คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Fic Black Butler] The Promise [Yaoi] [Fic Black Butler] The Promise [Yaoi] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Paring: Sebas x Ciel
Rate: PG-13 (มั้ง - -")

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 ก.พ. 53 / 16:57


Title: The Promise

Modify from: Kuroshitsuji (Black Butler)

Author: tasenda

 

หิมะกำลังโปรยปราย

กรอบหน้าต่างสีเข้มคล้ายไม้แกร่งลนไฟตัดกับสีขาวโพลนที่เบื้องนอก สนสามใบขึ้นเป็นดงส่ายโอนเอนในสายลมที่คงประดุจใบมีดมัจจุราชคมกริบ พร้อมกรีดเฉือนทุกสรรพชีวิตภายใต้หัตถ์อันเยียบเย็นนั้นให้สะบั้นปลิดปลงลง

ความเย็นจับขั้วหัวใจไม่ได้มาจากลมหนาวที่พัดกรรโชกอยู่ที่ด้านนอกจนเห็นเกล็ดน้ำแข็งจับตัวสุมหนาเหนือกรอบหน้าต่างในขณะนี้ หากแต่เป็นความหวาดกลัวด้วยไม่รู้ว่าจะได้ออกไปจากที่นี่ในชั่วชีวิตที่เหลืออยู่นี้หรือเปล่าต่างหาก

ความกว้างใหญ่วังเวงของสถานที่แห่งนั้นยิ่งข่มให้ร่างในชุดนอนสีขาวริมหน้าต่างแลดูเล็กลงไปอีก ดวงตาสีฟ้าสดที่เนือยชาในยามปกติ บัดนี้มีรอยหวั่นไหว

นายน้อยขอรับ

เสียงเรียกสุภาพราบเรียบแผ่วเบาอย่างพ่อบ้านเปี่ยมมารยาทพึงมีดังขึ้นข้างๆกาย ชิเอลไม่แปลกใจ เจ้าของร่างสูงนั้น...ไม่ใช่คน เขาจะปรากฏตัวที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้

อุตส่าห์พามาพักผ่อนทั้งที... คนพูดทำท่าเสียใจ กลับไม่พูดไม่จา ซ้ำยังทำท่าเย็นชากับกระผม ไม่สนุกบ้างเลยหรือยังไงขอรับ

ชิเอลไม่ตอบ

ได้เวลาน้ำชาบ่ายแล้วขอรับ

เงียบ

โอ๊ะโอว...

รอยยิ้มจางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าเจ้าเล่ห์นั้น

โกรธกระผมรึขอรับ?”

 

ก็มันน่าโกรธไหมล่ะ

ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ คิดขณะยังคงทำหูทวนลมอยู่อย่างนั้น

ไหนเคยบอกกันว่าซาตานไม่โกหก?

ไหนเคยบอกว่าจะอยู่เคียงข้าง

แล้วทำไม...

ไม่สิ

ดวงตาสีฟ้าหลับลง

ที่ผ่านมา นายโกหกทั้งหมดเลยใช่ไหม

รอยยิ้มบนใบหน้านั้นยิ่งสยายกว้างขึ้นอีก

กระผมไม่เคยโกหก... เสียงตอบนุ่มนวลแผ่วเบา กระผมปฏิญาณจะเป็นข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ของนายน้อย แม้แต่ตอนนี้ก็ยัง...

เลิกแก้ตัวได้แล้ว!”

ความอดทนของเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าขาดสะบั้นลง ถึงขนาดนี้แล้ว ยังบอกว่าไม่โกหกอีกงั้นหรือ

รอยยิ้มกับดวงตาสีแดงฉานที่จ้องมองมาด้วยแววอบอุ่นเฉกเดิมนั้นชวนให้หงุดหงิดนัก

อากาศหนาวขอรับ คนพูดว่าไปเสียอีกเรื่อง

นายน้อยไม่ยอมให้กระผมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เมื่อเช้า ตอนนี้จะเปลี่ยนได้หรือยังขอรับ

อย่าแตะต้องตัวผม!” แขนเรียวเล็กสะบัด ปัดมือใหญ่ในถุงมือขาวเสียงดังเผียะ ก่อนร่างนั้นจะเดินหนีไปยังหน้าต่างอีกบานหนึ่ง ใบหน้าสวยปั้นปึ่ง เย็นชาไม่ผิดหิมะที่โปรยปราย

ขอรับ

คำตอบรับราบเรียบ สงบ พร้อมอาการค้อมศีรษะน้อยๆ

อยู่ข้างในนี่ไม่เป็นไร แต่อย่าออกไปข้างนอกทั้งๆอย่างนี้โดยเด็ดขาดนะขอรับ

พูดจบ ร่างสูงในชุดพ่อบ้านสีดำสนิทก็ก้าวจากไปเงียบๆ ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ มองตามอย่างขัดใจ

เจ้าซาตานปีศาจ!

แต่...ก็ถูกแล้วนี่ ซาตานก็คือปีศาจไม่ใช่หรือ เขามันโง่แล้วก็บ้าไปเองที่คิดจะคาดหวังความรู้สึกอื่นจาก สิ่งนั้น

หยาดน้ำรื้นขึ้นในดวงตาสีฟ้าใส ในขณะที่ดวงตาอีกข้างผูกผ้าปิดไว้อย่างลวกๆขมวดเป็นเงื่อนตายด้วยฝีมือของคนไม่เคยแต่งตัวด้วยตัวเอง

ความจริงไม่จำเป็นจะต้องปิดก็ได้...เพราะที่นี่ไม่มีใครจะมาเห็น แต่เขาก็อยากจะปิดซ่อนมันไว้...สัญลักษณ์ของตราผูกมัดระหว่างเขากับ... สิ่งนั้นไม่อยากให้อีกฝ่ายเห็นมันได้อย่างชัดแจ้งเกินไป เขาพ่ายแพ้ก็เพียงแต่ภายนอก ส่วนจิตใจนั้น หาได้ยอมสยบด้วยไม่

ชิเอลเหลียวกลับมา มองไปรอบห้องก็พบเพียงความว่างเปล่า...ร่างเล็กสาวเท้ายาวๆไปทางประตูโอ๊คหนาหนัก...ประตูทางออกปราสาท

ถ้ายอมทำตามคำสั่งง่ายๆ ก็ไม่ใช่ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์น่ะสิ

 

อากาศภายนอกทารุณไม่ใช่เล่น แม้ว่าลอนดอนจะได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่อากาศหนาวอยู่ตลอดกาลเมืองหนึ่งของโลก แต่สำหรับผู้ดำเนินกิจการตระกูลใหญ่ที่มั่งคั่งอย่างแฟนทอมไฮฟ์เช่นชิเอล แฟนทอมไฮฟ์แล้ว ความทรมานที่เขาได้พบเจอก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งในร้อย

ที่นี่ไม่มีเตาผิงหรือนมอุ่นๆ ไม่มีเสื้อโค้ทขนสัตว์หนาหลายชั้น ไม่มีคนรับใช้คอยปรนนิบัติ

มีแต่ท้องฟ้าสีเทาและหิมะขาวโพลนไปทุกหนทุกแห่ง

ทางรอดมีน้อย แต่ก็ต้องลองดู เขาจะไม่ยอมเป็นของเล่นในอุ้งมือเจ้าซาตานนั่นแน่ๆ

ร่างเล็กในชุดนอนเบาบางลากขาโซซัดโซเซไปในสายลมแรง ปราศจากแม้แต่รองเท้าจะสวมใส่ป้องกันจากความหนาวที่คุกคาม

 

เซบาสเตียนถอนหายใจเมื่อเข้ามาพบกับห้องที่ว่างเปล่า สัมผัสของสัญญาระหว่างซาตานกับมนุษย์ผู้เป็นนายนั้นบ่งบอกว่า นายน้อยของเขาอยู่ไม่ไกล เพียงแต่ไม่ได้อยู่ในปราสาทแห่งนี้

บ้าจริง

เจ้าเด็ก...นายน้อยนี่ดื้อเสียจริงๆเลย รู้ทั้งรู้อยู่ว่าไม่มีทางหนีเขาพ้นตราบที่ยังถือสัญญาอยู่ พันธะยังไม่สิ้น ก็ยังจะ...

นี่เขากำลังตำหนิเจ้านายของตัวเองงั้นหรือ ไม่ใช่คุณสมบัติที่ดีของพ่อบ้านเลยนะ

ซาตานหนุ่มนึกตำหนิตัวเองก่อนจะรีบเร่งออกไปตามหา มนุษย์ที่เขาห่วงใยเกินกว่าเหตุในทันที

 

ร่างเล็กผิวซีดในชุดขาวแลดูแทบจะกลืนไปกับกองหิมะ ถ้าหากไม่ใช่เขามีหวังหาไม่เจอไปแล้ว นายน้อยของเขาจะต้องนอนแข็งตายอยู่ตรงนั้นแน่ๆถ้าหากว่าเขาไม่มาช่วยเอาไว้ ก็เล่นลงไปนอนหลับหมกหิมะแบบนั้นนี่

รู้จักสำนึกบุญคุณคนอื่นไว้บ้างก็ดีนะนายน้อย

 

ความอุ่นที่ซับประคบไปทั้งร่างและเสียงไฟแตกปะทุในกองอย่างเริงร่าฟังดูราวกับมาจากโลกอื่นสำหรับคนที่เชื่อแน่ว่าตัวเองตายไปแล้ว...อย่างน้อยเขาก็ตายไปแล้วครึ่งตัวก่อนที่จะหมดสติไป

นึกว่าจะต้องตายในกองหิมะเสียแล้ว...

ใครกัน...ที่ช่วยเขาไว้

เปลือกตาคู่นั้นขยับไหว สั่นระริกอยู่เพียงครู่ก็เปิดลืมขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีแตกต่างระหว่างฟ้ากับม่วงคู่หนึ่ง

ฟื้นแล้วสินะขอรับ

เสียงทุ้มนุ่มนวลเอ่ย ในชั้นแรกกระแสความโล่งใจแล่นปราด แต่ก็ถูกขัดด้วยอารมณ์โมโหฉุนเฉียว หงุดหงิดเสียทันควัน ผสมปนเปกับอารมณ์อื่นๆที่ประดังประเดขึ้นมาอีกนับไม่ถ้วน

คนโกหก

ช่วยเขาไว้ทำไม!

จิบชาร้อนๆก่อนขอรับ จะช่วยให้รู้สึกดีขึ้น

น้ำเสียงเอาใจใส่นั่นอีก...ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าไม่ได้มาจากใจจริง ล้วนมาจากการเสแสร้งแกล้งทำ แต่ทำไมหูเจ้ากรรมถึงฟังไม่ออก ไม่สำเหนียกถึงกระแสผิดแปลกใดๆในน้ำเสียงนั่นแม้แต่น้อยนอกจากความบริสุทธิ์ใจ

ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์...นายมันพวกเจ็บไม่จำ!

ผมไม่...กิน

ฟันยังสั่นกระทบกัน มือก็ยังจับตะคริวเกร็งไปหมด กระทั่งจะเหยียดนิ้วมือยังไม่ออก ไม่งั้นถ้วยชาได้ลงไปพบกาลอวสานบนพื้นแล้ว

ต้องกินขอรับ

พ่อบ้านกลับยืนยัน

นายน้อยหนาวไปถึงกระดูกแล้ว ตอนนี้กระผมช่วยให้ได้ก็เพียงแค่ความอบอุ่นภายนอก แต่ข้างในยังเย็นอยู่แบบนี้ นายน้อยก็ตัวสั่นอยู่ดี ถ้วยชาเลื่อนเข้ามาใกล้ จิบซักนิดเถอะขอรับ กระผมชงแบบที่นายน้อยพอใจทุกประการ

ผม...ไม่พอใจ...คนชง!”

ดวงตาสีแดงของผู้ที่คุกเข่าดูแลอยู่ข้างเตียงวาววาบ หากก็เพียงชั่วแวบเดียวเท่านั้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็กลับคืนสู่สภาพปกติ ทั้งสีหน้าและแววตาสำรวมเฉกพ่อบ้านที่ดี

เกรงว่าตอนนี้เลือกไม่ได้ขอรับ คำตอบพร้อมรอยยิ้มละไม

ที่นี่ ตอนนี้ มีเพียงกระผมเท่านั้นที่อยู่เคียงข้างนายน้อย

นายไม่เคย...อยู่เคียงข้างผม!”

คนถูกตะคริวเล่นงานยังไม่วายปากดี ผม...ไม่รับคนโกหกเป็นคนรับใช้ ผมไม่มีพ่อบ้าน...แบบนะ...

ดวงตาสองสีเบิกกว้างเมื่อริมฝีปากของอีกฝ่ายประทับลงมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า มือใหญ่เรียวยาวช้อนเข้าใต้ศีรษะ บังคับกลายๆให้รับสัมผัสที่ทั้งดุดันและอ่อนหวานนั้น

อ...อื้อ...อ...

เสียงขลุกขลักอู้อี้ดังแค่ในลำคอ ก่อนดวงตาทั้งคู่จะเปลี่ยนเป็นเลื่อนลอยเคว้งคว้าง ลมหายใจถี่กระชั้นแทบขาดห้วงคล้ายคนวิ่งทางไกล กระทั่งเมื่อริมฝีปากจากด้านบนถอนออกไปกลับรู้สึกใจหาย ผวาตามดุจคิดไขว่คว้ายึดไว้

รสชาติ พอใช้ได้ไหมขอรับ

คำถามนั้นเรียบก็จริง แต่สีหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์ เลียริมฝีปากของตนด้วยอาการเสียดาย

รสชาติหวานของชาล่วงลงคอชิเอลไปแล้วอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าร้อนผ่าว ทั้งโกรธทั้งอับอาย

ขออภัยที่อุกอาจ แต่เพื่อสุขภาพของนายน้อยเองนะขอรับ

นิ้วเรียวยาวแข็งแรงในถุงมือสีขาวแตะที่เปลือกตาคนป่วยเบาๆ อีกมือเลื่อนผ้าห่มขึ้นคลุมอย่างนุ่มนวลถึงหน้าอก ผ้าพันคอผืนหนาถูกตลบพันให้ด้วยฝีมือจัดเจนแคล่วคล่อง ราวกับร่างเล็กเป็นเพียงตุ๊กตาที่เขาสามารถจัดเครื่องแต่งตัวให้ได้ตามชอบใจ

พักผ่อนนะขอรับ

ชิเอลบอกตัวเองอย่างหนักแน่นว่าไม่ง่วง แต่คำสั่งนั้นราวกับมีมนตร์สะกด หนังตาถ่วงหนักและหรี่โรยลงแม้ว่าเขาจะพยายามฝืนไว้อย่างสุดกำลัง ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ เข้าสู่ภวังค์นิทราไปในขณะที่ร่างสูงจับตาดูอยู่นั่นเอง ความหนาวแผ้วพานเข้ามาทำอะไรเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อยด้วยอุปกรณ์กันหนาวสารพัดที่พ่อบ้านซาตานของเขานำมาปกป้อง

 

ชิเอล...

เสียงกังวานก้อง สะท้อนในความเวิ้งว้าง วังเวงอย่างบอกไม่ถูก

ท่านพ่อ ท่านแม่...

ร่างของเด็กชายตัวน้อย วิ่งวนบนหนทางยาวไกลไม่สิ้นสุด

ใบหน้าของสองคนที่คิดถึงเหลือเกินรางเลือน คลับคล้ายใกล้จนสามารถไขว่คว้า หากแล้วก็กลับลับลอยหาย ความมืดเข้าครอบคลุม ร่างเล็กยืนคว้างอยู่เพียงลำพัง

ได้โปรดอย่าทิ้งผม!”

โฮ่ง!”

เสียงเห่าเคยคุ้น เรียกดวงตาสีฟ้าให้เบิกกว้าง

เซบาสเตียน?”

โฮ่ง!”

เซบาสเตียน อย่าเพิ่งไป...

โฮ่ง โฮ่ง!” เสียงเห่าตอบกึกก้อง สุนัขแสนรัก...อีกชีวิตที่ถูกพรากไปจากเขา เสียงทั้งหมดห่างไกลออกไปเป็นลำดับ ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่ถูกกลบด้วยฝีเท้าสับสนและหัวใจเต้นระรัว หวาดกลัวกับการถูกทอดทิ้งไว้แต่เดียวดาย

เซบาสเตียน!”

...น้อย...นายน้อยขอรับ!”

เสียงทุ้มมั่นคง และอาการจับตัวเขย่าปลุกเรียกสติทำให้ดวงตาคู่นั้นเบิกโพลง หยาดน้ำใสยังปริ่มชื้นราวน้ำค้างบนยอดหญ้าแรกอรุณ เสียงสะอื้นจุกอยู่ในลำคอ

กระผมอยู่ที่นี่

ร่างสูงเจนตาในชุดพ่อบ้านสีดำสนิทคุกเข่าอยู่ข้างเตียง สีหน้าและแววตาห่วงกังวลที่พยายามจับผิดแค่ไหนก็ไม่เห็นแววเสแสร้ง มือใหญ่ภายใต้ถุงมือขาวเอื้อมออกมาหมายจะแตะตัวปลอบประโลม แต่แล้วก็ชะงักค้างอยู่แค่นั้น ราวกับรู้ตัวดีว่านายเหนือหัวคงยังขึ้งโกรธไม่หาย

ทว่า ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ กลับเป็นฝ่ายโผเข้าหาอ้อมอกอุ่น หยาดน้ำตาพร่างพรูนองหน้า

ฮึก...เซบาสเตียน...

เจ้าของชื่อชะงักไปชั่วแวบ ก่อนจะกระชับร่างเล็กบอบบางเข้ามาในอ้อมกอดมั่นคง มืออีกข้างที่ว่างลูบไล้อยู่กับเรือนผมนิ่มแผ่วเบา บอกให้รู้โดยไม่ต้องเอ่ยออกมาเป็นวาจาว่า...เขายังอยู่ตรงนี้...เสียงกระท่อนกระแท่นของคนที่เดาได้ไม่ยากว่า ฝันร้ายดังปนสะอื้นอยู่ตรงบ่า มันหลุดออกมาจากหัวใจที่อ่อนแอไร้ที่พึ่งยามเมื่อน้ำแข็งภายนอกถูกหลอมละลายลง

ถึงนายจะทรยศ จะโกหก จะ...ผิดสัญญา แต่ผมก็...ผม...

รอยยิ้มขันๆระคนไปกับเจ้าเล่ห์ปรากฏบนแนวริมฝีปากของซาตานปีศาจ รวบร่างเล็กออกห่างก่อนเชยคางให้มองหน้า

กระผมไม่ได้ทำอะไรอย่างที่นายน้อยกล่าวหาสักอย่างขอรับ

แต่... ดวงตาสองสีสับสน นาย...

นายน้อยขอรับ วันนี้วัน April Fools’ Day ขอรับ

ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ เบิกตากว้าง

หมายความว่า...

ขอรับ พ่อบ้านปีศาจก้มศีรษะลง เห็นนายน้อยเคร่งเครียดกับงานมากเกินไป กระผมก็เลยคิดว่า... เขาจบประโยคโดยค้างไว้แค่นั้นเสียเฉยๆ ดวงตาสีเข้มเป็นประกายพราวอย่างสนุก ช่างเป็นพ่อบ้านที่น่าหมั่นไส้เสียจริงในสายตาของผู้เป็นนาย

ถ้าหากนายน้อยจะนับว่านี่เป็นการโกหก กระผมก็ยอมรับผิดและขออภัย จะให้ชดเชยด้วยอะไร...

ไม่ต้อง!”

หยาดน้ำตาแห้งไปแล้ว ใบหน้า คนโดนหลอกเป็นสีเข้มเพราะโมโหที่ถูกต้มเสียเปื่อย

แต่... น้ำเสียงเข้มงวดกำหนดข้อแม้ ชิเอลเอ่ยช้าๆ ให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย...อย่าหลอกผมแบบนี้อีก ได้ยินไหม นี่เป็นคำสั่ง

รอยยิ้มกว้างในลักษณะแสยะปรากฏบนใบหน้าเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีแดงโชนแสงดุจถ่านไฟที่คุไหม้ ร่างสูงตระหง่านน้อมกายลงอย่างแช่มช้าและนุ่มนวล มอบคำนับมั่นคงแก่ผู้เป็นมาสเตอร์ที่มีเพียงหนึ่งเดียว

“Yes, My Lord.”

tasenda

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ tasenda จากทั้งหมด 18 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

32 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 07:07
    *ชอบ //ฟินมากมายครับไรต์
    #32
    0
  2. #31 nakiko_tetsuya (@nakiko_tetsuya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 07:07
    ติดตามคร้าบบบ
    #31
    0
  3. #30 mamaji
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 21:40
    ชิเอลจังไม่ดูปฏิทิน ดูปฏิทินบ้างสิจ๊ะชิเอลจัง 555+งานนี้ชิเอลจังหน้าแตก

    อ๊ากๆๆๆๆ//โดนเซบาสร่ายคำสาปกับโดนไรต์ถีบ

    ฮือๆๆๆไรต์กับเซบาสรังแกหนู
    #30
    0
  4. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 15:24
    สนุกดีค่ะ
    #29
    0
  5. วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 15:59
    โอ้ววว น่าจะมีตอนต่อ -.,-
    #28
    0
  6. #27 SweetCandy
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 / 12:40
    กรี๊ดดดดดดด >W< น่ารัก!!
    #27
    0
  7. วันที่ 27 พฤษภาคม 2555 / 21:51
     ทำงานจนไม่ดูวันเลยหรอ 

    55555+
    #26
    0
  8. วันที่ 9 เมษายน 2555 / 09:36
    555+ วัน April fool's day งั้นเหรอ

    ชิเอลหน้าแตกเลยอ่ะ

    แอ๊ฟฟฟฟฟฟ //โดนถีบ
    #25
    0
  9. วันที่ 9 เมษายน 2555 / 09:36
    555+ วัน April fool's day งั้นเหรอ

    ชิเอลหน้าแตกเลยอ่ะ

    แอ๊ฟฟฟฟฟฟ //โดนถีบ
    #24
    0
  10. วันที่ 7 เมษายน 2555 / 21:01
    นี่เป็นฟิคแรกที่เราเห็น ชิเอลกอดเซบาสเตียน !!
    อั๊ยย๊ั !!
    #23
    0
  11. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:34
     ชิเอลจัง ดูปฏิทินบ้างสิลูก =.,=

    อ๊ายยย >,.< <<<วิ่งหนีไป ??

    #22
    0
  12. วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 04:22
     เอ๊ะ!! แอบงงว่าเซบาสไปทำอะไรให้ชิเอลโกรธ
    แต่เซบาสแอบน่ารักนะเนี้ย รู้สึกดีกับนายโรคจิตคนนี้ขึ้นมานิดนึง 55555
    #21
    0
  13. วันที่ 11 ตุลาคม 2554 / 17:23
    อ้า เซบาสจังก็ แกล้งหนูชิเอลทำไม ดิดูตกใจใหญ่เลยนั่น ><~

    เมะเรื่องนี้มันมีพลังวายอย่างเปี่ยมล้นจริงๆ 55

    ภาค2หนูชิเอลยังไม่ยอมตายเลย กลายเป็นปีศาจมาอยูกะเซบาสจังตลอดกาล 555

    มานั่งอ่านรอไรเตอร์อัพฟิค -..-
    #20
    0
  14. วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 18:07
     น่าร้ากกกก ชิเอลน่าร้ากกกกมากกกกกกกกก
    #19
    0
  15. วันที่ 26 กรกฎาคม 2554 / 00:15
    น่ารักอย่างบอกไ่ม่ถูก >.<
    #18
    0
  16. วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 19:20
    อ๊ายย น่ารักจังเลย
    สนุกมากเลยค่ะ > <
    #17
    0
  17. วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 18:38
    >< ตอนแรกก็นึกว่าอะไร
    น่ารักค้ะช้อบชอบบ <3
    #16
    0
  18. #15 คินซากิ
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 07:31
    นายน้อยน่ารัก กิ๊ฟฟ > < เเต่งได้ดีมาก

    ว่าเเต่เซบาสไปทำไรให้ชิเอลโกรธอ่ะ???
    #15
    0
  19. #14 princeess
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 17:16
    แต่งได้น่ารักมากเลยค่ะ >_
    #14
    0
  20. #13 Chiji
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:34
    แต่งได้ดีนะแต่งงว่า

    เซบาสไปแกล้งอะไรหนูจิเอลไว้ถึง

    ได้งอนตุ้บป่องแแบบนั้น
    #13
    0
  21. วันที่ 14 มกราคม 2554 / 23:37
    กรี๊ดกร๊าดดด

    น่ารักได้ใจอะไรจะปานนั้น><
    #12
    0
  22. วันที่ 31 ธันวาคม 2553 / 21:14
    น่ารักอ่ะ แต่ชิเอลน้อยใจแบบนั้นบ่อยๆ ม่ดีนะ หนีออกจากบ้านวันหิมะตกเนี่ะไม่ดีเลยน้า
    #11
    0
  23. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 10:59
    น่ารักจังเลยค่ะ...

    แต่ชิเอลน้า...โดนหลอกเลยเห็นมั้ย...ทำไมไม่รู้ว่ามันเป็นวันอะไร (ก็คนเค้าทำงาน = =)
    #10
    0
  24. วันที่ 14 สิงหาคม 2553 / 16:22
    น่ารักที่สุดเลย
    #9
    0
  25. วันที่ 12 มิถุนายน 2553 / 15:45
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด น่ารักเกินไปแล้ว >////< ชิเอลน่ารักจริงจริ๊ง สนุกมากเลยค่า ^^
    #8
    0