ตอนที่ 6 : ๒ อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย สร้างความวุ่นวายให้ท่านปวดหัวเล่น!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 มิ.ย. 60

อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย

สร้างความวุ่นวายให้ท่านปวดหัวเล่น!

           

            แค่วันแรกที่มาอยู่จันทร์เต็มดวงก็รับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตอย่างเข้มข้นจนแทบอยากวาร์ปแล้วหายตัวกลับไปกรุงเทพพร้อมหลานรักให้รู้แล้วรู้รอด อาหารมื้อกลางวันตรงหน้าที่ดูเหมือนจะอร่อยกลับกร่อยลงทันตา

“กับข้าวไม่ถูกปากเหรอ” แดนไทเอ่ยถามเมื่อเห็นแขกของบ้านนั่งเขี่ยข้าวในจานไปมาไม่ยอมตักใส่ปากสักที

“อร่อยค่ะ” ตอบเสร็จก็หันไปทางคนตัวเล็กที่เอามือน้อย ๆ สะกิดเธอก่อนจะเอาช้อนจิ้มผักในจานชิ้นหนึ่งยื่นให้ และเธอก็อ้าปากรับไว้แทบจะทันที

“คุณควรจะตักกินเองไม่ใช่ให้หลานมาป้อนแบบนั้น บร็อคโคลี่ที่คุณเพิ่งกินเข้าไปนั่น...เขมไม่ชอบ คุณกลับไปกินแทนเขา แทนที่จะสอนให้เขากิน”

คนโดนดุหน้างอเง้าเข้าไปอีก เธอไม่เห็นว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลยก็แค่กินผักแทน ขนาดเธอยังไม่กินถั่วลันเตา พี่ชายเธอยังกินแทนเลย

“นั่นมันพี่ชายคุณ”

 จันทร์เต็มดวงถึงกับหน้าเหรอหราเพราะเข้าใจว่าบ่นในใจ แต่ดูจากสีหน้าของคนที่นั่งหัวโต๊ะแล้วเป็นไปได้ว่าเธอจะคิดดังไปนิ๊ดดด

“ขอโทษค่ะฉันคิดว่าฉันคิดในใจ”

ระหว่างตอบคนหัวโต๊ะ มือน้อย ๆ ของคนข้าง ๆ ก็สะกิดเธออีกรอบ ไม่ได้สำนึกเลยว่าเธอกำลังถูก เทศนาอยู่เพราะใคร และเมื่อก้มลงดูก็เห็นส้อมที่จิ้มมะเขือเทศผัดจนสุกชูค้างไว้ให้เธออ้าปากรับ

“ไม่ได้แล้วค่ะน้องเขม อากินให้เขมไม่ได้แล้ว เขมต้องกินเองนะครับ กินผักจะได้แข็งแรง โตเร็ว ๆ นะครับ” พูดจบคนตัวเล็กก็ยังทำมึน นอกจากไม่กินแล้วยังยืนยันจะยื่นมะเขือเทศชิ้นนั้นใส่ปากเธอให้ได้ สุดท้ายจันทร์เต็มเดือนเลยต้องกลั้นใจถามไปว่า

“น้องเขมดูคุณน้าสิครับหล่อไหม” จันทร์เต็มดวงชี้นิ้วไปที่ คุณน้าที่นั่งหน้าเครียดอยู่หัวโต๊ะ

คนตัวเล็กตอบ คับ ฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับยกนิ้วโป้งให้

“แล้วเท่ไหมครับ” จันทร์เต็มดวงถามต่อ

เขมินท์ก็พยักหน้าและตอบแข็งขัน “คับ”

“แล้วอยากเป็นเหมือนคุณน้าไหมครับ” จันทร์เต็มดวงถามพลางมองหน้าหลานอย่างเอ็นดู

“คับ อยากเป็นน้าไทคับ”

การตอบแบบกะท่อนกะแท่น แต่พอจะจับใจความได้ของหลานรักทำให้จันทร์เต็มดวงยิ่งหลงรักคนตัวน้อยหนักจนแทบอยากอ้าปากรับเอามะเขือเทศชิ้นนั้นมากินให้เอง แต่ก็ติดที่สายตา น้าไทตัวดีนั่นแหละที่จ้องมองอยู่

“งั้นก็ต้องกินผักเยอะ ๆ นะครับ มะเขือเทศนี่ของดีเลยน้าาา กินแล้วผิวสวยสุขภาพดีเหมือนน้าไทเลยนะครับ จริงไหมคุณ” จันทร์เต็มดวงเงยหน้าขอความเห็นคนที่นั่งตักข้าวกินไม่ยอมช่วยเธอเลยสักนิด

“ครับผม ถ้าเขมกินผักเยอะก็จะตัวสูง ๆ ไม่เตี้ยแบบคนขาดสารอาหารนะครับ”

คำว่า เตี้ยที่คล้ายจะกระแทกศีรษะเธออย่างจังนั้นเกือบทำให้เธอหมดอารมณ์จะลุ้นต่อ สูงแล้วไง! เวลาเดินผ่านหลังคาเตี้ย ๆ ไม่ต้องก้มหลบเหรอ เธอนี่ต่อให้ยืดจนคอยาวก็ยังไม่ชนเลย เชอะ!’

“นั่นคุณอิ่มแล้วเหรอ”

น้ำเสียงทุ้มนุ่มหูแต่ฟังดูไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่เอ่ยขึ้นทันทีหลังจากที่เธอวางช้อนและส้อมลงบนจานข้าว

“ค่ะฉันไม่ค่อยหิว เมื่อกี้ฉันกินขนมที่ป้าฉวีทำจนอิ่มแต้”

“เรื่องขนมหรืออะไรก็ตามที่กินก่อนมื้ออาหาร หากเป็นไปได้คุณก็พยายามเลี่ยงหน่อยนะ เพราะไม่งั้นเขมก็จะกินขนมตามคุณจนกินข้าวได้น้อยไปด้วย”

จันทร์เต็มดวงพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจ เขาพูดจบก็หันไปสนใจเขมินท์ที่ตอนนี้เริ่มตักผักกินอย่างว่าง่าย ดูเหมือนเธอจะมาที่ไร่นี้เพื่อโดนเฉ่งโดยเฉพาะสินะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ อยากลุกออกจากโต๊ะแทบตาย กลับต้องจับช้อนและส้อมขึ้นมาตักข้าวกินต่อ ดีที่ก่อนหน้าเขาไม่ว่าเธอเรื่องกินเหลือทิ้งเหลือขว้างอีกข้อ ไม่งั้นเธอจะกรี๊ดให้ลั่นเลยคอยดู!

 เดี๋ยวมาต่อให้พรุ่งนี้นะคะ ฝากกดเฟบและคอมเม้นต์ด้วยนะคะ อิอิ



กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...









กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!





รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น