พร่างดาวพราวเล่ห์ (ฉบับรีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 664 Views

  • 0 Comments

  • 14 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3

    Overall
    664

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

ไม่ได้อยากร้ายกับเธอ แค่เจอแล้วถูกใจ ไม่รู้ทำไมใจสั่งว่าให้ร้าย อย่างน้อยก็ดีกว่าเธอเมิน...


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เคยตีพิมพ์แล้วเพิ่งหมดสัญญา ฝนไม่ได้ต่อสัญญาจึงนำมารีไรท์ใหม่และจะทำเป็นอีบุ๊คให้โหลดนะคะ 

และเหมือนเดิมคืออัพตัวอย่าง 50-60 %นะจ๊ะ 
สำคัญ!!! 
1. ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์อย่างเด็ดขาด!
2. หนึ่งโหวต หนึ่งคอมเม้นต์ หรือหนึ่งกด Fav. ถือเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนอย่างมากจ้า


โปรย 1 ...

“สรุปก็แล้วกันว่าฉันยังไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นพ่อของลูกในท้อง
พี่รินทร์ คุณหยุดยิ้มได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะต้องฆ่าคุณแน่ ๆ อย่าคิดว่าฉันยอมอภัยให้คุณเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นะ”

“อ้าว แล้วที่นั่งคุยกับผมมานานสองนานจนจะถึงคอนโดฯ โดยที่ผมยังอยู่รอดปลอดภัย หูไม่แตกเพราะเสียงกรี๊ด แถมแขนไม่เป็นถลอกเลือดซิบเพราะเล็บข่วน หน้าไม่มีรอยจากฝ่ามือคุณนี่แปลว่าอะไร”

“หรือจะเอา” มุกวรินทร์ยกมือขึ้นสนองคำขอ

“ตอนนี้หมดเวลาแล้ว คุยมาตั้งนาน ความรู้สึกผิดจางไปหมดแล้ว จะตบต้องตบตั้งแต่เมื่อกี้ นาทีนี้ตบมาก็มีแต่จูบกลับ!”

ได้ยินคำว่าจูบเท่านั้นละ คนที่ข่มอายมาได้หลายนาทีโดยแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกถึงรสจุมพิตของเขาแล้วเอาเรื่องพี่สาวมาบังหน้าก็ถึงกับแก้มแดงระเรื่อ จากนั้นก็ค่อย ๆ ลดมือลงแนบตัวแล้วหันหน้าเข้าหากระจกด้านข้าง หากมองผ่าน ๆ คล้ายเจ้าตัวจะฝังหน้ามุดเบาะเสียด้วยซ้ำ


........................................

โปรย 2 ...

“อย่าดื้อเลยน่า คุณไม่เหมือนคนชอบคิดมากเลย ทำไมถึงติดนิสัยกัดเล็บแบบนี้นะ”

“นี่...เลิกพูดเรื่องเล็บฉันสักทีเถอะ”

“งั้นคุณต้องรับปากกับผมว่าจะไม่กัดเล็บอีก เพราะถ้าผมเห็น ผมจะทำแบบนี้...” ไม่พูดเปล่า อคินยกมือน้อย ๆ ในมือขึ้นจดริมฝีปาก แล้วค่อย ๆ ขบเม้มปลายนิ้วทีละนิ้วจนครบห้านิ้ว

“ถ้าอยากกัดเล็บอีกให้นึกถึงสิ่งที่ผมทำในวันนี้ให้ดี มันจะช่วยคุณได้”

เสียงของเขานั่น...มันจะนุ่มทุ้มไปถึงไหน!


กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...



คล้องใจภรรยา (ตอนพิเศษ)
กนกนุช
www.mebmarket.com
เห็นหน้าเธอแบบนั้นผมก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ “ยังไม่เข้าใจอีก วันนั้นที่สระน้ำของมหา’ลัย ผมเป็นคนลากคุณขึ้นจากน้ำ” ผมบอกแล้วมองหน้าเธอตาไม่กระพริบ “แล้วก็เป็นสามีคุณคนนี้แหละที่ก้มลงเป่าปากคุณครั้งแล้วครั้งเล่า นวดหัวใจให้สลับกันจนคุณสำลักน้ำออกมา สรุปแล้ว...ผมเป็นคนช่วยชีวิตคุณไว้นะที่รัก ดังนั้นต่อไปอย่าได้บังอาจมาชมมันต่อหน้าผมอีกเด็ดขาด” ผมมองหน้าเธอด้วยสายตาท้าทาย แต่ดูเหมือนตอนนี้เธอจะไม่ค่อยมีสติสตังสักเท่าไหร่ ผมลองขยับไปใกล้สะกิดไหล่เธอที่นั่งเหม่อเหมือนวิญญาณออกจากร่างไปแล้วเบา ๆ “ที่รัก การเสียหน้าไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไรสักหน่อย”และการพูดแบบนั้นพร้อมรอยยิ้มร้าย ๆ ของผมก็ทำให้เธอได้สติอย่างรวดเร็ว“คุณ...คุณร้ายกาจที่สุดเลย!”ขอให้นักอ่านที่รักมีความสุขกับตอนพิเศษของพี่หมอช้างและหนูน้ำนะคะ


เจ้าสาวเบอร์รอง
กนกนุช
www.mebmarket.com
   “คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ”     กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว...      กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที


คล้องใจภรรยา
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน”“ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว”“ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ!“เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ”


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ จินห์จุฑา,กนกนุช จากทั้งหมด 36 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น