[Fic SJ-HanChul] Over Capacity

ตอนที่ 15 : Chapter XII

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 ธ.ค. 54

Chapter XII



----- บทนี้เปิดมาด้วย NC นะคะ ^^ ถ้าอยากได้ก็แปะเม้นขอ+อีเมล์เอาไว้น้า ------


เก้าปี

เก้าปีเต็มๆที่เขาอดทนหักห้ามใจด้วยความยากลำบาก บ่อยครั้งที่สุดที่ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลหานสงสัยตัวเองนักว่าเขาทนมาได้ยังไง

ครั้งแรกที่เขาเจอฮีชอล พวกเขาทั้งสองคนยังเด็กเกินไปนัก ความรู้สึกในตอนนั้นไม่มีอะไรอื่นมากไปกว่าถูกชะตาเห็นเป็นเพื่อนเล่นรุ่นเดียวกันที่น่าจะสนิทกันได้ หลังจากนั้นถึงจะผูกพันกันมากขึ้น หานเกิงก็ยังไม่คิดอะไรอยู่ดีนอกจากว่าฮีชอลเป็นเหมือนน้องชายที่เขาต้องปกป้องดูแล

จนกระทั่งอายุได้สิบห้าปีที่เริ่มรู้จักความรัก...นั่นแหละเขาจึงรู้ตัวเป็นครั้งแรกว่าเขารักฮีชอลเกินกว่าเพื่อนหรือพี่น้องเสียแล้ว

เด็กมัธยมเช่นตัวเขาในตอนนั้นย่อมจะเริ่มซึมซาบในกรอบกติกาของสังคมแล้ว เขารู้ว่าความรู้สึกที่เขามีให้ฮีชอลนั้นผิดปกติในสายตาของคนทั่วไป เพื่อที่จะให้ความรู้สึกนั้นหายไป หานเกิงตกลงคบกับเพื่อนร่วมชั้นที่มาสารภาพรักกับเขา จนกระทั่งไปด้วยกันไม่รอดก็ทดลองเปลี่ยนอีกหลายคน ทั้งผู้ชายผู้หญิงและรุ่นพี่รุ่นน้อง แต่เขาก็ไม่เคยรักใคร แม้แต่หุ่นยนต์ตัวอื่นเขาก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรด้วย ใช้เวลาอีกหลายปีทั้งๆที่รู้ตัวแล้วตั้งแต่ตอนนั้นกว่าหานเกิงจะยอมรับกับตัวเองในที่สุดว่าคนเดียวที่เขาต้องการจริงๆก็คือฮีชอล

หากจะบังเอิญมีใครล่วงรู้ว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อฮีชอลมันลึกซึ้ง ร้อนแรงขนาดไหน และรู้ว่าเขาอดทนมานานแค่ไหน ก็คงจะนึกทึ่งในความอดทนของเขาไม่น้อย

ถ้าถามว่าทำไมถึงทนได้ คำตอบก็คงจะวนกลับไปว่า...เพราะเขารักฮีชอล

ความรักทำให้เขาปรารถนาในตัวร่างบาง แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้เขายอมอดทน ยับยั้งตัวเองเอาไว้ไม่ทำอะไรลงไปจนกว่า...จนกว่า... หานเกิงเคยบอกกับตัวเองเอาไว้ว่าเขาจะรอจนกว่าจะแน่ใจว่าตัวเขาเองพร้อมดูแลฮีชอล รอจนกว่าฮีชอลจะเข้าใจอะไรๆมากพอ บอกกับเขาว่ารักเขา พร้อมยอมเป็นของเขา

เอาละ ฮีชอลไม่ได้บอกว่ารักเขา ฮีชอลยังไม่เข้าใจอะไรๆดีพอ... แต่ฮีชอลก็ขอร้องเองนี่นาว่า 'อย่าหยุด' นั่นน่าจะแปลว่าฮีชอลยอมเป็นของเขา...ใช่มั้ย?

และเขาเอง...เรียนจบแล้ว ทำงานมีหลักฐานมั่นคง มีเงินมากพอจะให้ฮีชอลอยู่อย่างสุขสบาย...ใช่ หานเกิงคิดว่าเขาพร้อมดูแลฮีชอล

แต่ว่าเขาคิดถูกต้องแล้วหรือ?

====

 

อีทงเฮมีสีหน้าประหลาดใจระคนผิดคาด

"แม้แต่นาย เขาก็ไม่บอกงั้นเหรอ?"

ทีแรกเขามั่นใจนักหนาว่าซีวอนจะต้องบอกฮยอกแจแน่ๆ ต่อให้ไม่ยอมบอกที่มหาวิทยาลัย อย่างน้อยก็น่าจะแอบกลับไปกระซิบบอกกันที่บ้าน

เฮ่ คิดว่าเขาชอบแซวเล่นๆเฉยๆเหรอ ฮยอกแจแอบชอบซีวอนอยู่ ทำไมเขาจะมองไม่ออก สายตาเจ้าซีวอนเวลามองฮยอกแจตอนเจ้าตัวไม่เห็นก็พอๆกันล่ะน่า เฮ้อ ถ้าสองคนนี้คบกันมันก็ดีหรอก แต่เขาคงโดดเดี่ยวโด่เด่พิลึก

"ที่จริง..." ฮยอกแจเอ่ยอย่างลังเล "เมื่อวานเขาทำท่าเหมือนจะบอกนะ แต่ไปๆมาๆก็ต่างคนต่างเงียบแล้วฉันก็เผลอหลับไปเลย"

"นายเผลอหลับระหว่างที่ซีวอนกำลังจะบอกเรื่องที่มันอมพะนำอยู่งั้นเหรอ!?"

"ชู่ว์ ไม่เห็นต้องเสียงดังขนาดนั้นเลย" คู่สนทนารีบปราม ที่จริงฮยอกแจค่อนข้างแน่ใจว่าเขาหลับไปทีหลังซีวอน แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออยู่ดี เขาเองก็ไม่ได้พูดอะไรเหมือนกัน "เขาบอกว่าเป็นเรื่องงานด้วยแหละ ฉันเลยหมดอยากรู้"

"นี่มันหมดยุคภรรยาทำแต่งานบ้านไม่ก้าวก่ายงานสามีไปนานแล้วนะเฟ้ย!"

ถึงฮยอกแจหมดอยากรู้ แต่เขายังไม่หายอยากรู้นี่!

"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!" คนโดนกล่าวหาหน้าแดงเมื่ออีกฝ่ายดูท่าจะกะเกณฑ์ให้เขาเป็นภรรยาผู้สงบเสงี่ยมให้ได้ "พวกเราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องของกันก็ได้นี่"

"ใช่! ไม่จำเป็นต้องรู้ แต่ควรจะอยากรู้และอยากบอก นั่นแหละสิ่งที่จำเป็น" ทงเฮสั่งสอน

"ถ้ามีปัญหาแล้วไม่ยอมบอกเพื่อน จะเก็บไว้ไปบอกหมาที่ไหน ฮะ!"

"แปลก"

ทงเฮหันไปทันที ก็เสียงนี้น่ะนานๆทีถึงจะได้ยิน

เปล่า ไม่ใช่ว่าเป็นคนห่างคนไกลไม่ค่อยได้เจอหน้ากันหรอก จริงๆเจ้าของเสียงก็ (เนียนมา) นั่งกินข้าวด้วยกันอยู่เกือบทุกวันนั่นแหละ เพียงแต่นานๆทีถึงจะอ้าปากพูดเสียประโยคหนึ่ง ตอนแรกๆก็มาโดยไม่มีใครเชิญ แต่พอนานๆเข้าเจ้านี่ก็แลกเบอร์กับฮยอกแจไว้เสร็จสรรพเผื่อโทรถามว่าเขาหนีไปกินโรงอาหารไหน

มันจะมากไปหน่อยละมั้งไอ้น้อง!

เอาเถอะๆ หมอนี่คงไร้ญาติขาดเพื่อนล่ะนะ ถึงต้องระเห็จจากคณะตัวเองมานั่งกินข้าวกับพวกเขาแทบทุกวันแบบนี้ ก็ดูหน้ากับท่าทางเย็นชานั่นซิ ใครจะอยากเข้าใกล้

แต่ถึงจะหน้านิ่งหน้าตายยังไงมันก็ฉลาดเข้าขั้น ลงถ้ายอมง้างปากตัวเองเอ่ยขึ้นมาแบบนี้ก็น่าจะฟังไว้คงเข้าที

"อะไรแปลก?" เขาถาม

"ก็ซีวอนน่ะสิ" เด็กนี่พูดจาอะไรไม่เคยมีสัมมาคารวะ พวกเขาเป็นรุ่นพี่ของมันแท้ๆจะเรียกพี่สักคำก็ไม่มี! "อยู่ๆก็ทำตัวมีความลับขึ้นมาทั้งๆที่ปกติถึงไม่ใช่คนชอบเล่าเรื่องของตัวเอง แต่พวกนายถามอะไรเขาก็บอกตลอดไม่ใช่หรือ ท่าทางจะเป็นเรื่องใหญ่นะ"

โห วันนี้มาแปลก...พูดยาวเป็นวา นี่มันต้องมีอะไรแน่ๆ

"นายคิดว่าไงเหรอ" ทงเฮหูผึ่ง ฮยอกแจเองก็ตั้งใจฟังเหมือนกัน

"..." คิบอมไม่ได้ตอบ เพราะมัวแต่สนใจก๋วยเตี๋ยวไก่ในชาม ทำเอาเส้นประสาทคนรอฟังขาดผึง

"นี่!"

คนโวยไม่ยักใช่ทงเฮ แต่กลับกลายเป็นฮยอกแจซะงั้น ทุบอั้กเข้าให้ เล่นเอาคนหน้าตายตะเกียบหลุดจากปาก สำลักค่อกแค่ก

"อย่ามาพูดค้างๆคาๆนะ! คิดว่ายังไงก็ว่ามา!"

"เอ่อ..." ทงเฮรู้สึกเหมือนตัวเองถูกแย่งบทยังไงชอบกล เขาเลยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการเข้าไปช่วยลูบหลังรุ่นน้องต่างคณะอย่างพูดอะไรไม่ออก สบถสาบานกับตัวเองในใจไปด้วยว่าจะไม่แกล้งยั่วฮยอกแจบ่อยๆอีกแล้ว

"ผมว่า..." คิมคิบอมสุภาพขึ้นมาฉับพลันทันที ราวกับตอนทุบไปโดนสวิทช์เปลี่ยนโหมดอะไรเข้า

"ผมว่าบางทีอาจจะเป็นเรื่องใหญ่จริงๆน่ะครับ คงไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัวหรอก บางที...อาจจะเป็นเรื่องที่อันตรายก็ได้ และเขาก็เป็นห่วงพวกพี่"

พูดจบ เขาก็ลุกไปหยิบตะเกียบคู่ใหม่มานั่งกินต่อ ปล่อยให้รุ่นพี่แซ่อีสองคนมองหน้ากันตาปริบๆอย่างคิดหนักในคำพูดเมื่อครู่

====

 

ปักกิ่ง หรือเป่ยจิง เป็นเมืองหลวงของจีนมาเป็นเวลาช้านานแล้ว สถานที่สำคัญๆมีชื่อเสียงหลายแห่งตั้งอยู่ที่นี่ ทั้งพระราชวังต้องห้าม พระราชวังฤดูร้อน จตุรัสเทียนอันเหมิน และอีกหลายๆอย่าง ถ้าเปรียบกับเฮยหลงเจียงบ้านของเขาแล้ว ที่นี่ก็เป็นศูนย์กลางความเจริญ ส่วนเขากับฮีชอลนั้นอยู่สุดชายแดน

หานเกิงที่เดินทางได้อิสระมิหนำซ้ำยังมีงานมีธุรกิจต้องทำย่อมเคยมาที่นี่แล้วหลายครั้ง ส่วนฮีชอลน่ะ...

"หวาา! คนเยอะจังเลย!"

มือเรียวบางกำชายเสื้อเขาไว้แน่นจนเจ้าของเสื้อต้องโอบร่างนั้นเข้ามากอด

"เป็นอะไรไป? ยังไม่ชินกับคนเยอะๆอีกเหรอ" ถึงปกติจะอยู่แต่ในบ้าน แต่ฮีชอลก็แค่ประหม่านิดหน่อยเวลาเจอคนเยอะๆเท่านั้นไม่ถึงกับกลัว แล้วพวกเขาก็ผ่านฮาร์บินมาแล้ว เทศกาลน้ำแข็งน่าจะทำให้ฮีชอลคุ้นกับคนมากขึ้นบ้างล่ะน่า

"เปล่า ฉันกลัวหลงน่ะ ฮันเกิงอย่าปล่อยฉันหลงทางน้า"

น้ำเสียงออดอ้อนและอาการน่ารักทำให้หานเกิงหัวเราะเบาๆ "งั้นก็จับมือฉันไว้แน่นๆแล้วกัน คนเยอะแบบนี้ กว่าฉันจะหานายเจอดีไม่ดีโดนอุ้มไปไม่รู้ด้วย"

"อุ้ม? อุ้มไปทำไมเหรอ ฉันเดินได้นะ"

อ่า ฮีชอล แค่เสียงและหน้าตาตอนเอียงคอถามของนายเนี่ยก็ทำให้ฉัน...

เพียงแต่เผลอคิดถึงเมื่อคืน ร่างกายของเขาก็มีปฏิกิริยาตอบสนองตามธรรมชาติทันที ชายหนุ่มระงับความรู้สึกนั้นไว้อย่างยากเย็น

"ฮันเกิง?"

"ถ้าคนอื่นอุ้มนายไป นายจะไม่ได้เจอฉันอีกนาน...นานเลยล่ะ" เขาขู่

"ไม่เอา!" พอได้ฟัง ฮีชอลก็พยายามซุกตัวเข้าหาเขาสุดชีวิต "ฉันจะอยู่กับฮันเกิง! อย่าปล่อยให้ใครอุ้มฉันไปนะ!"

ฮีชอล ฮีชอล นายเอาตัวมาเบียดๆถูๆกับตัวฉันแบบนี้ ฉันก็แย่น่ะสิ คุณชายตระกูลหานเหงื่อตก

เมื่อเช้าก็เหมือนกัน...

.

.

.

เขาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า รู้สึกถึงความตึงเครียดด้านล่างที่คุ้นเคย และร่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดตามปกติ

ใช่ เวลาเช้าน่ะเป็นเวลาปกติ สำหรับผู้ชายที่ยังหนุ่มแน่นและแข็งแรงอย่างเขามันควรจะแข็งตัวอยู่แล้ว แต่คนที่เป็นหมอนข้างให้เขาอยู่ทุกวี่วันจะรู้ตัวมั้ยนะ ว่าหานเกิงต้องทนทรมานสักแค่ไหนในการหักห้ามไม่ให้ตัวเองปลุกร่างบางขึ้นแล้วร่วมรักทุกเช้า

ร่างอุ่นๆ หอมๆ หนำซ้ำยังออดอ้อน กี่ครั้งมาแล้วที่บุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลหานตื่นขึ้นมาและพบว่าแมวน้อยไร้ขนตัวนี้เป็นคนทำให้เขาตื่นก่อนเวลาที่ตั้งใจ

หึ แกล้งเล่นซะหน่อยดีมั้ยนะ

...

ลมหายใจถูกสูดเข้าไปเฮือกใหญ่ คิ้วเรียวมุ่นขมวด ลูกตาภายในเปลือกตาที่ปิดสนิทนั้นกลอกไปมา ท่าทางคงเริ่มรู้สึกตัวแล้ว ใบหน้าหวานซับสีเลือดน้อยๆ

"อืออ.."

เรียวปากอิ่มเผยอ "ฮัน..."

หานเกิงขยับยิ้มมุมปาก เพิ่มความหนักหน่วงให้กับมือที่เคล้นคลึงอยู่ตรงนั้น ขณะเดียวกันมืออีกข้างก็ลากระผ่านผิวเนียนนุ่มมือขึ้นไปยังยอดอกที่เริ่มแข็งขืน

"ฮะ..." ฮีชอลอ้าปากหายใจ มือเรียวขาวป่ายปัดมือเขาโดยอัตโนมัติ "..ฮื่ออ..."

ร่างสูงที่นอนซ้อนอยู่ข้างหลังคนนอนตะแคงผงกศีรษะขึ้นกระซิบเรียกนุ่มๆข้างหู

"ฮีชอล... ฮีชอล"

เรียวปากอิ่มขยับคลี่เป็นเส้นโค้งง่ายดาย หันตามเสียงเรียก "ฮันเกิง.. อื้อ..."

แพขนตาหนาสั่นไหว ในที่สุดก็เปิดขึ้นมา สบกับดวงตาคมที่จ้องมองอยู่ก่อน

เจ้าของดวงตาคมยิ้มนิดๆแล้วก้มลง...จูบอรุณสวัสดิ์

ฮีชอลปรือตารับรสจูบอ่อนโยนนั่น ก่อนจะสะดุ้ง ร้องออกมาเต็มเสียง

"อ๊า!"

เกิดอะไรขึ้น? ใช้เวลาไม่กี่วินาทีก่อนเขาจะรับรู้สภาพกึ่งเปลือยของตัวเองที่มีมือของหานเกิงขึ้นมายุ่มย่ามอยู่เต็มไปหมด และเมื่อครู่มือที่กำลังง่วนอยู่กับส่วนบนของเขาก็เพิ่งจะขยี้ปุ่มอกข้างหนึ่งให้กระแสไฟฟ้าแล่นปราดทั่วกายบาง จากนั้นมือที่อยู่ด้านล่างก็ขยับอีก ใบหน้านวลเปลี่ยนเป็นแดงเข้ม แม้ไม่เคยคิดขัดขืนแต่ความตกใจทำให้งอตัวเป็นกุ้งโดยสัญชาตญาณ หารู้ไม่ว่าทำแบบนั้นทำให้สะโพกของเขาเบียดชิดกับคนที่นอนซ้อนอยู่เต็มๆ

กรรมสนองเร็วทันตาเห็น!

หานเกิงกัดฟันกรอด ส่วนนั้นของเขาตื่นตามเวลาปกติอยู่แล้ว ยิ่งมีฮีชอลอยู่ตรงหน้า...แล้วนี่ร่างบางยังจะมาเสียดสีกับมันตรงๆเข้าอีก

โอย ไม่ได้นะ ถ้าขืนเขาทำแบบนั้นตอนนี้ละก็ คงไม่มีกะใจเตรียมการให้อีกฝ่ายแน่ๆนอกจากรีบร้อนทำธุระของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น ฮีชอลเพิ่งผ่านครั้งแรกมาเมื่อคืน...ไม่สิ เมื่อตอนเกือบๆรุ่งสางนี่เองนะ!

"ฮีชอล" เขาเรียกเสียงพร่า "นายน่ะ...ยั่วเก่งจริงๆรู้ตัวบ้างมั้ย?"

"ยั่ว...ยั่วอะไร?" คนได้รับคำชมถามกลับอย่างงุนงง หน้ายังแดงไม่หาย หัวใจก็ยังเต้นรัวถี่ "ยั่วเป็นยังไงเหรอ ฮันเกิง?"

"..."

"ยั่วเป็นยังไง? ถ้านายชอบ ฉันจะได้ฝึกให้เก่งๆ" วาจาไร้เดียงสานั้นแฝงความกระตือรือร้นที่จะเอาใจไว้เต็มเปี่ยม

"นายเก่งอยู่แล้วล่ะ" ชายหนุ่มกัดฟันตอบ ก่อนจะลุกพรวด ไม่คิดจะรับผิดชอบที่ปลุกคนหลับขึ้นมา เพราะฟังจากเสียงแล้วต่อให้อีกฝ่ายค้างก็คงไม่เท่ากับเขาในตอนนี้หรอกน่า! "ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ ถ้าทนไม่ไหวก็ทำเองไปก่อน เดี๋ยวฉันกลับมาทำต่อให้"

"ทำ...อะไรเองเหรอ??" ดวงตาใสแป๋วมองตามหลังคนที่รีบเผ่นเข้าห้องน้ำแทบไม่ทันอย่างงุนงง "แล้วทำต่ออะไร? ฮันเกิงเป็นอะไรรึเปล่า นายท้องเสียเหรอ?"

คิดจะแกล้งร่างบางเล่นๆ ให้เซอร์ไพรส์เล็กๆตอนเช้า แต่สุดท้ายแล้วกลับกลายเป็นเขาเองที่ทรมาน (หนักกว่าเดิม)

คิมฮีชอล นายช่างเป็นผู้ชายที่น่ากลัวจริงๆ!

.

.

.

หานเกิงนึกทบทวนภาพเมื่อเช้าอย่างเอ็นดูระคนหนักใจ ก่อนจะรู้สึกถึงแรงดึงที่ข้อมือ

"ฮันเกิง!" ฮีชอลนั่นเองที่เขย่ามือของเขาอยู่ "ฮันเกิงอ่ะ ที่นี่ที่ไหนเหรอ? สวยจัง"

ชายหนุ่มดึงตัวเองกลับมาจากภวังค์ กระพริบตา อา...เกือบลืมไป พวกเขามาถึงที่หมายแล้วนี่

"พระราชวังต้องห้ามไงเล่า"

วันนี้กว่าพวกเขาจะออกมาจากที่พักก็สิบเอ็ดโมงเพราะหานเกิงอยากให้ร่างบางได้พักผ่อนเต็มที่ และมาเที่ยวโบราณสถานที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญเป็นอันดับต้นๆของปักกิ่งก่อนเป็นอันดับแรก

ไม่รอให้ฮีชอลถามว่าพระราชวังต้องห้ามนั้นทำไมต้องห้ามและห้ามอะไร คนพามาเที่ยวก็รีบอธิบายเสียก่อน

"ที่นี่น่ะ เก่าแก่มากเลยนะรู้มั้ย เป็นบ้านของจักรพรรดิ..."

"จักรพรรดิคืออะไรเหรอ?"

เฮ้อ ฮีชอล อยู่บ้านนายไม่ได้ดูหนังบ้างเลยหรือยังไงกันนะ มัวแต่ดูการ์ตูนล่ะสิ การ์ตูนส่วนใหญ่ก็คงพูดถึงพระราชามากกว่า ไม่ค่อยพูดถึงจักรพรรดิหรอก จะว่าไปยุคสมัยที่ยังใช้คำว่าจักรพรรดิกันอยู่ก็นานนักหนามาแล้ว เดี๋ยวนี้ขนาดประเทศที่มีพระราชาปกครองอยู่ยังเหลืออยู่ไม่กี่ประเทศแล้วเลย

"ก็คล้ายๆพระราชานั่นแหละ ที่นี่น่ะแต่ก่อนก็มีคนอยู่เยอะ...เยอะมากๆ.."

"คนอยู่เยอะๆทำไมอ่ะ?"

"อ่า ก็เพราะว่า..."

"แล้วตอนนี้จักรพรรดิอยู่มั้ย?" ฮีชอลทำคอยาวชะเง้อชะแง้

"ไม่อยู่หรอก"

"แล้วในวัง มีเจ้าชายมั้ยฮันเกิง?"

"หืม?" หานเกิงชะงัก ก่อนจะนึกอะไรได้เลยยิ้มขันๆ "มีสิ ตอนนี้ก็มีนะ"

"ไหนล่ะ ไหน?" ดวงตาโตมองหาอย่างตั้งอกตั้งใจ อยากรู้อยากเห็นว่าเจ้าชายตัวจริงจะหน้าตาเหมือนในการ์ตูนมั้ย

หานเกิงชี้ที่อกตัวเอง "ยืนอยู่นี่ไง"

เจ้าของดวงตาโตหันมามองเขาแล้วก็ทำปากยื่น

"ฮันเกิงเป็นเจ้าชายของฉัน ไม่ใช่เจ้าชายที่อยู่ในวังสักหน่อย"

คนพูดพูดออกไปตามความคิดของตัวเอง ไม่ได้รู้เลยสักนิดว่าวาจานั้นกระทบหัวใจคนฟังอย่างจัง

"ว..ว่าไงนะ?" หานเกิงตะลึง "นาย...ว่าไงนะฮีชอล"

"ก็บอกว่าฮันเกิงเป็นเจ้าชายของฉัน ไม่ใช่..." ประโยคนั้นชะงักลงกลางคัน เพราะอีกฝ่ายเอานิ้วแตะริมฝีปากเขาเบาๆเป็นเชิงให้หยุด

"งั้น..."

เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ แววตาคู่นั้นดูมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก "จูบเจ้าชายหน่อยสิครับ เจ้าหญิง"

 

ไดอารี่ของฮีชอล

ไม่รู้ว่าฉันทำอะไรให้ฮันเกิงทำท่าพออกพอใจขนาดนั้น...

อา หรือว่าฉันจะไป 'ยั่ว' เข้าก็ไม่รู้สิ

จนแล้วจนรอดฮันเกิงก็ไม่ยอมบอกว่ายั่วเป็นยังไง ว้า ทำไมถึงไม่ยอมบอกกันนะ ฮันเกิงชอบไม่ใช่เหรอ ถ้าฉันทำไม่เป็นแต่หุ่นยนต์หรือคนอื่นทำเป็นแล้วฮันเกิงพอใจมากกว่า แบบนั้นฉันไม่แย่เหรอ?

แล้ว...แบบเมื่อคืน...มันเรียกว่าอะไรกันแน่?

ไม่ใช่เล่นกันแบบปกติทุกทีนี่นา ฉัน...ฉันว่าฉันหน้าแดงล่ะ! ทั้งๆที่แค่คิดถึงมันเท่านั้นเอง

รู้สึกแปลก...แปลกมากๆเลยตอนที่ฮันเกิงทำแบบนั้น ฉันไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเลย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ

ฮันเกิงจะรู้สึกเหมือนฉันมั้ยนะ ไดอารี่?


---- 
Halloween13 / onlyhanchul - เรื่องชเวก็น่าสนใจจริงๆน่ะแหละ อิอิ อดใจรอหน่อยนะคะ | ใช่ไหมๆๆ เมนไรท์เตอร์น่าสงสาร > < (เขียนมาให้รีดเดอร์เห็นใจโดยเฉพาะ ...ไม่ใช่ละ xD) แต่บทนี้ไรท์เตอร์อิจฉาเมนแทนแล้วอ่ะ แบบว่าอยากกินฮีบ้างไรบ้างง -////-
o-ren - เสี่ย!?! xD ถ้าอยากรู้ว่าเป็นแบบไหนกันแน่ ก็เห็นจะต้องติดตามต่อไปจ้าา ^0^
PoELF&SJ 4rever / MarshMaL~ - ยินดีต้อนรับค่าา ^^ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ และขอบคุณมากๆที่ตามเม้นด้วยน้าา > < ไรท์เตอร์ดีใจมั่กๆ
Dragonrella_Simbapadan - อิอิ มีแต่คนอยากให้ฮีฝันถึงเกิง (รีดเดอร์: ก็ควรจะเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง! นี่มันฟิคเกิงชอลนะ!) และให้วอนบอกฮยอกสักทีสินะ
[~ZanLighT~]! - 5555+ ไรท์เตอร์ก็เคยทำนะอ่านฟิคในวิชาคอม (แต่ไม่ใช่ฟิควายนะเค้าไม่กล้า > <) จากโรงเรียนมาบ้านไกลมากเลยนะเนี่ย ระวังเหนื่อยนะไรท์เตอร์เป็นห่วง 55555+ ชอบประโยคสุดท้ายตรง คห.165 อย่างบอกไม่ถูก อิอิ
~ ยัยแมวเอ๋อ ~ - เราเข้าใจอารมณ์ เพราะเราก็เคยเป็น 555+ แต่ส่วนใหญ่ไม่เป็นกับเมล์หรอกนะ จะเป็นกับเด็กดีนี่แหละ เคยเม้นไปยาวยืดแล้วพอกดส่ง เน็ตกากกะทันหัน หายหมดซะงั้นอ่ะ T T แต่ถ้าไม่เสียเวลามากก็เม้นใหม่เหอะนะ สงสารคนเขียน (อย่างเรา แหะๆ)
angle - กร๊ากกกกก! แร๊งง!จริงๆด้วย ที่จริงฝันนั้นมีขึ้นเพื่อเรียกคะแนนความสงสารให้เมนไรท์เตอร์โดยเฉพาะ(?) วะฮ่าฮ่าฮ่า (อย่าไปบอกใครนะเรารู้กันสองคนพอ xD) แหม ณ จุดนั้นต่อให้คิดหยุดก็หยุดไม่อยู่แล้วจ้าา -///////- 
Rellael - เอ่อ ให้ชเวไปนอนโบสถ์เลยเหรอ น่าสงสารไปมั้งจะดูเป็นคุณชายตกยากเร่ร่อนไปนิดนะ xD | ไม่ได้ไปตามจ้าา > < อยากไปมากกกก แต่ก็ไม่ได้ไป T T
wolaole - รีดเดอร์ชอบ ไรท์เตอร์ก็ดีใจมากๆเลยค่า ^ ^ ฟิคเรื่องนี้ไรท์เตอร์ตั้งใจเขียนให้มีข้อคิดเป็นพิเศษ (ทุกเรื่องก็พยายามให้มีนะแต่เรื่องนี้พิเศษหน่อย) ก็แล้วแต่รีดเดอร์แต่ละคนจะเก็บกันไปได้มากน้อยแค่ไหนแล้วกันนะ อิอิ เพราะวรรณกรรมขึ้นอยู่ักับตัวคนอ่านเยอะเชียวล่ะว่าเรื่องนั้นจะมีความหมายแค่ไหน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #246 film (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 18:06
    ขอด้วยย

    film_savada@hotmail.com



    ชอบฮีลุคนี้มากเลยอะ มันดูน่ารัก ไร้เดียงสา น่าทะนุถนอม

    ส่วนมากจะเห็นแต่ฮีเหวี่ยง

    เรื่องนี้ทำให้เราหลงรักฮีอย่างถอนตัวไม่ขึ้น จากที่เป็นเมนฮีอยู่แล้ว
    #246
    0
  2. #200 pocky_my (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 23:37
    น่าร๊ากกกกกก กรี๊ดดดดดดด ฮีชอลจ๋าไร้เดียงสาแบบนี้ระวังจะได้ศึกษาทุกวันนะ

    ไรเตอร์ เค้าขอnc นะค้างอย่างแรงงงงง

    pocky_my@hotmail.com
    #200
    0
  3. #199 Smile...^^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มกราคม 2555 / 14:29

    น่ารักจังเลย>3< ฮีชอลเรื่องนี้ซื่อโคตรๆ!!!! อยากได้คังทึกเยอะๆ*^* ว่าแต่วอนมันมีความลับไรหว่า=o=;;;; แต่มันต้องไม่ดีแหงมๆ=_=

    #199
    0
  4. #198 [~ZanLighT~]! (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2555 / 23:33
    ตอนนี้เม้นยาวๆเพียบเพราะคำที่ว่า "มีเอ็นซี" 55+

    บางทีนะ อิป๋าก็ควรจะสอบเรื่องพวกนี้ให้ฮีรับรู้บ้าง จ้างอาจารย์มาสอน รึถ้าโหลดใส่หัวฮีได้ก็ทำเลย = =

    แต่ฮีไรเดียงสาแบบนี้น่ารักดีอ่ะ ชอบตอนที่ฮีเขียนไดอารี่มาก นั่งคุยกะไดอารี่ นะ...น่าร้ากกกกก ><

    เราว่าฮีไม่ต้องหัดก็ทำคนตะบะแตกไปเยอะละ ถ้าขืนฮีหัดยั่วขึ้นมาอิป๋าต้องเป็นบ้าไม่ช้าก็เร็วแน่ๆ -..-

    ตอนแรกก็กะจะอ่านตอนนี้ในคาบคอมวันนี้ละ แต่เปิดไม่ทันเน็ตร.ร.ช้า 55

    *ขอแปะเมล์นะเจ้าคะ* kalatmin@hotmail.com
    #198
    0
  5. #197 angle (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 14:44
    pretty_cute_angle@hotmail.com

    รีบแปะเมลล์ก่อนเลย อิอิ



    ถึงคุณเมน...ถ้าอยากยั่วเกิงนะ ไม่ต้องทำไรมาก =W=

    ไม่ต้องกัดปากเซ็กซี่ ไม่ต้องเป็นฝ่ายรุกก่อนเลย ไม่ต๊องงงงง ~

    แค่นั่งทำตาใสๆ ทำหน้าตาซื่อๆ มองมันด้วยสาตาหวานๆ กุมมือตัวเอง ก้มหน้าหลบตาบ้างพองาม +O+

    บอกเองเขินเอง แอร๊ยยยยยยย ><

    แค่นี้ก็โดนจัดชุดใหญ่เชียวล่ะ อิอิ +3+
    #197
    0
  6. #196 onlyhanchul (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 14:23
    มาแว้วววววววววววววววววววววววววววว
    อยากได้จังเลยอ่ะ
    คิมฮีจ๋า ไม่ต้องหัดหรอกยั่วนะ แค่นี้อีป๋ามันก็จะคลั่งตายทุกเช้าอยู่แล้ว ฮันซอลน่าัรักมากมาย
    ตอนแรกยังไม่ได้เค้ายังหวงซะ แล้วนี่ได้เค้ามาแล้ว ทีนี้คิมฮีมีหวัง.....ทุกคืน หุหุหุ
    สงสารอีบอมนะ โดนตบซะ ฮยอกแอบโหด 555+++

    ขอมั่ง ไรมั่ง อิอิอิ suchart387@hotmail.com นะคร๊าบบบบบบบบบบบบ
    #196
    0
  7. #195 MarshMaL~ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 23:13
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย  > <
    สมเกิง  กร๊ากกกกกกกก  กะจะแกล้งเขา 
    โดนเข้าตัวเต็มๆ  ฮ่าๆ  
    ฮีน่ารักเว่อร์ อีกแล้ว > <  เดี๋ยวฮีจะโดนฉุดจริงๆนะ 
    รีดเดอร์นี่แหละจะฉุด กร๊ากกกกกกกก 
    ถามไดอารี่ ถามเค้าก็ได้นะ  เขินน >///////////<

    ขอด้วยค่ะ ^^ ning_thaielf@hotmail.com
    #195
    0
  8. #194 Rellael (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 21:53
     จากเม้นท์ที่ขอเอ็นซีไว้ ข้าพเจ้าหาได้โพสอีเมล์แต่ทาเซ็นดาก็ไปเสาะหามาส่งให้ได้ เป็นพระคุณอย่างยิ่ง *คารวะ* 

    ขอเอ็นซีแต่ไม่แปะเมล์ งืมๆๆๆ - -*

    __________________________________________________________________________


    อ่านเอ็นซีจบแล้ว และ... - - หมดอารมณ์จะพูด เชอะะ งอนเกิงโว้้ยยยยยย!!

    แต่ก็... นะ แอบสงสารเล็กๆ ฮีน้อยช่างไม่รู้อะไรเลยยย~~

    แต๊ แต่.... ฮีน้อยไม่ผิดดดด ฮีน้อยเป็นแค่หุ่นยนต์ของเล่นนน แกอะผิดเกิง แกควรจะหาความรู้ใส่สมองฮีน้ิอยบ้าง - - ไปโหลดใส่สิ

    งืมมม คิบอมเรื่องนี้แปลกๆ พิลึกๆ =____=

    โอ้ยๆๆๆ ตอนฮีชอลอ้อนๆนี่โคตรน่ารักน่าฟัดอะะ นึกภาพออกเลยอะะ 

    อยากจะกรีดร้องงงงงงง คิดถึงคุณเมนชิงๆ T.T ตอนทำตัวปัญญาอ่อนๆน่ารักๆนี่หลงสุดๆอะ

    ว่าแต่เกิง.... หื่นแต่เช้าเลยว่ะ  =___________________=

    เอร่ออออ.... กินโด่ไม่รู้ล้มเป็นอาหารว่างหรอเกิง?? ตลอดอะ ตลอดอะ - -+

    พระเจ้า.... ฮีน้อยจะฝึกยั่ว ประทานโทษค่ะทุกคน กรู จะ บ้า ตาย ! ! ! OTL

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฮันเกิงเป็นเจ้าชายของฉันนนนนน!!

    ก๊อดดดดดดดดด ประโยคนี้มันดังสะท้อนในหู อิ้ววววววววววววว หลงแบบกู่ไม่กลับแล้วค่ะหานเกิง!

    ฮู้วววววว เม้นท์ยาวเนอะ - - บ่นไรอะะ 55555555555 เหมือนเรียงความ...

    ลืมมันไปเถอะ! ก๊ากๆๆๆ
    #194
    0
  9. #193 คุณดอกไม้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 18:28
    ใคร...จะมาอยากสิงเกิงตอนนี้
    แต่เจ๊ขอสิงร่างฮี...อิ อิ อิ
    #193
    0
  10. #192 HeartAmiss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 10:41
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!! >///////< มาสิงร่างเกิงตอนนี้แหละ ไม่สิ อย่าเลย ดูลำบากตอนตื่นเช้า เพราะเกิงหื่นน่ะสิ แถมฮียังยั่วได้น่ารักมาก >////////<

    สมน้ำหน้าพ่อหานคะนองศึกอยากคึกดีนัก กร๊ากกกกกกกก!!!
    อ่านไปบิดไป เขิน -/////- ฮีน่ารักเวอร์(มาก)
    นี่ถ้าเกิงดูแลไม่ดี เราจะไปเอาฮีมานอนกอดเองแล้ว ไม่ให้! หวง ><
    ตรงไดอารี่ฮีชอลตรงนั้นอ่ะ น่ารักชะมัด อร๊ายยยย!!!

    พอเหอะ เดี๋ยวยาว

    ป.ล. คิบอมได้บทซะทีนะ ฮ่าๆ ปรกติโผล่มาแต่หน้า บทไม่มา กร๊ากกกกกกกกกกก!!!
    #192
    0
  11. #191 ~ ยัยแมวเอ๋อ ~ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 03:00
    มัวแต่แพล่มจนลืมทิ้งเมลเลย 5555 ถึงจะรู้เมลกันแล้วก็เถอะ แต่เผื่อลืม
    catherine.gengchul@gmail.com จ้าาาา
    #191
    0
  12. #190 ~ ยัยแมวเอ๋อ ~ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 02:58
    ว้ากกกกกกกก NC NC NC อยากอ่าน NC
    เปล่าๆ ไม่ใช่อะไร อยากเห็นพัฒนาการน่ะนะ คิคิคิ (ข้ออ้างๆ)
    จริงๆแค่ขนาดฉาก 'ตื่น' ของหานเกิงยังฟินนาเล่มากอ่ะ หุหุหุ (-.,-)b

    แต่แหม่ ตอนนี้อ่านไปยิ้มไป คิมฮีชอลน่าร้ากกกก (>///<)
    น่ารักขนาดนี้ ถ้ามีเงินเมื่อไหร่ เมนเกิงคนนี้จะนี้จะซื้อหุ่นยนต์ฮีก่อนหุ่นยนต์เกิงจ้าาาาาา
    ช่างเป็นการยั่วที่ไร้เดียงสาจริงๆ ไม่ต้องกลัวว่าตัวอื่นจะยั่วพ่อเกิงได้หรอก ขนาดตอนที่ทำอะไรด้วยไม่ได้ ใจเขายังมีแต่เธอเลย
    เพราะเธอมันน่ารักมากกกกกกกกกก
    #190
    0
  13. #189 wolaole (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 23:31
    อีกคนก็ไร้เดียงสาซ้าาา ส่วนอีกคนก็หื่นไม่ดูเวล่ำเวลา โอ่ยยยย อ่านแล้วหน้าแดงตามฮีชอลเลย ฮ่าๆ
    คุณหานคะ ได้รับแต่งตั้งให้เป็น "เจ้าชายของฮีชอล" พอเรียกขวัญและกำลังใจคืนกลับมาได้บ้างเนอะ ;P

    ตอนนี้คู่คิเฮมาเรียกเสียงหัวเราะแทนคู่คังทึกหรอ ฮ่าๆ ขอบๆ >//<

    eloalow@hotmail.com ขอบคุณนะคะ ^^
    #189
    0
  14. #188 bebiezz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:25
    อั๊ยยะในที่สุดก้อNc สงสัยฮันเกิงของเราจาทนมานานเกินไปจิงๆ555

    ขอด้วยคนนะคะไรท์เตอร์ be.liveme@hotmail.com
    #188
    0
  15. #187 LittleDevil (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:25
    ว้ายยยยยย ฮีชอลน่ารักอะ



    คิดจะยั่วกันหรอ เด็กน้อย



    แค่นี้เกิงก็หลงจะแย่แล้ว



    kyungcin@live.com
    #187
    0
  16. #186 คนรักคิรัว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:17
    อ๊ายยยยย
    ฮีชอล อยากยั่วให้เป็นเหรอ!!!!
    แค่นี้ เกิงก็ไม่ไว้แล้วนะ

    ขอncด้วยนะค่ะ
    ขอบคุณค่ะ
    ติดตามต่อไป

    miki-miki_14@hotmail.com
    #186
    0
  17. #185 o-ren (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 18:40
    ว๊ากกกก! ถ้าเด็กน้อยเราจะไร้เดียงสาขนาดนี้!

    ว้ายยย เขินแทนไม่ไหวๆ อ่านกี่ทีก็รู้สึกสดชื่น 555+ โรคจิตจริงๆเลยฉัน

    สุดท้ายก็ขอฝากเมล์ไว้ด้วยคนจ้า
    Ms.toshimiga@hotmail.com
    #185
    0
  18. #184 Rellael (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 18:25
    แง่มๆๆๆ อัพร๊าววววววววววว

    แปะขอเอ็นซีก่อน เดี๋ยวอ่านจบมาเม้นท์อีกรอบ =,,=

    ปอปลา. ง่ะะ เอ็นซี?! ฮีน้อยของค้าววววววววววววววววววววว แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แปะเกิงมันจะกระทำชำเราฮีน้อยของเค้าอ้ะะะ
    #184
    0
  19. #183 Halloween13 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 17:39
    ฮีชอลไร้เดียงสามาก ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
    แล้วจะหัดยั่วเหรอคิมฮี (ไม่ต้องก็ได้มั้ง)
    แค่นี่เกิงก็ตบะแตกเป็นว่าเล่นแล้ว อิอิ
    ชอบฮีชอลคุยกับไดอารี่จัง น่ารักดี

    ฮยอกมีโหมดโหดด้วยวุ้ย
    แอบสงสารบอม

    ของNC ด้วยจ้า ice_anglez@hotmail.com
    #183
    0