ตอนที่ 10 : ๓ ‘หนีบ’ ติดตัว (ต่อจ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 ก.ค. 60


ฝากกดเฟบหรือเม้นต์ด้วยนะคะ เพื่อเป็นกำลังใจให้คนเขียนน้าาา ขอบคุณมากค่ะ


ต่อจ้า


บรรยากาศที่โต๊ะอาหารของเช้าวันต่อมามีสีสันกว่าทุก ๆ วัน เพราะมีผู้ร่วมโต๊ะเพิ่มขึ้นอีกสองคนเป็นเด็กหนึ่งคน ผู้หญิงหนึ่งคน เพราะโดยปกติทุกเช้าจะมีแค่แดนไทที่นั่งกินข้าวคนเดียว

แม่เลี้ยงนั้นกลับบ้านบ้างไม่กลับบ้างแล้วแต่อารมณ์ ส่วนลูกติดของแม่เลี้ยงก็กินข้าวบนห้องและขลุกตัวอยู่ในนั้นทั้งวันทั้งคืน จะลงมาก็ต่อเมื่ออยากลงจริง ๆ

แต่ถึงบรรยากาศที่ว่านี้จะทำให้บ้านเป็นบ้านมากขึ้น ทว่าผู้ร่วมโต๊ะซึ่งเป็นผู้ใหญ่นั้นรู้ดีว่า สถานการณ์ไม่ดีเท่าไหร่ ต่างคนต่างกิน ต่างกันต่างเปลี่ยนกันดูแลเขมินท์ ทว่าไม่มีใครเอ่ยปากพูดกันตรง ๆ สักคน

“อาเดือนคับ กินนี่ให้เขมได้ไหมคับ”

นี่ที่ว่าคือเห็ดหูหนูในต้มจืดเต้าหู จันทร์เต็มดวงเหลือบตามอง คุณน้าก็เห็นเขาจับตามองเธออยู่ เธอจึงทำได้แค่พูดโน้มน้าวใจหลานรักตามที่พอจะนึกออก แต่ไม่กล้าใช้ คุณน้าเป็นเครื่องมืออย่างเมื่อวานอีก

“เห็ดมีประโยชน์มากนะคะเขม ถ้าเขมไม่กินเห็ดจะตัวโตได้ยังไง แถมยังขี้โรคป่วยกระเสาะกระแสะอีกต่างหาก เขมอยากป่วยบ่อย ๆ เหรอคะ ป่วยแล้วต้องฉีดยานะ”

พอได้ยินคำว่าฉีดยาปุ๊บ เขมินท์ก็ตาโตเท่าไข่ห่าน “ฉีดยา เจ็บ ๆ ตรงนี้เหรอคับ” มือน้อย ๆ ชี้ไปที่ก้นของตัวเอง

จันทร์เต็มดวงพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ยิ้มออกมากับท่าทางน่าเอ็นดูของหลาน

“ครับ ตรงนั้นแหละ ฉีดหลายเข็มด้วย”

“งั้นเขมชอบเห็ดคับ”

“ดีมากครับ กินเยอะ ๆ นะจะได้ไม่โดนฉีดยาเวลาป่วยนะครับ” จันทร์เต็มดวงบอกพร้อมตักเต้าหู้ไข่ใส่จานใบเล็กของหลานอย่างเอาใจ อาจจะเป็นเพราะความรู้สึกบอกเธอว่ากำลังถูกจ้องมองอยู่ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ พอเห็นเขามองอยู่จริงเธอก็จ้องตอบอย่างไม่เกรงกลัว

ตอนนั้นเองที่เธอคิดว่าตัวเองน่าจะพลาดที่จ้องตอบไป เพราะเพิ่งสังเกตว่าสายตาของคนหัวโต๊ะนั้นมีความพิเศษอย่างหนึ่งที่เธออธิบายไม่ถูก เหมือนยิ่งจ้องยิ่งถูกดูดเข้าหลุมดำ เธอไม่ได้คิดไปเองแน่ ๆ ว่าตัวเองหัวใจเต้นแรงและเร็วกว่าปกติ จนสุดท้ายต้องเป็นฝ่ายหลบสายตาเสียเอง

“วันนี้ต้องทำงานไหม” แดนไทถามคนที่จ้องเขาแล้วอยู่ ๆ ก็หลบสายตาเสหันไปสนใจหลานชาย

“ค่ะ”

“งานคุณทำที่อื่นได้ใช่ไหม” เขาโทร.ถามพี่สาวตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว จึงคิดว่าเพื่อเลี่ยงการทะเลาะเบาะแว้งกันอย่างเมื่อวาน เขาควรเอาตัวผู้หญิงคนนี้ติดไปด้วยจะดีที่สุด

“งั้นกินข้าวแล้วไปเก็บของ ผมจะพาไปทำงานด้วย”

“คะ?”

“อิ่มหรือยัง ถ้าอิ่มแล้วก็ไปเก็บของ” แดนไทบอกอีกครั้ง เมื่อเห็นสายตาที่เธอมองไปที่หลานชายเขาก็พอจะเข้าใจ “ไปเก็บของเถอะ ผมจะดูเขมเอง เอาเสื้อผ้าเขมไปเปลี่ยนด้วยชุดหนึ่งนะ เขาชอบไปเล่นน้ำที่รีสอร์ท คุณมีไหม”

“มีอะไรคะ”

“ชุดว่ายน้ำ”

คนโดนถามส่ายหน้า “ฉันไม่ได้คิดว่าต้องเตรียมของพวกนั้นมา”

“งั้นเดี๋ยวให้คนเตรียมให้”

“คะ? เตรียม...เตรียมอะไร ชุดว่ายน้ำเหรอ”

แดนไทไม่ตอบแต่มองหน้าคนถามเหมือนกับว่าเธอถามเรื่องไร้สาระ เพราะก็พูดกันถึงประเด็นนั้นประเด็นเดียว

“ไม่ต้องค่ะ ฉันนั่งดูแลเขมขอบสระก็ได้”

“แล้วถ้าเขมตกน้ำ?”

“งั้นคุณไปเตรียมชุดคุณมาสิ คุณไปเล่นเป็นเพื่อนเขม”

แดนไทพยักหน้าเหมือนตัดรำคาญแล้วปล่อยให้คนเรื่องมากเดินไปเก็บของแล้วไปเจอกันที่รถ

 

จันทร์เต็มดวงมองไปรอบ ๆ รีสอร์ทที่ปลูกเป็นหลัก ๆ แต่ละหลังล้อมรอบด้วยต้นไม้ ดอกไม้ดูร่มรื่น มองไปไกล ๆ เห็นเหมือนแปลงผักหรืออะไรสักอย่าง เธอคิดว่าเดี๋ยวพอเขาทำงานและทิ้งเธอกับเขมไว้ เธอจะพาหลานไปเดินดู

“อยู่ที่นี่อย่าพาหลานเล่นซนล่ะ” แดนไทบอกขณะก้าวเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง เขาหิ้วกระเป๋าของทั้งหลานชายและผู้หญิงจอมจุ้นไปวางไว้ที่โซฟา

“ฉันไม่ใช่เด็ก!

“...”

“คุณพาฉันมาเพราะกลัวฉันจะทะเลาะกับแม่เลี้ยงคุณเหรอคะ”

“เปล่า” แดนไทตอบแทบจะทันที

“ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมไม่ยอมให้ฉันอยู่บ้าน วันนี้ฉันกะจะช่วยป้าฉวีทำห่อหมกปลาช่อน”

“งั้นออกมาน่ะดีแล้ว ผมกลัวครัวไหม้”

“คุณ!

55555555555 บางทีก็ขำคุณไทนะ นางชอบทำหน้านิ่งเวลาจะด่าคนอื่น 5555555555 

ฝากโหลด งานขายก็มาค่ะ อิอิ

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...












กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!





รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1 ความคิดเห็น