เปิดรีปริ้นท์(GOT7) มายาเกี้ยวรัก Markbam,khunyug,jackjae,bnior

ตอนที่ 33 : Chapter 26 Because of you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 247 ครั้ง
    25 เม.ย. 60

        



เอกสารที่สั่งได้แล้วครับ

มาร์คเงยหน้ามองเลขานุการที่วางแฟ้มงานด้วยใบหน้าซีดเซียว ด้วยความเป็นห่วงจึงถามออกไป

ไม่สบายหรือครับ?”

ครับ?”

คุณหน้าซีดๆ นะ เหมือนจะเป็นลมเลย เป็นอะไรหรือเปล่าครับ

เปล่านี่ครับ สบายดี

พักผ่อนบ้างนะ

ท่านควรบอกตัวเองด้วยครับยองแจไม่ได้ยอกย้อน แต่เจ้านายทำงานหนักจริงๆ

เอาเถอะครับ ถ้าคุณรู้สึกไม่ดีก็ลาไปหาหมอได้นะ

ขอบคุณมากครับยองแจยิ้มเซียวให้เจ้านาย หมุนตัวเดินกลับออกไป มาร์คยังมองตามด้วยความเป็นห่วง

 

 

เมื่อนั่งลงที่เก้าอี้ทำงานของตนเองได้ยองแจก็ฟุบลงกับโต๊ะทำงานเพราะอาการวิงเวียนคลื่นไส้

รู้สึกแย่มากเลย หรือเขาจะทำงานหนักเกินไปจริงๆ ไม่ค่อยได้พักผ่อนซะด้วยสิ

 

 

 

 

 

 

            แบมแบมเขียนเครื่องหมายถูกลงไปในแผ่นชาร์ตสำหรับนับลูกดิ้นที่ได้มาจากตอนไปอบรมคุณแม่ตั้งครรภ์มา หมอแนะนำให้เริ่มนับตอนที่ 28 สัปดาห์ และตอนนี้เขาก็ใช้มันมาได้เกือบสี่สัปดาห์แล้ว การได้เฝ้าดูยัยหนูในท้องก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งของแบมแบม

ตามที่คุณหมอสอนมาจะมีสองวิธี นับเวลาไหนก็ได้ แบมแบมว่างก็เลยนับมันทั้งสองแบบเลยทั้งนับใน 1 ชั่วโมงว่ายัยหนูดิ้นได้กี่ครั้ง ซึ่งปกติขั้นต่ำก็ต้องดิ้น 3 ครั้ง กับนับว่าดิ้น 10 ครั้งแล้วจับเวลาเอาว่าใช้เวลาไปเท่าไร โดยปกติแล้วมันต้องไม่ควรเกิน 1 ชั่วโมง

            “เอวันนี้เมเบลดิ้นน้อยจังเลยนะลูก..สองวันแล้วนะคะที่เป็นแบบนี้ แบมแบมอดห่วงไม่ได้ 

แบมแบมติดพูดกับยัยหนูว่าคะค่ะตามพี่มาร์คมา ฟังพี่มาร์คคุยกับลูกด้วยเสียงนุ่มๆ อบอุ่นใจแล้วมันน่ารักดีเลยพูดบ้าง

ไม่ดิ้นอีกหน่อยเหรอลูกมือเรียวลูบท้องกลมอายุ 31 สัปดาห์แผ่วเบา

แบมแบมห่วงแต่ยังใจเย็นอยู่ได้เพราะคุณหมอเคยบอกว่าถ้านับแล้วน้อยกว่ามาตรฐานก็อย่าเพิ่งตกใจให้เริ่มนับใหม่ บางทีลูกอาจแอบงีบหลับระหว่างที่แม่นับได้เพราะเจ้าเด็กน้อยจะหลับ 20-40 นาทีต่อครั้งแน่ะ

โอเคๆ หนูอาจจะขี้เกียจก็ได้นี่นะแบมแบมจะพยายามเข้าใจลูก

นานๆ ลูกจะถีบแรงๆ สักที แม้จะเจ็บแต่การที่รู้ว่าลูกดิ้นก็ทำให้รู้สึกดีกว่าไม่ดิ้นล่ะนะ

แบมแบมเก็บแผ่นกระดาษกลับเข้าที่ ออกแรงยันโต๊ะที่ใช้เขียนหนังสือเพื่อพยุงกายลุกขึ้น อีกไม่กี่สัปดาห์ยัยหนูก็จะออกมาแล้ว และสภาพร่างกายแบมแบมก็เปลี่ยนไปมาก

ยิ่งใกล้คลอดมากเท่าไหร่ท้องยิ่งขยายใหญ่ขึ้น ทำให้แบมแบมรู้สึกอึดอัดมาก ทั้งเคลื่อนไหวอะไรไม่สะดวกแล้วยังอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัวอีก ไม่แค่ปวดเอวหรือปวดหลัง แต่รวมไปถึงต้นขาและก้นกบด้วย จะโยคะหรือออกกำลังกายให้คลายเมื่อยเหมือนก่อนหน้านี้ก็ทำไม่ไหวแล้ว

มีลูกสักคนลำบากมากเลยนะ ตอนเด็กๆ เขาคงไม่ดื้อกับแม่มากเกินไปหรอกใช่ไหม

คิดถึงคุณยายจังเลยนะเมเบล

แบมแบมเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ค่อยๆ หย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้โยกอย่างระมัดระวัง สำหรับเขาแล้ว การได้นั่งเอนหลังไปมากๆ หน่อยแบบกึ่งนั่งกึ่งนอนมันสบายตัวกว่านั่งโซฟาตัวหนาหรือนอนบนเตียงไปเลย

อีกเก้าอาทิตย์..กำหนดคลอดของหนูที่คุณหมอบอกไว้อีกเก้าอาทิตย์แน่ะจ้ะ ถึงจะไม่ค่อยสบายตัวแต่แม่ไม่ให้หนูออกมาก่อนกำหนดหรอกนะ จะทนให้ถึงกำหนดคลอดไปเลย

            แบมแบมคุยกับลูกทุกวันแก้เหงาเพราะไม่ได้ออกไปไหน จะออกไปข้างนอกก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

เขาก็เป็นคนสุขภาพแข็งแรงมาตลอดเลยนะ แต่การที่มียัยหนูอยู่ด้วยอีกคนทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอลง ไม่ได้จะโทษลูกหรอก เขาเพิ่งเผชิญกับเรื่องแบบนี้ครั้งแรกก็อดคิดมากและกังวลไปสารพัดไม่ได้

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแทรกเสียงเพลงที่แบมแบมเปิดคลอไว้เป็นเพื่อน แบมแบมเอื้อมมือไปทางโต๊ะตัวเล็กข้างเก้าอี้โยกเพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือ

ทุกที่ในบ้านที่เป็นที่นั่งเล่นของแบมแบม มาร์คจะหาโต๊ะที่พอดีกับเก้าอี้มาตั้งใกล้ๆ จะได้ให้แบมแบมวางของและหยิบได้สะดวก โดยเฉพาะโทรศัพท์มือถือที่ต้องอยู่ใกล้ตลอดเผื่อมีเรื่องฉุกเฉินจะได้โทรหาคนช่วยได้ทัน 

            <เป็นไงบ้างแบมแบม คิดถึงจังเลย>

            “ครับแม่ กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลยแบมแบมยิ้มกว้างเมื่อปลายสายเป็นมารดา

<อยู่คนเดียวอีกแล้วใช่ไหมจ๊ะเนี่ย>

            “ครับ พี่มาร์คไปทำงานน่ะ แม่ว่างเหรอ

<จ้ะ แม่ออกมาดูความคืบหน้าโรงงานกับพี่คุณเขาน่ะ แล้วเลยเข้ามาตลาดซื้อของกัน พอเห็นคนท้องก็เลยคิดถึงแบมขึ้นมา อยู่คนเดียวคงเหงาแย่เลยนะ>

เสียงแม่ฟังดูห่วงใย แค่ได้ยินแบมแบมก็น้ำตารื้นแล้ว ดีใจที่แม่โทรมา

นิดหน่อยครับแต่ชินแล้ว เย็นๆ พี่มาร์คก็กลับแล้วน่ะครับ อยู่คนเดียวไม่กี่ชั่วโมงเอง

<นี่กินอะไรหรือยังล่ะลูก>

เรียบร้อยแล้ว แม่ล่ะแบมแบมไม่ได้บอกต่อว่ากินไปได้เยอะหรือน้อยแค่ไหน

แม้ตอนนี้จะไม่แพ้ท้องแล้วแต่ก็ยังกินไม่ค่อยได้อยู่ดี มันจุกแน่นไปหมด เคยถามคุณหมอ เธอบอกว่าเป็นเพราะเจ้าตัวเล็กที่โตขึ้นจนไปเบียดพื้นที่กระเพาะอาหารและลำไส้ของแม่เข้า ทำให้แม่กินอาหารได้น้อย กินไปนิดเดียวก็รู้สึกจุกหรือท้องอืด แต่แบมแบมก็พยายามกินอะไรที่มันย่อยง่ายแล้วไม่กินจนอิ่มมากไป และกินให้มันบ่อยๆ แทน ถ้าเขาไม่กินยัยหนูก็ไม่แข็งแรงน่ะสิ

<เพิ่งกินไปจ้ะ เราเจอขนมของโปรดหนูด้วย ในโซลก็คงหากินไม่ได้ง่ายๆ แม่อยากจะซื้อไปฝากจังแต่กว่าจะส่งไปถึงมันก็คงกินไม่ได้แล้วล่ะ>

ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่คิดถึงแบมก็ดีใจแล้ว

<สุขภาพหนูเป็นไงบ้างล่ะลูก น่าจะให้มาร์คหาคนมาอยู่เป็นเพื่อนสักคนนะ เวลาเข้าห้องน้ำหรือเดินเหินอะไรจะได้ไม่ต้องกังวล แม่เป็นห่วงจัง>

แบมอยู่ได้ครับแม่ วันๆ ก็นั่งๆ นอนๆ ไม่ค่อยได้เดินไปไหนหรอกครับ ตอนนี้แบมก็ปกติดีครับ เมเบลก็แข็งแรงมาก ใกล้คลอดหมอยิ่งนัดถี่ ตอนนี้นัดเป็นสองสัปดาห์ครั้งแล้วล่ะ

<หนูปกติดีก็ดีแล้วจ้ะ ได้ยินแบบนี้แม่ก็เบาใจ นี่เมเบลอายุเท่าไรแล้วนะ จะ 32 หรือยัง>

            “31 กับอีกสามวันแล้วครับ

<เร็วนะ แป๊บๆ เดี๋ยวก็ได้เห็นยัยหนูแล้ว แบมคิดหรือยังล่ะว่าจะคลอดตอนไหน>

ยังไม่ได้คิดเลยครับ คุณหมอบอกว่าอยู่ให้ครบ 40 สัปดาห์ก็จะดีน่ะครับแม่  แบมเลยคิดว่าถ้าไม่ปวดท้องก็จะรอให้ครบกำหนดเองค่อยคลอด ให้เมเบลนอนเล่นไปจนครบ 40 ก็ได้เนอะ ถ้าปวดท้องก่อนหน้านั้นค่อยว่ากันอีกที แม่ว่าไงครับ

<อย่างนั้นก็ดีนะ ท้องแรกก็มักจะคลอดกัน 40 ไปแล้วนะจะบวกลบไม่เกิน1-2 สัปดาห์หรอกจ้ะ แต่ถ้าคลอด 37 สัปดาห์ก็ไม่เป็นไรหรอกนะเพราะถือว่าไม่ได้คลอดก่อนกำหนด>

จริงเหรอครับ แต่ 37 จะเร็วไปไหมครับ ความจริงแบมก็อยากเจอลูกไวๆ เหมือนกัน

ใจหนึ่งแบมแบมอยากจะคลอดไวๆ จะได้เห็นหน้าลูกที่รอมาหลายเดือนสักที แต่อีกใจเขาก็รู้สึกกลัวและหวงยัยหนูยังไงไม่รู้  ลูกอยู่ในท้องเขามาตั้งหลายเดือน จู่ๆ จะออกไปแล้วก็รู้สึกว่าทำใจไม่ค่อยได้เหมือนกัน เรื่องนี้เขาคิดว่าเขาบ้าคิดไปเองแต่คุณหมอบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติ

<แบมสบายใจแบบไหนก็ทำอย่างนั้นเถอะจ้ะ บางทียัยหนูอาจจะใจร้อนอยากออกมาเอง เดี๋ยวแบมแบมก็ได้รับสัญญาณนั้นเองแหละ>

ยังไงเหรอครับแม่

<ไม่บอกหรอกจ้ะเดี๋ยวหนูจะกังวลเกินไป ทำใจสบายๆ แล้วพักผ่อนดีกว่านะ>

อังศนาหยุดเรื่องหลานเอาไว้เท่านั้นเพื่อไม่ให้ลูกคิดมาก ก่อนจะชวนไปคุยเรื่องอื่นให้หายคิดถึง

 

 

 

 

 

 

            “แบมเป็นไงบ้างครับแม่

นิชคุณถามมารดาเมื่อเธอวางสายแล้ว อังศนาเดินนำลูกชายคนโตที่ช่วยหิ้วของที่แม่ซื้อเดินตามมาพะรุงพะรัง

สบายดีจ้ะ ใกล้คลอดแล้วแม่เป็นห่วงจังเลย”        

แบมมันไม่เป็นไรหรอกครับ มาร์คดูแลดีจะตาย

เรื่องนั้นแม่รู้ แต่แม่ก็ห่วงอยู่ดี

ผมเข้าใจ แต่อยู่ไกลกันก็ต้องทำใจนะครับ

นั่นสินะจ๊ะ

นิชคุณไปส่งแม่ที่บ้านก่อน ส่วนตนก็เข้าไปทำงานที่ไร่ต่อ ก่อนจะออกมาจากบ้านอีกครั้งแม่บอกว่าจะทำของโปรดไว้รอด้วย

ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้านนิชคุณมีความสุขทุกวันเพราะได้กินของอร่อยฝีมือแม่ กินทุกวันแต่ไม่เคยเบื่อเลย คงเพราะไม่ได้ถูกแม่ดูแลเอาใจใส่มานานแล้วล่ะนะ คิดแล้วก็สงสารแบมแบมเหมือนกันที่ต้องอยู่บ้านกับสามีแค่สองคน กินอาหารฝีมือตัวเองสลับกับฝีมือมาร์คทุกวันๆ

นิชคุณเพิ่งจะมารับช่วงต่อจากแม่ได้เพียงเดือนนิดๆ พอทำงานกับยูคยอมเป็นเดือนสุดท้ายเสร็จก็กลับบ้านทันที แต่ระหว่างหนึ่งเดือนที่ยังทำงานกับยูคยอม ช่วงรอเลขาคนใหม่นิชคุณก็ได้พูดคุยและวางแผนสำหรับการปรับปรุงไร่กับแบมแบมมาเรียบร้อยแล้ว คิดแล้วคิดอีกกันอยู่หลายรอบ เสนอแผนงานให้แม่ช่วยตัดสินใจ พอแม่ตกลงเขาก็เริ่มทำงานทันทีโดยไม่รอให้เสียเวลา แต่ความคิดของแบมแบมนั้นน้องบอกมาว่าเคยได้ฟังมาจากมาร์คอีกที

ตอนนี้นิชคุณแบ่งเขตไร่สตรอเบอร์รี่และผลไม้อื่นๆ ของแม่เป็นสองส่วน ครึ่งหนึ่งปลูกเพื่อเปิดบริการให้นักท่องเที่ยวถ่ายรูปและแวะชิมความสดอร่อยของผลไม้ในตระกูลกุหลาบที่มีประวัติมายาวนาน และอีกครึ่งปลูกไว้เพื่อขายสดและทำแยมสตรอเบอร์รี่ ก่อนหน้านี้แม่ก็ขายป้อนโรงงานที่ผลิตแยมสตรอเบอร์รี่และไวน์สตรอเบอร์รี่อยู่แล้ว แต่คราวนี้เราจะทำของเราเองบ้าง

ถึงจะทำโรงงานก็เถอะแต่มันเป็นแค่โครงการเล็กๆ แม่บอกพวกเราว่าถ้าจะขยายและพัฒนามันก็ทำได้ แต่ต้องค่อยๆ เริ่มไปก่อน ไม่ใช่ทำใหญ่โตไปในคราวเดียว ให้ไร่ของเรามันเติบโตไปทีละนิด ค่อยไปอย่างช้าๆ แต่มั่นคงจะดีกว่า

ทุกอย่างที่กำลังเริ่มทำมันต้องใช้เงินลงทุน แม้นิชคุณจะมีเงินของพ่อส่วนหนึ่ง แต่ก็เอามาใช้ทั้งหมดไม่ได้เพราะต้องเหลือเงินไว้ครึ่งหนึ่งเผื่อเกิดเรื่องฉุกเฉินไว้ เงินลงทุนส่วนที่ขาดจึงได้มาจากแบมแบม ซึ่งใช้เงินตัวเองรวมกับเงินพี่ชายเพื่อพัฒนาไร่ของเรา และน้องให้มามากกว่าที่นิชคุณบอกไปโดยอ้างว่าตัวเองไม่มีเวลาไปช่วยดูแลไร่และจัดการทุกอย่าง ขอร่วมเป็นเงินแทน

นิชคุณชอบชีวิตหนุ่มชาวไร่มากกว่าหนุ่มออฟฟิศเสียอีก เป็นนายตัวเองมันดีกว่าจริงๆ

 

 

 

 

 

 

เอ้อแบมแบม ปู่รู้มาว่าพี่ชายหนูเริ่มปรับปรุงไร่แล้วใช่ไหม

ซังวูเอ่ยกับหลานสะใภ้ที่มีเหลนตัวน้อยอายุ 33 สัปดาห์อยู่ในท้อง แบมแบมลดแก้วเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพลง พยักหน้า

ครับคุณปู่ เริ่มมาได้เดือนกว่าๆ แล้วครับ พี่บอกว่ายุ่งและยากมากเหมือนกัน แต่กำลังพยายามอยู่ครับ

แบมแบมติดต่อกับพี่ทุกวัน เพราะนิชคุณปรึกษาเรื่องงานกับเขาผ่านการคุยวีดิโอวันต่อวัน

ถ้ามีอะไรให้ปู่ช่วยก็บอกนะ

ขอบคุณมากครับ

นี่เป็นอะไรหรือเปล่า ดูไม่ค่อยสบายใจนะ

ไม่เป็นไรครับ อึดอัดนิดหน่อยแบมแบมยิ้มให้ โกหกว่าปกติทั้งที่ไม่ค่อยสบายใจจริงๆ   

เจ้ามาร์คมาช้าจังเลย หนูจะรอเหรอ ปู่ให้คนไปส่งที่บ้านก่อนไหม จะได้พักผ่อน

ซังวูเป็นห่วง เขามานั่งคุยเป็นเพื่อนหลานสะใภ้รอหลานชายมารับเกือบชั่วโมงแล้วนะ บอกว่าจะมารับเองก็ไม่มาสักที

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ แบมรอได้แบมแบมเกรงใจ

วันนี้แบมแบมออกมากินข้าวกับเพื่อนสมัยมัธยมที่ไม่ได้เจอกันนานมาก กระทั่งงานแต่งก็ไม่ว่างมา เขาให้เพื่อนไปรับที่บ้าน ไปเที่ยวกันนิดหน่อยแล้วมาที่โรงแรมคุณปู่ จะได้เลี้ยงของอร่อยเพื่อนด้วย ระหว่างที่อยู่กับเพื่อนพี่มาร์คก็โทรหา พอรู้ว่าเขาอยู่ไหนก็บอกให้รออยู่ที่นี่เดี๋ยวจะมารับ แบมแบมเลยต้องรอ

แบมแบมอยากจะกลับเองด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่าท้องติดพวงมาลัยรถจนขับไม่ได้ล่ะก็นะ

ปู่มีงานด้วยสิซังวูมองนาฬิกา จุนเคก็เดินมากระซิบแล้วว่ามีงานสำคัญต้องไปทำต่อ

เวลานี้เป็นช่วงเปลี่ยนถ่ายอำนาจจากมือเขาสู่จินยอง จึงมีเรื่องต้องทำก่อนจะสละตำแหน่งประธานเดอะแกรนด์ริชเยอะหน่อย ต้องคอยหนุนหลังจินยองจนกว่าจะเก่งพอเอาตัวรอดได้เพราะจินยองยังไม่เคยจับงานโรงแรมอย่างจริงจัง อย่างน้อยก็ต้องสามเดือนไปแล้วนั่นล่ะ ให้จินยองแสดงฝีมือให้คนเก่าแก่และผู้บริหารสูงวัยคนอื่นยอมรับได้เหมือนตอนที่เข้าไปดูแลต้วนเรียลเอสเตทฯ  ที่ซังวูไม่เอาแจบอมมาทำเดอะแกรนด์ริชเพราะเห็นว่าความสามารถแจบอมเหมาะกับต้วนเรียลเอสเตทฯมากกว่า

ซังวูอยากสะสางงานแล้วส่งให้จินยองเร็วๆ ตัวเองจะได้ว่าง พอเหลนสาวคลอดจะได้มีเวลาช่วยดูแลอย่างเต็มที่

คุณปู่ไปทำงานต่อเถอะครับ แบมอยู่ได้ครับ มีอะไรแบมเรียกหาพนักงานคนไหนก็ได้

แบมแบมเข้าใจว่าคุณปู่ยุ่ง ในห้องอาหารตรงส่วนขนมหวานมีคนเยอะ ทั้งลูกค้าและพนักงานเลย

หนูจะอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนใช่ไหม ปู่จะสั่งพนักงานให้คอยดูแลหนูแล้วกันนะ

ครับ แบมจะนั่งอยู่นี่ไม่ไปไหนเลยแบมแบมยืนยันให้คุณปู่สบายใจ

ยิ่งใกล้คลอดทุกคนในบ้านต้วนต่างก็ยิ่งห่วงเขามากเท่านั้น ที่จริงไม่แค่บ้านพี่มาร์คหรอก บ้านเขาเองก็เหมือนกัน นอกจากพี่ชายที่ได้คุยกันทุกวันเรื่องงานอยู่แล้ว แม่ก็โทรหาทุกวันเหมือนกัน บ้านพี่มาร์คจะแสดงความห่วงใยผ่านทางของบำรุงมากมายที่ส่งไปให้ที่บ้านเรื่อยๆ ตั้งแต่เขาเริ่มท้องจนตอนนี้เลย

ถ้าจีมินไม่ไปดูงานต่างประเทศก็คงจะไหว้วานให้มารับได้ล่ะนะ จะนั่งแท็กซี่กลับพี่มาร์คก็ไม่ยอม ตั้งแต่อยู่กันมานี่พี่มาร์คไม่เคยให้เขาขึ้นรถสาธารณะเลยด้วยซ้ำ จนจะลืมวิธีขึ้นไปแล้ว

ก่อนจะไปทำงานต่อคุณปู่สั่งพนักงานสาวคนหนึ่งด้วยตัวเองเลยทีเดียวว่าให้คอยอยู่ใกล้ๆ แบมแบมตลอดเวลา แบมแบมก็ชวนเธอคุยบ้างแก้เหงา พอไม่รู้จะคุยอะไรก็ให้เธอไปเอาขนมมาให้กินบ้าง

แบมแบมละเลียดกินขนมเค้กทีละนิด หยิบมือถือมาเล่นรอให้ลืมๆ เรื่องกังวลใจไปบ้าง

แบมรอนานไหมครับ ขอโทษนะติดงานน่ะ

แบมแบมเงยหน้ามอง ยิ้มให้แล้วส่ายหน้า คนที่เดินมาหาทรุดลงนั่งที่เก้าอี้ทางซ้ายมือ

ไม่นานครับ

มีอะไรหรือเปล่าแบม มาร์คที่อยู่กับแบมแบมทุกวันสังเกตเห็นว่าสามวันมานี้แบมแบมไม่ค่อยร่าเริงเลย

นิดหน่อยครับ..แบมแบมลังเลที่จะบอก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดมากไปเองหรือเปล่า

มีอะไรครับ แบมไม่สบายใจอะไรก็บอกพี่ได้นะมาร์คเอื้อมมือมาจับมือแบมแบมไว้

คุณแม่เคยบอกเขาว่าให้เอาใจใส่แบมแบมให้มากๆ เพราะคนท้องมักจะคิดมากกว่าปกติอยู่แล้ว ต้องคอยอยู่ข้างๆ คอยถามไถ่ห่วงใยเขาจะได้ไม่รู้สึกว่ากำลังเผชิญกับภาวะกดดันอยู่คนเดียว

คือ..พี่จำได้ไหมครับว่าอาทิตย์ก่อนแบมเคยบอกพี่ว่า..เมเบลไม่ค่อยดิ้นเลย

จำได้ครับทำไมเหรอ หรือว่าเป็นอีกแล้วมาร์คพลอยกังวลไปด้วย สีหน้าไม่สู้ดี แบมแบมเม้มปากนิดๆ พยักหน้ารับ หน้าเจื่อนกว่าเดิม

แบมแบมเคยลองนับลูกดิ้นเล่นๆ ดูก่อนเพื่อลองสังเกตก่อนว่ายัยหนูจะดิ้นตอนไหน พอจับทางได้ก็เลยรู้ว่ายัยหนูของเราจะดิ้นตอนเช้านิดหน่อย หลังอาหารบ้างบางครั้ง และตอนกลางคืนเวลานอนหงายจะสังเกตได้ง่ายมาก พอมั่นใจก็เริ่มนับอย่างจริงจังดูแต่บางทีเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าแกดิ้นบ่อยมากจนนึกกังวล พยายามคิดในแง่ดีว่าจริงๆ เมเบลก็ดิ้นอยู่เพียงแต่แม่ไม่รู้สึก

ครับ เมเบลไม่ดิ้นเลยมาสองสามวันแล้ว แบมต้องคอยเคาะตลอดเพราะแม่รู้เวลาอยู่แล้วว่าลูกดิ้นตอนไหน ถึงได้เคาะถูก แต่ยัยหนูก็ไม่ตอบรับแม่เลย

พี่ว่าอาจมีอะไรผิดปกติก็ได้นะ พี่เป็นห่วงจัง เราไปหาหมอกันดีไหม?”

มาร์ควางมือบนท้องของภรรยา ท่าทางเครียดกว่าแบมแบมเสียอีก แบมแบมที่ใจไม่ดีก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

 

 

 

 

น้องไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณพ่อคุณแม่แค่ขี้เกียจเฉยๆ ยังหายใจปกติอยู่นะคะ นี่ไง บางทีทารกในท้องก็นอนดูดสารอาหารจากรกเฉยๆ ค่ะ ไม่ต้องกังวลนะ

แพทย์หญิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มแต่ทำให้พ่อแม่ของเมเบลที่รีบร้อนมาโรงพยาบาลกันด้วยความกังวลจับใจถึงกับอึ้งกันไปทั้งคู่

มาร์คและแบมแบมหันมองหน้ากันและกันก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกันด้วยความดีใจและโล่งใจ

เหตุผลที่นิ่งเงียบนี่ช่างน่าตีจริงๆ

โธ่เอ๊ย ยัยลูกจอมขี้เกียจ ทำพ่อแม่ใจหายใจคว่ำหมด

แบมแบมบ่นเมื่อยัยหนูออกฤทธิ์ดื้อให้พ่อและแม่ใจเสียตั้งแต่ยังไม่คลอด พอออกมาก็ขอให้อยู่เฉยๆ แบบในท้องไม่ดื้อไม่ซนละกัน

            “เอาน่าๆ ไม่เป็นไรก็ดีแล้วนะครับมาร์คจับบ่าบางบีบเบาๆ

คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องตกใจไปนะคะ พอใกล้คลอดเด็กจะดิ้นเบาลงหรือน้อยลงนะ เพราะแกจะตัวโตขึ้นเลยไม่ค่อยมีพื้นที่ในการขยับตัวแล้วน่ะค่ะ

อย่างนั้นเองหรือครับ แต่แกนิ่งมากผมเลยใจไม่ดี แล้วอาทิตย์หน้าผมต้องมาหาหมอหรือเปล่าครับแบมแบมเพิ่งรู้นี่ล่ะว่ามีแบบนี้ด้วย

ยัยหนูในท้องนี่ช่างมีเรื่องให้ประหลาดใจได้เรื่อยๆ เลยนะ

มาสิคะ หรือว่าคุณแม่ไม่อยากมา เลื่อนไปอีกอาทิตย์หนึ่งก็ได้นะคะ

ไม่ต้องครับ ผมพามาเองมาร์ครีบค้านก่อนหมอจะเปลี่ยนนัดให้เสียก่อน

ได้ค่ะ อย่างนั้นมาตามกำหนดเดิมนะคะ

คุณหมอให้คำแนะนำอีกนิดหน่อยก็ให้คนไข้กลับได้

 

 

 

 

 

 

ระหว่างที่มาร์คกำลังขับรถกลับบ้าน ข้างๆ ตัวมีแบมแบมนอนหลับส่งเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ ตัวเมืองยามเย็นดูเร่งร้อนวุ่นวาย การจราจรติดขัด ร่างสูงพยายามเหยียบเบรกเบาๆ เพื่อไม่ให้รบกวนการนอนของภรรยา ภายในรถมีเสียงเพลงเบาๆ เปิดคลอเพื่อให้ขับกล่อมไปด้วย

ยังไม่ถึงอีกเหรอครับ..แบมแบมลืมตาง่วงๆ มองมาร์คทั้งๆ หัวยังพิงอยู่กับพนักเบาะ

เสียงแหบเครือเล็กน้อยนั้นฟังดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก ทำให้มาร์คอมยิ้ม ความไม่พออกพอใจที่มีต่อรถติดสลายหายไปโดยพลัน

นอนต่อก็ได้นะ

ไม่ล่ะครับแบมแบมขยับตัว ยันมือกับเบาะเพื่อยกตัวขึ้นเบาๆ หลังจากไถลลงไปเล็กน้อยเพราะเผลอนอนหลับ

อาทิตย์หน้าพี่ต้องไปดีซีนะแบม

ไปกี่วันครับ

อาทิตย์หนึ่งครับ แต่พี่เป็นห่วงแบมจังเลย ช่วงที่พี่ไปทำงานแบมไปอยู่กับคุณปู่ก่อนได้ไหม

มาร์คไม่วางใจให้แบมแบมอยู่คนเดียวเลย พอมีเรื่องให้ต้องเข้าโรงพยาบาลมันก็ทำให้ห่วง แม้จะไม่เป็นอะไรก็เถอะ แต่ถ้าแบมแบมรู้สึกไม่ดีตอนอยู่คนเดียวจะไปหาหมออย่างไรล่ะ  

คุณเจย์ไปเที่ยวต่างประเทศยังไม่กลับ คุณจีมินก็ไปทำงาน คุณยองแจต้องไปด้วยกัน จะฝากให้ใครดูแลก็ไม่ได้นอกจากให้ไปอยู่ที่บ้านคุณปู่ก่อน

แบมอยากอยู่บ้านตัวเองมากกว่าครับ

แต่พี่ไม่อยากให้แบมอยู่คนเดียว

แต่แบมอยู่ได้นะ ไม่ต้องไปรบกวนคุณปู่หรอกครับ

แบมแบมไม่เห็นว่าการอยู่คนเดียวจะอันตรายอะไร พี่มาร์คก็ระมัดระวังความปลอดภัยของเขาอยู่เสมอ ทั้งห้องน้ำและบันไดก็ปูแผ่นกันลื่นไว้ให้ด้วย ทำไว้ตั้งแต่ตอนรู้ว่าเขาท้องแน่ะ ถ้าคนท้องอยู่คนเดียวไม่ได้ แม่เลี้ยงเดี่ยวที่มีความจำเป็นต้องอยู่คนเดียวจริงๆ ก็อยู่กันไม่ได้น่ะสิ

อย่าดื้อสิครับ เราน่ะใกล้คลอดแล้วนะ

แบมไม่ได้ดื้อนะแบมอยากอยู่บ้านเรา ยัยหนูไม่คลอดเร็วหรอกน่า

ครับ..ไม่ดื้อเลย  เสียงแข็งมากเลยที่รัก

อย่างนั้นให้พี่หาคนมาอยู่เป็นเพื่อนนะครับ แบ่งคนที่บ้านคุณปู่มาอยู่ด้วยสักคนเนอะ

เสียงนุ่มยังอบอุ่นและเอื้อเอ็นดู ไม่ว่าแม่เจ้าลูกแกะจะดื้อก็ตาม

ไม่เอาได้ไหมครับ แบมไม่อยากอยู่กับคนอื่นมันไม่สนิทใจ ทุกวันนี้ก็มีแม่บ้านมาทำงานบ้านนะ แบมไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อยแบมแบมเสียงอ่อนลงนิดหน่อยแต่ยังไม่ยอม

ใจก็กลัวพี่มาร์คจะเบื่อคนท้องตัวกลมเป็นขนมมาร์ชเมลโลแถมเจ้าอารมณ์เหมือนกัน แต่พอเผลอตัวทีไรก็หงุดหงิดทุกที ขนาดพี่มาร์คเอาใจสารพัดเขายังเผลอวีนไปบ้างเป็นบางครั้งเลย

จู่ๆ มันก็นึกแวบขึ้นมาได้นี่นาว่าทำไมพี่มาร์คสบายอยู่คนเดียวทั้งที่เขาท้อง แต่พอมานึกดูทีหลังก็ละอายใจเพราะพี่มาร์คก็ไม่ได้ทำผิดสักหน่อย

โธ่ที่รัก..ทนหน่อยไม่ได้เหรอครับ นะ แค่อาทิตย์เดียวจนกว่าพี่จะกลับนะ แม่บ้านที่มาทำงานบ้านเธอมาแค่สองสามชั่วโมงแล้วก็กลับ นั่นไม่นับว่าเป็นการมีคนมาอยู่เป็นเพื่อนนะ

มาร์คยังกล่อมต่อแม้จะภาวนาไม่ให้กันต์ที่รักวีนขึ้นมาก็ตาม ถ้าอารมณ์ไม่ดี ไม่สบายใจจะไม่ดีต่อสุขภาพไปด้วย

ที่ผ่านมาแบมก็อยู่ได้ พี่ไม่ห่วงช้าไปหน่อยหรือครับ?”

ที่ผ่านมาพี่ไม่ได้ไปไหนนี่นาที่รัก ทำงานเสร็จก็กลับบ้านมาอยู่กับแบม แต่นี่พี่ต้องไปทำงานไกลนะครับ แค่เข้าบริษัททุกวันนี้แล้วแบมอยู่บ้านคนเดียวพี่ยังห่วงจะบ้าแล้ว อยู่ไกลกันคนละประเทศอย่างนั้นพี่ต้องทำงานไม่รู้เรื่องเพราะเป็นห่วงแบมตลอดเวลาแน่..นะครับแบม ทำให้พี่หน่อยนะ

เสียงนุ่มทอดอ่อนขอความเห็นใจจากภรรยาที่รัก

แต่ว่า..แบมแบมเข้าใจ แต่เขาไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายนี่

มีเวลาคิดอีกสามวันนะ ช่วยเอาไปคิดทีนะครับ

เมื่อแบมแบมไม่ยอมตอนนี้ มาร์คก็ต้องรอตอนแบมแบมอารมณ์ดีแล้วคิดได้เองว่าเขาจะห่วงเจ้าตัวและลูกมากแค่ไหนถ้าไม่มีใครดูแลแทน

ก็ได้ครับ

ขอบคุณนะ แบมอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม พี่จะแวะซื้อให้ เราจะได้ไม่ต้องทำอาหารกันไง ดีไหม

มาร์คเปลี่ยนไปเรื่องอาหารการกินที่ภรรยาชอบเป็นที่สุด แบมแบมพยักหน้าก่อนจะพูดชื่อขนมที่อยากกินออกมา มาร์คค่อยยิ้มออกที่แบมแบมดูอารมณ์ดีขึ้นแล้ว

 

 

 

 

 

 

พี่มาร์ค! แบมคิดออกแล้วว่าจะให้ใครมาอยู่เป็นเพื่อนดี

มาร์คที่กำลังเช็คงานในแม็คบุ๊กได้ยินเสียงใสๆ ของภรรยาจึงเงยหน้าขึ้นมอง จากนั้นวางแม็คบุ๊กลงบนโต๊ะ ภรรยาเดินอุ้ยอ้ายมาหา

อย่าเดินเร็วสิเดี๋ยวล้ม อื้มว่ายังไม่ทนจะสุดคำร่างนุ่มนิ่มก็ตกลงบนตัก มาร์ครีบโอบตัวแบมแบมไว้ก่อนจะหล่น

แบมจะให้ใครมาอยู่ด้วยครับคิดแค่คืนเดียวก็ตัดสินใจได้แล้วหรือนี่ แต่ดีแล้วล่ะนะ

แบมคิดถึงแม่ ให้แม่มาอยู่เป็นเพื่อนแบมได้ไหมครับ น้า

แบมแบมยิ้มหวานแล้วเอาแก้มนุ่มซบถูกับแก้มขาวของสามี มาร์คหัวเราะเบาๆ กับแม่แกะตัวกลมที่วันนี้ทำตัวน่ารัก

ได้สิครับ พี่เคยบอกแล้วนี่ว่าถ้าคุณแม่จะมาหาเราจะมาเมื่อไรตอนไหนก็ได้ แต่คุณแม่จะว่างหรือเปล่า

มาร์คไม่ขัดข้องถ้าคุณแม่จะมาอยู่เป็นเพื่อนแบมแบม ดีเสียอีกถ้าท่านมาได้จริงๆ  

ขอบคุณนะครับ แบมจะโทรไปบอกแม่เอง ยังไงแม่ก็ต้องมาอยู่แล้วล่ะ

คุณแม่ชูมือดีใจแล้วกอดคอมาร์คไว้ มาร์คอดยิ้มตามอย่างสุขใจไม่ได้ วันนี้คุณแม่ดูอารมณ์ดีจังเลยนะ

จะอ้อนคุณแม่ให้มาล่ะสินิ้วเรียวจิ้มปลายจมูกโด่งอย่างหมั่นเขี้ยวเอ็นดู

ทำไมรู้ล่ะครับ แบมแบมตาโต

ถ้าแบมอ้อนใครบ้างจะไม่ใจอ่อน ยังไงเราก็ต้องใช้ไม้นี้มาร์คเจอมากับตัวมาร์ครู้ดี

พี่มาร์ค..แบมจั๊กจี้เสียงหวานเอ่ยแผ่วแต่ไม่ได้หันหน้าหนี ปล่อยให้พวงแก้มนิ่มได้รับสัมผัสอุ่นจากริมฝีปากนุ่ม รู้ว่าถึงจะเอียงหลบก็ไม่อาจจะหนีไปไหนได้อยู่ดี

มาร์คไม่ใช่คนยอมเสียเปรียบเสียด้วยสิ เมื่อถูกภรรยามาอ้อนถึงตักจะไม่หอมแก้มนุ่มสักฟอดสองฟอดหรือจูบสักครั้งสองครั้งได้อย่างไรกัน

แบม..พี่มีเรื่องกังวลอยู่นะ จะช่วยรับฟังให้ได้ไหม

มาร์คเอ่ยเบาๆ แบมแบมพยักหน้า

พี่น่ะ..ตั้งแต่รู้ว่าแบมท้องจนมาถึงตอนนี้ เรื่องดีใจมันก็ดีใจนะ พี่มีความสุขมากที่ครอบครัวของเรากำลังจะสมบูรณ์..แต่บางทีพี่ก็นึกขึ้นมาได้ว่า..

มาร์คเอ่ยแล้วหยุดไป สร้างความสงสัยให้คนที่ใจคอไม่ค่อยดีเพราะเห็นสีหน้าจริงจังของมาร์ค

นึกอะไรได้หรือครับ บอกมาเถอะนะ

พี่คิดอยู่บ่อยๆ น่ะว่าพี่จะเป็นพ่อคนได้จริงๆ น่ะหรือ จะเป็นได้ดีไหมนะ การที่จะเลี้ยงดูหนึ่งชีวิตให้เติบโตมาอย่างดีที่สุดมันต้องเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดแน่ ขนาดตัวเราเองยังไม่สามารถทำให้ชีวิตสมบูรณ์แบบได้เลยนะ..พูดกันตามตรงคือพี่ไม่เคยนึกภาพตัวเองเป็นพ่อคนมาก่อนเลย มันไม่เคยมีภาพในหัวว่าพี่จะเป็นพ่อแบบไหนด้วย

มาร์คระบายให้แบมแบมฟัง เกิดความไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมา การมีลูกไม่ใช่คนเป็นแม่ที่กังวล คนเป็นพ่อก็ไม่น้อยหน้าหรอกแม้จะไม่ได้ท้องเองก็เถอะ แต่เราอยู่ใกล้ภรรยาเราก็ต้องเห็นความยากลำบากของภรรยาตัวเองอยู่แล้ว ถึงได้คอยดูแลใส่ใจเพื่อแบ่งเบาภาระไงล่ะ

คนที่ลุ้นจนท้องเกร็งไปด้วยถอนใจโล่งอก นึกว่าเรื่องอะไรพี่มาร์คทำหน้าตาน่ากลัวเชียว

พี่รู้ไหมครับว่าคิดเหมือนแบมมากเลย แบมรู้ว่าสำหรับเราสองคนมันยาก ไม่เหมือนหน้าที่ของลูกหรือหลานที่ทำอยู่ทุกวัน เรื่องที่ลูกจะเติบโตมาเป็นยังไงเรายังไม่ต้องไปคิดถึงหรอกครับ แบมคิดว่าแค่เรารักและเอาใจใส่แกให้มากเหมือนที่เราดูแลกันและกัน ดูแลคนในครอบครัวของเรา มันก็คงไม่มีอะไรยากเกินไปหรอกนะ ยัยหนูมีเราสองคนช่วยกันเลี้ยงนี่นา มาพยายามด้วยกันเถอะครับ

แบมแบมยิ้มกว้าง จับมือมาร์คทำสัญญากันด้วย

เขาก็ไม่เคยคิดว่าจะมีลูกเร็ว และไม่เคยคิดด้วยว่าคนที่เพิ่งพ้นวัยรุ่นมาได้แค่สองสามปีอย่างตนเองจะต้องมารับผิดชอบภารกิจชีวิตที่ยิ่งใหญ่อย่างเลี้ยงดูใครคนหนึ่งให้โตมาอย่างดีที่สุด เริ่มจากฟูมฟักตั้งแต่อยู่ในท้อง คลอดออกมาก็ต้องถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูกันอีก

ในเมื่อไม่เคยพบเจอมาก่อนก็มีแต่ต้องทุ่มเทสุดตัวไม่ใช่เหรอ

อื้อ เรามาพยายามด้วยกันเถอะนะมาร์คค่อยสบายใจขึ้น สิ่งที่ทำได้มีแต่ต้องพยายามเท่านั้นเอง

วงแขนโอบกระชับร่างนุ่มนิ่มไว้แนบอกจนคุณแม่แทบจะจมหายไปกับอกกว้าง นิ้วเรียวเขี่ยเล่นบนท้องกลมนูนที่มีเลือดเนื้อเชื้อไขของตนอยู่ ใบหน้าซุกซบอยู่กับไหล่บาง กลิ่นหอมหวานจากเรือนร่างในอ้อมแขนทำให้ริมฝีปากได้รูปของมาร์คขยับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มละไม

การได้อยู่กับแบมแบมในทุกวัน บางคราพอนึกถึงความจริงข้อนี้ยังทำให้มาร์คคิดว่าฝันไป มันเป็นความสุขที่โหยหามาตลอด

ยามได้กอดแบมแบมไว้ในอ้อมแขนทำให้มาร์ครู้สึกดี เขารักช่วงเวลานี้ที่สุด..

ดีจังเลยนะเสียงอ่อนโยนนั้นเอ่ยเบาแต่แบมแบมได้ยินชัดเจน

แบมแบมหลับตาลง ดวงหน้าหวานประดับด้วยรอยยิ้ม ซึมซับความอบอุ่นและปลอดภัยที่ได้จากอ้อมกอดนี้ไว้ ทุกครั้งที่ถูกกอด แบมแบมรู้สึกดี อยากรักษาช่วงเวลานี้ไว้ตลอดไป..

 

 

 

 

 

ระหว่างที่มาร์คทำงานอยู่ข้างนอกแบมแบมก็เข้าห้องนอนมาเก็บเสื้อผ้าและของใช้สำหรับหนึ่งอาทิตย์เพื่อจัดกระเป๋าเดินทางให้มาร์ค ตั้งใจไว้ว่าจัดกระเป๋าให้สามีเสร็จก็จะโทรหาแม่

แบมแบมพับเสื้อแล้วม้วนเพื่อประหยัดเนื้อที่ในกระเป๋า เนื่องจากพี่มาร์คขอไว้ว่าจะเอาไปแค่กระเป๋าเดียวเท่านั้น ส่วนสูทก็แยกไว้ต่างหากใส่รวมไม่ได้อยู่แล้ว

อืม..แบมแบมหยุดพับเสื้อ วางมือลงบนเสื้อพับแล้วที่นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋า

จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกนึกแวบขึ้นมาว่า เมื่อก่อนเขาเคยคิดบ้างไหมนะว่าจะต้องมานั่งเก็บเสื้อผ้าให้ผู้ชายคนหนึ่งไปทำงาน ไม่มีสินะ

พอมานึกย้อนไปดีๆ แล้ว แบมแบมไม่คิดเลยนะว่านอกจากพ่อแม่แล้วจะต้องมาดูแลเอาใจใส่ใครทุกอย่างตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอน และไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายถูกดูแลทุกอย่างในชีวิตเช่นกัน คิดๆ ไปแล้วมันก็แปลกดี

พอลองมองสิ่งที่ทำทุกวันด้วยความคิดอีกด้านก็รู้สึกแปลกจริงๆ ด้วย เหมือนเพิ่งผ่านไปไม่นานเลยนะ วันที่เจอพี่มาร์คครั้งแรกหรือวันที่ก้าวเข้ามาในห้องนี้วันแรก แต่ตอนนี้หลายอย่างมันเปลี่ยนไป ไม่เว้นแม้แต่ห้องนอนห้องนี้ด้วย มุมทางซ้ายนั่นเคยวางชั้นใส่ของแต่ตอนนี้ติดตั้งเปลเด็กสีชมพูไว้แทน ข้างกันนั้นก็มีโต๊ะเปลี่ยนผ้าอ้อมสำหรับสมาชิกใหม่

ตอนแรกหลังจากเราไปซื้อกันมาแบมแบมก็คิดว่ามันประหลาด สีชมพูดูไม่เข้ากับห้องนอนสีทึมดูขรึมห้องนี้เลย แต่พอวางได้สักพักก็เริ่มชิน พอมามองพิจารณาใหม่ก็รู้สึกแปลกอีกอยู่ดี แบมแบมคิดอย่างนี้มาหลายครั้งแล้วล่ะ พออยู่กันนานเข้า ทุกอย่างมันดูเคยชินไปหมด ถ้าไม่ต้องมานั่งจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าให้แบมแบมคงลืมไปแล้วว่าพี่มาร์คคือมิสเตอร์ต้วนนักธุรกิจหนุ่มขวัญใจสาวๆ น่ะ ทุกวันที่ออกไปทำงานก็แค่เห็นใส่ชุดทำงานแล้วไปทำหน้าที่ตัวเองก็แค่นั้น

 แต่ว่า..บางทีพี่มาร์คคงไม่ได้เปลี่ยนไปแต่ตัวเขาเองต่างหากที่เปลี่ยนแปลง..เปลี่ยนไปมากๆ ด้วย

ยังจำได้อยู่เลยความรู้สึกตอนได้เข้าทีบีครั้งแรกน่ะ แค่ได้ทำงานที่นั่นก็ทั้งตื่นเต้น ดีใจ และอีกหลายอารมณ์สารพัดแล้วดูตอนนี้สิ แบมแบมกลายเป็นภรรยาของท่านประธานทีบีไปแล้ว แถมยังกำลังจะเป็นคุณแม่ของลูกสาวท่านประธานอีก

ชีวิตคนเราที่ช่างคาดเดาและกะเกณฑ์อะไรไม่ได้เลยจริงๆ  แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แม้มันจะดูน่าเหลือเชื่อแต่ความสุขที่มีตอนนี้คือของจริง เป็นสิ่งที่ยืนยันทุกอย่างได้ ถ้าครอบครัวของเราอบอุ่นและมีความสุขแบบนี้ไปได้ตลอดไปก็คงดี

แบมแบมมองไปยังเปลเด็กที่กำลังจะได้ใช้เร็ววันนี้ หลุดยิ้มออกมา คิดไปล่วงหน้าว่าถ้าบ้านที่เงียบสงบมีเพียงเสียงพูดคุยของพี่มาร์คและเขามีเสียงเด็กเพิ่มมาอีกคนคงเป็นความรู้สึกดีมากๆ แม้เราจะมีกันและกันแต่บางครั้งก็ยังรู้สึกว่าไม่พออยู่ดี

ขนาดแบมแบมอยู่กับพี่มาร์คสองคนยังคิดว่าบางครั้งบ้านยังเงียบเกินไป แล้วที่ผ่านมาพี่มาร์คอยู่คนเดียวได้ยังไงนะ ทนความเงียบสงัดของบ้านแสนสวยแต่เย็นเยียบนี้ได้ยังไงกัน

เมื่อก่อนพี่มาร์คจะเคยมีรอยยิ้มสวยแสนอบอุ่นละลายใจให้ใครบ้างไหม ในเมื่อต้องอยู่คนเดียว

ช่วงหลังมานี้แบมแบมคิดว่าตนเข้าใจสามีมากขึ้น ก่อนหน้านี้เขาไม่เข้าใจพี่มาร์คเท่าไร แม้จะสูญเสียพ่อไปไวแต่แบมแบมคิดว่าตัวเองเติบโตมาอย่างอบอุ่นและใช้ช่วงเวลาที่มีความสุขกับครอบครัวมามากมายเพียงพอ จึงไม่เข้าใจความเหงาและอ้างว้าง แต่หลังจากที่ท้องและต้องอยู่บ้านคนเดียวทั้งวัน บ้านที่ไม่มีใครนอกจากเรามันก็ทำให้เหงาได้เหมือนกัน แม้จะเผชิญความรู้สึกนั้นแค่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวันก็เถอะ และแบมแบมก็รู้สึกอีกว่าถ้าทำให้พี่มาร์คไม่เหงาอีกได้ก็คงดี

พอหนูออกมาคุณพ่อคงมีความสุขขึ้นนะ แม่เคยคิดว่าถ้าหนูซนแม่คงต้องดุ แต่เปลี่ยนใจแล้วล่ะ หนูออกมาร่าเริงสดใสแล้วซนมากๆ คอยป่วนคุณพ่อก็ดีนะ อืม..แต่บางทีคุณพ่ออาจจะอยากได้ลูกสาวที่น่ารักอ่อนหวานก็ได้เนอะ

แบมแบมลูบท้องคุยกับลูกพลางหัวเราะแผ่วเบา นึกแล้วก็อยากเห็นสีหน้าดีใจของมาร์คตอนยัยหนูออกมาอยู่กับเราจริงๆ เลย

 

 

 

เมื่อจัดของเสร็จแบมแบมก็เงยหน้ามองนาฬิกาที่ผนัง พอเห็นว่าเป็นเวลาเกือบสิบเอ็ดโมงแล้วก็ออกจากห้องไปทำอาหารเที่ยงสำหรับสามคน

อ่าว..แบมแบมเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่เมื่อครู่ยังมีสามีนั่งทำงานอยู่แต่ตอนนี้ว่างเปล่า เดาได้ไม่ยากเลยว่าอยู่ไหน แบมแบมเดินต่อไปยังห้องครัว

เป็นอย่างที่คาด สามีผูกผ้ากันเปื้อนเสร็จพอดี จากนั้นก็ยืนกอดอกมองตู้เย็นอย่างใช้ความคิด แบมแบมคิดว่าคุณพ่อของลูกแกะน้อยคงกำลังคิดเมนูอยู่ล่ะมั้ง

ทำท่าทางจริงจังทั้งที่ใส่ผ้ากันเปื้อนนี่เห็นทีไรก็อดยิ้มไม่ได้ทุกที ใครจะไปเชื่อว่ามิสเตอร์ที่แสนสง่างามข้างนอกเวลาอยู่ในบ้านจะเป็นแฟมิลี่แมนสุดเท่กันล่ะ แบมแบมรู้สึกภูมิใจอยู่เหมือนกันที่ได้เห็นภาพนี้คนเดียว

แต่ว่านะ ถ้าเอาไปอวดให้คนอื่นดูจะดีกว่านี้ไหมนะ

แบมแบมหยิบโทรศัพท์ที่ใส่อยู่ในกระเป๋าตรงหน้าท้องของชุดเอี๊ยมแล้วใช้มันบันทึกภาพนั้นไว้  เหมือนสามีจะรู้ตัวจึงหันมามอง

แบมไปโทรหาแม่ดีกว่า

มาร์คอมยิ้ม มองคนที่เดินหนีไป ถึงโดนแอบถ่ายใช่ว่าจะไม่รู้ตัวสักหน่อย

            การได้มองแบมแบมเดินอุ้ยอ้ายไปมาในบ้านนี่ มองกี่ครั้งก็ไม่เบื่อเลยจริงๆ

            ตอนอยู่บ้านนี้คนเดียวเขาก็รู้สึกเหงานะ เหงามากด้วย แม้จะมีแขกมาบ่อยแต่คนเหล่านั้นแค่มาแล้วกลับไป ไม่ได้มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน

ก่อนที่จะได้เจอแบมแบมเขารู้สึกว่าชีวิตตัวเองมันมีความหมายน้อยเหลือเกิน ถึงจะมีคุณปู่และพี่ชายแต่บ่อยครั้งเขาก็เฝ้าถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าเกิดมาเพื่อใครและจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรดี

ชีวิตของมาร์คต้วนที่ใครต่างว่าสมบูรณ์แบบและเพียบพร้อมไม่มีเป้าหมายอื่นใดนอกจากเรื่องงานที่แสนเครียด ทุกวันที่ลืมตาตื่นมาก็ใช้ชีวิตตามลำพัง  ทำงานเช้าจนค่ำแทบไม่มีวันหยุดเพื่อให้ชีวิตมีแค่เงินทองที่คนอื่นมองว่าคือความสำเร็จ 

ช่วงเวลาเหล่านั้นมันช่างว่างเปล่า ไม่มีใครที่จะปลอบใจเวลาทำงานเหนื่อยกลับมา  ไม่มีใครให้กอดเวลาที่รู้สึกหมดแรง ไม่มีใครที่นอนหลับไปด้วยกันและตื่นมาด้วยกัน

มาร์ครู้ตัวมาตลอดว่าสิ่งที่ต้องการมากที่สุดมันคือความรัก แต่ช่างหาได้ยากเย็น พยายามเท่าไหร่ก็ไม่เคยเจอ อิจฉาทุกครั้งที่เห็นคนอื่นมีคนข้างกาย มีคู่ชีวิตกันได้ง่ายๆ งานเลี้ยงรุ่นคือปาร์ตี้ที่มาร์คเกลียดที่สุดในชีวิต เพื่อนๆ ส่วนมากมีแฟนแสนน่ารัก บางคนแต่งงานตั้งแต่เรียนจบได้สองสามปี ร้ายกว่านั้นคือเพื่อนที่สนิทที่สุดก็มีลูกไปเมื่อปีที่แล้ว มาร์คต่อว่าโชคชะตาอยู่หลายครั้งว่าช่างใจร้ายกับเขาเกินไป

ในขณะที่เพื่อนนั้นอยากประสบความสำเร็จอย่างเขาบ้าง แต่เขากลับมองว่าชีวิตของเพื่อนนั้นน่าอิจฉากว่าหลายเท่า คนเราไม่เคยมองสิ่งที่ตัวเองมีว่าดีพอนั้นมาร์คเข้าใจ มาร์คไม่ได้เกลียดชีวิตตัวเอง เขาแค่อยากมีทุกสิ่งให้ครบ มีสิ่งที่มาเติมเต็มชีวิต แค่อยากเป็นผู้ชายดีๆ ที่ได้ดูแลใครสักคนที่รักเขาและเขาก็รักคนคนนั้น ไม่ได้ต้องการจะเปลี่ยนคนใหม่อยู่เรื่อย มันช่างน่าเบื่อและเหนื่อยหน่าย

แต่พอนึกดูแล้ว โชคชะตาก็ไม่ได้ทอดทิ้งเขาเสียทีเดียว การเข้าบริษัทแต่เช้ามันก็เป็นเรื่องปกติ แต่มีวันหนึ่งที่มันไม่ปกติ วันที่มาร์คบังเอิญได้เห็นรอยยิ้มของผู้ชายคนหนึ่งที่เดินสวนกันตอนจะไปขึ้นลิฟต์ ทั้งที่รู้ว่ารอยยิ้มนั้นเกิดขึ้นเพราะอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์ไม่ใช่เพราะตนแต่รอยยิ้มนั้นทำให้เกิดความประทับใจแรก นำพามาซึ่งความสนใจ ใครจะไปคาดคิดกันว่าแค่ตกหลุมรักรอยยิ้มนั้นเพียงครั้งเดียวจะเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรหลายๆ อย่าง ชีวิตเขาไม่เหมือนเดิม ไม่เคยคิดว่าจะเปลี่ยนได้มากขนาดนี้

บ้านกว้างๆ ที่มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนมันอบอุ่นขึ้น แม้บางครั้งจะอยู่กันอย่างเพื่อน ต่างคนต่างทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำโดยไม่คุยกัน มาร์คก็แค่รู้สึกว่ามันเงียบแต่ไม่เหงาอีกแล้ว เพราะรู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว แต่บางทีการที่อยู่กันสองคนมันอาจไม่เพียงพอ เขาอยากมีสมาชิกในครอบครัวของเราเพิ่มขึ้น การได้ยินเสียงหวานๆ ของแบมแบมทุกวันมันดีแล้วแต่ถ้ามีอีกคนก็ต้องดีกว่าอยู่แล้ว

ไม่ใช่แค่เขาที่เปลี่ยน บ้านนี้ก็เปลี่ยนไปหลายอย่าง นอกจากของบำรุงของแบมแบมก็เริ่มมีของใช้เด็กอ่อนอยู่ตามมุมนั้นมุมนี้ของบ้าน โดยเฉพาะในห้องนอนที่ยกมุมหนึ่งไว้รอสมาชิกใหม่แล้ว เขาตื่นเต้นและดีใจมาก แทบนับวันเวลารอที่จะได้เจอหน้าลูกไม่ไหว ไม่ว่าแกจะโตมาแสนซนหรืออ่อนหวานน่ารัก เขาก็พร้อมจะรักและดูแลแกเสมอ เหมือนกับที่เขาได้ดูแลแบมแบม

การได้ดูแลใครคนหนึ่งเป็นอีกสิ่งที่เขาปรารถนามาตลอด แต่พอได้ทำก็รู้สึกแปลกเหมือนกัน ลองมานึกดูแล้ว เขาใส่ใจแบมแบมมากกว่าใครๆ ที่เคยคบมา อาจเพราะความกลัวที่จะสูญเสียอีกจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อรักษาเอาไว้

การได้อยู่ด้วยกันมาระยะหนึ่งมันก็เคยชิน แต่บางครั้งกลับมองว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้เหมือนกัน ยังคิดว่าฝันไปหรือเปล่าที่เขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีก

            ตอนนี้มาร์คมีอีกสองคนให้ต้องดูแลอย่างดีที่สุด ซึ่งเขาไม่เคยใช้คำว่าภาระหรือหน้าที่ เขาทำด้วยความรู้สึกที่อยากจะทำ    

 

 

 

 

 

 

            “เด็กๆ แม่จะไปอยู่เป็นเพื่อนแบมแบมที่บ้านนะ มาร์คจะไปทำงานที่ดีซีอาทิตย์นึงน่ะ

            อังศนากล่าวพลางวางอาหารแสนอร่อยจานสุดท้ายลงบนโต๊ะทานอาหาร โซมีที่กำลังจัดจานและนิชคุณที่กำลังรินน้ำจากเหยือกหันมองแม่พร้อมกัน

ไปวันไหนหรือคะ

วันจันทร์เย็นๆ น่ะจ้ะ มาร์คบินเช้าวันอังคาร

กินข้าวเสร็จหนูจะไปช่วยเก็บกระเป๋าให้นะคะ

ขอบใจจ้ะ

ถ้าไม่มีงานไปไกลๆ ก็ไม่คิดจะให้ใครไปอยู่เป็นเพื่อนเมียบ้างสินะ ปล่อยไอ้แบมอยู่คนเดียวมาได้ตั้งนานจนจะคลอดอยู่ละเพิ่งจะมาห่วง ถึงไอ้แบมมันจะเก่งก็เถอะแต่คนท้องปล่อยให้อยู่คนเดียวมันอันตรายไม่ใช่เหรอครับ

นิชคุณตักข้าวให้แม่และน้องสาวก่อนจบที่ตัวเอง อดบ่นไม่ได้

            “จะว่าต้องไปว่าน้องเราจ้ะ แม่ก็คุยเรื่องนี้กับมาร์คมาหลายรอบแต่พอเอาไปคุยกับแบมก็โดนปฏิเสธทุกทีเลย

อังศนารู้ว่าแบมแบมน่ะดื้อ แต่ก็ไม่คิดว่าจะดื้อขนาดนี้ล่ะนะ

            “ผมว่านะ แม่ใช้โอกาสนี้อยู่ยาวจนกว่าไอ้แบมจะคลอดไปเลยสิครับ ช่วงนี้มันอาจจะกังวลและต้องการกำลังใจจากแม่ก็ได้นะ อีกไม่นานก็คลอดแล้วถ้าเกิดปวดท้องจะคลอดตอนมาร์คไปทำงานจะแย่เอานา

นิชคุณแสดงความคิดเห็น นอกจากห่วงหลานและน้องเขาก็อยากให้แม่ได้ไปพักผ่อน ไปอยู่เป็นเพื่อนแบมแบมก็ไม่ต้องทำอะไรมากเหมือนอยู่ที่ไร่ด้วย

            “จะดีเหรอ สามีภรรยาเขาอยู่กันสองคนมาตั้งนาน แม่ไปอยู่กับน้องนานๆ มาร์คก็อึดอัดแย่น่ะสิ

อังศนาห่วงลูกนะแต่ก็ต้องคิดถึงใจเขยไว้บ้าง แม่ภรรยาไม่ใช่แม่ตัวสักหน่อย

หนูว่าพี่มาร์คไม่อึดอัดหรอกค่ะ พี่เขาจะดีใจมากกว่าที่แม่ไปอยู่ที่โน่นโซมีว่าพี่เขยกับแม่ก็สนิทสนมกันดีอยู่นะ พี่มาร์คดูรัก เคารพ และเกรงใจแม่มากๆ ด้วยล่ะ

แม่ลองคุยกับมาร์คดูก่อนสิครับว่าเขาจะว่ายังไงบ้างถ้าแม่ไปอยู่ด้วยจนกว่าแบมแบมจะคลอด  หรือถ้าให้ดีอยู่ช่วยแบมแบมมันเลี้ยงลูกสักเดือนสองเดือนก็ได้ ผมล่ะห่วงหลานจังเลย พ่อแม่มือใหม่จะรับมือไหวหรือเปล่า

ถึงนิชคุณไม่เคยมีลูกแต่เขาคิดว่าต่อให้เรียนรู้ทฤษฎีมาแน่นเป๊ะทั้งพ่อและแม่ แต่เด็กทารกมีชีวิตจิตใจ ยังไงก็ต้องรับมือให้ได้วันต่อวันล่ะ 

มาร์คอาจจะจ้างพี่เลี้ยงมาเลี้ยงเมเบลโดยเฉพาะก็ได้นะจ๊ะ

พี่แบมไม่มีทางยอมหรอกค่ะ หนูเชื่อว่าพี่เขาต้องเลี้ยงเองแน่

การมีผู้ใหญ่อยู่ในบ้านสักคนมันก็น่าจะดีนะอังศนาคล้อยตามลูกทั้งสอง

แต่ถ้าแม่ไม่อยู่เราสองคนจะทำยังไงล่ะนั่นก็ลูกนี่ก็ลูก อังศนาเป็นห่วงทั้งหมดนั่นล่ะ

ไม่เห็นต้องทำอะไรเลยนี่คะแม่ เราสองคนดูแลตัวเองได้ เรื่องงานบ้านหนูทำเป็น เรื่องอาหารให้พี่คุณจัดการไปก็ได้ เนอะ

โซมีหันไปทางพี่ชาย นิชคุณพยักหน้า

อื้อ อย่างที่น้องบอก ถ้าแม่จะไปอยู่ยาวๆ ผมกับโซมีก็อยู่ได้สบายมากครับ ผมดูแลยัยแสบได้น่า แม่ไม่ต้องห่วงเลย

นิชคุณเอื้อมมือไปขยี้ผมนุ่มๆ ของน้องสาวที่ก้มหน้าก้มตากินข้าว

เอาตามนั้นก็ได้จ้ะ แม่จะลองคุยกับมาร์คดูอังศนาเชื่อว่านิชคุณจะดูแลน้องได้เป็นอย่างดี

 

 

 

 

 

 

อย่างที่ว่าไปล่ะจ้ะ มาร์คคิดว่าไงบ้าง ถ้าไม่สะดวกใจก็ปฏิเสธได้นะไม่ต้องเกรงใจแม่หรอก

อังศนาลองถามลูกเขยถึงเรื่องที่นิชคุณบอกกับเธอว่าให้คุยกับมาร์คดู ใช้ช่วงเวลาที่อยู่กันตามลำพังในรถตกลงซะให้เรียบร้อย เผื่อมาร์คปฏิเสธจะได้ไม่ต้องไปเกรงใจแบมแบมด้วย

คุณแม่พูดจริงหรือครับ?”

แม้มาร์คจะสนใจกับการขับรถออกจากสนามบินแต่เขาก็สนใจฟังที่คุณแม่พูด เป็นเรื่องที่เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณแม่จะพูดขึ้นมาเอง

จริงจ้ะ

โอ้ คุณแม่ครับ ถ้าคุณแม่มาอยู่กับเราได้จริงๆ ก็เยี่ยมไปเลย ไม่ได้ล้อผมเล่นแน่นะครับมาร์คดีใจมากเลยที่เขาไม่ได้ฟังผิดไป

จ้ะ แม่เป็นห่วงแบมน่ะแต่ก็เกรงใจมาร์คกับแบมเหมือนกัน

อังศนาโล่งอก มาร์คมีปฏิกิริยาเหมือนที่โซมีและนิชคุณบอกไม่มีผิดเลย เธอดันบ้าหลงกังวลไปเอง

โธ่! ไม่รบกวนเลยครับ ดีเสียอีกที่คุณแม่มาอยู่ด้วย ผมจะได้สบายใจว่าแบมมีคนอยู่เป็นเพื่อน ตอนนี้ก็ใกล้คลอดแล้วด้วย มีคุณแม่อยู่ใกล้ๆ คอยให้คำปรึกษาก็ดีกับผมและแบมนะครับ แล้วยังตอนยัยหนูเกิดอีก เราคงวุ่นน่าดูเลย คุณแม่เหมือนนางฟ้ามาโปรดผมเลยจริงๆ

มาร์คเหมือนยกภูเขาแห่งความเครียดและกังวลออกไปจากอก แค่คุณแม่จะมาอยู่อาทิตย์หนึ่งเขาก็ดีใจมากแล้ว นี่คุณแม่อยู่ได้ตั้งหลายเดือนเชียว

ถ้ามาร์คว่าดีแม่ก็สบายใจ พอมาร์คกลับมาจากดีซีแม่จะได้กลับไปเก็บของมาสำหรับอยู่นานๆ

แน่ใจนะครับว่าจะไม่เปลี่ยนใจ ถ้าคุณเขามารับคุณแม่กลับไร่นี่ผมไม่ยอมนะ

มาร์คกลัวว่าคุณแม่นั่นล่ะที่จะหนีกลับไร่ เขาไม่มีปัญหาเลย บ้านออกกว้างขวาง

ไม่หรอกจ้ะ คุณเขาเป็นคนเสนอเองนี่นา มาร์คเองก็คงเหนื่อยแย่เลยนะ ทั้งดูแลแบมและลูกทั้งทำงาน

อะไรที่ทำแล้วมีความสุขน่ะไม่เหนื่อยหรอกครับคุณแม่

อังศนายิ้มกว้างตามคนที่มีรอยยิ้มแห่งความสุข

 

 

 

 

 

 

<มาร์ค ฝากยองแจด้วยนะ ยองแจท่าทางไม่ค่อยดีเท่าไร>

มาร์คฟังปลายสายฝากฝังเลขานุการคนสวยที่เพิ่งมาถึงสนามบิน คิดถูกที่ให้คุณแม่มาส่งแทนที่จะให้คุณยองแจไปรับเขา

ได้สิ ไม่ต้องห่วงนะ

<ขอบใจมาก>

คุณยองแจ นี่คุณยังไม่หายอีกเหรอครับมาร์คเก็บโทรศัพท์แล้วเดินไปหาเลขานุการ ยองแจมองเจ้านายงงๆ

ครับ? ผมเป็นอะไรยองแจกระพริบตาปริบ

คุณน่ะไม่สบายมาสักพักแล้วไม่ใช่เหรอมาร์คถอนหายใจ จับคางแล้วหันใบหน้าหวานไปซ้ายทีขวาที

คงแค่เหนื่อยสะสมมั้งครับ กลับจากดีซีผมว่าจะขอบอสลาพักร้อนสักสองสามวัน

ลามากกว่านั้นก็ได้นะครับ คุณดูไม่ค่อยดีมาสองสามอาทิตย์แล้วไม่ใช่เหรอมาร์คกอดอก ส่ายหน้าน้อยๆ ระอาที่ลูกน้องไม่ดูแลตัวเองเลย   

ยองแจยิ้มเจื่อนไม่ได้พูดอะไร พูดไปก็เท่านั้นล่ะ เขาก็รู้ว่าตัวเองเหนื่อยๆ เพลียๆ ยังไงไม่รู้ เสร็จจากงานคราวนี้จะพักยาวนอนให้อิ่มไปเลย

 

 

 

 

 

 

ทุกคนจะทานอะไรกันดีครับ

ยองแจกอดอกพลางถอนหายใจ หลับตาลงฟังเสียงเจ้านายถามเพื่อนร่วมงานคนอื่น ยืนรอเงียบๆ

มาร์คชะงักเล็กน้อยเมื่อเหลือบไปเห็นคนสนิทท่าทางไม่ดีเลย

คุณยองแจมาร์คเดินเข้าไปหา จับแขนยองแจไว้เบาๆ

เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ผมโอเค ไปทานข้าวกันเถอะ

เมื่อยองแจยืนยัน มาร์คก็ไม่ว่าอะไร เขาเดินนำไปกับพนักงานระดับสูงคนอื่น เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหันกลับไปด้านหลังเมื่อมีเสียงคนบอกว่ายองแจเป็นลม

คุณยองแจ!

 

 

 

มาร์คนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนานุ่ม อ่านหนังสือฆ่าเวลารอให้เลขานุการตื่น

อื้ม

มาร์ควางหนังสือลงบนตัก ยกมือบีบต้นคอแก้เมื่อยก่อนเห็นว่าคนบนเตียงตื่นแล้ว

ตื่นแล้วเหรอครับ เป็นไงบ้าง

คนบนเตียงยกมือกุมศีรษะ  หันไปทางเสียงบอส

ยังเวียนหัวอยู่เลยครับ นี่บอสนั่งอยู่ตรงนี้ตลอดเลยเหรอ

อืม รอคุณตื่นน่ะ คุณกลับเกาหลีก่อนดีไหมครับ

มาร์คเป็นห่วง ไม่ใช่เพราะหมอฝากไว้เท่านั้นแต่เพราะการที่อยู่กันมานาน คุณยองแจไม่สบายเขาก็ไม่สบายใจ

ไม่เป็นไรหรอกครับ อีกไม่กี่วันก็ได้กลับแล้ว

คุณได้ไปหาหมอมาบ้างหรือยัง

ยังเลยครับ อาการมันก็ไม่ได้แย่อะไรมาก พักผ่อนมากๆ หน่อยก็คงหาย

แน่ใจหรือว่าเดี๋ยวก็หาย นานแล้วนะครับ หรือผมต้องโทรบอกหมอไหมครับว่าควรพาคุณไปหาหมอสักที ปล่อยไว้ไม่ดีนะครับ ผมว่าคุณคงแค่พักผ่อนให้ร่างกายฟื้นฟูตัวเองไม่ได้หรอก

ยองแจมองเพดานห้องพักหรูของโรงแรมนิ่ง สองมือที่วางบนท้องบีบเข้าหากันเบาๆ

ที่จริง..

ครับ?”

ผม..ยองแจลังเล คิดไม่ตก บางทีก็คิดไปว่าใช่ บางทีก็คิดว่าไม่ใช่

มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับมาร์คสังเกตเห็นท่าทางของยองแจได้

ไม่มีอะไรครับ กลับไปผมจะไปหาหมอยองแจถอนหายใจแผ่ว สงสัยตัวเองเช่นกัน

ผมดีใจนะที่ได้ยินอย่างนี้ คุณหิวหรือยัง ผมจะได้สั่งอาหารมาให้

ไม่ล่ะครับ ไม่หิว

ยองแจปฏิเสธ ดึงผ้าห่มที่คลุมเอวขึ้นมาคลุมอก หลับตาจะนอนอีกรอบ แต่มาร์คไม่ยอมให้ทำอย่างนั้น เขาลุกไปหายองแจที่เตียง

ไม่เอาครับ ไปกินสักหน่อยเถอะ กำลังไม่สบายถ้าไม่กินจะยิ่งไม่มีแรงนะ มาร์คเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลห่วงใย จับข้อมือคนที่นอนอยู่เพื่อจะดึงให้ลุก

ถ้าบอสไม่มีภรรยาแล้วและผมไม่มีหมอนี่ ผมคงตกหลุมรักบอสแน่ๆ เลย ห่วงใยใส่ใจกันขนาดนี้” 

ยองแจอมยิ้ม ยอมลุกตามแรงดึงแม้จะอยากขัดขืนนอนต่อก็เถอะ มาร์คหัวเราะเบาๆ กับคำพูดของเลขานุการ

อย่าล้อผมเล่นสิ ผมใส่ใจคุณตั้งหลายปีแล้ว ถ้าจะตกหลุมรักผมคุณเป็นไปนานแล้วล่ะ

นั่นสินะครับ

ยองแจนั่งมองเจ้านายสุดหล่อที่เดินไปโทรสั่งอาหารให้ ยังอุตส่าห์จำได้ว่าเขาชอบอะไรแล้วสั่งโดยไม่ต้องถามเขาสักคำ

ยองแจมองหาโทรศัพท์ของตน เห็นกระเป๋าวางอยู่บนโต๊ะก็หยิบมาเปิดแล้วเอาโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อส่งข้อความหาคนรัก

คุณยองแจไม่ไปอาบน้ำก่อนหรือครับมาร์คเดินกลับมาหา ยองแจวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วมองเจ้านาย

เอ่อ อีกสักพักน่ะครับ บอสกลับห้องไปเถอะครับขอบคุณนะครับที่มาอยู่เป็นเพื่อน”      

ไม่ครับ ไม่มีอีกสักพักแล้ว ไปอาบตอนที่ผมยังอยู่นี่ล่ะครับ

มาร์คเท้าเอวเมื่อเลขานุการอิดออดไม่ยอมลุก

ทำไมล่ะครับ?”

ถ้าเกิดคุณเป็นลมล้มในห้องน้ำตอนอยู่คนเดียวก็แย่น่ะสิ ไปครับไปตอนนี้เลย เดี๋ยวอาหารมาจะได้ทานแล้วพักผ่อนต่อ พรุ่งนี้มีงานแต่เช้านะ

ยองแจมองบอสที่มาโหมดดุแบบไม่ค่อยได้เห็นนอกจากเวลางาน มาดุทำไมเนี่ย

ผมนอนไปแล้วคงไม่เป็นไรแล้วมั้งครับ ไม่ได้เป็นลมบ่อยๆ นะ

บอกให้ไปก็ไปสิครับ

ผมไม่ใช่แบมแบมนะยองแจบ่นพึมแต่ก็ยอมลุกไปอาบน้ำ ถ้าไม่ไปแต่โดยดีต้องโดนบ่นอีกยาวแน่ๆ

เมื่อก่อนบอสไม่ใช่คนจู้จี้จุกจิกแบบนี้นะ ตั้งแต่มีลูกมีเมียนี่การบ่นพัฒนาขึ้นจม กลายเป็นพ่อบ้านเต็มตัวไปแล้ว และยังเผื่อแผ่ความเข้มงวดมาถึงลูกน้องอย่างเขาด้วย

ผมเป็นห่วงมาร์คเสียงอ่อนลง เผลอตัวไปซะได้ ยองแจหัวเราะคิก

ทราบครับ ขอบคุณนะครับบอส

 

 

TBC.

**

หนังสือพร้อมส่งเหลือ 6 ชุดนะคะ กล่องBox set เหลือ 7 กล่องค่ะ

สนใจดูรายละเอียดได้ในตอนที่ 26 ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 247 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,151 ความคิดเห็น

  1. #6075 My love markbam (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:31
    หรือแจจะท้อง
    #6,075
    0
  2. #5910 Harukim (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:07
    มีน้องกับพี่หมอหรือเปล่าคะน้องยองแจ
    #5,910
    0
  3. #5829 MilkbaBam (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 10:56
    ท้องแน่นอลลล
    #5,829
    0
  4. #5819 นัทมิมิ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 00:55
    ท้องแน่นอนยองแจเอ้ยยยยยยยย
    #5,819
    0
  5. #5800 ChayapornSs (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 17:40
    ท้องอีกคนหรอ
    #5,800
    0
  6. #5731 shierichi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 16:32
    ท้องแน่นอลลลล
    #5,731
    0
  7. #5695 ออมม่า (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 17:46
    ขอให้ยองแจท้องเถอะ หมอต้องดีใจมากแน่ ๆ เลย
    #5,695
    0
  8. #5685 Castella_ombra (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 15:59
    ท้องแน่นอนนนน
    #5,685
    0
  9. #5654 De-nee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 07:30
    หมวยท้องแล้วอ่ะอยาดเห็นสีหน้าคุณหมอจิตป่วงอ่ะ555555
    #5,654
    0
  10. #5648 Fujiwara Yumi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 01:06
    คุณเลขาท้องแน่ๆเลยยยยย
    #5,648
    0
  11. #5631 multuan98a (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 18:41
    ถึงเค้าจะมีเมียมีลูกแล้ววเราก็ตกหลุมรักเจาแล้ววววคะหนูแจ555
    #5,631
    0
  12. #5630 multuan98a (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 18:32
    ท้องแน่หนูแจอยากเห็นหน้าคุณหมอจิตป่วงจังเลย555
    #5,630
    0
  13. #5629 Mermaidtears (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 12:09
    Wtf!!! แจท้องแน่ๆอิหมอรับผิดชอบด้วย55+
    #5,629
    0
  14. #5628 ปีใหม่ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 12:08
    ตั่งแต่มีลูกมีเมียบอสของเราเอาใจใส่คนรอบข้างแถมยังอบอุนขึ้นเยอะเลย
    #5,628
    0
  15. #5626 bonitakuk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 21:13
    เมเบลจะมีเพื่อนเล่นแล้วแน่ๆ
    #5,626
    0
  16. #5625 Wachter-JM (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 17:09
    แจท้องใช่ไหมลูกกกกกก บอสจิมีหลานแล้ววววววว จองตัวไว้ให้เมเบลได้ไหมคะ555
    #5,625
    0
  17. #5624 lovesujuniorkyu (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 10:38
    คุณแจท้องแน่ๆเบยยย อุ้ยยยยยย พี่มาร์คโคตรสามีแห่งชาติเลยพาร์ทนี้
    #5,624
    0
  18. #5623 oni (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 06:32
    ชอบมาร์คแบบนี้จังแฟมมลี่แมนมากกกกกกกกกกก ไหนจะครอบครัวแบมที่มีแต่รักและห่วงใยกัน

    ยัยแจนท้องแน่เลยยยยยยยยยยย
    #5,623
    0
  19. #5622 fafofafu (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 04:10
    แจท้องแน่เลยยยย
    #5,622
    0
  20. #5621 aomtawanrat937 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:01
    แจท้องชัวร์
    #5,621
    0
  21. #5620 jeep_s (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:09
    แจมีน้องแน่เลยๆ
    #5,620
    0
  22. #5619 Nuthathai Por (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:56
    หวังว่าน้องเมเบลจะไม่ดื้อไม่ซนเหมือนคุณแม่นะ
    ยองแจท้องแน่ ๆ เลยอ่ะใช่ไหม
    #5,619
    0
  23. #5618 jiab155 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:53
    ยองแจมีน้องงงงงงงงง
    #5,618
    0
  24. #5617 มิรา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:30
    ยองแจ มีน้องแน่เลย
    #5,617
    0
  25. #5616 yingyui2528 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:06
    มีความแอบลุ้นกับยองแจนร้า
    #5,616
    0