ปิดจอง(GOT7) รักสลับร่าง Markbam

ตอนที่ 9 : Ep.9 เรื่องน่าตื่นตะลึงของยองแจ Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    18 ม.ค. 59

O W E N TM.






 

“พามาที่นี่ทำไม มีอะไรจะอธิบายก็พูดมาสิ”

คุณหนูยองแจกอดอก มองหน้ามาร์คในร่างแบมแบมเขม็ง ยังไม่เข้าใจว่าเธอถูกลากมาทำอะไรในร้านขนมสวีทตี้

จะเลี้ยงขนมเธอหรือไง ไม่มีอารมณ์มานั่งกินขนมหรอกนะยะ!

แบมแบมที่ยังไม่หายปวดหัวจากการแฮ้งค์มองหน้ามาร์คที่สีหน้าไม่สู้ดีสลับกับหน้าตาบูดบึ้งของเพื่อนรัก

มาร์คเรียกเธอมาร้านสวีทตี้เพื่อ? มีเรื่องรึไง

“เดี๋ยวมานะยองแจ” มาร์คจับแขนแบมแบมจะดึงให้ลุกไปคุยที่อื่น

“หยุด! จะพากันไปไหน ไปเตี๊ยมอะไรมาแกล้งฉันหรือไง นั่งลงเดี๋ยวนี้!

ยองแจจริงจังไม่ล้อเล่น ชี้ให้มาร์คนั่งลง ชายหนุ่มในร่างหญิงสาวเลยจำต้องนั่งลงอีกครั้ง แบมแบมเอนหลังพิงโซฟา เหยียดขายาวทำตัวตามสบาย

ยองแจมองเพื่อนสาวที่นั่งไขว่ห้างวางมือไว้บนตักและเพื่อนชายที่นั่งเหยียดแข้งเหยียดขา

เธอรู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ!

“มีอะไรที่ผมควรรู้แต่ไม่รู้หรือเปล่า” แบมแบมถามขึ้นเบาๆ ยองแจมองหน้าหล่อของไอดอล

“คำถามนั้นฉันก็อยากจะถามเหมือนกัน”

“ให้เราเล่าเองเธออาจไม่เชื่อนะยองแจ..” มาร์คอุบอิบบ่น

“ลองดูก่อนสิแบม เอ๊ะ หรือฉันควรจะเรียกว่ามาร์ค?”

            คำพูดของยองแจทำให้คนที่นั่งสบายลุกนั่งตัวตรงทันที

“มันอะไรเนี่ย ทำไมยองแจพูดแปลกๆ”

มาร์คมีสีหน้าเคร่งเครียด ไม่สบตาแบมแบม

“ไปตามคุณไมค์มาเถอะ” มาร์คตัดสินใจ แบมแบมเริ่มเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

ความแตกแล้วเหรอ?!

ยองแจสังเกตปฏิกิริยาของทั้งคู่ เห็นความผิดปกติที่เธอควรจะสังเกตเห็นมานานแล้ว

มาร์คเปลี่ยนไป แบมแบมเองก็เช่นกัน มันไม่ใช่แค่เปลี่ยนไลฟ์สไตล์แน่

แบมแบมลุกไปตามชายหนุ่มเจ้าของร้าน ระหว่างที่รอยองแจและมาร์คต่างก็ไม่พูดกันเลย

“คุณตามผมมาทำไมเหรอครับ”

ชายหนุ่มร่างสูงเดินตามแบมแบมมาที่โต๊ะ แบมแบมกอดอก อยากรู้เหมือนกันว่ามาร์คให้ตามไมค์มาทำไม จะใช่อย่างที่เธอคิดหรือเปล่า

“เราขอไปคุยในบ้านคุณได้ไหมครับ เรื่องสำคัญ”

มาร์คแม้จะอยู่ในร่างหญิงสาวแต่เขากลับใช้คำแบบผู้ชาย แบมแบมรู้แล้วล่ะว่ามาร์คคงบอกยองแจแล้ว และหมอนี่ก็ไม่บอกเธอล่วงหน้าให้ทำใจก่อนเลย!

โอ๊ยมือเย็น จะช็อก..

“ได้ครับ ไปคุยกันในบ้านก็ได้ เชิญครับ”

ไมค์เชิญทั้งสามไปทางหลังร้าน แต่ยองแจยังนั่งอยู่กับที่ไม่ยอมลุก

“จะไปบ้านคุณไมค์ทำไม”

“ถ้าคุณอยากรู้เรื่องทั้งหมดก็ควรจะไปครับ” มาร์คมองหน้ายองแจ คุณหนูชเวใจสั่น มือเริ่มเย็นเพราะความจริงที่กำลังกลัว

“ไปเถอะ” แบมแบมดึงยองแจให้ลุกตามเจ้าของร้านและมาร์คไป

ยองแจสูดลมหายใจเข้าลึก มองหนุ่มหล่อข้างกายแล้วสะบัดแขนออก เดินไปเอง

 

 

 

 

มันเป็นความเงียบที่น่าอึดอัดเมื่อความจริงทุกอย่างเปิดเผยออกมาแล้วหนึ่งบุคคลที่เพิ่งได้มารู้เรื่องเกิดอาการช็อกค้างจนไม่พูดไม่จา

แบมแบมที่ความอดทนต่ำลุกจากเก้าอี้ไปนั่งข้างเพื่อนสนิท คว้ามือนิ่มมาจับไว้

“ยองแจ แกอย่าเงียบแบบนี้สิ ฉันใจไม่ดีเลยนะ”

“คุณยองแจ..ผมขอโทษนะที่ต้องปิดบังคุณมาตลอด คุณช่วยพูดอะไรหน่อยได้ไหมครับ”

มาร์คกล้าพูดเมื่อแบมแบมเริ่มนำ เขาเองก็รู้สึกไม่ดีที่แฟนคลับหมายเลขหนึ่งดูจะรับเรื่องนี้ไม่ได้เลย

“คุณอย่าคิดมากนะครับ ยังไงเพื่อนคุณสองคนก็กลับร่างเดิมได้แน่ เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว”

ไมค์ปลอบใจ เขาก็เป็นห่วงสาวสวยที่ช็อกไปเหมือนกัน เขารู้ว่าเรื่องนี้มันทำใจรับยาก

ไหล่บางของยองแจเริ่มสั่นนิดๆ เธอก้มหน้าลงซบกับมือทั้งสอง

แบมแบมลูบหลังปลอบใจเพื่อน สบตามาร์ค มาร์คเองก็ไม่รู้จะช่วยยังไงดี

“ถ้าแกไม่เชื่อก็ต้องทำใจนะว่ามันเรื่องจริง ฉันกับมาร์คไม่หลอกแกหรอกเรื่องนี้ พวกฉันก็เครียดเหมือนกัน กลัวจะกลับร่างไม่ได้”

แบมแบมโอบไหล่เพื่อน เสียงสะอื้นจากเสียงใสๆ ของเพื่อนทำให้ยิ่งเป็นห่วง 

“คุณยองแจครับ..

มาร์คยังพูดไม่จบประโยคร่างบางก็ลุกพรวดขึ้นจนเพื่อนรักอย่างแบมแบมยังผงะ ทั้งมาร์คและไมค์พลอยตกใจตามไปด้วย

ดวงหน้าหวานของคุณหนูขาวซีด เธอก้าวเซไปข้างหน้า ทุกคนไม่มีใครกล้าเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา

ฟุบ!

จู่ๆ ยองแจก็เดินไปหลังอาร์มแชร์หน้าเตาผิง ทรุดตัวลงนั่งกอดเข่า สองมือขาวขยุ้มผมตนแล้วริมฝีปากเล็กๆ สีชมพูก็พึมพำออกมา

“ฉันเป็นเจ้าสาวไม่ได้แล้ว มันไม่จริงใช่ไหม ฉันจะมองหน้าเขายังไง ฉันเป็นเจ้าสาวไม่ได้แล้ว..

เสียงงึมงำที่เหมือนสวดบริกรรมคาถาอะไรสักอย่างของยองแจทำให้อีกสามคนที่นั่งหัวโด่ในห้องนั่งเล่นต้องเงี่ยหูฟังจึงจะรู้ว่ายองแจพูดอะไร

“เดี๋ยวนะยองแจ เป็นเจ้าสาวไม่ได้แล้วคืออะไรวะ”

แบมแบมตะโกนถามเพื่อนที่แอบหลบเหมือนจะมิดแต่ไม่มิด ยองแจสะดุ้งโหยง ตาแดงๆ และแก้มใสที่เรื่อสีชมพูจางหันขวับมาทางแบมแบม ก่อนริมฝีปากจะบิดคว่ำเหมือนจะร้องไห้

“เพราะแกนั่นแหละ ทำไมแกไม่บอกฉันเร็วกว่านี้!!!

พลังเสียงแหลมปรี๊ดที่มีอำนาจทำลายล้างสูงของยองแจทำให้ทั้งสามคนสะดุ้งโหยง

“อะ..ไรของแก จู่ๆ ก็เหวี่ยง เรื่องแบบนี้ใครจะกล้าบอกวะ แกก็หาว่าฉันบ้าอ่ะดิ!

“แต่แกมาบอกตอนนี้นี่ล่ะที่ทำฉันจะบ้า! แกไม่รู้หรอกว่า..ว่า..

ยองแจกลืนน้ำตาเข้าน้ำตาออก จะพูดก็พูดไม่ออก ไม่กล้ามองไปทางมาร์คที่อยู่ในร่างของเพื่อนสาวสวย

“ว่า?” แบมแบมสงสัย ทำไมยองแจไม่พูดให้จบๆ วะ

“ฮึ้ย! ฉันเกลียดแก เกลียดมาร์คด้วย เกลียดคุณไมค์ด้วย เกลียดทุกคนเลย!

ยองแจปล่อยโฮออกมา มือก็เปิดกระเป๋าควานหายาดม

ยองแจลุกยืนโงนเงนเหมือนคนหมดแรงไปที่หน้าประตู แบมแบมรีบลุกตามไป

“แกจะไปไหน จะกลับบ้านเหรอเดี๋ยวไปส่ง”

“ไม่! ฉันไม่อยากเห็นหน้าของมาร์คตอนนี้!” ยองแจหันมาข่วนหน้าหล่อๆ ของไอดอลที่เพื่อนสาวสิงอยู่แล้ววิ่งถลาออกจากบ้านไมค์ไป

แบมแบมยกมือกุมหน้า ยังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ยองแจมันเป็นอะไรของมันวะ

ร่างสูงหันไปมองหน้าตัวเอง มาร์คยิ้มเจื่อน ส่ายหน้าปฏิเสธว่าไม่รู้เรื่องทั้งที่ในใจน้ำตานองไปแล้ว

ก็..เขาทำผิดต่อคุณยองแจไปเยอะเลย โป๊ต่อหน้ากันมาก็หลายครั้ง คุณยองแจคงรับไม่ไหว..

ขอโทษนะครับคุณยองแจ ตอนนั้นมันบอกไม่ได้จริงๆ

“ให้เวลาเพื่อนคุณทำใจหน่อยแล้วกันครับ เธอคงรับไม่ทัน ขนาดคุณสองคนยังต้องทำใจกันอยู่นานเลยนี่”

ไมค์ปลอบใจ แบมแบมพยักหน้าอย่างขอไปที มาร์คก้มหน้านิ่ง มองมือตัวเองที่วางบนตัก รู้สึกไม่สบายใจเลยที่ทำให้ยองแจเสียใจ

มาร์คหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากระโปรงมาดูเมื่อมีเสียงแจ้งเตือนจากแชท

ห้ามบอกแบมแบมเรื่องที่คุณเคยเห็นฉันโป๊ เคยจับหน้าอกฉันตอนเราไปลองชั้นใน หรือเรื่องที่เคยนอนด้วยกัน อาบน้ำด้วยกันเด็ดขาดเลยนะ ไม่งั้นมันฆ่าคุณตายแน่ และไม่ต้องพูดเรื่องพวกนี้กับฉัน ไม่ต้องขอโทษด้วย ฉันอยากลืม!’

มาร์คกัดริมฝีปากเล็กน้อย พิมพ์ตอบอย่างรวดเร็ว

ครับ ขอบคุณมากครับ

มาร์คหน้าแหยเมื่อยองแจส่งสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนตัวหนึ่งกำลังทำร้ายตัวการ์ตูนอีกตัวหนึ่งมาให้

คงอยากจะอัดเขาน่าดูเลยสิท่า

“เป็นไร ใครส่งอะไรมา”

มาร์คสะดุ้งเมื่อแบมแบมส่งเสียงเข้มๆ ลอยข้ามหัวคุณไมค์มา

“โจอี้น่ะ อ้อ คุณจะเอาของที่ได้จากงานไปเลยไหม”

มาร์คค้นของที่ได้จากศิลปินในกระเป๋าส่งให้แบมแบม หนุ่มหล่อรีบลุกมาฉกของไปจากมือบางอย่างไว

“สุดยอดเลยยย ขอบใจนะ”

มาร์คแอบถอนหายใจโล่งอกเมื่อแบมแบมเลิกสนใจเรื่องเก่าไปสนใจของใหม่ในมือแล้ว

“คุณดูเข้ากันได้ดีแล้วนี่ครับ” ไมค์มองทั้งสองสลับกันไปมา อีกคนก็ดูเป็นชายเต็มตัว อีกคนก็ดูเป็นกุลสตรี

มาร์คหันไปมองเจ้าของร้าน พยักหน้าช้าๆ

“ใช่ครับ แล้วทำไมเราไม่คืนร่างกันสักทีล่ะ ผมกับเธอก็ไม่ได้เกลียดอะไรกันแล้วนะ”

“อ่อ แค่รู้สึกเฉยๆ ยังไม่ได้หรอกครับ มันต้องรู้สึกลึกซึ้งกว่านั้น”

“อะไรลึกซึ้งนะ?” แบมแบมสอดถามขึ้นเพราะได้ยินไม่ถนัด

“ความรู้สึกหรืออารมณ์ที่ลึกซึ้งน่ะครับ”

“จำกัดความให้แคบกว่านี้ได้มะ”

“ก็ชอบหรือรัก..

“โอ๊ยยาก! ถ้าลึกซึ้งทางกายนี่ให้ผ่านมะ?”

“หืม จะทำอะไรนะครับ”

ไมค์ตกใจที่จู่ๆ หญิงสาวในร่างหนุ่มหล่อก็ถามอะไรสองแง่ออกมา

“ผู้ชายจริงไหมคุณ ไม่รู้เหรอ เอาง่ายๆ ถ้าฉันได้กับหมอนี่เราจะกลับร่างกันได้เลยมะ ถ้าต้องเสี่ยงติดอยู่ในร่างหมอนี่ตลอดชีวิต แค่เวอร์จิ้นฉันก็สละได้อยู่หรอกนะ อยากได้ร่างตัวเองคืนอ่ะ ในอนาคตมันก็ต้องเสียให้ใครสักอยู่ดี”

แบมแบมชี้หน้ามาร์ค หน้าตาตอนถามก็จริงจังซะด้วย ไมค์ถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว

“เอ่อ..คือว่า ถ้าทำไปแบบสนุกๆ ไม่ได้รู้สึกอะไรก็คงเปลืองตัวฟรีนะครับ”

“จิ๊..ยากจังเว้ย”

แบมแบมเกาแก้ม ขัดใจ คิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี ไม่ได้ดูสีหน้าตกตะลึงของมาร์คเลย

ยัยผู้หญิงคนนี้นี่มันน่าบีบคอให้ตายนัก! คิดอะไรแต่ละอย่าง

มาร์คกลอกตามองบน เหนื่อยใจกับคนชื่อแบมแบมซะจริงๆ ทำไมเขาไม่ไปสลับร่างกับคนอื่นนะ ยองแจก็ได้ แจ็คสันก็ได้ หรือใครก็ได้ที่ไม่ใช่แบมแบม

“ทำท่าทางแบบนั้นหมายความว่าไงยะ จะพูดอะไรก็พูดออกมาเลยดีกว่า!

แบมแบมตาไว ชี้หน้าคนที่ปรายตามอง ไม่พูดไม่จา

“เอ๊ะ ถามแล้วยังเงียบอีก”

“คุณกับผมควรทำใจได้แล้วล่ะว่าอาจจะต้องเป็นอีกคนไปตลอดชีวิต ผมเองก็เริ่มชินแล้วด้วย”

มาร์คหยิบกระเป๋ามาสะพาย โค้งลาไมค์แล้วเดินออกจากบ้านไปโดยไม่รอแบมแบมเลย

“เป็นอะไรวะ ยิ่งเป็นผู้หญิงนานยิ่งเริ่มเยอะละนะ”

แบมแบมบ่นพึมแล้วยกมือโบกลาไมค์ ตามมาร์คไปอีกคน

ไมค์ถอนหายใจเมื่อบ้านตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวอีกครั้ง

“คู่นี้จะกลับร่างสำเร็จไหมเนี่ย เฮ้ออออ”

 

 

 

 

 

“ตอนแรกฉันคิดว่ามาร์คทันตะเป็นแฟนแบมแบมนิติ ตกลงเดือนสอยดาว มาร์คคบยองแจหรอกเหรอ พลิกล็อคแฮะ”

เสียงซุบซิบระยะเผาขนทำให้คุณหนูชเวปรายตาไปมอง คนพูดทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ยองแจอ่อนใจ

“ถ้าฉันเป็นแฟนแก ฟ้าผ่าพอดี” ยองแจป้องปากกระซิบกระซาบ

“ไม่หรอก ตอนนี้ฉันเป็นผู้ชายนี่นา”

แบมแบมหน้าเคร่ง พยายามท่องจำเนื้อหาในชีทไปสอบเก็บคะแนน ไอ้ตอนเรียนมันก็ง่ายหรอก มีนายมาร์คคอยช่วยคอยสอน แต่ตอนสอบมันมีเธอคนเดียวที่ต้องเผชิญหน้ากับกระดาษคำถามนี่หว่า

จะให้มาร์คช่วยกระทั่งในห้องสอบคงกลายเป็นการทุจริต ดีไม่ดีโดนปรับตกนายมาร์คต้องลงเรียนใหม่ และถ้าเป็นงั้นมันฆ่าปาดคอเธอแน่

ให้คนที่ไม่ชอบสายวิทย์อย่างเธอเรียนวิชาของทันตะให้เข้าใจ ก็เหมือนบังคับให้เธอใส่เดรสลูกไม้ฟูฟ่องขึ้นไปดีดกีต้าร์ร้องเพลงร็อคนั่นล่ะ

มันไปกันไม่ได้นะเว้ย!

ยังดีที่มาร์คมันช่วยเก็งข้อสอบให้ ยังพอรู้ว่าควรจะเน้นอ่านตรงไหน ไม่อย่างนั้นเธอตายแน่เลย

มาร์คต้วนควรให้รางวัลเธอในฐานะที่ทุ่มเทขนาดนี้

“แกดูเครียดเนอะ” ยองแจเท้าคาง มองชีทหนามากมายที่วางเกลื่อนตรงหน้าเพื่อน

ตอนนี้เธอทำใจได้แล้ว และการที่จะหลบหน้าทั้งมาร์คและแบมแบมต่อไปมันจะกลายเป็นการผิดสังเกต เดี๋ยวแบมแบมสงสัย แต่จะให้เธอตัวติดกับมาร์คในร่างแบมแบมเธอก็ยังอายอยู่ดี เลยต้องมาตัวติดกับแบมแบมในร่างมาร์คแทน

คนที่เราชอบเขาเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นของเรา ใครบ้างจะไม่อายล่ะ หน้าเธอรองพื้นด้วยครีมนะไม่ได้รองพื้นด้วยอิฐหินปูนทราย

“มาก โคตรเครียดอ่ะ”

“ใจเย็นๆ แกเป็นคนฉลาดนะ ความจำก็เลิศ ไม่งั้นเราจะจำมาตรากฎหมายเป็นเล่มๆ ได้ไง แค่ชีทไม่กี่แผ่นแกจะจำไม่ได้ก็ให้รู้ไปดิ”

“รักแกอ่ะ” แบมแบมซาบซึ้งใจเหลือเกินกับกำลังใจจากเพื่อนรัก

การได้อยู่กับคนที่สนิทและไว้ใจมันดีอย่างนี้นี่เอง เวลาได้อยู่กับเพื่อนมาร์คเธอก็สนุกนะ แต่มันก็ไม่เหมือนเวลาที่ได้อยู่กับยองแจอยู่ดี

นี่ล่ะความสุขของเธอ

“กองไว้ตรงนั้นแหละย่ะ”

แบมแบมอมยิ้มก่อนจะก้มหน้าก้มตาตั้งใจอ่านต่อไป ยองแจหยิบโทรศัพท์มาเล่น ไม่รบกวนเพื่อน

ยองแจยกมือถือถ่ายรูปเพื่อนที่กำลังตั้งใจอ่านหนังสือเอาไว้

หน้ามาร์คเวลาใส่แว่นคือตายค่ะ-///- น่อวววว หล่อจังเลยค่ะที่รัก

แต่ก็น่าเห็นใจแบมแบมอยู่เหมือนกันนะ ดันสลับร่างกับคนที่ไม่ชอบหน้า คงอึดอัดมากแน่ๆ ถึงแบมแบมจะเป็นคนที่พร้อมรับกับทุกสถานการณ์ แต่เรื่องนี้มันใหญ่ไป แบมแบมเองก็คงกำลังกลัวและทุกข์ใจอยู่เหมือนกัน

 

 

 

 

 

“เป็นอะไรแจ็คสัน หยุดดูอะไร” จินยองสะกิดเพื่อนที่ยืนค้างอยู่ตรงร้านกาแฟ เธอยิ่งรีบไปหอสมุดอยู่ หมอนี่ก็ดันชักช้า

แจ็คสันไม่ตอบเพื่อนสาว เขาเดินเข้าร้านกาแฟทันที จินยองรีบเดินตามไป

อ่อ..เข้าใจละ

คุณยองแจกำลังป้อนเค้กมาร์คที่กำลังอ่านหนังสืออยู่

โอ๊ย มุ้งมิ้งเหมือนแฟนกันเลยอ่ะ

“มาหลบอ่านหนังสือที่นี่เองนะมาร์ค ไม่ชวนฉันกับจินยองบ้างวะ”

“อ่าว มาไงกันเนี่ย”

แบมแบมเงยหน้ามองเพื่อนร่วมคณะ จินยองยกมือโบกทักทายยองแจด้วยไมตรี ยองแจยิ้มตอบ ก่อนจะเสมองไปยังแจ็คสันที่ไม่มองเธอเลย

“หวัดดีค่ะแจ็คสัน”

“ครับ”

ยองแจเลิกคิ้ว แปลกใจกับท่าทางเฉยเมยของแจ็คสัน

“ไปหอสมุดกับเราไหมมาร์ค” จินยองชวนเพื่อนให้ไปด้วยกัน แบมแบมส่ายหน้า

“ไม่ล่ะ ขี้เกียจย้ายของแล้ว เธอไปกับไอ้แจ็คเหอะ”

“อือ เราก็ไปกันเถอะแจ็คสัน”

“อืม” แจ็คสันมองยองแจที่ตักเค้กป้อนคนที่อ้าปากรอ ก่อนจะสะบัดหน้าเดินจากไป

“เขาเป็นไรมากป้ะ”

ยองแจบ่นเมื่อสองเพื่อนร่วมคณะของมาร์คไปแล้ว

“อย่าไปอะไรกับมันมากเลยไอ้แจ็คน่ะ ขี้งอนโดยไม่มีสาเหตุบ่อยๆ”

“ก็คิดงั้นแหละ”

 

 

 

“เรานึกว่ามาร์คชอบคุณแบมแบมซะอีก ที่แท้เข้าหาคุณแบมแบมเพื่อจีบคุณยองแจสินะ”

จินยองเปรยออกมา สิ่งที่เธอพูดกระแทกใจแจ็คสันอย่างจัง

“แต่ก็สมกันดีนะ คุณยองแจเป็นถึงดาวคณะ สวยก็สวย นิสัยก็น่ารัก คุณยองแจคงมีความสุขมากแน่ๆ ก็เป็นแฟนคลับอันดับหนึ่งของมาร์คเลยนี่นา ความรักของแฟนคลับกับไอดอล โหย ฟินแทนเลยอ่ะ”

หญิงสาวพูดด้วยท่าทางเพ้อฝัน ยินดีกับทั้งคู่ด้วยถ้าได้คบกันจริงๆ

แจ็คสันเจ็บจี๊ดที่ใจเมื่อสิ่งที่จินยองพูดมามันก็เป็นสิ่งที่ควรจะเป็น

ยองแจชอบมาร์คมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ติดตามกันมาตลอด เขาซะอีกที่ไม่เคยอยู่ในสายตายองแจเลย แม้เขาจะเป็นเพื่อนสนิทมาร์คก็เถอะ

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ หรือว่ากลัวจำเรื่องที่จะสอบไม่ได้ อย่ากังวลไปเลย เราว่าไม่ยากเท่าไรหรอก มาร์คก็เก็งข้อสอบให้แล้วนี่”

“อือ ถ้าคะแนนน้อยคงส่งผลถึงเกรดแหละ เราว่าไฟนอลก็คงยากมาก” แจ็คสันตามน้ำไป

เขาเองก็ไม่เคยแสดงตัวจริงจัง แค่หยอดจีบ ยองแจอาจไม่รู้ตัวก็ได้

ระหว่างเขากับมาร์ค เป็นใครก็ต้องเลือกมาร์คป้ะวะ

“ทำได้อยู่แล้วล่ะน่า”

แจ็คสันยิ้มให้จินยอง เขาจะมามัวทำตัวหงอยเหงาเป็นพระเอกละครไม่ได้ ควรสนใจเรื่องเรียนก่อน เรื่องรักค่อยไปเคลียร์ทีหลัง

 

 

 

 

“เป็นอะไรหรือเปล่าแบม ดูเหม่อๆ นะ”

แจบอมเดินมาผลักหัวเพื่อนที่ไม่มีกะจิตกะใจจะซ้อมเพลงเลย มาร์คสะดุ้ง

“หา? เปล่านี่”

“เหม่อถึงใคร?”

“ไม่มี”

“อย่าไปซักไซ้มันดิวะ มันอาจจะช็อกก็ได้ที่มาร์คเปลี่ยนใจจากมันไปหายองแจ โคตรเซอร์ไพรซ์อ่ะ”

ยูคยอมที่เริ่มเลื้อยหาที่นอนกับพื้นห้องชมรมเดาเรื่องที่น่าจะเป็นไปได้

“เออจริง มาร์คไม่น่าเป็นคนงั้นเลยอ่ะ ฉันเห็นก่อนหน้านี้ไปไหนกับแกบ๊อยบ่อย จู่ๆ อาทิตย์ที่ผ่านมาก็เปลี่ยนไปอยู่กับยองแจเฉย หรือว่าลองคบแล้วไปกันไม่ได้วะ บอกแล้วให้คบกับฉันก็ไม่เอา”

แจบอมยืนเล่นผมนุ่มๆ ของเพื่อนที่นั่งนิ่งเป็นตุ๊กตา มาร์คเหลือบตามอง เอียงหัวหลบ

“คบกับแกฉันเป็นโสดต่อไปดีกว่า และขอแก้ข่าวว่าฉันกับมาร์คไม่ได้เป็นไรกัน เราเป็นเพื่อนกันเฉยๆ หมอนั่นจะไปไหนกับใครก็ช่างเถอะ”

“โอ๊ะเก่ง แกไม่หวงยองแจแล้วเหรอวะ”

“หวงไปก็ไม่ได้อะไร ฉันไม่ใช่แม่ยองแจนี่”

มาร์คไม่ได้คิดมากเรื่องแบมแบมกับยองแจเลย เพราะรู้แก่ใจว่าสองคนนั้นแค่ตัวติดกันเหมือนก่อน ก็เขาเพื่อนกันนี่ ที่เขากังวลคือแบมแบมจะสอบผ่านไหม ครั้งนี้มันคะแนนเยอะกว่าทุกครั้งที่ผ่านมาเลย

“หูย กาลเวลาเปลี่ยนนางมารเป็นนางฟ้าได้จริงๆ ตกลงแกไม่ใช่เบี้ยนสินะ”

“พูดมากน่ายูค ฉันก็ผู้หญิงปกติที่ยังชอบผู้ชาย ยกเว้นแกกับแจบอม”

มาร์คพูดดักคอก่อนแจบอมจะเออออเข้าข้างตัวเองอีก แจบอมมองค้อนคนรู้ทัน

“แกน่าจะเปลี่ยนใจได้แล้วนะแบม อีกหน่อยไอ้ยูคคบกับพี่บริหาร ก็เหลือแกกะฉันแค่สองคนที่ยังโสดนา”

“อย่าเพ้อเจ้ออิมแจบอม!” ยูคยอมด่าเข้าให้ แจบอมหัวเราะ

“ไม่เพ้อเจ้อหรอก พนันคนละกี่วอน อีกไม่นานแกเป็นของไอ้พี่นั่นแน่”

“ไอ้ปากหมา!

“ฉันว่าแกก็ควรยอมรับความจริง” มาร์คเข้าใจ เรื่องของความรักไม่มีผิดถูก คนหล่อรักคนหล่อก็ไม่แปลกแล้วล่ะสมัยนี้

“โว๊ะ รำคาญแกสองคนจริงๆ”  ยูคยอมบ่นอุบ หันหลังหนีเล่นโทรศัพท์

“แกมาเต๊าะฉันนี่ต้องการอะไร ไม่ได้คบกับจินยองอยู่เหรอ”

มาร์คหันมาหาแจบอมที่นั่งควงไม้กลองเล่น

“ไม่ได้คบ ฉันตามจีบอยู่แต่จินยองเขาขอเวลาคิดน่ะ”

“จริงจังไหม”

“ก็..คิดว่าจริงจัง” แจบอมหยุดคิดก่อนตอบ

“ทำไมต้องทำท่าทางลังเลด้วย ความจริงอยากเชียร์ให้แกไปจีบคนอื่นนะ ถ้าคิดจะเล่นๆ กับจินยองก็อย่าเลย สงสารจินยอง”

มาร์คไม่อยากเห็นเพื่อนกลายเป็นหนึ่งในสต็อกของแจบอมแล้วรอวันบอกเลิกหรอกนะ

“ฉันก็คิดแบบนั้น ตอนนี้ก็ถามตัวเองทุกวันว่าฉันพร้อมจะหยุดที่ใครหรือยัง วันไหนตอบได้คงเดินหน้าต่อเต็มที่ล่ะนะ”

มาร์คแปลกใจ ไม่คิดว่าแจบอมก็คิดอะไรดีๆ เป็นด้วย

“ทำหน้าประหลาดใจเกินไปหรือเปล่า”

แจบอมเซ็ง คนอย่างเขามันเชื่อถือไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรือไง

“โทษที”

“ฉันว่าแกเหมาะกับมาร์คต้วนนะ เสียดายแทน” แจบอมมองหน้าหวานๆ ของเพื่อน มาร์คอมยิ้ม

“ไม่หรอก เราเข้ากันไม่ได้แกก็รู้”

มาร์คหลงคิดว่าเขากับแบมแบมเข้าใจกันมากขึ้นแล้ว และเขาก็คงได้คืนร่างเร็วๆ นี้ก่อนที่เวลาจะหมดลง กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม

เขาควรทำใจและเตรียมพร้อมที่จะเป็นกันต์พิมุกต์ไปตลอดชีวิตแล้วสินะ

สักวันเขาคงจะชินไปได้เองนั่นล่ะ การรักและเข้าใจซึ่งกันและกันระหว่างเขากับแบมแบมคงเป็นไปไม่ได้ มันไม่มีทางสำเร็จแน่นอนอยู่แล้ว

“ไม่หรอก เวลาแกอยู่กับมาร์คดูสมกันจะตาย” ยูคยอมส่งเสียงมาทั้งที่ไม่หันมามองเพื่อนเลย

“ไม่เห็นสมกันเลย”

มาร์คไม่เชื่อเด็ดขาด ความสวยความหล่ออาจจะทำให้ดูเหมาะ แต่ข้างในมันไปกันไม่ได้

เราไม่เคยปรับเข้าหากัน เราแค่ปรับทัศนคติของตัวเองบางอย่างเพื่อให้ดำรงชีวิตในเพศสภาพใหม่ให้ได้เท่านั้นเอง

 

 

 

 

       “แกกลัวไหมว่าจะไม่ได้กลับร่างเดิมของตัวเองน่ะ”

            ยองแจถามพลางมองคนที่นั่งขัดสมาธิทายาทาเล็บลงบนเล็บเท้าของเธอ

            คุณหนูชเวกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเก้าอี้เอนสีชมพูในห้องนอนของเธอเอง วันนี้เพื่อนรักเพื่อนซี้มาค้างด้วย

คุณแม่ตกใจใหญ่ที่เธอพาผู้ชายเข้าบ้าน แถมยังใจกล้าพาเข้าห้องนอน เกือบโดนคุณแม่ฟาดก้นแล้วเชียวถ้าแบมแบมไม่ยืนยัน(โกหก)ว่ามีแฟนแล้วและแฟนคือมาร์คซึ่งก็คือร่างแบมแบมนั่นล่ะ

            “กลัวสิ”

            “แล้วถ้าต้องเป็นผู้ชายตลอดไปจะทำไงอ่ะ”

            “ไม่ทำไง ก็คงตั้งใจเรียนให้จบแล้วทำงานมีเมียมีลูกมั้ง”

“เฮ้ย เอาจริงดิ? ไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างเหรอ” ยองแจตาโตเมื่อเพื่อนคิดหาเมีย จะบ้ารึไง ถึงร่างมันจะเป็นเพศชายแต่ข้างในเป็นผู้หญิงนะ         

“ก็ไม่นะ ตอนนี้ก็เริ่มชินแล้วด้วย ทำอะไรๆ ได้สะดวกดี”

“แต่แกก็เหมาะเป็นผู้ชายจริงๆ แหละ โคตรเท่อ่ะ” ยองแจมองหน้าหล่อๆ ของร่างมาร์คแล้วปลื้มมาก หยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูป

ครั้งหนึ่งในชีวิต มาร์คต้วนทาเล็บให้เธอด้วยนะ ถึงจะเป็นแค่ร่างก็ฟินอ่ะ  

            “ชม?”

“ก็ชมไง แกเป็นผู้ชายเนียนดี ฉันชอบ”

“หึ ฉันไม่เอาแกทำเมียหรอกนะ”

“ถึงแกอยากทำฉันก็ไม่ให้หรอกย่ะ ตะขิดตะขวงใจตายเลย”

“เหมือนกันแหละ สีนี้สวยอ่ะ อยากทาบ้าง ขอได้ป้ะ” แบมแบมเงยหน้ามองเพื่อน ทำสายตาอ้อนให้เพื่อนยกของให้ ยาทาเล็บสีนี้หายากด้วย แพงอีกต่างหาก แบรนด์จากอเมริกาเลยนะ

“จะบ้ารึไง แกจะทาให้ร่างมาร์คเนี่ยนะ?”

“เอาไปให้มาร์คทาให้ร่างฉันต่างหากเล่า”

“อ๋อ เอาไปดิ”

“ขอบใจน้า”

ยองแจพยักหน้าว่าเอาไปเถอะ กับเพื่อนเธอไม่เคยหวงอยู่แล้ว และคิดอยู่เหมือนกันว่าแบมแบมทายาทาเล็บสีนี้ก็คงสวยดี ทาเป็นแฝดกัน

“แบม”

“อะไรเหรอ” แบมแบมขานรับทั้งที่ยังไม่เงยหน้าจากภารกิจที่ทำอยู่

“ต่อจากนี้น่ะ เวลาแกมีเรื่องลำบากหรือทุกข์ใจอะไรแกต้องบอกฉันนะ ฉันยังเคืองแกอยู่เลยรู้รึเปล่าที่แกไม่ยอมบอกเรื่องแกกับมาร์คให้ฉันรู้ทั้งที่มันเป็นเรื่องใหญ่มาก”

ยองแจน่ะเสียใจนะ เพื่อนเธอมีเรื่องที่เกี่ยวพันถึงชีวิตแบบนี้แต่แบมแบมกลับไม่ปริปากบอกเธอเลยสักครั้ง ทำเหมือนเราไม่ใช่เพื่อนกัน

แบมแบมนิ่งไป เธอพยักหน้าช้าๆ

“อือ ขอบใจนะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกให้เร็วกว่านี้”

“อือ ไม่เป็นไร” ยองแจเอื้อมมือมาตบบ่ากว้าง ให้กำลังใจ

            ไม่ว่าแบมแบมจะอยู่ในร่างไหน แบมแบมก็ยังเป็นเพื่อนที่เธอรักมากที่สุดเสมอนั่นแหละ

 

 

 

 

            “เดี๋ยวนี้แบมแบมกับยองแจไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลยเนอะ มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าวะแก”

            “โหย เดาง่ายจะตาย เรื่องแย่งผู้ชายชัวร์ ก่อนหน้านี้แบมแบมตัวติดกับเดือนทันตะเลยนะ แต่ตอนนี้ใครก็เห็นว่ากลายเป็นยองแจแทน”

            “เฮ้ย เพื่อนรักต้องมาแย่งผู้ชายคนเดียวกันงี้หรอ โคตรดราม่าอ่ะ”

            มาร์คทำเป็นไม่ได้ยินเสียงพูดคุยของคนที่กำลังซื้ออาหารเที่ยงไม่ห่างจากตน คนเราก็นินทากันได้โดยไม่ระวังเลยเนอะ ไม่เห็นหรือไงว่าเขามายืนหัวโด่อยู่นี่

            กลับไปกินที่คณะดีกว่ามั้งเนี่ย ที่นี่คนเยะเกินไป กลายเป็นเป้าสายตาด้วย

           

 

 

            ยองแจที่เดินควงแขนแบมแบมในร่างหนุ่มหล่อเข้ามาในโรงอาหารมองกลับคนที่มองมาทางตน

“อะไรกันนักหนาเนี่ย รู้นะว่าสวย แต่ทำไมต้องมองกันแปลกๆ ด้วยนะ”

คุณหนูบ่นพึม ลากแขนเพื่อนให้ไปทางร้านที่ตนตั้งใจจะมาซื้อข้าวเที่ยงกิน

“อ๊ะ แบมแบม” แบมแบมร้องเรียกชื่อตนออกเมื่อเจอมาร์คยืนต่อคิวซื้อของกินอยู่ไม่ไกล ยองแจหันขวับไปมอง ชะงัก

“ไปกินคณะอื่นดีป้ะ”

“ทำไมอ่ะ เออว่าจะถามนานละ แกหลบหน้ามาร์คทำไม หรือว่าทำใจชินไม่ได้ แค่ทำตัวเหมือนเดิมเอง จะไปยากอะไร แกก็ชอบเขาอยู่แล้วนี่”

แบมแบมกระซิบกระซาบ ยองแจหน้าแหย

สาเหตุที่ฉันหลบหน้าเขามันมากกว่าเรื่องรับได้หรือไม่ได้ย่ะยัยเพื่อน

“ไปหาหมอนั่นกันเถอะ”

แบมแบมลากยองแจตัวปลิวไปหามาร์ค ก่อนถ้อยคำนินทาจะส่งเข้ามาปะทะหูเต็มๆ

“เดี๋ยวนี้แบมแบมกับยองแจไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลยเนอะ มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าวะแก”

            “โหย เดาง่ายจะตาย เรื่องแย่งผู้ชายชัวร์ ก่อนหน้านี้แบมแบมตัวติดกับเดือนทันตะเลยนะ แต่ตอนนี้ใครก็เห็นว่ากลายเป็นยองแจแทน”

            “เฮ้ย เพื่อนรักต้องมาแย่งผู้ชายคนเดียวกันงี้หรอ โคตรดราม่าอ่ะ”

ทั้งแบมแบมและยองแจพากันหยุดกึก หันมองหน้ากัน ยองแจลากแบมแบมเดินไปหาคนพูดทันที

“เมื่อกี้คุณพูดว่าไงนะคะ”

สองสาวที่พูดสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นหน้ายองแจ

“เอ่อ..

“อะไร ไม่มีสักหน่อย”

“ก็ได้ยินอยู่อ่ะว่าพูดถึงฉันอยู่ อยากรู้สาเหตุมาถามฉันสิ เอ้ายืนตรงหน้าแล้วเนี่ยอยากรู้อะไรก็ถามสิคะ”

พอยองแจถามเสียงจิกเตรียมวีน คนผิดก็หน้าเชิดทันที

“ได้ยินแล้วนี่ แล้วมันจริงไหมล่ะ”

“ผิด! ไม่รู้ก็อย่าเดามั่วได้ป้ะ เรื่องจริงน่ะมันอย่างนี้ต่างหาก ฉันมีปัญหากับเพื่อน ก็เลยไปปรึกษากับแฟนเพื่อน”

ยองแจชี้ไปที่มาร์คที่ยืนห่างไปไม่ไกลแล้ววกนิ้วมาชี้คนที่ยืนข้างๆ ทั้งมาร์คและแบมแบมตกใจที่จู่ๆ ก็กลายเป็นแฟนกันซะงั้น

“แล้วฉันก็เป็นแฟนคลับมาร์คอยู่ บวกกับเป็นเพื่อนแฟนอีกต่างหาก ทำไมจะไปไหนมาไหนกับเขาไม่ได้ล่ะ”

“แก้ตัว มีที่ไหนล่ะที่เพื่อนแฟนตัวติดกับแฟนเพื่อน กะจะแย่งแฟนเพื่อนก็บอกเหอะ”

“เอ๊ะ! ก็บอกไม่ได้แย่งไง ฉันก็มีผู้ชายของฉันนะยะ!

“ไหนล่ะผู้ชายของเธอ เห็นแต่เธอเกาะหนึบติดแน่นมาร์คอยู่ตลอดเวลา”

หนึ่งในสองสาวสวยพูดพร้อมกับมองไปที่มือยองแจที่จับแขนหนุ่มหล่อไว้แน่น ยองแจอึ้งไปนิด คิดคำโกหกเร็วจี๋แล้วตอบออกมาอย่างลื่นไหล

“หวังแจ็คสัน เพื่อนของมาร์คและแฟนคลับแบมแบมไงล่ะ”

“อะไรนะ!

“จริงเหรอครับ..

ทั้งหมดที่ยืนเถียงกันอยู่หน้าร้านข้าวจนชาวบ้านยืนหิ้วท้องหิวไส้กิ่วหันไปหาเจ้าของเสียง ก่อนยองแจจะหลบวูบเอาร่างมาร์คเป็นเกาะกำบังเมื่อเห็นคนที่ตนเพิ่งพาดพิงไปเมื่อกี้เดินมากับเพื่อนสาวแสนสวยปาร์คจินยอง

แจ็คสันเอียงตัวพยายามมองยองแจที่ยืนหลบ ฉีกยิ้มกว้าง

แบมแบมแก้ไขสถานการณ์ด้วยการผลักยองแจไปหาแจ็คสันแล้วตัวเองก็เดินไปหามาร์คที่ยืนเอ๋อไม่รู้เรื่องรู้ราวกับละครฉากใหญ่กลางโรงอาหาร

แจ็คสันนี่มาถูกจังหวะจริงๆ คิดถูกแล้วที่โทรชวนมันมากินข้าวด้วยกัน

“ถูกคู่ หายข้องใจแล้วนะครับสาวๆ”

“เอ่อ..ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่พูดจาไม่ดีออกไปเมื่อกี้”

พวกเธอหันมายิ้มให้แบมแบมแล้วรีบพากันออกไปจากตรงนี้ ทิ้งให้คนที่ตกเป็นหัวข้อสนทนาของชาวบ้านยืนมองหน้ากันไปมา

ยองแจยกมือถูไปมา ขอโทษแจ็คสัน

“ขอโทษนะคะที่เอาไปอ้างตะกี้” เสียงหวานกระซิบด้วยไม่อยากให้คนอื่นที่เงี่ยหูรอฟังได้ยิน

“ไม่เป็นไรครับ”

“ตกลงมีแต่ฉันใช่ไหมคะที่ตกข่าว สรุปว่าทั้งสี่คนคบกันแล้วสินะ”

จินยองมองคนโน้นทีคนนี้ที

“ประมาณนั้น” แบมแบมไม่แก้ให้เข้าใจใหม่หรอก ขี้เกียจ อยากคิดไงกันก็เอาเหอะ หิวข้าว

 

 

 

 

เมื่อจำต้องเผชิญหน้า ยองแจต้องใช้ความพยายามอย่างมากทีเดียวที่จะพูดคุยกับมาร์คอย่างปกติไม่ให้ใครสงสัย มาร์คเองก็เข้าใจในความรู้สึกนั้นดีจึงให้ความร่วมมือเต็มที่

ทำเป็นลืมเรื่องที่ผ่านมาซะ ทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น

“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวนะแก จะอ้วก” แบมแบมค่อนแจ็คสันที่หน้าบานแข่งกับจานข้าว เมื่อเช้ายังเห็นหน้าบูดอยู่เลย

“ก็คนมีความสุข”

“ก็แค่สุขจอมปลอม”

“เรื่องของฉันเถอะน่า! แกน่ะกินๆ เข้าไปเหอะ”

“มาร์คคะ ลืมเรื่องที่ฉันขอไว้หรือยัง”

มาร์คเรียกแบมแบม ชั่งใจอยู่นานว่าจะคุยดีไหม จินยอง แจ็คสัน และยองแจพลอยรอฟังไปด้วย

ยองแจแอบกลั้นยิ้มเมื่อได้ยินมาร์คเรียกชื่อตัวเองซะเสียงหวาน พอได้รู้ความจริงมันก็ตลกดี

“เรื่องไรอ่ะ”

“เรื่องที่ฉันขอให้ช่วยสอนขี่ม้าไง เสาร์นี้ไปรับด้วยนะ”

แบมแบมถึงกับสำลักออกมาทันที จินยองรีบยื่นน้ำให้เพื่อนพร้อมกระดาษเช็ดปาก

“ขอติดไว้ก่อนได้ป้ะ ไม่ว่างอ่ะ”

“ติดไว้นานแล้วนะ ไม่ให้เบี้ยวอีกแล้วล่ะ” มาร์คกดเสียงต่ำ จ้องเขม็งให้แบมแบมรับปากซะ

เรื่องนี้คอขาดบาดตายเลยนะ ถ้ามาร์คต้วนขี่ม้าไม่เป็นแล้วจะไปแข่งได้ยังไงเล่า!

“จะว่าไปก็ไม่เห็นมาร์คไปสนามฝึกนานแล้วนะ” จินยองเปรย นอกจากไม่ไปสนามยังไม่เข้าชมรมไปซ้อมยิงธนูด้วย

“ก็พอดียุ่งๆ น่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นแกก็พาแบมไปซะเลยสิ ไม่รู้จักเอาใจแฟนเลยนะแกนี่”

แจ็คสันส่ายหน้าเหมือนจะบอกแบมแบมว่าแกนี่มันไม่ได้เรื่อง

แบมแบมอึดอัดใจไม่น้อยกับสิ่งใหม่ที่ต้องเรียนรู้ ทำไมมาร์คมันต้องมีความสามารถหลายอย่างด้วยนะ คนบ้าอะไรเรียนหนักจะตายแล้วยังแบ่งเวลาไปทำอย่างอื่นได้อีก แกเรียนหมอจริงหรือเปล่า กิจกรรมเยอะแยะจนดูเหมือนว่างมากกก

“นะคะมาร์ค ไปนะ”

“ครับ” แบมแบมรับคำอย่างขอไปที ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วนี่

“ดีค่ะ” มาร์คพยักหน้า พออกพอใจ

“คุณแบมแบมเพิ่งจะลองขี่ครั้งแรก มาร์คก็อย่าให้ลองขี่ชารอนเลยล่ะ พยศจะตาย”

จินยองเตือน เป็นห่วงแบมแบมล่วงหน้า

“ทำไมล่ะ” แบมแบมลืมตัวถามออกมา ก่อนจะรีบเงียบเมื่อเห็นสายตามาร์ค

“พูดเหมือนไม่รู้จักนิสัยม้าตัวเองเลยนะมาร์ค คุณแบมแบมบอบบางขนาดนี้ ถ้าชารอนพยศขึ้นมา สะบัดตกลงมาก็เจ็บแย่สิ”

แบมแบมอ้าปากค้างกับคำว่าตกม้า เฮ้ย เอาจริงดิ นี่ต้องไปเสี่ยงเจ็บตัวด้วย?

“แต่ฉันว่ามาร์คต้องดูแลแบมแบมได้เป็นอย่างดีแน่ค่ะ ไม่น่าเป็นไรหรอก ถ้าห่วงกันงั้นเราสามคนก็ตามสองคนนี้ไปสนามฝึกด้วยเลยดีไหม ยองแจก็อยากจะลองขี่ม้าดูเหมือนกัน”

ยองแจเอ่ยกับจินยอง ชวนสองเพื่อนสนิทของมาร์คไปด้วยกัน กิจกรรมวันหยุดก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว

“ขอผ่านค่ะ ฉันมีธุระต้องทำกับคุณแม่” จินยองไม่ขอไปด้วยคนล่ะ เธอขี่จนเบื่อแล้ว

“ถ้ายองแจไปผมก็ไป” แจ็คสันเสนอตัวสุดๆ อยากไปด้วย

“แต่เอ..ยองแจว่าเราไม่ควรไปเป็นก้างเขานะ ปล่อยให้ไปกันแค่สองคนก็พอเนอะ”

ยองแจนึกขึ้นได้ว่าถ้าเพื่อนไม่พยายามสนิทกับมาร์คให้ได้เร็วๆ จะคืนร่างไม่ได้ อย่างนั้นก็ควรปล่อยให้ทั้งคู่ได้ใช้เวลาส่วนตัวกันสองคนน่าจะดีกว่า

“อ่า..ถ้าอย่างนั้นวันหยุดเราก็ไม่ได้เจอกันสิครับ”

“เราไปสวนสนุกกันไหมคะ”

“เยี่ยมเลยครับ ผมกำลังอยากไปอยู่พอดี”

แจ็คสันตามใจยองแจ จะไปไหนก็ไปได้ทั้งนั้น

            “ฉันต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง คืนนี้มาร์คส่งข้อความมาหาฉันด้วยนะคะ ตกลงไหม”

มาร์คยิ้มหวาน ตาจ้องเขม็ง แบมแบมพยักหน้า

สิ่งที่มาร์คบอกก็แปลได้ง่ายๆ ว่า คืนนี้จะส่งรายละเอียดมาให้เตรียมตัวนะโว้ย

 จินยองที่อัพสเตตัสในSNS เงยหน้าขึ้นมาอีกที เพื่อนๆ ก็ตกลงกันเสร็จแล้วว่าจะไปไหนกันบ้าง


'แบมแบมนิติกับมาร์คเป็นแฟนกันแล้วแหละ และ แจ็คสันกับยองแจดาวนิติก็ด้วย ฉันตกข่าวอยู่คนเดียวเลย :( ไม่บอกกันบ้าง'

เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่จินยองสมัครโซเชียลมีเดียเลยล่ะที่มีคนมาคอมเม้นเยอะมาก แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้ซะนี่ เพราะล็อกเอาท์ออกมาซะเเเล้ว..


TBC.

**

ยังไม่อีดิทคำผิด

หายไปนานมาก มาแบบสั้นมาก เราขอโทษ

ตอนหน้ามาร์คแบมทั้งตอนแน่นอน สัญญา

จะอัพยาวๆ กว่านี้ด้วย เคมะT^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,302 ความคิดเห็น

  1. #1020 LightRock (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 16:27
    เราขอโทษ เราเพิ่งมาหายไปนานมาก
    โผล่มาพาร์ทนี้ เฮ้!ตกกะไดพลอยโจนเป็นแฟนละจ้า สงสารแบมเพราะความสามารถของมาร์คอ่ะ คนบ้าอะไรเนี่ย ครบเครื่องเกินไปแล้ว
    #1,020
    0
  2. #970 Niinew GuzGuz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 21:25
    รับได้ค่ะ เอาแบบไหนก็ได้อยสกให้เค้าได้กัน 5555 รอๆนะคะ
    #970
    0
  3. #929 Harm. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 19:17
    แอบงมหาว่าเราอ่านถึง P.1 หรือ P.2 55555555555 ในที่สุดก็กลับมาอัพจนได้

    วรั้ยยยยยยยยยย ในที่สุดเขาก็เอออเป็นแฟนกันว่ะแกรรรร 55555555555555
    #929
    0
  4. #910 ptptct (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 21:33
    ความตกใจของยองแจ5555
    #910
    0
  5. #897 Fleur Rose (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 15:02
    จินยองงงง อือหือออ ตัวจุดฉนวน พี่บี๋มาเก็บไปและรับรู้หัวใจตัวเองซะทีเถอะ 555555  ตอนที่คนเข้าใจผิดกันเรานี่เฟลลล 55555555 พอหลังๆมา อ้ายยฟินแลนด์ สงสารแจเบาช้อกสุด ดูพฤติกรรมที่นางไปทำไว้ 555555

    #897
    0
  6. #858 J-may-B (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 07:42
    ยังรออยู่นะคะไรท์ รอให้เค้ารักกันซักที5555555 ชอบเรื่องนี้มากก อ่านแล้วฟินสุดๆ มาต่อน้าาาา พลีสสส??????????????
    #858
    0
  7. #857 JSWANGHBIN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 01:59
    สนุกมากชอบ ><  ยังรออยู่นะมาอัพด้วยน้าาาาาาาาา
    #857
    0
  8. #856 zmgebob (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 01:07
    จินยองน่ารักอ่ะ ไม่มีใครบอกเราเลย 55555555555555555555555 เอ็นดูนยอง พี่บีรีบขอเป็นแฟนเลย เดี๋ยวน้อยหน้า
    ตอนนี้แบมนี้ตกหลุมรักมาร์คยัง อยากให้รักกัน แล้วก็สลับร่างเลยอ่ะ รอฟินน
    #856
    0
  9. #852 JSWANGHBIN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 01:56
    ชอบฟิคเรื่องนี้มากกกกกกกกกกก แบบอ่านแล้วยิ้มมีความสุขเฟอร์แบบมีลุ้นๆด้วย รัดกันเถิดสาธุ อิ้อิ้ แจ็คแจมาแล้วน้องจูคบกับพี่แจบอมเลยก้ะอย่าโสดอยู่เลย -//////-   // สู้สู้นะ รออ่านอยู่ ^^ ♥♥♥♥♥♥♥
    #852
    0
  10. #846 crazy markbam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 02:27
    โง้ยยย สนุกมากค่ะไรท์ เราอ่านทีเดียวจบเลย รอคอยไรท์

    ผู้ใจดีมาต่อนะคะ
    #846
    0
  11. #845 crazy markbam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 02:27
    โง้ยยย สนุกมากค่ะไรท์ เราอ่านทีเดียวจบเลย รอคอยไรท์

    ผู้ใจดีมาต่อนะคะ
    #845
    0
  12. #844 crazy markbam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 02:27
    โง้ยยย สนุกมากค่ะไรท์ เราอ่านทีเดียวจบเลย รอคอยไรท์

    ผู้ใจดีมาต่อนะคะ
    #844
    0
  13. #841 markbam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 22:11
    นี่ก็หย่างเข้าเดือนมีนาไรท์ที่รักยังไม่มาต่อสากทีเสียจุยยยยย
    #841
    0
  14. #838 gan8824 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 15:01
    มาต่อนะไรท์
    #838
    0
  15. #834 Nantharika10076 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:03
    ทำไมหายไปอีกแล้วอ่าไรท์ เค้าอยากอ่านต่อแล้วอ่าาาา
    #834
    0
  16. #833 Panisara Thantalechol (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:23
    พี่เล็กกกก มาอัพต่อเถอะพลีสสส นีดมาก ????
    #833
    0
  17. #832 แอล&เอส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:21
    มาแล้ววววว คิดถึงจัง พึ่งเห็นอ่ะ ไมเด็กดีไม่แจ้งเตือนนนนน T_T
    #832
    0
  18. #831 BF'EYE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 19:00
    เนียร์น้อย งี้คนก็รุกันทั่วแล้วดิเนี่ย อยากให้คืนร่างอ๊าาาาา ตอนหน้าก็คืนร่างได้ล้ะนะ 555555
    #831
    0
  19. #830 ----- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 16:59
    ไรท์ค่ะมาต่อเร็วๆหน่อยนะค่ะ คิดถึงมากเลยหายไปตั้ง3เดือน ไรท์กลับมาแล้วก้หายอีกแล้ว~~~
    #830
    0
  20. #823 ppond23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 15:35
    ไรท์มาแล้ว คิดถึงอ่ะ.
    #823
    0
  21. #821 fahsaiij (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:14
    โอ๊ย คิดถึงเรื่องนี้มากกก
    #821
    0
  22. #819 Kentsuya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 12:52
    กลับมาแล้วววว อัพแรงๆเยอะๆเลอนะคะ~~~~ คิดถึงมากบอกเลอ
    #819
    0
  23. #818 opel_zuza (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 08:27
    ดีใจจจจจจจจจจจจจ T____T

    แต่แอบสงสารยองแจนะแก ฉันเป็นเจ้าสาวไม่ได้แล้ว 5555555
    #818
    0
  24. #817 Chompoo^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 22:50
    เย้!!!! อัพแล้วขอบคุณไรท์มากเลยนะค่ะที่ไม่ทิ้งเรื่องนี้ไป ยังไงก้มาต่อเร็วๆนะค่ะ. อัพถี่ๆไปเลย คิดถึงมาก
    #817
    0
  25. #816 Chompoo^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 22:49
    เย้!!!! อัพแล้วขอบคุณไรท์มากเลยนะค่ะที่ไม่ทิ้งเรื่องนี้ไป ยังไงก้มาต่อเร็วๆนะค่ะ. อัพถี่ๆไปเลย คิดถึงมาก
    #816
    0