[Fic SJ-HanChul] Over Capacity

ตอนที่ 11 : Chapter IX

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ธ.ค. 54

Chapter IX

"อีทึกคร้าบบบบ อรุณสวัสดิ์!"

น้ำเสียงร่าเริงเกินพิกัดทักทายเขาแต่เช้า ให้ความรู้สึกแปลกๆนิดหน่อย ก็ปกติไม่เคยมีใคร 'อรุณสวัสดิ์' กับเขาสดชื่นขนาดนี้เลยน่ะสิ

คุณชายมักจะตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว กินข้าวเงียบๆจากนั้นก็ออกไปทำงาน บางทีไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำ ส่วนคุณฮีชอลตื่นมาก็มักจะมีท่าทีเซื่องซึมเล็กๆอยู่เสมอเพราะคุณชายไม่อยู่บ้าน กว่าจะค่อยๆร่าเริงก็ตอนที่เขาชวนพูดคุยและใกล้เวลาที่คุณชายจะกลับมาจากทำงานนั่นแหละ แม้วันหยุดสองคนนั้นก็คุยเล่นกันอย่างมีความสุขจนบางทีลืมพ่อบ้านอย่างเขาไปเลย

แต่ถึงยังไง ลีทึกก็พอใจให้เป็นวันหยุดมากกว่า เพราะวันที่คุณชายอยู่บ้านตลอดแบบนั้นคุณฮีชอลจะมีความสุขทั้งวันน่ะสิ

ทว่าวันนี้ทั้งสองคนไม่อยู่ ตอนนี้เขาอยู่ที่เกาหลี ในบ้านหลังใหญ่ กำลังจัดอาหารอยู่ที่ห้องรับประทานอาหารของคุณคังอิน และคนที่ทักทายยามเช้ากับเขาเมื่อกี้ก็จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของบ้านที่กำลังอารมณ์ผ่องใสเหมือนหมีที่กินน้ำผึ้งมาเต็มแปล้ยังไงยังงั้น

เอ...แต่คุณคังอินยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนะ หรือว่าคุณคังอินแอบกินขนมตอนกลางคืน!?

"ห้ามกินขนมก่อนกินข้าวนะครับ" สั่งสอนไปแล้วเพิ่งนึกได้ว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คุณฮีชอลสักหน่อย แย่แล้ว ท่าทางเขาจะติดนิสัยการเป็นพี่เลี้ยงมากกว่าเป็นพ่อบ้านซะแล้ว

"อะไรเหรอ?" คิมยองอุนงุนงง ท่าทางจะได้ยินไม่ถนัด หรือมิฉะนั้นก็ไม่เข้าใจว่าเขาพูดเรื่องอะไร

"ปละ เปล่าครับ" รีบปฏิเสธพลางเผยรอยยิ้มนุ่มนวล "ผมหมายความว่า อรุณสวัสดิ์ครับ คุณคังอิน!"

แค่เห็นรอยยิ้มแบบนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ติดใจสงสัยอะไรอีก นอกจาก "เมื่อไหร่นายจะเลิกเรียกฉันว่าคุณคังอินซะที บอกแล้วไงว่าคังอินน่ะเป็นชื่อที่เพื่อนสมัยเรียนมัธยมตั้งให้ ชื่อจริงของฉันคือยองอุนต่างหาก"

"แต่..." ลีทึกครุ่นคิด "แต่คุณก็ใช้ชื่อนั้นในที่ทำงานด้วย มีแต่คนที่สนิทถึงเรียกชื่อจริงของคุณไม่ใช่เหรอครับ?"

"ก็ฉันสนิทกับนายนี่นะ"

เจ้าของชื่อท่าทางไม่ถือสา หรือจริงๆแล้วออกจะไม่รู้ไม่ชี้มากกว่าคนฟังก็ไม่ค่อยแน่ใจ

"เรายังรู้จักกันไม่ถึงเดือนเลยนะครับ" ลีทึกอดอมยิ้มน้อยๆไม่ได้กับความเป็นกันเองง่ายดายของเพื่อนเจ้านาย

"เวลาไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก สำคัญว่าถูกชะตาหรือเปล่า" ชายหนุ่มร่างใหญ่ทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้โต๊ะอาหาร ตบลงที่เก้าอี้ข้างตัว "วันนี้นายกินเป็นเพื่อนฉันนะ"

"เอ่อ แต่ว่า..."

"น่า...ฉันอุตส่าห์ขอไอ้ฮันให้นายมาดูแลเรื่องอาหารการกินของฉันโดยเฉพาะเลยนะ! งานบ้านไม่ต้องทำเด็ดขาดนะรู้มั้ย"

จะปฏิเสธก็ทำไม่ลง ได้แต่อึกๆอักๆ จนคนตรงหน้ารบเร้ามาอีกหลายครั้งถึงต้องนั่งลงจนได้อย่างอ่อนใจ คิมยองอุนกุลีกุจอตักข้าวให้

"มะ ไม่ต้องหรอกครับคุณคังอิน"

"ก็บอกแล้วไงให้เรียกยองอุน ...ไม่เป็นไรน่า ฉันตักให้ นายผอมแบบนี้ต้องกินเยอะๆ เอาเบียร์มั้ย? เอ่อ เช้าๆแบบนี้กินเบียร์คงไม่ดีสินะ จิบไวน์สักหน่อยเป็นไง? ไม่เอาเหรอ งั้นน้ำส้มอยู่ในตู้เย็น เดี๋ยวฉันไปหยิบให้ นายรอนี่..."

อีกฝ่ายกลับมาพร้อมน้ำส้มทั้งขวด

"เดี๋ยววันนี้ฉันต้องไปทำงานนะ แต่บ่ายๆก็กลับ เดี๋ยวกลับมาจะพานายเที่ยว แต่ระหว่างนั้นถ้าเบื่อ หลังบ้านมีสระว่ายน้ำ ห้องฉันก็ใช้ได้ตามสบายนะ อยู่ข้างๆห้องนายนั่นแหละ"

...จะเป็นกันเองมากไปหน่อยแล้วมั้ง?

====

 

เสียงเจื้อยแจ้วปลุกร่างสูงที่หลับสนิทก็เมื่อตะวันสายโด่งแล้ว

"ฮันเกิง ตื่นเถอะ ถ้าไม่รีบตื่นจะสายนะ"

คนถูกปลุกผงกศีรษะขึ้นมานิดหนึ่ง "นอนต่อเถอะฮีชอล วันนี้กว่าเราจะออกไปก็บ่ายๆน่ะ"

"ว้า มาเที่ยวทั้งทีจะเอาแต่นอนได้ไงกัน นี่เพิ่งวันที่สองเองน้า ...ว่าแต่ทำไมนายมานอนอยู่ตรงนี้ล่ะ?"

"ฉันตื่นมาทำอาหารเช้าให้นายทีนึงแล้วน่ะสิถึงมานอนต่อตรงนี้ ถ้าไม่นอนต่อก็ไปกินซะไป"

"อาหารฝีมือฮันเกิง!" ดวงตาโตๆเบิกกว้างก่อนจะวิ่งตื๋อไปที่โต๊ะโดยไม่ต้องให้บอกซ้ำสอง พ่อครัวจำเป็นมองตามอย่างอารมณ์ดี ไม่ใช่ลีทึกทำอาหารไม่อร่อย แต่ฮีชอลชอบอาหารฝีมือเขามากกว่า เสียดายที่นานๆทีเขาถึงจะมีโอกาสทำให้

"ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเอาใจนายทุกวันเลยนะ" ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง พลิกตัวนอนตะแคงจะหลับตานอนเอาแรงต่อ เพราะคืนนี้เขาไม่กะจะนอน... [tasenda: อะแฮ่ม! รีดเดอร์ที่น่ารักทั้งหลาย คิดไปไหน]

"ฮันเกิง!"

ขึ้นชื่อว่าฮีชอลไม่ยอมกินอย่างสงบคนเดียวเงียบๆหรอกน่า แล้วก็ไม่ปล่อยให้หานเกิงนอนอย่างสงบด้วย วิ่งตื๋อกลับมาพร้อมจานข้าวผัดไข่ที่เขาทำไว้ให้เป็นมื้อเช้า

"นายยังไม่ตอบฉันเลย วันนี้ทำไมเราออกบ่ายเหรอ?"

"เพราะถ้าปล่อยให้นายเล่นหิมะทั้งวันจะไม่สบายน่ะสิ"

ร่างบางเอียงคอ ปากยังเคี้ยวข้าวผัดตุ้ยๆ "ไอ้เอ๋นเอ้าไอเอย (ไม่เห็นเข้าใจเลย)"

ถ้าลีทึกอยู่ ต้องตักเตือนเรื่องพูดระหว่างเคี้ยวอาหารแน่ๆ แต่หานเกิงก็แค่หัวเราะขำ

"พอกินมื้อเที่ยงเสร็จเราจะไปงานเทศกาลน้ำแข็ง แล้วกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่นี่ แล้วฉันจะขับรถพานายไปเมืองอื่นต่อเลย"

"เห..? ฉันก็ต้องนอนในรถน่ะสิ"

"ใช่ นายนอนเบาะหลังแล้วกัน มันกว้างพอสมควร แต่คงนอนไม่สบายเหมือนเตียงหรอก นายนอนได้รึเปล่า" เขาเป็นห่วงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เท่าที่เคยไปดูพิพิธภัณฑ์คมนาคม รถสมัยก่อนแคบจะตาย แต่รถของเขาซึ่งเป็นรถสมัยนี้ภายนอกอาจจะดูกะทัดรัด พื้นที่ใช้สอยภายในกลับมีมากขึ้น เบาะถูกออกแบบมาให้นอนได้สะดวกสบายยิ่งขึ้นเพื่อเอาใจผู้ที่ต้องเดินทางด้วยรถไปไกลๆ แต่จุดประสงค์จริงๆของการออกแบบนี้ก็เพื่อดึงดูดกลุ่มลูกค้าที่อยากมีเซ็กซ์ในรถนั่นแหละ

"นอนได้!" ฮีชอลพยักหน้า "แต่นายไม่ง่วงเหรอ ขับรถตอนกลางคืนน่ะ มันอันตรายนะ"

"ฉันถึงจะนอนเอาแรงตอนนี้ก่อนเลยไง"

"โอเค งั้นฉันไม่กวนฮันเกิงแล้ว!" เจ้าของใบหน้าน่ารักยิ้มสดใส เอื้อมมือข้างที่ไม่ได้ถือจานข้าวมาแปะๆแก้มคนนอนบนโซฟาเบาๆ ซ้ำยังเลื่อนผ้าห่มคลุมให้อีก "นายนอนเอาแรงเถอะ ฉันกินข้าวเสร็จแล้วจะล้างจานให้"

"ระวังจานแตกนะ" คนฟังกำชับเหมือนกำชับเด็ก "ถ้าแตกก็อย่าไปยุ่งกับมันเดี๋ยวจะบาดเข้า จริงๆแล้วนายวางไว้ตรงนั้นก็ได้เดี๋ยวตื่นแล้วก่อนออกไปฉันจะล้างเอง"

"ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วน้า~"

====

 

โรงอาหารคนพลุกพล่านเป็นปกติ หลังจากต่อแถวยาวเหยียดจนได้อาหารมารวมทั้งหลบหลีกคนบางคนไม่ให้ตามตัวเจอได้สำเร็จ อีทงเฮก็ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

"สรุปว่าตอนนี้พวกนายก็เลยอยู่ด้วยกัน งั้นสินะ"

เขาเคี้ยวมันฝรั่งทอดตุ้ยๆ สรุปหลังจากฮยอกแจเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

"อยู่ด้วยกันบ้าอะไรของนาย อย่าพูดให้ขนลุกสิเฟ้ย!"

ฮยอกแจด่าพลางทำท่าประกอบ

คนเป็นเพื่อนหัวเราะ ยักไหล่เป็นเชิงขอโทษก่อนจะกินต่อพลางว่า "หนีออกจากบ้านมานอนบ้านเพื่อน เรื่องปกติจะตาย ใครๆก็ทำกัน"

"ที่เรากำลังพูดถึงไม่ใช่ใครอื่นนะ นายไม่เป็นห่วงหมอนั่นรึไง"

"ห่วงสิ ซีวอนก็เพื่อนฉันเหมือนกัน แต่ถ้านายเป็นห่วงขนาดนั้นทำไมไม่ถามเจ้าตัวเองล่ะ"

"ถามแล้วน่ะสิ แต่ท่าทางเหมือนเขาไม่อยากพูดเท่าไหร่ ฉันเลยไม่ได้เซ้าซี้"

"ทำตัวเป็นภรรยาผู้สงบเสงี่ยมไปได้ เพื่อนมีไว้ทำอะไรถ้าไม่ใช่ไว้เซ้าซี้" อีทงเฮกลอกตา ก่อนจะโบกไม้โบกมืออย่างกะทันหันให้ใครคนหนึ่ง "นั่นไง พูดถึงก็มาพอดี ไอ้พวกตายยาก"

ชเวซีวอนเพิ่งนั่งลงข้างๆฮยอกแจ คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็บอกทันที

"เฮ้ย ฮยอกแจเป็นห่วงนายที่นายหนีออกจากบ้านแน่ะ"

ซีวอนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยิ้มกับคนที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ "ฉันทำให้นายลำบากใจรึเปล่า?"

"เรื่องค้างบ้านน่ะไม่ลำบากใจหรอก แต่ถ้าเรื่องนายหนีออกจากบ้าน ลำบากใจมากก"

ทงเฮลากเสียงตอบมาแทน หยิบมันฝรั่งเข้าปากอีกชิ้น

"นายมีเหตุผลอะไรรึเปล่า นอนเป็นคุณชายอยู่บ้านดีๆไม่ชอบ ออกมาตกระกำลำบากนอนห้องรับแขกที่บ้านฮยอกแจ?"

"เอ่อ..."

คน ตกระกำลำบากทำท่าอิหลักอิเหลื่อ ทงเฮหยุดเคี้ยว กลอกตามองหน้าทั้งสองคนก่อนจะลืมตากว้าง

"ห๊า! พวกนายนอนด้วยกันเหรอ!?"

"นอนห้องเดียวกันต่างหากเล่า!!" ฮยอกแจหน้าแดง ก่อนจะนิ่วหน้า "เพื่อนกันนอนห้องเดียวกันแปลกตรงไหน นายจะหัวโบราณไปหน่อยแล้วมั้งทงเฮ"

อีกฝ่ายเผยสีหน้าเจ้าเล่ห์ "หึหึ ฉันไม่ได้โบราณสักหน่อย แต่ของบางอย่างไม่เคยเปลี่ยน...อย่างธรรมชาติของความชิดใกล้น่ะนะ"

"พูดอะไรไม่รู้เรื่อง สรุปจะคุยเรื่องซีวอนหรือจะชวนฉันทะเลาะ?"

"ทั้งสองอย่างไม่ได้เหรอ?"

"ฉันมีเบอร์คิบอมนะ" คนกินข้าวด้วยกันเกือบทุกวัน ไม่แปลกถ้าจะมีเบอร์กันไว้บ้าง

"อย่าเรียกไอ้เด็กนั่นมาเชียวนะ วันนี้อุตส่าห์เป็นอิสระได้กินข้าวอย่างมีความสุขโดยไม่ต้องเห็นสีหน้าตายด้านนั่นแล้วทั้งที" ทงเฮถอนหายใจยืดยาว "โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว คุยเรื่องซีวอนก็ได้ ว่าไงล่ะไอ้ตัวปัญหา?"

ประโยคหลังพยักเพยิดไปทางเจ้าของแซ่ชเว

คนโดนไล่เบี้ยขยับตัวอย่างอึดอัด

"ฉัน...เผอิญไปเจอเรื่องบางอย่างเข้าน่ะ"

"เอ่อ..." ทงเฮทำหน้าปุเลี่ยน "ช่วยระบุให้ชัดเจนกว่านี้หน่อยได้มั้ย?"

"ฉันกำลังพยายามจะบอกพวกนายว่าฉันบอกไม่ได้" ซีวอนตอบกลับนิ่งๆ "ขอโทษนะทงเฮ ฮยอกแจ" ใบหน้าดูดีมีแววรู้สึกผิดอย่างจริงใจ "ฉันขอโทษจริงๆ แต่เรื่องนี้ฉันต้องจัดการด้วยตัวเอง ถ้านายโกรธฉัน ไม่อยากจะให้ฉันพักที่บ้านแล้วก็ไม่เป็นไร ฉันจะไปหาที่อยู่ใหม่"

====

 

เทศกาลน้ำแข็งเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวเลื่องชื่อของฮาร์เอ่อร์ปิน ตอนนี้ที่อื่นอาจจะเพิ่งต้นฤดูหนาว แต่ที่นี่หิมะจับตัวขาวบนพื้นและกิ่งก้านสาขาของต้นไม้ใบโกร๋น รวมทั้งแม่น้ำซงฮว่าก็กลายเป็นน้ำแข็งไปแล้วเรียบร้อย อย่างไรก็ตาม มีการเจาะน้ำแข็งเพื่อโชว์การว่ายน้ำท่ามกลางความหนาวให้นักท่องเที่ยวดู นอกจากนี้ยังมีเลื่อนให้เล่นด้วย

ฮีชอลมองซ้ายมองขวาไม่หยุด เดี๋ยวลากหานเกิงไปเล่นเลื่อน เดี๋ยวก็ไปชะเง้อชะแง้ดูเขาว่ายน้ำ มิหนำซ้ำยังร่ำๆจะลงไปว่ายด้วย

"ฉันอยากว่ายมั่ง!"

"เฮ้ย!" หานเกิงสะดุ้ง "ว่ายได้ยังไง ถ้านายขืนว่ายไปไข้ขึ้นแน่ อีกอย่างนายไม่ชอบออกกำลังกายไม่ใช่เหรอ"

"ฉันไม่ชอบให้เหงื่อออก แต่อากาศแบบนี้เหงื่อไม่ออกหรอก"

คนปากดีอบอุ่นอยู่ในเสื้อกันหนาวหนาหลายชั้น หานเกิงไม่คิดหรอกว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่ามันเป็นยังไงถ้าต้องใส่ชุดว่ายน้ำท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บแล้วกระโดดลงไปในน้ำที่เย็นเฉียบขนาดจับตัวแข็งได้น่ะ

"ไม่ได้" เขาดุเบาๆ

"แต่พวกนั้นมีคนมาดูเยอะแยะ ได้ถ่ายรูปกับคนเยอะแยะเลย" ดวงตากลมโตมองไปทางพวกนักว่ายน้ำที่ยิ้มแย้มอยู่ข้างๆนักท่องเที่ยว

"นายอยากถ่ายรูปกับคนเยอะแยะเหรอ?" หานเกิงขมวดคิ้ว นั่นก็อีกเหตุผล...ที่จริงเหตุผลหลักเลยล่ะ ฮีชอลของเขาจะโชว์ผิวขาวๆแล้วไปถ่ายรูปกับคนเยอะแยะที่ไม่ใช่เขาได้ไง

"เปล่านะ ฉันอยากถ่ายรูปแค่กับคนนั้นต่างหาก" นิ้วเรียวชี้ไปทางสาวน้อยแก้มป่องคนหนึ่งที่ยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆของเธอ

ร่างสูงอึ้งไปนิดหน่อย "นาย..."

เขาสังเกตสายตาชื่นชมของฮีชอลที่มองสาวน้อยคนนั้นแล้วคิ้วเข้มก็มุ่นหนักขึ้น "ไม่ได้!"

"ทำไมล่ะ?" ฮีชอลหน้าเหวอ เพราะรู้สึกได้ว่าเสียงของคนที่จูงมือเขาอยู่เข้มขึ้นอย่างที่ปกติไม่ทำ "เธอน่ารักดีนะ ฉันอยากได้รูปคู่กับเธอเก็บเอาไว้อ่ะ"

มือใหญ่ที่กุมข้อมือบางอยู่กระชากอย่างลืมตัวจนเจ้าของข้อมือถลาเข้ามาชนกับตัวเขา ดวงตาฉายแววตกใจเงยขึ้นมองเขาอย่างสับสนระคนหวาดๆ "ฮะ ฮัน.."

หานเกิงรู้สึกตัว ปล่อยข้อมืออีกฝ่ายกะทันหัน สายตากร้าวเมื่อครู่อ่อนลง แต่ช้ากว่าการสังเกตของฮีชอล

"ฮันเกิง โกรธฉันเหรอ?" เสียงแผ่วถามอ่อยๆ "ฉันไม่อยากถ่ายรูปกับเธอคนนั้นแล้วก็ได้ อย่าโกรธฉันเลยนะ"

หานเกิงถอนหายใจ ยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหันไปมองทางเด็กสาวคนนั้นที่ยังไม่รู้ตัวว่าตกเป็นเป้าสายตาอีกที ประเมินด้วยตาเปล่าแล้วอายุยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ

นี่เขาเพิ่งจะ...หึงเด็กเหรอเนี่ย

"ไม่นึกว่านายจะชอบแบบนี้..." เขาพึมพำ มองเจ้าของใบหน้าสวยที่ไม่สนใจดูคนที่ตัวเองอยากไปถ่ายรูปด้วยแต่แรก หากเอาแต่จ้องหน้าเขาด้วยแววตาซื่อใส วิงวอน

"ฮันเกิง ฉันขอโทษ..."

เจ้าของชื่อถอนหายใจ "ฉันไม่ได้โกรธนาย"

ดวงตากลมโตมองเขาอย่างไม่แน่ใจ

"แต่เมื่อกี้นาย..."

"นายอยากถ่ายรูปกับเธอเหรอ?" เขาตัดบทโดยเร็ว ยิ้มบางๆ "ไปสิ ไปขอถ่ายรูปด้วย ไม่จำเป็นต้องว่ายน้ำหรอก"

ยังไงซะพวกเขาก็คงไม่ได้เจอเด็กคนนั้นอีกเป็นครั้งที่สอง แค่ฮีชอลอยากถ่ายรูปกับเธอ ไม่เห็นต้องร้อนใจขนาดนั้นเลย...บุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลหานตำหนิตัวเองในใจ

ได้ฟังคำอนุญาต ฮีชอลกลับยิ้มเก้อๆ "แต่ฉันไม่กล้านี่นา"

หัวใจกระตุกวูบ

"นาย...ชอบเธอขนาดนั้นเชียว?"

"อื้อ ก็ขนาดอยากถ่ายรูปด้วยอ่ะ แต่ไม่กล้า"

จำไม่ได้เลยว่าเขาไม่เต็มใจเดินไปหาผู้หญิงคนไหนมากเท่าเด็กสาวคนนี้มาก่อน แต่หานเกิงก็เดินเข้าไป เรียกเธอเบาๆอย่างสุภาพ "น้องครับ"

ตอนเดินเข้ามาใกล้ เขาได้ยินเธอกับเพื่อนพูดคุยกันเป็นภาษาเกาหลี เลยทักด้วยภาษาเกาหลี

"คะ?"

เจ้าตัวหันมาอย่างว่องไว ดวงตาสดใสมีชีวิตชีวาและใบหน้าเต็มอิ่มนั่น...ก็น่ารักดีอยู่หรอก แต่เด็กเกินไป ไม่ใช่เสป็กของเขาเลย

"เพื่อนพี่อยากขอถ่ายรูปด้วยน่ะครับ" นึกไม่ถึงว่าไอ้เรื่องที่เคยทำให้เพื่อนอย่างซุนเล่อหรือยองอุนได้ง่ายๆจะยากลำบากฝืนความรู้สึกถึงเพียงนี้เมื่อเป็นฮีชอล มือใหญ่ผายไปทางคนที่ยืนก้มหน้าก้มตาไม่ค่อยจะกล้าสบตาสาวน้อยซึ่งหันไปมองคน 'อยากถ่ายรูปด้วย'

"ได้สิคะ"

ยิ้มแจ่มใสอย่างเป็นมิตรแล้วก็หันไปบอกเพื่อนๆให้รอก่อนจะวิ่งเหยาะๆเข้าไปหาร่างบาง กอดแขนอย่างสนิทสนม

ตากล้องจำเป็นแปลบในอก แต่ก็ถ่ายรูปให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เอ่ยขอบคุณขณะที่เด็กสาวชาวเกาหลีวิ่งกลับไปหากลุ่มของเธอ

"เอ้า ได้แล้วนะ"

เหมือนยกภูเขาลูกใหญ่ออกจากอก เขาสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ตามใจฮีชอลเรื่องนี้อีกแล้ว มันทรมานตัวเองเกินไป เขายื่นรูปถ่ายจากกล้อง 'ถ่ายปุ๊บได้ปั๊บ' ให้คนอยากได้รูป

"ขอบใจนะ!"

น้ำเสียงสดใสขอบคุณเขา ไม่ทำให้ชื่นใจเช่นยามปกติ

จุ๊บ

...แต่ไอ้หอมแก้มนี่พอไหว

แค่ 'พอไหว' นะ

กลุ่มของเด็กสาวเพิ่งเดินไปจากตรงนั้นได้ไม่ไกล หานเกิงเหลือบดูทางหางตาแล้วก็คว้าคนที่เพิ่งหอมแก้มเขาเข้ามากอด ก่อนจะแนบริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่ม แทรกลิ้นเข้าไปภายใน ไม่สนใจเสียงอู้อี้ของฮีชอลที่แสดงความตกใจเพราะเขาจู่โจมกะทันหันมากกว่าประท้วง มือใหญ่สอดเข้าใต้เรือนผมนุ่ม ดันให้แหงนเงยรับรสจูบเขาได้ดียิ่งขึ้น ริมฝีปากต่อริมฝีปากบดขยี้เช่นเดียวกับที่เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดจนฝ่ายถูกจูบอ่อนระทวยให้อ้อมแขนแข็งแรงกระชับกอดแน่นขึ้น ร่างสองร่างแนบชิดแทบจะกลืนเป็นคนคนเดียวกัน

"...อะไรของนายน่ะ" ฮีชอลหอบแฮ่กเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกในที่สุด หน้าแดง ตาปรือ ชวนให้ทำอย่างอื่นต่อนอกจากจูบ ถ้าไม่คิดว่าพวกเขาอยู่ในที่สาธารณะมีคนเดินผ่านไปผ่านมาเยอะแยะละก็นะ

"ฮื่ออ..อ.."

คนถามแทนที่จะได้คำตอบ กลับได้จุมพิตที่ร้อนแรงน้อยกว่าเมื่อครู่แค่นิดหน่อยมาแทน

"..ฮัน..เกิง..."

"อย่าเพิ่งเรียกเด็ดขาดเชียวนะ" มือใหญ่ปิดปากคนที่เพิ่งเรียกชื่อเขาเอาไว้ "ไม่งั้นฉันอาจจะอดใจไม่ไหว ลากนายไปหลังพุ่มไม้แถวๆนี้เดี๋ยวนี้แหละ"

"ไปหลังพุ่มไม้...ทำไมเหรอ?"

ประโยคไร้เดียงสาที่ได้รับกลับมาทำเอาต้องระงับสติอารมณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะปล่อยให้ฮีชอลที่เรี่ยวแรงค่อยๆกลับคืนแล้วยืนด้วยตัวเองตามเดิม "ไม่มีอะไร...เดินเที่ยวต่อกันเถอะ" พูดพลาง ดวงตาคมก็เหลียวมองรอบๆ

เด็กสาวคนนั้นและกลุ่มของเธอ ลับหายไปจากสายตาแล้ว



----
ไรท์เตอร์ไปเรียนขับรถมาจ้าา เพิ่งสอบผ่านได้ใบขับขี่มาเมื่อวันอังคารนี่เอง ลุ้นแทบแย่กลัวไม่ผ่าน 55+ พอวันพุธ (เมื่อวาน) ก็ปั่นต่อเลย เค้าขอโทษน้าาาาาาาาาาาา นี่ก็รีบให้อย่างที่สุดแล้ว > <
วันนี้ (อันที่จริงเมื่อกี้) Super Junior's Hangeng ติดเทรนด์โลก ฮี่ๆๆ ไรท์เตอร์ดีใจม๊ากมาก เลยรีบมาอัพฟิคให้ (จริงๆเขียนเสร็จตั้งกะเมื่อวาน แต่มันดึกไปหน่อยกลัวไม่มีคนอ่าน แง่ม)

onlyhanchul - อ่าจ้าา คิดถึงกันไรท์เตอร์ก็ดีใจแล้ววว > < รักรีดเดอร์มากมาย จุ๊บๆ
angle - ชอบเพลงเหรอคะ 55555++ ไรท์เตอร์ก็ชอบเพลงนั้นเหมือนกัน ไม่ใช่หานเกิงร้องหรอก คิดว่าถ้าหานเกิงร้องพลังเสียงอาจจะสู้ไม่ได้ แต่ความนุ่ม... อา อยากได้ยินมั่งเหมือนกัน อิจฉาฮีชอลชะมัดด > <~
Rellael - ดีใจนะเนี่ยมีคนชอบฟิคเรื่องนี้ขนาดนี้ กร๊ากกกกกกกกกก ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ ไม่ได้ตั้งใจหายไปนานขนาดนี้ แต่มัวยุ่งๆ พอมีเวลาเขียนก็ง่วง/หัวตันซะแล้ว ไรท์เตอร์ไปเรียน+สอบขับรถมาง่าา แล้วดันลงซะเช้า ตื่นหกโมงครึ่งทุกวันเลยเพื่อนั่งสองแถวไปเรียนตอนแปดโมง T T แต่พอสอบใบขับขี่ได้ก็รีบปั่นมาลงให้แล้วนะ >.<
เม่นคุง - แหะๆ รู้แล้วเหรอว่างานไรท์เตอร์ช้าเร็วขึ้นอยู่กับอารมณ์ OTL ผิดตามข้อกล่าวหาค่าา ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ ก็เค้าอยากเขียนออกมาแล้วดี แล้วอ่านสนุกอ้ะ ~~~~ ถ้าไม่ได้อย่างใจก็พิมพ์ๆลบๆอยู่นั่นละ
ซอรี่ๆ'ซุปเปอร์ จูเนียร์ - ขอบคุณสำหรับคำชมค่าา ^0^ ถ้าชอบก็ติดตามกันต่อไปนะ
wolaole - จ้าา มาอัพต่อแล้วจ้า xD
HC_lovelism - คุ้นๆชื่อนี้จากในทวิตเตอร์นะ 5555+ ขอบคุณที่มาอ่านฟิคนะค้าา >.< ดีใจมากๆที่ชอบฟิคที่ไรท์เตอร์เขียน ยินดีต้อนรับค่าา
Smile...^^ - คนอ่านชอบ ไรท์เตอร์ก็ดีใจสุดๆแล้วจ้า! xDD เมะเป็นหุ่นยนต์มั่งเหรอ... อืม เป็นคำแนะนำที่ดี จะรับไว้พิจารณานะคะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #159 MarshMaL~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 22:31
    ถ้าอยากรู้ว่าไปทำไมก็ ลองไปดูเลยฮี  อร๊ายยยยยยย > <
    น่ารัก
    #159
    0
  2. #158 PoELF&SJ 4rever (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2554 / 22:15
    555 ป๋าอย่าดีแต่พูด ทำเลยสิ คุคุ
    #158
    0
  3. #157 HC_lovelism (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 22:03
    โอ้ยยยตายๆๆๆๆ ยิ่งอ่านยิ่งอยากฟัดเมนตัวเอง
    จะน่ารักไร้เดียงสาไปไหน อร้่าย>//<
    "ไปหลังพุ่มไม้ทำไมเหรอ" โอ้ยๆๆ ถ้าชั้นเป็นแกนะเกิง จะลากเข้าเดียวนั้นเลย >.,<
    ว่าแต่อิเกิงหึงโหดว่ะ ไม่พอใจก็จับจูบ
    แต่รีดเดอร์ชอบบบบบบบบ ฮิ้วๆๆๆๆๆๆ
    #157
    0
  4. #156 onlyhanchul (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 21:03
    คิดถึงจังเลย กลับมาแล้ว หายยยยยยยยยไปซะนานเลย
    มา มาให้จุ๊บซะดีๆ จุ๊บ X32
    ดีใจด้วยนะค่ะ ทีีีได้ใบขับขี่แล้ว

    มาเข้าเรื่องกันหน่้อย~
    อีหมี ลั๊น ลา ได้ีอีกนะนั่น
    ส่วนวอนรู้อะไรมาอ่ะ อยากรู้เร็ว ๆ แล้วสิ
    อีป๋า แกนี่ก็ขี้หึงจัดอ่ะ แต่ว่ารีดเดอร์ชอบนะ น่ารักอ่ะ ฮันซอลจงเจริญญญญญญญญญ อิอิอิ
    สู้สู้นะค่ะ เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

    ปล. เออ ทซด.ค่ะ HA หายไปไหนอ่ะ ไม่เห็นมาอัพเลย คิดถึงและก็เป็นห่วงนะ ยังไงก็ช่วยส่งข่าวให้บ้างน้า
    #156
    0
  5. #155 HeartAmiss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 14:53
    ฮีเป็นโลลิคอนสินะ ชอบเด็ก ฮ่าๆๆๆๆ
    เกิงหึงโหดว่ะ ห่วงฮีนะ ชิ ยิ่งเวอร์ชั่นนี้ยิ่งหวงเข้าไปใหญ่ คน(?)บ้าอะไรไม่รู้น่ารักตลอดๆ >/////<
    แต่ก็นะ เป็นอันต้องเสร็จเกิงทุกครั้งไปสิน่า ชิ ยอมให้ก็ได้ เห็นว่าเป็นคนที่ฮีรักหรอก ฮิๆ
    #155
    0
  6. #154 wolaole (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 09:07
    อั้นแน่ะ!....ฮีมีเหล่สาว

    ให้มันรู้ซะบ้างเกิงเห็นแบ๊วๆ เอ๋อๆ(?)แบบนี้เผลอไม่ได้เหมือนกันนะ ห้าๆๆๆๆๆๆ



    เรื่องติดเทรนด์โลกนี่ยังฮาไม่หาย ของเค้าดีจริงๆนะ (o).(o) ฮี่ๆ
    #154
    0
  7. #153 Dragonrella_Simbachicken (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 19:41

    หมีคังดีใจจนออกนอกหน้าไปแล้ว
    ก็อยู่กะนางฟ้านี่เนาะ ^^
    ฮีนี่ มีคนหล่ออยู่แล้วยังมองสาวอื่นอีกนะ
    เลยโดนฮันจุ๊บลงโทษ อิอิ

    #153
    0
  8. #152 [~ZanLighT~]! (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 18:48
    อั้ย~ คิดถึงไรเตอร์ มาจุ๊ฟที จ๊วฟ~ -3-   555+

    ก่อนอื่นเลยอิป๋าพัฒนาความหื่นขึ้นมาอีกแล้วสินะ ฮีเกือบซวยละ - -

    เดี๋ยวนี้มีหวงมีหึง แถมยังจูบโชว์ชาวบ้านเค้าอีก เขิลแทนฮีเว้ย~ (อยากมีตัวตนอยู่ในงานด้วยจัง 55)

    ป.ล. มะวานมันเทรนอะไรกัน ข้าน้อยบ่ยู้เยื่อง~ เมาส์หนูเสียเลยไม่ได้ตามข่าวไรเลยอ่า T^T
    #152
    0
  9. #151 Halloween13 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 23:38
    หึงขั้นรุนแรงเลยนะเนี่ย ถึงขั้นกับดึงมาจูบเลย
    ฮีไร้เดียงสามากอ่า ลากไปทำอะไรหลังพุ่มไม้?? =*=
    เหอๆ ลองดูสิถึงจะได้รู้ -.,-
    พี่หมีก็มีความสุขจริงๆนะ ได้อยู่ใกล้ๆนางฟ้านี่เนอะ
    #151
    0
  10. #150 MiniZena (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 22:55
    โอ๊ยโย๊ะ ไม่ได้อ่านนานเกิงหื่นขึ้นเยอะ ฮ่าๆ
    ฮีน่ารักมาตอนนี้ คิดถึงเรื่องนี้มากกกกกกก แต่ไม่ได้อ่านักที
    วันนี้ได้อ่านแล้ว ต้องเซย์ thanks to เกิงป่ะเนี้ย ฮ่าๆ
    แต่เกิงติดเทรนโลกนี้ฮามาก ไม่นึกว่าจะติดอ่ะ อัพรูปหล่อไม่เคยติดนะ
    แต่อัพรูปแบบนี้แล้วติดอ่ะ คึคึ
    อยากกินข้าฝีมือเกิงบ้างอ่ะ อยากเป็นฮีซักวัน ~~~
    เอิ่ม ..... ถ้าเกิงทนไม่ไหวแล้วพาไปหลังพุ่มไม้จริงๆนี่.... ฮีซวยหนักแน่ๆ ทำตัวน่ารักเกินไป ><
    #150
    0
  11. #149 MiniZena (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 22:55
    โอ๊ยโย๊ะ ไม่ได้อ่านนานเกิงหื่นขึ้นเยอะ ฮ่าๆ
    ฮีน่ารักมาตอนนี้ คิดถึงเรื่องนี้มากกกกกกก แต่ไม่ได้อ่านักที
    วันนี้ได้อ่านแล้ว ต้องเซย์ thanks to เกิงป่ะเนี้ย ฮ่าๆ
    แต่เกิงติดเทรนโลกนี้ฮามาก ไม่นึกว่าจะติดอ่ะ อัพรูปหล่อไม่เคยติดนะ
    แต่อัพรูปแบบนี้แล้วติดอ่ะ คึคึ
    อยากกินข้าฝีมือเกิงบ้างอ่ะ อยากเป็นฮีซักวัน ~~~
    เอิ่ม ..... ถ้าเกิงทนไม่ไหวแล้วพาไปหลังพุ่มไม้จริงๆนี่.... ฮีซวยหนักแน่ๆ ทำตัวน่ารักเกินไป ><
    #149
    0
  12. #148 angle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 21:40
    ติดเทรนด์โลกด้วยเหตุผลที่กวนมากเกิงเอ้ย ฮ่าๆๆๆๆๆ



    แอร๊ยยยยยยยยย ตามมากรี๊ดกับความน่ารักของเมน อิอิ

    อยากเป็นคนที่อยู่แถวนั้นแล้วเห็นคิสซีนบ้างอ่า ><

    หึงเกือบโหดนะเกิง แวร๊งงงงง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ถ้ามีคราวหน้าคงหลังพุ่มไม้จริงๆน่ะแหละ หึหึ (รอคอย + +)
    #148
    0
  13. #147 Rellael (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:01
    แง่มๆๆๆ จากเหตุผลร้ายแปดประการเราจะสติลทวงฟิกต่อไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เกิงทำอาหารให้นี่จะคิดค่าทำตอนกลางคืนป่ะะ?? - -++

    ฮี้น้อยน่ารักกกกกกกกกกกกก อ๊าาาาาาาาาาา วิ่งเขาข้าวผัดมากินนนนน >.<

    เอิ่ม... รถนี่ แกจะซื้อมาใช้กับฮีน้อยป่ะเกิง?? ไอตาเฒ่าเจ้าเล่ห์!

    แอร๊ยยยยยยยยยยยย ฮีน้อยเหล่สาว หึงอะเด้ คึคึ

    เหยยยย จูบโชว์เลยอ้ะะะ หวงๆๆๆ ตาเฒ่าหวงอะเด้

    โอ้ยๆๆๆ ยิ่งอ่านยิ่งอิจฉาเกิงงงงงงง

    ปล. ไมเกิงขึ้นเทรนอ้ะ เมื่อวานไม่ได้เล่น ไปตามทึกเฮ - -
    #147
    0