ตอนที่ 12 : ๗ ขี้นินทาจนได้เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    14 พ.ย. 60

อีกหนึ่งตอนจะหมดโควต้าเรื่องนี้นะคะ รีบอ่านกันน้าาา ขอบคุณทุกคอมเมนต์และการติดตามค้าาาา

ปล.ไปโหลดกันยังค้าาาพี่เก่งกับมิ้มมีให้โหลดแล้วนะคะ อิอิ 


ขี้นินทาจนได้เรื่อง

 

ยังไม่ทันได้หาความจริงเรื่องที่ปริญญาพาผู้หญิงไปเลี้ยงดู ธาราก็เกิดปวดท้องคลอดเสียก่อน ที่บ้านวุ่นวายกันไปหมด เพราะตื่นเต้นกับการที่เหลนคนแรกจะลืมตามาดูโลก มินตราโทร.ไปลางานกับปริญญา โดยใช้เหตุผลว่าขอลากิจ เขาก็แค่ทำเสียงรับรู้และวางสายไป เธอจึงตัดสินใจไม่เล่าอะไรให้เขาฟังมากกว่านั้น เพราะหากเขาอยากรู้ก็คงถามเอง

“เข้าไปกันตั้งนานแล้วไม่รู้เป็นยังไงกันบ้าง” คุณดวงใจเอ่ยขึ้นเป็นห่วงทั้งลูกสะใภ้ทั้งหลานจนนั่งไม่ติด เมื่อก่อนตอนยังไม่ญาติดีกันก็ใช่ว่านางจะเกลียดชังลูกสะใภ้อะไรนัก แค่ไม่ชอบใจที่ไม่ได้ลูกสะใภ้ในฝันก็เท่านั้น ทว่าพอได้ลองเปิดใจให้ธารา นางจึงได้รู้ว่า ทำไมลูกชายจึงรักภรรยามากขนาดนั้น ตอนหลังจึงกลายเป็นนางกับลูกสาวที่ตามติดธาราแจแทน

“นั่นสิคะ แต่แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่ช้างอยู่ด้วยทั้งคน” มินตราปลอบผู้เป็นแม่ ขณะที่พ่อกับย่าก็นั่งลุ้นเอาใจช่วยไม่ห่าง

คุณดวงใจบีบมือที่กุมไว้เป็นการปลอบใจทั้งตัวเองและลูกสาวไปด้วย

เวลาผ่านไปเท่าไหร่พวกเธอไม่รู้แต่เหมือนนานแสนนานสำหรับคนรอ พอแพทย์และพยาบาลเดินแถวออกมาจากห้องคลอด ตามติดด้วยกรินทร์ ทุกคนก็กรูเข้าไปหาทันที

“ไปรอน้ำที่ห้องกันดีกว่าครับ ทุกคนปลอดภัยดี ลูกสาวของผมหน้าตาน่าชังเชียวครับ” กรินทร์บอกกับทุกคนทั้งที่ตายังบวม ๆ

คุณดวงใจกอดลูกชายที่ตายังแดง ๆ เพราะผ่านการร้องไห้มาแน่น พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้นข้างในห้องคลอด “งั้นไปรอน้องที่ห้องไปลูก ตอนนี้เป็นพ่อคนเต็มตัวแล้วนะลูก แม่ดีใจด้วย”

กรินทร์ยิ้มให้ผู้เป็นแม่ เอ่ยขอบคุณเบา ๆ ก่อนหันไปชวนทุกคนไปนั่งรอธาราที่ห้องพักฟื้น

“ตอนเมียคลอด เราก็นั่งร้องไห้หรือไงช้าง” คุณย่าอาภาเอ่ยถามหลานชายยิ้ม ๆ

กรินทร์เดินไปกอดผู้เป็นย่าแน่น “ผมรักเธอจังครับย่า ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมก็คิดว่าผมรักเธอมากแล้ว พอเห็นสิ่งที่เธอทำเพื่อผม ทำเพื่อเราทุกคนวันนี้ผมยิ่งรักเธอจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้”

ทุกคนมองกรินทร์ยิ้ม ๆ พอจะเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายดี

มินตราเห็นพี่ชายแล้วก็อดพูดขึ้นไม่ได้ “พี่ช้างโชคดีที่มีภรรยาเป็นพี่น้ำ และพี่น้ำก็โชคดีที่ได้พี่ช้างเป็นสามี มิ้มเห็นแบบนี้แล้วยังคิดอยู่เลยว่า มิ้มจะโชคดีแบบพี่ ๆ ไหม ยิ่งเห็นครอบครัวของพี่ ๆ สมบูรณ์แบบแบบนี้ยิ่งคิดหนัก แต่ยังไงก็ตามมิ้มดีใจกับพี่ช้างด้วยนะคะ”

กรินทร์ยื่นมือไปโยกศีรษะน้องสาวแรง ๆ “ก็รีบหาเข้าสิ พี่เชื่อว่าสักวันมิ้มจะเจอคนที่รักมิ้ม และมิ้มก็รักเขา เชื่อพี่”

“มิ้มจะรอวันนั้นค่ะ” มินตราตอบพี่ชาย

ขณะนั้นเองที่พยาบาลเข็นเตียงคนไข้มาพอดี ทุกคนปรี่เข้าไปล้อมคุณแม่มือใหม่และถามอย่างเป็นห่วง พอเห็นว่าธารายิ้มแย้มแจ่มใสดีแม้จะออกอาการเพลีย ๆ อยู่บ้างก็ค่อยเบาใจ ไม่นานพยาบาลก็พาเด็กน้อยตัวแดง ๆ เข้ามาหา ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่ ชื่นชมจนพอใจก็ปล่อยให้พ่อแม่ลูกได้ใช้เวลาเป็นส่วนตัว อีกทั้งอยากให้สมาชิกใหม่ของบ้านได้ลองฝึกกินนมดู

มินตรากลับบ้านพร้อมกับทุกคน เพื่อไปเตรียมเสื้อผ้าแล้วเอามาส่งให้พี่ชาย สองสามวันหลังธาราคลอดเธอวิ่งเข้าวิ่งออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น จนกระทั่งวันที่สี่คนที่เธอไม่คิดว่าจะได้เจอก็โผล่มาที่โรงพยาบาล

มินตราไม่รู้ว่าต้องทำหน้าแบบไหนเมื่อต้องเผชิญหน้ากันแบบนี้ อาจจะเพราะมีประเด็นให้เคืองใจก่อนลางาน ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลก ๆ

“เชิญคุณเข้าไปก่อนเลยค่ะ พอดีฉันนึกได้ว่าลืมของไว้ที่รถ” มินตราบอกขณะที่ประตูลิฟต์เปิดออกรับ

ปริญญาจ้องหน้าคนที่ทำตัวแปลก ๆ แล้วทำไม่สนใจ “เชิญครับ”

เธอเอ่ยขอตัวกับเขา จากนั้นก็ปล่อยให้ผู้ชายที่ไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเดินเข้าลิฟต์ไปคนเดียว ส่วนเธอก็หนีไปนั่งรอที่ห้องอาหารของโรงพยาบาล เพื่อให้เขากลับไปก่อนแล้วค่อยไปหาพี่สะใภ้ เธอกะเวลาไว้หนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าของพี่ชายที่เตรียมมาจากบ้านมาถือไว้ ตอนที่กำลังจะเดินไปที่ลิฟต์อยู่ ๆ ก็มีคนมาคว้าแขนไว้ก่อน เธอเกือบจะสะบัดออกแล้วหากไม่เห็นว่าเป็นใคร แต่ถึงอย่างไรก็ยังพยายามแกะมือใหญ่ ๆ ออกจากข้อมือตัวเองอยู่ดี แม้ว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยก็ตาม

“ปล่อยค่ะ มีอะไรก็พูดมาเถอะอย่ามาฉุกกระชากลากถูกันแบบนี้ฉันไม่ชอบ” มินตราบอกเสียงเรียบ ต่อให้ธารายืนยันว่าเขาเป็นคนดีที่ไม่มีทางเจ้าชู้ แต่ภาพวันนั้นก็ยังติดตาติดในสมองไม่เคยลืม

“คุณเอาเรื่องนั้นไปเล่าให้น้ำฟังทำไม” กรินทร์ถามเสียงเข้ม

มินตราที่แกะแขนของเขาออกได้ถอยห่างไปหลายก้าว

“ผมไม่ชอบให้ใครเอาเรื่องของผมไปพูดลับหลัง แล้วการที่น้ำรู้เรื่องพวกนั้นผมก็ยิ่งไม่ชอบ ผมกับน้ำเรารู้จักกันมานาน ผมไม่อยากให้น้ำผิดหวังในตัวผม ฉะนั้นต่อไปนี้ไม่ว่าคุณจะไปรู้ไปเห็นอะไรมาก็ไม่ควรจะเล่าให้น้ำฟัง ผมไม่อยากให้น้ำคิดมาก”

มินตราฟังแล้วก็ได้แต่พยักหน้าเหมือนจะเข้าใจ ทั้งที่จริงแล้วเธอไม่เข้าใจอะไรเลย ตอนนี้เธออยู่ในสถานการณ์ไหนกันแน่ ผู้ชายคนนี้เลี้ยงผู้หญิงเป็นตัวเป็นตนไว้เป็นเมียเก็บ กิ๊กหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่กลับคอยทำตัวเป็นมดแดงแฝงรังมะม่วงพี่สะใภ้ของเธอ

“คุณเล่าอะไรให้เธอฟังบ้าง” ปริญญาถามและจ้องหน้าคนที่เอาแต่หลบตาเขา

มินตราเสหันไปมองทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าของปริญญา เพราะกลัวว่าสายตาของเธอจะบอกอะไรกับเขามากกว่าที่ปากจะเอ่ยออกมา

“ฉันแค่เล่าไม่กี่อย่างค่ะ ส่วนใหญ่เป็นงานที่คุณให้ทำกับเรื่องคนของคุณ”

“แล้วนี่คุณจะหยุดงานถาวร ไม่ไปทำงานแล้วใช่ไหม สามสี่วันแล้วไม่ไปทำงาน” ปริญญาถามคนตรงหน้าที่ยังไม่ยอมหันมาสบตา

“เดี๋ยวพรุ่งนี้จะกลับไปทำค่ะ”

ปริญญาพยักหน้าแล้วก้มดูนาฬิกาข้อมือตัวเอง “ผมแค่จะมาเตือนเรื่องคำพูดของคุณ ผมไปล่ะ ถ้าคุณหลบผมอยู่ก็รีบขึ้นไปเถอะ ผมไม่อยากให้น้ำอยู่คนเดียว”

พูดจบเขาก็เดินผละจากไป มินตรามองตามด้วยความรู้สึกที่ยากบรรยาย ก่อนจะเดินไปยังลิฟต์เพื่อเฝ้าไข้พี่สะใภ้

 

ตอนที่มินตราเดินเข้าไปในห้องนั้นเหมือนธาราจะรออยู่ก่อนแล้ว เด็กหญิง ณ มน หลับปุ๋ยอยู่บนเตียงข้าง ๆ ผู้เป็นแม่

มินตราเอาของวางไว้ที่ชั้นวาง ก่อนจะเดินเข้าไปหาพี่สะใภ้ที่นอนมองเธออยู่

“พี่น้ำเป็นยังไงบ้างคะ แล้วพี่ช้างได้แวะมาไหมคะ” มินตราพยายามยิ้มแย้มแจ่มใสและถามถึงพี่ชายที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลนี้

“คุณช้างแวะมาก่อนที่พี่เก่งจะเข้ามาค่ะ” ธาราตั้งใจเอ่ยถึงปริญญาแล้วลอบสังเกตสีหน้าของน้องสามีก็เห็นว่าอีกฝ่ายหน้าหงอยลงไปทันที “เป็นอะไรไปมิ้ม”

มินตรามองพี่สะใภ้แล้วส่ายหน้า ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอไม่รู้จะพูดอะไร แต่หลักใหญ่ใจความอยู่ที่คำพูดที่แฝงความไม่พอใจของปริญญาลอยเข้ามาในห้วงความคิดเธอตลอดเวลานั่นมากกว่า

“พี่ถามพี่เก่งแล้วนะเรื่องนั้น”

มินตราเงยหน้ามองพี่สะใภ้แทบจะทันที สายตาของเธอแสดงความสนใจชัดเจน แต่ก็อ่อนแสงลงเมื่อคำพูดของปริญญาลอยเข้ามาครอบงำอีกรอบ

ธารามองน้องสามีอย่างเอ็นดู “พี่เก่งบอกว่า เพิ่งเลี้ยงดูผู้หญิงคนนั้นหลังจากที่รู้ว่าพี่จดทะเบียนสมรสกับคุณช้าง เขาไปเจอกันที่ผับ ตอนแรกแค่จะช่วยเหลือผู้หญิงคนนั้น เพราะถูกผู้ชายรังแก แต่สุดท้ายไปตกลงอะไรกันยังไงพี่ก็ไม่ได้ถาม ตอนนี้เลยให้ไปอยู่ที่อพาร์ทเมนท์นั่น” ธาราสังเกตสีหน้าของน้องสามีแล้วก็พูดต่อ “พี่เก่งไม่ใช่คนที่เจ้าชู้หรอกค่ะ เขาไม่ใช่คนที่มักง่าย แต่เขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่มีรัก โลภ โกรธ หลง ตอนนี้และก่อนหน้าเขาไม่มีพันธะ แต่พี่ว่าถ้าเขารักใครสักคนจริง ๆ เขาก็เลิกได้ค่ะ”

“เขาคงรักพี่น้ำมากเลยทำใจไม่ได้ ถึงทำแบบนั้น” มินตราเอ่ยออกมาในที่สุด

“พี่ก็ถามเขาไปเหมือนกัน เขาบอกว่า มีส่วนแค่ครึ่งเดียวอีกครึ่งหนึ่งเขาสงสารผู้หญิงคนนั้น”

มินตราเดินเข้าไปจับมือพี่สะใภ้และห่มผ้าให้ “พี่น้ำนอนเถอะนะคะ มิ้มขอบคุณมากที่ช่วยถามเขาเรื่องนั้น แต่พี่น้ำไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พรุ่งนี้มิ้มจะกลับไปทำงานกับเขาแล้ว มิ้มไม่ได้คิดอะไรหรอกค่ะ พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ เดี๋ยวมิ้มนั่งอยู่ตรงนั้นเป็นเพื่อนค่ะ”

ธาราพยักหน้า เพราะเธอเองก็ง่วงเต็มที เพียงไม่นานก็หลับไปอย่างไม่รู้ตัว...

ลิงก์สำหรับดาวน์โหลดมาแล้วจ้าาา ฝากพี่เก่งกับยัยมิ้มด้วยนะคะ ขอบคุณทุกยอดดาวน์โหลดจ้าาา

พ่ายรักเจ้าบ่าว
กนกนุช
www.mebmarket.com
“คุณไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหม”“...”“ผมขอคุยกับคุณสักห้านาทีได้ไหมแล้วจะกลับ” ปริญญาต่อรองไม่สนใจสายตาโกรธเกลียดของกรินทร์“...”“ผมพูดกับดาแล้ว เขาไม่เอาเรื่องคุณ...”“เอาเรื่องอะไร! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง ไปสิ กลับไปปลอบใจเธอสิ หึ คิดว่าฉันรักฉันแคร์คุณมากถึงขั้นยอมให้ผู้หญิงของคุณมาทุบตี ใส่ร้ายฉันแบบนี้หรือไง ไปเลยมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย ฉันเกลียดคุณ!” พูดจบก็วิ่งขึ้นบันไดไปทั้งน้ำตา เธอหวังแค่ว่าเขาจะมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง แต่กลับมาตอกย้ำว่าเธอเป็นคนผิด คนแบบนี้เหรอที่เธอสมควรจะรัก...



สามีตัวร้าย
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ฉันหิวน้ำ” ประโยคที่ไม่ควรเกิดขึ้นในบรรยากาศที่คนสองคนแทบฆ่ากันตายแบบนี้ผุดขึ้นมาได้อย่างไรไม่รู้ แต่แก้วเจ้าจอมยอมโดนด่าว่าทุกอย่างในตอนนี้ เพราะเธอคอแห้งไปหมดแล้วจริง ๆ ทว่าแทนที่เขาจะตอกหน้าเธอด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ แต่เขากลับก้มหยิบขวดน้ำเปล่าที่พราวหยดน้ำขึ้นมา จากนั้นก็แกะพลาสติกที่ปากขวดออกแล้วยื่นให้เธอแก้วเจ้าจอมรับมาดื่มด้วยท่าทางงง ๆ “ดื่มช้า ๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอก” คีรีบอกจากนั้นก็เดินไปที่หัวเรือแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ เขาไม่ได้สนใจแก้วเจ้าจอมอีก เพราะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางกระโดดหนีเขาไปตอนนี้แน่ ดูก็รู้ว่ากลัวตายแค่ไหน!เขาตั้งหน้าตั้งตาขับเรือให้ถึงเกาะ พอไปถึงที่นั่นเขาจะได้ทำอะไร ๆ สะดวกขึ้น ตอนนี้ก็ให้คนคิดหนีดีใจไปก่อน ถึงเกาะแล้วแก้วเจ้าจอมจะได้รู้ไว้ว่า อย่าคิดจะหนีเป็นรอบสองอีกเด็ดขาด!
เจ้าสาวเบอร์รอง
กนกนุช
www.mebmarket.com
   “คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ”     กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว...      กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที



คล้องใจภรรยา
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน”“ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว”“ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ!“เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ”

และ...อีกหลาย ๆ เล่ม 55555

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...
รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”







กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!



รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


  

ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมมาเม้นต์บอกกันนะคะ ^^ ฝากเพจด้วยนะคะ ขอบคุณที่กดไลก์ กดแชร์ และ Favorites 

สุดท้ายแวะไปด่า หรือทักทายกันได้ที่เพจนี้  https://www.facebook.com/jinjuta18091987/ ได้เผื่อวันไหนอัพมาก อัพน้อยหรือไม่อัพเลย (น่าตบเนอะ)55 ฝนจะเเจ้งหน้าเพจเด้อค่ะเด้อ  กราบขอบคุณงาม ๆ นะจ๊ะที่ร้ากกก จุ๊บ ๆ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

6 ความคิดเห็น