เกิดใหม่ทั้งทีก็ขอมีสามีเป็นจอมมารเถอะค่ะ!!

ตอนที่ 21 : มังกรคู่กายองค์ราชินี (ปฐมบท)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    6 มิ.ย. 62

         



            ยามวิกาลที่แสนเงียบสงบ จันทราขับกล่อมให้ใต้ท้องนภาไม่มืดเกินไปนัก แสงจันทร์นวลส่องให้เห็นร่างของบุรุษสองคนกำลังเผชิญหน้ากันด้วยท่าทีนิ่งสงบ แต่ถึงแม้ทั้งคู่จะไม่เอ่ยอะไรต่อกัน แต่บรรยากาศแสนน่าอึดอัดที่ปกคลุมคนทั้งคู่นั้น บอกให้รู้ได้ไม่ยากเลยว่า ทั้งคู่ไม่ใช่มิตรที่นัดกันมาชมแสงจันทร์แน่นอน
          บุรุษผู้หนึ่งมีผมสีเงินสวยที่กำลังพริ้วไหวไปตามสายลมที่บัดโบกมา และมีหูคล้ายหมาป่าที่กำลังคล้ายตั้งใจฟังบางสิ่ง มีดวงตาสีน้ำเงินอมม่วงแสนสวยราวอัญมณีแสนมีค่าล้ำไม่สามารถประเมินค่าได้ แต่ดวงตางามกลับฉายแววเศร้าอย่างลึกซึ้ง และกำลังมองไปยังที่ไกลแสนไกล พร้อมมือหนาที่เอื้อมตามไปคล้ายต้องการไคว่ขว้าบางสิ่ง ชั่งเป็นกิริยาที่มองดูแล้วทำให้รู้สึกเศร้าใจพิกล
         ส่วนอีกบุรุษผูหนึ่งเขามีเส้นผมสีทองสวย ดวงตาสีแดงหนึ่งข้างและสีทองอีกหนึ่งข้าง มีใบหน้าออกหวาน และดูคมเข้มคล้ายชายชาตรีในบางคราว แต่ก็รูปงามไม่แพ้บุรุษท่านแรก ชายผู้นี้มีอาวุธนั่นคือดาบอยู่มือขวาเขากำมันเเน่นหมายฟันบุรุษผู้เป็นศัตรูผู้ที่อยู่เบื้องหน้าตน 
          "ท่านฟื้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"
          ฟาริสเอ่ยขึ้นถามเสียงเย็น เพราะที่เขาทราบบุคคลนี้ตื่นมาเพียงดวงจิต แต่ร่างกายยังถูกผนึกเขาจึงไม่สามารถปรากฏตัวได้ง่ายนัก แต่นี่อะไรทำไมถึงมีกายเนื้อชัดเจน และสามารถจับต้องได้ราวกับว่าหลุดออกมาแล้!?
          "อย่าห่วงเลยนี่เป็นเพียงดวงจิตของข้า มาครั้งนี้เพียงมาทักทาย และชมจันทร์ร่วมกับเจ้าเท่านั้น อีกอย่างข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าลืมข้าไปรึยัง? และก็พบแล้วว่ายังไม่ลืม ข้าประทับใจนัก"
          เสียงนั้นอ่อนโยนและเอ่ยอย่างอ่อนหวาน แต่ชั่งขัดกับบรรยากาศที่เจ้าตัวปล่อยมาเหลือเกิน ครั้งนี้เจ้าตัวมาเตือนมากกว่าที่จะมาทักทาย ความรู้สึกเขาบอกเช่นนั้น
           บุรุษตรงหน้าเคยเป็นบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่ได้รับการขนาดนามว่าราชันปีศาจผู้เกรียงไกร ราชันผู้เพียบพร้อมด้วยความสามารถ และทุกสิ่ง แต่ทุกอย่างกลับผลิกผันเมื่อเจ้าตัวดันไปหลงรักสาวน้อยผู้หนึ่ง แต่สาวน้อยผู้นั้นนางเป็นบุคคลสำคัญที่ไม่สามารถรักกับเจ้าปีศาจอย่างท่านผู้นี้ได้เนื่องด้วยสนธิสัญญาบางอย่าง และทั้งคู่ที่เป็นคนสำคัญมาทำเช่นนี้จึงเกิดผลกระทบร้ายแรง นำพาไปจนเกิดสงครามใหญ่ และจบด้วยที่สาวน้อยผู้นั้นสละชีพเพื่อรักษาสมดุลของอาณาจักรทั้งสี่ไว้ ส่วนท่านราชันแห่งปีศาจเมื่อสิ้นคนรักก็อาละวาดใหญ่จนเกิดการเดือดร้อนไปทั่วแผ่นดิน ดังนั้นจึงต้องแย่งดวงจิตและร่างกายออกเป็นสองส่วน ดวงจิตให้เผ่านมนุษย์เวทย์และเผ่าสวรรค์ผนึกไว้ในมิติกาลเวลา ส่วนร่างการถูกผนึกไว้ในหุบเขาสายหมอกมานานหลายพันปี แต่ไม่คิดเลยว่าเวลาที่ผนึกอ่อนลงจะมาถึงแล้ว นั่นจึงหมายความว่าเวลาแห่งสงครามก็มาถึงเช่นกัน "ราชาเมธีอุส มหาราชผู้เป็นจอมมารประมุขของปีศาจ" ตื่นแล้ว....
         "ท่านมหาราชกลับเถอะขอรับ ท่านต้องพักอีกมาก"
         เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมปรากฏร่างของบุรุษและสตรีคู่หนึ่งเดินมา บุรุษและสตรีที่เขานั้นทราบดีว่าเป็นใคร 
         มหาราชเมธีอุสหาได้สนใจเสียงนั้น เขาเพียงเเย้มยิ้มอย่างเศร้าๆ ก่อนที่จะหันไปมองยังห้องๆหนึ่งของปราสาทด้วยสายตาอ่อนโยนแต่ก็แฝงความเศร้าแล้วเอ่ย
          "ฝากหนูน้อยข้าไว้ก่อนเมื่อถึงเวลาข้าจะมาพานางกลับคืนสู่อ้อมแขนข้าแน่นอน ฟาริส..."
          ก่อนร่างกายของบุคคลทั้งสามจะสลายไปเป็นควันแล้วหายไปในที่สุด ส่วนฟาริสผู้เป็นท่านเจ้านั้นยืนกำหมัดแน่น และคิดอย่างเจ็บใจ เพราะไม่สามารถทำอะไรได้แม้อยากจะทำลายให้สิ้นซากก็ตาม แต่ด้วยเหตุผลหลายประการจึงไม่สามารถกระทำเช่นนั้นได้. เขาจึงทำได้เพียงหงุดหงิดเท่านั้น พรางเอ่ยอย่างฉุนๆว่า
         "ใครจะไปยอมให้อดีตอย่างท่านมาชิงสิ่งที่เรียกว่าอนาคตของข้าไปได้กันล่ะ!!"
           


           สายแดดอุ่นๆของยามสายในเช้าวันหนึ่งโรเซ็ตต้ากำลังนั่งศึกษาประวัติและความเป็นมาของเดนาสอยู่อย่างตั้งใจ ก่อนจะไปสะดุดกับตำนานๆหนึ่งเข้าแต่....
           "มันเป็นภาษาโบราณของเดนาสนี่นา ข้าอ่านไม่ออก!!"
           ใช่ ตำนานที่เธอสนใจนั้นถูกเขียนด้วยภาษาโบราณของเดนาส ถูกเขียนและถูกวาดภาพอย่างบรรจง ภาพเป็นภาพของหญิงสาวสูงศักดิ์ที่กำลังนั่งบนบังค์ลังเคียงข้างองค์ราชัน พร้อมมีมังกรสีทองอร่ามอยู่เบื้องหลัง สวยงามเหลือเกิน แต่นั่นเหละก็ได้แค่มอง แต่คงอ่านไม่รู้เรื่อง ภาษาอะไรก็ไม่รู้ 
           มือเรียวบางลูบไล้ไปบนหน้ากระดาษของหนังสือช้า พรางพิจรณาอย่างชื่นชม หนังสือเล้มนี้ทำมาจากหนังอย่างดี แถมยังลงเวทย์รักษาเอาไว้หลายชั้น แต่ละหน้าเป็นรูปวาดของสตรีนางหนึ่งที่มีผมสีม่วงสวย ดวงตาสีม่วงเป็นประกาย มีรอยยิ้มแสนน่ารัก และมีมังกรสีทองตัวใหญ่ดูสง่างามอยู่รอบกาย ทั้งสองดูรักเคารพ และเชื่อใจกันจนเธอสัมผัสได้ และยังมีบุรุษรูปงามท่านหนึ่ง ผู้มีดรือนผมสีเงินสวยมีหูคล้ายหูหมายป่าอยู่บนศีษะ แววตาฉายแววอ่อนโยนยามมองดอกไม้งามในมือ ซึ่งในมือที่มองนั้นถือดอกไม้สีชมพูดอกเล็ก มันคือดอก....ใช่แล้ว! ดอกซากุระ อิม...ยิ่งทำให้บุรุษผู้นี้ดูอ่อนโยนและอ่อนหวานไปอีก...
          ....อยากจะรู้เรื่องราวจังเลย...
          "ข้าเล่าให้ฟังเอามั้ย?"
          "ว้าย! ตุบ!" 
           เสียงของไอริสที่มากะทันหันทำให้โรเซ็ตต้าที่กำลังดูรูปวาดอย่างเพลินๆถึงกับสะดุ้งโหยงก่อนจะหล่นตกเก้าอี้เสียแรงจนนางรู้สึกระบมก้นกบไปหมด
          ปัง!
          "ท่านหญิงเกิดอะไรขึ้นเจ้าค่ะ/ขอรับ!?"
         เสียงของเรเน่ เซรีส ที่เปิดประตูเข้ามาอย่างตกใจกับเสียงเมื่อครู่ด้วยความเป็นห่วงถึงกับชะงัก เมื่อเห็นบุคคลหนึ่งอยู่ภายในห้อง
         ".....!!"
          อะไรกัน? เมื่อกี้ท่านไอริสยังอยู่ในห้องประชุมใหญ่ของปราสาทกลาง พร้อมเซรีสอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? อีกอย่างตอนที่เรเน่ และเซรีสวิ่งออกมาก็พบว่ายังอยู่แต่นี่ทำๆไมมาอยู่กับนายของพวกเขาได้?
         "ไม่มีอะไรหรอก ข้าเพียงตกใจอะไรนิดหน่อย ว่าแต่พวกเจ้าเถอะประชุมอยู่ไม่ใช่รึไง มาที่นี่ในเวลาแบบนี้เท่ากับโดดมา เดี๋ยวท่านเจ้าก็ดุเอาหรอก"
          โรเซ็ตต้าเอ่ยเตือนอย่างเป็นห่วงเพราะมันไม่ใช่เรื่องควรทำที่จะโดดประชุมมาเพียงเพราะเธอตกเก้าอี้เสียงดัง มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย
          "อย่าว่าพวกเขาเลย ข้าก็มาเหมือนกัน พอดีมีเรื่องสำคัญต้องเเจ้งเจ้า"
          เสียงของท่านเจ้าดังขึ้นด้านหลังของทั้งสองทำให้เรเน่และเซรีสหลบให้บุคคลเจ้าของเสียงเข้ามาภายในห้อง ก่อนทั้งหมดจะตามเข้ามาแล้วปิดประตู
          "เรื่องอะไร?"
          มาขัดการฟังเรื่องที่น่าสนใจจากไอริสไปซะได้ อ่อ ลืมเล่าไปหลายวันมานี้เธอกับไอริสสนิทกันมากทีเดียว สนิทจนกลายเป็นเพื่อนกันไปแล้ว และสาเหตุที่ระเเวงเธอคนนี้ตั้งแต่เเรกเห็นคงเป็นเพราะเธอคนนี้มีธาตุมืดจึงดูเหมือนศัตรูไป แต่พอสนิทจึงรู้ว่าเธอนิสัยดีและชอบกินทองม้วนที่เธอทำเล่นๆมาก จนโรเซ็ตต้าเเอบตั้งชื่อในใจให้ว่ายัยทองม้วนและเรียกอยู่หลายครั้ง (ในใจนะ)
          "เรื่องสมบัติขององค์รานี หรือ แม่เจ้าของเจ้านั่นเหละ"
          ท่านเจ้าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากังวลแปลกๆ แต่เธอยังไม่ทันคิดอะไรไอริสก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน
          "ก็เรื่องตำนานที่เธอสนใจเมื่อครู่นั่นเหละ มันคือตำนานมังกรคู่กายองค์รานี มังกรผู้จะเป็นทั้งเพื่อน พี่ ครอบครัว และคนคุ้มกันที่แสนซื่อสัตย์ให้แก่องค์ราชินีแห่งเดนาส แต่...ไม่ใช่ว่าขึ้นปุบจะมีมังกรมารอเลยนะ แต่ต้องไปหมู่บ้านดากาบลูเพื่อทำพิธีผูกสัญญาและให้มังกรเลือกท่านเสียก่อน แถมเดินทางไปเพียงลำพังด้วยเพราะมันคือการพิสูทท่าน และหากท่านทำพิธีไม่สำเร็จ..."
          ไอริสเว้นวรรคก่อนจะถอนหายใจ แล้วทุกคนก็หันมามองหน้าเธอเป็นจุดเดียวก่อนจะเอ่ยพร้อมกัน
          "เจ้า/ท่านก็ไม่คู่ควรกับตำแหน่งราชินี!!!"




..................................................................
ไม่อัพนานทีเดียวขอโทษนะคะ ติดเรียน และสอบ 
บวกวิจัยด้วย ขอโทษจริงๆนะคะ
♪☆\(^0^\) ♪(/^-^)/☆
....................................................................
         
           
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #154 mimmielovemammy6 (@mimmielovemammy6) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 10:47

    ต่อเถอะะะ
    #154
    0
  2. #146 Jessica-J (@Jessica-J) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 12:12
    ไม่คู่ควร???
    #146
    0