พ่ายรักเจ้าบ่าว

ตอนที่ 11 : ๖ สอนงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    12 พ.ย. 60

อีกสองตอนจะหมดโควต้าเรื่องนี้นะคะ รีบอ่านกันน้าาา ขอบคุณทุกคอมเมนต์และการติดตามค้าาาา

ปล.ไปโหลดกันยังค้าาาพี่เก่งกับมิ้มมีให้โหลดแล้วนะคะ อิอิ 


สอนงาน

 

ไปปูผ้าปูที่นอนเดี๋ยวนี้!’

มินตรากระพริบตาถี่ ๆ กับคำสั่งของคนหน้านิ่งยิ่งกว่าน้ำในตุ่ม

“ทำไม? หรือทำไม่ได้” ปริญญาถามพร้อมกับยืนกอดอกมองผู้หญิงที่ดูก็รู้ว่าหยิบจับอะไรไม่เป็นสักอย่าง

“ฉันทำเป็น” มินตราตอบเสียงสะบัด เขาทำให้เธอหวาดผวาด้วยท่าทางแปลก ๆ แล้วอยู่ ๆ ก็มายืนกอดอกสั่งเธอป่าว ๆ

“ทำเป็นก็จัดการสิ” ปริญญาพยักพเยิดไปทางผ้าปูที่นอนที่กองอยู่

มินตราเดินไปหยิบผ้าปูที่นอนขึ้นมา สะบัดผ้าปูที่นอนจนคลุมเตียงแล้วเหน็บมุมผ้าเข้ากับมุมที่นอน ทว่าดึงมุมซ้ายมุมขวาก็เลิกขึ้น พอดึงมุมขวามุมซ้ายก็เลิกขึ้น “คุณช่วยฉันจับหน่อยได้ไหมคะ”

ปริญญาเลิกคิ้วมองก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากนิดหนึ่งแล้วทำตามที่เธอขอ

มินตราพยายามจดจ่อกับงานอย่างตั้งใจ เธอขอให้เขาจับมุมหนึ่งของผ้าปูที่นอนเขาก็ทำแค่จับมุมจริง ๆ ไม่ช่วยอะไรอีกเลย เธอต้องวิ่งซ้ายวิ่งขวาเพื่อดึงมุมที่เหลือเองจนกระทั่งเสร็จ 

“เห็นไหมแค่นี้ง่าย ๆ” มินตราบอกหลังจากจัดการกับผ้าปูที่นอนได้ ถึงจะยับย่นแต่ก็เป็นความภาคภูมิใจของเธอ

ปริญญาพยักหน้าเห็นด้วย และเอ่ยขึ้นด้วยนำเสียงสงสัยใคร่รู้อย่างเสแสร้ง “อ้าวแล้วผ้านั่นล่ะ”

“คะ?”

“คุณไม่ปูผ้ารองที่นอนเหรอ”

มินตราหันขวับ มองผ้ารองที่นอนที่กองอยู่กับผ้านวมแล้วถึงกับพูดไม่ออก เธอเหนื่อยกับการดึงมุมแต่ละข้างของผ้าปูแล้วก็ต้องมารู้สึกแย่กับการถูกกลั่นแกล้งจากเขาอีก “คุณแกล้งฉัน!

“เปล๊า! ผมจะทำอย่างนั้นไปทำไม”

มินตรามองเขาอย่างไม่แค้น ๆ รักก็ส่วนรัก แค้นก็ส่วนแค้น “ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ คงเห็นฉันเป็นตัวตลกกันทั้งเจ้านายลูกน้องสินะคะ”

ปริญญาหุบยิ้มแทบจะทันที สีหน้าและแววตาของคนพูดทำให้เขาอดรู้สึกผิดไม่ได้ “ไปเอาผ้านั่นมาเดี๋ยวผมทำให้ดูเป็นตัวอย่าง”

มินตราเม้มปากแน่นแต่ก็ยอมทำตาม เธอมองเขารื้อเอาผ้าปูที่นอนที่เธอเพิ่งใช้ความพยายามกับมันไปจนเหงื่อไหลไคลย้อยด้วยความรู้สึกเสียดาย

“เอาเชือกนี่คล้องตรงมุมของที่นอนแบบนี้ลองทำสิ” เขาทำพร้อมอธิบายไปด้วย

มินตราทำตามโดยไม่พูดอะไร ในความรู้สึกของเธอผ้ารองที่นอนปูง่ายกว่าผ้าปูที่นอนหลายเท่า เสร็จแล้วก็เป็นคิวของผ้าปูที่นอน คราวนี้ปริญญาช่วยเธอจับมุมและช่วยปูอีกแรง

“ทำไมคุณทำเรียบร้อยจัง” มินตราถามด้วยความทึ่งจัด

“ฝึกทำบ่อย ๆ เดี๋ยวก็ทำได้เองแหละคุณ เหลือแค่เอาปลอกหมอนใส่กับพับผ้าห่ม คราวนี้คุณคงทำเองได้นะ”

“ค่ะ” เธอจัดการสิ่งที่เหลือเสร็จก็เงยหน้ามองเขาที่เอาแต่จ้องหน้าเธอไม่วางตา “มีอะไรเหรอคะ”

“ทำไมถึงชอบผมจนยอมทำอะไรแบบนี้”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยถามเธอตรง ๆ มินตราตั้งตัวไม่ทันก็ได้แต่อ้ำอึ้ง

“ว่าไง” ปริญญาถามย้ำอีกรอบ

“ฉันก็แค่ชอบ ฉันบอกไม่ได้ว่าทำไม รู้แค่ชอบ ส่วนที่ทำอยู่นี่คือผลพวงจากการรับปากส่งเดชตอนเมา!” มินตรารู้สึกราวกับว่าใบหน้าเธอจะระเบิดออกอยู่รอมร่อ

ปริญญาพยักหน้าคล้ายจะเข้าใจ เขาเด้งตัวจากที่ยืนพิงผนังห้องมองเธอแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องไป แต่ยังอุตส่าห์หันมาบอก “เสร็จงานแล้วก็ลงไปข้างล่างเถอะ ผมมีธุระต้องไปทำต่อ คุณก็กลับบ้านไปได้แล้ว วันนี้พอแค่นี้แหละ”

“คะ?” มินตราถือไม้กวาดและไม้ถูพื้นวิ่งตามปริญญาเข้าไปในลิฟต์ที่เขากดรอเธอและมองเขาอย่างงุนงง ประตูลิฟต์ปิดแต่ปริญญาก็ไม่ได้ตอบขอสงสัยของเธอ กระทั่งถึงขั้นล่างสุด ซึ่งเป็นชั้นออฟฟิศของตึก เพียงประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็รู้เหตุผล...

“ทำไมไปนานจังคะพี่เก่ง” อุรัชฎาเดินเข้าไปหาปริญญาถึงหน้าลิฟต์ และจิกตามองผู้หญิงคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คนของเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “ดารออยู่พักหนึ่งแล้ว คิดว่าถ้าพี่เก่งยังไม่ลงมาจะขึ้นไปตามแล้วนะคะ”

“ไปรอผมที่ห้องก่อนเถอะไปดา เดี๋ยวผมตามไป” ปริญญาแกะมืออีกฝ่ายออกจากแขนแล้วหันไปหาคนที่ยังยืนนิ่งมองเขากับอุรัชฎาไม่วางตา

หลังมองอยู่พักหนึ่งมินตราจึงเพิ่งรู้ตัว เธอวางอุปกรณ์ทุกอย่างไว้ข้างประตูลิฟต์ และมองชายหญิงตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่เคยเกิดขึ้นผุดเข้ามาสมองราวเขื่อนแตก

“งั้น...ฉันกลับก่อนนะคะ” พูดจบก็เดินออกจากตรงนั้นทันที ตอนที่เธอเดินผ่านออฟฟิศก็เห็นสายตายิ้มเยาะของพัชรีมองมาอย่างท้าทาย

ตอนที่เดินไปโบกแท็กซี่หน้าอพาร์ทเมนท์เธอยังสับสนจนมึนไปหมด นี่มันอะไรกัน สิ่งที่เธอรู้ไม่เหมือนที่เธอเห็น ปริญญา...คนที่อาละวาดเธอกับแม่เมื่อตอนธาราเข้าโรงพยาบาลคนนั้นใช่คนเดียวกับที่เธอรู้จักวันนี้จริงเหรอ คนที่เธอเห็นเขาเป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียวคนนั้นน่ะเหรอถึงขั้นเลี้ยงผู้หญิงไว้เป็นตัวเป็นตน จริงอยู่ว่าก่อนหน้านี้เธอเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงในผับอยู่บ้าง แต่ก็คิดว่านั่นก็ตามประสาคนโสดที่อาจจะมีเรื่องแบบนั้นอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่า จะถึงขั้นเลี้ยงดูปูเสื่อแบบนี้...

 

มินตรากลับถึงบ้านก็ซ่อนตัวอยู่แต่ในห้อง ไม่ออกมากินข้าวกินน้ำจนพ่อกับแม่เริ่มเป็นห่วง

“หน้าตาเครียดกันจังครับ” กรินทร์เอ่ยถามเมื่อแวะมาดูที่บ้านพ่อกับแม่ เพราะเห็นว่าไฟยังเปิดอยู่

“น้องสาวเราน่ะสิ” คุณดวงใจถอนหายใจออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยใจ

“มิ้มทำไมเหรอครับ” กรินทร์ไม่รู้เรื่องที่น้องสาวไปทำงานกับอริ จึงเอ่ยถามอย่างสงสัย

คุณดวงใจมองหน้าสามีแล้วก็เล่าทุกอย่างให้ลูกชายฟังก่อนจะถอนหายใจ

กรินทร์ฟังแล้วก็หันไปมองหน้าภรรยาที่มาด้วยกัน อยากรู้ว่าเธอรู้เรื่องนี้ด้วยไหมและก็จริงอย่างที่คิด “ผู้ชายคนนี้เป็นคนยังไงแน่น้ำ”

ว่าที่คุณแม่ที่ใกล้คลอดเต็มทีมองหน้าสามียิ้ม ๆ “เป็นคนดีมากค่ะ”

“ดีมากแล้วทำไมน้องสาวผมไปทำงานด้วยวันแรกถึงทำตัวเป็นนางห้องแบบนั้นล่ะครับ” กรินทร์ถามเสียงนุ่ม ทั้งที่ไม่พอใจแต่ก็ไม่เคยดุด่าอะไรภรรยาให้ได้สะเทือนใจสักครั้ง

“เขาเพิ่งได้ใกล้ชิดกันวันแรกนะคะ คุณก็รู้ว่าพวกเขาเริ่มต้นกันอย่างไร พวกเขาไม่ได้เจอหน้ากันแล้วปิ๊งสักหน่อยให้เวลาพวกเขาหน่อยสิคะ คุณแม่อย่าห่วงเลยนะคะ พี่เก่งเป็นคนที่ไว้ใจได้ค่ะ ตั้งแต่รู้จักกันมาน้ำไม่เคยเห็นพี่เก่งทำตัวเหลวไหลเลย เขาเป็นพี่ชายที่แสนดีของน้ำมาตลอดนะคะ”

“จริงเหรอคะพี่น้ำ”

คำถามนั้นทำให้คนที่นั่งร่วมวงกันอยู่ต้องเงยหน้ามองคนมาใหม่ ซึ่งตอนนี้ตาบวมเป่งไปหมด

“มิ้ม! ทำไมสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ” ธาราถามน้องสะใภ้อย่างสงสัยใคร่รู้

มินตราไม่กล้าพูดต่อหน้าพ่อกับแม่ แต่เลือกที่จะดึงเอาธาราออกมาจากจุดนั้นแทน “มิ้มขอตัวพี่น้ำครู่หนึ่งได้ไหมคะ”

ทุกคนพร้อมใจกันพยักหน้า มินตราพาธาราย้ายไปคุยที่ห้องรับแขก ส่วนคนที่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่นก็ได้แต่มองตามอย่างเป็นห่วง

“เกิดอะไรขึ้นมิ้ม”

“เขาเป็นคนเจ้าชู้เหรอคะพี่น้ำ”

“คะ? ใครเจ้าชู้คะ” ตอนแรกยังจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่พอมองตาน้องสามีก็พอจะเดาออก “พี่เก่งเหรอไม่มีทางค่ะ พี่เก่งไม่ใช่คนเจ้าชู้” ธารายืนยันเสียงแข็งทันที “มิ้มโดนพี่เก่งแกล้งให้เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า ไหนเล่าให้พี่ฟังซิว่าเกิดอะไรขึ้น”

มินตราจึงเล่าเรื่องทั้งหมดของวันนี้ให้ธาราฟัง พอฟังจบธาราก็ยังยืนยันหนักแน่น “พี่ว่าพี่เก่งแกล้งอำมิ้มแล้วล่ะ”

มินตราเริ่มสับสน เธอเคยเห็นกับตาว่าปริญญานั้นรักและห่วงธารามากแค่ไหน เธออยากจะเชื่อว่าทุกอย่างเป็นการจัดฉาก แต่ทุกอย่างก็สมจริงเกินไป

“แล้วรู้แบบนี้มิ้มจะยอมถอยไหม” ธาราถามอย่างอยากรู้

“พี่น้ำมั่นใจว่าเขาไม่ใช่คนเจ้าชู้จริงใช่ไหมคะ” คนที่เริ่มสับสนเอ่ยถามเพื่อย้ำให้ตัวเองมั่นใจในการเดินหน้าต่อมากขึ้น

“ค่ะ พี่ยังเชื่อว่าพี่เก่งเป็นคนที่ไว้ใจได้และไม่เจ้าชู้อยู่เหมือนเดิม พี่จะไม่สนับสนุนให้มิ้มชอบพี่เก่ง ถ้าพี่รู้ว่าพี่เก่งเป็นคนไม่ดี”

มินตรารู้ว่าพี่สะใภ้ไม่โกหกเธอแน่ ๆ หลายเดือนที่ได้ดูน้ำจิตน้ำใจกันมา เธอไม่มีข้อกังขาสงสัยใจน้ำใจของธาราสักนิด เธอรักพี่สะใภ้คนนี้จนแทบจะตามติดไปด้วยทุกที่ด้วยซ้ำ เมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนที่เธอเชื่อใจ มินตราจึงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกทีหนึ่งแล้วบอกออกมาว่า “ที่จริงตอนรับปากอยากไปทำงานกับเขานั่นก็เมาล้วน ๆ ค่ะ แต่พอลองเอาตัวเข้าไปอยู่ตรงนั้นดูแล้วก็อยากรู้ต่อว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ ถ้าเขาเป็นคนดีอย่างที่พี่น้ำบอกจริงแสดงว่าเขามีเหตุผลที่ทำแบบนั้น”

ธารายิ้มออกและคราวนี้ยังบอกอีกว่า “เดี๋ยวพี่จะช่วยสืบให้ว่า เรื่องจริง ๆ เป็นยังไงกันแน่”

เท่านั้นคนที่หน้าหมองตลอดวันก่อนยิ้มออกมาได้บ้าง แต่ภาพที่เห็นเมื่อกลางวันก็ยังติดตาอยู่ดี ยิ้มที่มีให้พี่สะใภ้จึงยังไม่ใช่ยิ้มที่สว่างไสวเหมือนทุกครั้ง...

ลิงก์สำหรับดาวน์โหลดมาแล้วจ้าาา ฝากพี่เก่งกับยัยมิ้มด้วยนะคะ ขอบคุณทุกยอดดาวน์โหลดจ้าาา

พ่ายรักเจ้าบ่าว
กนกนุช
www.mebmarket.com
“คุณไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหม”“...”“ผมขอคุยกับคุณสักห้านาทีได้ไหมแล้วจะกลับ” ปริญญาต่อรองไม่สนใจสายตาโกรธเกลียดของกรินทร์“...”“ผมพูดกับดาแล้ว เขาไม่เอาเรื่องคุณ...”“เอาเรื่องอะไร! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง ไปสิ กลับไปปลอบใจเธอสิ หึ คิดว่าฉันรักฉันแคร์คุณมากถึงขั้นยอมให้ผู้หญิงของคุณมาทุบตี ใส่ร้ายฉันแบบนี้หรือไง ไปเลยมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย ฉันเกลียดคุณ!” พูดจบก็วิ่งขึ้นบันไดไปทั้งน้ำตา เธอหวังแค่ว่าเขาจะมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง แต่กลับมาตอกย้ำว่าเธอเป็นคนผิด คนแบบนี้เหรอที่เธอสมควรจะรัก...



สามีตัวร้าย
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ฉันหิวน้ำ” ประโยคที่ไม่ควรเกิดขึ้นในบรรยากาศที่คนสองคนแทบฆ่ากันตายแบบนี้ผุดขึ้นมาได้อย่างไรไม่รู้ แต่แก้วเจ้าจอมยอมโดนด่าว่าทุกอย่างในตอนนี้ เพราะเธอคอแห้งไปหมดแล้วจริง ๆ ทว่าแทนที่เขาจะตอกหน้าเธอด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ แต่เขากลับก้มหยิบขวดน้ำเปล่าที่พราวหยดน้ำขึ้นมา จากนั้นก็แกะพลาสติกที่ปากขวดออกแล้วยื่นให้เธอแก้วเจ้าจอมรับมาดื่มด้วยท่าทางงง ๆ “ดื่มช้า ๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอก” คีรีบอกจากนั้นก็เดินไปที่หัวเรือแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ เขาไม่ได้สนใจแก้วเจ้าจอมอีก เพราะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางกระโดดหนีเขาไปตอนนี้แน่ ดูก็รู้ว่ากลัวตายแค่ไหน!เขาตั้งหน้าตั้งตาขับเรือให้ถึงเกาะ พอไปถึงที่นั่นเขาจะได้ทำอะไร ๆ สะดวกขึ้น ตอนนี้ก็ให้คนคิดหนีดีใจไปก่อน ถึงเกาะแล้วแก้วเจ้าจอมจะได้รู้ไว้ว่า อย่าคิดจะหนีเป็นรอบสองอีกเด็ดขาด!
เจ้าสาวเบอร์รอง
กนกนุช
www.mebmarket.com
   “คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ”     กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว...      กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที



คล้องใจภรรยา
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน”“ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว”“ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ!“เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ”

และ...อีกหลาย ๆ เล่ม 55555

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...
รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”







กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!



รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


  

ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมมาเม้นต์บอกกันนะคะ ^^ ฝากเพจด้วยนะคะ ขอบคุณที่กดไลก์ กดแชร์ และ Favorites 

สุดท้ายแวะไปด่า หรือทักทายกันได้ที่เพจนี้  https://www.facebook.com/jinjuta18091987/ ได้เผื่อวันไหนอัพมาก อัพน้อยหรือไม่อัพเลย (น่าตบเนอะ)55 ฝนจะเเจ้งหน้าเพจเด้อค่ะเด้อ  กราบขอบคุณงาม ๆ นะจ๊ะที่ร้ากกก จุ๊บ ๆ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

6 ความคิดเห็น