นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Attack on Titan] Lullaby บทเพลงกล่อมเด็ก

โดย NATtYy

สมาชิกวงไอดอลสาว ที่กำลังมีข่าวลือวงแตก เกิดอุบัติเหตุรถเสียหลักเข้าข้างทาง ลืมตามาอีกทีก็อยู่ในกำแพงแล้วล่ะ ดูเพ้อฝันม่ะ 'กลุ่มไอดอลสาวที่กำลังมีข่าวลือวงแตกหายตัวไปกับผู้จัดการวงล่ะ'

ยอดวิวรวม

411

ยอดวิวเดือนนี้

110

ยอดวิวรวม


411

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 5 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  31 ธ.ค. 63 / 14:21 น.
นิยาย [Fic Attack on Titan] Lullaby ŧ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Through the Night - IU


ในค่ำคืนนี้ ฉันจะส่งแสงแวววาวจากหิ่งห้อย
ไปที่ใกล้ๆหน้าต่างของเธอ
มันคือคำว่าฉันรักเธอ

ฉันยังจำจูบแรกของเราสองคนได้ดี
ฉันหลับตาลงในยามที่ฉันต้องการ
และไปที่ที่ไกลสุดสายตา




Chapter.0 สปอตไลท์ที่ค่อยดับ

ตัวอักษรหนาสีแดงจากสำนักข่าวดัง ยอดแชร์หลักหมื่น หน้าหัวข่าวปลิวว่อนทั่วอินเทอร์เน็ต




' ลือกันทั้งวงการ วงเกิร์ลกรุ๊ป สี่สาวชื่อดัง กำลังตบตีกันมีแวววงแตก ชื่อย่อ สต '



'จริงหรอเนี่ยไม่อยากเชื่อเลย งานรับรางล่าสุดดูรักกันดีมาก ไม่อยากเชื่อเลย แต่ว่านะก็ฟังหูไว้หูไปก่อน'
สมาชิกหมายเลขที่544788

'สต วงอะไร ผู้รองรู้ช่วยบอกหน่อย'
สมาชิกหมายเลขที่125796

'ฉันเบื่อจริงๆ Fake newsพวกนี้ ไม่มีทางหลอกที่วงSTAYจะแยกวงกัน พึ่งเดได้2ปีเองนะ'
สมาชิกหมายเลขที่771120

'ฉันว่าแล้วทำไมงานรับรางวัลที่แล้ว ถึงไม่ขึ้นไปรับเอง ให้ตาแก่ที่ไหนไม่รู้ ขึ้นไปแทน'
สมาชิกหมายเลขที่111663
'ไอโง่นั้นมันรางวัลProducer จะให้สาวๆขึ้นไปรับรางวัลแทนได้ไง'
สมาชิกหมายเลขที่647584ได้ตอบกลับ

'สมน้ำหน้าจังไอพวกไอดอลจอมปลอม เป็นเรื่องน่าตลกวงพึ่งเดมา2ปี มีผลงานดีเด่นเกินหน้าเกินตาคนอื่นกลับได้รางวัลเยอะแยะ แต่นั้นไม่ใช่ผลงานของเธอ พวกเธอแค่รับช่วงต่อแล้วแบกหน้าไปรับรางวัลแค่นั้นสมน้ำหน้า ส่วนเรื่องตบตีอายุพวกเธอก็สนเหตุผลอยู่'
สมาชิกหมายเลขที่904559


แหล่งข่าวหลายสำนักต่างตีข่าวกันไปมาถึงมันจะดูเกินจริงไปหน่อย แต่ก็ทำเอาเหล่าแฟนคลับที่ตีโพยตีพายจนเกิดข้อสงสัยกันมากมายในอินเทอร์เน็ตจนขึ้นแท็กอัมดับ1 ข้ามวัน ต่างเรียกร้องให้ค่ายสังกัดมาแถลงเรื่องนี้








ตัดไปงานรับรางวัลช่วงฤดูหนาวเมื่อปลายปี ภายในห้องพักศิลปิน ป้ายตัวอักษรสีดำหนา หน้าประตูห้อง STAY วงเกิร์ลกรุ๊ป พึ่งเดบิวต์ได้2ปี ชื่อดัง ที่กำลังมาแรงในหมู่วัยรุ่น มีจุดขายที่การแสดงทุกครั้งคือการร้องสด และอายุสมาชิกที่น้อย กับหน้าตาที่สวยเกินอายุ มีผลงานทุบสถิติวงรุ่นพี่มากมาย โดยมีสมาชิกสี่คน


เพียะ!


เสียงฝ่ามือตบลงแรงๆบนใบหน้าเล็ก หญิงสาวผมม้า สีดำยาว โซเฟีย เลียม ลีดเดอร์วงSTAY เธอเป็นคนตบหน้าหญิงสาวผมสั้น หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้น ตามฉบับสาวเอเชีย คิม กังจา 


หากย้อนไปอีกคิม กังจาคงจะไม่ถูกตบ ถ้าเธอไม่ไปพูดกับสมาชิกในวงด้วยเรื่องขอออกจากวงแบบกลางคัน และน้ำเสียงไม่เป็นมิตรอย่างทุกเคย มันเลยทำให้หัวหน้าวงที่จากเป็นคนอารมณ์ร้อนแต่เดิม ยิ่งเหมือนเอาฝืนมาสุมให้ไฟติด


"เธอบ้าไปแล้วหรอ นี้เป็นช่วงขาขึ้นเลยนะ อีกอย่างเราพึ่งจะเดได้2ปีเอง" โซเฟียกดเสียงต่ำ เธอไม่อยากเชื่อสิ่งที่ตนได้ยิน การเดบิวต์ที่ร่วมกันทำมาตั้ง5ปี มันกำลังจะจบลง ด้วยความเห็นแก่ตัวของกังจาจริงๆหรอ ภาพความทรงจำช่วงเด็กฝึกไหลเข้าหัวรัวๆ ความพยายามที่ช่วยกันสร้าง มันอาจจะจบลงแล้ว เธอไม่อยากเชื่ออะไรแล้ว "นังคนเห็นแก่ตัว"


"ใช่ ฉันบ้า เห็นแก่ตัว มันชักจะน้ำเน่าเกินไปแล้ว ลาก่อนนะสาวๆ ฉันพยายามมาตลอดชีวิตแล้ว ขอฉันพักบ้าง" กังจาลูบหน้าเล็กๆ ของเธอ 


"ใจเย็นสิ เดี๋ยวรุ่นน้องข้างห้องได้ยิน" เสียงใสของ วิเวียน โนแลน หรือ วิน ที่แฟนคลับชอบเรียกพูดขึ้น สีผมทองสะดุดตาของเธอ เหมาะกับใบหน้าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหน้าตาของวง


"เธอก็สนแค่เรื่องเดียว ภาพลักษณ์วง จอมปลอมจริง" กังจาหันไปท้าวสะเอวใส่


"เราก็ไม่ต่างกันหรอกน่าา ใจเย็นกันหน่อย ค่อยกลับไปคุยกันที่หอพัก ที่นี่นักข่าวเยอะ ใครได้ยินจะแย่เอา" เสียงบุคคลที่สี่ดังขึ้น หญิงสาวผมสีดำยาว ปากกระจับดวงตาชั้นเดียว ตามฉบับลูกครึ่งเอเชียยุโรป ฮาลซีย์ แอรอน หรือที่สมาชิกจะเรียกกันสั้นๆ ฮานส์ เธอลุกขึ้นยืน กดตัวกังจาให้นั่งลง ถึงฮานส์จะรู้สึกแอบโกรธอยู่
บ้างที่กังจาพูด สำหรับเธอแล้วเธอคิดว่ามันก็ทางเลือกของกังจาแต่อีกทาง มันก็คือการทำลายวงในเวลาเดียวกัน


"ฉันไม่สนแล้วฮานส์ ขอเวลานิดเดียวเอง ฟังฉันนะ หลังจบปีใหม่อีกสองเดือน ฉันจะลาออกจากวง ไปใช้ชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศ" กังจายกมือขึ้นขอความเห็นใจจากสมาชิกในวง เธอเบื่อกับวงการมายานี้แล้ว วงการจอมปลอม 


ไม่สิ ฉันไม่อยากเข้าวงการนี้อยู่แล้วนิ


ปึง!!


เสียงประตูห้องปิดอย่างแรง สี่สาวหันไปมองเป็นตาเดียวกัน ซวยแล้วสิ


"มีสต๊าฟแจ้งมาว่ามีเสียงโวยวายจากในห้อง" 


"เกิด อะไร ขึ้น" เสียงดุ กดต่ำของชายหนุ่ม รูปร่างสมส่วน ตามชายเอเชีย ผมกัดสีย้อนที่ดูสะดุดตา โจชัว แอนดรูว์ เขาเดินหอบมานั่งข้างตัวกังจา พร้อมวางเอกสารมากมายไว้โต๊ะเล็ก แล้วลากสายตามองสี่สาวที่กำลังเกร็งตัวอยู่ เหมือนมีอะไรปิดบัง


"มีเรื่องอะไร ไว้จบงานนี้ให้ค่อยคุยกัน" เขาก้มตัวลงหยิบขวดน้ำข้างๆขา มายกกิน ก่อนจะนึกอะไรออก


"อ่อ...อย่าลืมเก็บสีหน้าด้วยล่ะ งานนี้มีพวกแอบเอากล้องมาเยอะ เข้าใจนะกังจา"


กังจาที่นั่งเกร็งตัวอยู่ข้างๆเขาก็ถอดสีหน้า แล้วยิ้มให้แบบประชดประชัน


"ค้าาา คุณผู้จัดการไม่ต้องห่วงหลอกค่ะ ฉันน่ะ แสดงเก่งกว่าวินอยู่แล้วค่ะ" กังจาพูดจบเธอก็ลุกขึ้นแล้วเดินหนีอย่างไว ทิ้งไว้แต่ความเงียบและความไม่เข้าใจ





"ขอบคุณมากค่ะ ในฐานะสมาชิกวง ฉันขอบคุณมากๆค่ะ สำหรับรางวัลนี้ เรารู้สึกขอบคุณจริงๆ แล้วเราจะพยายามทำผลงานหน้าๆ ให้ดีที่สุด ให้สมกับรางวัลที่ได้ พวกเราขอบคุณมากๆค่ะ" จบสปิชของกังจาลง เสียงกรี๊ดของแฟนคลับดังขึ้น เมมเบอร์ค่อยๆเดินลง ตัดกับหญิงสาวที่ยืนกอดช่อดอกไม้มองกังจาแบบไกลๆ สายตาที่เปล่งด้วยความสงสัยของฮานส์ เธอชักขี้สงสัยขึ้นทุกวัน ทำไมกับนะ ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจเรื่องของคนเลย หากเป็นสัตว์คงหาหนังสือมาอ่านได้ แต่คนนี้สิจะหาอะไรมาเข้าใจ คงยาก แล้วทำไมกันนะ ทำไมกันเมื่อกี้กังจายังพูดว่าจะออกวงอยู่เลย แล้วทำไมเมื่อกี้เธอพูดถึงเรื่องอนาคตกันนะ เธอไม่เข้าใจเลย


"ขอโทษนะครับ ผมจะประกาศรางวัลต่อ" ดาราหนุ่มที่เป็นMC[1] พูดเรียกสติเธอ


"ขะ...ขอโทษค่ะ" เธอพูดด้วยความเคอะเขิน 




"ขอบคุณมากนะค้าาา" เสียงใสของใบหน้าของวง อย่างวินดังกลางความวุ่นวาย นี้เป็นเวลาจบงาน ทีมงานทุกคนกำลังวุ่นวายจัดการเก็บงานรีบกลับบ้านกัน หญิงสาวก็เช่นกัน ถึงเธอจะไม่มีหน้าที่ในตอนจบ แต่เธอก็อยากขอบคุณทุกคนที่ช่วยให้งานนี้สำเร็จด้วยดี 


"วินปะ ไปกันเถอะ" โซเฟียลากแขนวินออกมาจากความวุ่นวายตรงหน้า เธอเองก็อย่างทำแบบวินได้บ้าง แต่เพราะอะไรบางอย่าง เวลาที่เธอพูดแล้วคนที่ได้รับมัน ไม่เคยมีสีหน้ายิ้มกลับเลย





"ขอบคุณนะคะ" วินที่พูดขอบคุณตลอดทาง เธอกำมือสาวหน้าม้าแน่น ในฐานะน้องเล็กของวง ในสายตาเธอ โซเฟียช่างเป็นพี่ใหญ่ที่สมฐานะ ทั้งเป็นลีดเดอร์ที่ดี ถึงจะอารมณ์ร้อนไปน้อย แต่เธอก็รู้ดีว่าโซเฟียเป็นหญิงสาวที่ช่างอ่อนโยน


"ทำอะไรอยู่รีบขึ้นรถเร็ว" เสียงดุของโซเฟียดังขึ้น วินมองโซเฟียที่นั่งง้างประตูรถให้ มันทำให้เธอยิ้มเล็กน้อย ให้ตายเถอะถ้ามีใครมาพูดว่าลีดเดอร์เธอเป็นคนใจร้าย เธอไม่ให้อภัยแน่


"ไปกินฉลองที่ไหนดีครับ เด็กๆ" ผู้จัดการหนุ่มเดินมาดันตัววินเข้ารถแล้วยัดตัวเข้าตาม เขาพูดพลางคลี่เอกสารอ่าน


"อะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้ค่ะ ไว้ฉันออกแล้วค่อยกินเลี้ยงแบบใหญ่โต" กังจาพูดเสียงนิ่งๆ โซเฟียหันไปมอง เธออยากให้กังจาล้มเลิกความคิดนี้จริงๆ แต่หากเธอพูดไปยังไงก็ล้มเลิกไม่ได้ เพราะ กังจาเป็นคนมีเป้าหมายชัดเจน


"จะอะไรก็เรื่องของเธอ ไปคุยกับค่ายเอง ฉันจะไม่พูดแล้ว แต่ขอพูดอะไรหน่อย" โซเฟียกลืนน้ำลาย "ให้มันน้อยๆ หน่อย ถ้ายังเห็นหัวพวกเรา" ใจหนึ่งเธอก็ไม่อยากให้กังจาออก ใจหนึ่งก็อยากให้กังจาทำตามใจต้องการ แต่ทำไมล่ะ เธอมาถึงฝันแล้วนะ ทำไมต้องมีอุปสรรคด้วยนะ โซเฟียสลักความคิดออกจากหัว เธอมองตามทางถนนที่เต็มไปด้วยแสงไฟ ร้านอาหารและผู้คน


"เอิ่ม...ฉันว่าพี่ไปคุยกับค่ายเองเถอะ พวกเราโอเคแล้ว" วินจับไหล่กังจาเบาๆ "จริงไหมทุกคน..." วินลากสายตามองทุกคนที่ทำหน้าบูด ดูเหมือนเธอจะคุยคนเดียว


"ฉันเป็นแค่ผู้จัดการ ฉันทำอะไรไม่ได้มาก แต่ฉันแนะนำนะ เตรียมเงินไว้เยอะๆ ถ้าค่ายไม่พอใจเขาฟ้องเธอได้" โจชัวเสียงนิ่งๆ ก่อนเขาจะนึกบางอย่างได้


"อะนี้ เด็กๆเอาไปสิ ที่งานเค้าแจกฟรี" เขายื่นสร้อยข้อมือจี้ใบโคลเวอร์[2] สีเงินมาให้ โซเฟียรับมาแล้วค่อยส่งต่อให้สมาชิก เธอมองสร้อยข้อมือในกำมือ เธอค่อยๆ ลูบมัน มันทำให้เธอคิดถึงอะไรบางอย่าง


"น่ารักมากเลยค่ะ" วินพูด


"เดี๋ยวนี้เขานิยมแจกของกันหรอคะ เห็นแจกเอา แจกเอา" ฮานส์พูดจบก็ค่อยยัดมันใส่กระเป๋า


"ก็ว่าไป พี่นี่ก็ใจร้ายจัง เค้าแจกของเป็นสินน้ำใจ อีกอย่างวงอื่นได้แต่ขนม ใช่ไหมคะคุณพี่ผู้จัดการ" วินถาม


"อื้มใช่ ฉันก็ได้ แปลกจัง" โจชัววางเอกสารลง


"ไม่เห็นแปลกเลยพี่ เรามางานนี้เรามาคว้าตั้ง3รางวัล นี้ยิ่งให้จี้เรามาด้วย แค่นี้ก็รู้แล้ว ว่าเราอะเป็นลูกรัก" โซเฟียหัวเราะเล็กน้อย โจชัวที่ได้ยินก็พากันหัวเราะตามๆ รวมกังจาด้วย เว้นแต่ฮานส์ที่นั่งหน้าบูดอยู่คนเดียว


"นี่ เธอไม่ขำหรอ" กังจาหันไปถามหญิงสาวหน้าบูด


"ฉันไม่ขำหรอกพี่ ฉันอยากได้ขนมมากกว่า" ก็จี้ มันกินไม่ได้







ตัดมาปัจจุบัน ณ คอนโดหรูสูงเสียดฟ้า ภายในห้องกว้างของสี่สาว ผู้จัดการหนุ่มนั่งกุมขมับ รอสี่สาวออกมาคุย


"จะบ้าตาย ไอพวกนี้" ชายหนุ่มหยิบแล็ปท็อปมาเปิดอ่านอีกครั้ง กับหัวข้อกระทู้ถาม




' จริงหรือป่าวคะ ที่วงSTAYมีเรื่องตบตีกันตามข่าว แล้วตอนนี้ทางค่ายมัวทำอะไรอยู่อยากรู้จริงๆค่ะ '



แอดดด...



เสียงประตูบางหรูเปิดขึ้นเผยร่างหญิงสาวผมหน้าม้า เดินเข้ามาตามด้วยหญิงสาวอีกสามคนเดินเรียงกันมา นั่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม


"ไปไหนกันมา ฉันรอนานมาก" ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย


"ไปคาเฟ่มา นี่กาแฟซื้อมาฝากด้วยค่ะพี่" ฮาลซีย์ตอบพร้อมยื่นแก้วกาแฟให้ชายหนุ่ม เขารับมันก่อนจะยกจิบ 


"ของคุณมากฮานส์ เข้าเรื่องเลยนะ" เขาวางแก้วกาแฟไว้บนโต๊ะ ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนพูด


"คงรู้ข่าวกันแล้ว เรื่องมีคนเขียนข่าวว่าพวกเธอตีกัน เรามาตกลงกันดีๆ ดีกว่า"


"ฉันขอยืนยันคำเดิม หลังปีใหม่อีกสองเดือน ฉันจะออก" กังจาตอบพร้อมลุกขึ้นไปที่บางกระจกชมวิว


"พระเจ้า...เธอยังยืนยันคำเดิม" โจชัวถึงกับอุทาน หลังจากงานรับรางวัลวันนั้นกังจายังยืนยันคำเดิมว่าเธอจะลาออกจากวง โดยเหตุฟังดูกำหมัดมากสำหรับโซเฟีย แต่ส่วนตัวเขาแล้ว เขาคิดว่าเหตุผล คือเรื่องดราม่าเมื่อต้นปี เกี่ยวกับการรับบทแสดง ภาพยนตร์ไอดอล ซึ่งชื่อที่ได้รับบทแคสติ้ง คือกังจา และวิเวียน เมื่อกังจารู้เรื่องนี้แล้วเธอลงทุนเป็นอย่างมากเพื่อได้รับบท แต่บทสรุปแล้ว วิเวียนก็ได้รับบทนี้ โดยมีเรื่องลือกันในกองว่าที่เลือกเพราะวิเวียนเป็นหน้าตาของวง จึงอยากลากมาเล่นเรื่องนี้ด้วย


"ถ้าเธอจะไปฉันก็ไม่ว่า..." ฮาลซีย์ส่งสายตาให้กังจาว่าเธอโอเค


"ขอบคุณมากฮานส์" กังจาพูด


"แล้วจะให้ฉันเขียนบอกยังไงล่ะ" ชายหนุ่มถาม เขาถอนหายใจยกใหญ่ นี้คงเป็นปีแรกที่เค้ารับรู้ถึงความดังและปัญหา


"พี่ต้องเขียนส่งหรอ" โซเฟียที่นั่งนิ่งมานาน ก็ออกปากถาม


"ใช่ พี่ไม่รู้เค้าจะรับรู้เรื่องนี้ไหม เลยจะเขียนส่ง"


"จะว่าไปแล้ว ทางค่ายก็ยังไม่ติดต่อฉันมาเลย ฉันไปพูดมาแล้ว" กังจาพูดขึ้น


"นั่นสิ" ชายหนุ่มพูด


"แล้วเขียนไปเค้าจะเข้าใจหรอคะ" โซเฟียพูด


"ไม่รู้สิ"


"งั้นเราไปบอกที่ค่ายเลยดีไหมคะ จะได้แน่ใจ ว่าค่ายไม่ปล่อยข่าวมั่ว" โซเฟียลุกยืนเธอหยิบแมสมาใส่ พร้อมกระเป๋าคู่ใจเตรียมตัวออกจากห้อง


"เราจะไปกันจริงหรอคะ" ฮาลซีย์ถาม เธอหันมองทุกคนในห้องที่เตรียมตัวออกไปค่ายกันอย่างเร็ว มีเพียงเธอที่นั่งงงอยู่ "อะ!เดี๋ยวสิ เร็วกันจัง"






ภายในรถสีเงินคันใหญ่ "วิเวียน ดึงสายโทรศัพท์ให้หน่อยสิ จะโทรติดต่อเข้าพบประธาน" 


"นี่ค่ะ" เธอยื่นมันให้ เขารับมาจิ้มหาเบอร์อยู่ขณะขับรถอยู่


"พี่คะ ช่วยมองทางหน่อยได้ไหม" โซเฟียกดเสียงดุชายหนุ่ม 


"555 ไม่ต้องห่วงระดับนี้แล้ว" ชายหนุ่มยกโทรศัพท์มาคุย


"เอ้ย!!!" ขณะยกก้อนเหล็กคุย มันไหลตกลงจากแขน ด้วยความตกใจ ชายหนุ่มเผลอหักพวงมาลัยเข้าข้างทาง




เอื้อดดด!!!! โครม!!!!



Character


Halsey Aaron (16)
ฮาลซีย์ แอรอน (ฮานส์)
เมนโวคอล เธอเป็นสมาชิกที่เงียบที่สุดในวง แต่ดันมีเซนส์วาไรตี้ดีมาก เวลาออกรายการ ฉลาดในการพูด ไม่สบตาคนที่ทำให้เขิน เป็นคนขี้สงสัย ถึงอายุจะเยอะกว่าวินแต่เธอเป็นคนไม่เข้าโลกอยู่ดี แอบซน มักจะตามใจตัวเองเหมือนแมว เป็นแหล่งพลังงานของวง ชอบคิดแทนคนอื่นเสมอทำให้เกิดปัญหาบ่อยๆ




Sophia Liam (19)
โซเฟีย เลียม
เมนแดนซ์ แร็ป และ leaderของวง สาวสวยดุ และดุจริงด้วย เคยอยู่สมาคมฟันดาบกับผู้จัดการสมัยมัธยม ทำให้รู้จักกันดี เป็นคนที่จริงจังกับการทำงาน พยายามไม่อยากทำงานพลาด แต่ถ้าพลาดอาการจะออกทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับสถานการณ์อีกที แต่เธอรักสมาชิกทุกคนในวงหมด แต่มักไม่แสดง แล้วทำให้ทุกคนคิดว่าเธอไม่ชอบพวกเธอ


Kim Gangja (17)
คิม กังจา
ลีดโวคอล เป็นคนขี้แกล้ง โดนเฉพาะกับคนที่สนิทด้วย ยิ้มแย้มแจ่มใส ซุ่มซ่าม โก๊ะๆฮาๆ สดใส เป็นคนมีเป้าหมายชัดเจน และมักทำมันสำเร็จเสมอ  และเพราะอะไรบางอย่างที่ทำให้แฟนๆบางส่วนไม่ชอบเธอ แต่เธอไม่เคยสนมันเลยเพราะ เธอไม่ได้ต้องการเป็นไอดอลอยู่แล้ว และเธอเป็นอีกความหวังของวง


Vivian Nolan (14)
วิเวียน โนแลน (วิน)
วิชวลของวง ซัพโวคอล นิสัยเด็กๆ ทั่วไป อ้อนเก่ง น่ารัก เป็นกุลสตรี และเป็นสาวในอุดมคติของผู้ชายหลายๆคน ถึงจะอายุน้อยแต่ประสบการณ์ในวงการบันเทิงมากทำให้เธอเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนส่วนใหญ่รู้จักวง เธอเลยกลายเป็นหน้าตาของวงตามที่คนในเน็ตยกย่อง



Joshua Andrew (28)
โจชัว แอนดรูว์
ผู้จัดการหนุ่มสุดหล่อ ฉลาด เก่งทุกด้าน ด้านดนตรี กีฬา หรืองานอดิเรกเล็กๆน้อย เคยเป็นนักกีฬาฟันดาบมาก่อนสมัยนักศึกษา นิสัยที่อบอุ่นและมีความคิดบวกตลอดเวลา เขาจึงสามารถทำให้สาวๆ ตกหลุมรัก จนต้องมีแฟนแคมส่วนตัวของผู้จัดการ 

ต้นฉบับรูปภาพสวยๆ:  jong hyun jeon


_ แนวไอดอลทะลุมิติ
_ รักโรแมนติก 
_ดราม่า 
_มิตรภาพ
**ชื่อเก่า IF YOU ถ้าคุณ
open: 20/12/2020


[1] MMaster of Ceremonies หรือ Mic Controller หรือพิธีกรงานต่างๆ 

[2] ใบโคลเวอร์ (leaf clover) ปกติแล้วใบของต้นโคลเวอร์ทั่วไปจะมีเพียง 3 แฉก ซึ่งว่ากันว่า ในต้นโคลเวอร์หนึ่งพันต้นนั้น จะพบใบโคลเวอร์ 4 แฉก (Four leaf clover) ได้เพียงใบเดียวเท่านั้น โอกาสพบใบโคลเวอร์ 4 แฉกจึงเป็นปรากฏการณ์ที่หาได้ยากมาก ซึ่งใบโคลเวอร์ 4 แฉก นี้แต่ละแฉกก็มีความหมายในตัวเอง ดังต่อไปนี้  แฉกแรกคือความหวัง ( Hope ) แฉกที่สองคือความเชื่อมั่นและศรัทธา ( Faith ) แฉกที่สามคือความรัก ( Love )และแฉกสุดท้ายคือโชคดี ( Luck ) 

ตำนานใบโคลเวอร์ ใบไม้แห่งความโชคดี


*วงSTAY ไม่มีอยู่จริง เป็นแค่การสมมุติขึ้นของผู้เขียน
*ficเรื่องนี้ มีเค้าโครงจาก อนิเมะ มังงะ เรื่อง Attack on Titan
*มีการดัดแปลง เรื่องราวเดิมจากผู้เขียน



ดีค่ะ นี้ไรท์เองนะคะ รีดผู้น่ารักทุกคน นี้เป็นเรื่องแรกของเราเอง เราค่อนข้างใส่ใจมากกับการเขียน แต่หากมีข้อผิดพลาดประการใด ช่วยบอกกันหน่อยนะคะ บอกเลยว่าตอนนี้โครตยาวเลย หรือสั้นนะ?? เราอยากเขียนให้ระเอียดที่สุด เราอยากให้ทุกคนรู้ถึงมิติของตัวละคร ในเรื่อง ยังไงก็ขอบคุณมากค่ะ ส่วนที่เราเรียกเพลงThrough the Night ของ iu เพราะตอนเขียนเนี่ยกำลังหาแรงดันดาลใจเขียนอยู่ แล้วอยู่ๆ เพลงนี้ก็เด้งมา จังหวะนั้นแหละ โครตทัชใจเลย มันเป็นเพลงคิดถึงที่แบบ เราต้องการอะ การคิดถึงใครสักคนแล้วรอให้เค้ากลับมาหาอะ โครตดีเลย งุงิๆ *3* ยังไงเราก็ฝากด้วยนะคะ เราจะพยายามค่ะ




themy butter
t
b

สารบัญ 5 ตอน อัปเดตล่าสุด 31 ธ.ค. 63 / 14:215 ตอน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 Best_am1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 00:15

    ไรท์ก็คือแม่นางยอมป๊าบๆกับประธานให้นางเข้าวงการเหรอเปนงอง

    #2
    1
    • #2-1 Mr.Queening(จากตอนที่ 4)
      27 ธันวาคม 2563 / 10:00
      ใช่ค่ะ ;-;
      #2-1
  2. #1 PearZazzy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 15:03
    อายุแค่สิบขวบ ก็กล้ามาก

    เก่งมาก ขอบใจ
    #1
    1
    • #1-1 tatiee2(จากตอนที่ 2)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:05
      แงๆ กลัวแล้ว
      #1-1