สต็อกพร้อมส่ง(GOT7) พันธะปฏิพัทธ์ Jackjae Ft.Markbam Bnior (mpreg)

ตอนที่ 35 : Chapter 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    1 ก.พ. 63




 

ว้าว สวยจังเลยค่ะป๊า

ทันทีที่มาถึงบ้านพัก เจสซี่ก็ร้องออกมาอย่างชอบใจ ได้กลิ่นของทะเลสดชื่นเลยรู้สึกดีสุดๆ เลย

หนูชอบก็ดีแล้วจ้ะแจ็คสันดีใจที่ทำให้ลูกสาวยิ้มได้          

หาดทรายขาวสะอาดเนียนละเอียด สายลมพัดแผ่วเย็นสบาย และความงามของทะเลยามเย็นทำให้สดชื่นขึ้นได้มากเลย

เล่นน้ำได้ไหมคะ นะคะหนูอยากเล่นเจสซี่หันมาอ้อนแจ็คสัน

พ่อจับมือเธอเดินเข้าบ้านพักมีแม่เดินตามหลัง

นี่มันก็เย็นมากแล้วนะคะ ไว้รอเล่นพรุ่งนี้ดีกว่านะ เดี๋ยวป๊าเล่นเพื่อน

แจ็คสันขับรถมาเอง กว่าจะมาถึงก็เย็นแล้ว

ก็ได้ค่ะ

บริเวณบ้านพักนี้เกือบเรียกได้ว่าเป็นหาดส่วนตัว เพราะมีบ้านพักตลอดแนวหาดอยู่ไม่กี่หลัง แต่ละหลังก็ห่างกันมากจนทำให้ทำกิจกรรมอะไรก็ไม่รบกวนกัน ไม่มีนักท่องเที่ยวพลุกพล่าน ทั้งหาดจึงเงียบสงบ

ยองแจมองบ้านพักแล้วชอบมาก

บ้านพักที่แจ็คสันพามาใหญ่โตทีเดียว สวยมากด้วย

พอเข้ามาข้างในแล้วการตกแต่งภายในนั้นสวยกว่าที่เห็นภายนอกอีก บ้านสวยๆ กับทิวทัศน์ดีๆ หายากมากนะ แต่ที่นี่มีครบเลย

หนูชอบที่นี่!เจสซี่ชอบบ้านพักเหมือนแม่เลย

สวยจัง แพงมากไหมคุณยองแจแอบอยากรู้ราคา แจ็คสันอมยิ้ม

ก็แพงเอาเรื่องอยู่ คุณชอบไหมล่ะ

ชอบสิ แต่เสียดายที่มาได้แค่สามวันเอง

อยากอยู่มากกว่าสามวันไหม อยู่ได้นะ

ไม่เป็นไร แค่สามวันก็พอแล้ว

ยองแจเกรงใจ ไม่อยากรบกวน ทริปนี้แจ็คสันออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด ออกให้ยัยหนูไม่แปลกหรอก ก็ลูกสาวนี่นา แต่ออกให้เขาด้วยนี่สิเลยเกรงใจ

ผมให้คนเอาอาหารสดมาเตรียมไว้ให้แล้ว หรือถ้าคุณขี้เกียจทำจะไปทานข้างนอกกันก็ได้ ไปดูครัวสิว่าถูกใจไหม

แจ็คสันปล่อยให้เจสซี่สำรวจรอบบ้าน แตะหลังบางของยองแจให้เดินไปดูครัว ยองแจก็เดินไปตามที่เชิญชวน

ทำกินเองก็ได้ สะดวกดีมีครัวพร้อมของพร้อม ทำไมต้องไปเสียเงินซ้ำซ้อนด้วย

ผมก็ลืมคิดไป อุตส่าห์มาเที่ยวทั้งทีแทนที่จะได้พักผ่อนกลับต้องมาทำครัวด้วย

ไม่เป็นไรหรอก ทำได้ แค่ทำอาหารจะไปเหนื่อยอะไร อยากกินอะไรล่ะ

คุณดูแล้วอยากทำอะไรก็ทำเถอะ ผมกินได้ทั้งนั้น หรือถามลูกก็ได้ เจสซี่ มานี่หน่อย

แจ็คสันบอกยองแจแล้วร้องเรียกลูกสาว ยัยหนูได้ยินพ่อเรียกก็เดินมาหา

มีอะไรคะป๊า

เย็นนี้อยากกินอะไรคะ

อะไรก็ได้ค่ะ

อีกคนแล้ว ทั้งพ่อทั้งลูกเลย อะไรกันเนี่ย

ยองแจอ่อนใจ เจสซี่และแจ็คสันหัวเราะ แต่เมื่อความหวังในเมนูถูกโยนมาที่คนทำ ยองแจก็ต้องคิดเมนูเอาเอง

คงหิวกันแล้วใช่ไหม

ครับ/ค่ะทั้งสองตอบพร้อมกันเลยทีเดียว

งั้นจะทำอะไรที่มันง่ายๆ และไวหน่อยแล้วกัน ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนเลย

รับทราบค่ะ พาไปห้องหน่อยค่ะป๊าเจสซี่ตะเบ๊ะให้แม่แล้วจูงมือพ่อไปดูห้องนอน

 

 

 

มื้อเย็นถูกทำขึ้นอย่างรวดเร็ว พอสองพ่อลูกลงมาอาหารก็เสร็จพอดี

จะกินที่ไหนกันดียองแจถามแจ็คสัน ร่างสูงนิ่งคิดไปแป๊บหนึ่ง

ระเบียงดีไหม ลมเย็นดีด้วย กินไปดูทะเลไป

โอเค

ร่างบางเดินไปยกอาหาร แจ็คสันรีบตามไปช่วย มื้อเย็นวันนี้เป็นสปาเกตตี้ทะเลและสลัดกุ้งทอด แม้เป็นอาหารง่ายๆ แต่น่าทานมาก

น่ากินจังเลยค่ะแม่เจสซี่ที่นั่งรอพร้อมกินเอ่ยชม ยองแจอมยิ้ม

ลองชิมก่อนเถอะจ้ะ

มีของโปรดผมด้วยนะแจ็คสันใช้ส้อมจิ้มไปที่ตัวกุ้งทอด ยองแจตีมือ

ใครว่าฉันทำให้คุณ ทำให้เจสซี่ต่างหาก ลูกชอบกินกุ้ง

แต่ลูกชอบกุ้งอบชีส ผมชอบกุ้งทอด

“…”

แน่ะ เถียงไม่ได้ล่ะสิแจ็คสันอมยิ้มเมื่ออีกฝ่ายนิ่งไป

ยองแจมองค้อน รินน้ำผลไม้ใส่แก้วให้ทุกคน

คนที่แจ็คสันให้มาเตรียมอาหารให้นี่รอบคอบมาก เตรียมทั้งอาหารสดและอาหารแห้งไว้พร้อม ทั้งอาหารทะเล ไข่ เบคอน ไส้กรอก ขนมปัง ผักสด แยม น้ำอัดลม น้ำผลไม้ กาแฟ และนม

เจสซี่กินผักเก่งจังแจ็คสันมองลูกสาวที่ตักสลัดผักเข้าปากคำโต

ยัยหนูที่ของกินเต็มปากมองพ่อตาแป๋ว

ลูกกินง่าย กินได้ทุกอย่าง มีแต่คุณนั่นแหละที่เลือกกิน

จำได้ด้วย

ก็เคยคบกันจนนานพอให้จำได้

คบใหม่ก็ได้นะ

คุณนี่มีโอกาสไม่ได้เลย

ผมมันชอบฉวยโอกาสซะด้วยสิ

แจ็คสันยิ้มเมื่อยองแจมองค้อนอีกแล้ว ค้อนเก่ง ถ้าเจสซี่ไม่อยู่ด้วยจะจับหอมแก้มสักที

 

 

 

หลังมื้อเย็นผ่านไป สองพ่อลูกก็พักผ่อนกันที่ห้องนั่งเล่น ยองแจล้างจานเสร็จก็ถือโอกาสออกมาเดินเล่นคนเดียว ไม่อยากรบกวนใครมาเดินเป็นเพื่อน

ร่างบางย่ำเท้าไปบนพื้นทรายละเอียดให้น้ำพัดมาโดนเท้า

ยองแจลงไปเล่นน้ำนิดหน่อยก่อนจะขึ้นมาทิ้งตัวลงกับพื้นทราย มองยอดคลื่นที่พัดเข้าฝั่งลูกแล้วลูกเล่า

การปล่อยใจไปกับธรรมชาติให้ผ่อนคลายเป็นการพักผ่อนที่ดีมากจริงๆ เยียวยาความเหนื่อยล้าที่สะสมมาจนหมด

ยองแจจมอยู่กับความคิดอยู่นานเท่าไรไม่รู้ จนเมื่อเห็นว่าพระอาทิตย์คล้อยต่ำลงใกล้ลับขอบฟ้าจึงลุกขึ้นจะเดินเข้าบ้าน แต่การก้าวเท้าอย่างไม่ระวังทำให้สะดุดจนหน้าคะมำ ดีที่มีวงแขนของใครคนหนึ่งรั้งไว้ทัน

ยองแจยืนนิ่งเมื่อปลายนิ้วมืออีกฝ่ายสัมผัสรอบเอวตน         

ไม่ระวังเลย เดี๋ยวล้มหน้าทิ่มไปหรอก

เป็นแจ็คสันนั่นเอง แต่ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ตัวเลย

“…ขอบใจ

กลับเถอะ ลูกรอ

แจ็คสันยิ้มให้ ปล่อยมือจากเอวบางแล้วกระชับมือของยองแจไว้ พาเดินไปด้วยกัน ยองแจจะทำอะไรได้นอกจากเดินตามเขาไป

มานานหรือยัง

มองคุณจากบ้านพักนานแล้ว กำลังสงสัยเชียวว่าเหม่ออะไร

น่าจะตามตั้งนานแล้ว

ไม่เป็นไร ผมพาคุณกับลูกมาพักผ่อน คุณเองก็ควรได้ทำอะไรที่อยากทำด้วย

อือยองแจมองมือที่จับกันไว้ ไม่พูดอะไรอีก

 

 

 

เช้านี้เจสซี่ตื่นขึ้นมาอย่างมีความสุข รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาชั้นล่าง

ยัยหนูเดินหาพ่อแม่จนไปเจอที่ห้องครัว

แม่ขา หิวจังเด็กหญิงเดินไปหาแม่ที่ยืนหน้าเตา ยองแจยิ้มให้

กำลังทำจ้ะ รอแป๊บนะแจ็คสันที่ยืนแกะกุ้งอยู่เอ่ยขึ้นแทนแม่

ทำอะไรคะ หอมจังเจสซี่มองอย่างสนใจใคร่รู้

ข้าวต้มกุ้งจ้ะร่างบางที่ทำน้ำซุปจวนจะได้ที่หันมาเอ่ยกับลูกสาว

เจสซี่ผละจากแม่ไปยืนข้างๆ พ่อที่ทำอะไรบางอย่าง

โห ทำได้ยังไงคะ

เจสซี่มองกุ้งสดตัวใหญ่ที่ถูกแกะเปลือกที่หัวและตัวออกโดยที่หัวยังติดอยู่กับตัว ผ่าหลังเรียบร้อย ทุกตัววางเรียงในจานอย่างเป็นระเบียบสวยงาม

เพราะป๊าเก่งไงล่ะ

ยองแจถึงกับกลอกตากับคำตอบของแจ็คสัน

สอนหนูบ้างสิ

ได้สิ มายืนตรงนี้มา

แจ็คสันเรียกลูกสาวมาใกล้ๆ แล้วสอนแกะกุ้ง ยองแจเห็นลูกสาวตั้งใจเรียนก็อมยิ้ม

ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูมีความสุขไปหมด เจสซี่คงดีใจมากที่ได้มาเที่ยวทะเล

เย้ ได้ตัวนึงแล้ว

เจสซี่แสดงท่าทางดีใจที่แกะกุ้งเลียนแบบพ่อได้แม้ตัวกุ้งจะเยินไปนิด หัวจะห้อยต่องแต่งไปหน่อยก็เถอะ

เก่งมากเลย ลูกสาวใครนะเนี่ย

ลูกป๊าไง

เก่งเหมือนกันเลยเนอะ

ชื่นชมกันเข้าไปกับการแกะกุ้งเนี่ย แกะสวยแค่ไหนก็ลงหม้ออยู่ดี

คำพูดของแม่ทำให้เจสซี่หันไปงอแง

แม่อ่า หนูแกะสวยมากเลยนะ

จ้ะ รู้ว่าสวย แต่เราก็ต้องกินลงไปอยู่ดี เคี้ยวปุ๊บก็ไม่สวยแล้วจ้ะ

แม่นี่ไม่มีความฝันเอาซะเลย มีแต่ความจริงอันโหดร้าย

แจ็คสันกระซิบนินทากับลูกแต่ยองแจก็ได้ยิน ก็อยู่ใกล้กันมากนี่

ได้ยินนะยองแจหันมาดุทั้งสองคน แต่แทนที่จะสลดแจ็คสันกับเจสซี่กลับยิ้มกว้าง

แม่โกรธแล้วค่ะเจสซี่หัวเราะคิก รู้ว่าแม่ไม่ได้โกรธจริงจังหรอก แค่แกล้งโกรธ ดูออกน่า

อ่า โกรธแล้วๆ ทำไงดี

ง้อสิคะ

จะง้อยังไงดีคะ

อืม ยังไงดีล่ะคะ

สองพ่อลูกปรึกษากัน ยองแจส่ายหน้าน้อยๆ

ไม่ต้องลำบากคิดหรอก ไม่ได้โกรธ

แต่ยังไงก็ต้องทำให้แม่อารมณ์ดีเยอะๆ เลยนะคะเจสซี่อยากให้แม่ยิ้มกว้างๆ นี่นา

ตอนนี้แม่ก็อารมณ์ดีแล้วนี่คะ

งั้นเช้านี้เราพาแม่ไปเที่ยวตลาดดีไหมเจสซี่ ไปเดินเที่ยวซื้อของกัน จะได้ดูของที่ระลึกให้ทุกคนที่บ้านด้วย

ดีค่ะ

ป๊าว่ายังไงเจสซี่ก็เห็นดีด้วยทั้งนั้น ยองแจมองสองพ่อลูกที่เข้ากันดีแล้วอดยิ้มไม่ได้

ความสุขนี้มันจะยาวนานหรือเปล่านะ คงต้องเก็บช่วงเวลาเหล่านี้ไว้ให้มากที่สุดแล้วล่ะ เผื่ออนาคตจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง

 

 

 

หลังจากกินข้าวต้มกุ้งแสนอร่อยแล้วแจ็คสันก็พาลูกสาวและยองเจไปเดินเที่ยวตลาด ได้ของติดมือกันมาเยอะแยะจนถือแทบไม่ไหว ถือโอกาสมาเดินชมเมืองและซื้อของไปในคราวเดียว เวลาที่เหลือจะได้ใช้ไปกับการเล่นน้ำทะเลหรือทำนู่นทำนี่ที่อยากทำมากกว่าเดินเล่น

พอกลับมาถึงที่พักและเอาของเก็บแล้ว กลิ่นอายทะเลก็เรียกร้องให้เจสซี่และยองแจลงไปสัมผัสคลื่นน้ำสะอาดใส

แต่ไม่แค่ยองแจและเจสซี่ แจ็คสันก็อยากไปด้วย     

คุณแข็งแรงดีแล้วเหรอยองแจเป็นห่วง

อื้อ หายดีแล้ว

แต่รอเย็นกว่านี้หน่อยไหม สักบ่ายสาม รอให้แดดร่มซะก่อน

รอก็ได้ แต่ลูกอยากเล่นแย่แล้ว พาลูกไปเล่นก่อนไป

อืม คุณก็นั่งเล่นนอนเล่นรอเวลาไปแล้วกันนะ

ยองแจไล่แจ็คสันให้ไปนอนส่วนตัวเองก็พาลูกไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำเพื่อลงไปเล่นน้ำทะเล

 

 

 

หลังเล่นน้ำเสร็จเจสซี่ก็เพลียแดด แม่เลยพาไปนอนที่ห้อง จากนั้นยองแจก็ไม่รู้จะทำอะไรดี น้ำก็ยังไม่ได้เล่น แจ็คสันก็หลับ

ร่างบางนั่งมองคนที่นอนหลับสบายอยู่บนเก้าอี้เอน ไม่กล้าปลุก อยากให้พักผ่อนเยอะๆ

เพิ่งจะหายดีได้ไม่กี่วันก็ต้องมาขับรถไกลๆ พาไปโน่นนี่อีก

ยองแจมองไปยังน้ำทะเลที่น่าลงไปแหวกว่ายและท้องฟ้าสดใส ลมทะเลพัดแผ่วเข้ามาทางหน้าต่างบานใสที่ยาวจรดเพดาน

แม้จะอยากไปเล่นน้ำแต่รอแจ็คสันก่อนคงดีกว่า เดี๋ยวหาว่าไม่ชวน

ยองแจอ่านหนังสือที่เอาติดมารอ แต่นั่งรอไปนานๆ ชักง่วงแถมแจ็คสันก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นด้วยเลยคิดว่านอนด้วยสักหน่อยน่าจะดี

ร่างบางปิดปากหาว ตัดสินใจขึ้นไปนอนลงข้างคนที่ยังหลับสนิท เพราะไม่มีที่ไหนที่น่าจะนอนสบายไปกว่านี้อีกแล้ว ขี้เกียจขึ้นไปนอนบนห้อง แล้วตรงนี้ลมพัดเย็นสบายดีด้วย

 

 

 

ความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆ ทำให้ร่างสูงเผลอกระชับอ้อมแขนโดยไม่รู้ตัว จนได้ยินเสียงร้องอื้อจึงค่อยลืมตาตื่นขึ้นมามองอย่างงัวเงีย

แจ็คสันตื่นเต็มตา ผงะไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนที่นอนแนบชิดเป็นยองแจ คิดว่าเป็นฝันแล้วไปกอดอะไรเข้า ไม่คิดว่าจะตื่นมาแล้วกอดใครเข้าสักคนจริงๆ

และคนคนนั้นยังเป็นยองแจด้วยนี่สิ

ยองแจร่างสูงเขย่าไหล่บางเบาๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งทั้งที่มียองแจซบอยู่บนอก

ตื่นได้แล้วยองแจ

อื้อ…”

แต่นอกจากจะปลุกไม่ตื่นแล้ว  ยังวางมือแปะบนอกแล้วขยับกายเบียดเข้ามามากกว่าเดิมอีก

คนที่โดนซบข่มใจกับการเชิญชวนโดยไม่รู้ตัวนั้น ก้มลงเอ่ยกระซิบ

ถ้าไม่ลุกโดนจูบนะ

ใบหน้าหวานย่นยู่ ขัดใจที่โดนกวน บ่นงึมงำโดยที่ไม่ลืมตาขึ้นมามอง

จูบสิ

ยองแจง่วงเลยพูดโดยไม่คิดอะไร แต่คนฟังคิดว่ายองแจท้าทายกันนี่สิ

ร่างบางถูกพลิกนอนหงาย ยังไม่ทันรู้ตัวริมฝีปากอุ่นก็ทาบทับลงมาบนเรียวปากอิ่ม

แจ็คสันขบเม้มที่ปากอิ่มแรงๆ แล้วซุกจมูกระเรื่อยลงมาจุมพิตที่คอขาวเนียน

คราวนี้ยองแจตื่นเต็มตา รู้สึกถึงมือร้อนๆ ที่จับเอว ตาสบกับตาคมวาววับ

ริมฝีปากที่แนบลงมานั้นคราแรกดุดัน ต่อมากลับเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนยั่วเย้าให้คนถูกกระทำใจสั่น

ยองแจออกแรงผลักแต่ไม่ได้ผล แจ็คสันยังไม่หยุด เขาจูบครั้งแล้วครั้งเล่าจนพอใจจึงถอนริมฝีปากออก

แจ็คสันมองร่างบางที่อ่อนยวบอยู่ในอ้อมแขนแล้วยิ้มออกมา

จูบทำไมยองแจรวบรวมสติเอ่ยออกมา เสียงสั่นโดยไม่ตั้งใจ รับรู้ได้ว่าในจูบที่ได้รับมานั้นแฝงความโหยหาเอาไว้

ก็ให้จูบเอง

หยุดเลย

ขออีกที

ไม่เอา ไม่งั้นฉันกลับบ้านเลยนะ

เพราะยองแจพูดอย่างนั้นแจ็คสันจึงต้องยับยั้งชั่งใจอย่างหนัก

สัมผัสที่คุ้นเคยทำให้ยากที่จะห้ามใจ ไม่ว่าผ่านมานานเท่าไหร่ก็ยังคุ้นเคย

ก็ได้ แต่ถ้ามีครั้งหน้าไม่หยุดหรอกนะ

แจ็คสันข่มอารมณ์เต็มที่ก่อนดันตัวขึ้น ลุกออกไปปล่อยให้ยองแจนอนนิ่งอยู่ที่เดิม

ครั้งหน้างั้นเหรอ บ้าเหอะ!

ขณะที่ยองแจสับสน แจ็คสันเองก็สับสนไม่แพ้กัน   

แค่ยองแจมานอนใกล้ก็ทำให้อารมณ์และสติกระเจิดกระเจิงซะแล้ว

มันเป็นเพราะตัวยองแจเองหรือเพราะเขาไม่ได้กอดใครมานานกันแน่

พอมาคิดดู จะว่าไปตั้งแต่กลับมาจากไทยเขาก็ไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวกับใครเลยนะ ชั่วครั้งชั่วคราวก็ไม่มี

ยองแจนะยองแจ

คิดถูกหรือคิดผิดนะที่พามาใช้เวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้ ยองแจยังไม่มีทีท่าอะไรกับเขาเลยนอกจากเพื่อน จะทำตัวเหมือนสมัยคบกันก็ไม่ได้

ว่าไปแล้วก็คิดถึงเวลาที่ได้สัมผัสยองแจเหมือนกันนะ แม้เวลาผ่านมานานมากแล้วก็ยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้อยู่เลย

คิดอะไรบ้าๆ มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว ยองแจไม่มีทางยอมหรอก

 

 

 

เพราะเหตุการณ์ที่อารมณ์พาไปเมื่อตอนกลางวัน จนค่ำยองแจกับแจ็คสันก็คุยกับแทบนับคำได้ ยองแจน่ะอายที่เผลอหวนไปคิดถึงเรื่องเก่าโดยไม่รู้ว่าแจ็คสันก็คิดแบบเดียวกัน

หลังลูกนอนยองแจก็ออกมาชมดาวที่ระเบียง ยองแจจมอยู่กับความคิดมากมายจนไม่ทันรู้สึกตัวว่าแจ็คสันก็ออกมายืนอยู่ด้วยจนโดนโอบนั่นล่ะ

กำลังคิดอะไรอยู่

คุณล่ะคิดอะไรถึงมากอดกัน

คิดถึงเรื่องเมื่อกลางวันแจ็คสันตอบออกมาทันที ยองแจมุ่นคิ้ว

คิดถึงไปทำไม ก็แค่เผลอไปหน่อยเดียว

คิดถึงเวลาที่ได้สัมผัสคุณ

“…” ยองแจไม่รู้จะพูดยังไงดี สัมผัสแบบไหนกัน

ทำไมเงียบจัง ไม่อยากคุยด้วยเลยเหรอ

คิดถึงทำไม มันก็แค่อดีตที่จบไปแล้ว

ตัวเองคิดว่าจบแต่ใครเขาจบด้วยกัน

ร่างสูงโน้มใบหน้าลงมาจนชิด และเมื่อยองแจเงยหน้าขึ้นสบตา ริมฝีปากอุ่นร้อนก็ประทับลงบนเรียวปากทันที ไม่เหมือนครั้งก่อน ไม่ใช่ความอ่อนโยนยั่วเย้าเหมือนที่เคยได้รับเมื่อกกลางวัน แต่ครั้งนี้เร่าร้อนจนเนื้อตัวแทบละลาย เรี่ยวแรงเหมือนถูกดูดกลืนไป

คืนนี้เรามาใช้เวลาด้วยกันไหมแค่คืนเดียวก็ได้

เสียงกระซิบที่ชิดริมหูทำให้ยองแจสะท้าน ไม่แค่เพียงลมหายใจที่ทำให้รู้สึกอย่างนั้น คำขอนั้นก็ด้วย

ทำไม

ผมคิดถึงคุณ  

แต่ฉันไม่ได้คิดถึงสัมผัสของคุณแล้ว

ตอบด้วยร่างกายไม่ดีกว่าเหรอ

ยองแจนิ่งเงียบ หากมีความสัมพันธ์ข้ามคืนไปแล้วจากนี้จะมองหน้ากันได้ยังไง

เราควรหยุดแค่นี้

แต่ผมไม่อยากหยุด ถึงจะมีตัวเลือกให้ว่าจะตอบรับหรือปฏิเสธ แต่ผมไม่อยากให้คุณปฏิเสธ

ฉันไม่ใช่คนใจง่าย

ผมรู้ จนป่านนี้คุณถึงยังไม่มีใคร

ถ้าทำเราจะมองหน้ากันไม่ติด

มันไม่เป็นอย่างนั้นแน่

ยองแจต่อสู้กับความต้องการภายในใจ แค่มองตาแจ็คสันก็รู้ว่าต้องการเขามากแค่ไหน

อาจจะแค่บรรยากาศพาไปหรืออารมณ์อ่อนไหวตกค้างจากกลางวัน มันเป็นไปได้ทั้งนั้น

 

 

 

ยองแจมีเวลาพักหายใจต่อเมื่ออีกฝ่ายถอนริมฝีปากออก แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อแจ็คสันซบลงกับซอกคอ สูดกลิ่นหอมและลิ้มรสผิวเนื้อต่ำลงทีละนิด สมองสั่งให้ยองแจขัดขืนแต่หัวใจกลับทรยศให้ความร่วมมือกับอีกฝ่ายอย่างน่าโมโห

ยองแจยอมจนได้ ไม่ปฏิเสธทั้งที่ทำได้       

ร่างกายคงโหยหาสัมผัสของแจ็คสันไม่ต่างกัน

ร่างสูงถอนศีรษะขึ้นจากเรียวปากอิ่ม ก่อนแนบริมฝีปากลงอีกครั้งตรงตำแหน่งของหัวใจ

คุณยังรักผมอยู่           

แต่คุณไม่

บอกใช่คุณก็ไม่เชื่อ

ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดตอนนี้

ไม่พูดก็ไม่พูด

ไม่คิดเลยว่าจะเลยเถิดไปไกล แต่เอาเข้าจริงก็กู่ไม่กลับ

 

CUT


ร่างสูงบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าเขาปฏิเสธคนที่นอนหลับตาพริ้มคนนี้ไม่ได้จริงๆ ลมหายใจสม่ำเสมอทำให้รู้ว่ายองแจหลับไปแล้ว

ตอนนอนก็ดูไม่มีพิษมีภัยหรอก แต่พอตื่นขึ้นมากลับสร้างความว้าวุ่นใจไม่หยุด

อยู่ใกล้กันแบบนี้เขาบังคับตัวเองไม่ได้

นิ้วเรียวยาวปัดไรผมที่ปรกหน้าแล้วประทับริมฝีปากกับหน้าผากมนอีกครั้ง ก่อนจะล้มตัวลงนอนบ้าง

 


 

  ยองแจตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง หันไปมองคนข้างกายก็เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าเมื่อคืนเขากับแจ็คสันใช้เวลาร่วมกันจริงๆแบบไม่ป้องกันด้วย

  ร่างบางชันเข่าขึ้นใต้ผ้าห่ม  ยกมือทั้งสองปิดหน้า ทำใจอยู่นานกว่าจะดึงสติกลับมาได้

  ยาคุมฉุกเฉิน ตอนนี้เขาต้องการยาคุมฉุกเฉิน

  ป่านนี้ร้านขายยาจะเปิดหรือยังนะ

           

 


พอตื่นมาแจ็คสันก็มองหายองแจเป็นอันดับแรกแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า เขาหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะมาดูเวลาก็เห็นว่าสายแล้ว

แจ็คสันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงไปชั้นล่าง ได้ยินเสียงจากทางห้องครัวก็เดินตามเสียงไป

วันนี้เราจะไปปิกนิกที่ชายหาดกันจริงๆ เหรอคะแม่

ใช่แล้วค่ะ เตรียมอาหารกับแม่นะ แม่ซื้อของทำอาหารมาเพิ่มเยอะแยะเลย

ได้ค่า หนูช่วยเอง

ขอบใจจ้ะ ตื่นแล้วเหรอคุณ เอากาแฟไหม          

แม้จะถามความเห็นแต่ยองแจก็หันไปชงกาแฟให้แล้ว

แจ็คสันยืนนิ่ง มองคนที่ทำตัวปกติ ปกติมากเกินไป

ไปไหนมาเหรอ

ไปซื้อของ

ของในบ้านมีเยอะแยะ

มีบางอย่างต้องไปซื้อ

ยองแจวางแก้วกาแฟบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบบางอย่างออกจากกระเป๋ากางเกง

มันเป็นแผงยาสองเม็ดที่ถูกกินไปแล้วเม็ดหนึ่ง แจ็คสันเดาได้ไม่ยากว่าคืออะไร

อย่าคิดว่าจะช่วยได้ร้อยเปอร์เซ็นต์          

ก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

“…” แจ็คสันอยากจะพูดอะไรมากกว่านี้แต่ติดที่ลูกสาวอยู่ด้วย

ยองแจนั่งลงดื่มกาแฟบ้าง ยัยหนูดื่มนมอยู่ข้างๆ

กลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

แจ็คสันยังไม่จบหัวข้อสนทนาเดิม เดินมานั่งที่เก้าอี้

กลัวสิ กลัวซ้ำรอยเดิม

ผมไม่ใจร้ายแบบนั้นเป็นครั้งที่สองหรอก

ไม่อยากเสี่ยง

เชื่อใจกันหน่อยสิ

พูดง่ายแต่ทำยากนะคุณ

ทำอะไรกันเหรอคะเจสซี่ทนสงสัยไม่ไหวก็เอ่ยถาม ยองแจยิ้มให้ลูกสาว

ไม่มีอะไรค่ะ จะกินอะไรเพิ่มไหมเดี๋ยวแม่ทำให้

หนูไม่อยากกินเยอะ เดี๋ยวกินตอนปิกนิกไม่ไหว

กว่าจะกินตอนไปปิกนิกก็มื้อเที่ยงนั่นเลยค่ะ ตอนนี้กินได้ไม่เป็นไรหรอก

อยากกินไส้กรอกค่ะ

ได้เลยค่ะ

แจ็คสันถอนหายใจ มองยองแจคุยกับลูกสาวแล้วสะท้อนใจ ตอนนั้นเขาก็เลวมากจริงๆ ล่ะนะ ไม่แปลกที่ยองแจจะไม่เชื่อใจเขาอีก

ยองแจคงเสียใจมาก เขาทำอะไรลงไปนะ ทำไมตอนนั้นถึงทำลงไปได้

 


 

ยองแจหาที่ปูผ้าปิกนิกเป็นใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง  อาศัยร่มบังแดด จัดของกินที่เอามา

ขอไปเล่นก่อนค่อยกินได้ไหมคะแม่

ได้ค่ะ แต่อย่าลงไปลึกนะ แล้วเล่นอยู่ตรงที่แม่มองเห็นด้วย

แม้เจสซี่จะว่ายน้ำเก่งแต่ยองแจก็ห่วงมากอยู่ดี

ได้เลยค่ะ

เจสซี่วิ่งไปลงน้ำทั้งที่ใส่เดรส ยองแจหัวเราะเมื่อแกชักเท้าหนีน้ำ ร้องวี้ดว้ายอยู่คนเดียว

เมื่อเช้ายังคุยกันไม่จบเลยนะ

จบแล้ว ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น มันเป็นความผิดของฉันเองที่ปล่อยตัว

แต่ผมไม่ยอม

ยอมเถอะ อย่าใส่ใจเลย

ผมอยากให้คุณกับลูกมาอยู่ด้วยกัน

คุณอย่าทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่เลย แค่คืนเดียวไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้น

ยองแจเหนื่อยจะพูดแล้วนะ

 มาชวนเขาไปอยู่ด้วยงั้นเหรอ หากไปกันไม่รอดอีกจะเปลี่ยนแปลงอะไรก็ยากแล้ว การจะย้ายกลับมาเอย เรื่องลูกเอย

 แต่มันเป็นคืนเดียวที่สำคัญนะ ระหว่างเรามันไม่เหมือนเดิมแล้ว

เหมือนเดิมสิ แค่ทำตัวเหมือนเดิม ใช้ชีวิตต่อไปแบบเดิม

แต่ผมทำใจทำแบบนั้นไม่ได้

ทำไม่ได้ก็ต้องทำ

ถ้าท้องล่ะ

ยองแจชะงักไปกับคำถามนั้น แจ็คสันมองหน้า คาดคั้น

ว่าไง

มันไม่เป็นอย่างนั้นหรอกยองแจคิดว่าตัวเองคงไม่โชคร้ายขนาดนั้น

เราก็รู้กันดีว่ามันเป็นไปได้ ถ้าท้องจะทำยังไง

ก็แค่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวต่อไป

คุณนี่น่าตีจริงๆ ผมพร้อมดูแลคุณกับลูกนะ จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไปทำไม คุณรักผมแต่ปฏิเสธผมเนี่ยนะ ปฏิเสธทำไม

ฉันกลัวผิดหวัง ฉันกลัวเสียใจอีก พอใจคุณหรือยัง

ยองแจได้แต่โทษตัวเองที่เผลอตัวไปเมื่อคืน

คำตอบของยองแจทำให้แจ็คสันชะงักไปบ้าง

ผมขอโทษที่ทำให้คุณฝังใจขนาดนี้ แต่คุณก็ให้โอกาสแก้ตัวกับผมแล้วนี่

เรื่องของเราที่ผ่านมามันลืมยาก

เราไม่ต้องลืมก็ได้ แค่เก็บมันไว้ให้ลึกที่สุดแล้วเดินต่อ คุณอาจจะคิดว่าผมมักง่าย พูดอะไรง่ายๆ แต่ผมเป็นห่วงคุณนะ ไม่อยากให้คุณจดจำในเรื่องแย่ๆ  ลองเชื่อมั่นในตัวผมอีกครั้งเถอะ ผมไม่ทำให้คุณเสียใจแน่นอน

แจ็คสันให้สัญญาหนักแน่น

“…” ยองแจอยากเชื่อคำมั่นนั้นเหลือเกิน แต่จะเชื่อได้เหรอ เชื่อได้ใช่ไหม

เมื่อยองแจเงียบ แจ็คสันก็ไม่ได้เอ่ยอะไรอีก

 เจสซี่เล่นน้ำได้แป๊บเดียวก็วิ่งมาหาพ่อแม่ ทำลายความเงียบระหว่างทั้งสองได้พอดี

 อยากก่อปราสาททรายค่ะ

 ยัยหนูบอกความต้องการ นั่งลงข้างแม่ ยองแจเปิดน้ำผลไม้ยื่นให้

กินก่อนค่อยไปเล่นค่ะ เดี๋ยวแม่ไปเล่นเป็นเพื่อน

ดีค่ะเมื่อแม่จะเล่นด้วยเจสซี่ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว

ป๊าเล่นด้วยได้ไหม

ได้สิคะ สร้างใหญ่ๆ เลยเจสซี่อ้าแขนออกกว้างให้รู้ว่าใหญ่แค่ไหน

แจ็คสันอมยิ้ม เอ็นดู ก่อนจะตบลงบนตักพยักหน้าให้ลูกมานั่งตัก

หนูอยากมาเที่ยวอีก

เจสซี่พิงหลังกับแผ่นอกกว้าง ท่าทางมีความสุขมากเหลือเกิน

ได้สิคะ มาเมื่อไหร่ก็ได้ ป๊าว่าจะพาหนูไปเที่ยวต่างประเทศสักหน่อย อยากไปที่ไหนบอกนะ เดี๋ยวป๊าเคลียร์งานพาไป

จริงเหรอคะ ป๊าใจดีจัง

เจสซี่ตื่นเต้น แล้วคุยเจื้อยแจ้วกับพ่อ ยองแจมองยัยหนูที่กินไปคุยไปแล้วก็อดยิ้มไม่ได้

เจสซี่มีความสุขก็ดีแล้ว เขาเองก็ชอบบรรยากาศและความรู้สึกนี้เหมือนกัน ความเป็นครอบครัว

 


 

 อะไรนะ! ได้กันแล้ว

 แบมแบมร้องอย่างตกใจจนยองแจต้องยกนิ้วแตะปาก

ชี่ อย่าเสียงดังสิ

อยู่ในห้องจะกลัวอะไร ไปทะเลกันสองสามวันแกไปปล่อยตัวปล่อยใจยังไงเนี่ย แจ็คสันล่อลวงแกยังไง

กลับจากทะเลยองแจก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้แบมแบมฟังเหมือนเคย

ฉันผิดเอง ตอนนี้ก็เครียดอยู่เหมือนกัน

กลัวท้องใช่ไหม

อือ

โอ๊ยแก น่ากลัวอยู่หรอก มันก็ไม่ได้ป้องกัน แกก็กินแค่ยาคุมฉุกเฉินแล้วไอ้ยานี่แกก็รู้ว่ามันช่วยไม่ได้มากนักหรอก

แบมแบมจะบ้าตามเพื่อนแล้วเนี่ย ขนาดเขากินยาคุมอยู่ลูกยังทะลุยาคุมมาได้เลยนะ

ก็รู้เลยเครียดอยู่เนี่ย

ถ้าท้องครั้งนี้ก็ให้มันรับผิดชอบซะ

แบมแบมถอนหายใจ คงมีแค่ทางนี้ทางเดียวแล้ว

แกพูดเหมือนแจ็คสันเลย

เออดีที่มันยังอยากรับผิดชอบ ถ้าตีมึนไม่รับผิดชอบจะไปตีหัวให้

โหดอีกแล้วแจ็คสันดีดทีเดียวแบมแบมก็กระเด็นแล้วมั้ง แบมแบมตัวเล็กขนาดนี้

ถ้าได้ลูกชายก็ดีเลยนะ แกต้องแกล้งบ้านนั้นหนักๆ เลยรู้ไหม ฉันอยากรู้นักว่าพ่อแม่แจ็คสันจะทำยังไงถ้าได้หลานชายแต่แกกีดกันไม่ให้มายุ่งวุ่นวาย ต้องอกแตกตายกันแน่ๆ

แค่คิดแบมแบมก็สะใจแล้วเนี่ย

คิดไปนั่น ฉันยิ่งไม่อยากท้องอยู่

คิดผิดมั้งที่ครั้งนี้เอามาเล่าให้แบมแบมฟัง แทนที่จะสบายใจกลับยิ่งกังวลกันไปใหญ่

แค่คิดดูเล่นๆ เอง

ยองแจเอื้อมมือตีแขนแบมแบมอย่างหมั่นไส้

ล้อเล่นบ้าอะไร เล่นแรงไปแล้วนะ

ขอโทษจ้า มาๆ นอนดีกว่าเนาะ

แบมแบมเปลี่ยนเรื่อง ขยับเข้ามากอดเพื่อน ยองแจมองอย่างอ่อนใจ

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่แบมแบมมานอนด้วยเพราะพี่มาร์คทำงาน

 


 

มาดามครับ นี่ครับรายงานที่สั่ง

ร่างสูงในชุดสูทยื่นแฟ้มที่มีรูปถ่ายและชีวิตส่วนตัวของใครคนหนึ่งให้เจ้านาย

ร่างบางที่นั่งเคียงกับสามีบนโซฟายื่นมือไปรับ

ได้เร็วดีนี่คนที่พูดไม่ใช่มาดามแต่เป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาข้างกายเธอ

นั่นสิคะ ตกใจเหมือนกันหญิงสาวเปิดแฟ้มออกดู ร่างสูงชะโงกมาดูด้วยเธอเลยขยับให้เขาดูถนัดๆ

เด็กคนนี้น่ารักร่างสูงชี้ไปที่รูปเด็กหญิง

ลูกของหลานฉัน

นี่คุณเป็นคุณยายยังสาวหรอกเหรอเนี่ย

เมื่อสามีหยอกล้อ ซูจีก็หัวเราะน้อยๆ

ที่ยองแจเก็บลูกไว้ไม่เกินไปจากความคาดหมายหรอกค่ะ เด็กคนนั้นใจอ่อนจะตาย ไม่กล้าฆ่าลูกตัวเองหรอก

คุณทิ้งแกไปตั้งนาน จู่ๆ กลับมาหาอย่างนี้ไม่กลัวแกโกรธเอาหรือไง

คงต้องลองดูค่ะ ถึงโกรธฉันก็จะทำทุกอย่างให้แกยกโทษ

แม้ยองแจจะทำผิดพลาดจนไม่น่าให้อภัย แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ร้ายแรงจนยกโทษให้ไม่ได้ ในช่วงเวลาที่หลานลำบากเธอควรช่วยคิดหาทางออกและอยู่ข้างๆ ไม่ใช่ไล่แกไปตกระกำลำบากตามลำพัง

แกต้องให้อภัยคุณ

หวังอย่างนั้นค่ะ

ยองแจเอาตัวรอดได้ดีนะในข้อมูลบอกว่าเป็นครูด้วย

แต่ยังไม่ดีที่สุดค่ะ ยังอาศัยบ้านเพื่อนอยู่เลย

ความเป็นอยู่ของยองแจทำให้ซูจีสะท้อนใจไม่น้อย ไม่รู้ว่ายองแจมีเหตุจำเป็นอะไร แต่การอาศัยบ้านคนอื่นมันก็ไม่ค่อยดีนัก

โรงเรียนดีนี่นา หลานคุณน่าจะมีเงินอยู่ล่ะ ถึงส่งลูกเรียนที่นี่ได้

แดนนี่ จาง เอ่ยออกมา ตามรายงานที่ได้มาบอกไว้ด้วยว่าเป็นโรงเรียนที่ค่าเทอมแพงมาก

ยองแจไม่มีความสามารถส่งเสียเองได้แน่ค่ะ

แล้วใครจะส่งเสียล่ะ

บ้านเพื่อนเขาไงคะ

นอกจากชีวิตส่วนตัวของยองแจและลูกแล้ว คนรอบตัวก็ถูกตามสืบความเป็นมากันหมด

เพื่อนดี ยองแจมีเพื่อนที่ดีมากจริงๆ

แล้วคุณจะทำยังไงต่อ

ทำอย่างที่ตั้งใจค่ะ

ที่ว่าคุณจะดูแลยองแจเหมือนเดิมน่ะเหรอ เขาจะยอมหรือคุณ

ตอนนี้ยองแจดูแลตัวเองได้แล้ว และทำได้มานานแล้วด้วย เขากลัวภรรยาจะผิดหวัง

ยอมไม่ยอมฉันก็จะทำค่ะ ฉันรู้สึกผิดกับยองแจที่ทิ้งเขามานานมาก

ซูจีเสียใจจริงๆ จนแดนนี่ได้แต่กอดปลอบ

ผมเข้าใจ หลานคุณก็เหมือนหลานผม ผมจะช่วยด้วยนะ

ขอบคุณนะคะที่รัก

ในตอนนี้เธอไม่ใช่นักร้องในผับอีกต่อไป เธอคือภรรยาของนักธุรกิจที่ร่ำรวยและมีอิทธิพลมากคนหนึ่งในฮ่องกง เธอพร้อมจะดูแลยองแจและเจสซี่แล้ว

เธอผิดที่มาช้าไป แต่ก็หวังว่าจะไม่สายเกินไป


TBC.

**

หนังสือราคาโปรโมชั่นยังเหลืออีกสามชุดนะคะ เหลือแค่เล่มหนังสือสามชุด ส่วนสปินออฟหมดแล้วค่ะ

สนใจสั่งซื้อดูรายละเอียดได้ในตอนที่ 33 ค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,297 ความคิดเห็น

  1. #3288 WangimPalit (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 20:38
    กี้ดดดดด รอเลยค่ะ อยากรู้ว่าถ้ายองแจกับซูจีคืนดีกันแล้วพ่อแม่แจ็คจะยอมรับมั้ย เพราะยองแจจะรวยขึ้นมาทันทีเลย แงงงงงง รอค่ะ
    #3,288
    0
  2. #3286 patchyy2 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:59
    ต่อทีรออ่านค่ะคุณเล็กกก
    #3,286
    0
  3. #3285 Chiracc (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:41
    เข้าใจซูจีนะ ตอนนี้เงยหน้าอ้าปากได้แล้วก็คงนึกถึงหลาน
    #3,285
    0
  4. #3283 Diarism (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:10
    แต่ตอนนั้นน้าก็ใจร้ายอะ แล้วถ้าสมมติว่ายองแจท้องอีกจะๆม่ว่ายองแจอีกหรอ
    #3,283
    0
  5. #3280 Friendship_Lee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:03
    ไม่แปลกที่ยองแจจะไม่เชื่อใจแจ็คสัน เมื่อก่อนทำได้เจ็บแสบมาก คุณน้าซูจีรีบมาเลยค่ะยองแจคงจะดีใจมาก ๆ
    #3,280
    0
  6. #3279 มิรา (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:48

    สงสารยองแจเลย

    #3,279
    0
  7. #3278 Nuthathai Por (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:14

    เจซซี่จะได้น้องไหมเนี่ย ตอนนี้ชีวิตยองแจเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะทุกอย่างดีไปหมดเลย

    #3,278
    0
  8. #3277 WangJimung (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:25
    ชั้นอยากให้ท้อง สาธุๆๆๆ
    #3,277
    0
  9. #3276 sareenaa (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:29
    ว้าวซ่าาา เผลอใจกันจนได้ ท้องแน่ๆ ท้องอีกแน่ๆ
    #3,276
    0
  10. #3275 Petchka (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:38
    อ่านคัชตรงไหนคะพอดีเข้าทวิตไม่เจอนะคะ
    #3,275
    1
  11. #3274 Kiewzendro (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:36
    โถยองแจ
    #3,274
    0
  12. #3273 dkkamolchanok (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:06
    เเอบคิดว่าดีกันเหอะ เเต่ก็น่าจะฝังใจอ่ะเนอะ
    #3,273
    0
  13. #3272 oni (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:30

    ยองแจจะท้องหรือป่าวนะ แล้วซูจีล่ะเราเป็นยองแจไม่ไปอยู่ด้วหรอกต่างคนต่างอยู่เถอะ เมื่อก่อนนางก็เลวพอๆกับเเจ็คสันและถีบหัวส่ง

    ยองแจห้ามยอมใครง่ายๆนะถ้าท้องก็ขอให้ทำแบบที่แมมแนะนำ555

    #3,272
    0
  14. #3271 Party9793 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:39
    ไปยองแจ ไปอยุกับน้าเอาให้เแจ๊คสันอกแกตกตายไปเลย
    #3,271
    0
  15. #3270 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:11
    ไหนจะกลัวท้อง แล้วไหนจะแม่(?)อีก กลับมาทำไมเนี่ยยยย น้องจะรวยแล้วววว
    #3,270
    0
  16. #3269 PiiProud (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:31
    ยองแจต้องปวดหัวแน่เลย
    #3,269
    0
  17. #3267 ppploycb (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:55
    ฮื่ออออออออ เจสซี่จะมีน้องมั้ยคะ น้านี่หายไปตั้งหลายปี จะกลับมาทำไมตอนนี้ สืบไม่หมดหรอว่ามีแจ็คสันอยู่ด้วยน่ะ
    #3,267
    1
    • #3267-1 Petchka(จากตอนที่ 35)
      1 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:39
      โทษนะคะCUT อ่านตรงไหนหราคะรบกวนหน่อยคะเข้าทวิตไม่เจอนะคะ
      #3267-1
  18. #3266 raorymo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:37

    รอต่อเลยจ้าา
    #3,266
    0
  19. #3265 Spwdsr (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:44

    อ่านเรื่องนี้อ่านมาเข้าปีที่4แล้วเค้ายังไม่ดีกันเลย55555
    #3,265
    0
  20. #3264 น.ส.แม่มด ใจดี (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:18
    รออค่าา
    #3,264
    0
  21. #3263 CPNJae (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:00
    อย่าเพิ่งทำไรตอนนี้ได้มั้ย คนอบครัวเค้ากำลังดีกันอะป้า
    #3,263
    0
  22. #3262 nuying88 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:09
    เอ่อ ลุ้นจังจะยังไงต่อนะ
    #3,262
    0
  23. #3261 patchyy2 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:03
    ต่อนะคะรออ่าน
    #3,261
    0
  24. #3260 PuiPui--r (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:53
    อี๋~ยัยน้าได้มั้ย ตอนโน้นไม่พอใจก็เทตอนนี้ดันจะมาวุ่นวาย หล่อนคิดว่าโบกหมุนรอบตัวเองเหรอ
    #3,260
    0