ตอนที่ 5 : ๑ ลิงสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันได้ (จบบทจ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 มิ.ย. 60

ต่อจ้าาา ขอบคุณนักอ่านที่ตามมาจากบ้านเดิม และสวัสดีเพื่อน ๆ นักอ่านที่เข้ามาใหม่จ้าาา อ่านเสร็จคอมเม้นต์สักนิก เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะค้าาาา

ตอนเดินมาถึงหน้าห้องทำงานแล้วมองเข้าไป เขาเห็น ลุงปันนั่งรออยู่ในนั้นด้วยท่าทีกระวนกระวายใจอย่างปิดไม่มิด แต่พอเห็นเขาเปิดประตูห้องเข้าไปท่าทีก่อนหน้านี้ก็หายไปทีละน้อย แดนไทลอบถอนหายใจ

“สวัสดีครับลุงปัน” แดนไทยยกมือไหว้คนที่แก่กว่าก่อนจะนั่งลงตรงข้าม อีกฝ่ายยกมือไหว้ตอบด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก “ขอโทษที่ไม่ได้ไปหาลุงเองที่บ้าน แต่ดันให้เลขาฯ โทร.นัดแบบนี้ กินข้าวกินปลามาหรือยังครับลุง”

วิถีชีวิตของคนต่างจังหวัดการถามเรื่องข้าวปลาอาหารตอนเจอหน้ากันเป็นเรื่องปกติยิ่งกว่าถามว่าสบายดีไหมเสียอีก นอกจากแสดงถึงความเอาใจใส่แล้วยังแสดงถึงความใกล้ชิดในระดับหนึ่งที่บางทีเขาก็อธิบายไม่ถูก แต่มันมักได้ผลเสมอเมื่อต้องเริ่มเจรจากับคนในพื้นที่

“เรียบร้อยแล้วครับนาย” ลุงปันซึ่งเดิมมีท่าทีลำบากใจค่อย ๆ คลายความกังวลลง

“ลุงสบายดีใช่ไหมครับ ช่วงหลัง ๆ เราไม่ค่อยได้เจอกันเลย ป้าน้อมกับน้องอ้อมสบายดีนะครับ” ชายหนุ่มถามถึงภรรยาและลูกสาววัยยี่สิบกว่า ๆ ของลุงที่คิดว่าน่าจะเป็นลูกหลง

“สบายดีครับ ช่วงนี้ยัยอ้อมเรียนหนักครับ ใกล้เรียนจบแล้ว ฝึกงานต้องทำรายงานส่งอาจารย์ด้วยครับ”

พอพูดถึงลูกสาวคนเดียว ลุงปันก็จะเริ่มเปิดใจมากขึ้นอีกระดับหนึ่ง เพราะผู้ที่กำลังถูกพูดถึงถือเป็นความภาคภูมิใจของครอบครัวเลยก็ว่าได้

“เรียนจบแล้วจะไปทำงานที่ไหน เขามอง ๆ ไว้หรือยังครับ”

ถามออกไปก็เห็นสีหน้าลำบากใจของอีกฝ่ายชัดเจน

“มีอะไรหรือเปล่าครับลุง”

“ผมเองก็ปวดหัวเรื่องนี้ครับ ได้ยินอ้อมมันบอกว่า สาขาที่เรียนต้องเรียนต่อปริญญาโทครับถึงจะมีงานทำ พอเรียนจบก็คงหาที่เรียนต่อจนกว่าจะจบปริญญาโทครับ” ลุงปันตอบด้วยภาษากลางติดสำเนียงเหนือหน่อย ๆ

แดนไทสังเกตว่า ท่าทางประหม่าของลุงปันเมื่อตอนแรกที่เขาเข้ามานั้นเริ่มหายเกือบหมด จากนั้นอีกฝ่ายก็ระบายความในใจที่พรั่งพรูออกมาราวเขื่อนแตก จนในที่สุดก็เอ่ยประโยคหนึ่งออกมา

“ตอนนี้เลยกะจะขายวัว ขายควาย ขายที่แล้วไปรับจ้างทำงานในกรุงเทพฯ มาส่งมันเรียนแทนครับ”

“เรียนจบด้านเกษตรมาใช่ไหมครับ งั้นถ้าผมทาบทามมาทำงานด้วยที่นี่ลุงปันจะว่าไงบ้างครับ เรื่องเงินเดือนก็ให้สตาร์ทที่หมื่นห้า ดูผลงานไปสามสี่เดือนก่อน ถ้าดีก็เพิ่มให้ ถ้าลุงสนใจก็ฝากบอกลูกสาวของลุงด้วยนะครับ”

ลุงปันมองหน้าหนุ่มรุ่นลูกอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง “มันจะมาทำอะไรในไร่ ในรีสอร์ทของนายล่ะครับ”

“ลุงปันอย่าลืมสิว่าที่นี่ทดลองปลูกพืชชนิดต่าง ๆ ด้วย ในแปลงทดลองก็ยังต้องใช้นักวิจัย ลูกสาวลุงจบมาทางด้านเกษตรโดยตรงยังไงก็ตรงกับที่เราต้องการอยู่แล้ว ลุงก็จะได้ไม่ต้องไปทำงานที่กรุงเทพ แล้วก็ไม่ต้องขายสิ่งที่ลุงรักไม่ว่าจะเป็นวัว ควาย หรือแม้แต่ที่ที่ลุงอยู่”

ลุงปันเงียบไปคล้ายคนที่กำลังใช้ความคิดอย่างหนัก แต่สุดท้ายก็พยักหน้าอย่างยอมแพ้ต่อความมีน้ำใจของอีกฝ่าย

“งั้นลุงจะลองไปถามลูก ลุงขอบคุณที่นายให้โอกาสลุงกับลูก ขอบคุณมากครับนาย”

“ลุงไม่ต้องขอบคุณอะไรผมหรอก ตกลงว่าไม่ขายวัวขายควายแล้วนะลุงนะ”

“ครับ ถ้าลูกบอกจะทำงานกับนาย ผมก็ยังมีวัวมีควายและขายขี้ของพวกมันให้นายได้อีกนานครับ” ลุงปันพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เหมือนยกภูเขาออกจากอก

“ดีครับ งั้นผมฝากลุงถามลูกสาวด้วยนะครับ หวังว่าเขาจะอยากมาร่วมงานกับไร่ของเรานะครับ”

ลุงปันฟังแล้วก็รู้สึกอุ่นวาบในใจ การมาทำงานที่ไร่นี้มีแต่ผลดี พนักงานของที่นี่ไม่มีใครอยากลาออก เพราะเจ้านายใจดี เงินเดือนดี สวัสดิการก็ไม่เอาเปรียบลูกน้อง หากลูกสาวมาทำงานที่นี่เขาก็จะได้สบายใจ ดีเสียอีกอยู่ใกล้บ้าน บ้านก็ไม่ต้องเช่า ข้าวก็ไม่ต้องซื้อ ยังไงเขาก็จะกล่อมลูกให้มาทำงานที่นี่ให้ได้!

ลุงปันลากลับไปได้สักพัก แดนไทก็ได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน ปลายสายคือหลานชายที่อยู่ในวัยสามขวบและตอนนี้กำลังพูดอะไรสักอย่างที่เขาพยายามจะจูนสมองเพื่อรับรู้

“กินข้าว...ไหมคับ...น้าไท” เขมินท์ถามผ่านโทรศัพท์

“กินครับ เขมหิวแล้วเหรอ” ปากพูดสายตาก็เหลือบมองนาฬิกาที่ผนังห้อง เพิ่งบอกเวลาเก้าโมงครึ่ง

“คับ อาเดือนหิว”

ทันทีที่หลานชายเอ่ยจบ เขาทันได้ยินเสียงกรี๊ดเบา ๆ จาก อาเดือนจากนั้นโทรศัพท์ก็ถูกวางสายไป เขาได้แต่ถอนหายใจ ดูเหมือนที่เขาคิดไว้จะไม่ผิดจริง ๆ

เอาลิงมาอยู่ด้วยกันของแท้!’

 พี่คินมาแรงตลอด ๆ โปรโมทพี่คินแป๊บบบบ ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่อุดหนุนพี่คินกับลดา รวมถึงหลาย ๆ คู่ ฟินหน่วง ๆ ทุกคู่ค้าาา ^^

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...









กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!





รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น