เปิดรีปริ้นท์(GOT7) มายาเกี้ยวรัก Markbam,khunyug,jackjae,bnior

ตอนที่ 31 : Chapter 24 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

 



จีอัน

 


            ตอนงานแต่งแบมจะให้แม่และโซมีมาค้างบ้านเรานะครับ

            ตามใจแบม ให้คุณแม่มาอยู่ที่นี่น่าจะสะดวกกับคุณแม่และโซมีมากกว่าอยู่บ้านคุณปู่ใช่ไหมครับ

            ครับแบมแบมผูกเนคไทให้มาร์คเสร็จก็เดินไปหยิบกระเป๋า วันนี้ครบห้าเดือนต้องไปโรงพยาบาล คุณหมอจะอัลตร้าซาวด์ให้ด้วย     

แบมว่าลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายคุณพ่อดูอารมณ์ดีแต่เช้าเพราะวันที่รอคอยมาถึงแล้ว วันนี้ล่ะจะได้รู้สักที

ไม่รู้สิครับ ถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็ดีนะ แบมอยากเอาไว้ลุ้นตอนคลอดมากกว่า

แบมแบมเดินออกจากห้องนอนเพื่อลงไปที่ชั้นล่าง มาร์คหยิบสูทตัวนอกเดินตามออกไป

พี่ใจร้อนอยากรู้เร็วๆ นี่นา เราจะได้เตรียมของให้ลูกถูกไง พี่อยากซื้อของให้ลูกน่ะ

พอทุกคนรู้ว่าลูกเป็นเพศไหนก็คงขนซื้อของมาให้จนเก็บไม่หวาดไม่ไหวแน่ เราดูเพศลูกวันนี้ก็ได้แต่พี่มาร์คต้องบอกทุกคนนะครับว่ายังไม่ต้องซื้ออะไรให้หลานมากนัก

ได้เลย พี่จะบอกให้ เดี๋ยวพี่ซื้อคนเดียวพอ

ซื้อแค่พอประมาณก็พอนะครับ เด็กเล็กน่ะโตไวจะตาย ของซื้อมาใช้ได้แป๊บๆ ก็ใช้ไม่ได้แล้ว เสียดาย

แบมแบมเคยมีประสบการณ์เป็นพี่เลี้ยงเด็กมาบ้าง เป็นรายได้พิเศษ ช่วยเลี้ยงลูกให้คนข้างบ้านเช่าหลังที่อยู่กับพี่คุณ

แบมแบมทำมาแทบทุกงานแล้วล่ะจนมาหยุดที่ร้านขนมพี่เฟยและทำยาวจนเรียนจบ

โธ่ มาดักกันไว้ก่อนแบบนี้พี่จะซื้ออะไรได้ล่ะ ซื้อเยอะก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ครับ อะไรที่ลูกเราใช้ไม่ได้แล้วเราก็แค่เอาไปบริจาคตามมูลนิธิเด็กอ่อน พอเรามีลูกใหม่ก็ซื้อใหม่

จริงด้วย แบมลืมไปเลยแบมแบมเพิ่งนึกออก

พี่มาร์คเคยพูดกับเขาอยู่เหมือนกันว่าทุกปีทีบีจะบริจาคเงินให้องค์กรการกุศลหลายแห่ง ไม่เน้นสถานที่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังมีคนช่วยเหลือเยอะ แต่กระจายไปตามมูลนิธิที่ไม่ค่อยได้เงินจากรัฐหรือไม่ก็มีผู้สนใจบริจาคน้อยแทน ซึ่งหน้าที่นี้ตกเป็นของเลขานุการคนสวยเจ้าเดิมที่ทำงานให้เจ้านายได้ทุกอย่างตามแต่จะบัญชา ใครมีเลขานุการอย่างพี่ยองแจนี่รักตายเลยล่ะ

แบมไปรถพี่นะ ตรวจเสร็จแล้วพี่จะแวะมาส่งที่บ้านก่อนค่อยเข้าไปทำงาน

ไม่เอา ไปรถคนละคันดีกว่าครับ เสร็จจากหาหมอแบมต้องไปร้านเวดดิ้งกับพี่คุณด้วย

ที่บอกว่าจะต้องแก้ชุดน่ะเหรอ ไปวันหลังก็ได้นี่นา

ใกล้วันงานจะยิ่งยุ่งนะครับ ไปวันนี้น่ะดีแล้ว ถ้ามีอะไรต้องแก้จะได้ไม่ลำบากช่างให้เขาเร่งทำงานไงแบมแบมนั่งลงที่เก้าอี้ปล่อยให้มาร์คเป็นคนเสิร์ฟอาหารเช้าเพราะเขาตื่นแต่เช้ามาทำอาหารไว้แล้ว

            “โอเค

ตัวพี่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงคงไม่ต้องแก้อะไรแล้วมั้งครับแบมแบมมองคนที่รูปร่างคงเดิมเป๊ะ มีแต่เขานี่ล่ะที่ขยายออกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขอคลอดก่อนค่อยแต่งก็ไม่มีใครยอมฟังเขาเลย

ของพี่เดี๋ยวนัดไปลองก็ได้ จะไปวันไหนก็ได้ล่ะมั้งครับ

ตอนแรกที่เริ่มวางแผนว่าจะแต่งงานก็ตื่นเต้นกันอยู่หรอกนะ แต่พอเหลือเวลาอีกแค่สองอาทิตย์นี่ทุกอย่างดูเร่งรีบไปหมด ทั้งที่เตรียมงานกันมาร่วมสองเดือนแล้ว ปัญหามีเข้ามาเรื่อยๆ ดีที่มีคนรอบข้างคอยจัดงานให้ แต่ถึงจะมีคนช่วยว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ยังเครียดกันอยู่ดี เวลาต้องแก้ต้องปรับอะไร มาร์คเลยกันแบมแบมออกเพื่อไม่ให้แม่แกะต้องมากังวลไปด้วย

 

 

 

 

 

น้องซนดีนะคะวันนี้ ดิ้นใหญ่เลย คุณแม่รู้สึกตัวบ้างไหมคะคุณหมอตรวจครรภ์ตามปกติแล้วเอ่ยแซวเจ้าตัวเล็ก แบมแบมพยักหน้า

รู้บ้างครับ

ที่โรงพยาบาลมีคอร์สอบรมคุณแม่ตั้งครรภ์ด้วยนะคะ คุณแม่สนใจหรือเปล่า

คุณหมอแนะนำและสอบถามขณะทาเจลเย็นๆ ลงบนท้องโตเพื่ออัลตร้าซาวด์ แบมแบมและมาร์คมองหน้ากันก่อนแบมแบมจะหันมาพยักหน้ากับหมอ

สนใจครับ

ถ้าอย่างนั้นหมอจะให้พยาบาลแนะนำรายละเอียดให้ทราบนะคะ ถ้าคุณพ่อว่างก็สามารถเข้าร่วมได้ด้วยนะ

คุณหมอแจ้งก่อนคุณพ่อจะถามเพราะรู้ว่าคุณต้วนนั้นดูแลเอาใจใส่ภรรยาดี มาหาหมอเป็นเพื่อนภรรยาทุกครั้งที่นัดเลยด้วย

อยากได้ลูกผู้หญิงหรือผู้ชายคะคุณหมอมองภาพบนจอมอนิเตอร์ มาร์คและแบมแบมพยายามเพ่งมอง

จะเพศไหนก็ได้ครับ ผมได้ลูกผู้หญิงหรือผู้ชายครับหมอมาร์คดูจะเก็บอาการตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่แล้ว ขณะที่แบมแบมนั้นลุ้นอยู่เงียบๆ

ผู้หญิงค่ะ

“Yes!”

คุณหมอและแบมแบมหันมองคุณพ่อที่ดูดีใจสุดๆ พร้อมกัน หญิงสาวหนึ่งเดียวหัวเราะเบาๆ เป็นภาพที่ชินตาที่สามีจะดีอกดีใจเสียยิ่งกว่าภรรยา แต่เห็นทีไรก็อบอุ่นใจได้ทุกที

ท่าทางจะสมใจคุณพ่อนะคะเนี่ย คุณแม่ดูเงียบจัง อยากได้ผู้ชายเหรอคะ

ครับ เด็กผู้ชายคงน่ารักดี แต่เด็กผู้หญิงก็ดีครับจะเพศไหนแบมแบมก็รักทั้งนั้น

ลูกสาวของแม่..อยากเจอเร็วๆ จังเลย อีกตั้งสี่เดือนแน่ะที่รักกว่าเราจะได้พบกัน

จริงสิ..คุณปู่อยากได้เหลนสาวนี่แบม พี่ว่าคุณปู่ต้องดีใจมากแน่ๆ เลยมาร์คจับมือแบมแบมไว้ขณะมองภาพลูกสาวที่เป็นแบบสี่มิติ

แสดงว่าอยากได้ลูกสาวกันทั้งบ้านเลยสินะคะ เว้นคุณแม่แค่คนเดียวหรือเปล่า

เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับแบมแบมมองลูกสาวที่เห็นทุกส่วนชัดมาก พอมองเค้าโครงหน้าได้แล้วนะเนี่ย จมูกโด่งมากด้วยล่ะ

หมอครับ ช่วงนี้นี่นั่งเครื่องบินไปต่างประเทศได้ใช่ไหมครับ

จะไปเมื่อไรคะ ถ้าจะเดินทางหมอไม่อยากให้ไปหลังครรภ์หกเดือนนะ

อีกสักสามอาทิตย์นี่ล่ะครับมาร์คคำนวณเวลาในใจ แบมแบมมองหน้ามาร์คเป็นคำถามว่าจะพาเขาไปไหน

อ๋อ ถ้าอย่างนั้นไม่มีปัญหาค่ะ แต่คุณแม่ก็ต้องระมัดระวังตัวเองให้มากๆ นะคะ

แน่นอนครับคนที่รับปากหมอเป็นมั่นเหมาะคือมาร์คอีกตามเคย

 

 

 

 

พี่จะพาแบมไปไหนแบมแบมถามมาร์คเมื่อทั้งคู่ออกจากห้องตรวจแล้ว มาร์คมองภาพลูกสาวที่ได้มาจากคุณหมอแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาบันทึกภาพนั้นเพื่อส่งไปให้คุณปู่ดู

แต่งงานแล้วก็ต้องไปฮันนีมูนสิจ๊ะ

ไปที่ไหนครับ

อังกฤษไงครับที่รัก ไปนอนเล่นบ้านใหม่ที่นั่นหน่อยดีกว่า บ้านปรับปรุงเสร็จตั้งนานแล้วนะ

แบมแบมพยักหน้าเข้าใจก่อนจะสะดุ้งเมื่อกำลังมองจอที่พี่มาร์คพิมพ์ข้อความเพลินๆ แล้วจอเปลี่ยนตัดไปว่ามีสายเรียกเข้า

ครับคุณปู่

<พาแบมมาหาปู่ที่เดอะแกรนด์หน่อย ปู่อยากกอดหลานสะใภ้มากเลย ในที่สุดปู่ก็มีเหลนสาวสมใจสักที!>

มาร์คและแบมแบมมองหน้ากันเมื่อคุณปู่ส่งเสียงดังอย่างตื่นเต้นมาให้ เสียงดังจนลอดออกมาให้แบมแบมได้ยินเลยล่ะ

ได้ครับ เดี๋ยวจะให้แบมไปหานะครับคุณปู่ แต่ผมคงไปไม่ได้นะ มีงานครับ

<อือ แกจะไปไหนก็ไปเจ้ามาร์ค แบมแบมมาคนเดียวพอ>

มาร์คถอนหายใจอย่างอ่อนใจเหลือแสน แบมแบมหัวเราะคิก

ครับ จะส่งแบมไปคนเดียวนะ

<ดีมาก แค่นี้นะ>

มาร์ควางสายแล้วมองหน้าแบมแบมที่กลั้นยิ้ม

คุณปู่คงตื่นเต้นจนขี้เกียจพิมพ์เลยโทรมาแน่ๆ

ความสุขของท่านนี่ครับ ท่านเอ็นดูยัยหนูก็ดีแล้วนี่

นั่นสินะ ว่าแต่เรายังไม่ได้คิดเรื่องชื่อลูกเลยนะ จะตั้งชื่อว่าอะไรดีล่ะ”              

พี่จะตั้งชื่อภาษาอะไรล่ะครับ

ต้องภาษาอังกฤษสิ หรือจะภาษาจีนดีนะ แบมว่าอยากได้ภาษาไหนล่ะ อังกฤษ จีน ไทย เกาหลี

เป็นคำถามที่มาพร้อมภาระมากๆ แบมแบมคิดหนัก เรื่องชื่อเป็นเรื่องสำคัญมากนะ      

พี่กับแบมก็หาชื่อที่ตัวเองชอบแล้วมาแชร์และเลือกด้วยกันดีไหมครับ มันต้องมีชื่อที่เราชอบกันทั้งคู่บ้างล่ะแบมแบมเสนอทางเลือก ในเมื่อเป็นลูกของเราก็ต้องเห็นชอบด้วยกันสิเนอะ

เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ

 

 

 

 

 

ครับแม่..แบมแบมวางสายมารดา เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า โทรบอกข่าวเรื่องหลานกับแม่หลังจากคุยกับคุณปู่เรื่องเหลนอยู่นานราวครึ่งชั่วโมง ไม่แค่เรื่องยัยหนูแต่คุยเรื่องอื่นกันด้วย

หนูแบมแบมเสียงจากด้านหลังทำให้แบมแบมหันไปมองจึงพบคุณป้าจีอันส่งยิ้มมาให้

อ่าว คุณป้า สวัสดีครับแบมแบมยิ้มตอบ หลังจากได้เบอร์เขาไปคุณป้าก็ติดต่อมาเรื่อยๆ แม้ไม่ได้เจอกันอีกก็เหมือนสนิทคุ้นเคยกันแล้ว 

สวัสดีจ้ะมาทำอะไรที่นี่เหรอ หรือว่ามาทานข้าวจ๊ะจีอันมีรอยยิ้ม คนสนิทติดตาม

เปล่าครับ มาทำธุระนิดหน่อยแบมแบมแปลกใจที่อีกฝ่ายอยู่เกาหลีนานเหมือนกัน

ท้องโตขึ้นแล้วนะ ตัวเล็กดิ้นเก่งขึ้นหรือยังจีอันมองท้องอีกคนที่ใหญ่ขึ้น

ครับแกดิ้นบ่อยเลย คุณหมอบอกว่าแกซนด้วยคุณแม่เล่าไปยิ้มไป ดูอิ่มเอิบมีความสุข

ดีจัง นี่ห้าเดือนหรือยังจ๊ะ น่าจะถึงแล้วเนอะความจริงจีอันรู้ว่าแบมแบมท้องได้ห้าเดือนแล้ว เธอนับจากวันเวลาที่ได้เจอแบมแบมครั้งแรก

ห้าเดือนแล้วครับคุณป้า

อย่างนี้ก็อัลตร้าซาวด์ได้แล้วสิ ได้ทำไหมจ๊ะ รู้หรือยังว่าเพศอะไร

จีอันถามอย่างตื่นเต้น แบมแบมค่อนข้างแปลกใจทีเดียว เขาไม่ใช่ลูกหลานเธอทำไมต้องตื่นเต้นด้วยนะ?

            เพิ่งไปหาหมอก่อนมาเดอะแกรนด์นี่เองครับ แกเป็นเด็กผู้หญิงครับ สมใจคุณพ่อเขาเลย

แบมแบมวางมือบางบนท้อง เล่าให้จีอันฟัง

เด็กผู้หญิงเหรอจ๊ะ! มาร์คอยากได้ลูกสาวงั้นเหรอ

ใช่ครับ แต่เอ๊ะ คุณป้ารู้ชื่อแฟนผมได้ยังไงครับถึงเราจะติดต่อกันทางโทรศัพท์แต่แบมแบมจำได้ว่าไม่เคยบอกว่าสามีชื่ออะไรนะ

จีอันชะงัก เผลอหลุดปากไป

วันแรกที่เราเจอกันไงจ๊ะ หนูเรียกแฟนว่า..พี่มาร์คจีอันลองเดาดูว่าแบมแบมจะเรียกมาร์คอย่างนี้ เพราะเขาก็เรียกลูกเธอว่าพี่ทุกคำ

อ่อ อย่างนั้นเหรอครับแบมแบมขี้ลืม เขาจำไม่ได้หรอกว่าตอนที่เจอเธอเขาคุยอะไรกับพี่มาร์คไปบ้าง จำได้แค่เรื่องหลักๆ ว่าโทรไปบอกเรื่องลูกดิ้นก็แค่นั้น

นี่คิดชื่อกันไว้บ้างหรือยังจ๊ะ

ยังเลยครับ แต่ผมกับแฟนตกลงกันแล้วว่าจะต่างคนต่างตั้งชื่อที่ชอบแล้วเอามาแชร์กัน ผมก็คาดหวังอยู่เหมือนกันนะครับว่าคุณพ่อเขาจะตั้งชื่อได้เพราะกว่าผม

ถ้าตั้งได้แล้วอย่าลืมบอกป้าบ้างนะจ๊ะ

ได้ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับต้องไปทำธุระที่อื่นต่อแบมแบมลาเธอแล้วเดินจากมา

จีอันถอนหายใจ อยากบอกออกไปเหลือเกินว่าเธอเป็นใคร ใจจริงอยากจะขอรูปอัลตร้าซาวด์มาดูสักครั้งแต่กลัวแบมแบมจะสงสัยเอา

ในที่สุด..สิ่งที่ฉันคิดไว้ก็ไม่ผิดว่าเธอต้องไม่มาเที่ยวได้ประจวบเหมาะกับงานแต่งมาร์คอย่างนี้ แต่เธอมีจุดประสงค์และตั้งใจจะมาช่วงนี้เพราะมาร์คแน่

จีอันยืนตัวแข็งเมื่อได้ยินเสียงทรงอำนาจของพ่ออดีตสามี แม้อยากลืมก็ลืมไม่ลง

ไบรอันโค้งให้เจ้าสัว จีอันค่อยๆ กลับไปมองซังวู ก่อนจะก้มหน้าแล้วโค้งทักทาย

คนอย่างเธอนี่มันเชื่อคำพูดไม่ได้จริงๆ กลับกลอกที่สุด ยอมกลืนน้ำลายตัวเองเพื่อละทิ้งสัญญา

ซังวูใบหน้าเรียบเฉยแต่สายตาติเตียนอย่างหนักหน่วงจนจีอันสะท้านกลัว

ฉันแค่อยากเห็นมาร์คแต่งงานเท่านั้นเองค่ะ..เจ้าสัวรู้นานแล้วใช่ไหมคะว่าฉันอยู่ที่นี่ ถ้าท่านไม่อยากให้ฉันเจอลูกหรือแบมแบมทำไมไม่ไล่ฉันไปเสียตั้งนานแล้วล่ะคะ

เพราะฉันอยากจะรู้ว่าเธอจะทำอะไรต่อไปน่ะสิ เธอจะมาหาทุกคนที่นี่ก็ได้ แต่ควรมีขอบเขตบ้าง แค่มองดูอยู่ห่างๆ ก็พอทำไมต้องแสดงตัว ทำไมต้องมายุ่งวุ่นวายกับหลานสะใภ้ของฉัน เธอรับปากฉันแล้วว่าจะออกไปจากชีวิตมาร์คก็ไม่ควรเสนอหน้ากลับมาที่นี่อีก เธอไม่ควรพูดคุยกับแบมแบมด้วยซ้ำ เด็กในท้องเขาไม่ใช่หลานของเธอเพราะเธอไม่มีลูกชายอีกแล้ว สมองเสื่อมหรือไงถึงจำไม่ได้น่ะ 

ถ้อยคำเย็นชาของเจ้าสัวกรีดใจจีอันขาดเป็นริ้ว เธอเจ็บเสียดในอกยามนึกถึงเรื่องที่ผ่านมา เธอ..ทำเรื่องเลวร้ายจริงๆ นั่นล่ะ จะมาเรียกร้องอะไรอีกก็คงหน้าไม่อาย

ฉันรู้ว่าเรื่องระหว่างเธอกับวิลเป็นเรื่องของความรับผิดชอบเท่านั้น และมันจบไปตั้งแต่เธอหันหลังจากเขาไป เธอไม่มีวิลและมาร์คในชีวิตอีกแล้ว กลับไปเถอะถือว่าฉันขอร้อง อย่าอยู่ให้ลูกเห็นหน้าเลย มาร์คกำลังมีความสุข อย่าพรากความสุขเขาไปได้ไหม ฉันไม่อยากให้เขาทุกข์ใจ

ฉัน..จีอันลังเล ซังวูขมวดคิ้วเริ่มไม่ชอบใจ

นี่เธอจะดื้อดึงอยู่ต่อหรือ

เจ้าสัวคะ…”

ไม่ว่าจะขอยังไงเธอก็จะอยู่ต่อไปใช่ไหม เธอมันใจร้ายและเห็นแก่ตัวมากเกินกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก ถ้าอยากจะอยู่ก็อยู่ไป แต่เมื่อไรที่เจอมาร์ค..เธอจะรู้ซึ้งเองว่าความเจ็บปวดมันเป็นยังไง

ซังวูข่มกลั้นความโมโหเดินผ่านเธอไปโดยไม่มองแม้แต่หางตา เลขานุการของเจ้าสัวปรายตามองจีอันเล็กน้อยก่อนจะรีบก้าวตามนายไป

โดนด่าขนาดนี้รู้สึกยังไงบ้างครับไบรอันถามเสียงเรียบ จีอันเชิดหน้า

ฉันไม่สนหรอกไบรอันส่ายหน้าน้อยๆ ถอนหายใจกับความดื้อของจีอัน

 

 

 

 

 

 

            เฮ้อ ทำไมจะแต่งงานทั้งทีมันยุ่งยากอย่างนี้นะนิชคุณนั่งบนโซฟาสีครีมเอ่ยกับน้องชายที่กำลังลองชุดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนงานอาทิตย์หน้า

            พี่จะบ่นทำไม ฉันเป็นคนแต่งยังไม่บ่นเลย

            เหนื่อยแทนน่ะ เตรียมงานเป็นเดือนๆ แต่งทีแป๊บๆ ก็เสร็จ

นิชคุณรู้จากน้องมาว่างานแต่งงานนี่เจ้าสัวให้งบไม่อั้น และจินยองบอกว่าน่าจะเกินสามพันล้านวอน แค่ชุดเจ้าสาวที่อยู่บนตัวน้องปาไปสี่ร้อยล้านวอนแล้ว ดีที่แบมแบมไม่ใช้ห้องเสื้อต่างประเทศ ไม่งั้นเผลอๆ สี่ร้อยล้านเอาไม่อยู่ และราคานี่แค่ชุดเดียวเพราะแบมแบมต้องใส่สองชุดแน่ะ 

นิชคุณยังคิดเลยว่างานแต่งเขากับเด็กหมูต้องระดับนี้ไหม ถ้าต้องจ่ายค่าชุดแต่งงานเป็นร้อยล้านเขาพาเด็กหมูหนีตามกันไปง่ายกว่า

ทำไงได้ ฉันก็อยากจัดงานเล็กๆ อยู่หรอกแบมแบมถอนหายใจ

งานแต่งของตนที่คุณปู่แพลนไว้หรูหรามาก เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่ามันจะออกมาอย่างไร เพราะแค่ดูรายละเอียดของงานแยกส่วนตามที่คนอื่นรับผิดชอบแบมแบมยังแทบลมจับกับงบที่ตัวเลขพุ่งไม่หยุด

แกใส่ชุดแต่งงานแบบนี้ก็เหมาะดีนะนิชคุณอมยิ้ม มองน้องที่สวมชุดแต่งงานที่ออกแบบได้สวย เรียบหรู และดูดีมากๆ

ไอ้ตัวแสบของเขากำลังจะแต่งงานแล้ว รู้สึกเหงาเหมือนกันแฮะ

ชุดมันใหญ่มากเลยแบมแบมก้มมองท้อง อยากใส่ชุดหล่อๆ เหมือนพี่มาร์คมากกว่า

ทำไงได้ก็แกท้องป่องอยู่นี่นาชุดแต่งงานมันก็ต้องออกแบบมาให้พอดีกับสรีระคนใส่สิ

ว่าแต่พี่ออกมาเป็นเพื่อนฉันแบบนี้ พี่ยูคยอมไม่ว่าอะไรใช่ไหม

ถามช้าไปหรือเปล่า จะว่าอะไรได้ล่ะฉันขอออกมาแป๊บเดียว พอแกเสร็จธุระฉันก็กลับ

หลังแต่งงานแล้วฉันอยากให้แม่กับโซมีมาอยู่ด้วยกันจังเลย

แม่ไม่ยอมมาหรอก ไหนจะไร่อีก

แต่ทำไร่มันเหนื่อยนะ ฉันไม่อยากให้แม่ลำบากทำงานหนักนี่นา

ให้แม่ทำเถอะ ถึงที่ดินไม่ใช่ของเราเองแต่รอให้ทุกอย่างมันดีกว่านี้แล้วพี่จะรับสมัครคนเพิ่มไว้ช่วยงานแม่ ให้แม่เป็นเจ้าของไร่อย่างเดียวพอ ถ้าแม่ไม่ทำไร่แล้วมาอยู่กับแก คนงานเป็นสิบๆ ก็จะเดือดร้อน พวกเขาก็มีภาระต้องกินต้องใช้ เรารักแม่คิดถึงแม่ก็จริงแต่ต้องมองคนอื่นด้วย

อ่อ โอเค..ฉันลืมบอกอะไรพี่ไปอย่างหนึ่งแน่ะ

เรื่องอะไร

ไอ้ที่ดินตรงที่เป็นไร่และบ้านของเราน่ะ คุณปู่ซื้อให้แบมแล้วแหละ เป็นชื่อแบมด้วย แบมไปเซ็นรับมาเรียบร้อยแล้ว

แบมแบมสารภาพเสียงเบา นิชคุณชะงัก

อะไรนะ คุณซังวูเขาซื้อที่ของบ้านเราให้แกเหรอ ตั้งแต่เมื่อไร แล้วคุณมุนเขายอมขายได้ยังไง ที่ตรงนั้นสวยมากเลยนะ เขาหวงจะตายใครมาซื้อก็ไม่ยอม เขาให้เช่าอย่างเดียว

ก็..คุณปู่ให้ราคามากกว่าที่นายหน้าค้าที่ตีราคาไว้ตั้ง..แบมแบมชูสามนิ้ว

สามเท่าเหรอ…” นิชคุณตาโต ครางออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

อือ สามเท่า และก็ได้ที่แถวๆ นั้นที่ติดกับไร่มาอีกนิดหน่อย คุณปู่จะบอกแม่หลังงานแต่งฉันน่ะ ตอนแรกฉันก็ไม่อยากรับแต่คุณปู่บังคับให้รับและบอกว่านี่เป็นของขวัญสำหรับคนนี้น่ะ

แบมแบมจิ้มลงบนท้องกลมของตนเพื่อบอกว่านี่น่ะคือเจ้าของที่แท้จริง

อื้อหือ..นี่ยิ่งกว่าหนูตกถังข้าวสารแล้วล่ะแบม แกนี่ได้มาทั้งโรงสีเลยมั้ง”        

นั่นแค่ของขวัญชิ้นแรกนะ วันนี้คุณปู่บอกว่าพอยัยหนูเกิดจะให้ของรับขวัญต่างหากแบมแบมไม่อยากได้อะไรหรอกนะ แต่คุณปู่บังคับอีกแล้ว จะปฏิเสธก็ไม่ได้

ทั้งทวดทั้งพ่อนี่โคตรหลงยัยหนูเลยนะ พ่อก็ซื้อคฤหาสน์ที่อังกฤษไว้รอ ปู่ยังซื้อฟาร์มให้อีก ต่อไปจะได้อะไรอีกวะ

นิชคุณไม่ได้ตื่นเต้นดีใจเลย แต่กังวลและเป็นห่วงมากกว่า นี่ยังไม่คลอดเลยนะ ถ้าคลอดจะโดนตามใจขนาดไหนไม่อยากจะนึกภาพตามเลย

เดาไม่ได้เหมือนกัน คงมาอีกเรื่อยๆ มั้ง เฮ้อ! ช่างเถอะ นึกแล้วเครียด

แบมแบมหยุดบทสนทนาไว้กลางคันเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

 

 

ร้านนี้อร่อยมากเลยนะเนี่ยแบมแบมถูกใจกับรสชาติอาหารมื้อเที่ยงที่พี่ชายพามาทาน นิชคุณนึกครึ้มอะไรไม่รู้ถึงพาน้องมาเลี้ยงข้าว

อร่อยก็กินเยอะๆ

พี่รู้จักร้านนี้ได้ยังไงน่ะ บรรยากาศดี๊ดี ท่าทางจะแพงอยู่นะแบมแบมชอบการตกแต่งของร้านนี้ มันสบายๆ อบอุ่นดี

เด็กหมูพามากินน่ะ พี่ก็อยากให้หลานสาวได้กินของอร่อยบ้างน่ะสินิชคุณเองก็เห่อหลานสาวเหมือนกันนะ ที่จริงก็เห่อมาตั้งแต่รู้ว่าน้องท้องแล้ว

นี่เลี้ยงหลานแต่ไม่ได้เลี้ยงแบมหรอกเหรอ อุตส่าห์ดีใจแบมแบมหัวเราะ  

จะเลี้ยงหลานหรือแกมันก็ได้กินกันทั้งคู่นั่นแหละแม่กินอะไรลูกก็กินด้วยนี่นา

เหมือนนานแล้วเนาะที่เราไม่ได้นั่งกินข้าวกันสองคนน่ะ

อือ ไม่ใช่แค่มากินข้าวนอกบ้านนะ ที่บ้านก็ด้วย คิดถึงตอนแกยังไม่ได้ฝึกงานชะมัดเลยว่ะ เป็นพรหมลิขิตรึไงนะที่ทำให้แกเลือกไปฝึกงานทีบีแล้วได้ประธานเป็นผัวเนี่ย” 

นิชคุณถอนหายใจเฮือก คิดแล้วก็เหงาขึ้นมาอีก เหมือนมันผ่านมานานแสนนาน

แบมแบมทำหน้าไม่ถูกเมื่อพี่ชายพูดตรงเหลือเกิน

โถ..แต่ถึงแบมไม่อยู่พี่ก็ไม่เหงาแล้วนี่นา มีพี่ยูคยอมอยู่ด้วยนะ”        

น้องกับแฟนมันไม่เหมือนกันเว้ย

เราต่างคนต่างไม่ว่างนี่ พอช่วงหลังฉันว่างพี่ก็ไม่ให้ไปหา มาว่าฉันฝ่ายเดียวไม่ได้นะ

ก็ไม่อยากให้ขับรถไปมาบ่อยๆ บ้านพี่กับบ้านแกก็ใช่จะใกล้กันนัก

แบมแบมฟังแล้วก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันนะ หลายเดือนก่อนบ้านเช่ายังเป็นบ้านของเราพี่น้องอยู่เลย

พี่ก็ไปหาฉันบ้างก็ได้ เอารถฉันไปใช้ไหมล่ะเดี๋ยวฉันไปขอยืมรถที่บ้านคุณปู่มาขับสักคัน

แบมแบมยินดียกรถให้พี่ ถ้าไปขอยืมรถคุณปู่มาใช้ท่านคงให้ เผลอๆ อาจได้คนขับรถมาอีก

ไม่ล่ะเกรงใจ ถ้าจะซื้อพี่ซื้อเองดีกว่า

พูดจริงใช่ไหมเนี่ย?” แบมแบมตื่นเต้นทีเดียวล่ะที่พี่ชายจอมงกจะซื้อรถ

อือ ความจริงแม่พูดกับพี่เหมือนกันว่าจะดาวน์รถให้ก่อน แต่พี่ไม่อยากรบกวนเงินที่บ้านเลยปฏิเสธแม่ไปน่ะ แล้วพี่ก็ขี้เกียจมีหนี้มานั่งผ่อนรถด้วย เงินเดือนมันก็ไม่ได้เยอะอะไร

ถ้าพี่จะซื้อตอนนี้มันก็ดีนะ คิดซะว่ามีหนี้เพื่อตัวเองไปสิ ทนผ่อนไปก่อนสุดท้ายมันก็เป็นของเรา ขนาดหนี้คนอื่นเรายังทนใช้แทนมาได้ตั้งหลายปี

แบมแบมยุให้พี่เปลี่ยนใจ นิชคุณถอนหายใจ

เพราะไอ้ความรู้สึกนั้นนั่นล่ะที่ทำให้พี่ตะขิดตะขวงใจที่จะซื้ออะไร มันเป็นความเคยชินไปแล้วนะแบมที่ต้องอยู่แบบประหยัด ต้องเก็บออมโดยที่เงินออมพวกนั้นก็ไม่ได้ใช้ พี่ขยาดกับการสร้างหนี้น่ะ

แบมแบมมองหน้าพี่ชาย เข้าใจดีเลยล่ะ เราลำบากมามากจนมันกลัวฝังใจไปแล้ว..

ฉันเข้าใจนะแต่พี่ควรจะทำใจยอมรับชีวิตใหม่สักที เราดีขึ้นแล้วนะ เงินเดือนของพี่จากนี้มันก็เป็นของพี่แล้ว นอกจากส่งให้แม่พี่ก็ใช้อะไรตามใจได้แล้วนะคุณ

ชีวิตใหม่ของเราคือชีวิตที่ไม่มีหนี้ ทำได้เท่าไรก็เป็นของเราเท่านั้น แค่ขยันทำขยันเก็บหน่อยเราก็ไม่ลำบากเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

ก่อนนี้ต่อให้ขยันแค่ไหน ทุกอย่างก็ว่างเปล่าเพราะเงินเราต้องไปอยู่ในมือคนอื่นหมด ยิ่งทำยิ่งเหนื่อย ถ้าพี่จะรู้สึกเข็ดและเหน็ดเหนื่อยก็ไม่แปลกเลย

ใจพี่ก็อยากซื้อนะ ไปหาแม่สะดวกดี จะไปหาตอนไหนก็ได้ แต่พอมาคิดแล้วคิดอีกนั่งรถไฟมันก็ประหยัดนะนิชคุณลังเลใจ คิดอยู่หลายตลบแล้วเนี่ย

โทรไปลาพี่ยูคยอมทั้งวันเลยเถอะ กินเสร็จเราไปดูรถกัน

เฮ้ย! อย่าเพิ่งรีบสิ พี่ขอคิดดูก่อนสักสองสามวันนิชคุณส่ายหน้า แบมแบมไม่เห็นด้วย

รอนานกว่านี้สองสามวันถ้าพี่ไม่อยากซื้อขึ้นมาอีกก็เท่านั้น เงินดาวน์น่ะถ้าพี่ไม่อยากเอาเงินที่บ้านใช้ก็เอาเงินฉันก่อน หรือไม่ก็ซื้อแบบไม่ต้องผ่อนไปเลย มันถูกกว่ามานั่งผ่อนนะ

แบมแบมกระตือรือร้นหาทางเลือกให้ นิชคุณมุ่นคิ้ว

เงินแกเนี่ยนะ ยังไม่ได้ทำงานจะไปเอามาจากไหน หรือว่าเป็นเงินที่ผัวแกให้ใช้ ไม่เอาอ่ะ! มันก็ไม่ต่างกับฉันใช้เงินมาร์คน่ะสินิชคุณคิดว่าต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน

จุ๊ๆ โน ไม่ใช่อย่างที่คิดเลยจ้ะ เงินฉันเองจริงๆแบมแบมยกนิ้วส่ายไปมา

แล้วแกมีเงินได้ไงถ้าไม่ใช้เงินมาร์ค

ฉันเล่นหุ้นแบมแบมยิ้มกว้าง

หา? ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ แกเล่นเป็นด้วยเหรอ

นี่คือเรื่องแปลกใหม่สำหรับนิชคุณเลย เขาเพิ่งรู้เหมือนกันว่าน้องชายเล่นหุ้นเป็นกับเขาด้วย ไอ้หุ้นนี่คนรวยเขาเล่นกันไม่ใช่เหรอ

สักพักแล้วล่ะ ฉันว่างน่ะ วันๆ ก็ไม่ได้ทำอะไร เล่นเน็ตอย่างเดียวก็เบื่อเลยลองเอาจริงเรื่องหุ้นดู เรื่องนี้ฉันสนใจมาตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว ฉันอยากจะลงทุนอะไรสักอย่างหาเงินมาใช้หนี้ให้แม่แต่ตอนนั้นไม่กล้าเสี่ยงใช้เงินเก็บไปลงทุนเลยตัดใจแล้วศึกษาเอาไว้ก่อน ก็ตั้งแต่เรียนปีสองแน่ะ  พอท้องพี่มาร์คก็ห้ามฉันไปทำงานข้างนอกใช่มะ เขาแนะให้ฉันไปร่วมหุ้นกับจีมินทำกิจการอะไรสักอย่างที่จีมินอยากทำฉันจะได้ไม่เบื่อ แต่คิดไปคิดมาไม่เวิร์กอ่ะ

ถ้าทำสิ่งที่จีมินชอบแต่ฉันไม่ชอบฉันก็คงทำไม่ไหว แล้วเรื่องเงินทองเนี่ยนะต่อให้เป็นเพื่อนรักกันแค่ไหนมันก็เป็นเรื่องละเอียดอ่อน ฉันเลยล้มเลิกไปและคิดถึงเรื่องหุ้นขึ้นมาได้ พอคิดได้ปุ๊บฉันเลยปรึกษาพี่มาร์คดู พี่เขาก็เล่นอยู่นะ พี่มาร์คแนะนำโบรกเกอร์ดีๆ ให้ ฉันเลยใช้ค่าขนมที่พี่เขาให้มาไปลงทุน ของจริงสำหรับมือใหม่นี่มันยากมากเลยแหละ แต่พี่มาร์คสนับสนุนให้ลอง ถ้าขาดทุนก็ถือเป็นประสบการณ์ แต่โชคดีที่มันไปได้ดีน่ะ ถ้าพี่ต้องการเงินไปซื้อรถฉันจะขายหุ้นให้ ตอนนี้ที่มีอยู่ในมือ ขายไปนิดหน่อยก็ซื้อรถได้สักคันแล้วล่ะนะ

นิชคุณฟังแล้วทึ่งและอึ้งนิดๆ รู้นะว่าแบมแบมมันเก่งแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำอะไรแบบนี้ได้นะ ขนาดเขาเองยังไม่เคยคิดจะลองเล่นหุ้นเลยสักนิด กลัวขาดทุนแล้วหมดตัว         

พี่ไม่อยากรบกวนเงินแกนะแบม

พี่คุณ เราพี่น้องกันนะอย่าคิดเล็กคิดน้อยหน่อยเลย พี่จะเกรงใจคนอื่นน่ะทำไปเหอะ แต่อย่าทำแบบนี้กับฉันนะเว้ย ถ้าจะคิดกันจริงๆ พี่เลี้ยงฉันมานะ ดูแลฉันมาหมดไปตั้งเท่าไรแล้ว

แต่มันเป็นเงินที่แกหามาเอง แกก็ต้องเก็บไว้ใช้เองสิ

นิชคุณไม่อยากได้เงินของน้อง ถึงมาร์คมันรวยแต่ถ้าแบมแบมมีเงินใช้ส่วนตัวมันก็น่าภูมิใจกว่าให้สามีเลี้ยงดูอย่างเดียวนะ ส่วนเรื่องเลี้ยงน้องเป็นหน้าที่ของพี่อย่างเขาอยู่แล้วที่ต้องช่วยแม่แบ่งเบาภาระ

พี่นี่ดื้อจริง ถ้าพี่ไม่เอาเงินฉันไปใช้เปล่าๆ ก็ถือว่ายืมก่อนก็ได้ แล้วพี่อยากจะคืนเมื่อไรก็ค่อยคืนแล้วกัน แบบนี้โอเคไหมอ่ะ ฉันเข้าใจนะว่าพี่ไม่อยากเอาเปรียบพี่น้อง แต่คิดว่ามันเป็นการช่วยเหลือเกื้อกูลกันไม่ได้เหรอ เราก็มีกันอยู่แค่นี้นะ ถ้าพี่มีเงินพี่จะให้ฉันกับโซมีไหมล่ะ พี่ก็ต้องให้เหมือนกันแหละ

อืม..นิชคุณครุ่นคิดว่าจะเอายังไงดี แบมแบมตบโต๊ะปังจนพี่สะดุ้ง

เอาไง

เออ ยืมแกก่อนก็ได้

โอเคแบมแบมพยักหน้าหงึกหงัก พอใจในคำตอบ

ตั้งแต่พ่อเสียไป นอกจากแม่แล้วบ้านเขาก็มีพี่คุณนี่ล่ะที่เป็นเสาหลักอีกคน แบมแบมแค่อยากตอบแทนพี่ชายบ้างก็เท่านั้นเอง แม้มันจะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่พี่ทำให้เขาก็เถอะ

 

 

 

 

 

 

จินยอง หลังจากงานแต่งงานของน้องน่ะ เราเข้ามาเรียนรู้งานต่อจากปู่ได้แล้วนะ

ซังวูเอ่ยกับหลานที่นั่งกับพื้นเล่นเลโก้เป็นเพื่อนลูก

ตอนนี้จินยองเปลี่ยนตัวเองเพื่อจินฮวานได้แล้ว ลดงานสังคมลง ไปเฉพาะงานที่สำคัญเท่านั้น งดปาร์ตี้ ถึงไปกับเพื่อนก็ไปแค่เดือนละครั้ง ใช้เวลาหลังกลับจากทำงานอยู่กับจินฮวาน พาลูกเข้านอน อ่านนิทานให้ฟัง และไม่ชวนแจบอมทะเลาะแล้วด้วย

ได้ครับ คุณปู่จะให้เริ่มวันไหนก็บอกแล้วกัน

เอาที่เราสะดวกสิ ต้องส่งงานต่อให้แจบอมนี่นา

ครับ เสร็จเมื่อไรผมจะบอกคุณปู่อีกทีครับ”            

หม่าม้าต่อไม่ถูกนะฮะพ่อหนูเงยหน้ามองแม่ที่ต่อเลโก้ฐานทัพของเขามั่วไปหมดแล้ว

แหม แค่มันเข้ากันได้ก็พอแล้วนี่ลูก ไม่เห็นจะไม่ถูกตรงไหนเลย เนี่ยเห็นไหม

จินยองกดตัวเลโก้สี่เหลี่ยมลงไปให้ปุ่มมันเข้ากันได้ พอมือแม่ละไปจินฮวานก็แกะออกทันที

แต่มันไม่ใช่นี่ฮะ

ยากจังเลย เล่นอย่างอื่นกันมั้ย

แม่อดทนหน่อยสิฮะ พอต่อเสร็จก็จะได้ฐานทัพเท่ๆ แล้วนะ

หึหึ โดนลูกสอนเข้าแล้วสิซังวูหัวเราะขำ จินยองค้อนคุณปู่แล้วนั่งขัดสมาธิมองลูกชายต่อของเล่นเอง

ไปเล่นเกมออนไลน์กันเถอะ สนุกกว่าตั้งเยอะ

ได้เหรอฮะ

อื้อ!

พอเลย! วันนี้ไม่ใช่วันเล่นคอมนะแจบอมที่เดินไปเอาขนมและผลไม้สำหรับทุกคนมาเอ่ยขัดก่อนจินยองจะช่วยลูกเก็บเลโก้ใส่กล่อง

แหม แค่วันเดียว หยวนๆ หน่อยเถอะน่า อย่าเคร่งนักเลย

อาทิตย์นี้คุณขอมาสองวันแล้วนะ ให้เล่นคอมบ่อยๆ เดี๋ยวลูกก็เป็นเด็กติดเกมกันพอดี

ไม่หรอกน่า คิดมากเกินไปหรือเปล่า มาร์คเป็นเด็กติดเกมยังโตเป็นประธานได้เลย

คุณต่างหากที่คิดน้อยเกิน มาร์คเป็นข้อยกเว้น

ชิ

ต่อไม่เป็นก็ไปนั่งกินเลยไป ผมจะช่วยลูกเองแจบอมทรุดลงนั่งใกล้จินฮวาน

อ๋อ นี่กีดกันฉันเหรอจินยองกระแทกไหล่ไปชนใหล่ คนที่ไม่ได้ระวังตัวเอียง

เล่นไม่เป็นไม่ใช่เหรอ?” แจบอมไม่ยอมแพ้ดันกลับแต่เพราะตัวหนากว่าจินยองเลยตัวเอียงฟุบไปหาคุณปู่ที่นั่งบนโซฟา

ซังวูส่ายหน้าเมื่อหลานเล่นกันเป็นเด็กๆ ขยับขาหลบมาห่างๆ

นี่แน่ะจินยองออกแรงชนซ้ำไปอีก คราวนี้แจบอมเริ่มเจ็บจริง

เล่นอะไรกันอยู่ฮะจินฮวานมองพ่อและแม่อย่างงุนงง ว่าทำอะไรกัน จินยองตาเป็นประกายเมื่อคิดอะไรขึ้นได้

เรามาเล่นมวยปล้ำกันดีกว่า

เอ๋? เล่นยังไงฮะ

จินยองปรายตามองแจบอมที่เริ่มรู้ตัวแล้วว่าจินยองต้องการทำอะไร

อย่านะ ไม่เล่น เดี๋ยวลูกก็ติดไปใช้กำลังกับคนอื่นหรอก

หม่าม้าฮะเล่นยังไง สอนหน่อยจินฮวานลุกไปหาแม่ แจบอมดึงลูกมาหาตัวเอง

มาเล่นเลโก้กันเถอะ อย่าไปสนใจใจแม่เขามากเลยแจบอมพยายามเรียกร้องความสนใจจากลูกขณะที่จินยองเปิดคลิปในโทรศัพท์มือถือให้ลูกชายดู

เขาเล่นกันแบบนี้ไงจินฮวาน

โอ้โห!

คุณปู่ดูสิครับ จินยองสอนอะไรแปลกๆ ให้ลูกอีกแล้วแจบอมฟ้องคุณปู่ ซังวูอมยิ้ม ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่รู้จะช่วยยังไงเหมือนกัน

จินฮวานอยากลองไหมลูกเมื่อดูไปได้สิบนาทีจินยองก็ถามลูก

อยากฮะจินฮวานพยักหน้าหงึก

ชวนพ่อเล่นสิจินยองยกมุมปากเป็นรอยยิ้มกวนประสาทแบบที่แจบอมเคยชินในช่วงนี้ จินฮวานโดนยุปุ๊บก็กระโดดใส่พ่อปั๊บเลย

โอ๊ะ

แล้วทำไงต่อฮะ

กดตัวไว้เลย

ฮึบร่างจิ๋วๆ พยายามล็อคตัวแบบที่ดูจากคลิปเมื่อกี้ ดูแล้วทำตามเลย แจบอมพลิกตัวแล้วกอดจินฮวานไว้ไม่ยอมเล่นด้วย

เล่นแบบนี้เจ็บตัวนะจินฮวาน ไม่เล่นนะครับ

จินฮวานไปเป็นกรรมการในเมื่อยืมมือลูกไม่ได้จินยองจัดการเอง

1  2  3! หม่าม้าชนะแล้วจินฮวานนอนคว่ำลงกับพื้นแล้วตีพื้นพรม

โฮะๆ แน่นอนอยู่แล้วจ้ะ

ลงไปสักทีผมหนัก..แจบอมที่โดนภรรยานั่งทับจากด้านหลังแล้วล็อกคอกดไว้กับพื้นเพื่อให้ลูกนับเอ่ยขึ้นเบาๆ

จะว่าฉันอ้วนเหรอ

ส่องกระจกทุกวันนี่ไม่รู้เหรอ

อะ..จากที่จะหาทางตบตีสามีแก้หงุดหงิดแบบไม่มีพิรุธให้จินฮวานจับได้กลายเป็นไม่สบอารมณ์เพิ่มขึ้นซะอย่างนั้น

            จินยองจิกผมนุ่มของสามีทึ้งไปมาไม่แรงนักข้อหาพูดจาขวางหูโดยมีเสียงประกอบเป็นเสียงโอดโอยด้วยความเจ็บปวดของสามี จินฮวานนึกว่าแม่เล่นต่อก็โดดมาร่วมลงด้วย

            ซังวูมองแม่ลูกที่รุมพ่ออยู่คนเดียวอย่างสนุกสนานแล้วอมยิ้ม ถึงจินยองยังติดนิสัยชอบตีแจบอมแต่ความรู้สึกมันคนละอย่างกับเมื่อก่อนเลยนะ จะเรียกว่าเอ็นดูแจบอมก็ได้(มั้ง)

           

 

 

 

 

ขอรบกวนหน่อยนะครับ

เชิญเลยจ้ะ มาๆ นี่ซื้ออะไรกันมาเต็มเลยล่ะ ที่บ้านก็ของเยอะแยะคุณแม่ของยูคยอมเอ่ยชวนนิชคุณ ก่อนคนรับใช้จะเดินมารับของจากคุณหนูไปเก็บ

แวะไปเดินเล่นกันมาน่ะครับเลยซื้อของมาด้วย

เหรอจ๊ะ มาไวจัง อาหารเย็นยังไม่เสร็จเลยล่ะคุณนายของบ้านสวมผ้ากันเปื้อนด้วย

คุณแม่เข้าครัวเองเหรอครับวันนี้ นิชคุณลังเลระหว่างนั่งเล่นรอที่ห้องนั่งเล่นหรือจะไปช่วยเธอในครัวดี ถ้าอาสาจะโดนหาว่ายุ่งวุ่นวายไหม

จ้ะ วันนี้คุณพ่ออยากทานฝีมือแม่น่ะ

ให้ผมเข้าไปช่วยในครัวไหมครับ

อยากช่วยเหรอจ๊ะ มาๆ ได้เลยเยอึนแตะแขนร่างสูงแล้วเดินนำไปทางห้องครัว

ยูคยอมเลยแยกเดินไปนั่งกับคนอื่นในห้องนั่งเล่น ถึงแม้ยูคยอมจะหลอกทุกคนว่าคบกับนิชคุณมานานจนกระทั่งคบกันจริงๆ แล้ว นิชคุณก็เพิ่งมาบ้านคิมได้ไม่กี่ครั้ง มาทุกครั้งก็ยังเกร็งและเกรงใจทุกคนอยู่มาก ยังไม่กล้าทำตัววุ่นวาย แต่มาครั้งนี้ขอไปช่วยในครัวคงจะเป็นสัญญาณที่ดีว่านิชคุณพยายามจะทำตัวให้ต่างจากแขกทั่วไปอยู่ละนะ

แกหาของขวัญให้คุณแม่หรือยัง

พี่ชายที่ดูแบบสวยในหนังสือกับภรรยาจนหัวแทบจะชนกันเอ่ยกับน้องชายโดยไม่มองหน้าน้องสักนิด ยูคยอมเบ้ปาก อิจฉานัก

ยังไม่รู้เลย พี่จะให้อะไรล่ะ

เมียฉันจัดการแล้ว

อะไรเหรอ

บอกก็ไม่เซอร์ไพรซ์น่ะสิ

ขี้งกจังพูดถึงเรื่องของขวัญคุณแม่แล้วเครียดขึ้นมานิดๆ แฮะ ไม่รู้จะซื้ออะไรดี

นี่คุณพ่อไปไหน

ห้องทำงาน

ยูคยอมถอนหายใจ พี่ชายถามคำตอบคำ ตัวติดเมียแทบจะสิงแล้วจ้ะ รักกันมากไม่สนใจน้องเลย

           

 

 

ขอบใจนะจ๊ะคุณที่ช่วย แม่รบกวนหน่อยนะ วานไปตามคุณพ่อที่ห้องทำงานมาที จะได้ทานข้าวกันเยอึนพูดพลางกระตุกสายผ้ากันเปื้อนที่ผูกเอวไว้ นิชคุณรับคำแล้วเดินไปตามให้

ระหว่างทางที่เดินไปร่างสูงก็ครุ่นคิดบางอย่างอยู่ในใจ เป็นเรื่องที่เขาคิดมานานสักพักแล้วแต่คิดไม่ตกว่าควรจะทำไหม และควรจะปรึกษาหรือบอกกล่าวเด็กหมูก่อนดีหรือเปล่า

ถ้าไม่บอกออกไปมันต้องเป็นเรื่องที่ติดค้างในใจเขาไปตลอดแน่ แต่ถ้าบอก บางทีทุกคนอาจจะรับไม่ได้แล้วเขากับเด็กหมูอาจต้องเลิกกันและเด็กนั่นก็คงไปคบกับคนที่พ่อแม่หาให้อีก

เฮ้อ ยิ่งคิดยิ่งหนักอกหนักใจเหลือเกิน

 

 

 

ระหว่างมื้ออาหารนิชคุณเงียบและแปลกไปจนยูคยอมที่ไม่ค่อยใส่ใจอะไรยังสังเกตเห็น วันนี้ไปหาน้องมาน่าจะอารมณ์ดีมีความสุขสิ ขนาดพ่อแม่เขาชวนคุยเรื่องหลานในท้องของแบมแบมนิชคุณยังยิ้มได้ไม่เต็มที่เลยนะ หรือว่ามีปัญหากับแบมแบมมา อาจจะเป็นไปได้ก็ได้

เมื่ออาหารเย็นผ่านพ้นไปนิชคุณก็ตัดสินใจได้สักทีว่าจะทำอย่างไร

คุณพ่อคุณแม่ครับ ผมมีเรื่องอยากจะคุยด้วย รบกวนเวลาสักครู่ได้ไหมครับ

ได้สิดัลกูพยักหน้า อนุญาต นิชคุณมองไปยังลูกบ้านคิม

ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหมครับดัลกูและเยอึนมองหน้ากัน

เป็นความลับหรือคุณ ทำไมไม่คุยกันตรงนี้ล่ะพี่ชายของยูคยอมสงสัยใคร่รู้ไปด้วย ไม่ต่างกับภรรยาและน้องชายสักนิด

ครับ

พี่นิช..ยูคยอมเริ่มใจไม่ดี ทำไมเขาถึงคิดว่ามันจะไม่ใช่เรื่องดีอย่างไรก็ไม่รู้สิ

ไม่มีอะไรมากหรอกนิชคุณยิ้มให้คนที่นั่งข้างกายพลางลูบผมนุ่มเบามือ

แต่พี่ดูเครียดๆ นะ

มีเรื่องต้องคิดนิดหน่อยน่ะ

อ่า..ถ้าคุณอยากคุยก็เชิญจ้ะ เราไปคุยกันที่ห้องหนังสือดีกว่าเนอะ

เยอึนตามใจชายหนุ่ม ดัลกูพยักหน้าว่าไปห้องหนังสือก็ได้แล้วลุกนำไปก่อน

เมื่อทั้งสามออกไปจากห้องนั่งเล่น ยูคยอมก็ถอนหายใจเฮือกจนพี่ชายและพี่สะใภ้สงสัย

เป็นอะไรไป

แค่กังวลใจนิดหน่อยน่ะครับ อยากรู้จังว่าจะคุยอะไรกัน

ไปแอบฟังสิ

แอบไปก็ไม่ได้ยินอยู่ดีจะรอถามตอนนิชคุณจะกลับก็แล้วกัน

 

 

 

 

อ่าวคุณ! ลงไปนั่งกับพื้นทำไมจ๊ะ

เยอึนตกใจเมื่อจู่ๆ นิชคุณก็ย่อกายลงนั่งคุกเข่ากับพื้นพรมหนา ดัลกูทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา มองชายหนุ่มว่าต้องการจะทำอะไร

ผมมีเรื่องอยากจะขอโทษคุณพ่อคุณแม่น่ะครับ”  นิชคุณเกริ่นขึ้นมาก่อน

ดัลกูนั่งรอฟังเงียบๆ เยอึนแปลกใจว่าอีกฝ่ายมีเรื่องอะไรต้องขอโทษกัน เขาไม่เคยทำอะไรไม่ดีกับเธอและสามีสักหน่อย

นิชคุณนั่งตัวตรงอกผายไหล่ผึ่ง มองสบตาดัลกูและเยอึนก่อนจะก้มหัวขอโทษ

เรื่องของผมกับยูคยอม..ความจริงแล้วนั้นมันเริ่มมาจากยูคยอมขอร้องให้ผมช่วยแกล้งเป็นแฟนเพื่อหลบเลี่ยงการดูตัวน่ะครับ

อ่า..ในที่สุดก็พูดออกไปแล้ว!

ดัลกูเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ตกใจกับเรื่องที่ออกมาจากปากชายหนุ่มที่เขาเอ็นดู ส่วนเยอึนยกมือปิดปาก ไม่คาดคิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

แสดงว่า..ที่ทำมาทั้งหมดคือการหลอกเท่านั้นหรือดัลกูคิ้วขมวด นิชคุณพยักหน้ารับ

ใช่ครับ

ทำไมถึงต้องทำอย่างนั้น แสดงว่าตลอดหลายเดือนที่ผ่านมานายก็..

ได้โปรดฟังผมให้จบก่อนเถอะนะครับนิชคุณขัดขึ้นก่อนเยอึนจะเข้าใจผิด

จะแก้ตัวหรือนิชคุณ

เปล่าครับ ผมแค่อยากจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณพ่อคุณแม่ฟังก่อนจะตัดสินอะไร เรื่องมันเริ่มขึ้นตอนงานวันเกิดท่านรัฐมนตรีฮวางเมื่อปีก่อนครับ ยูคยอมมาขอร้องผมว่าไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก ผมสงสารเลยรับปากจะช่วย..ตอนแรกผมก็อยากจะเลิกนะครับ ต้องบอกตามตรงว่าที่ผมเลิกไม่ได้เพราะยูคยอมขู่เรื่องงานและเงินเดือนน่ะครับ ผมมีภาระต้องรับผิดชอบอีกมากเลยไม่อาจถอนตัวกลางคันได้ และผมก็รู้สึกผิดมากที่ต้องร่วมมือกับยูคยอมเพื่อหลอกทุกคน มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากมากเลยครับ บางทีก็อยากบอกความจริงทั้งที่บอกไม่ได้ ยิ่งได้อยู่กับคุณพ่อ โดนพาไปไหนมาไหนด้วย และทุกคนในบ้านนี้ก็เอ็นดูผมจริงๆ มันทำให้ผมยิ่งรู้สึกแย่มากและอยากจะเลิก แต่พอผมกับยูคยอมอยู่ด้วยกันนานเข้า ความรู้สึกก็เริ่มเปลี่ยนไปน่ะครับ จากเรื่องหลอกมันดันกลายเป็นความรู้สึกจริงๆ ขึ้นมา

ยูคยอมเคยขอให้เราคบกันจริงจังอยู่หลายครั้งแต่ผมลังเลครับ เพราะด้วยความที่เราแตกต่างกันมากในหลายเรื่อง ผมคิดว่าเราอาจไปกันไม่รอด และผมก็คงไม่มีปัญญาดูแลเขาอย่างดีในแบบที่เขาควรจะได้จากคนที่เพียบพร้อมกว่าผมด้วย แต่สุดท้ายผมก็เลิกคิดถึงอุปสรรคทุกอย่างนั่นไปแล้วขอเขาเป็นแฟนจริงๆ เมื่อตอนปีใหม่น่ะครับ..เรื่องที่อยากพูดก็มีแค่นี้ล่ะครับ คุณพ่อคุณแม่จะดุด่าอย่างไรก็เชิญได้เลย

นิชคุณเล่ารวบรัดได้ใจความแล้วยอมรับผลที่จะเกิดขึ้น

ดัลกูและเยอึนต่างก็อึ้งไปกับเรื่องราวแท้จริงจากปากนิชคุณ แต่ด้วยประสบการณ์ของคนผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน ทั้งคู่ดูออกว่านิชคุณพูดเรื่องจริง

แม้ดัลกูจะนึกเคืองที่ความสัมพันธ์ของลูกชายคนเล็กและนิชคุณมันเริ่มต้นมาด้วยเหตุผลที่น่าด่าเหลือเกิน แต่ก็ต้องนับถือใจนิชคุณที่ยอมเล่าความจริงทั้งที่จะไม่บอกเรื่องนี้ก็ได้ ในเมื่อตอนนี้ทุกคนในบ้านก็ยอมรับเขาได้และยินดีที่จะต้อนรับเขาเข้ามาเป็นสมาชิกอีกคน

"ทำไมถึงบอกเราล่ะ เก็บต่อไปก็ได้ไม่ใช่หรือ ถ้าลูกฉันกับนายไม่บอกเราก็ไม่มีทางรู้

ไม่ได้ครับยังไงก็ต้องบอก ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นเรื่องที่ติดอยู่ในใจผมไปตลอดชีวิต

แล้วไม่กลัวว่าพ่อกับแม่จะสั่งให้เราสองคนเลิกกันเหรอ ถ้าเกิดเราไม่เชื่อที่คุณบอกล่ะ

เยอึนถามขึ้นมาบ้าง นิชคุณมองสบตาคู่สวยของเธอและตอบอย่างหนักแน่น

ผมเตรียมใจไว้แล้วครับ ยังไงผลมันก็มีอยู่แค่สองทางคือผมจะมียูคยอมอยู่ด้วยกันต่อหรือเสียเขาไป แต่เพราะผมต้องการให้ยูคยอมอยู่กับผมตลอดไปนี่ล่ะครับผมถึงต้องเล่าเรื่องจริงทั้งหมดให้คุณพ่อคุณแม่ทราบ ผมไม่ได้จะคบกับเขาเล่นๆ แล้วเลิก ผมตั้งใจจะคบเขาเป็นคนสุดท้ายและแต่งงานกัน เรื่องที่น้องผมกำลังจะแต่งงานทำให้ผมคิดได้ครับว่าผมอยากจะมีความสุขอย่างเขาบ้าง ผมอยากได้ลูกชายคุณพ่อคุณแม่นี่ครับ มันคงจะไม่ดีถ้าผมมีความลับกับคุณพ่อคุณแม่น่ะครับ”

คำพูดตรงไปตรงมาที่แสนจะจริงใจทำให้ใบหน้าเรียบเฉยของผู้สูงวัยเริ่มมีรอยยิ้ม

เยอึนประทับใจมากทีเดียว

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอยู่ครู่ท่ามกลางความตึงเครียดของนิชคุณที่เครียดกับคำตอบจนมวนท้องไปหมด

ดัลกูมองหน้าภรรยา เพียงมองตาก็เข้าใจ เมื่อเยอึนพยักหน้าดัลกูก็หันมาหานิชคุณ

ขอบใจนะที่พูดกันตรงๆ ถ้าเป็นคนอื่นคงเก็บเงียบไว้เพราะไม่อยากให้เราสองคนไม่พอใจ นายแสดงให้เราเห็นว่าจริงใจกับยูคยอมจริงๆ..ต่อจากนี้ก็ฝากยูคยอมด้วยนะ ดูแลเขาให้ดีๆ

ขอบใจนะจ๊ะ แม่ดีใจที่ได้ยินเรื่องนี้

ขอบคุณมากครับ สีหน้าเคร่งเครียดของนิชคุณคลายลงพร้อมมีรอยยิ้มเข้ามาแทนที่

ออกไปหายูคยอมเถอะจ้ะ เด็กคนนั้นคงห่วงแย่แล้ว

ครับนิชคุณโล่งใจเหมือนยกภูเขาทั้งลูกออกจากอก          

เมื่อนิชคุณออกไปจากห้องหนังสือ ดัลกูและเยอึนก็สนทนากันต่อถึงคนที่เพิ่งออกไป

นิชคุณเป็นคนดีกว่าที่ฉันคิดนะคะ ก่อนหน้านี้ฉันยังกังวลใจอยู่แต่ตอนนี้สบายใจขึ้นละ

ใช่ ผมยิ่งมั่นใจว่าจะฝากยูคยอมและกิจการอีกครึ่งของเราให้เขาช่วยดูแลได้ เขาก็บอกเองว่าเตรียมใจไว้แล้วว่าอาจจะต้องเลิกกับยูคยอมแสดงว่าเขารักยูคยอมที่ตัวลูกจริงๆ ไม่ใช่ที่ฐานะหรืออะไร เพราะแรกเริ่มพวกเขาก็เริ่มกันมาด้วยผลประโยชน์ และการเป็นเขยของเราก็หมายถึงผลประโยชน์มหาศาลที่จะได้ด้วยนะ จะว่าไปก็เป็นโชคดีของยูคยอมด้วยที่เจอผู้ชายดีๆ แบบนี้ เลือกจ้างได้ถูกคนเหลือเกิน

นั่นสินะคะ ยูคยอมนี่โชคดีจริงๆ

เยอึนหัวเราะเบาๆ เธอห่วงแสนห่วงยูคยอมที่แสนเอาแต่ใจ เธอสบายใจขึ้นแล้วล่ะที่จะมีคนมาดูแลยูคยอมได้สักที

 

 

 

 

 

 

            งานแต่งงานของหลานชายเจ้าสัวต้วนถูกจัดขึ้นภายในห้องบอลลูมหรูหราและใหญ่โตของโรงแรมเดอะแกรนด์ริชที่รองรับคนหลายร้อยคน เพราะเป็นครอบครัวใหญ่และต้องต้อนรับแขกจำนวนมาก สัดส่วนแขกของเจ้าบ่าวต่อแขกของเจ้าสาวนั้นแปดสิบต่อยี่สิบเลยทีเดียว

ในงานจะมีการแบ่งออกเป็นสองห้องคือห้องพิธีการ และห้อง After Party Wedding ซึ่งห้องปาร์ตี้มีขนาดเล็กกว่าเพราะเจ้าบ่าวเจ้าสาวจำกัดจำนวนคนเข้าแค่ 150 คน เฉพาะญาติและคนสนิทให้มาสนุกด้วยกัน ทางด้านห้องพิธีการเป็นหน้าที่ของนิชคุณที่ต้องดูแลรับผิดชอบร่วมกับผู้จัดงานคนอื่น และในส่วนของปาร์ตี้เป็นหน้าที่ของจินยองที่ถนัดเรื่องงานเลี้ยงสุดๆ

หน้าที่ต้อนรับแขกก่อนเข้างานก็เป็นคนในครอบครัวและเจ้าบ่าวนี่ล่ะ เจ้าสาวต้องเก็บตัวอยู่ในห้อง แต่เจ้าสาวไม่ได้เดียวดายเพราะมีสาวๆ อยู่เต็มห้อง

จีมินตามติดอยู่ข้างกายแบมแบมเพื่อคอยดูแลทุกอย่างโดยมีโซมีคอยเป็นมือช่วยพี่จีมินหยิบโน่นทำนี่ จีมินล่วงหน้ามางานก่อนและฮยองวอนจะตามมาทีหลัง

พี่แจบอมมายืนแทนหน่อยสิ

มาร์ครั้งแขนพี่เขยที่เดินวุ่นไปทั่ว คนที่เพิ่งผละจากนิชคุณมาหน้างานถูกน้องเมียรั้งไว้ตอนจะกลับเข้าไปในงานก็ชะงัก

พี่ยุ่งน่ะมาร์ค อยู่เป็นเพื่อนคุณปู่กับคุณแม่ไปสิ

งั้นไปตามจินยองมายืนแทนหน่อย

แล้วนายจะไปไหน?”

ไปหาแบมแจบอมกลอกตาพลางถอนหายใจ ซังวู อังศนา และญาติคนอื่นอดขำไม่ได้

ปล่อยน้องไปเถอะ นี่จินฮวานอยู่กับแม่หรือเปล่า

 ซังวูรั้งหลานเขยไว้และให้มาร์คไป

จินยองพาลูกไปกินข้าวน่ะครับ แกงอแงบอกว่าหิว

 

 

 

 

 

โซมี พี่หิวน้ำแบมแบมที่นั่งตัวกลมอยู่บนโซฟาเดี่ยวสีครีมที่ออกแบบอย่างหรูหราเอ่ยกับน้องสาวที่นั่งคุยกับจีมิน เด็กสาวรีบลุกไปยังโต๊ะที่วางข้าวของจิปาถะของสาวๆ เพื่อรินน้ำให้

แบมแบมนั่งตรงกลาง ทางโซฟาซ้ายมือคือเพื่อนรักและน้องสาว ทางโซฟาขวามือคือคามิลาและซูจีที่งานนี้ไม่พลาด

ตั้งแต่เช้าซูจีก็ไม่ได้อยู่เฉย คอยช่วยงานเหมือนกัน เว้นคามิลที่ยังรักษาตาไม่หายดีจึงยังไม่สามารถช่วยอะไรได้นอกจากมาอยู่คุยเป็นเพื่อนแบมแบม

ถ้าใครเข้ามาในห้องเจ้าสาวคงจะเคลิ้มไปพักใหญ่เพราะมีแต่คนสวยน่ารักเต็มห้องไปหมด แต่ที่เด่นสุดเห็นจะเป็นเจ้าสาวในชุดฮันบกสีน้ำเงินเข้มแบบเรียบ และที่ชุดแต่งงานมาลงตัวที่ชุดเจ้าสาวแบบเกาหลีเพราะเจ้าสาวมีเจ้าตัวเล็กอยู่ ส่วนชุดafter party จะเป็นเสื้อสีขาวและกางเกงแบบเรียบหรูธรรมดาแต่ราคาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน




เด็กๆ พี่ฝากจินฮวานแป๊บนึงนะ คุณปู่เรียกตัว

จินยองเปิดประตูเข้ามาพร้อมลูกชาย พอลูกปล่อยมือปุ๊บก็ออกไปปั๊บ ท่าทางรีบจริง

จินฮวานมองคนโน่นคนนี้ทีเหมือนชั่งใจเลือกว่าจะไปหาใครดี มีลังเลว่าจะไปหาพี่สาวที่เป็นเพื่อนกันอย่างโซมีดีไหม แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะวิ่งเข้าหาอ้อมกอดของคุณน้าแบมแบมผู้ที่ตนสนิทสนมด้วยที่สุด

            แบมแบมอ้าแขนออกรอรับเด็กชายที่วิ่งมาหา แต่ส่งเสียงเตือนแกก่อน

จินฮวานอย่าโถมใส่น้านะครับ เดี๋ยวน้องตกใจนะ

พอสิ้นเสียงหวานจินฮวานก็หยุดกึกเปลี่ยนเป็นเดินไปกอดแล้วซบหน้ากับท้องนูนภายใต้ชุดแต่งงานแสนสวย

โอ๊ย..ตัวแค่นี้รู้จักอ้อนแล้วนะ

จีมินทั้งเอ็นดูและหมั่นเขี้ยวพ่อหนูน้อย แบมแบมก้มลงเล็กน้อยเพื่อกอดหลานไว้ ซูจีที่นั่งใกล้แบมแบมเอื้อมมือเขี่ยแก้มใสของหนูน้อยหน้าหวาน

เด็กน้อยวางมือบนท้องแบมแบมแล้วคุยกับน้อง บ่นให้น้องฟังว่าเบื่อ และเจอคนเยอะแยะเลย บรรดาน้าๆ ในห้องฟังแล้วก็อดยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้

พี่คะ พี่ดาส่งของขวัญมาให้นะแต่ตัวไม่ได้มาโซมีเพิ่งนึกได้ว่าแม่บอกมาแต่เช้าแล้ว

ทำไมเหรอ ดาฝากข้อความอะไรมาบ้างไหมแบมแบมมองน้องสาวพลางกอดหลานไว้

งานนี้ไม่มีญาติของพ่อมาเลยเพราะแม่ไม่ได้บอกใครแต่เชิญญาติทางแม่ ซึ่งบางคนก็มาไม่ได้แต่ยังอวยพรมา ส่วนดาริกานั้นแบมแบมเชิญเธอเป็นการส่วนตัว

ฝากขอโทษมาค่ะ บอกว่าจะโทรมาหาพี่อีกที ที่มาไม่ได้เพราะที่บ้านรู้ว่าพี่ชวนพี่ดาเขาเลยไม่ให้พี่ดามา

โซมีไม่ค่อยพอใจนัก เดาว่าบ้านนั้นคงโกรธอยู่

แย่จริงๆ เลยคนพวกนั้นแบมแบมไม่พอใจเช่นกัน ทำไมต้องกีดกันขนาดนี้นะ

เจ้าสาวแกอย่าคิดมาก เดี๋ยวน้องรู้จะไม่สบายใจเปล่าๆ

จีมินปลอบใจเพื่อน ทุกเรื่องในชีวิตเพื่อนเธอก็รู้ทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่เรื่องดาริกา เจ้าสาวพยักหน้าอย่างขอไปที

โอ๊ะ..ทุกคนหันมองไปทางหน้าประตูที่มีผู้มาใหม่เปิดเข้ามาอีกแล้ว

อ่าวพี่มาร์ค มาทำไมครับแบมแบมแปลกใจ ทำไมไม่อยู่ช่วยทุกคนข้างนอกล่ะ

ทักได้น่ารักมากจ้ะมาร์คหัวเราะ ก่อนจะมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่อึ้งปนขำนิดหน่อย

ที่เขาว่ากันว่า เวลาเราเจอปัญหาอะไร ในช่วงเวลานั้นมักคิดว่ามันหนักที่สุดในชีวิตเสมอ พอเวลาผ่านไป เมื่อเราดีขึ้นและมองมันใหม่เราจะยิ้มให้มันได้..ความรู้สึกเป็นอย่างนี้เองมั้ง

คนที่เขาเคยรักสองคนและคนที่เขารักตอนนี้นั่งอยู่ด้วยกันภายในงานแต่งงานของเขา

นี่ช่างภาพไปไหนครับมาร์คมองไปทางเก้าอี้และโต๊ะมุมห้องที่เป็นมุมส่วนตัวของช่างภาพหนึ่งในทีมช่างภาพหลายคนที่มาประจำจุดนี้

ไปห้องน้ำค่ะเดี๋ยวก็มา พี่มาร์คมีอะไรคะหรือว่าจะถ่ายรูปกับพี่แบม

โซมีสงสัยจัง นี่ตั้งแต่เช้าก็ถ่ายคู่กันไปเยอะแล้วนะ

เปล่า จะมาถ่ายพวกเราทุกคนนั่นล่ะครับ

เอ๋? หมายถึง..ทุกคนตรงนี้เหรอซูจีชี้วนไปรอบคนหกคนรวมตัวเธอและยกเว้นมาร์ค

ใช่ไง

เพื่ออะไร?”

การที่แฟนเก่ามานั่งเป็นเพื่อนเจ้าสาวของตัวเองมันไม่น่าเก็บไว้เป็นที่ระลึกหรอกเหรอ

มาร์คคิดว่านี่น่ะน่าจะเป็นความทรงจำดีๆ อีกอย่างหนึ่งของงานนี้เลยนะ

ใช้มือถือถ่ายไปก่อนสิคะคามิลาเสนอ

ไม่ได้น่ะสิครับ มือถือผมฝากไว้กับคุณยองแจ นี่ก็ตามหาตัวไม่เจอ ไม่รู้ไปอยู่ตรงไหน”

สัมภาระข้าวของอะไรต่างๆ ของมาร์คฝากไว้ที่เลขานุการคนสวยหมด

งั้นใช้ของหนูก่อนก็ได้ค่ะโซมีหันไปหยิบกระเป๋าถือใบยาวแล้วเอามือถือส่งให้พี่เขย

ขอบคุณครับมาร์ครับโทรศัพท์มาจากเด็กสาว ทุกคนเลยเริ่มจะขยับหามุมนั่งให้ได้องศาที่สวยที่สุดกันแม้จะไม่สวยเท่าเจ้าสาวก็เถอะ

จะถ่ายก็นับด้วยนะคะ จะได้ยิ้มทันจีมินเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มหวานๆ สู้กล้อง

มาร์คหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเริ่มนับให้พวกเธอมีเวลาตั้งตัว แบมแบมให้จินฮวานยิ้มให้กล้อง เด็กน้อยก็ถนัดเลยเพราะแม่ชอบถ่ายรูปตนบ่อยๆ

 

 

 

 

เป็นไงยองแจ เรียบร้อยดีนะ

เจ้าสัวเอ่ยกับเลขานุการของหลานที่เดินมาหา  เขาสั่งให้ยองแจและจุนเคแยกกันไปสั่งกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตามจุดต่างๆ รอบงานและรอบโรงแรมเพื่อให้คอยดูว่าจีอันจะมาร่วมงานไหม ถ้ามาก็จะต้องห้ามเธอไม่ให้เข้ามาในงานเด็ดขาด

เรียบร้อยแล้วครับท่าน”  

ดีมาก ขอบใจนะเจ้าสัวโล่งใจไปเปาะหนึ่ง

แม้จะเป็นการกระทำที่ใจร้ายต่อจีอัน แต่เพื่อปกป้องหลานชายที่รักในวันสำคัญที่สุดซังวูยอมเป็นคนใจร้าย

เจ้าสัวคิดว่าเธอจะมาจริงหรือคะ

อังศนาคิดว่าจีอันอาจไม่มาก็ได้ ถ้าเป็นเธอ ต่อให้รักลูกแค่ไหน ถ้าเธอเป็นต้นเหตุทำให้ลูกหัวใจสลายเธอจะไม่มีวันมาให้ลูกเห็นหน้าอีกเด็ดขาด

ต่อให้รัก ต่อให้ทรมาน ต่อให้คิดถึงแทบจะขาดใจ ถ้าลูกไม่ต้องการเธอก็จะไม่ดันทุรังมา

ผมคิดว่าเธอต้องมาแน่ จีอันเป็นคนดื้อรั้นที่สุด เมื่อเธอเลือกจะทำอะไรเธอจะทำโดยไม่ลังเลและไม่ยอมแพ้แม้จะมีอุปสรรค และผมไม่เคยห้ามเธอได้ไม่ว่าจะเป็นเมื่อ 27 ปีก่อนหรือ 15 ปีก่อน

ในเมื่อจะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ซังวูจึงไม่ปิดบังเรื่องแม่ของมาร์คและเล่าเรื่องราวแต่หนหลังให้อังศนาได้ฟัง และเมื่ออังศนารู้เธอยิ่งรักและสงสารสามีของลูกจับใจ

 

 

 

 

 

 

จีอันมองการ์ดของงานด้วยสายตาไม่พอใจ ไม่ว่าเธอจะเดินไปจุดไหนประตูไหนก็ไม่สามารถเข้าไปในห้องพิธีการได้เลย และตอนนี้ก็สายมากแล้วด้วย ดูจากเวลาแล้วงานน่าจะผ่านไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว ต่อให้ไม่ทันพิธีการตั้งแต่เริ่มแรกก็ขอให้เธอได้เห็นพิธีการช่วงสุดท้ายก็ยังดี

เจ้าสัวมีคำสั่งห้ามคุณเข้าไปในงานเด็ดขาดครับ กรุณากลับไปด้วย

การ์ดชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ตอบอย่างที่ได้รับมอบหมายงานมา จีอันได้ฟังอีกครั้งก็ตัวสั่นเทิ้มไปหมด

เล่นไม้นี้กับฉันหรือคะคุณพ่อ ยังไงฉันก็ต้องเข้าให้ได้ ไม่ได้เข้าไปในพิธีไปปาร์ตี้ก็ได้!

เรากลับกันเถอะครับไบรอันที่ยืนอยู่ด้านหลังจับแขนดึงเธอให้กลับ จีอันสะบัดแขนออกแล้วมองหน้าการ์ดด้วยความไม่พอใจ

 

 

 

 

ท่านครับ คุณจีอันเธอมาจริงๆ

จุนเคที่นั่งอยู่บนเก้าอี้แถวสองด้านหลังนายเอ่ยขึ้นเบาๆ หลังจากได้รับข้อความลูกน้องหน่วยรักษาความปลอดภัยด้านนอก

อือซังวูรับทราบแล้วไม่สนใจอีก ทุ่มความสนใจไปยังหลานชายและหลานสะใภ้ที่กำลังเข้าสู่ช่วงแลกแหวนแต่งงานกัน

ได้เห็นมาร์คแต่งงานเขาก็สุขใจมากแล้ว แค่หลานมีความสุขอย่างคนอื่นเขาสักทีชีวิตนี้ซังวูก็ไม่อยากได้อะไรแล้วล่ะ

พิธีการดำเนินไปเรื่อยๆ อย่างราบรื่นและมีความสุข แขกที่มาร่วมงานทุกคนต่างชื่นชมถึงความเหมาะสมของบ่าวสาว ยิ่งคนสนิทยิ่งปลื้มใจเป็นพิเศษที่คนที่ตนรักได้แต่งงานสักที

บริเวณที่นั่งของผู้ร่วมพิธีทางซ้ายมือแถวแรกนั้น อังศนา จินยอง และยองแจเหมือนจะแข่งกันร้องไห้ มันเป็นความรู้สึกล้วนๆ มีคุณเจย์คอยส่งผ้าเช็ดหน้าให้ซับน้ำตา

อังศนาสบายใจเมื่อเห็นลูกมีคนดูแล ส่วนจินยองและยองแจนั้นดีใจมากที่ในที่สุดมาร์คก็สมหวังแล้ว ต่อจากนี้ก็มีแต่ต้องประคองชีวิตครอบครัวกันต่อไปให้ได้

 

 

 

โหย..ไร่คุณแม่สวยขึ้นหรือยังไงเนี่ย ตอนเราไปปีก่อนก็ว่าสวยแล้วนะแต่ในรูปนี่สวยกว่ามากๆ

เซฮุนมองภาพพรีเวดดิ้งที่จัดตกแต่งได้สวยและน่าสนใจ

บ่าวสาวสวยหล่อเป็นเรื่องธรรมดาแต่ฉากหลังแต่ละภาพนั้นมาจากทุกมุมสวยๆ ในไร่ของคุณแม่ บรรยากาศอย่างกับไปถ่ายเมืองนอกแน่ะ

เห็นแล้วอยากไปเที่ยวอีกเลยอ่ะฮันบินยืนมองอีกภาพที่สวยไม่แพ้กัน

อยากแต่งงานขึ้นมาบ้างเลยเนาะ ฉันนึกว่าท่านประธานจะพาแบมแบมไปถ่ายพรีเวดดิ้งที่ต่างประเทศเสียอีกเจียเปรยขึ้นบ้าง

อยากมีโมเม้นท์แบบนี้บ้างเลยว่ะ ถ้าหาสามีได้จะไปเช่าสถานที่คุณแม่ถ่ายแบบนี้มั่ง

มันเป็นแผนโปรโมทไร่ให้แม่แบบเนียนๆ น่ะครับ แขกถามกันแทบทุกคนว่าถ่ายที่ไหน

มินสะดุ้งโหยงเมื่อมีคนมาพูดใกล้หูแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว หันไปมองจึงเห็นเจ้าสาวยืนหัวเราะอยู่ รวมเพื่อนอีกสามด้วย

โธ่แบม พี่ตกใจหมดเลย ทำไมมาเงียบๆ ล่ะจ๊ะ

อยากแหย่เล่นเองครับเจ้าสาวยิ้มสดใส เพิ่งมาหาพี่ๆ เพราะหนีไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดสำหรับปาร์ตี้มา มินตีแขนเจ้าสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

            เอ้าทุกคนมาอยู่นี่เอง ย้ายห้องกันเร็ว ไปปาร์ตี้กัน

มาร์คที่เปลี่ยนชุดแล้วเช่นกันเดินมาตามเจ้าสาวของตนที่อยู่ร่วมกับพนักงานของตน แบมแบมหันไปมองเจ้าบ่าวที่เดินมาโอบเอว

พี่ส่งแขกผู้ใหญ่กลับไปหมดแล้วหรือครับ

อื้อ หมดแล้วครับ เพื่อนแบมก็ทยอยไปไวท์รูมแล้วนะ

ห้องจัดปาร์ตี้อยู่ใกล้เดินกันนิดเดียวก็ถึง ห้องพิธีการจะมีแขกผู้ใหญ่ของทางมาร์คเยอะ ส่วนปาร์ตี้มีเพื่อนแบมแบมเยอะกว่า

ไปกันเถอะครับมาร์คชวนพี่ๆ กลุ่มของแบมแบมไปด้วยกัน ทั้งสี่พยักหน้าพร้อมเพรียงกันทีเดียว

งานปาร์ตี้นั้นจัดต่อเนื่องจากงานแต่งเลยเพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวกลับบ้านกันเสียก่อน และเจ้าสาวก็ชวนเพื่อนที่สนิทตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมรวมถึงมหาลัยมางานแต่งแล้วอยู่สนุกกันต่อหลังงานด้วย

งานแต่งเลือกวันเสาร์จัดตามฤกษ์สะดวกเพราะเพื่อนๆ ส่วนใหญ่อยู่ต่างจังหวัด บางคนอยู่ต่างประเทศ จะได้มากันได้โดยไม่เสียงานเสียการ

 

 

 

 

งานปาร์ตี้นั้นสนุกขึ้นเรื่อยๆ เพราะนักร้องนักดนตรีเอนเตอร์เทนแขกเก่ง รวมไปถึงเพื่อนเจ้าสาวที่ขึ้นไปร่วมแจมกับนักร้องก็เป็นคนที่เอนเตอร์เทนสนุกด้วยเหมือนกัน

เพื่อนส่วนใหญ่ของเจ้าสาวเป็นผู้ชายมีทั้งชายแท้และเพศที่สาม ผู้หญิงมีประปราย

เพราะผู้หญิงในคณะก็น้อยอยู่แล้ว ทุกคนเลยสนุกกันเต็มที่แบบไม่ต้องเหนียมอายอะไรกันทั้งนั้น ไอ้ที่ว่าจะร้องเพลงดีหรือไม่ดีไม่เป็นไรเพราะมีนักร้องคอยช่วยร้องเสริม

เชิญเจ้าสาวขึ้นมาหน่อยครับ มาร้องเพลงด้วยกันหน่อยซิ เพลงนี้เราเคยร้องด้วยกันนี่นา ยังจำเนื้อได้หรือเปล่าเอ่ย

เพื่อนสนิทที่เรียนสาขาเดียวกันชี้ลงไปที่เจ้าสาวที่นั่งอยู่โต๊ะหน้าสุดขยับไหล่ไปตามจังหวะในขณะที่คนสนิทลุกมาเต้นหน้าเวทีกันหมดแล้ว

เอาจริงเหรอวะ?”

เอาจริงสิวะ เฮ้ยๆ ไอ้พวกที่เต้นข้างหน้านี่ช่วยพาเพื่อนขึ้นมาหน่อย ทะนุถนอมยิ่งกว่าชีวิตพวกแกเลยนะเว้ยเดี๋ยวหลานตกใจ

เพื่อนชวนทั้งทีมีหรือแบมแบมจะปฏิเสธ งานแต่งมีแค่ครั้งเดียวก็ต้องสนุกให้สุดๆ ไปเลยละนะ เมื่อเจ้าสาวขึ้นไปร่วมด้วยก็เรียกเสียงเฮจากแขกเหรื่อได้อีกมาก

            แบมแบมก็เป็นเด็กเกรียนๆ เหมือนกันนะเนี่ย นึกว่าจะเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างเดียวซะอีก

แจ็คสันที่นั่งอยู่กับนายอนและคลาร่าในกลุ่มเพื่อนของเจ้าบ่าวเอ่ยขึ้น มองไปบนเวทีที่มีเพื่อนเจ้าสาวหลายคนขึ้นไปร้องเพลงและมีเจ้าสาวอยู่ตรงกลาง ท่าทางสนุกสนานเฮฮากันมาก

เจ้าสาวขึ้นไปแล้วทำไมเจ้าบ่าวยังนั่งอยู่ตรงนี้ล่ะครับเนี่ย

ยูคยอมที่พักเหนื่อยเพราะเต้นไปหลายเพลงเดินมาหาน้ำดื่มแล้วได้ยินคำพูดของแจ็คสันเข้าพอดี เขาหันไปมองพี่ชายที่แค่โยกตัวไปตามจังหวะเพลง ไม่ได้ออกไปหน้าเวทีเหมือนคุณเลขาเลย นี่ยูคยอมก็ไปเต้นกับพี่ยองแจมานะ คนนั้นนี่ยูคยอมยอมแพ้เลยล่ะ

พี่ก็เต้นอยู่

แค่นี้เขาไม่เรียกว่าเต้นหรอกนะคะนายอนเอ่ยยิ้มๆ              

เราขึ้นไปร้องเพลงกันสักเพลงไหมคะ

คลาร่าเอ่ยชวน เธอก็เพิ่งแยกตัวจากจินยองและซูจีที่เต้นกันเมามันมานั่งเมื่อครู่นี้เอง นึกครึ้มอยากร้องเพลงอยู่เหมือนกัน

จะดีเหรอครับมาร์คไม่แน่ใจว่าจะไปดีไหม

ดีสิคะ ไปขอสนุกกับเขาเถอะ งานแต่งของตัวเองทั้งทีจะมายอมแพ้คุณแบมแบมไม่ได้นะ

คลาร่าลากแขนมาร์คให้ลุกขึ้นแล้วพากันไปที่เวทีที่เจ้าสาวร้องเพลงที่สองจบไปแล้ว

ตอนเจ้าบ่าวขึ้นไปบนเวทีกับนางแบบสาวนั้นเสียงกรี๊ดเฮลั่นกว่าตอนเจ้าสาวเสียอีก

อ่าว มาร์คก็ร้องเพลงได้ด้วยเหรอครับเนี่ยแจบอมที่นั่งดูแลลูกอยู่ที่โต๊ะเพื่อให้ภรรยาออกไปเต้นแปลกใจทีเดียว ไม่เคยรู้ว่ามาร์คร้องเพลงเป็น

จะร้องเป็นไม่เป็นก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คะ แค่สนุกไปกับเพลงให้มากๆ ก็พอ

คามิลาที่นั่งข้างกันเอ่ยขึ้นยิ้มๆ ซังวูมองไปยังกลุ่มเด็กๆ ที่กำลังสนุกแล้วก็ตัดสินใจลุกไปร่วมสักหน่อย

คุณอังไปเต้นกันเถอะ

หา? ไม่เอาหรอกค่ะฉันไม่ถนัดอังศนาตกใจที่จู่ๆ เจ้าสัวก็หันมาชวนเธอ

อะไรกันครับ งานแต่งลูกทั้งทีนะไม่สนุกให้เต็มที่หน่อยเหรอ

แหม ขอผ่านได้ไหมคะ เอาคุณเจย์ไปแทนสิคะ

อังศนาพยักเพยิดไปทางร่างสูงที่นั่งกินไม่สนใจใคร ซังวูเลยเปลี่ยนเป้าหมายเป็นดึงคุณเจย์ไปเป็นเพื่อนแทน

“เอ่อ ผมยังกินไม่หมด” คุณเจย์หาข้ออ้างปฏิเสธแต่โดนคุณซังวูลากออกไปจนได้

เจ้าสัวกับคุณเจย์ก็จะเต้นด้วยหรือคะ มาค่ะหนูเต้นเป็นเพื่อน

กลุ่มนักเต้นด้านหน้าเห็นเจ้าของโรงแรมมาก็ตกใจแหวกทางกันอัตโนมัติ จีมินรีบเดินเข้ามาหาแล้วอาสาเต้นด้วย ทุกคนที่รายรอบหายเกร็งแล้วกลับมาสนุกกันต่อ

 

 

 

 

งานสนุกดีเหมือนกันนะครับ

 ไบรอันเอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องจัดAfter party แล้วเห็นว่างานสนุกสนานครื้นเครงมากกว่าที่คิด จีอันมองไปทางด้านหน้าเวทีก่อนเป็นอันดับแรก

ที่จีอันเข้ามาในห้องจัดงานเลี้ยงได้เพราะด้านนอกไม่มีการ์ดแล้ว เวลานี้เป็นเวลาเที่ยงคืน งานเลี้ยงก็ใกล้เลิกเต็มที ที่ประตูหน้าห้องจัดเลี้ยงจึงเหลือเพียงพนักงานต้อนรับของทางโรงแรม

เจ้าสาวที่นั่งอยู่กับเจ้าบ่าวและครอบครัวที่โต๊ะ หัวเราะมุกตลกของเพื่อนๆ ที่ยังมีแรงเหลือเฟือ คนที่ร่วมแจมกับนักร้องสลับกันไป และปิดท้ายงานที่พี่ทั้งสี่ จีมินและคุณหมอนะ ไม่รู้ไปสนิทกันตอนไหน

เมื่อยจังเลยเจ้าสาวแอ่นตัวไปข้างหน้าเพื่อจับเอวที่ปวดเมื่อย

เมื่อยเหรอ เดี๋ยวงานก็เลิกแล้วนะมาร์คช่วยบีบนวดให้จนเจ้าสาวที่หน้านิ่วเริ่มยิ้มออกอีกครั้ง

พรุ่งนี้แบมแบมต้องหลับยาวแน่ๆ เลย

อังศนาหยิกแก้มลูกเบาๆ วันนี้ทั้งงานแต่งงานเลี้ยงสนุกจัดเต็มดูไม่เป็นไรแต่พรุ่งนี้เถอะจะเหนื่อยมาก

แบมกินอะไรหน่อยไหม พี่ไปเอาให้

นิชคุณกลัวน้องจะหิว นี่อยู่ดึกมากเลยนะเนี่ย ปกติแบมแบมนอนไวมาก เขาคุยเฟสไทม์ด้วยบ่อยๆ ตั้งแต่ท้องก็เห็นมันนอนสามสี่ทุ่มไม่เกินนี้

ไม่ล่ะพี่คุณ แบมกินไม่ไหวแล้ว

น้ำผลไม้หน่อยไหมล่ะซังวูก็ห่วงหลานสะใภ้เหมือนกัน

ก็ได้ครับ

เดี๋ยวพี่ไปเอาให้นิชคุณจะลุกขึ้นแต่โซมีจับแขนเขาไว้

หนูไปเอาให้เองค่ะ ทุกคนจะทานอะไรกันไหมคะ

พี่ขอขนม อะไรก็ได้นะจินยองยกมือว่าต้องการของกิน นอกจากเขาก็ไม่มีใครวานอีกโซมีจึงลุกไปเอาน้ำและขนมมาให้

 

 

 

 

คุณจะนั่งใจเย็นอยู่ต่อทำไมครับ ไหนว่าแค่ได้เห็นคุณมาร์คและคุณแบมแบมก็จะกลับแล้วไง

ไบรอันกอดอกถามเจ้านายที่นั่งเอ้อระเหยในปาร์ตี้ต่อ ทั้งที่บอกว่าจะมาแป๊บเดียวก่อนที่เจ้าสัวและคุณมาร์คจะรู้ตัวไง

ช่างฉันเถอะน่า

คุณคิดว่าคุณมาร์คจะดีใจหรือที่แม่มา

เงียบเถอะน่า!

โซมีที่กำลังเดินผ่านโต๊ะของจีอันชะงัก นึกว่าหูฝาด เธอหยุดมองไบรอันและจีอัน หญิงกลางคนรู้ตัวว่ามีคนมองอยู่จึงหันไปมองบ้าง เห็นเด็กสาวหน้าตาสะสวยในชุดเดรสยาวมองมา

เธอชื่อโซมีน้องของคุณแบมแบม

ไบรอันกระซิบกับเจ้านาย จีอันร้องอ๋อ ยิ้มให้เด็กสาว โซมียิ้มตอบอย่างงุนงงแล้วเดินกลับไปหาครอบครัว

พี่มาร์คคะ..โซมีเรียกพี่เขยเบาๆ เหมือนไม่แน่ใจว่าจะพูดเรื่องที่ได้ยินมาดีไหม

มีอะไรเหรอครับ

อ่า..โซมีวางแก้วน้ำผลไม้ตรงหน้าพี่ชายและจานขนมตรงหน้าก่อนจะนั่งลง

ถ้าเป็นแม่ของพี่มาร์ค ทำไมเธอไม่มาตอนพิธีล่ะ มาทำไมตอนนี้ นี่งานเลี้ยงก็ใกล้จะเลิกแล้วด้วย

มีอะไรกับพี่ก็พูดมาเถอะโซมีมาร์คถามอีกครั้ง

โซมีมองหน้าพี่เขยแล้วเอ่ยคำที่ทำให้หลายคนในโต๊ะตกตะลึงโดยเฉพาะพี่เขยของเธอเอง

ตอนจะเดินกลับมาที่โต๊ะหนูได้ยินผู้ชายคนนึงพูดกับผู้หญิงที่สวยมากๆ ว่าเธอเป็นแม่พี่มาร์คค่ะ

 

TBC.

**

ยังมีหนังสือเหลือพร้อมส่งทั้งแบบธรรมดาและ Box set นะคะ

รายละเอียดการสั่งซื้ออยู่ในตอนที่ 26 เปิดรอบสต็อกค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,151 ความคิดเห็น

  1. #6073 My love markbam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 01:26
    เหออออ งานงอก
    #6,073
    0
  2. #5908 Harukim (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 12:44
    ยังไงต่อล่ะทีนี้
    #5,908
    0
  3. #5798 ChayapornSs (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:55
    ว้าาาา มาร์ครู้แล้ว
    #5,798
    0
  4. #5765 คนแมนซังนัมจา~ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 23:51
    หนูทำดีแล้วโซมี ถึงไม่เจอตอนนี้ ยังไงสักวันก็ต้องเจอกัน
    #5,765
    0
  5. #5745 nsjcbw. (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 00:16
    หลู่เรื่องงงงเลยย
    #5,745
    0
  6. #5692 ออมม่า (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 20:55
    ลุ้นตัวโก่ง จะดีหรือร้ายนะ
    #5,692
    0
  7. #5683 Castella_ombra (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 15:30
    มาร์คอ่าาา
    #5,683
    0
  8. #5653 ntn.9846 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 22:58
    เอิ่มมมมม โซมีเอ๊ยย
    #5,653
    0
  9. #5578 multuan98a (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 18:01
    หนูต้องทำใจยอมรับให้ได้นะเผื่อปมที่มีมันจะได้คลายลงม่าาาง:)
    #5,578
    0
  10. #5532 mvnkhyuck (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 13:40
    มาร์คต้องเข้มแข็งไว้นะ มาร์์คยังมีแบมอยู่ข้างๆ มาร์คต้องสู้สิ
    #5,532
    0
  11. #5519 oni (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 00:32
    หวังว่ามาร์คจะไม่เป็นไรน้าาาาาาาาาาาาาาาาา

    อาจตกใจที่เจอแม่แบบไม่คาดฝัน แต่มาร์คมีความเข้มแข็งพอก็กำลัใจจากแบมและลูกงัย

    เราว่านะถ้ามาร์คมีปัญหา คุณปู่ต้องจัดการจีอันแน่เลยในฐานะเข้ามาทำลายความสุขของมาร์ค

    ในวันสำคัญนี้ แต่เราว่าผลกระทบอาจจะมีบ้างแต่คงไม่ลามไปใหญ่โต เพราะมีแบมเข้ามาไกล่เกลี่ยงัย

    อย่างน้องแบมก็รู้จักจีอันและคุ้นเคยดี และแบมรู้ว่าจีอันไม่ได้เป็นบุคคลอันตรายกับมาร์ค

    ถ้ารู้ความจริงแล้ว ยิ่งเป็นคุณแม่ของมาร์คด้วยแล้วแบมคงไม่ปล่อยผ่านแน่ค่ะ
    #5,519
    0
  12. #5517 aumem_chutipa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 00:22
    ไรท์มาต่อแล้วหายไปไหนน งืออ
    #5,517
    0
  13. #5516 อากาเซ ~ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:55
    งุ้ย จะม่ามั้ยเนี่ย กลัวใจจริงๆ 555 มาต่อเร็วๆน๊าาา
    #5,516
    0
  14. #5515 Cbaze (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:38
    ใจไม่ดีเลยยย
    แบมอยู่ข้างๆมาร์คนะ
    กลัววว
    ไรท์หายไปนาน คิดถึงงง
    มาต่อนะ ชอบเรื่องนี้
    #5,515
    0
  15. #5512 De-nee (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 21:35
    ใจเย็นๆไว้นะพี่มาร์ค 
    #5,512
    0
  16. #5511 ans (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 14:34
    แท๊แด~ ทิ้งระเบิดตู้ม!! 555 ลุ้นๆ จะเกิเดอะไรขึ้นน้อออ
    #5,511
    0
  17. #5510 yadara (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 13:28
    แม่มาร์คนี่ไม่รู้จะพูดยังไงเลย นี่มาเพราะอะไรรักหรือดื้อ แต่เราเชื่อว่ามาร์คจะผ่านเรื่องนี้ไปได้นะมีแบมแบมอยู่ข้างๆทั้งคน
    #5,510
    0
  18. #5509 mymindmiew (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 23:49
    โอ้โหยยยยยยยยย จะม่าหนักมั้ย
    #5,509
    0
  19. #5508 Giftthoasang (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 16:32
    ตายยยยยย เข้มแข็งนะพี่มาร์ค
    #5,508
    0
  20. #5507 มิรา (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:32
    สงสารมาร์ค เจ็บปวดมาเยอะ
    #5,507
    0
  21. #5506 NokJS (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 07:49
    ตายแล้ววววมาร์คคค
    #5,506
    0
  22. #5504 ||PJK_KSMN|| (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 01:25
    ตายล้าวววววว ตายแล้ววค่ะ ต้องแน่แนาๆค่ะ อีช้อยฟันธง
    #5,504
    0
  23. #5502 Nuthathai Por (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 22:20
    จะกลับมาทำให้ลูกลำบากใจทำไมเนี่ย ไม่อยากเห็นลูกมีความสุขหรือยังไงถึงกลับมา
    #5,502
    0
  24. #5501 Aya1111 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 18:51
    โซมีลู๊กกกกกกกกกกกกก
    #5,501
    0
  25. #5499 เมีย'คยองซุ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 17:02
    วั้ยตายแล้ววววว โซมีหนูใสๆมากลูก
    รักฟิคเรื่องนี้อ้ะ คือแบบบบบบ
    #5,499
    0