รักเพียงจันทร์ (เปลี่ยนจากม่านกุหลาบค่ะ)

ตอนที่ 4 : ๑ ลิงสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันได้ ต่อจ้าาา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 มิ.ย. 60

หลังจากอัพ "กลิ่นหวาน" จบแล้ว (ซึ่งเหลืออีกบทสุดท้าย น่าจะลงพรุ่งนี้) ฉะนั้นคาดว่าเรื่องนี้จะพยายามอัพทุกวันนะจ๊ะ "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น ฮิ้ววว" อย่างไรก็ตามโปรดกดเฟบหรือเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะค้าาา จะได้มีแรงมาทุกวันเนอะ อิอิ 


จันทร์เต็มดวงยื่นมือไปรับนามบัตรที่เขาส่งให้แล้วอ่านออกเสียงอย่างลืมตัว “แดนไทเหรอคะ ชื่อคุณแปลกจัง”

คนชื่อแปลกไม่ได้ตอบอะไร แต่หันไปมองหลานชายที่ตอนนี้เอาแต่ไล่กดโทรศัพท์ในมืออย่างเอาเป็นเอาตาย “อย่าให้เขมจับโทรศัพท์นานล่ะ เด็กอายุแค่นี้ให้เขาได้ไปเผชิญโลกข้างนอกเยอะ ๆ หน่อย ถ้าคุณขี้เกียจพาเขาไปเดินเล่นก็ให้แม่บ้านพาไป”

จันทร์เต็มดวงหันไปมองหลานชายเธอรีบขอโทรศัพท์คืน แต่เด็กน้อยไม่ยอมปล่อย สุดท้ายเลยเป็นหน้าที่ของแดนไทที่ต้องกล่อมให้เขมินท์ยืนโทรศัพท์ให้เธอ

“คุณแดนไทไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะไม่ให้เขมเล่นมือถืออีก”

แดนไทพยักหน้าส่ง ๆ เขาก้มลงหอมแก้มเด็กน้อยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ คุณอาสาว จากนั้นก็เดินไปสั่งอะไรบางอย่างกับแม่บ้าน แล้วเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าบ้านทันที ทิ้งให้แขกได้แต่มองตาปริบ ๆ

“อะไรของเขานะ มีดีแต่หน้าตากับหุ่นจริง ๆ” จันทร์เต็มดวงพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แล้วหันไปสนใจกับเด็กน้อยหน้าตาน่ารักข้าง ๆ แทน ดูเหมือนต้องมีการ “จูนคลื่น” ระหว่างเธอกับหลานเล็กน้อยนะเนี่ย...

 

น้องสาวของคุณเมฆไม่ใช่คนเรื่องมากหรอก เขาเป็นนักเขียนชอบความสงบ ออกแนวโลกส่วนตัวสูงด้วยซ้ำนะ พี่ว่าเขาก็สไตล์คล้าย ๆ กับไทนะ รับรองเขามาอยู่ด้วยแล้วไทไม่ลำบากใจหรอก

แดนไทนั่งนึกย้อนถึงคำพูดของพี่สาวที่พยายามกรอกใส่หูเมื่อหลายวันก่อนแล้วได้แต่ส่ายหน้า “พี่โดนเด็กหลอกแล้วล่ะ”

ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นประเภทอยากรู้อยากเห็นไม่ต่างจากเด็กเล็ก ๆ เธอดูตื่นเต้นกับสิ่งต่าง ๆ รอบตัวอย่างปิดไม่มิด ผู้หญิงคนนี้ไม่มีทาง นิ่งอย่างที่พี่สาวของเขาบอกแน่นอน หวังว่าปล่อยให้อยู่กันสองคนกับหลานจะไม่พากันทำอะไรพิเรนทร์ ๆ จนเขาปวดเศียรเวียนเกล้านะ

 

เนื่องจากบ้านของเขาอยู่ในรั้วเดียวกันกับรีสอร์ทและสวนส้ม รวมถึงแปลงเกษตรอื่น ๆ ที่ยาวสุดลูกหูลูกตาบนเนื้อที่กว่าห้าร้อยไร่ ทำให้ใช้เวลาเดินทางไปกลับไม่มากมายนัก ถึงตอนนี้เขาจะห่วงหลานชายที่ปล่อยไว้กับพี่เลี้ยงจำเป็น แต่ก็วางใจในระดับหนึ่งว่า ทั้งสองคนยังอยู่ในบ้านของเขา หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น เขาก็ได้สั่งคนในบ้านให้ดูอยู่และรีบโทร.รายงานเขาได้ทันที

วันนี้เขาเข้าไร่ช้ากว่าทุกวัน จึงไม่ได้แวะที่สำนักงานก่อน แต่ขับรถแวะไปที่แปลงผักผสมผสานก่อนเป็นที่แรก ผักในไร่เป็นผักปลอดสารพิษทั้งหมด โดยหลังการเก็บเกี่ยวจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกจำหน่ายในประเทศ คือส่งขายไปยังสหกรณ์ประจำจังหวัดและจังหวัดอื่นที่มีออร์เดอร์เข้ามา และอีกส่วนหนึ่งซึ่งเป็นส่วนที่มากกว่านั้นจะถูกส่งขายต่างประเทศ

ทั้งนี้ผักทั้งหมดที่จะส่งขายนั้นต้องรดน้ำก่อนเก็บผลผลิต คนงานของที่นี่จะทำงานเช้ากว่าที่อื่น แต่ก็พักก่อนที่อื่นด้วยเช่นกัน พวกเขาต้องตื่นมารดน้ำผักตั้งแต่ตีห้าครึ่ง จนกระทั่งหกโมงครึ่งหรืออาจจะเจ็ดโมงก็เริ่มเก็บผลผลิตและให้เสร็จในกระบวนการนี้ก่อนสิบโมงเช้า เพราะหากสายกว่านี้จะไม่เป็นผลดีกับผัก แดดเริ่มร้อนผักก็จะเริ่มเฉา ยิ่งสายเขายิ่งไม่อยากให้ผักถูกรบกวน ยกเว้นก็แต่แปลงผักที่ปลูกเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชมและเก็บผลผลิตกลับบ้าน ซึ่งปลูกแยกในเรือนเพาะชำขนาดใหญ่ที่แบ่งเป็นโซน ๆ ทั้งสำหรับให้เขาชม และสำหรับเก็บผลผลิต ซึ่งที่นั่นจะคลุมด้วยสแลนสำหรับบังแดดตลอดแนว

“รดน้ำเสร็จแล้วเหรอสม” แดนไทมองไปทั่ว ๆ เห็นคนงานทยอยลงเก็บผักคะน้า กวางตุ้ง ถัดไปเป็นแปลงพริก และผักประเภทเลื้อยที่ต้องทำร้านให้เลื้อยขึ้น เช่น บวบ ถั่วลันเตา ถั่วฝักยาว รวมไปถึงถั่วพู เป็นต้น

“ครับนาย อ้อนายครับตะกี้ลุงปันคนที่ส่งขี้งัวหื้อเฮา เปิ้นมาหานาย ผมหื้อเปิ้นไปรอนายที่สำนักงานแล้วหนาครับ” (ครับนาย อ้อนายครับเมื่อกี้ลุงปัน...คนที่ขายขี้วัวให้กับเรา เขามาหานาย ผมให้เขาไปรอที่สำนักงานแล้วนะครับ”

“อืม ขอบใจมาก งั้นฝากทางนี้ด้วยแล้วกันนะสม” แดนไทบอกลูกน้องที่มีหน้าที่ดูแลในส่วนของแปลงผัก ก่อนจะเดินกลับขึ้นรถเพื่อไปยังสำนักงานไร่เพื่อพบคนที่นัดไว้

ใครยังขาดเล่มไหนไปโหลดกันนะจ๊ะ ร้ากกกก

 

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...









กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!





รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1 ความคิดเห็น