[Fic SJ-HanChul] Over Capacity

ตอนที่ 12 : Chapter X

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 ธ.ค. 54

 Chapter X

ใช่ซี้! ไอ้คุณชายตระกูลใหญ่!

ถือว่าแซ่ชเวหรือยังไงกัน แค่เพื่อนถามแค่นี้ตอบไม่ได้ใช่มั้ย...ใช่มั้ย? ย้ากกกก~!

หมอนหนุนนุ่มนิ่มที่ไร้ทางสู้โดนกำปั้นของอีฮยอกแจอัดไปเต็มๆ มันยุบเข้าไปนิดหน่อยพลางส่งเสียง 'ฟุ่บ' อย่างไม่เต็มใจนัก ทำตัวยับยู่ยี่ตามแรงกระทบราวกับจะประท้วงว่าความผิดไม่ได้อยู่ที่มันสักหน่อย

"ฮยอกแจ ทำอะไรน่ะ?"

คนที่เขากำลังจินตนาการว่ามีหน้าไปแปะอยู่บนหมอนเดินออกมาจากห้องน้ำ ในมือถือแปรงสีฟันฟองฟ่อดค้างอยู่

"เอ่อ..." ชเว ซีวอน กับแปรงสีฟันคาปาก อืม...เขาละอยากจะถ่ายรูปเอาไปให้พวกสาวๆดูเสียจริง สายตากังขาที่ส่งมาทำให้นึกได้ว่ากำลังทำตัวมีพิรุธอยู่

"ตบหมอนน่ะ ไล่ฝุ่น"

ตอบแล้วก็เริ่มต้นตบตีหมอนที่น่าสงสารเป็นการใหญ่

อีกฝ่ายขมวดคิ้ว "ฝุ่นทำให้เป็นภูมิแพ้ได้นะ นายควรจะเปลี่ยนหมอน ไม่สิ เปลี่ยนทั้งที่นอนเลยดีกว่า"

"ไม่มีเงิน!"

เขาตอบห้วนๆ

"ฉันออกให้ก็ได้" เป็นประโยคตอบกลับอย่างใจกว้าง "ยังไงซะฉันก็มาอาศัยนายนอน"

"ไม่! ฉันไม่เปลี่ยน" คน 'ให้อาศัย' ตอบห้วนอย่างอารมณ์ไม่ดี "ต่อให้คุณชายอย่างนายนอนไม่ได้ก็ไม่มีสิทธิ์บ่น!"

"ฮยอกแจ นายแน่ใจนะว่านายยอมให้ฉันพักที่บ้านนายต่อน่ะ?"

ฝ่ายถูกถามชะงักไป "ทำไม?"

"ก็นายดู...เอ่อ โกรธๆที่ฉันไม่ยอมบอกเหตุผลที่ฉันต้องมาค้างบ้านนายน่ะสิ"

"ก็แค่อยากรู้" ฮยอกแจเฉไฉ มองไปทางอื่น "นายบอกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนี่ ก็คุยกันรู้เรื่องตั้งแต่เมื่อตอนกลางวันแล้ว ฉันเข้าใจ"

เท่าที่ซีวอนเห็น เจ้าตัวห่างไกลจากคำว่า 'เข้าใจ' เยอะเลยล่ะ แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายหัวเสียเพราะเป็นห่วง เลยยิ้มขันๆ

"งั้นเหรอ?"

"ก็งั้นแหละ! จะเซ้าซี้อะไรนักหนาเล่า บอกว่าอยู่ได้ก็อยู่ได้สิ ไปแปรงฟันต่อให้เสร็จได้แล้ว!"

พูดจบ เขาก็กระแทกตัวลงกับที่นอน ตะแคงหันหลังให้

"แปรงฟันเสร็จแล้วก็ปิดไฟให้ด้วย แสบตา"

เสียงฝ่ายนั้นเงียบไปครู่ก่อนจะมีเสียงเดินไปแปรงฟันต่อ จากนั้นก็เป็นเสียงบ้วนปาก แล้วก็เสียงปิดประตูห้องน้ำ ปิดไฟ(ที่ของบ้านเขายังเป็นระบบสัมผัสอยู่) ตามมาด้วยฝีเท้าที่เดินมาทรุดตัวลงตรงที่นอนบนพื้นข้างเตียงซึ่งเขาปูให้

"ฮยอกแจ" เสียงนั้นยังเรียก

"อะไรอีกเล่า" ถามทั้งๆหันหลังให้

"นายไม่สวดมนต์ก่อนนอนเหรอ?"

"ง่วงแล้ว สวดเผื่อฉันด้วยแล้วกัน"

ตอบไปแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก ตั้งใจว่าจะหลับอยู่แล้วเชียว แต่พอเคลิ้มๆเสียงเรียกทุ้มๆก็ดังขึ้นอีก "ฮยอกแจ"

เสียงขยับตัวแสดงว่าเจ้าของแซ่ชเวลงนอนแล้ว คงสวดมนต์เสร็จแล้วมั้ง

"อือ?"

คนใกล้หลับขี้เกียจแม้แต่จะขยับปาก

"เหตุผลที่ฉันออกจากบ้านมาอาศัยนายน่ะ อยากรู้จริงๆเหรอ?"

"ก็บอกว่าถ้านายไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอกไงเล่า" ฝ่ายถูกถามย้ำซ้ำซากชักรำคาญใจ จะพูดให้อยากรู้ไปถึงเมื่อไหร่กันนะ เดี๋ยวก็ลุกไปเค้นคอซะหรอก ถ้าเป็นทงเฮ หมอนั่นคงทำซะนานแล้ว "พูดไม่รู้เรื่องหรือยังไง"

ชเวซีวอนเงียบไปนานเลยคราวนี้ นานจนอีฮยอกแจนึกว่าเขาหลับไปแล้ว แต่แล้วในที่สุด ท่ามกลางความมืด คำอธิบายแสนสั้นก็ดังขึ้นลอยๆ

"ฉันทะเลาะกับพ่อน่ะ"

====

 

ลีทึกมาอยู่ที่เกาหลีได้สี่วันแล้ว

สี่วันไม่ใช่เวลาที่ยาวนานนัก แต่ก็นานพอให้เขาปรับตัวเข้ากับกิจวัตรประจำวันของ(เพื่อน)เจ้านาย และเรียนรู้อัธยาศัยใจคอของเจ้านาย(ชั่วคราว)คนนี้ อย่างน้อยก็คร่าวๆ

วันแรก: "วันนี้นายยังไม่ต้องทำงานหรอก ฉันจะพาไปเลี้ยงต้อนรับ เราไปดินเนอร์กันนะ!"

วันที่สอง: "ดื่มกันเถอะ อีทึก! นายต้องดื่มกับฉันนะ!"

วันที่สาม: "อีทึกกกกกก~~~ วันนี้ฉันเลิกเร็วล่ะ เราไปดูหนังกันไหม?"

โดยปกติแล้วคิมยองอุนเป็นคนร่าเริง เขามักจะชวนหุ่นยนต์พ่อบ้าน(ของเพื่อน)คุยโน่นคุยนี่อยู่เสมอ ลีทึกเตรียมของว่างเอาไว้ให้ เขาก็ชวนนั่งกินด้วย มื้อเช้ากับมื้อเย็นก็เรียกหาพ่อบ้านหนุ่มตลอด

ทว่าเย็นวันที่สี่ดังกล่าว ผู้ชายร่าเริงคนนี้กลับดูเงียบขรึมชอบกล

"คุณคังอิน" ลีทึกลองเรียก "อาหารไม่อร่อยเหรอครับ?"

"หือม์?" คนโดนทักหันมามองด้วยท่าทางเหมือนเพิ่งรู้สึกตัว "ตลกน่า อาหารฝีมือนายไม่อร่อยน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก"

"ชมเกินไปแล้วครับ" คนได้รับคำชมอมยิ้ม

"ก็จริงนี่ ฉันไม่เคยกินอาหารที่ไหนถูกปากเท่านายทำมาก่อนเลย"

"ผมเป็นพ่อบ้านนะครับ มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว ทำอาหารให้ถูกปากคนที่ผมรับใช้น่ะ"

คำว่า 'หุ่นยนต์' ตัดออก ไม่งั้นคุณคังอินจะบอกว่า 'อย่าพูดอย่างงั้นสิ' อีก

"งั้นนายก็ทำอาหารให้ฉันตามหน้าที่น่ะสิ" ชายหนุ่มทำหน้าน้อยใจ

"ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะครับ" ลีทึกหัวเราะเบาๆให้(เพื่อน)เจ้านายสะบัดหน้าเหมือนสาวน้อยแสนงอน

"เชอะ!"

คราวนี้พ่อบ้านหัวเราะเต็มเสียง "แหม คุณคังอินครับ ถ้าคุณเป็นคุณฮีชอล ทำแบบนั้นก็จะน่ารักอยู่หรอกนะครับ"

ถ้าเป็นคุณชายหานหรือนายท่านหรือคุณนาย หรือคนอื่นละก็ เขาคงไม่กล้าพูดแบบนี้หรอก!

คิมยองอุนไม่ได้ถือโทษโกรธจริงดังว่า เขาทำตาปริบๆก่อนจะทำปากยื่นอย่างที่ไม่ได้เข้ากับตัวเลย "ทำไม ฉันน่ารักสู้ฮีชอลไม่ได้ตรงไหน"

เอ่อ จะว่าตรงไหนดีล่ะครับคุณคังอิน? ก็ทุกตรงนั่นแหละ

อยากจะตอบออกไปแบบนี้แต่ก็มัวแต่ขำจนท้องคัดท้องแข็งอยู่ ไม่ได้รู้สึกตัวว่าคนที่โดนเขา 'แหย่เล่น' มองมาด้วยแววตาอ่อนโยนแบบไหน

ในที่สุดนายก็ยอมล้อเล่นกับฉันแล้วเหรอ? นายกล้าเป็นตัวของตัวเองต่อหน้าฉันแล้ว ดีใจชะมัด ความพยายามของคิมยองอุนคนนี้ไม่เสียเปล่าสินะ เราเริ่มสนิทกันมากขึ้นแล้ว

"ทึกกี้..." คิมยองอุนทอดเสียงอ่อนเสียงหวาน เลียนแบบคำเรียกของคิมฮีชอล ก่อนจะ...

หมับ!

"คุณคังอิน ทำอะไรน่ะครับ!"

ก่อนจะทันได้รู้ตัว พ่อบ้านคนเก่งก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวใหญ่กว่าซะแล้ว ถึงจะเป็นการกอดแบบเล่นๆเพราะคนกอดตั้งใจเลียนแบบคนบางคนที่โดนเอาไปเปรียบเทียบด้วย แต่ลีทึกก็หัวใจเต้นแรงอยู่ดี

"ทึกกี้จ๋า..."

ม...ไม่ตลกนะคุณคังอิน คุณกับคุณฮีชอลน่ะไม่เหมือนกันสักหน่อย คุณกอดผมกับคุณฮีชอลกอดผม ไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนกันเลยสักนิด!

"คุณคังอิน..."

เขาไม่กล้าผลักไสหรือดิ้นรน แต่ก็ไม่กล้าที่จะอยู่ในอ้อมกอดนี้ต่อไปเหมือนกัน

 

คิมยองอุนเองในครั้งแรกไม่ได้ตั้งใจจะฉวยโอกาส เขาเพียงแต่อยากเล่นกับร่างบางเท่านั้น เพิ่งจะมารู้สึกตัวว่าเพิ่งรวบ 'นางฟ้า' มาอยู่ในอ้อมกอดก็เมื่อเสียงหัวเราะของพวกเขาเงียบหายไป และบรรยากาศอย่างหนึ่งเข้ามาแทนที่

เกือบจะลืมไปแล้ว เพราะ 'จูบ' นั้นมันช่างบางเบา และเวลาก็ผ่านมาตั้งสองอาทิตย์กว่า ริมฝีปากคู่นั้นนุ่มสักขนาดไหนกันนะ? ดวงตาคู่นั้นจะฉายแววแบบไหนกันแน่ถ้าตอนนี้เขา...

ใบหน้าดูดีโน้มเข้าใกล้ มีเป้าหมายอยู่ที่ริมฝีปากที่มักจะยิ้มแย้มอยู่เสมอคู่นั้น แต่ยามนี้มันกลับสั่นน้อยๆราวกับลูกเป็ดที่ตระหนักว่าตัวเองอยู่ภายใต้กรงเล็บของหมีใหญ่

เอาเลย แกกับเขาอยู่กันตามลำพังในบ้านของแก ใครจะห้ามได้ อีทึกไม่กล้าขัดแกหรอก เสียงหนึ่งกระซิบ

ไม่ได้นะโว้ยไอ้ยองอุน! แกทำแบบนี้ไม่ได้ อีทึกไม่เหมือนพวกที่แกเคยผ่านๆมา เขาเป็นคนอ่อนโยนแล้วก็อ่อนไหว เป็น...นางฟ้า... อีกเสียงคัดค้าน

เกิดการต่อสู้ย่อมๆขึ้นระหว่างเทวดาบนไหล่ขวากับปีศาจบนไหล่ซ้าย ในที่สุดฝ่ายขวาก็เป็นฝ่ายชนะ คิมยองอุนปล่อยร่างอุ่นๆในอ้อมกอดอย่างเสียดาย ถอนหายใจเบาๆ

"อีทึก"

"ค..ครับ?"

พ่อบ้านหนุ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองโล่งอกหรือใจหายกันแน่ที่คุณคังอินปล่อยเขา แต่ก็เก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้ภายใต้ความเป็นมืออาชีพ

"เห็นข่าววันนี้รึเปล่า? เรื่องชเวซีวอน ลูกชายประธานชเวอินดัสทรีน่ะ"

"อ๋อ" การรับข่าวสารต่างๆเพื่อความรู้ที่กว้างขวางจะได้คุยกับเจ้านายได้เมื่อเจ้านายต้องการเป็นอีกหน้าที่หนึ่งของพ่อบ้าน "ครับ ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่เลยนี่ครับ เห็นข่าวบอกว่าหนีออกจากบ้านไปนอนบ้านเพื่อน" ที่ไม่ได้พูดต่อคือแม่นักข่าวเสียงแปร๋นนั่นยังเสนอแนะด้วยว่าทั้งคู่อาจจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเกินกว่านั้นก็ได้

"อืม นายคงรู้แล้วว่าหมอนั่นเป็นลูกชายเจ้านายฉัน"

"ครับ" เขารับคำเบาๆพลางพยักหน้า

ในความเห็นของลีทึก เด็กมหาวิทยาลัยไปนอนค้างอ้างแรมบ้านเพื่อนก็เป็นเรื่องธรรมดา แต่เพราะเขาเป็นทายาทบริษัทผลิตหุ่นยนต์ชื่อดังของโลก ทำให้ไม่ว่าจะหนีออกจากบ้านหรือแค่ไปนอนค้างบ้านเพื่อนเฉยๆก็กลายเป็นจุดสนใจของนักข่าว น่าเห็นใจออกจะตายไป

แต่เขาไม่แน่ใจว่าคู่สนทนาจะมองเรื่องนี้ในประเด็นไหน หรือแม้แต่มีความเห็นส่วนตัวยังไงต่อคนในข่าว ดังนั้นเลยได้แต่รอฟังก่อน

"เด็กนั่นน่ะ..." พนักงานระดับสูงของชเวอินดัสทรีเอ่ย "ตลอดมาก็เป็นเด็กดี นับถือฉันเป็นรุ่นพี่คนนึง ฉันเองรู้จักเขาดีพอสมควร นึกไม่ออกเลยว่าอะไรจะทำให้เขาหนีออกจากบ้านได้ มันดูไม่ใช่นิสัยของคนอย่างซีวอนเลย"

ที่แท้ที่ดูเงียบๆไปวันนี้ก็เพราะคุณคังอินเป็นห่วงรุ่นน้องนี่เอง เป็นคนใจดีจริงๆด้วยสินะ

ลีทึกไม่รู้จะตอบยังไงดี เขาควรจะแนะนำอะไรไหมนะ โดยพื้นฐานแล้วผู้หญิงจะบ่นเพียงเพราะอยากให้มีใครสักคนรับฟังโดยไม่ได้ต้องการทางออก แต่ผู้ชายถ้าเอ่ยปากถึงปัญหาละก็แสดงว่าเขาไว้วางใจคนฟังมากและต้องการปรึกษา แต่ถึงอย่างไรก็ต้องพิจารณาเป็นรายบุคคลและตามสถานการณ์อีกที

"คุณซีวอนน่ะ ถึงจะไม่ยอมกลับบ้าน ไม่ยอมไปทำงานที่ชเวอินดัสทรีตามปกติ แต่ก็ยังไปมหาวิทยาลัยอยู่ไม่ใช่หรือครับ?" เขาลองหยั่งเชิง

"ใช่"

ท่าทางคุณคังอินตั้งใจฟังเขา ลีทึกเลยพูดต่อไป

"ฟังดูแล้วเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหายนี่ครับ บางทีที่ไปอยู่บ้านเพื่อนอาจจะเพราะเบื่อๆหรือไม่สบายใจอะไรบางอย่างก็ได้ พอคิดแก้ปัญหาได้แล้วเขาก็คงจะกลับมาเอง"

"นายคิดว่าอย่างงั้นเหรอ?"

"ครับ คุณคังอินก็พูดเองว่าเขาเป็นเด็กดี คงไม่มีอะไรต้องห่วง" พ่อบ้านหนุ่มยิ้มอย่างที่รู้ว่าคนมองจะสบายใจขึ้นไม่มากก็น้อย "แต่ถ้าเป็นห่วงมาก ก็โทรไปหาเขาสิครับ ถามเขาว่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า รุ่นพี่น่ะ ต้องดูแลรุ่นน้องไม่ใช่หรือครับ"

คิมยองอุนนิ่งคิดตามอยู่เป็นครู่ก็พยักหน้า ยิ้มด้วยท่าทางสบายใจขึ้น

"จริงของนาย ขอบใจนะ อีทึก นายฉลาดที่สุดเลย!"

"ไม่ที่สุดหรอกครับคุณคังอิน"

====

 

"ไอ้เกิง!"

ซุนเล่อแผดเสียงลั่น ทำเอาคนใส่หูฟังไร้สายสำหรับคุยโทรภาพขณะขับรถเบาเสียงแทบไม่ทัน ภาพสีหน้าของสหายตั้งแต่สมัยมัธยมบนจอเล็กตรงแผงหน้าปัดรถแสดงว่าเดือดเต็มที่

"แกหนีจิตแพทย์ประจำตัวไปเกาหลีดื้อๆโดยไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้หมายความว่ายังไงวะ!"

"ก็หมายความว่าฉันไม่อยากรักษาน่ะสิ" หานเกิงตอบด้วยน้ำเสียงกึ่งไร้อารมณ์ ไม่สะทกสะท้านใดๆ "จะหมายความว่าอะไรได้อีก แค่นี้จิตแพทย์อย่างแกก็ไม่เข้าใจเรอะ"

"ไอ้..."

ซุนเล่อด่าเป็นภาษาบ้านเกิดของพวกเขาทั้งคู่โขมงโฉงเฉงยาวเหยียด แต่คนฟังไม่สนใจ

"พ่อแม่แกด่าฉันยับแน่ ไอ้เวร!"

"แกก็มาด่าฉันต่อซิ" คำตอบไม่แสดงความเดือดเนื้อร้อนใจ "หักลบจากไอ้ที่ด่าไปแล้วเมื่อกี้ซะก่อนด้วยนะ"

"เกิง แกคิดจริงๆเหรอว่าแกจะสามารถอยู่กับฮีชอลได้อย่างมีความสุข?" ประโยคนี้ของจิตแพทย์อ่อนลง

"ฉันรักฮีชอล และฮีชอลก็รักฉัน..." มีเพียงคนพูดที่รู้ว่าความมั่นใจในประโยคท้ายซึ่งเคยเต็มร้อยนั้นคลอนแคลนไปบ้างอย่างไรหลังเกิดเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันขึ้น "ยกเว้นเสียแต่ว่าคนเราเลิกอยู่กับใครอีกคนเพราะความรักไปแล้ว ฉันก็แน่ใจว่าฉันสามารถอยู่กับฮีชอลได้อย่างมีความสุข"

อีกฝ่ายถอนหายใจ

"ฉันได้ยินมาว่าเกาหลีเองก็มีการต่อต้านเรื่องคนกับหุ่นยนต์ไม่น้อยไปกว่าจีน แกกับฮีชอลก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน จะให้ดี ฉันว่าแกอย่าบอกใครว่าฮีชอลเป็นหุ่นยนต์จะดีกว่า ถ้าไม่บอกก็ไม่มีใครดูออกหรอก" แววตาในโทรภาพแปลกๆอย่างที่อ่านไม่ออก "อย่างน้อยที่จีนยังเป็นบ้านเป็นถิ่นของแก แต่ไปอยู่ต่างประเทศแบบนั้นฉันไม่แน่ใจว่าแกจะคุ้มครองฮีชอลได้เต็มที่นัก"

หานเกิงขมวดคิ้วนิดๆ

"แกคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอวะเล่อ?"

"...เปล่า ก็แค่เตือนให้แกกับฮีชอลระวังตัวไว้"

"อ้อ ตอนนี้แกอยู่ข้างฉันแล้วเรอะ?"

"ฉันเป็นเพื่อนแกนะโว้ย เพื่อนน่ะถึงจะไม่เห็นด้วยกับแกไปซะทุกอย่าง แต่ยังไงๆก็อยากให้แกอยู่ดีมีสุขละว้า"

คนฟังอึ้งไปชั่วครู่

"แกกินยาผิดรึเปล่าเล่อ?"

"ฉันวางสายละ ก่อนที่จะได้ด่าแกมากไปกว่านี้"

 

ใบหน้าคนหลับภายใต้แสงไฟที่วูบผ่านไปเป็นระยะสงบและไร้เดียงสา สายตาของหานเกิงมองไล่ระลงมาตั้งแต่เปลือกตาปิดสนิท สันจมูกโด่งสวย และริมฝีปากอิ่มที่เผยอเพียงเล็กน้อยยามเจ้าของหลับไม่รู้ตัว

ร่างบางคงไม่รู้หรอก ว่านั่นเป็นการยั่วยวนกันอย่างร้ายกาจ!

คนมองกลืนน้ำลาย หยุดสายตาเอาไว้เพียงแค่วงหน้าสวย พยายามไม่มองเลยไปยังร่างที่นอนขดอยู่บนเบาะข้างกายเขา คว้าผ้าห่มที่เตรียมเอาไว้มาคลุมให้เพื่อป้องกันอีกฝ่ายจากการถูกโลมเลียทางสายตา (ของเขา) มากกว่าเจตนาจะป้องกันความหนาว เพราะในรถก็ปรับอุณหภูมิไว้พอเหมาะแล้ว

แต่ถึงอย่างงั้นฮีชอลก็ขดตัวกอดผ้าห่มเอาไว้ มุมปากคล้ายจะปรากฏรอยยิ้มน้อยๆแต่งแต้มเหมือนกำลังฝันอย่างมีความสุข

"นายกำลังฝันอะไรอยู่นะ?"

เขาตั้งคำถามกับดวงตาหลับพริ้มคู่นั้น

หานเกิงตั้งระบบให้รถแล่นไปยังจุดหมายที่ตั้งไว้โดยอัตโนมัติโดยเขาไม่จำเป็นต้องแตะคันเร่งหรือพวงมาลัย จริงๆแล้วเขาจะนอนก็ได้ แต่เพื่อความไม่ประมาทผู้ขับก็ควรจะตื่นอยู่

"ฝันถึงฉัน หรือฝันถึงเด็กคนนั้น?"

เจ้าตัวจะรู้มั้ยนะ ว่าเขาทั้งหึงทั้งหวงมากขนาดไหน

ไม่หรอก ฮีชอลคงไม่รู้หรอก

"นายน่ะ..."

ริมฝีปากได้รูปแย้มนิดๆ กึ่งเศร้า กึ่งสุขอย่างบอกไม่ถูก

"รักฉันอย่างที่ฉันรักนายบ้างมั้ย ฮีชอล?"

----
วันนี้หลายๆคนคงเปิดเทอมกันแล้วสินะ
ย่องมาอัพแบบเงียบๆ ไม่รู้จะมีใครอ่านรึเปล่า
ถ้ายังอ่านกันอยู่ก็ช่วยส่งเสียงให้ไรท์เตอร์ได้รู้หน่อยนะคะ >.< จะได้มีแรงปั่นต่อน้าา
แอบสังเกตว่าบทที่แล้วเม้นเราพุ่งขึ้นมาเป็น 11 เม้นแน่ะ! (ดีใจน้ำตาไหลพราก ไม่ค่อยจะถึงสิบเล้ยปกติ T T) อ๊ะแต่บางบทถึงเม้นจะน้อยแต่เม้นก็ยาวนะ แบบนั้นก็โอเค เป็นเชื้อเพลิงชั้นดีของไรท์เตอร์เหมือนกัน อิอิ
ถึงบางทีจะตอบสั้นๆ(?) แต่ไรท์เตอร์อ่านและรับกำลังใจจากทุกเม้นด้วยความขอบคุณนะคะ ^^

Rellael - หานเกิงกลายเป็นตาเฒ่าไปซะแล้ว! โอ้วโนวววววววว (แต่ก็แอบเห็นด้วยกับคำเรียกนี้นะ เทียบกับฮีแล้วแก่เชียว >.<) ส่วนเหตุที่เกิงขึ้นเทรนเพราะโพสรูปนี้ค่ะ (คาดว่าถึงตอนนี้คงเห็นแล้วแต่จะเอามาโพสให้ดูอีกรอบนะ) เป็นเหตุที่ฮาและ "OTL มาก 5555555+
 
[~ZanLighT~]! - จุ๊ฟ คิดถึงเค้าเหรอตะเองง อร๊ายยดีใจนะเนี่ย xD หานเกิงขึ้นเทรนเพราะโพสรูปข้างบนค่ะ เมนไรท์เตอร์เองงง เหอๆ (ภูมิใจดีมั้ยเนี่ยย 55555555+)
angle - คิคิคิคิ แค่เกือบโหดน่า รอคอยนะคะ หึหึ รออีกนิดนะ ไรท์เตอร์สังหรณ์ว่าอีกไม่นาน xDD
MiniZena - ช่ายแล้วว ต้องขอบคุณความหล่อ(?)ของหานเกิง (ไม่เกี่ยว - -") นั่นสิทำไมอัพรูปหล่อแล้วไม่ขึ้นเทรนบ้างล่ะ! >.< เมนของไรท์เตอร์ออกจะหล่อและดูดีตลอดเวลา!! 555555+
Halloween13 - เมียสวยก็ต้องหึงมาก! เป็นธรรมดา อิอิ วิธี(แอบ)จีบของพี่หมีน่ารักใช่ม้าา
Dragonrella_Simbachicken - คังอินออกนอกหน้านอกตาเนอะ! xDD ใช่ม้าา ฮีอ่ะคนหล่ออยู่ข้างๆไม่รู้จักมอง สมควรโดนๆ อิอิ
wolaole - เผลอไม่ได้จริงๆ! รีดเดอร์ช่วยจับตาดูเมียเมนไรท์เตอร์ด้วยนะ >.<
HeartAmiss - คิคิคิคิคิคิ ก็ฮีเค้าน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก และอิป๋าก็หล่อ!! (นี่หรือคือเหตุและผล - -")
onlyhanchul - ขอบคุณที่ยินดีกับไรท์เตอร์เรื่องใบขับขี่จ้า xD ฮันชอลจงเจริญ!! TwT ใช่แล้ว! ผีเสื้อกับดอกไม้ต้องอยู่คู่กันตลอดไปนะ! ไรท์เตอร์ตาม HA ให้แล้ว รู้สึกจะไปอัพแล้วนะ อย่าลืมไปเม้นให้เขาล่ะ ^ ^
HC_lovelism - 555555555555++ รีดเดอร์ชอบไรท์เตอร์ก็ดีใจคร่าา ถ้าชอบก็ติดตามกันต่อไปนะ!

อ้อ มีใครจะไปตลาดฟิคกันบ้างรึเปล่าเอ่ย ตอนแรกไรท์เตอร์กะว่าจะไปวันที่ 8 มกราด้วย แต่ค่อนข้างแน่ใจว่าบูธหมดแล้วจองไม่ทัน เลยลองจองบูธของตลาดฟิคไปนะ งานนี้มีวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลาบ่ายโมงตรงถึงหกโมงเย็นที่ Thai CC Convention Hall ชั้น 12 ทาเซ็นดากับ HA จะอยู่ที่บูธ F1 ติดเวที ชื่อบูธ HeartAmiss & tasenda นะคะ พรุ่งนี้จะมาอัพรายละเอียดอีกทีจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #169 MarshMaL~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 22:43
    โฮกกกกกกกกกกกก  เกิงอย่าพาเศร้าสิ
    บอกฮีไปเลย จะได้เรียนรู้กับคำว่ารักเนอะ ^^ 

    อ่า ที่เล่อพูดหมายความว่าไงกัน 
    #169
    0
  2. #168 Rellael (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 09:51
    แอร๊วววววววววว มาเม้นท์ก่อน อ่านนานแล้วแต่ยังไม่ได้เม้นท์ = =

    ชเวเป็นเด็กมีปัญหาาาาาาาาาาาาา ทำไมไม่ไปโบสถ์ไปบาทหลวงนอนด้วย ก๊ากกกกกกกกก

    แหม๊ะ ตอนนี้เกิงดราม่า คึคึคึคึ อยากรู้ก็ถามสิ แต่ยังไงฮีน้อยก็ต้องบอกว่ารักอยู่แล้วแหละ

    แค่ว่ารักแบบไหน... งืมๆๆๆ ฮีน้อยอาจยังไม่รู้ว่าความรักจริงๆมันคืออะไร..

    แกก็สอนเซ่เกิงงงงงงง!!!

    รูปนี้... -___________-;; ตอนเห็นนีแบบ... แกเล่นอะไรอะเกิง รอยมือใคร? เล่อหรอ?? กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

    เกิงมาได้ไปตามอ้ะป่าวววววววว???
    #168
    0
  3. #167 [~ZanLighT~]! (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 21:04
    เฮียเล่อมีอะไรรึเปล่า พูดจาแปลกนะเรา - -

    พี่หมีตอนทำท่าน่ารักเลียนแบบฮีคงจะหลอนน่าดู -0-

    อิป๋าขี้หึง แถมหื่นตลอดเวย์อีกตะหาก อย่าไปหึงฮีกะน้องเค้าเลยยังไงฮีก็เป็นเมียป๋ายุแล้วล่ะ 555+

    โอ้ววว ป๋ารูปท่านมันช่าง O_o 

    ป.ล. ขอโทษที่มาอ่านฟิคช้านะคะ ติดเรื่องงานกีฬาสี -3-
    #167
    0
  4. #166 Smile...^^ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2554 / 23:17
    น่ารักจังเลยๆๆๆๆ ติดตามๆๆๆๆๆค่ะ><
    #166
    0
  5. #165 angle (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2554 / 22:12
    อิเกิ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงง

    เป็นอะไรของพี่เนี่ย เอ้ออออ =[]=

    ทำไมถามฮีแบบนั้นห๊ะ แบบนี้ยิ่งสงสารฮีเข้าไปใหญ่เลย งุงิ =3=

    ฮีเค้ารักพี่คนเดียวแน่นอนอยู่แล้วน่า ฮี่ๆ ^^

    ปล.คังมีความพยายามมากจนน่าเอาเป็นแบบอย่าง ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #165
    0
  6. #164 wolaole (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2554 / 20:52
    โหยยยยป๋าาาาา....ใจปลาซิวอ้ะ! (สู้หมีคังก็ไม่ได้รุกแหลก :D)
    กะอิแค่ฮีหลีหญิงแค่นี้...ทำเอาความเชื่อมั่นในรักของแกสั่นคลอนเลยหร๊อ?!?! ฮ่าๆๆๆๆๆ
    เอาน่า..ฮีน้อยเค้าเพิ่งเคยเห็นโลกกว้าง ได้เห็นหน้าตามนุษย์โลกคนอื่นบ้างนอกจากหน้าตี่ๆ หัวเถิกๆ นี่นา ^o^

    หมีคังกับนางฟ้า ฮิ้ววว...น่ารักอ่ะ >///<

    อืม...ว่าแต่ ความลับของซีวอนกับคำเตือนของอาเล่อ นี่มัน Here comes Drama....ชัดๆ

    #164
    0
  7. #163 Halloween13 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2554 / 22:41
    เฮียเล่อพูดจาแปลกๆอ่า จะสื่ออะไรรึป่าว
    หรือเราคิดไปเองนะ เหมือนเป็นลาง
    เกิงก็แอบหื่นกับฮีทางสายตาอยู่เรื่อยเลยนะ
    นึกภาพพี่หมีเลียนแบบฮี แล้วฮามากๆเลย
    คงน่ารักไปอีกแบบ ล่ะมั้งนะ
    อยากรู่เรื่องของคุณเชวอ่า มันจะเกรายวกับฮีมั๊ยนะ
    #163
    0
  8. #162 HeartAmiss (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2554 / 22:20
    อรีากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!! เกิงหึงโหด!!! เหอะ ไม่ว่าฟิกไหนจะตามหึงตามหื่นไปทุกที่สินะ ชิ..เพราะเรื่องนี้ฮีน่ารักเลยหวงเป็นพิเศษ อย่ารุนแรงด้วยละกัน!! ไม่งั้นจะจับโกนหัวให้ผมไม่ขึ้นเลย!!!

    ว่าแต่...ฮีเป็นโลลิค่อนสินะ ชอบเด็ก กร๊ากกกกกกกกกกก!! เกิงมีการบอกว่าเด็กไปไม่ชอบ เกิงชอบแบบอายุเท่าๆกันหรือแก่กว่าล่ะซี่~! ดูจากรสนิยมแล้วเกิงน่าจะชอบแบบเซ็กซี่ๆเพอร์เฟ็คๆ แต่ฮีจะชอบแบบน่ารักๆ "เด็กๆ" กร๊ากกกกกกกก!!! หน้าแบบกลมๆ(เฉพาะผู้หญิงนะ) แต่ถ้าเป็นผู้ชายนี่ฮีจะชอบพวกหน้าเรียว (หัวเถิกด้วยหรือเปล่า?) กร๊ากก กร่ักๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 ธันวาคม 2554 / 22:21
    #162
    0
  9. #161 MiniZena (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2554 / 22:13
    เกิงเรื่่องนี้น่ารักนะ แต่ก็หื่นอยู่ดี ฮ่าๆ 
    จะมีเรื่องเกิดขึ้นมั้ยนะ แง่มๆ
    ฮีน่ารักไปหมดเลยแฮะ

    PS. ฮ่าไรเตอร์มั่นใจว่าเกิงดูดีตลอดเวลา ประชดป่ะเนี้ย ฮ่าๆ
    ฮิ้วๆ เกิงมารอบนี้ดีจริงขาแล้วยังฟินดีด้วย คึคึ
    #161
    0
  10. #160 onlyhanchul (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2554 / 21:03
    อะหุ อะหุ อะหุ เม้นท์คนแรกด้วย อิิอิอิ

    อีหมีนี่น่ารักได้อีกอ่ะ นึกภาพเวลาทำตัวอ้อนไม่ถูกเลยนะนั่น
    ส่วนอีป๋าแกนี่ขี้หึงจัง แถมขี้หื่นอีก ขนาดเค้าหลับ ยังคิดไม่ดีีอีกนะ
    แต่ความจริง รีดเดอร์ ก็อยากรู้นะว่าคิมฮีฝันอะไร  ถ้าเป็นเด็กคนนั้น ป๋าเสียใจตายเลยอ่ะ

    สู้สู้ค่ะ ป๋ามาด้วยแหละ ได้ดูคลิปบ้างยัง แบบว่าแอบมีฮันซอลนิดๆ ให้หัวใจแฟนคลับได้จิ้นกันได้อีกนานเลยและ
    ตอนที่แฟนคลับเรียกชื่อ "จินซี่เซ่อ" นะ อีป๋าอึ้งไป 32 วิกันเลยทีเดียว หุหุหุ ที่สำคัญ ป๋ามาคราวนี้ น่ารักอ่ะ
    #160
    0