เปิดรีปริ้นท์(GOT7) มายาเกี้ยวรัก Markbam,khunyug,jackjae,bnior

ตอนที่ 34 : Chapter 27 Mabel

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 257 ครั้ง
    2 พ.ค. 60

 

มาร์คลากกระเป๋าเดินทางไปหยุดที่ห้องนั่งเล่น มองไปทางห้องครัวที่ได้ยินเสียงพูดคุยของภรรยาและอังศนา โชคดีที่แบมแบมนั่งหันหลังมาทางเขาแต่คุณแม่หันหน้ามาทางนี้

อังศนาแปลกใจที่เห็นว่าลูกเขยกลับมาเองโดยไม่โทรให้เธอไปรับ อ้าปากจะทักแต่มาร์ครีบยกนิ้วแตะริมฝีปากให้เธอเงียบไว้ อังศนาเม้มปากนิดๆ ก่อนจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

แกะไม่สวยเลยแบม แม่สอนตั้งหลายครั้งแล้วนะว่าลายนี้ต้องทำยังไง

อังศนาพูดกับลูกที่นั่งตรงข้ามเธอตั้งอกตั้งใจแกะสลักผักตามที่เธอสอน แบมแบมถอนหายใจ โอดครวญ

มันยากมากเลยอ่าแม่ แบมไม่ทำแล้วได้ไหม

ลองทำดูก่อน มันสวยดีนะอังศนาไม่ยอมบอกลูกว่ามาร์คเดินมาข้างหลังเงียบๆ

พยายามแล้วยังไงก็ไม่สวยนี่นา กินเข้าไปมันก็ย่อยรวมกันอยู่ดีอ่ะ..เฮ้ย!

แบมแบมสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกใครบางคนมายืนชิดติดแผ่นหลังแล้วสัมผัสนุ่มก็ประทับลงที่ข้างแก้มตน

แบมแบมเอี้ยวไปมองเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะที่คุ้นหู แต่ขยับตัวแล้วก็ติดแขนทั้งสองข้างที่ยันมือไว้กับโต๊ะรับประทานอาหาร 

พี่มาร์คตกใจหมด! ทำไมมาเงียบๆ ล่ะครับ

กะทำให้ตกใจน่ะสิครับ ได้ผลด้วยนะ

เสียงนุ่มเจือหัวเราะ ชอบใจที่แกล้งแบมแบมได้ แบมแบมมองค้อนแล้วหยิกแขนให้หมับไปหนึ่งทีแรงๆ จนมาร์คสะดุ้ง

ชอบแกล้งกันนักนะ

ไม่ได้แกล้งมาตั้งอาทิตย์หนึ่งแน่ะครับ คิดถึง

แก้มนุ่มถูกหอมอีกข้างเพื่อให้เท่าเทียมกันกับที่หอมไปแล้วอีกข้างเมื่อกี้ แบมแบมถอนหายใจ

เดี๋ยวจะจิ้มด้วยมีดแกะสลักเลยนะครับ

โอ้ย คุณแม่ดูสิครับ แบมแบมโหดร้ายขึ้นทุกวันมาร์คฟ้องทั้งที่ยังตัวติดกับแบมแบมไม่ยอมขยับไปไหน อังศนาขำ

อารมณ์แปรปรวนก็แบบนี้ล่ะจ้ะ หอมอีกทีสิแม่อยากรู้ว่าจะโดนจิ้มจริงหรือเปล่า

อังศนายุ  มาร์คอมยิ้ม กอดร่างนุ่มนิ่มไว้เกยคางกับบ่าบางของภรรยา พอได้กอดได้หอมภรรยาหลังกลับจากทำงานนี่มันชื่นใจนัก

คุณแม่อยากเห็นจริงเหรอครับ ผมทำให้ได้นะครับแต่ถ้าแบมแบมจิ้มผมด้วยมีดแกะสลักจริงๆ ผมจะทำยังไงล่ะครับเนี่ย

ฮะฮะฮะ แม่พาไปส่งโรงพยาบาลเอง

คุณแม่รักผมมากเลยสินะครับลูกเขยเย้าทั้งรอยยิ้ม  

รักม้ากมากเลยล่ะ

แบมแบมหลุดขำ วางมีดแกะสลักบนโต๊ะแล้วแกะแขนสามีออกจากตัว มาร์คจูบไหล่เนียนเบาๆ ยอมปล่อยแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างแบมแบม

อังศนาวางมือจากงานไปรินน้ำมาให้คนที่เพิ่งกลับมา เมื่อแก้ววางตรงหน้ามาร์คเอ่ยขอบคุณแล้วยกขึ้นดื่ม ก่อนหันไปมองคนที่สะกิด

บอกว่าจะถึงบ้านค่ำๆ ไม่ใช่หรือครับแบมแบมหันไปตั้งใจกับการบ้านที่แม่มอบหมาย

พี่เลื่อนไฟท์น่ะ งานเสร็จกว่ากำหนดนิดหน่อย ไม่รู้จะอยู่ต่อทำไมก็เลยกลับมาเลยดีกว่า คุณยองแจก็ไม่สบายด้วย

มาร์คนั่งมองผลงานของแม่ลูกที่ฝีมือคุณแม่ล้ำเลิศกว่าคุณลูกหลายเท่า มองแล้วเพลินดี

พี่ยองแจเป็นอะไรหรือครับแบมแบมมองหน้ามาร์ค เป็นห่วงเลขานุการของสามี

พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เขาเป็นมาสักพักแล้วล่ะแต่ไม่ไปหาหมอสักที อืม..อาการเขาก็น่าสงสัยอยู่นะ พี่ยังคิดเลยว่าหมอไม่สังเกตบ้างหรือไงนะ..

พี่สงสัยอะไรหรือครับ พี่ไม่ใช่หมอสักหน่อย

พี่ไม่พูดหรอก ถ้าเดาผิดขึ้นมาแล้วมันจะไม่ดีน่ะนะ แบมล่ะเป็นไงบ้าง ยัยหนูดื้อไหม พี่คิดถึงเมเบลจังเลย

มาร์ควางมือบนท้องกลมทำอย่างกับว่าจับแล้วลูกจะดิ้นเลยอย่างนั้นล่ะ

สบายดีครับ เมเบลไม่ค่อยซนเลย ก็ตามปกติของแก พี่ไปอาบน้ำก่อนสิครับแต่ยังไม่มีอะไรให้ทานนะ แบมกับแม่กำลังจะทำอาหารเย็น

พี่ไปอาบน้ำก่อนก็ได้ แล้วจะมาช่วยนะ

ไม่ต้องหรอกครับแบมกับแม่ทำได้ ไปนอนพักเถอะนั่งเครื่องมาตั้งหลายชั่วโมง อาหารเสร็จแล้วแบมจะไปตาม

แบมแบมไม่ได้อยากให้พี่มาร์คทำทุกอย่างหรอกนะ แค่ทำงานก็เหนื่อยจะแย่แล้ว เขาก็อยากจะดูแลพี่มาร์คบ้าง แม้จะแค่เล็กน้อยก็ตาม

เอาอย่างนั้นก็ได้ครับมาร์คขยี้ผมนุ่มเบาๆ แล้วเดินไปหยิบกระเป๋าลากขึ้นไปชั้นสอง

ตอนอยู่กันสองคนก็เป็นแบบนี้เหรอ

อังศนาถามเมื่อลูกเขยขึ้นไปห้องนอนแล้ว แบมแบมเงยหน้าขึ้นมองแม่

เป็นแบบไหนครับแม่

ก็..จะว่ายังไงดี เขาดูรักเอ็นดูแบมดีจัง นี่ขนาดต่อหน้าแม่นะยังกอดยังหอมขนาดนี้เลย

อ๋อ ครับ พี่มาร์คเขาเป็นคนชอบแตะเนื้อต้องตัวแบบนี้ล่ะครับแบมชินแล้วล่ะ ตอนแรกก็เคยห้ามอยู่แต่ห้ามแล้วก็ยังทำเลยปล่อยตามใจเขาน่ะครับ

แบมแบมผู้ชินแล้วในทุกการกระทำของสามีตอบแม่โดยไม่ขัดเขิน อยู่กับพี่มาร์คทุกวันก็มีภูมิต้านทานแล้วล่ะ เขินจนหายเขินไปแล้ว

แสดงว่าเจ้าชู้น่าดูเลยสินะ

แม่ครับอย่าพูดแบบนี้สิ แบมยิ่งเสียวอยู่

ก่อนแต่งงานเขาก็ใช่ย่อยอยู่นา

แม่อ่า!แบมแบมจะดิ้นแล้วนะ อังศนาเห็นท่าทางของลูกแล้วก็อดขำไม่ได้

โอ๋ๆ แม่หยอกเล่น

ฮืออ แบมไม่ขำด้วยเลยน้า ทำไมมีแต่คนชอบแกล้งแบม

แบมน่ารักนี่นา แกล้งแล้วสนุกดีอังศนาหัวเราะคิก ชอบอกชอบใจ ไม่ได้สนใจแก้มพองลมเพราะงอนของลูกเลยแม้แต่น้อย

           

 

 

 

 

อ่าว กลับมาแล้วนี่

แจ็คสันพึมพำกับตนเองเบาๆ เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วเจอรองเท้าของคนรักถอดวางอยู่หน้าประตู 

ตั้งแต่ยองแจไปดีซีแจ็คสันก็มาอาศัยนอนบ้านยองแจ

ยองแจคุณกลับมาไวจัง..หลับอยู่เหรอเดินมาหยุดมองคนที่นอนหลับบนโซฟายาวหน้าโทรทัศน์จอยักษ์ กระเป๋าเดินทางตั้งอยู่ข้างโซฟายังไม่ได้เปิดเลย

แจ็คสันตัดสินใจไม่รบกวนการนอนเพราะรู้ว่ายองแจไม่สบาย หลังจากเอาของของตนไปเก็บก็มาเปิดกระเป๋าเพื่อเก็บของให้ยองแจ จากนั้นก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปทำอุ่นอาหารที่ซื้อมาสำหรับตนเองคนเดียวเพราะไม่คิดว่ายองแจจะกลับเร็ว

ตั้งใจว่าพอยองแจตื่นแล้วหิวค่อยทำอะไรให้กินแทน

หมอ..ยองแจเดินมาแตะบ่าคนที่นั่งกินข้าวไปไถแท็บเลตไป แจ็คสันสะดุ้งเล็กน้อย ไม่คิดว่ายองแจจะตื่นไว

หิวไหม อยากกินอะไรหรือเปล่า จะให้โทรสั่งหรือจะให้ทำให้กินดีครับ

คุณหมอเสยผมยุ่งๆ ของคนเพิ่งตื่น ยองแจปิดปากหาว แก้มเย็นเพราะเพิ่งล้างหน้าอุ่นขึ้นเพราะสัมผัสจากมือหมอ

เอาไว้ก่อนเถอะครับ ยังไม่หิวเลย มีอะไรจะคุยด้วยน่ะ

ยองแจประสานมือรองใต้คาง มองหมอนิ่ง แจ็คสันหยุดกิน มองหน้าหวานด้วยความสงสัย

ว่ามาสิครับ

หมอคิดจะขอผมแต่งงานไหม

คิดสิครับ..อยากแต่งแล้วเหรอ?!” หมอตอบเอื่อยๆ ก่อนจะเพิ่งเข้าใจว่าคำถามคืออะไรจึงถามกลับอย่างตื่นเต้น ยองแจพยักหน้า

อือ

ไหนบอกว่าจะรออีกสักปีสองปีไงครับ

ยองแจไม่ตอบคำถามในทันที ล้วงกระดาษที่พับใส่กระเป๋ากางเกงออกมาวางบนโต๊ะแล้วเลื่อนไปหาแจ็คสัน  

คุณหมอหยิบกระดาษมาคลี่ออกอ่านก่อนจะนิ่งค้างไป

คุณคิดยังไงยองถามนิ่งๆ เหมือนถามเรื่องลมฟ้าอากาศทั้งที่เป็นเรื่องใหญ่มาก

เอ่อ..นี่..เรื่องจริงเหรอครับแจ็คสันรู้สึกเหมือนฝันแต่อ่านกี่ครั้งก็ยังเป็นข้อความเดิม

เขาก็เป็นหมอจะอ่านผลตรวจไม่รู้เรื่องได้ยังไง

อื้อยองแจเอนพิงพนักเก้าอี้ กอดอกมองแจ็คสันด้วยท่าทางเรียบเฉยเหมือนจะประเมินปฏิกิริยาของคนรัก

เป็นไปได้ยังไงครับ ก็คุณคุมกำเนิดอยู่ไม่ใช่เหรอ

แจ็คสันดีใจแต่ยังสงสัย ไอ้เขาก็อยากมีแต่พอบอกคุณยองแจไปกี่ครั้งก็โดนปฏิเสธมาหน้าหงายซะทุกทีเล่นเอาไม่กล้าพูดอีกเลย 

เมื่อสองเดือนก่อนไม่ได้ไปฉีดน่ะครับ ลืมนัดช่วงนั้นงานยุ่งมาก และที่คลินิกก็ไม่ได้โทรมาเตือนเพราะเปลี่ยนพยาบาลใหม่ กว่าจะนึกได้เองก็ผ่านไปหลายวัน..

ยองแจเงียบไป มองสบตาหมอที่ดูจะอึ้งอยู่ นั่นแสดงว่าดีใจหรือเสียใจกันแน่ เห็นพูดบ่อยว่าอิจฉาบอสที่มีลูกก็นึกว่าจะไม่เป็นไรซะอีก

สิบสัปดาห์แล้วเหรอ..ดูไม่ออกเลยแจ็คสันมองไปยังหน้าท้องที่ยังแบนราบ

แค่สงสัยก็เลยไปตรวจ ไม่คิดว่าจะแจ็คพ็อตแบบนี้น่ะครับ

ต้องโทรไปบอกพ่อกับแม่ด้วยสินะ คุณบอกที่บ้านหรือยัง

แจ็คสันหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงออกมาโทรหาครอบครัว ยองแจมองคุณหมอที่ดูนิ่งอยู่ เกือบจะคิดว่าไม่มีปฏิกิริยาอะไรแล้วเชียวถ้าไม่เห็นว่าหมอมือสั่น

ยองแจเผยยิ้มออกมา หมอกำลังดีใจอยู่สินะ..ค่อยยังชั่วหน่อย

ยังไม่ได้บอกเลยครับ ตั้งใจบอกคุณคนแรกแล้วค่อยโทรไปหาพ่อแม่

อาหารตรงหน้าไม่อยู่ในความสนใจของแจ็คสันอีก เขาโทรไปบอกข่าวดีกับทุกคนที่บ้านเสร็จเรียบร้อยก็หันมาทางยองแจจนร่างบางสะดุ้งเล็กๆ

ดีใจจังเลยแจ็คสันรวบตัวคนที่นั่งใกล้กันเข้าหาอกกว้าง กอดแน่นด้วยความดีใจจริง

ทุกคนว่ายังไงบ้างครับยองแจกังวลใจอยู่บ้างเรื่องทางบ้านของแจ็คสัน กลัวจะรับไม่ได้จัง ก่อนหน้านี้ก็อคติกันอยู่แล้ว เขายังมาทำตัวแบบนี้อีกคงไม่ค่อยจะพอใจมากนัก

ไม่ต้องห่วง ฟังจากเสียงคุณพ่อท่านก็ตกใจนะ แต่ท่านบอกว่าดีใจกับเราด้วย

อย่างนั้นเหรอครับ ถ้าไม่ว่าอะไร เรื่องแต่งงานก็คงไม่ขัดข้องสินะ

ถึงขัดข้องผมก็จะแต่งอยู่ดี คุณสบายใจได้คุณหมอยืนยัน

งานแต่งเอาเล็กๆ ก็พอนะ ไม่อยากเหนื่อยเหมือนงานบอสน่ะครับ

ยองแจเข็ดมาก งานแต่งบอสนี่เขาไม่ได้ว่างเลย ขนาดมีคนช่วยตั้งเยอะนะ ธุระของบอสเขาก็รับมาจัดการให้หมด ยังคิดเลยว่าถ้าบอสกับแบมแบมจัดการทุกอย่างเองคงเหนื่อยจนมีความสุขในวันแต่งงานได้ไม่เต็มที่แน่

อาจจะเล็กมากไม่ได้นะ คนรู้จักของที่บ้านผมเยอะมากเลย ทุกคนในบ้านผมรู้จักคนกว้างขวางอยู่ แล้วยังจะตัวผมอีก นี่ยังไม่นับเพื่อนสนิทนะครับ

แจ็คสันดันร่างบางออกเล็กน้อยแล้วอธิบาย

ไม่เกินสองร้อยคนนะ

ยากจัง ขอไปปรึกษาพ่อแม่ก่อนได้ไหมครับ

แจ็คสันรู้ซึ้งถึงความรู้สึกเจ้าสัวต้วนและมาร์คแล้วล่ะ งานแต่งทั้งทีเชิญไม่ครบก็น่าเกลียดแย่ ต้องเชิญไปก่อน จะมาหรือไม่มาค่อยว่ากัน

ครับ ผมก็ไม่คิดว่ามันจะง่ายอยู่แล้วล่ะ ผมไปโทรหาที่บ้านก่อนแล้วกัน เฮ้อ..

ยองแจถอนหายใจ ท่าทางยังไม่หายเครียดจนแจ็คสันแปลกใจ 

เป็นอะไรครับ ท่าทางหนักใจจังเลย คุณไม่ดีใจเลยหรือไงที่เรากำลังจะมีลูกด้วยกันน่ะ

            ไม่ให้หนักใจได้ยังไงล่ะครับ พวกท่านคงไม่ช็อกหรอกนะยองแจกอดอก หน้านิ่ว

            คงไม่คิดว่าเขาเป็นคนไม่ดีปล่อยตัวอะไรอีกหรอกนะ

อย่าคิดมากนะ ถ้ารู้ก็คงแปลกใจเท่านั้นเอง คุณเป็นพวกบ้างานนี่นา ใครจะไปคิดว่าคุณจะสนใจเรื่องมีครอบครัว ถึงจะเป็นวัยที่เหมาะสมแล้วก็เถอะ

แจ็คสันยิ้มกว้าง ปลอบใจคนที่นั่งถอนหายใจเหมือนคิดไม่ตก

ไม่คิดมากหรอกครับแค่หวั่นๆ นิดหน่อยเท่านั้นเอง ผมต้องบอกบอสด้วยสินะ

เขาต้องดีใจมากแน่

ครับ คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ผมไปโทรศัพท์ก่อนนะ

ออกไปหาอะไรทานข้างนอกไหมครับ

ยองแจมองอาหารสำเร็จรูปของแจ็คสันและตู้เย็นบ้านตัวเอง ก่อนจะพยักหน้า

ไปก็ได้ครับ ขี้เกียจทำครัวเหมือนกัน ผมขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วกันนะ”   

แจ็คสันนั่งมองคนที่เดินกลับไปที่ห้องนอนด้วยความอิ่มอกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก

นี่เองสินะความรู้สึกที่มาร์คเคยบอกน่ะ..มันรู้สึกดีอย่างนี้นี่เอง

 

 

 

 

 

พี่มาร์คอ้วนขึ้นหรือเปล่าคนที่นั่งพิงอกกว้างมือซนจับท้องและเอวของสามี มาร์คก้มมองคนที่ใช้ตัวเขาต่างหมอนอิงแล้วพยักหน้า

อื้อ อ้วนสิ พี่อ้วนเป็นเพื่อนแบมนี่นา เพิ่งจะมาสังเกตหรือไงเด็กคนนี้

อ่า แบมเพิ่งสังเกตนี่ล่ะครับ

พี่ไม่ได้ไปฟิตเนสมาสักพักแล้วนี่นา และแบมกินอะไรพี่ก็กินด้วยตลอด”        

ทำไมอ่ะ

เวลาพี่พาแบมไปเที่ยวข้างนอกทีไรแบมชอบบ่นนี่นาว่าตัวเองอ้วน พี่เลยอ้วนเป็นเพื่อนไงจะได้ไม่ต้องคิดมาก

มาร์คพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติที่ควรทำ แบมแบมคิ้วขมวด หันไปมองหน้าแม่ที่เพิ่งยกจานผลไม้มาวางบนโต๊ะกระจกให้

แม่ก็จะบอกเหมือนกันว่ามาร์คตามใจแบมมากเกินไปแล้ว ก่อนแม่มาอยู่ด้วยคงช่วยกันกินเลยสิท่า ไม่จำเป็นต้องเอาใจแบมขนาดนี้ก็ได้นะลูก ไม่หล่อเหมือนเหมือนเดิมก็ยอมหรือไง

ถ้าเพื่อแบมกับลูกผมยอมทั้งนั้นล่ะครับคุณแม่ ถึงอ้วนขึ้นนิดหน่อยผมก็ยังหล่ออยู่ดีนะครับ พอคุณแม่มาอยู่ด้วยกันผมน้ำหนักขึ้นเร็วมากเลยครับ คุณแม่ทำอร่อยทุกอย่างเลยนี่นาทั้งอาหารและขนมเลย

มาร์คโยนความรับผิดชอบช่วงหนึ่งเดือนหลังนี้ไปให้แม่ของภรรยา

อังศนามองค้อน ทั้งขำและระอาลูกเขยตัวดี พอจะเข้าใจที่ลูกบ่นให้ฟังแล้วล่ะว่ามาร์คทำให้แบมแบมทุกอย่างจริงๆ กระทั่งเรื่องไม่เป็นเรื่องนี่ด้วย ถ้าไม่รู้เห็นกับตัวเธอไม่เชื่อเลยนะ

ใส่ชุดไปทำงานไม่อึดอัดบ้างหรือไง”         

อึดอัดนิดหน่อยครับคุณแม่ ไว้ค่อยลดน้ำหนักเป็นเพื่อนแบมแบมทีหลังก็ได้ ยังไงแบมก็ต้องลดน้ำหนักหลังคลอดอยู่แล้ว แบมจะได้มีเพื่อนลดไม่เหงาเนอะ

มาร์คแกะเปลือกส้มแล้วส่งเนื้อให้ภรรยารับไปกิน เอ่ยกับแม่แล้วต่อตอนท้ายกับภรรยา คุณแม่ตัวกลมรับไปเคี้ยวตุ้ย พยักหน้าเห็นด้วย

อังศนาทรุดลงที่โซฟาเดี่ยว หยิบส้มมาหนึ่งลูกแล้วเอนตัวพิงพนักโซฟาไขว่ห้าง ดูภาพยนตร์ในโทรทัศน์จอใหญ่ ปล่อยให้ลูกเขยและลูกตัวอยู่ในโลกส่วนตัวกันไปสองคน

38 วีคแล้วนะที่รัก รู้สึกยังไงบ้างเริ่มเจ็บเตือนบ้างรึยัง เลยเก้าเดือนมาแล้วไม่ใช่เหรอ” 

ยังไม่รู้สึกอะไรเลยพี่มาร์คนอกจากอึดอัดไปหมด แบมว่าลูกคงอยากอยู่ให้ครบกำหนดคลอดมั้งครับ อีกแค่สองอาทิตย์เอง ตื่นเต้นเนอะ

แบมแบมตอบพลางส่งชิ้นเนื้อส้มเข้าปากสามี เขาแกะให้สามีกิน ส่วนพี่มาร์คแกะให้เขากิน ทำไมไม่ต่างคนต่างแกะกินเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

อื้ม

กินแต่ส้มสิครับ จะกินนิ้วแบมไปด้วยทำไมล่ะเอ้อแบมแบมบ่นแล้วป้ายปลายนิ้วที่สัมผัสกับลิ้นสามีลงบนกระดาษทิชชู่ที่มีไว้เช็ดมือ

แบมน่าอร่อยกว่าส้มนี่นาแบมแบมเอียงหน้าหนีเสียงที่กระซิบข้างหูเลยโดนจูบคอขาวไปหนึ่งที

แม่อยู่นะแบมแบมกระซิบกลับแล้วหยิกที่เอวให้หนึ่งทีเป็นการตอบแทนจูบ มาร์คร้องโอ๊ยจนอังศนาหันมามองว่าทำอะไรกัน

แม่ พี่มาร์คแกล้งแบมอ่ะแบมแบมต้องรีบฟ้องก่อนพี่มาร์คจะพูดอะไร

โดนแกล้งทุกวันอยู่แล้วนี่ จะฟ้องแม่ทำไมบ่อยๆ

อังศนาหันกลับไปสนใจภาพบนจอยักษ์ต่อ แบมแบมอ้าปากค้างกับความเฉยเมยของมารดาขณะที่มาร์คหัวเราะขำ

แม่คงเอือมเราแล้วล่ะมาร์คโอบไหล่บาง ไล้นิ้วบนผิวนุ่มเบาๆ

นั่นสิ แม่ไม่สนใจแบมเลยอ่ะแบมแบมบ่น อังศนาหันมาชี้ว่าว่าแม่เหรอก่อนจะหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงออกมาดูเมื่อโทรศัพท์ที่ปิดเสียงสั่นเตือนว่ามีคนโทรมา

คะคุณซังวู

มาร์คและแบมแบมมองหน้ากันเมื่อแม่เรียกปลายสายด้วยคำที่คุ้นเคยมาตลอดเดือน

ว่างค่ะ..จะให้ไปไหนคะ อืม..ได้ค่ะ ค่ะแล้วเจอกันค่ะอังศนาวางสายแล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ หยิบส้มลูกใหม่มาแกะกิน ก่อนจะรู้สึกถึงสายตาสองคู่ที่มองมาจึงหันไปมอง

มีอะไรจ๊ะ

แม่..แบมขอถามตรงๆ เลยนะแบมแบมอยากจะถามอะไรบางอย่างแต่ไม่ใช่เรื่องคุณปู่จะชวนไปไหนหรอกนะ

อื้ม ว่ามาสิจ๊ะ

คุณปู่กับแม่ เอ่อ..แบบว่าคบกันมากกว่าเพื่อนอยู่เหรอ?” คำถามของแบมแบมทำให้สามีและแม่ตกใจ

รู้เหรอ?” อังศนาไม่คิดว่าลูกจะช่างสังเกต ทีเรื่องตัวเองนี่ความรู้สึกทื่อเสียเหลือเกิน

จริงหรือครับคุณแม่มาร์คสิแปลกใจ ทำไมเขาไม่รู้สึกอยู่คนเดียว

อืม..อังศนายกนิ้วแตะริมฝีปาก ครุ่นคิดว่าจะเล่าดีไหม

ตั้งแต่เราไปเที่ยวปีใหม่กันทั้งครอบครัวครั้งแรกน่ะแม่กับเจ้าสัวก็ติดต่อกันตลอดนะจ๊ะ แต่เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเท่านั้น แม่ไม่ได้คิดไปในทางชู้สาวหรอกนะเพราะในใจแม่ยังรั  กพ่อแบมอยู่ เจ้าสัวเขาเข้าใจนะจ๊ะ เราตกลงกันแล้วว่าถึงจะไปเที่ยวกันบ้างแต่ความสัมพันธ์จะเป็นแค่เพื่อนที่ปรารถนาดีต่อกันและไม่มีเรื่องเซ็กส์มาเกี่ยวข้อง ดังนั้นมาร์คและแบมแบมสบายใจได้จ้ะ

อ่อ อย่างนั้นเองหรือครับมาร์คเชื่อคำของคุณแม่นะ แต่คุณแม่พูดตรงจังเลยครับ

อ่าว..แบมแบมทำเสียงเสียดาย เรียกสายตาจากแม่และสามีให้หันมามองที่เขาอีกครั้ง

ทำไมทำเสียงแบบนั้นล่ะจ๊ะแบม

ก็..แบมคิดว่าแม่กับคุณปู่จะชอบกันขึ้นมาจริงๆ แล้วไม่บอกพวกเราเพราะเกรงใจหรือกลัวเรารับไม่ได้น่ะสิครับ ซึ่งถ้าเป็นความจริงแบมคงต้องใช้เวลาในการยอมรับสักหน่อยแต่ไม่คิดจะขวางหรอกนะ แบมคิดว่าคงไม่มีใครแทนพ่อได้แต่ถ้าแม่จะมีคนที่เข้าใจและดูแลกันได้อีกสักคนก็ไม่เป็นไร

แบมแบมจริงจังทีเดียวล่ะ อังศนาอมยิ้ม เอื้อมมือไปจับมือลูกชายไว้

แม่เข้าใจและขอบใจจ้ะ แต่แม่ยินดีมีเพื่อนเพิ่มอีกคนแทนที่จะเป็นคู่ชีวิตใหม่นะ ถ้าแม่จะมีใคร ถึงไม่ใช่เจ้าสัวและเป็นคนอื่นแม่ก็คงมีได้ไม่นานหรอกเพราะแม่อยู่กับพ่อเขาน่ะมีความสุขกว่า ถึงพ่อจะมีตัวตนแค่ในความทรงจำของแม่ก็เถอะนะ

อังศนาพูดจากใจ และน้ำเสียงนั่นช่างเปี่ยมไปด้วยความรักและคิดถึงคนที่ไม่อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว

แบมแบมพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มกว้าง เข้าใจแม่ดี เขารู้มาตลอดว่าตั้งแต่พ่อเสียไปแม่มีคนเข้ามาจีบอยู่หลายคนเพราะแม่ยังสาวและสวยอยู่ แต่แม่ยังยึดมั่นกับความรักของพ่อไม่เสื่อมคลายแม้ความตายจะพรากพ่อไปแล้วก็ตาม..

ความรักแบบนี้น่ะช่างน่าอิจฉามากเลย      

อังศนาลุกไปเอาน้ำเปล่าและน้ำผลไม้ในครัว มาร์คเอ่ยกับภรรยาเบาๆ

คุณแม่เป็นคนที่น่าทึ่งจังเลยนะ พี่อิจฉาคุณพ่อเลยที่จนป่านนี้คุณแม่ก็ยังคงรักท่านอยู่

อยากให้แบมรักพี่แบบนั้นบ้างไหมล่ะครับ

อยาก แต่พี่ไม่ยอมตายเร็วหรอกนะ

บ้า! ใครเขาหมายความอย่างนั้นกันเล่า แบมหมายถึงเรามาทำให้คู่ของเรารักกันดีเหมือนพ่อแม่ต่างหากล่ะครับ

แบมแบมหลุดหัวเราะ มาร์คอมยิ้มตาม

พี่ต้องถามเคล็ดลับจากคุณแม่แล้วล่ะ แต่แค่นี้พี่ก็รักแบมจะตายแล้วนะ ให้รักมากกว่านี้ไม่ไหวหรอก ถ้าขาดแบมไปพี่ได้ตายจริงๆ แน่

มาร์คซุกกอดร่างนุ่มนิ่มเอาไว้  แบมแบมหัวเราะ ตีแก้มขาวเบาๆ

ให้เป็นอย่างที่พูดได้ตลอดไปเถอะครับ แบมจะรอดู

ทำได้อยู่แล้ว คอยดูแล้วกัน

 

 

 

 

 

ร่างสูงก้าวลงจากรถยนต์คันหรูของตน หยิบแว่นกันแดดสีชาที่แขวนไว้กับคอเสื้อเชิ้ตยี่ห้อดังขึ้นสวม หยิบร่มคันเล็กสีขาวจากเบาะหลัง จากนั้นก็ปิดประตูรถแล้วกางร่มเดินไปทางพื้นที่ก่อสร้างที่เห็นรูปร่างใกล้เสร็จสมบูรณ์แล้ว

โอ้โห ใครกันล่ะนั่น แต่งตัวซะหล่อเชียว ผู้ดีจากไหนอีก

เสียงของลูกน้องที่มองไปด้านหลังแล้วคุยกัน ทำให้นิชคุณหันไปดู หยีตาสู้แดดเขม่นมองแล้วร้องอ๋อ

แฟนฉันเอง

โอ้ยนาย คุณเขากลัวดำขนาดนั้นเลยเหรอครับ แค่นั้นก็ขาวอย่างกับหลอดไฟแล้ว

            “Hi” ยูคยอมโบกมือทักทายคนรักแล้วเดินหลบสิ่งของเกะกะเข้าไปหา นิชคุณเท้าเอวมองที่พ่อคุณแต่งตัวเหมือนจะไปเดินแฟชั่นโชว์

กลัวดำเหรอคุณเจ้าสำอางขนาดนี้เลยรึ สะใภ้ชาวไร่ต้องสมบุกสมบันลุยๆ ไม่กลัวแดดสิ!

อื้อ แดดไร่คุณแรงมากนี่นา นี่ทาซันบล็อกกันมาชั้นนึงแล้วนะแต่ไว้ใจไม่ได้หรอก ถ้าแดดกัดผิวฉันก็ตัวแดงหมดน่ะสิ

ยูคยอมตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส ยังถือร่มที่กางกันแดดได้พอดีตัวเอาไว้

อือ จะทำอะไรก็เรื่องของคุณเถอะ นี่ว่างหรือไงนิชคุณขี้เกียจจะใส่ใจ

วันเสาร์นะก็ต้องว่างสิ โรงงานของคุณใกล้เสร็จแล้วนี่นา

ยูคยอมเดินมายืนข้างๆ นิชคุณ ส่งยิ้มทักทายคนงานไร่และคนงานก่อสร้างด้วยไมตรีจิตอันงามตามแบบคุณหนูผู้แสนดี

อือ อีก 20%ก็เสร็จแล้ว ผมให้คนงานเร่งมือกันทั้งวันทั้งคืน คนงานตั้งสองกะก็ต้องเร็วอยู่แล้ว นี่คุณไม่ไปไหนหรือไง ว่างก็น่าจะไปเที่ยวสิ

นิชคุณกอดอกมองคนที่มาป่วนไร่เขา

มาหาคุณก็ถือว่ามาเที่ยวไง คิดถึงจังเลยยูคยอมเดินมาซบไหล่ มีแก่ใจเอนร่มไปบังแดดให้คนสู้งานที่ไม่กลัวร้อนกลัวหนาวอย่างนิชคุณด้วย

นิชคุณหยิกแขนที่กอดเอวจนยูคยอมสะดุ้ง

อายคนบ้างไหมคุณ หน้าคุณนี่มียางบ้างไหม มันหนากี่ชั้นกันห๊ะ!

แทนที่ถูกดุแล้วยูคยอมจะสลด แต่กลับหน้าตาสดชื่นเหมือนดอกไม้ได้น้ำ

นี่ไงฟิลลิ่งที่คิดถึงมากเลย ไม่โดนคุณดุมาตั้งนาน ดุอีกสิที่รัก

ยูคยอมกอดหมับที่เอวสอบอีกที ซบหน้ากับบ่ากว้างแล้วหลับตาพริ้มเหมือนมีความสุขเหลือล้นจนคนงานหัวเราะคิกคัก ขำคุณคนหล่อที่ทำให้สีหน้านิ่งเฉยของเจ้านายเปลี่ยนได้ในพริบตา

“…คิมยูคยอม คุณนี่มัน!นิชคุณจนถ้อยคำจะด่าคนที่ไม่สะทกสะท้านต่ออะไรเลย

คุณอายเหรอ อายทำไม อีกหน่อยเราแต่งงานกันฉันก็เป็นเจ้านายพวกเขาอยู่ดี และจะได้เห็นอะไรๆ อีกเยอะเลย ถือเป็นการสร้างความคุ้นชินให้ทุกคนไง คิดถึงคุณมากเลย ฉันยกเลิกทริปไปอิตาลีกับพี่สะใภ้เพื่อมาหาคุณเลยนะ ทั้งที่เสื้อผ้าคอลเล็กชั่นใหม่ของซีซั่นนี้ออกขายครั้งแรกที่นั่น ฉันเลือกคุณมากกว่านะ ไม่เห็นความดีของฉันหรือไง ฉันคนนี้ที่รักการช็อปปิ้งเป็นชีวิตจิตใจเลือกคุณนะนิชคุณ!

อย่ามาพูดเอาดีเข้าตัวเลย คุณแค่อยากให้ผมปลื้มเลยไม่ไป และเสื้อผ้าพวกนั้นคุณฝากพี่สะใภ้หิ้วมาให้ก็ได้นี่ ไม่ได้ไปเองก็ไม่เห็นเป็นไร ไม่เห็นจะแปลก

นิชคุณรู้ทัน ยูคยอมทำปากมุบมิบด่า

เฮอะ รู้ดีนักนะนิชคุณยูคยอมกอดอก ทำเสียงขึ้นจมูก ท่าทางตลกจนนิชคุณขำ

มาเพื่อป่วนหรือไง ไปหาโซมีที่บ้านก่อนสิดูงานที่นี่เสร็จผมต้องไปดูแลไร่ฝั่งโน้นด้วย

เออคุณ ฉันขับผ่านมาเห็นทัวร์ลงคันใหญ่เชียว ท่าทางไปได้สวยเลยนี่นา

ยูคยอมบอกเล่าสิ่งที่เห็น ไร่ฝั่งโน้นที่นิชคุณว่าคือฝั่งที่เปิดให้นักท่องเที่ยวชมและชิมผลไม้ แต่ฝั่งนี้ปลูกไว้ขายและผลิตแยมอย่างเดียวห้ามคนนอกเข้า

ต้องขอบคุณบ้านมาร์คน่ะ เขาช่วยโปรโมทและหานักท่องเที่ยวให้

สำหรับคนทำธุรกิจโรงแรมและรีสอร์ทอย่างบ้านต้วน ลูกค้าในมือมีเยอะแยะ จะช่วยสนับสนุนไร่นี้ด้วยนักท่องเที่ยวก็ไม่เหนือบ่ากว่าแรงอะไร และคุณจินยองยังบอกอีกด้วยว่าพอได้ผลผลิตที่ป้อนโรงงานแล้วจะหาตลาดใหญ่ขายให้ด้วย เพราะตอนนี้นิชคุณทำผลิตภัณฑ์แปรรูปขายเป็นของฝากเวลามีนักท่องเที่ยวมาไร่เท่านั้น จำนวนไม่ได้มากมายอะไร ของมีจำนวนจำกัดเพราะทำไม่ทัน

นี่คุณขยายที่เพาะปลูกออกไปอีกใช่มะยูคยอมเกี่ยวแว่นตาลงมองไปทางสุดเขตไร่ที่เคยมาครั้งก่อน เหมือนคราวนั้นจะไม่กว้างเท่านี้นะ

อือ ผมซื้อเพิ่มน่ะ จะปลูกไว้ทำแยม มันไม่พอ

รวยแล้วสิ?” ยูคยอมศอกใส่สีข้างคนรักเบาๆ เป็นเชิงเย้า นิชคุณดีดหน้าผากไปหนึ่งทีข้อหาหมั่นไส้

ยังหรอกเพราะผมลงทุนเพิ่มอีกเยอะเลย แค่ไม่ขาดทุนก็พอใจแล้ว คิดว่าปลายปีน่าจะมีนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นอีก ตอนนั้นนั่นล่ะที่น่าจะพอได้ทุนคืนบ้าง

 นิชคุณไม่ได้คาดหวังไกลไปมากมายอะไร แค่ไม่ขาดทุนก็พอแล้ว อย่างน้อยให้มีเงินพอหมุนเวียนและจ่ายคนงานได้

คุณทำได้อยู่แล้วล่ะ สู้ๆยูคยอมกำมือให้กำลังใจ

นิชคุณอมยิ้ม แม้จะเป็นคำให้กำลังใจไม่กี่คำแต่ก็ทำให้รู้สึกดีมากทีเดียว ยังไม่นับรอยยิ้มสดใสนี่ด้วยนะ เห็นแล้วมีกำลังใจสู้งานให้ได้ตามเป้าหมายหนึ่งปีที่ตั้งใจไว้เลย

ขอบคุณนะ นี่คุณกินอะไรมาหรือยัง

ยังเลย ขับรถยาวไม่ได้แวะที่ไหนเลย ว่าจะมาชวนคุณไปหาอะไรกินด้วยกัน แวะไปรับน้องโซมีที่บ้านด้วย แกก็คงยังไม่ได้กินมื้อเที่ยงหรอกมั้ง

ยูคยอมมองนาฬิการาคาแสนแพงของตน

เอาสิ รอแป๊บนะนิชคุณบอกให้ยูคยอมยืนรอแล้วเดินไปหาคนสนิทของวอลพิลที่ตอนนี้เลื่อนเป็นผู้จัดการไร่และไปดูแลในฝั่งของนักท่องเที่ยวแล้ว

ผมจะออกไปข้างนอกสักสองชั่วโมง มีอะไรไปหาวอนพิลนะแต่ถ้าเรื่องด่วนก็โทรหาผม

ได้ครับนายคนงานรับคำ นิชคุณฝากงานเสร็จก็เดินมาหายูคยอม

ไปรถฉันนะ ขากลับจะแวะมาส่งคุณหนูคิมกอดแขนทันที

นี่ยังไม่ได้แวะที่บ้านเลยใช่ไหม

ยัง นี่ไม่ได้จองโรงแรมนะ กะจะมานอนบ้านคุณ

เอาสิ ผมมีห้องให้คุณนอนหรอกน่า

ห้องเดียวกับคุณป้ะคุณหนูสายตาวิบวับจนรู้เลยว่าหวังอะไรอยู่ นิชคุณเม้มปากแน่นก่อนจะเก๊กหน้าและดุเสียงเข้ม

เดี๋ยวเถอะ! พูดจาให้มันดีๆ หน่อย

นิชคุณเงื้อมือจะตีก็ตีไม่ลง ยูคยอมปล่อยแขนจากนิชคุณแล้วเดินพลางหัวเราะไปทางฝั่งตำแหน่งคู่คนขับ

ฉันอยากเห็นบ้านใหม่ของคุณเหมือนกัน

บ้านใหม่อะไรแค่ต่อเติมข้างหลังให้มีห้องเพิ่มขึ้นไว้ต้อนรับคนที่บ้านสามีไอ้แบมน่ะ บ้านนั้นชอบมาเที่ยวแล้วไม่มีที่นอน จะให้ไปนอนโรงแรมทุกครั้งก็ไม่ไหว ไกลเกิน

นั่นแหละๆ เรียกว่าบ้านใหม่ก็ได้เหมือนกันนี่ เออ ฉันมีเรื่องจะเล่าให้คุณฟังเยอะเลย ฉันไปหาคุณแม่ที่บ้านพี่มาร์คมาด้วยล่ะ

และคุณหนูคิมที่แสนเอาแต่ใจก็เป็นเหมือนเดิม ไม่รอให้นิชคุณปฏิเสธก็เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฟัง แม้จะคุยกันทางวีดิโอทุกวันแต่ยูคยอมก็ยังสรรหาเรื่องมาเล่าได้ไม่ซ้ำเลย

นิชคุณทำเพียงยิ้ม รับฟัง และตอบรับนิดหน่อยเพื่อไม่ให้บทสนทนาเงียบเกินไป แม้จะได้ยินเสียงและเห็นหน้าทางจอเสมอแต่พอตัวจริงมานั่งข้างๆ แล้วพูดคุยแบบสัมผัสได้ นิชคุณก็ได้รู้ว่าที่จริงแล้วที่เขาคิดว่าไม่คิดถึงคุณหนูนี่เลยน่ะ..มันไม่จริงเลย

            เมื่อรถมาจอดหน้าบ้าน นิชคุณก็รั้งแขนคนที่จะเปิดประตูรถเอาไว้ พอยูคยอมหันกลับมามองก็ได้รับสัมผัสนุ่มๆ ที่ริมฝีปากหนึ่งครั้งเป็นการต้อนรับสู่ไร่ภูวกุลอย่างเป็นทางการ

ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกันนะ

ยูคยอมกลั้นยิ้ม นอกจากนิชคุณจะเป็นผู้ชายปากร้ายยังร้ายมากด้วย รู้ว่ายิ้มละมุนละไมแล้วทำให้คนมองเขาใจไม่ดีก็ชอบทำอยู่เรื่อย

คิดถึงจริงเหรอ ไม่รู้สึกเท่าไรเลยยูคยอมโอบต้นคอแล้วรั้งให้นิชคุณโน้มใบหน้ามาหา

เด็กสาวที่นั่งเล่นเกมอยู่ในบ้านได้ยินเสียงรถคุ้นหูดับไปสักพักแล้วก็ยังไม่มีคนเข้ามาในบ้านเลยเดินออกไปดู พอใส่รองเท้าแล้วเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดกึก มองไปที่รถยนต์คันสวยที่จอดอยู่แล้วอึ้งไปนิดก่อนแก้มใสจะร้อนผ่าวขึ้น

เธอควรจะกลับเข้าไปในบ้านสินะ พอพี่เขาจูบกันเสร็จเดี๋ยวก็คงเข้าบ้านล่ะมั้ง..นะ

 

 

 

 

 

คุณยองแจ นี่ครับ

มาร์ควางตะกร้าสีขาวที่บรรจุอาหารสำหรับคนท้องลงบนโต๊ะทำงานของเลขานุการ ยองแจเงยหน้ามองเจ้านาย ยิ้มพลางขอบคุณ

ขอบคุณครับ ผมไม่อยากรบกวนเวลาคุณป้าให้ทำอาหารมาให้เลย

ยองแจเกรงใจ ถึงฝีมือคุณแม่ของแบมแบมจะอร่อยมากแต่ไม่อยากรบกวนให้ตื่นแต่เช้าทำมาให้ทุกวันอย่างนี้ เว้นวันบ้างก็ได้ หลังจากเขาบอกบอสเรื่องที่ท้องให้รู้ วันต่อมาก็ได้รับอาหารแสนอร่อยมาจากคุณป้าอังศนาแล้ว คุณป้าช่างน่ารักเหลือเกิน

ไม่เป็นไรครับ คุณแม่ตื่นมาทำอาหารให้ทุกคนอยู่แล้ว แค่ท่านรู้ว่าคุณกินหมดทุกวันก็พอใจแล้วล่ะ คุณมัวแต่ทำงานไม่ดูแลตัวเองก็ต้องมีคนช่วยนะ หมอเองก็ไม่ว่างไม่ใช่หรือครับ

ครับ แต่ผมก็ยังเกรงใจคุณป้าอยู่ดี

ถ้าเกรงใจก็ต้องทานให้หมดครับมาร์คยันโต๊ะทำงานเลขา ยังยืนอยู่ไม่ไปไหน

บอสมีอะไรอีกหรือเปล่าครับ

เรื่องฮันนีมูนไม่ไปเหรอครับ ผมรอคุณลาหยุดอยู่นะ

นี่ผ่านงานแต่งงานของคุณยองแจมาเป็นอาทิตย์แล้วนะ มาร์คยังไม่ได้ยินเลขาเอ่ยเรื่องฮันนีมูนเลย

พอได้ยินเรื่องไปเที่ยวยองแจถอนหายใจเฮือกใหญ่

ผมก็อยากลาอยู่นะครับแต่หมอไม่ว่าง ผมก็ไม่ซีเรียสนะจะไปหรือไม่ไปก็ได้น่ะครับ

หมอคิดจะลดงานลงบ้างไหมครับ กำลังจะมีลูกแล้วแท้ๆ แต่ไม่มีเวลาว่างเลย

ทำยังไงได้ล่ะครับ คนไข้เขาเยอะ แล้วจะมาทิ้งคนไข้กลางคันก็ไม่ได้อีก

คุณได้คุยกับเขาเรื่องนี้บ้างไหมครับ ถ้าก่อนแต่งงานเขาจะงานยุ่งมากแค่ไหนก็ไม่มีใครว่าหรอก แต่พอมีครอบครัวก็ต้องมีเวลาให้คนที่บ้านบ้างนะครับ คุณเองถึงจะเข้าใจเขาแต่ก็ยังหวังให้เขามีเวลาดูแลเอาใจใส่ใช่ไหมล่ะ

มาร์คเข้าใจหมอ และเข้าใจเลขาด้วย

หวังครับแต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนี่ครับ ก่อนคบกันผมก็ทำใจไว้แล้ว อยากทำทุกอย่างให้เหมือนเดิมมากกว่า ไม่อยากไปกดดันเขา และที่บ้านหมอก็ส่งของส่งอะไรมาให้เรื่อยๆ คอยดูแลดี

ถ้าคุณโอเคผมก็คงพูดมากไม่ได้ใช่ไหมครับ

ผมทราบครับว่าบอสห่วง ขอบคุณมากนะครับ

ครับ

มาร์คผละจากโต๊ะทำงานเลขาเพื่อเข้าห้องไปทำงาน ยองแจถอนหายใจอีกครั้งเมื่อประตูปิดลง

วิถีชีวิตของคนเรานั้นแตกต่างกัน ถ้ายึดตามชีวิตคนอื่นเราก็จะอิจฉา แต่ถ้าพยายามเข้าใจชีวิตตัวเองมันก็มีความสุขไปเองนั่นล่ะ ถึงเขากับหมอจะไม่ค่อยมีเวลาให้กัน แต่ตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว มันดีแล้วนี่นา

 

 

 

 

 

แม่ไม่ทำสีผมใหม่หน่อยเหรอครับ

แบมแบมวางไดร์เป่าผมที่เพิ่งใช้งานเสร็จลงบนโต๊ะก่อนจะหวีผมยาวเงางามถึงกลางหลังของแม่เบามือ

ทำไปทำไมล่ะ ขี้เกียจรอนาน

ปิดผมขาวไง

ปิดทำไมล่ะจ๊ะ ดูดีจะตาย แม่แก่แล้วนะจะให้ทำสีผมเหมือนสาวๆ ได้ยังไง

อังศนาพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน กดรีโมทย้ายช่องดูละคร คนที่คุกเข่าบนโซฟามองค้อน

แม่แก่ที่ไหนล่ะครับ ยังสวยอยู่เลย ไปบอกคนอื่นว่าเป็นพี่สาวแบมยังมีคนเชื่อเลย

ช่างยอแม่นะจ๊ะ จะเอาอะไร

เปล๊า แบมแค่ชมเฉยๆ ทำไมต้องคิดว่าแบมมีเจตนาเคลือบแฝงล่ะแบมแบมหัวเราะ  อังศนายิ้มน้อยๆ นั่งนิ่งให้ลูกหวีผมให้

หวีเสร็จรวบให้แม่ด้วยนะ กว่าจะนอนก็อีกสักพักแม่รำคาญผม”       

            ครับๆ ถักเปียแทนได้ไหม พรุ่งนี้แกะออกผมแม่ต้องเป็นลอนแน่เลย” 

เฮ้อ จะทำอะไรก็ทำเถอะพ่อคุณ

มาร์คยืนมองแม่ลูกคุยกันด้วยรอยยิ้ม เห็นแบมแบมสนิทสนมกับแม่มากๆ แล้วรู้สึกดีจัง

เรื่องแบบนี้นี่เป็นเรื่องปกติของทุกบ้านหรือเปล่านะ

ตั้งแต่คุณแม่มาอยู่ที่บ้าน เขาไม่เห็นถึงความเคอะเขินจากแบมแบมเวลาเข้าใกล้แม่เลย ทั้งที่ก่อนนี้นานๆ เจอกันที แบมแบมกอดหอมแม่เหมือนเรื่องปกติ ทั้งที่เขาคิดว่าปกติลูกชายมักจะมีโลกส่วนตัวและพอโตก็น่าจะห่างเหินกับพ่อแม่สิ ตอนพ่อมีชีวิตอยู่เขายังเป็นเลย มันต้องมีช่วงเวลาของเราเอง แต่แบมแบมนั้นคุยกับแม่ได้ทุกเรื่องเลย เขาได้ยินเรื่องที่ไม่เคยรู้เกี่ยวกับแบมแบมจากคุณแม่เยอะมาก และคุณแม่ยืนยันเองว่าทุกเรื่องของแบมแบมแม่รู้หมด

เป็นอย่างที่คุณจีมินบอกเขา แบมแบมรักและสนิทกับแม่มาก ความสัมพันธ์แม่ลูกของทั้งคู่นั้นเป็นความสัมพันธ์ที่เขาอิจฉา เป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยมีและไม่เคยสร้างมันขึ้นมาได้สักครั้ง เพราะคนที่ได้ชื่อว่าแม่ไม่ใช่แม่ที่แสนดีอย่างนี้ คุณแม่ไม่เพียงรักและดูแลแบมแบมแต่ยังเผื่อแผ่สิ่งเหล่านั้นมาถึงเขาด้วย คุณแม่ดูแลเขาเหมือนลูกอีกคน

พี่มาร์คกลับมาแล้วเหรอครับ เหนื่อยไหม หิวรึเปล่า

แบมแบมส่งเสียงมาทักทายทั้งที่ไม่ได้ลุกมาหา มาร์คเข้าใจว่าช่วงนี้จะลุกหรือนั่งแบมแบมก็ลำบาก

กลับมาแล้วครับ เหนื่อยนิดหน่อยแต่ยังไม่หิว

วันนี้ไม่ได้ทำอาหารนะจ๊ะมาร์ค จีมินแวะมาหาแล้วเอาของอร่อยมาฝากน่ะ

ผมกินอะไรก็ได้ครับคุณแม่ คุณจีมินเธอเอาของมาให้อย่างเดียวหรือว่ามีธุระด้วยครับมาร์คเดินไปหาภรรยาพลางรูดเนคไทออกจากคอเสื้อ  

ตั้งใจแวะเอามาให้จ้ะ คงคิดถึงแบมแบมด้วยนั่นล่ะ

พี่มาร์คไปอาบน้ำสิครับจะได้มาทานข้าวกัน

อือ เดี๋ยวพี่ลงมามาร์คหอมแก้มนิ่มหนึ่งฟอดให้ชื่นใจแล้วผละไปจัดการตัวเอง

 

 

 

คิดอะไรอยู่ครับ เงียบเชียว

ครับ? นิดหน่อยน่ะแบมแบมฝืนยิ้ม นั่งให้สามีนวดให้ กังวลจนนอนไม่หลับ พี่มาร์คก็ดีแสนดี เห็นเขานอนไม่หลับก็อยู่เป็นเพื่อนทั้งที่ต้องไปทำงานแต่เช้า

เรื่องยัยหนูล่ะสิ

ครับ มะรืนก็ถึงกำหนดคลอดแล้ว ทำไมยังไม่มีอาการอะไรอีกนะ..พี่ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอครับคนเป็นแม่กังวล

ดีแล้วนี่นา ไม่ปวดน่ะดีแล้วนะ

มาร์คก็คิดอยู่ว่าแปลก แต่น่าจะเป็นไปได้ล่ะมั้งที่แม่จะไม่มีอาการเจ็บเตือนอะไรก่อนคลอดเลย เขาไม่อยากเห็นแบมแบมเจ็บปวดอะไรหรอกนะ

เดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้วนะ จะว่าไวมันก็ไวนะครับ

รออีกไม่นานก็จะได้เจอเมเบลแล้ว เหมือนช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมามันเป็นความฝันเลย

พี่ว่ายังช้าอยู่ดี พอคิดว่าเหลือเวลาอีกนิดเดียวที่จะได้เห็นเมเบลพี่ก็ตื่นเต้นมากเลยนะ

ไม่รู้ว่าพ่อคนอื่นจะเป็นเหมือนกันไหมนะ แต่มาร์คตื่นเต้นมากยิ่งใกล้คลอดก็ยิ่งคิดแต่เรื่องเมเบลจนไม่เป็นอันทำอะไร 

นอนไหม นั่งนานๆ เดี๋ยวเมื่อยอีกนะ

แบมนอนไม่หลับนี่ครับ

จะทำอะไรดีจะได้หลับ

อืม..ไม่รู้

มานอนกอดกันเถอะจะได้หลับ

เราก็นอนกอดกันทุกคืนอยู่แล้วนี่ครับ

ไปนั่งเล่นข้างนอกไหมล่ะ ไปโดนลมธรรมชาติบ้างน่าจะดีกว่าแอร์ในห้องนะ เดินไหวหรือเปล่า

แบมขี้เกียจลุก พอแล้วล่ะครับ นอนก็ได้ เดี๋ยวก็หลับไปเองล่ะมั้งนะ

แบมแบมจับมือสวยเอาไว้ให้หยุดนวดแล้วบอกในคำที่มาร์คอยากได้ยินที่สุด มาร์คอยากให้แบมแบมพักผ่อนให้มากๆ

 

 

 

 

 

แบมเป็นอะไรไปจ๊ะ สีหน้าไม่ดีเลยลูก

อังศนาทักลูกขณะวางจานผลไม้และน้ำผลไม้ลงบนโต๊ะกระจก นอกจากใบหน้าหวานจะดูไม่ดีแล้ว ยังขยับตัวยุกยิก จับเอวจับท้องตลอด

แบมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยน่ะครับ

ไปนอนพักในห้องหน่อยไหมจ๊ะ มาเถอะ แม่พาไปอังศนาเข้าไปพยุงลูกให้ลุกขึ้นแล้วประคองพาไปที่ห้องนอนเล็กชั้นล่างที่มาร์คจัดให้เป็นที่นอนกลางวันของแบมแบม           

มีอะไรก็โทรเรียกแม่ทันทีเลยนะแบมแบม แม่จะไม่ล็อกห้องนะจ๊ะอังศนาประคองลูกลงนอนแล้ววางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะข้างเตียงที่แบมแบมจะหยิบได้ถนัด  แบมแบมพยักหน้า

ครับแม่

 

 

 

โอ๊ย..แบมแบมตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บที่ไม่เคยเผชิญมาก่อนหลังจากเผลอหลับไปได้ไม่ถึงยี่สิบนาที

แบมแบมพยายามอยู่นิ่งๆ เผื่อความปวดนั้นจะหายไป แต่มันกลับไม่หายและปวดทุก 10 นาทีจนต้องหันไปหยิบโทรศัพท์โทรเรียกแม่ที่อยู่ข้างนอก

แม่ครับ..แบมปวดท้อง..

<จ้ะๆ เดี๋ยวแม่เดินไปหานะ!>

แบมแบมกำโทรศัพท์ไว้แน่นแล้วร้องออกมาเมื่อความเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ

แบม! เป็นไงบ้างจ๊ะอังศนาเร่งฝีเท้าเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงบนเตียง จับมือลูกไว้

แบมปวดท้อง..ไม่รู้ว่าเจ็บเตือนหรือเปล่า

ปวดมากไหมอังศนาวางมือลงบนท้องกลม  หน้าตื่น ทั้งตกใจและกังวลตามไปด้วย

สีหน้าแบมแบมไม่ดีเลย  ก่อนหน้านี้ลูกไม่เคยมีอาการอะไร ไม่มีเลยสักนิดเดียวจนกระทั่งวันนี้ ก่อนถึงกำหนดคลอดแค่วันเดียว

แบมแบมตอบอะไรแม่ตอนนี้ไม่ได้ อาการเจ็บมันวิ่งร้าวลงไปที่สะโพกเหมือนจะหลุดออกมาเลย มาเป็นพักๆ ตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้วแต่ตอนนี้ปวดสุดๆ ถึงกับต้องร้องโอดโอยออกมา

เป็นไงบ้างแบม ปวดยังไงบอกแม่ซิ

มัน..ปวดมากเลยแม่..แบมไม่โอเคเลย..แบมแบมบอกแล้วร้องออกมาอีก ปวดหน่วงแถวหลังและก้น มันค่อยๆ เจ็บแล้วพีคสูงสุดลงไปด้านล่างจนต้องร้องออกมาอีก  

อังศนาเห็นใบหน้าหวานมีเหงื่อซึมก็คิดว่าไม่น่าจะแค่ปวดเตือนแล้วล่ะ

แม่ว่าน่าจะปวดท้องคลอดน่ะจ้ะ แม่จะไปเอาของในห้องก่อน แบมรอแม่แป๊บนะลูก

ครับ

ทนหน่อยนะแบมอังศนาจูบขมับลูกเบาๆ แล้วลุกออกไปทันที 

อังศนาวิ่งลงบันไดมาพร้อมกระเป๋าที่เตรียมไว้สำหรับไปโรงพยาบาล เอากระเป๋าไปไว้ที่ห้องนั่งเล่น ก้าวเร็วๆ ไปในห้องนอนเล็กพร้อมเสื้อคลุมลูก

หญิงสาวสวมเสื้อให้ลูกก่อนแล้วไปหยิบของจำเป็นใส่กระเป๋า

อืม..ไม่น่าจะลืมอะไรแล้วนะ ไปกันเถอะแบมแบม อังศนาพึมพำกับตัวเอง แบมแบมมองแม่ที่เข้ามาประคอง พรูลมหายใจ ข่มความเจ็บเอ่ยขึ้น

ลืมมือถือไม่ใช่เหรอครับ..

อ่า! จริงด้วยให้ตายเถอะ เธอตื่นเต้นจนจะทำอะไรไม่ถูกแล้ว

 

 

 

            แบมไม่โทรหามาร์คหน่อยเหรอลูก เขาจะได้ตามไปที่โรงพยาบาลทันไง

อังศนาบอกลูกชายขณะขับรถพาลูกไปโรงพยาบาล แบมแบมส่ายหน้า

มันเวลางานนี่ครับแม่

เวลาไหนก็ต้องโทรจ้ะ เร็วสิจ๊ะ โทรไปบอกหน่อยเถอะ เขาเฝ้านับวันคอยยัยหนูเมเบลเลยไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวมารู้เอาตอนลูกคลอดไปแล้วได้งอนยกใหญ่

แบมแบมหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาส่งข้อความไปหาสามี

ไม่โทรไปล่ะจ้ะ บางทีเขาอาจจะไม่ได้อ่านข้อความ

แบมแบมเปลี่ยนไปโทรออกตามที่แม่บอก ถ้าบอกเรื่องจะคลอดตอนนี้พี่มาร์คได้โดดงานแน่

 

 

           

            มาร์คละความสนใจจากงานชั่วขณะเพื่อรับโทรศัพท์ ช่วงนี้เขามักจะรับทุกสายเร็วเท่าที่ทำได้เพราะกลัวว่าจะเป็นสายจากแบมแบมแล้วไม่ได้รับ

            ครับแบมแบม

<พี่มาร์ค..แบมกำลังจะไปโรงพยาบาลนะครับ>

หืม? ไปโรงพยาบาล ไปทำไมครับแบมมาร์คทิ้งปากกาในมือทันที ใจเต้นเมื่อคิดไปเองว่าจะเป็นเหตุผลเดียวที่น่าเป็นไปได้ที่สุดในตอนนี้

<จะคลอดน่ะครับ..โอ๊ย..แค่นี้ก่อนนะ>

คลอด! เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ ด้วย!

มาร์คลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงาน ไม่สนใจงานอีกต่อไปแล้ว คว้าโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋าเสื้อแล้วออกจากห้องทันที

คุณยองแจเลื่อนประชุมให้ด้วยนะครับ ผมอาจจะเข้ามาบ่ายๆ ไม่สิ วันนี้ผมจะไม่เข้ามาบริษัทอีกแล้ว เลื่อนทุกนัดออกไปก่อน

เดี๋ยวครับ ท่านจะออกไปไหนครับ เผื่อใครถามผมจะได้แจ้งได้ยองแจเกือบเรียกไว้ไม่ทันเมื่อเจ้านายสั่งเสร็จก็รีบเดินต่อไป

แบมจะคลอดแล้วน่ะครับมาร์คหันกลับมาบอกแล้วรีบเดินจากไป

คลอด! อ่า คลอดแล้วเหรอเนี่ยยองแจยิ้มกว้าง ตื่นเต้นแทนเลย ไม่แปลกใจที่เจ้านายรีบร้อนออกไปขนาดนั้น

 

 

 

 

 

ไม่เป็นไรนะที่รัก แม่อยู่ตรงนี้ พอผ่านความเจ็บปวดไปได้ความสวยงามจะเกิดขึ้นนะ ยัยหนูที่น่ารักไง

อังศนาลูบผมนุ่มของลูกอย่างเบามือ ให้กำลังใจ

แม่..แบมแบมจับตุ๊กตาหมีสีขาวตัวเล็กบนอกเอาไว้ ตุ๊กตาเน่าตัวเก่าที่แบมแบมยังเก็บไว้แม่ก็ยังอุตส่าห์เอามันติดกระเป๋ามาด้วย และแบมแบมก็ขอบคุณที่แม่เอามันใส่กระเป๋ามา

ไม่เป็นไรนะ แบมทนได้อยู่แล้วอังศนาจับมือข้างที่ว่างของลูกไว้ ประทับจูบลงบนหลังมือเรียวและนิ่งค้างไว้อย่างนั้น

แบมแบมรู้สึกดีขึ้นมากที่มีแม่อยู่ข้างๆ แม้จะกำลังเจ็บปวดมากก็ตาม

มาร์คยืนอยู่หน้าประตูห้องรอคลอด มองภาพของภรรยาและแม่ด้วยรอยยิ้ม เขารีบวิ่งมาและเกือบยั้งคำเรียกไว้ไม่ทัน

เป็นความผูกพันที่ช่างล้ำค่าและน่าประทับใจมาก เขาไม่เคยนึกถึงมาก่อนเลยว่าภาพที่คุณแม่เข้ามาให้กำลังใจแบมแบมนั้นจะเป็นภาพที่งดงามแบบนี้

มาร์คหยิบกล้องบันทึกภาพนั้นโดยไม่รู้ตัว

มาร์คเห็นถึงความรัก ความอบอุ่น และความผูกพันที่แสดงออกมาผ่านแววตาสวยคู่นั้น รักและห่วงใยในฐานะคุณแม่คนหนึ่งถึงลูกของเธอที่กำลังจะได้เป็นแม่คนเช่นกัน

คุณอังศนาอยู่กับแบมแบมอยู่ในช่วงเวลาที่ดีที่สุดของคนเป็นแม่ เพื่อคอยให้กำลังใจและอยู่เคียงข้างกัน

มาร์คไม่ไปเตรียมตัวเข้าห้องคลอดเหรอจ๊ะ

อังศนาเงยหน้ามองลูกเขยที่เข้ามาในห้องตอนไหนก็ไม่รู้ มาร์คมองกล้องวีดิโอในมือ แบมแบมลังเลที่จะพูดบางอย่างออกมา

แบม..มีอะไรจะบอกพี่เหรอครับมาร์คเข้าไปยืนข้างเตียงภรรยา

พี่มาร์ค..แบม..คือว่าแบมแบมไม่กล้าขอเพราะใจยังลังเล

ใจหนึ่งอยากให้พี่มาร์คเข้าไปในห้องคลอดเพื่อรอดูลูกด้วยกัน แต่อีกใจก็อยากให้แม่เข้าไปแทนพี่มาร์ค

มาร์คยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับคุณแม่ เมื่อคุณแม่ปล่อยมือแบมแบมเขาก็จับมืออีกข้างของแบมแบมไว้

คุณแม่ไปเตรียมตัวเถอะครับ ผมจะอยู่เป็นเพื่อนแบมแบมเองมาร์คเอ่ยกับอังศนาเหมือนเข้าไปอยู่ในใจแบมแบม ร่างบางแปลกใจที่สามีพูดในสิ่งที่ตนจะขอพอดี

แม่ไม่เข้าหรอกจ้ะ มาร์คเข้าไปเป็นเพื่อนแบมเถอะ นี่เป็นช่วงเวลาของครอบครัวนะ

ผมว่าสำหรับแบมแบม..การที่คุณแม่เข้าไปด้วยจะทำให้รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยมากกว่านะครับ ไว้ผมเข้าไปเป็นเพื่อนแบมตอนมีน้องให้เมเบลก็ได้ แต่วันนี้ผมอยากให้คุณแม่ไปกับแบมแบม ผมจะอยู่เป็นเพื่อนแบมแบมจนกว่าจะเข้าห้องคลอดเอง

มาร์คไม่ได้นึกเสียดายช่วงเวลาที่จะได้เห็นเมเบลเป็นคนแรก

อย่าตัดสินใจเอาเองสิจ๊ะ แบมแบมว่าไง เราก็อยากให้มาร์คเข้าไปสินะอังศนาเอ่ยกับลูกชาย แบมแบมส่ายหน้าช้าๆ

พี่มาร์คพูดในสิ่งที่แบมคิดไว้พอดีครับแม่ แบมอยากให้แม่อยู่เป็นเพื่อนแบมจนกว่าเมเบลจะออกมา แบมอยากให้ยายของเมเบลเห็นแกคนแรก

ฝากคุณแม่ถ่ายวิดิโอให้ด้วยนะครับมาร์คยื่นกล้องให้คุณอังศนา เธอลังเลจนมาร์คต้องเอื้อมมือไปจับมือเธอให้รับไว้

            แน่ใจนะจ๊ะว่าต้องการอย่างนี้กันอังศนาถามย้ำ แบมแบมและมาร์คพยักหน้าพร้อมกัน

 

 

มาร์คผุดลุกผุดนั่งอยู่หน้าห้องคลอด นั่งเก้าอี้ได้แป๊บเดียวก็ต้องลุกมาเดินไปเดินมา ทั้งกังวลและตื่นเต้น ในใจนึกอยู่ตลอดว่าขอให้ยัยหนูออกมาอย่างปลอดภัยและแข็งแรง

เขาอยากจะเร่งเวลาให้เดินเร็วกว่านี้ อยากเจอทั้งสองคนในห้องนั้นเร็วๆ

 

 

ลูกสาวนะคะ

เวลาผ่านไปพักใหญ่มาร์คก็ได้ยินเสียงหวานๆ ของนางพยาบาลที่เข็นเตียงเล็กๆ ของทารกน้อยออกมาจากห้องคลอด ร่างสูงก้าวยาวๆ ไปหายัยหนูด้วยความดีใจ

“Mabel..”

 

 

แม้มาร์คจะไม่ได้เจอลูกสาวคนแรกแต่เขาก็พอใจที่จะได้ยืนมองยัยหนูอยู่ตรงนี้ ไม่ว่าจะเจอตอนไหนก็เหมือนกันยัยหนูของเขาน่ารักที่สุด น่ารักกว่าเด็กทุกคนที่นอนในห้องเด็กแรกเกิดนี้เลย ถึงจะยังดูไม่ออกว่าเหมือนใครก็เถอะนะ

เมเบลของพ่อตัวเล็กจังเลย แต่อีกหน่อยก็คงตัวอ้วนกลมแล้วล่ะนะ

ลูกสาวของเขา ลูกสาวสุดที่รักที่รอมานานหลายเดือน

ความรู้สึกในใจของมาร์คมันเต็มตื้นจริงๆ ปีติยินดีจนบอกไม่ถูก เหมือนความสุขมันล้นปรี่ออกมาเลย เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาและแบมแบมช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน 

เอ..อยู่ไหนนะ ห้องนั้นหรือเปล่า

ใช่ที่ไหนล่ะพ่อ อีกห้องนึงต่างหาก

            มาร์คมองคนที่มาเยี่ยมคุณแม่เพิ่งคลอด พอเห็นชายสูงวัยและชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขาเดินมาด้วยกันก็นึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่ได้โทรบอกเรื่องที่แบมแบมคลอดกับคนที่บ้านเลย

           

 

            แบมยังไม่ตื่นหรือครับคุณแม่มาร์คเข้ามาในห้องพักภรรยา เอ่ยถามคนที่นั่งบนโซฟา

ยังเลยจ้ะคงอีกสักพัก มาร์คกลับไปทำงานก่อนเถอะ เย็นๆ ค่อยมาใหม่ก็ได้ ตอนนั้นแบมแบมคงตื่นแล้วล่ะจ้ะอังศนามองไปทางลูกชายที่ยังอยู่ในนิทรา

มาร์คมองนาฬิกา เที่ยงกว่าไปแล้ว กลับไปทำงานตอนบ่ายก็ได้นะ แต่เขายกเลิกนัดไปหมดแล้วน่ะสิ หรือว่าจะกลับไปเคลียร์งานเอกสารดีนะ

ถ้าอย่างนั้นผมไปทำธุระก่อนก็แล้วกันครับเดี๋ยวจะมาใหม่

จ้ะ

คุณแม่จะเอาอะไรไหมครับ ผมจะได้กลับบ้านไปเอามาให้

อ่า ถ้ากลับบ้านช่วยเอากระเป๋าสีขาวที่แม่วางไว้บนเตียงมาด้วยแล้วกันนะ แม่เก็บของไว้สำหรับมานอนเฝ้าแบมไว้แล้วแต่ตอนมาแม่รีบหยิบมาแต่ของแบมแบม

ได้ครับ เดี๋ยวผมเอามาให้

ขอบใจจ้ะ

            มาร์คไล้นิ้วบนแก้มภรรยา ก้มลงจูบที่หน้าผากแผ่วเบาหนึ่งครั้ง ก่อนออกจากห้องไป

 

 

 

 

 

            ยัยหนูนอนหลับอีกแล้วเหรอจินยองรอจนหลานกินนมแม่เสร็จก็เดินมาเมียงมองหลานอยู่ข้างเตียง แบมแบมกอดร่างน้อยไว้กับอก เงยหน้ามองจินยองด้วยรอยยิ้ม

กินอิ่มปุ๊บก็หลับปุ๋ยไปอีกแล้วล่ะครับแบมแบมพูดพลางกล่อมยัยหนูไปด้วยเบาๆ

เด็กนี่ดีจังน้าจินยองมองหลานด้วยความเอ็นดู

ถึงอยากจะอุ้มแค่ไหนก็ต้องรอก่อนนะจินยองซังวูมองเหลนจนพอใจก็ไปนั่งที่โซฟา กำลังคิดว่าจะให้ของขวัญอะไรเหลนสาวดี

ผมรู้หรอกน่า ไม่อุ้มหรอกครับ

ไม่เพียงจินยอง ทุกคนที่มาเยี่ยมไม่ว่าจะเพื่อนรักจีมิน คุณปู่ คุณเจย์ หรือพี่ทั้งสี่ที่ทีบี แบมแบมเตือนทุกคนว่าห้ามสัมผัสแตะตัวยัยหนูเด็ดขาดจนกว่าจะครบ 1 สัปดาห์หลังคลอด ความจริงแบมแบมอยากจะสั่งห้ามเยี่ยมด้วยซ้ำแต่ถ้าห้ามจริงๆ ทุกคนคงไม่ยอมแน่ ขอแค่ได้เห็นหน้ายัยหนูน้อยทุกคนก็พอใจแล้ว

ที่แบมแบมห้ามก็เพราะกลัวว่าลูกอาจเกิดอันตรายหรือไม่สบายได้ ไม่อยากให้ลูกน้อยแรกคลอดสัมผัสกับสารเคมีต่างๆ ไม่ว่าจะน้ำหอม เครื่องสำอาง หรือเสื้อผ้าที่มีลวดลายต่างๆ เพราะอาจทำให้ผิวของเมเบลระคายเคืองได้

ตอนแรกจินยองก็ไม่ยอมและไม่ฟังคำห้ามด้วย แต่คุณอังศนาบอกว่าไม่ใช่แค่เรื่องความปลอดภัยของเมเบลที่อาจเกิดการติดเชื้อ แต่มันเป็นเรื่องอารมณ์ของคุณแม่หลังคลอดด้วยที่มีผลกระทบ ทั้งอาการเหนื่อยล้าและอาการซึมเศร้าหลังคลอด ถ้าแบมแบมต้องมาเจอเหตุการณ์ที่มีแต่คนมาวุ่นวายกับลูกจะยิ่งส่งผลกระทบต่อจิตใจทำให้แย่ลงกว่าเดิม พอเป็นอย่างนี้ทุกคนเลยทำได้แค่มองยัยหนูอยู่ห่างๆ เท่านั้น

            พี่มาร์คจะทำอะไรครับแบมแบมเกลี่ยนิ้วบนผิวแก้มนุ่มของลูกแผ่วเบา ถามสามีที่มานั่งข้างเตียงพร้อมอุปกรณ์ในมือ รู้ว่าคืออะไรแต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไร

ของขวัญสำหรับยัยหนูไงครับ พี่คิดตั้งนานว่าจะทำอะไรดี

แล้วจะทำอะไรครับ

พี่จะวาดรูปยัยหนูไง รูปวันแรกที่แกเกิดมา เอาเก็บไว้ให้ยัยหนูดู

โหย..พ่อคนโรแมนติก ไม่มีกล้องถ่ายรูปหรือไงจินยองแซวน้องชาย มาร์คอมยิ้ม

กล้องก็ส่วนกล้องสิครับ ภาพวาดก็ส่วนภาพวาด แต่พูดให้ดูดีไปอยางนั้นล่ะก็แค่รูปสเก็ตช์น่ะ

มาร์คเปิดสมุดสเก็ตช์และถือดินสอเตรียมพร้อม รอคุณแม่หาหมอนมารองอุ้มยัยหนูที่กำลังจะเป็นนางแบบตั้งแต่อายุหนึ่งวัน

เห็นท่าทางตั้งอกตั้งใจของสามีแล้วแบมแบมก็อดยิ้มไม่ได้

            ทั้งที่มีอยู่ในห้องอีกหลายคน แต่สามคนพ่อแม่ลูกก็อยู่ในโลกส่วนตัวกันไปแล้ว

มองตาไม่กระพริบเลย อยากมีอีกคนหรือไงคุณ”     จินยองสะดุ้งเฮือก ศอกใส่ท้องของคนที่มาเงียบๆ ไม่ให้สุ้มให้เสียง

แจบอมหัวเราะ เกยคางกับบ่าบางมองไปยังคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ที่กำลังใช้เวลาครอบครัวด้วยกัน มองแล้วเห็นความรักอบอวลออกมาเลย

ปู่ว่าเรากลับบ้านกันดีไหม แบมแบมจะได้พักผ่อน ให้เวลาส่วนตัวกับน้องเถอะ

ซังวูมองไปยังภาพแสนอบอุ่นที่น่าประทับใจของหลานชายแล้วบอกหลานคนโตและหลานเขย เห็นมาร์คมีความสุขมากๆ อย่างนี้ปู่อย่างเขาก็ปลื้มใจไปด้วย

            แต่ผมยังไม่อยากกลับนี่นาจินยองอิดออด ยังอยากอยู่ดูหลาน

คุณจะอยู่ต่อทำไม จินฮวานก็รอทานข้าวอยู่ หนีแกมาหาน้องแกก็งอนจะแย่แล้ว

แจบอมพูดถึงลูกชายที่งอแงจะตามมาดูน้องด้วยให้ได้ อยากเห็นน้อง แต่แบมแบมเพิ่งคลอดเขาไม่อยากให้ลูกมาป่วนน้าแบมแบมจนไม่ได้พักผ่อน และน้องก็ยังเล็กนัก จินฮวานยังเล่นด้วยไม่ได้

            นั่นสิจินยอง คนอื่นมาเยี่ยมเขาก็มาแป๊บเดียวก็กลับ คิดถึงก็มาใหม่พรุ่งนี้สิ

            ซังวูเสริมอย่างเห็นด้วยกับแจบอม คุณเจย์และหนูจีมินยังไม่อยู่รบกวนเลย

            ก็ได้ครับ ไปละนะมาร์ค แบมแบม กลับก่อนนะครับคุณป้าเดี๋ยวจะมาใหม่

จินยองบอกลาทุกคนแล้ว แต่ปากบอกจะไปก็ไม่ก้าวเดินสักทีจนแจบอมต้องลากออกไป ร่างบางโวยวายเบาๆ เคล้าไปกับเสียงหัวเราะของซังวู

 

TBC.

**

ตอนนี้หนังสือถูกจองหมดแล้วแต่กล่องBox set เปล่ายังเหลืออยู่นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 257 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,151 ความคิดเห็น

  1. #6076 My love markbam (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:52
    มีน้องให้จิยฮวานอีกคนเลย จินยอง
    #6,076
    0
  2. #5911 Harukim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:20
    จินฮวานก็บอกหม่าม้าเลยว่าอยากมีน้อง
    #5,911
    0
  3. #5801 ChayapornSs (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 18:19
    น่ารัก ครอบครัวสมบูรณ์แล้ว ตะดีกว่านี้ถ้าเมเบลมีน้องมาเล่นด้วย5555
    #5,801
    0
  4. #5766 คนแมนซังนัมจา~ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 01:10
    ดีใจจัง
    #5,766
    0
  5. #5732 shierichi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 16:51
    ยัยหนูมาแล้นนน
    #5,732
    0
  6. #5721 m_natni_mb (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 20:22
    น่ารักอ่ะ
    #5,721
    0
  7. #5720 kkbamx2mb (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 03:05
    มารอแว้วววววว คิดถึงจัง
    #5,720
    0
  8. #5718 markbammuay (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 18:21
    แปลกดีนะ จริงๆ
    #5,718
    0
  9. #5712 เคเฮชเย็นเย็น (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 17:38
    น่ารักจัง
    #5,712
    0
  10. #5706 Aya1111 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 16:51
    มาร์คแบมนี่รักกันแบบม๊ากมากกกก
    #5,706
    0
  11. #5704 Kookik Tuan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    หนังสือยังเหลืออยู่ไหมค่ะ ฮืออออ มาไม่ทันนน
    #5,704
    0
  12. #5702 Nham Worakamon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 17:32
    รอนะค้าา
    #5,702
    0
  13. #5700 m_natni_mb (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 00:41
    สนุกมากค่ะ ต่อ
    #5,700
    0
  14. #5699 Mermaidtears (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 00:12
    น่ารักกกกกร้องเลยอ่ะ
    #5,699
    0
  15. #5698 zton9397 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 23:13
    น่ารักกันจังเลยยยยเมเบลเกิดเเล้วว
    #5,698
    0
  16. #5697 Aujacharee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 12:06
    หลานเกินแย้ววว
    #5,697
    0
  17. #5696 Jongwan Ppmman (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 19:39
    ฮื่ออออออ ละมุนมากกกกก รักก พี่มาร์คดีมากอ่ะะ หาได้ที่ไหนคะแบบนี้ -///-
    #5,696
    0
  18. #5691 De-nee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 17:25
    โอยครอบคลัวนี้ละมุนมากกกกเลยพี่มาร์คเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากๆเลยอ่ะดีใจกับก้อนจังเลยที่มีสามีดีๆแบบนี้ทั้นหล่อทั้งรวยทั้งเก่งโว๊ะผู้ชายแบบนี้จะไปหาได้จากไหนอ่ะ!💞💞💞
    #5,691
    0
  19. #5690 fafofafu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 01:05
    ครอบครัวอบอุ่นมากกก คือดีอ่ะ อยากมีบ้าง
    #5,690
    0
  20. #5689 Anuchu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 00:27
    เนื้อเรื่องมันดีต่อใจมากกกก มาเศร้าตอนท้ายที่ไรต์บอกว่า หนังสือถูกจองหมดแล้ววววว เขาอยากได้บ้างงงงง ก็เขายังบ่มีตังงงงอ่า (รันทดแท้ ??)
    #5,689
    0
  21. #5687 multuan98a (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 19:26
    งื้อออยัยหนูเมเบลคุณพ่อก็ช่างคิดจะวาเรูปลูกเฮ้อออครอบครัวสุขสันต์?
    #5,687
    0
  22. #5686 Castella_ombra (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 16:12
    อบอุ่นจัง น่ารักกก
    #5,686
    0
  23. #5681 yadara (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:29
    คลอดแล้ววววววววววววววว มาร์ควาดรูปลูกด้วยดีจังอบอุ่นมากกก
    #5,681
    0
  24. #5680 vachara (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 11:44
    เรื่องนี้เราชอบตรงลูกๆเขียนความในใจถึงบรรดาแม่ มันฮาแล้วโดนใจมากกกกกกจริงๆ
    #5,680
    0
  25. #5679 Teoy0330 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 10:41
    คลอดแว้ววว มันอิ่มเอมใจมากๆเลยยยย
    #5,679
    0