ตอนที่ 18 : ๖ ลางบอกเหตุ (ต่อจ้าาาา)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    11 ส.ค. 60


พี่ชายเธอโทร.มาหาแค่วันแรกที่ไปถึง จากนั้นก็ไม่โทร.มาอีก ลูกชายของเขาก็แสนดี พ่อโทร.มาก็คุย ถ้าไม่โทร.ก็ไม่เป็นไร ดังนั้นจึงไม่แปลกที่พอแดนไทพูดว่าจะคุยเรื่องของพี่ชาย เธอก็อดคิดในแง่ร้ายไม่ได้

แดนไทจูงมือคนตัวเล็กเดินออกจากห้องนอนเข้ามาในห้องของตัวเองแทน ขนาดปิดประตูห้องเรียบร้อยคนที่ถูกดึงแขนมาตลอดทางยังไม่รู้สึกตัวว่าถูกพามาห้องไหน

“ว่าไงคะพี่เมฆเป็นอะไร แล้วทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย เกิดอะไรขึ้น”

“รถชนน่ะ แต่ไม่ได้สาหัสอะไรมาก เขาโทร.มาบอกผม ที่จริงเขาไม่อยากให้ผมบอกคุณหรอก กลัวคุณจะเป็นห่วงแล้วจะร้องไห้โยเย แต่ผมคิดว่าถ้าผมไม่บอกคุณสักพักคุณก็ต้องคิดว่าทำไมพี่ชายไม่โทร.หา ไปตั้งหลายวัน”

จันทร์เต็มดวงอึ้งงันไปพักใหญ่ มองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ นัยน์ตากลมโตกลอกไปมาคล้ายคนที่ยังสับสน สักพักน้ำตาคลอก็เริ่มเบ้ามองหน้าเขาเหมือนเด็กน้อยขี้แยผิดจากท่าทางกวนประสาทเมื่อกลางวันลิบลับ

แดนไทโอบไหล่คนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด เขาไม่ได้คิดอกุศลใด ๆ แค่อยากปลอบเพราะเห็นใจคนที่มีพี่ชายเป็นญาติเพียงคนเดียวก็เท่านั้น

“เสื้อผมเปียกหมดแล้วนะ” แดนไทก้มถามคนตัวเล็กที่ถือโอกาสเช็ดน้ำตาและน่าเป็นไปได้ว่าจะมีน้ำมูกด้วยกับเสื้อเขาจนเปียกชุ่ม

จันทร์เต็มดวงไม่ได้สนใจเธอยังคงดึงเสื้อของแดนไทมาเช็ดน้ำตาตา จนแดนไทต้องขยับพาไปนั่งที่โซฟา แต่ติดปัญหาที่ว่าเธอดันเกาะติดเขาแจ สุดท้ายกลายเป็นเขาต้องให้เธอนั่งตักร้องไห้กับอกแทน ตอนแรกไม่ได้คิดอะไร แต่พอเห็นท่านั่งและความใกล้ชิดตอนนี้แล้วแดนไทก็ได้แต่โทษความใจดีของตัวเอง

“คุณจะไม่ขยับลงไปนั่งเองจริง ๆ ใช่ไหม” แดนไทก้มถามแทบชิดใบหูเล็ก คนที่ยังมึน ๆ งง ๆ ก็ยังคงส่ายหน้ากับอกเขาเหมือนเดิม จนเขาต้องถอนหายใจ ดูเหมือนเขาจะมีหลานสองคนเข้าแล้วจริง ๆ สุดท้ายเลยต้องกอดปลอบกันไปจนกระทั่งเสียงสะอื้นค่อย ๆ หายไป

นานพอสมควรกว่าที่คนตัวเล็กจะขยับขยุกขยิกพยายามลงจากตัก

“ฉะ...ฉันจะลง” จันทร์เต็มดวงพยายามขยับตัวลงจากตัก แต่ดูเหมือนเจ้าของตักจะสนุกกับการเห็นเธอหน้าแดงก่ำมากกว่า เขาจึงงอเข่าขึ้นจนเธอเลื่อนขึ้นแทบจะนั่งบนอกของเขา

“ก็ลงไปสิ” แดนไทพยักพเยิดหน้าให้เธอลง แต่วิธีการที่เขาทำกลับตรงกันข้าม

“ฉันจะฟ้องพี่เมฆว่าคุณทำแบบนี้กับฉัน”

“แบบไหน” แดนไทมองคนกล่าวหาเขาด้วยใบหน้าใสซื่อ ก่อนจะยอมลดเข่าลงให้เธอขยับเท้าถึงพื้น

พอเธอลงไปนั่งที่เบาะและขยับออกห่างซะไกล เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้ “ผมขอโทษที่จริงเราไม่ควรเล่นอะไรแบบนั้น”

จันทร์เต็มดวงไม่รู้จะเอามือไม้ไปวางไว้ที่ไหน และคิดว่าต้องออกไปจากห้องนี้เสียที ทว่าพอหันไปที่ประตูก็ต้องหันกลับมามองคนที่นั่งข้าง ๆ ใหม่ “คุณพาฉันมาห้องใครคะ”

“ห้องผม”

“มาทำไมห้องนี้คะ!

“มันใกล้ห้องคุณที่สุด ก็ไหนคุณบอกว่ากลัวเขมตื่น อีกอย่างหากบอกข่าวพี่ชายของคุณไป เกิดคุณเป็นลมเป็นแล้งผมก็อุ้มไปส่งแค่ใกล้ ๆ ไม่เหนื่อยมาก”

จันทร์เต็มดวงถึงกับพูดไม่ออกครู่หนึ่ง ในหัวกำลังประมวลผลเพื่อแก้ไขสถานการณ์และบางอย่างก็ผุดขึ้นมาดื้อ ๆ “คุณไม่ได้หลอกฉันมาฆ่าใช่ไหม”

“อะไร?” แดนไทคิ้วขมวดมุ่นเพราะตามไม่ทัน ก่อนหน้ายังร้องไห้เรื่องพี่ชายอยู่เลย ตอนนี้กลับมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวงพร้อมคำพูดแปลก ๆ

“เปล่าค่ะ ฉันขอตัวนะคะ” จันทร์เต็มดวงลุกขึ้นจากโซฟาทันที และพุ่งตัวไปยังประตูห้องอย่างรีบร้อน

แดนไทลุกตามอย่างไม่ยอมให้ค้างคาใจเขาคว้าแขนเธอไว้ได้ทันก่อนจะเปิดประตูห้อง

“หมายความว่ายังไงที่บอกว่าผมหลอกคุณมาฆ่า” แดนไทพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง”

จันทร์เต็มดวงพลิ้วแขนออก มองหน้าแดนไทอย่างอึดอัด แต่ไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไร

“คุณคิดว่าผมฆ่ารสหรือไง นี่คงผูกเอาปาเข้ามาเอี่ยวด้วย ในหัวสวย ๆ นี่คิดเป็นแต่เรื่องไร้สาระหรือไงคุณ”

“หรือไม่จริง” พอเขาเกริ่นมาขนาดนั้นเธอก็เลยไม่อยากแก้ตัว “ก็ดูคุณสิ ทำไมไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับการตายของว่าที่เจ้าสาว แล้วคุณก็ดูไม่เศร้า แถมพาแฟนใหม่มาบ้านตั้งหลายครั้งด้วย”

“เขียนนิยายจบยัง”

“?” จันทร์เต็มดวงงงอยู่พักก็หน้าแดงก่ำ “ฉันไม่ได้แต่งนิยาย แต่ฉันคิดแบบนั้นจริง ๆ”

“งั้นถ้าผมทำจริงคุณว่าคืนนี้คุณจะรอดไหม” แดนไทแสร้งทำเสียงเหี้ยมแล้วขยับเข้าหาจันทร์เต็มดวงทีละนิด

“อย่าเข้ามานะ ฉัน...ฉันจะฟ้องพี่เมฆ!


รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”





เจ้าสาวเบอร์รอง
กนกนุช
www.mebmarket.com
   “คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ”     กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว...      กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที



กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...







กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!



รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


  

ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมมาเม้นต์บอกกันนะคะ ^^ ฝากเพจด้วยนะคะ ขอบคุณที่กดไลก์ กดแชร์ และ Favorites 

สุดท้ายแวะไปด่า หรือทักทายกันได้ที่เพจนี้  https://www.facebook.com/jinjuta18091987/ ได้เผื่อวันไหนอัพมาก อัพน้อยหรือไม่อัพเลย (น่าตบเนอะ)55 ฝนจะเเจ้งหน้าเพจเด้อค่ะเด้อ  กราบขอบคุณงาม ๆ นะจ๊ะที่ร้ากกก จุ๊บ ๆ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1 ความคิดเห็น