรอ กลัวว่างานจะหนักเกินความสามารถคุณหนูเอาแต่ใจอย่างคุณ?”

“เปล่าค่ะ! ฉันก็แค่อยากรู้ไม่ได้หรือไง”

“มาถึงแล้วคุณก็จะรู้เอง ผมฝากให้คนมาสอนงานคุณแล้ว”

มินตราทำความเข้าใจอยู่นาน แต่ก็อดถามไม่ได้ “ฉันไม่ได้ทำงานกับคุณเหรอคะ”

“ผมเป็นวิศวกรนะคุณ งานผมลงไซต์งานทุกวัน หรือคุณจะมายืนหอบแปลนบ้านแปลนตึกตามผมต้อย ๆ ในไซต์งานที่มีผู้ชายเป็นฝูง?”

“เปล่า! ฉันแค่ถาม อย่างนั้นคุณจะให้ฉันมาทำงานกับคุณเพื่อ?”

“เพื่อความสะใจมั้ง”

“นั่นสินะฉันก็เมาจนเลอะเลือน ถ้าเมื่อคืนไม่เมาฉันคงไม่รับปากคุณหรอก”

“ผมก็ว่างั้น คนหยิบโหย่งอย่างคุณจะทำอะไรได้”

ได้ยินแบบนั้นมินตราก็ฮึดสู้ และไม่ต่อล้อต่อเถียงให้เปลืองน้ำลายอีก ดีเหมือนกันแบบนี้เธอจะได้ตัดใจง่ายขึ้น

“มีไรจะถามอีกไหม”

“ไม่ค่ะ”

“รีบมาล่ะคุณ และท่องให้ขึ้นใจห้ามใช้รถและบัตรเครดิต โอเค?”

“ค่ะ”


ผลงานที่ผ่านมาเชิญโหลดตามลิงก์นี้ค้าาาาาาาาาาาา 

สามีตัวร้าย
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ฉันหิวน้ำ” ประโยคที่ไม่ควรเกิดขึ้นในบรรยากาศที่คนสองคนแทบฆ่ากันตายแบบนี้ผุดขึ้นมาได้อย่างไรไม่รู้ แต่แก้วเจ้าจอมยอมโดนด่าว่าทุกอย่างในตอนนี้ เพราะเธอคอแห้งไปหมดแล้วจริง ๆ ทว่าแทนที่เขาจะตอกหน้าเธอด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ แต่เขากลับก้มหยิบขวดน้ำเปล่าที่พราวหยดน้ำขึ้นมา จากนั้นก็แกะพลาสติกที่ปากขวดออกแล้วยื่นให้เธอแก้วเจ้าจอมรับมาดื่มด้วยท่าทางงง ๆ “ดื่มช้า ๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอก” คีรีบอกจากนั้นก็เดินไปที่หัวเรือแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ เขาไม่ได้สนใจแก้วเจ้าจอมอีก เพราะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางกระโดดหนีเขาไปตอนนี้แน่ ดูก็รู้ว่ากลัวตายแค่ไหน!เขาตั้งหน้าตั้งตาขับเรือให้ถึงเกาะ พอไปถึงที่นั่นเขาจะได้ทำอะไร ๆ สะดวกขึ้น ตอนนี้ก็ให้คนคิดหนีดีใจไปก่อน ถึงเกาะแล้วแก้วเจ้าจอมจะได้รู้ไว้ว่า อย่าคิดจะหนีเป็นรอบสองอีกเด็ดขาด!


เจ้าสาวเบอร์รอง
กนกนุช
www.mebmarket.com
   “คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ”     กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว...      กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที



คล้องใจภรรยา
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน”“ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว”“ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ!“เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ”

และ...อีกหลาย ๆ เล่ม 55555

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...
รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”







กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!



รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


  

ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมมาเม้นต์บอกกันนะคะ ^^ ฝากเพจด้วยนะคะ ขอบคุณที่กดไลก์ กดแชร์ และ Favorites 

สุดท้ายแวะไปด่า หรือทักทายกันได้ที่เพจนี้  https://www.facebook.com/jinjuta18091987/ ได้เผื่อวันไหนอัพมาก อัพน้อยหรือไม่อัพเลย (น่าตบเนอะ)55 ฝนจะเเจ้งหน้าเพจเด้อค่ะเด้อ  กราบขอบคุณงาม ๆ นะจ๊ะที่ร้ากกก จุ๊บ ๆ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

6 ความคิดเห็น