คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Final Fantasy XV & Cardfight Vanguard] Happy New Year (Gladiolus x Tetsu)

โดย tatsue4869

ในวันสิ้นปี ฉันได้พบกับราชองครักษ์แห่งโลกของเกมfinal fantasy xvเข้าโดยบังเอิญ นี่มันฝันใช่มั้ย? แล้วทำไมใจฉันมันเริ่มสั่นล่ะเนี่ย!?

ยอดวิวรวม

383

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


383

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  31 ธ.ค. 59 / 12:56 น.
[Fic Final Fantasy XV & Cardfight Vanguard] Happy New Year (Gladiolus x Tetsu) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่า~ สำหรับฟิคสั้นเรื่องก็เกิดจากการเมากาวของไรท์ล้วนๆ เพราะไรท์เห็นว่ากลาดิโอ้กับเท็ตสึมีความคล้ายกันในหลายด้าน เลยจับมาคู่กันซะเลย
 ขอให้สนุกนะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 ธ.ค. 59 / 12:56


31 ธันวาคม..
  เวลา1ปีนี่มันไวชะมัด อีกวันเดียวก็จะขึ้นปีใหม่อีกแล้ว..
ฉันชื่อ'ชินโจ เท็ตสึ'เป็นรองผู้บัญชาการแห่งทีมฟูไฟท์เตอร์ และโค้ชของชมรมการ์ดไฟท์ของโรงเรียนฟุคุฮาระ โรงเรียนของฟูไฟท์เตอร์ด้วย 
 ..และเพราะงานที่มีมากมาย บางครั้งมันก็ทำให้ฉันปวดหัวได้เหมือนกัน อย่างในวันสิ้นปี..คนอื่นก็จัดงานฉลองกันใช่มั้ยล่ะ? หรือไม่ก็กลับบ้านไปหาครอบครัว..
..แต่ฉันไม่มีเวลาขนาดนั้น จะเรียกว่าอุทิศเวลาให้กับงานก็ย่อมได้
 'นี่นายไม่คิดจะมีคนรู้ใจเลยรึไง?'
 "ถ้าให้ฉันมี'คนรู้ใจ'ล่ะก็...ขอเพื่อนคุยสักคนก่อนดีกว่า"
 เดี๋ยว? เมื่อกี้ใครคุยกับฉันน่ะ?
 'อยู่ข้างหลังนาย'
เสียงนั้นเอ่ยขึ้น ฉันจึงหันหลังไปหาเจ้าของเสียงนั้น 
  ภาพที่ฉันเห็นเป็นชายร่างสูงใหญ่ สวมชุดธรรมดาๆ แต่ร่างกายท่อนบนกลับสวมแค่แจ๊กเกตตัวเดียว แถมไม่ติดกระดุมให้มันเรียบร้อยอีกต่างหาก
แต่ดูรวมๆแล้วคงเป็นพวกสายลุยพอสมควร..
 "แล้วนายเข้ามาได้ยังไง?"
ฉันถามออกไป เพราะประตูทุกบานในฟูไฟท์เตอร์ เมื่อตกกลางคืนแล้วจะไม่มีใครเข้าออกได้นอกจากจะขออนุญาตฉันกับเร็น..
 'ไม่รู้สิ  จู่ๆก็โผล่มาซะเฉยๆ กำลังจะฆ่ามอนสเตอร์สำเร็จแล้วเชียว'
ฆ่ามอนสเตอร์? เดี๋ยวนะ!?
 ฉันรีบวิ่งไปที่ตู้เก็บของ ก่อนจะหยิบแผ่นเกม'final fantasy xv'มาเทียบกับหน้าของผู้ชายที่อยู่ในห้องกับฉันตอนนี้..
'เหมือนกันกับ'กลาดิโอลัส อามิทิเซีย'เป๊ะ'
มันเป็นไปได้เหรอ? ตัวละครในเกมเนี่ยนะ? มันเป็นไปไม่ได้หรอก..ต้องเป็นฝันแน่ๆ
 ฉันลองทดสอบด้วยการตบหน้าตัวเองสุดแรง แต่ก็รู้สึกเจ็บตามปกติ..
 "นี่มันจริงเหรอเนี่ย!!?"
สักพัก มือของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าก็ยื่นมาลูบบริเวณที่ฉันเพิ่งตบตัวเองจนเป็นรอยแดงเบาๆ 
 'นายเป็นอะไรน่ะ? เจ็บมากมั้ย?'
ไม่อยากเชื่อกับสิ่งตรงหน้าเลยแฮะ..
 "นายคือ..'กลาดิโอลัส อามิทิเซีย'..ใช่มั้ย?"
ฉันถามออกไปเสียงเบา 
 'นายรู้ชื่อฉัน?'
ใช่จริงดิ!!
 'แล้ว..หายเจ็บหน้ารึยัง?'
กลาดิโอลัสถามอีกครั้ง..แต่น้ำเสียงนั่น..มันเป็นน้ำเสียงที่แสดงถึงความเป็นห่วง..
 "หายเจ็บแล้วล่ะ"
ฉันตอบกลับไป แต่มือใหญ่ที่ยังไม่ได้ปล่อยจากแก้มฉันก็ลูบแก้มฉันอีกครั้งนึง และก็ดันลูบไปโดนบริเวณที่ยังเจ็บอยู่จนฉันเผลอร้องออกมาเบาๆ
 'หายเจ็บอะไรเล่า'
ว่าแล้วกลาดิโอลัสก็ขยับหน้าเข้ามาใกล้ และเป่าลมออกมาจากปากเล็กน้อย
 'หายซะนะ..'
กลาดิโอลัสเงยหน้าขึ้นจนพวกเราสบตากัน ดวงตาสีน้ำตาลแดงของกลาดิโอลัสมองมาที่ฉัน ส่งผลทำให้ฉันเกิดหน้าแดงเล็กน้อย..
 เดี๋ยวๆ หน้าแดงเนี่ยนะ?
 'ถามหน่อยสิ..ที่นี่..ไม่ใช่โลกที่ฉันอยู่..สินะ?'
กลาดิโอลัสถามฉัน ในขณะที่ฉันไม่รู้จะใส่ใจกับคำถาม หรืออาการหน้าแดงของตัวเองก่อนดี..
 "ก็..ใช่.."
ฉันตอบไปอย่างติดขัด แต่แทนที่กลาดิโอลัสจะผละตัวออกไป ตัวของกลาดิโอลัสกลับขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนริมฝีปากใกล้กันกว่าเดิมอีก
 'งั้น..ฉันคงต้อง อยู่ที่นี่ก่อนสินะ?'
แต่ฉันไม่อยากให้นายอยู่เฟ้ย!!
 "เดี๋ยวฉันจะหาทางส่งนายกลับ..ออกไปจากตัวฉันได้แล้ว"
ดูเหมือนว่าจะไล่ไม่ได้ผลแฮะ..
 'อย่างน้อยก็..ขออยู่เป็นเพื่อนนายสักวันไม่ได้เหรอ?'
กลาดิโอลัสพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ สุดท้าย..ฉันก็เดินไปที่กลางห้อง ก่อนจะกระทุ้งเท้าเบาๆ
 'นายจะไปไหน?'
กลาดิโอลัสถาม โดยที่ฉันก็กวักมือเรียกหมอนั่นให้ขึ้นมาบนลิฟต์ด้วยกัน 
 "ที่ๆฉันชอบที่สุดไงล่ะ.."
ฉันตอบไปสั้นๆ ก่อนที่ลิฟต์จะถึงดาดฟ้าตึก ลมเอื่อยๆพัดมาเบาๆ บ่งบอกให้รู้ว่าค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่สงบ..แต่ก็พร่างพราวไปด้วยแสงไฟจากในตัวเมือง
ที่ใช้ประดับประดาในงานฉลองปีใหม่..
 'สวยจังเลยนะ โลกนายน่ะ..'
กลาดิโอลัสพูดพร้อมเดินไปยังด้านหน้าดาดฟ้า ร่างสูงใหญ่ที่ดูน่าเกรงขาม แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าแสงไฟในเมืองแล้ว กลับดูอ่อนโยนไปถนัดตา..
 "เหมือนฉันไม่มีผิด.."
ฉันพูดเบาๆ และเดินไปนั่งลงข้างๆกลาดิโอลัส โดยที่กลาดิโอลัสก็นั่งลงเช่นเดียวกัน..
 'โลกที่สงบสุขอย่างนี้..ฉันคงได้เห็นมันแค่คืนเดียว..'
กลาดิโอลัสเอ่ยเสียงเบา เพราะถ้าเป็นตามเนื้อเรื่องในเกม.."พวกเขาจะไม่มีวันได้เห็นแสงตะวันที่แสดงถึงความสงบสุข"
 "นั่นสินะ.."
เสียงของฉันเริ่มเบาบางขึ้นเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะความง่วงเริ่มครอบงำฉัน หรือเป็นเพราะเสียใจกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับหมอนั่น..
 "ถ้าหากนายนึกท้อใจ..รู้สึกสับสน..ก็ขอให้นึกถึงคืนนี้.."
ฉันพูดพร้อมมองไปยังท้องฟ้าที่เริ่มมีพลุกระจายเป็นวงสวยงาม..
 "วันที่โชคชะตา..กำหนดให้พวกเรามาพบกัน.."
ฉันเอียงคอลงซบไหล่ของร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างๆ 
 'อืม..'
กลาดิโอลัสตอบสั้นๆ ก่อนที่ฉันจะรู้สึกได้ว่า ริมฝีปากของตนถูกประกบด้วยริมฝีปากของชายที่อยู่ตรงหน้า..
 'ขอบใจนะ..แม่ทัพของฉัน..'
วันรุ่งขึ้น
ฉันลืมตาขึ้นมาเบาๆ และลุกขึ้นนั่งมองพระอาทิตย์..และมองไปที่ดาบเล่มเล็กๆที่วางอยู่..พร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่ง
 ขอบใจที่ทำให้ฉันมีความสุขนะ ฉันไม่เคยคิดเลยว่า จะมีคนที่คล้ายฉันอยู่ด้วย แม้จะอยู่คนละโลกก็ตาม.. 
ขอบคุณสำหรับจุมพิตเมื่อคืนนะ...
กำลังซึ้งเลย!! ไอ้บ้า!!
 ฉันเก็บจดหมายที่มีข้อความสั้นๆนั่นลงไปในกระเป๋ากางเกง และเดินไปหาอาซากะที่ขึ้นมาตามไปทานอาหารเช้า
 ขอบคุณเช่นกัน..กลาดิโอลัส...
----------------------------------------------------------
จบแล้ว~ เรียกได้ว่าเป็นฟิคสนองนี้ดที่ฟินจริงๆค่ะ//ซับน้ำตาที่แต่งได้ขนาดนี้ 
นึกว่าจะไม่มีอะไร แต่ป๊าเรานี่ทำได้ดี เล่นซะเท็ตสึมาดหลุด 
แล้วก็ขอสวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน~

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ tatsue4869 จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 มารี
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 20:04
    ได้หรอออออ

    อุ้ย ชอบอ่ะ =w=
    #1
    0