ปิดจอง(GOT7) รักสลับร่าง Markbam

ตอนที่ 8 : Ep.8 เรื่องน่าตื่นตะลึงของยองแจ Part 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

O W E N TM.

 

 





 

            “มาร์คทะเลาะกับแจ็คสันเหรอ”

            จินยองถามเพื่อนสุดหล่อที่นั่งเท้าคางอ่านนิตยสารแฟชั่น

            ความจริงจินยองอยากจะถามเรื่องนี้ด้วยเหมือนกันว่ามาร์คซื้อนิตยสารผู้หญิงมาอ่านทำไม มันมีเรื่องอัพเดทเทรนด์เสื้อผ้า เครื่องสำอาง และเรื่องชิคๆ ของสาวๆ ทั้งเล่มเลยนะ ไม่มีอะไรที่ผู้ชายจะอ่านได้เลยอ่ะ..

            และยิ่งกว่านั้นคือมาร์คกำลังอ่านคอลัมภ์เกี่ยวกับเรื่องหัวใจด้วยล่ะ

            จินยองอยากถามจังว่าทำไม แอบไปชอบสาวที่ไหน หรือว่ายังไม่ได้สารภาพรักกับคุณแบมแบมอีก

            “ไม่รู้แม่ง หลบหน้าฉันมาเป็นอาทิตย์ละ มันจะไปตายห่าที่ไหนก็ช่างหัวมันเถอะ”

            ถ้อยคำดุเดือดของเพื่อนทำให้จินยองหน้าแหย มีเรื่องกันจริงๆ ด้วยสินะสองคนนี้

            “ทำไมไม่ลองคุยกันดูล่ะ”

“เธอเห็นมันเดินเฉียดฉันบ้างไหมล่ะ อยากคุยก็คุยไม่ได้หรอก”

“ให้จูลองคุยให้ไหม”

“ดี ถามมันด้วยว่ามันจะหลบหน้าอีกนานไหม และจะหลบเรื่องอะไร”

แบมแบมหงุดหงิด ตั้งแต่วันที่รถจะชนหมอนั่นก็แปลกไป เห็นหน้าเธอก็หลบ เวลามาเรียนปกตินั่งด้วยกันก็หนีไปอยู่หลังห้องโน่น โทรไปก็รีบตัดสาย ส่งข้อความไปมันก็ส่งมาแต่อิโมติคอนห่าเหวอะไรไม่รู้ และยังไม่ลงรูปเธอลงเพจด้วย

ทำตัวมีพิรุธสุดๆ!

“ได้ๆ เดี๋ยวจูไปถามให้ เอ้อมาร์ค”

“ไร” เสียงห้วนของแบมแบมทำให้จินยองสะดุ้ง

“เดี๋ยวนี้อ่านหนังสือแบบนี้แล้วเหรอ”

“อือ ก็อ่านอยู่แล้วอ่ะ”

แบมแบมไม่เข้าใจว่าจินยองถามทำไมแค่อ่านแมกกาซีนแค่เนี้ย และนี่ก็ของฟรี เธอให้มาร์คหยิบนิตยสารของคุณนายเล่มล่าสุดติดมือจากบ้านมาให้ด้วย

จินยองงงแต่ไม่อยากเซ้าซี้เลยลุกไปหาแจ็คสัน

แบมแบมคำนวณราคาชุดสวยๆ และรองเท้าเริ่ดๆ ในสมุดจดเลกเชอร์ สวยอ่ะ เดี๋ยวจะซื้อไปให้นายมาร์คใส่

อยากรู้สึกดีๆ เวลาได้ใส่ของสวยๆ แบบนี้บ้างจังเลยเนอะ

พอเห็นมาร์คจับร่างเธอแต่งตัวดีๆ แล้วเธอก็เริ่มจะซึมซับภาพลักษณ์ใหม่ของตัวเองแล้วล่ะว่าเธอเป็นคนสวย อ๊าย เขินจัง >_<

 

 

 

 

“แบม! ได้มาแล้วน้า อ้ะ”

มาร์คสะดุ้งเฮือกเมื่อเพื่อนรักของแบมแบมโถมใส่เขาจนหัวแทบทิ่มโต๊ะหิน ร่างบางเอี้ยวไปมองทำให้แก้มใสโดนเจ้าของริมฝีปากสีชมพูจุ๊บให้หนึ่งที

“บอกแล้วไงว่าอย่าจุ๊บฉัน” มาร์คดุยองแจ ร่างบางยักไหล่

“แค่นี้หวงตัว ทีเมื่อก่อนแกทำกับฉันมากกว่านี้อีก”

“ฉันทำอะไรแก”

“จับจูบลูบคลำอย่างกับฉันเป็นของเล่น”

“โกหก”

“คิก เอ้าบัตรที่ให้หาให้ ชื่นชมซะสิยะ” ยองแจยกขาข้ามม้านั่งหินนั่งด้วย มาร์คหยิบของบนโต๊ะมาอ่าน

“แฟนมีตติ้ง?”

“วงที่แกชอบไง คุณอาฉันหามาให้ได้แล้วก็อย่าลืมโทรไปขอบคุณท่านซะล่ะ ฉิวเฉียดมาก พรุ่งนี้ก็มีงานแล้ว แต่น่าแปลกนะที่แกเฉยมาก ไม่เร่งอะไรฉันเลย” ยองแจประหลาดใจจนเลิกไปละ

แบมแบมไม่ทวงถามเรื่องบัตร ไม่กระตือรือร้น และพอรู้ว่าโชคดีได้มาก่อนวันงานแบบนี้ยังไม่ตื่นเต้นอะไรเลย

กว่าคุณอาจะหามาให้ได้มันยากนะยะ บัตรมีน้อยแถมหมดเร็วอีกต่างหาก

มาร์คนั่งนิ่ง ไม่รู้จักว่านี่มันวงอะไร ไม่เคยฟังอ่ะ.. โธ่เอ๊ย ก็เคยฟังแต่แจ๊ส

“ทำไมทำหน้าไม่ดีใจเลยอ่ะ?” ยองแจสงสัย หยิบนิตยสารของแม่เพื่อนในกระเป๋ามาเปิดอ่านเผื่อมีอะไรโดนๆ ให้ช้อปปิ้งวันหยุดอีก

“อ้อ เอ่อ ตกใจน่ะ ลืมไปแล้วว่าให้ช่วยหา ขอบใจนะแก”

“ไม่เป็นไรๆ”

“ทำไมมีสองใบ?”

“ของฉันใบนึงไงเล่า แกคิดว่าฉันจะพลาดคนหล่อๆ ได้ปะล่ะ ถือโอกาสใส่ชุดใหม่ที่เพิ่งซื้อมาไปงานเลยเนอะ”

“อ่อ” มาร์คก้มมองคนที่เอนมาซบ ยกไหล่สองทีให้ยองแจเลิกซบ

“เป็นอะไร จู่ๆ ก็มาซบ”

“แหมนิดหน่อย หลายวันมานี้ฉันรู้สึกรักแกเป็นพิเศษ เหมือนต่อมรับความเท่ของฉันจะถูกเปิดออก เพิ่งเข้าใจอ่ะว่าที่คนเขากรี๊ดแกทั้งมหาลัยมันเป็นเพราะอะไร”

ไม่พูดอย่างเดียวแต่คุณหนูชเวยังเอาหน้ามาถูคอทำจมูกฟุดฟิดๆ อีก มาร์คขนลุกซู่เลย

..แกจะเบี้ยนเหรอ” อย่านะยองแจ มันไม่ดีนะ

“จะลองเหรอ? เอาสักหน่อยไหมแก” ยองแจเชยคางเพื่อนให้หันมาสบตาเธอ

-_-

^O^

“ความเพ้อเจ้อนี้ไปเอามาจากไหน แกติดอยู่กับฉันจนไม่สนใจมาร์คเลยนะ”

มาร์คเบนความสนใจของยองแจ

“ไม่รู้สิ รู้สึกว่าแกเท่เหมือนมาร์คอ่ะ กับมาร์คตอนนี้เริ่มเฉยๆ แล้วล่ะ”

มาร์คใจหาย ยองแจพลิกเปิดนิตยสารไปเรื่อยๆ

“ไปเช็กสมองหน่อยไหม? มาร์คก็หล่อของมันปกติ”

“ทำไมต้องว่าเพื่อนขนาดนี้ด้วยเพื่อนเสียใจนะคะ แต่ช่างเถอะ เห็นแก่ที่แกชมมาร์คหล่อจะให้อภัยแกสักครั้ง สำนึกบุญคุณฉันซะสิ”

“เพ้อเจ้อ” มาร์คเท้าคาง ถอนหายใจ เปิดหนังสือกฎหมายอ่านฆ่าเวลา

“เปล่าสักหน่อย เมื่อก่อนแกทำตัวห้าวๆ ในสายตาฉันแกก็ยังเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ อ่ะ แต่พอแกเรียบร้อยแกดันเท่ซะอย่างนั้น แกว่าฉันผิดปกติไหมอ่ะหรือว่าฉันควรจะหาแฟนสักคนจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน”

ยองแจตีแขนมาร์ค ขอคำปรึกษา

“เอาสิ คนสวยแถมรวยอย่างแกหาใครก็หาได้”

“ของมันแน่อยู่แล้ว” ช่างมั่นใจในตัวเองเหมือนแบมแบมไม่มีผิดเลย สมกับเป็นเพื่อนกัน

“ฉันไปห้องชมรมหน่อยดีกว่า แกจะไปไหม?”

“ไปด้วยสิอยู่คนเดียวฉันเหงา วันนี้นัดแจบอมกับยูคยอมไว้เหรอ”

“เปล่า สองคนนั้นบอกให้หาเวลาไปบ้างน่ะ ไม่ได้ไปมาเป็นเดือนแล้ว”

“สมควรไป จะมีประกวดอยู่อีกไม่นานนี้แล้วยังไม่คิดจะทำอะไรเลยนะแก”

 

 

 

“ไอ้แบมมาโว้ยพวกเรา!

เมื่อมาร์คก้าวเท้าเข้าห้องชมรมดนตรีของคณะ คนที่นั่งตีกลองก็ส่งเสียงออกมาทันที

“แค่เห็นหน้าฉันจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น” มาร์คเดินนำยองแจเข้ามาในห้อง ดาวนิติคนสวยโบกมือทักทายทุกคน

“นึกว่าจะลาออกจากชมรมแล้วน่ะสิ” แจบอมเหน็บสักหน่อย

“ที่ฉันบอกให้แกหามือกีตาร์ใหม่น่ะหารึยัง” มาร์คไม่เถียงด้วยหรอก เปลี่ยนไปคุยธุระ

“เอาจริงเหรอ นึกว่าพูดเล่น”

ยูคยอมไม่คิดว่าเพื่อนพูดจริง คำพูดไอ้แบมเชื่อได้ที่ไหน และอีกอย่างแบมแบมมันก็เล่นกีตาร์ได้ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว ไปประกวดครั้งนี้คงได้รางวัลสบายๆ เหมือนที่ผ่านมา จะหามือกีตาร์ใหม่ทำไม

“ฉันไม่เคยพูดเล่นยูคยอม แกไม่คิดจะหาคนใหม่ๆ ให้รับหน้าที่สำคัญบ้างเหรอ บอกให้เลือกเด็กปีหนึ่งมาฝึกไง ฉันจะได้ร้องอย่างเดียว”

มาร์คปรึกษากับแบมแบมแล้ว ข้ออ้างการให้โอกาสเด็กใหม่คือตัวช่วยที่ดีที่สุด เพราะการประกวดเทศกาลดนตรีช่วงปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว เวลาที่จะให้เขาฝึกก็น้อยมากจนไม่พอให้เลียนแบบการแสดงศักยภาพเทพๆ ของแบมแบมตัวจริงได้

“อย่างนั้นแกไปคัดมาละกันว่าจะเอาใคร แต่การประกวดยังไม่ควรให้เด็กใหม่ลงแข่งนะโว้ย เราต้องได้ถ้วยมาประดับชมรมลืมหรือไง” แจบอมค้าน มาร์คเท้าเอว

“ถ้าเด็กใหม่มันฝีมือดีล่ะ? ลองให้มันช่วยสร้างผลงานสักรางวัลไม่ดีเหรอ จะได้เป็นการลองเวทีด้วย ถ้วยที่เราแข่งกันมาตั้งแต่เข้าปีหนึ่งก็เต็มตู้ จะคิดอะไรมาก”

“จู่ๆ ให้เด็กมันเข้ามาฝึกด้วยจะเข้าขากันเหรอวะ”

“พวกแกเก่งอยู่แล้ว ซ้อมด้วยกันเยอะๆ เดี๋ยวก็เข้าที่ ตกลงตามนี้นะ”

แจบอมและยูคยอมมองหน้ากัน จะทำไงได้ล่ะ ในเมื่อแบมแบมเป็นหัวหน้าวงก็ต้องฟังมันอ่ะ

“ไอ้พวกที่สมัครมาตั้งแต่เทอมแรกก็เล่นได้ไม่เข้าขั้นเลย” ยูคยอมถอนหายใจ เปรยออกมาก่อน ปรายตามองเด็กชมรมที่นั่งคุยกัน

“แล้วที่เพิ่งมายื่นใบสมัครเทอมสองนี้ล่ะ?”

มาร์คเดินไปหยิบกล่องกระดาษติดชื่อตัวเองที่ใส่ขนมไว้เต็มกล่องมาวางบนโต๊ะให้ยองแจกิน มองไปรอบห้องชมรมที่มีคนอื่นนอกจากแจบอมและยูคยอมไม่ถึงห้าคน  นั่งสุมหัวคุยกันเหมือนไม่มีที่จะไป พอเข้าใจหรอกนะว่าหลบหนาว ห้องชมรมมันมีฮีตเตอร์นี่หว่า

“เออมีเด็กคนนึงชื่อเจฮยอง มันมาสมัครตำแหน่งกีตาร์ แต่กีตาร์แกเล่นอยู่พวกฉันก็เลยให้มันทำหน้าที่จิปาถะในชมรมไปก่อน” แจบอมดีดนิ้วเมื่อเพิ่งนึกได้ว่ามีเด็กอีกคน

“ฟังมันเล่นรึยัง ฝีมือเป็นไง” มาร์คมองทางกลุ่มที่นั่งคุยกันแต่ทางนั้นไม่มีใครหันมองเขาเลยทั้งที่ได้ยินชื่อเจฮยอง สงสัยเจ้าตัวจะไม่ได้อยู่ที่นี่

“ยังเลยว่ะ ตั้งแต่เปิดเทอมนี้มาสองเดือนเห็นหน้ามันแค่ไม่กี่ครั้งเอง มันบอกว่าควบชมรมแบดมินตันด้วยอ่ะ คงไปซ้อมชมรมนั้นมากกว่ามั้ง”

ยูคยอมเป็นรองหัวหน้านะโว้ย ย่อมรู้เรื่องของคนในชมรมอยู่แล้ว

“โทรเรียกน้องมันมาซิ ให้มันมาเล่นให้ฟังหน่อย” ภายนอกมาร์คสงบ แต่ภายในกำลังดีใจจนเนื้อเต้นริกๆ เป็นจังหวะ If You Do เลยนะเนี่ย

ถ้าน้องนั่นเล่นดีเขาก็อาจจะรอดตายนะ!

“มึงก็มีเบอร์มันนี่หว่า โทรเองสิวะตังโทรศัพท์กูจะหมดแล้ว”

มาร์คเดินหาแจบอมยื่นโทรศัพท์ให้อีกฝ่ายว่าโทรให้หน่อย เขาไม่รู้ว่าแบมแบมเมมเบอร์คนรู้จักว่าไงบ้าง ชอบบันทึกชื่อแปลกๆ ที่เข้าใจและรู้จักอยู่คนเดียวอ่ะ

“แบมแบมคืนนี้แกไปค้างบ้านฉันนะ คุณพ่อคุณแม่ยังไม่กลับจากต่างประเทศเลยอ่ะ”

“อ่า..” มาร์คอยากปฏิเสธยองแจจังเลย แต่ถ้าไม่ไปจะผิดสังเกตสินะ เอาไงดีละ เขาไม่อยากอยู่กับยองแจสองต่อสองด้วยสิ

“เลิกเรียนไปหาซื้อขนมอร่อยๆ ไปกินที่บ้านกัน” ยองแจเปิดถุงขนมกิน มาร์คไม่รู้จะปฏิเสธยังไงก็ยักหน้าตกลงไป

“อยากไปค้างด้วยจังเลย ไปด้วยคนได้ไหม?” ยองแจมองแจบอมที่กำลังยื่นโทรศัพท์คืนแบมแบม

“จะไปทำไมล่ะคะบี๋ขา”

“โอ๊ยเสียงหวานจังเลยค่ะที่รัก ก็ไปนอนเป็นเพื่อนไงคะ” แจบอมขยิบตาให้คนที่พูดกับเขาด้วยเสียงหวานบาดใจ

“ซาบซึ้งใจมากๆ เลยค่ะ จะไปค้างที่ไหนก็บอกจูก่อนเนาะ”

ยองแจไม่คิดอะไรหรอกเพราะรู้ว่าแจบอมแซวเล่น ตอนเข้าปีหนึ่งใหม่ๆ เธอโดนเพื่อนคนนี้ตามจีบอยู่พักใหญ่ก่อนมันจะยอมแพ้เมื่อเห็นว่าเธอไม่เล่นด้วยจริงๆ

ยองแจถือคติไม่คบกับเพื่อนคณะเดียวกันค่ะ อยากมีแฟนก็ต้องหาแฟนต่างคณะนะคะ ไม่ใช่เอาเพื่อนมาทำแฟน เผื่อเลิกกันก่อนเรียนจบคงได้อึดอัดกันไปหลายปีแน่ๆ

คนเจ้าชู้หน้าม่อแบบแจบอมบอกเลยว่าไม่ใช่สเป็ค ยองแจเป็นผู้หญิงขี้หึงนะ ขืนคบแจบอมแล้วมันไปมีกิ๊ก ยองแจได้ตบแฟนหัวหลุดแน่ๆ

“คนนั้นนี่รายงานทุกอย่างอยู่แล้วครับ”

“อ่ะจริงดิ?!” ยองแจรวบถุงขนมกรุบกรอบลงไปนั่งกับพื้นเพื่อคุยกับแจบอม มาร์คเงี่ยหูฟังไปด้วย

“จริงสิ”

“สุดยอดเลย!” ยองแจยกนิ้วให้

“เคยถามเขาหรือยังล่ะว่าเขารำคาญหรือเปล่า ไม่ได้คบกันไม่ใช่เหรอ บางทีทำตัวเหมือนเป็นแฟนกันแล้วมากไปสาวเจ้าจะเบื่อเอานะ”

มาร์คขัดอย่างหมั่นไส้ ยูคยอมกลั้นขำ ส่วนแจบอมหน้าเหวอไปเลย

“เออ! ลืมคิดไปเลยว่ะแบม ขอบใจมากนะที่เตือน”

“แค่ประชดน่ะไม่ได้จะเตือนอะไรหรอก”

“พูดตรงเป็นบ้า..

“สวัสดีครับ! ผมมาแล้วครับรุ่นพี่!!

คนทั้งห้องสะดุ้งเมื่อประตูห้องชมรมถูกเปิดผัวะเข้ามาอย่างแรงพร้อมเสียงทักทายลั่น เจ้าของเสียงเอามือยันเข่าหอบอากาศเข้าปอด

“มาไวจัง นี่รีบวิ่งมาสุดชีวิตเลยสินะ” ยองแจยกมือทาบอก ทั้งตกใจและไม่เข้าใจว่าทำไมต้องรีบขนาดนี้

“ต้องรีบมาอยู่แล้วครับ รุ่นพี่แบมแบมตามตัวทั้งที อีกอย่างผมก็อยู่แถวนี้ด้วยเลยรีบวิ่งมา”

เด็กหนุ่มสวมแว่นตากลมฉีกยิ้มน่าเอ็นดู

“มานี่สิ” มาร์คนั่งบนเก้าอี้ กอดอกยกขาไขว่ห้างหลังพิงพนัก

เด็กหนุ่มเผลอร้องว้าวกับท่าทางเท่ๆ ของรุ่นพี่ที่ตนชื่นชม เรียกว่าบูชาเลยก็ได้

“ครับผม!” เจฮยองเดินไปหามาร์คแล้วทิ้งตัวคุกเข่ากับพื้น วางมือบนหน้าขา เงยหน้ายิ้มให้มาร์ค

“เอ่อ ขึ้นมานั่งข้างบนก็ได้นะชมรมเราไม่แยกชนชั้นอะไรสักหน่อย” มาร์คตบบนเก้าอี้ข้างตัว เจฮยองหัวเราะแห้ง รีบลุกขึ้นมานั่งท่าทางเจี๋ยมเจี้ยมเรียบร้อย

“พี่แบมแบมตามผมมาหา มีอะไรจะใช้ผมเหรอครับ”

            “มีแน่นอน ก่อนอื่นลองเล่นกีตาร์ให้ฟังหน่อยได้ไหม? เพลงอะไรก็ได้ที่นายชอบ ยูคเอากีตาร์มาให้น้องหน่อย”

มาร์ควานเพื่อนตัวสูงที่นั่งเล่นโทรศัพท์ ยูคยอมลุกไปหยิบมายื่นให้เจฮยอง เด็กหนุ่มค้อมหัวให้ยูคยอมก่อนรับมาตั้งสาย

“เอาสิ เล่นเลย” มาร์คผายมือให้เริ่มได้

เจฮยองยังงุนงงแต่ก็ยอมดีดกีตาร์ แรกๆ นั้นประหม่าจนเล่นผิดคอร์ดเพราะคนทั้งห้องต่างมองมาที่ตน แต่พอเข้าท่อนฮุกของเพลงเขาก็เล่นได้ดีมากเลยทีเดียว

            แม้มาร์คจะไม่ค่อยได้ฟังเพลงป๊อบเท่าไร แต่หูที่สามารถแยกได้ว่าเสียงไหนเพราะหรือไม่เพราะก็ทำให้เขาตื้นตันน้ำตาจะไหล

            ฝีมือเจฮยองดีมาก แม้ไม่สุดยอดเท่านักร้องนำวงมอนสเตอร์แต่ถือว่าดีทีเดียวล่ะ

“เอ่อ..จบแล้วครับ” เจฮยองเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเล่นจบแล้วแต่พี่ๆ และเพื่อนๆ ยังนั่งเงียบ

“ดีมาก ตั้งแต่พรุ่งนี้นายไปหาพี่ที่บ้านนะ พี่จะสอนให้เล่นเพลงที่จะใช้ประกวดเทศกาลดนตรีปลายปี เพราะงานนี้พี่ตั้งใจจะร้องเพลงอย่างเดียว”

“เอ๋?! จะ..จริงเหรอครับ!” เจฮยองอ้าปากค้างเมื่อรุ่นพี่คนสวยเอ่ยเรื่องที่เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อน

“จริงน่ะสิ ถ้าไม่แสดงฝีมือสักทีก็ไม่เกิดกันพอดี มีคนเล่นแทนได้พี่จะได้ชิลๆ สักที”

“อ๋อ..นี่คือจุดประสงค์หลักว่างั้น?”

“ยังไงดีล่ะ คือมีเรื่องต้องทำอีกเยอะอ่ะจะเอาเวลามาซ้อมดนตรีเยอะๆ ไม่ไหวว่ะยูค ให้น้องเล่นไปแหละเนาะ พวกแกไม่ว่าใช่ไหม?” มาร์คยิ้มหวานให้สองหนุ่ม

“ตัดสินใจไปแล้วจะเปลี่ยนได้ไง เอาตามนี้ก็ได้” แจบอมพยักหน้าว่าตามกัน มาร์คยิ้มกว้าง

“ขอบใจน้า” แจบอมและยูคยอมพยักหน้า ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

“เดี๋ยวพี่เมลที่อยู่ให้นะ ไปกันเถอะยองแจ ไปหอสมุดกันดีกว่า” มาร์คตบบ่าเจฮยองที่ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ หันไปพยักหน้าชวนยองแจที่กำลังดูดนิ้วอยู่เลย

“ต๊าย แกเนี่ยนะเข้าห้องสมุด” ยองแจเก็บขนมไปกินด้วย เอาของใหม่ติดไปอีกสองถุง

“ไปหานิยายอ่าน” มาร์คแก้ตัวได้ทันควันอย่างรวดเร็วไร้พิรุธ  อยู่กับเพื่อนของแบมแบมเขาต้องมีสติตลอดเวลา

“ว่าแล้วเชียว คนอย่างแกจะไปหาหนังสือเรียนอ่านได้ไง” ยูคยอมแซว มาร์คเอื้อมมือฟาดไหล่กว้าง

“คนอย่างฉันแล้วจะทำไม อ่านนิยายก็ถือว่าหนังสือเหมือนกันโว้ย”

มาร์คลุกขึ้น สั่งให้ยองแจเอาขยะไปทิ้งถังขยะด้วย

“เอ่อ พี่แบมแบมครับ ขอบคุณมากนะครับที่ให้โอกาส”

เจฮยองรีบโค้งให้รุ่นพี่ มาร์คโบกมือบ๊ายบายนิดหน่อยแล้วเดินออกจากห้องชมรมไป

“ต่อจากนี้ก็มาชมรมทุกวันนะเจฮยอง นายมีติดแข่งอะไรที่ชมรมแบดมินตันหรือเปล่า?”

“ไม่มีเลยครับพี่ยูคยอม ผมไปเล่นเฉยๆ”

“ดี” ยูคยอมพอใจที่ได้ยินอย่างนั้น มีเวลาอีกแค่เกือบเดือนหวังว่าจะซ้อมทัน

เขาก็ยังไม่คิดว่าสิ่งที่แบมแบมทำมันเป็นเรื่องปกตินะ แบมแบมไม่ใช่คนที่ทำอะไรไม่วางแผน ถ้ามันไม่อยากเล่นกีตาร์แล้วมันต้องบอกพวกเขาเร็วกว่านี้สิ มาบอกปุบปับล่วงหน้าแค่เดือนเดียวแย่มากนะ

หรือว่าแบมแบมมันมีปัญหาเรื่องมือหรือแขนที่ไม่ได้บอกเขาหรือเปล่าวะ..

เขาว่ามันต้องมีเรื่องปิดบังเขาแน่ๆ ถึงขอร้องเพลงอย่างเดียวเนี่ย

 

 

 

มาร์คเดินออกจากห้องน้ำด้วยชุดนอนเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้น ยองแจสวมชุดนอนกระโปรงสีขาวนอนคว่ำบนเตียงอ่านหนังสือการ์ตูน พอเห็นเพื่อนอาบน้ำเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นนั่ง

“เช็ดผมให้เอาเปล่า”

“ไม่เป็นไรอ่ะ เดี๋ยวฉันทำเอง”

มาร์คเดินไปนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งคล้องผ้าขนหนูกับคอ มองหาไดร์เป่าผม

“มาเดี๋ยวทำให้” ยองแจลงจากเตียงไปหา  มาร์คหาว เริ่มจะง่วง

“อะไรของแกเนี่ยง่วงแล้วเหรอ ทุกทีแกนอนดึกนี่ ว่าจะคุยด้วยสักหน่อย”

“เรื่องอะไรล่ะ”

“จะคุยกันนี่ต้องมีเรื่องอะไรด้วยหรือไง เราคุยกันได้ทุกเรื่องนะโว้ย” ยองแจดึงหูจนมาร์คร้องโอ๊ย

“จะไปรู้ได้ไงเล่าก็เห็นท่าทางจริงจัง”

“แกห่างเหินกับฉันมากเกินไปแล้วนะช่วงนี้”

“ห่างที่ไหน ตัวติดกันทุกวันเลย”

“ไม่ใช่ ยังไงดีล่ะ มันเป็นความรู้สึกน่ะ แกมีเรื่องไม่สบายใจอะไรก็บอกฉันได้นะแบมแบม เรื่องน้องเจฮยองน่ะฉันสงสัยนิดหน่อย”

“อะไรเหรอ”

“แกชอบเล่นกีตาร์มากเลยนี่นา แต่นานแล้วนะที่ฉันไม่เห็นแกจับกีตาร์ ตอนเข้าค่ายแกก็ไม่ได้เล่น ถึงจะบอกว่าเจ็บมือแต่กีตาร์สุดรักของพี่ชานซองไม่ใช่ของที่จะแตะได้ง่ายๆ นะ แกไม่น่าพลาด”

“เอ่อ..

“แขนแกไปโดนอะไรมาหรือเปล่า ประมาณว่าไม่สามารถเล่นได้อีกแล้ว แต่ถ้าแกเจ็บหนักขนาดนั้นก็ต้องมีอาการหรือไม่ฉันก็ต้องรู้สิ”

“ทำไมแกคิดแบบนั้นล่ะ..” มาร์คแปลกใจที่ยองแจช่างสังเกต

“ฉันคุยกับยูคยอม เราสองคนคิดตรงกันว่าแกอาจจะมีปัญหาอะไรก็ได้ อยากเล่าหน่อยไหม?”

ยองแจสบตาเพื่อนในกระจก มาร์คก้มหน้า คิดหาข้อแก้ตัวอีกครั้ง เขาไม่อยากโกหกยองแจเลยนะ

“ฉัน..จู่ๆ ฉันก็เล่นไม่ได้น่ะยองแจ ความรู้สึกที่เล่นได้มันหายไปแล้ว ตอนนี้ฉันไม่กล้าจับกีตาร์เลยลองเล่นดูแล้วมันรู้สึกเหมือนคนเล่นไม่เป็นน่ะ..คือลืมวิธีเล่นไปแล้ว”

“อะไรนะ..

มาร์คก้มหน้าอีกครั้ง ยองแจหมุนตัวเพื่อนให้หันมามองหน้าเธอตรงๆ

“แกไปทำอะไรมา ทำไมแกรู้สึกอย่างนั้นได้ล่ะ!

“ฉัน..ฉันก็ไม่รู้ยองแจ”

มาร์คพยายามหลบตาไม่อยากให้ยองแจซักไซ้ แต่ยองแจไม่มีทางปล่อยให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว

“แกไปเจอเรื่องอะไรมาหรือเปล่า ไปปรึกษาหมอไหม? นี่เรื่องใหญ่นะแบม”

“ไม่เอาหรอกเดี๋ยวสักพักก็คงหายมั้ง ฉันไม่บอกพวกที่ชมรมเพราะไม่อยากให้พวกนั้นกังวล แกอย่าไปบอกใครนะยองแจ”

มาร์คเงยหน้าขึ้น ทำหน้าตาน่าสงสารให้ยองแจเห็นใจ สาวสวยใจอ่อนไม่คาดคั้นอะไรอีก

“อ่า..ก็ได้ๆ หัวแกไม่ได้ไปประทบกระเทือนอะไรมาจริงเหรอ อะไรก็ได้ที่มันส่งผลต่อพฤติกรรมและความสามารถของแกน่ะ นิสัยแกแปลกไปด้วยนะ” ยองแจเป็นห่วง

“ไม่รู้ ฮือ” มาร์คไม่รู้จะโกหกยังไงต่อเลยหาทางบ่ายเบี่ยงด้วยการกอดเอวคอดของเพื่อนไว้แน่น ซบหน้ากับตัวหอมๆ ของยองแจแล้วแสร้งร้องไห้ออกมา

ยองแจก็หลงสงสารยอมเลิกถาม ลูบผมที่ยังชื้นของเพื่อนปลอบใจว่าอย่าคิดมาก

ให้ตายเถอะ ถ้าแบมแบมรู้ว่าเขากอดยองแจต้องเป็นเรื่องแน่ๆ..

จะเอาตัวรอดไปอีกกี่วันนะเนี่ย

 

 

 

 

“หนาวๆ แบบนี้เล่นกีฬาเรียกเหงื่อน่ะดีที่สุดเลยเนอะ”

“ใช่ รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย”

แบมแบมคุยกับเพื่อนชมรมบาสเก็ตบอลของแจ็คสัน เธอแค่อยากหาอะไรทำแก้เซ็ง เลิกเรียนแล้วไม่รู้จะไปไหน ขี้เกียจไปชมรมมาร์คด้วย จะชวนมาร์คไปเที่ยวก็ไม่ได้ หมอนั่นบอกว่ามีธุระต้องไปทำ

“ไปกินเนื้อย่างกันต่อไหม ดื่มกันสักหน่อยดีกว่า เดี๋ยวพาไปผับของเพื่อนพี่สาวฉัน”

“ไปสิวะ น่าสนใจดี” แบมแบมตอบรับคำชวนของเพื่อนอีกคน ตามคนอื่นๆ ไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องล็อกเกอร์ของชมรม

“ไอ้แจ็คไปด้วยกันไหมมึง” เพื่อนที่คุยกับแบมแบมหันไปตะโกนชวนกัปตันทีมที่ไม่พูดไม่จากับใคร และเกมวันนี้กัปตันทำได้ไม่ดีเลย ไม่แย่งลูกจากมาร์ค ไม่เข้าใกล้ ทั้งที่เป็นคนเดียวของทีมที่ฝีมือดีพอจะกันมาร์คออกไปให้เพื่อนทำแต้มได้ เด็กชมรมบาสแพ้ให้คนนอกชมรมมันอายเหมือนกันนะ

“ไม่ล่ะกูไม่ว่าง”

แบมแบมรู้สึกเท้ากระตุกเหลือเกิน มันต้องได้ยินที่เพื่อนชวนเธอก็เลยตอบปฏิเสธแน่ๆ

ไอ้สั้นเอ๊ย คิดหรือว่าวันนี้จะหลบหน้ากันพ้น!

แบมแบมเดินแยกไปทางตู้ล็อกเกอร์ฝั่งซ้ายที่ตนจับจองไว้เก็บของ แจ็คสันเดินไปใช้อีกฝั่ง

“โทษที ขอหยิบของหน่อย” แบมแบมเดินอย่างเงียบเชียบไปด้านหลังของคนที่ง่วนกับการค้นหาของในตู้

แจ็คสันสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกถึงท่อนบนเปลือยเปล่าของเจ้าของเสียงชิดอยู่กับหลังตน

“มึงเป็นอะไร หลบหน้ากูทำไม” แบมแบมทำทีเอื้อมหยิบของข้างในตู้ของแจ็คสัน แต่ที่จริงแค่อยากจะคุยด้วย

แจ็คสันใจร่วงไปอยู่ปลายเท้า เอียงหลบลมหายใจร้อนที่ทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัวด้วยความกระอักกระอ่วนชวนอ้วกพิลึก

ฮือม๊าจ๋า ช่วยกากาด้วยจิ อีเอินอินมันเอากล้ามอกมาลวนลามแผ่นหลังหนู T^T

“ถอยออกไปนะสัส!

“เสียงสั่นด้วยแน่ะ มีอะไรก็พูดมากูรอฟังคำอธิบายอยู่” แบมแบมยันมือหนึ่งไว้กับตู้ อีกมือจับเอวสอบใต้เสื้อเชิ้ตชื้นเหงื่อแนบติดกายของแจ็คสัน

แจ็คสันเหงื่อตกเพราะมาร์คยิ่งกว่าที่ได้จากการเล่นบาสเสียอีก..

“เอามือมึงออกไป ไม่งั้นกูต่อยนะแม่ง!

“ก็เอาสิ..

แจ็คสันศอกใส่ท้องแบมแบมแล้วรีบหมุนกายกลับมาเผชิญหน้า หันหลังให้แล้วเสียวแปลกๆ

“บอกมามึงโกรธกูเรื่องอะไร”

แบมแบมรีบยกแขนกันแจ็คสันไม่ให้เดินหนี  แจ็คสันมองเพื่อนตาขวาง

“กูไม่ได้โกรธมึง”

“แล้วมึงเป็นอะไรไม่คุยกันวะ!

“ไม่เกี่ยวกับมึง มันเรื่องของกู!” แจ็คสันผลักแบมแบมให้ถอยไป เสียงดังจนเพื่อนๆ คนอื่นหันมอง

“อย่ามางี่เง่าน่าแจ็ค!” แบมแบมยื้อยุดฉุดแขนเพื่อนเอาไว้ แจ็คสันสะบัดจนหลุด แบมแบมเลยผลักอีกฝ่ายไปกระแทกตู้ล็อกเกอร์เสียงดัง

“กูเจ็บนะมาร์ค! หมาบ้าอะไรเข้าสิงมึงอีกล่ะวะ!!

“มึงก็พูดมาสิวะ! ทำแบบนี้กูอึดอัดนะ กูเพื่อนมึงนะแจ็คมีอะไรทำไมไม่บอกกู!

แบมแบมทุบประตูล็อกเกอร์ด้วยความหงุดหงิด แจ็คสันไม่พอใจ

“เฮ้ยๆ พวกมึงมีเรื่องอะไรกันวะ แยกๆ” เพื่อนรีบเข้ามาห้าม แบมแบมเตือนด้วยสายตาว่าอย่ามายุ่ง ทุกคนเลยต้องถอยไปดูเหตุการณ์ห่างๆ

“มึงบอกกูมาไอ้แจ็คว่ามึงหลบหน้ากูทำไม” แบมแบมบีบคางเพื่อนอย่างแรงให้เปิดปากพูด แจ็คสันยังเม้มปากปิดปากเงียบ

แบมแบมมองหน้าแจ็คสันนิ่ง อยู่ใกล้ขนาดนี้มันยังไม่มองหน้าเธอเลย

“แจ็คสัน กูเริ่มหงุดหงิดแล้วนะ”

“กูไม่อยากอยู่ใกล้มึง!

“ทำไม”

“กู..” แจ็คสันกระดากจะเอ่ย ตรงนี้มีคนทั้งชมรมยืนอยู่นะโว้ย!

“มองตากูไอ้แจ็คแล้วพูดสิ่งที่อยู่ในใจมึงออกมา คิดซะว่าไอ้พวกนี้เป็นจิ้งจกตุ๊กแก อะไรก็ได้ไม่ต้องไปสนใจ”

แจ็คสันทำใจ ในเมื่อเลี่ยงไม่ได้ก็คงต้องถึงเวลาพูดความจริง

“วันนั้นอ่ะ..วันที่รถเฉี่ยวเราสองคน ตอนมึงร้องไห้กูเผลอคิดไปว่ามึงน่ารัก กูใจเต้นด้วย กูบอกมึงไปแล้วนี่”

หนุ่มๆ ในชมรมฮือฮากันทันทีกับเหตุผลจากปากของแจ็คสัน ทำให้กัปตันทีมอับอายแทบอยากจะแทรกพื้นดินหนีไปโผล่กรุงเทพฯ

“แล้ว?”

“กูเลยคิดว่ากูคงจะหวั่นไหวกับมึงแน่ๆ ทั้งที่กูไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน กู..กูเลยต้องหลบหน้ามึงทบทวนความรู้สึกตัวเองอ่ะ กูอุตส่าห์หลบแล้วมึงก็ตอแยกูอยู่ได้ กูอายนะไอ้โง่เข้าใจกูบ้างเซ่!

แจ็คสันตะโกนใส่หน้าแบมแบม ร่างสูงตะลึง ไม่คิดว่าแจ็คสันจะเก็บเรื่องวันนั้นเอาไว้อีก

เธอลืมไปแล้วนะไอ้ความรู้สึกตอนนั้นน่ะ โอ๊ยตาย!!

“มึงสิโง่! เรื่องงี่เง่าปัญญาอ่อนแบบนั้นก็เก็บไปคิดมาก มึงไม่แน่ใจมึงก็พิสูจน์กับกูเลยสิวะ”

“หา? ยังไงของมึง”

แจ็คสันงง แบมแบมดันเพื่อนจนติดตู้เบียดชิดร่างเข้าหาอย่างรวดเร็วแล้วทำท่าจะจับแจ็คสันจูบ

 เพื่อนๆ ช็อกตาค้างไปเลยกับเหตุการณ์ตรงหน้า แต่แจ็คสันยังมีสติ ก่อนริมฝีปากจะถูกช่วงชิงจูบแรก(กับผู้ชาย)ไปเขาก็ผลักเพื่อนรักออกแล้วต่อยให้หนึ่งหมัดจนแบมแบมเซ แต่เธอไม่ล้มเพราะเพื่อนๆ ช่วยกันรับไว้

“ไอ้มาร์ค! กูขยะแขยง มึงทำบ้าอะไรของมึงห๊ะ!” แจ็คสันชี้หน้าเพื่อนด้วยความโมโห

“มึงเข้าใจความรู้สึกหรือยัง! มึงไม่เคลิ้มก็แสดงว่ามึงไม่ได้ชอบกูแบบนั้นไงไอ้โง่เอ๊ย! ถ้ามึงชอบกู หวั่นไหวกับกูจริง มึงคงไม่ต่อยกูหรอก หรือมึงเป็นพวกเขินแล้วชอบทำรุนแรงล่ะห๊ะ! ซี้ด..หน้ากู มึงทำกูหน้าแหกสาวๆ ก็ใจสลายกันพอดี”

แบมแบมกุมแก้มที่ถูกชกเอาไว้ มองเพื่อนตาขวาง แจ็คสันชะงักกับคำพูดของเพื่อน ความไม่พอใจหายวูบ รีบเข้าไปดูหน้าเพื่อน

“ขอโทษนะมึง ก็มึงทำให้ตกใจอ่ะ”

“ไม่ทำแบบนี้มึงจะเข้าใจไหมล่ะ คืนนี้จ่ายค่าเหล้าให้กูด้วย!” แบมแบมหน้าตายังเหยเก

“เออ..ขอโทษ” แจ็คสันเสียงอ่อย ก้มหน้าสำนึกผิดที่ทำตัวงี่เง่าใส่เพื่อนมาหลายวัน

“โหยไรวะ เซ็งเลย นึกว่าจะมีหนังสดรักร้อนหน้าล็อกเกอร์ให้ดู”

พอเหตุการณ์คลี่คลายเพื่อนคนหนึ่งก็เอ่ยออกมา แบมแบมและแจ็คสันหันมองพร้อมกัน แบมแบมเดินรี่เข้าไปหาจนอีกฝ่ายถอยหนีด้วยความตกใจ

“อะไรนะอยากดูอะไร? อ้าขาสิเดี๋ยวทำให้ ถ่ายคลิปเก็บไว้ดูด้วยดีไหม”

แบมแบมผลักเพื่อนนั่งลงกับม้านั่งใช้ขายาวของตนแหกขาเพื่อนแยกออก ชายหนุ่มตาเหลือกรีบยกขายันเท้ากับตัวแบมแบมไว้ไม่ให้เข้าใกล้

“ไอ้มาร์ค! กูแค่แซวเล่นมาอ้าขงอ้าขาอะไรของมึง!

“อายเหรอวะ ไม่ต้องอายกูจะทำเบาๆ  รับรองสาวทั้งมหาลัยอิจฉาตาร้อนกันแน่ๆ แล้วทีนี้มึงก็จะฮอต คลิปก็จะว่อนมหาลัย มึงเอ๊ยทีนี้ล่ะดังกันใหญ่”

“ไม่เอ๊า! กูไม่เล่นนะมาร์ค มึงอย่าเล่นอะไรแบบนี้ พวกมึงจะยืนขำอีกนานไหมมาเอาตัวมันไปเซ่!

ชายหนุ่มใจหาย รีบร้องโวยวายเมื่อถูกแบมแบมกดให้นอนราบไปกับม้านั่งยาว เพื่อนๆ พากันขำที่เขาโดนแกล้ง

“ไม่เอาอ่ะ กูจะอัดคลิป” เพื่อนก็ช่างรักกันเหลือเกิน

“ไอ้แจ็คมาเอาเพื่อนมึงไป๊! ไอ้มาร์คกูขอโทษ มึงมาแกล้งกูทำไมเนี่ย ฮือ”

“อ่ะสงสารจะไว้ชีวิตสักครั้ง คราวหลังก็ได้ พร้อมเมื่อไรก็มาหาพี่นะจ๊ะ”  

แบมแบมแซว หัวเราะชอบใจเมื่อเห็นคนปากไวนอนตะแคงสะอื้นกับม้านั่ง ไม่น่าสงสารเลยมันน่าหมั่นไส้มากกว่า

“กูเกลียดมึงมาร์ค เกลียดดด”

แบมแบมเท้าเอวหัวเราะขำร่วมไปกับคนอื่นๆ จนแจ็คสันต้องลากเพื่อนไปเก็บของต่อ จะได้ไปหาอะไรกินกันสักที

“มึงก็ไปแกล้งมันนะ มันกลัวจริงๆ นะน่ะ”

“อ่าวเหรอ แค่แกล้งสนุกๆ” แบมแบมยิ้มขำ หันไปจัดการตนเอง

แจ็คสันถอนหายใจอย่างโล่งอกเหมือนเมฆหมอกในใจตลอดอาทิตย์ถูกปัดเป่าหายไป

กลัวแทบแย่แน่ะ ฮือ สบายใจแล้ว คืนนี้กากานอนหลับสนิทแล้วล่ะม๊า

 

 

 

 

“ฮือออ หล่อมากเลยเนอะ ได้ยินไหมที่มังเน่คุยกับฉันอ่ะแก เด็กอะไรก็ไม่รู้ยิ้มหวานเป็นบ้า ยิ่งโตยิ่งน่ารัก!

“ไม่ทันได้ฟังหรอก เสียงดัง แต่คนที่ฉันได้กอดเขาน่ะพูดเพราะมากเลย” มาร์คตั้งใจว่ากลับบ้านไปแล้วจะเอาลายเซ็นที่ได้จากศิลปินไปให้แบมแบม ยัยนั่นคงดีใจมากแน่ๆ

“พูดเหมือนไม่รู้จักทั้งที่แกโชคดีได้กอดกับเมนตัวเองเลยนะ”

“อ่า..ต้องรู้จักอยู่แล้วล่ะน่า ไปหาอะไรกินก่อนไหม” มาร์คถาม ยังไม่กล้ามองหน้ายองแจเท่าไร

เมื่อเช้าน่ะ ตื่นมาเขาแทบช็อก ยองแจน่ะสิกลิ้งมานอนซุกกอดเขาตั้งแต่เมื่อไรเขาก็ไม่รู้ตัวเลย..

และที่น่าอึ้งกว่านั้นคือ..ยองแจไม่ใส่บรานอนด้วยนะ T^T ยัยคนนิสัยไม่ดี ทำคนอื่นเขาตกใจแต่เช้าเลย

“ก่อนจะไปหาอะไรกินน่ะ ไปเข้าห้องน้ำก่อนดีกว่า”

“ที่นี่คนเยอะนะยองแจ” สถานที่จัดงานไม่ได้กว้างขวางอะไร แต่คนครึ่งพันมันแออัดอ่ะ เขาไม่ชอบคนเยอะๆ แบบนี้เลย

“โหย รอไปเข้าที่อื่นไม่ไหวแล้วแก เพื่อนขอไปเข้าห้องน้ำก่อนน้า จะไปด้วยกันหรือเปล่า?”

“ไม่อ่ะ เดี๋ยวฉันไปรอตรงประตูทางเข้าละกันนะ”

“ได้ เดี๋ยวจะรีบตามไป ไปละน้า” ยองแจวิ่งไปหาห้องน้ำ มาร์คเดินแยกไปอีกทางเพื่อหาที่ยืนรอยองแจ

ร่างบางยืนดูรูปในโทรศัพท์ฆ่าเวลา ยองแจเอาไปถ่ายเซลฟี่ซะเยอะเลย วันนี้เขาถูกบังคับให้แต่งตัวเป็นแฝดกับยองแจมาด้วยล่ะ

ผู้หญิงนี่ชอบทำอะไรแบบนี้กันจริงๆ เลยน้า

มาร์คสะดุ้งเมื่อจู่ๆ ก็มีสายเรียกเข้า กำลังดูรูปเพลินๆ เลย

“มีอะไรแบมแบม”

<กรี๊ด! มาร์คต้วน ฉันเพิ่งนึกได้ว่าวันนี้มีแฟนมีตติ้งผู้ชาย นี่นายรู้เรื่องไหมเนี่ย นายไปหรือเปล่า! ฉันมัวแต่ยุ่งๆ ก็ลืมไปสนิทเลย ถ้าไม่ออกมาซื้อนมก็คงไม่เห็นโปสเตอร์โปรโมทอ่ะ>

มาร์คหน้าเหยเกเมื่อแบมแบมคร่ำครวญใส่

“อ่า ตอนนี้อยู่ที่งาน เพิ่งเลิกพอดีน่ะ กำลังจะไปหาอะไรกินกับยองแจ นี่รอยองแจเข้าห้องน้ำอยู่”

<ม่ายยยย ทำไมนายไม่โทรมาบอกฉันยะ! ฉันจะได้ไปแทนนาย ยองแจได้บัตรก็ไม่เคยโทรบอกฉันเลย ให้ตายสิน่าหงุดหงิดจริงๆ เจอหน้าเมื่อไรนะจะฟาดให้>

“อ่า อย่าโวยวายสิ ผมได้กอดกับคนที่ตาตี่ๆ ฟันยื่นๆ ด้วยล่ะ”

<กรี๊ดดดดด เจบีของฉัน ฮือ ทำไมนายโชคดีแบบนี้ ใจร้าย ร้ายที่สุด! นายน่าจะบอกฉันว่ามีงาน นายไปก็เสียของเปล่า บ้าๆ บ้าที่สุด! นี่ถ่ายรูปมาได้บ้างไหม เล่ามาให้หมดเลยนะว่าวันนี้ผู้ชายฉันทำอะไรบ้าง ร้องกี่เพลง เล่นเกมอะไรกัน เล่ามาเดี๋ยวนี้!>

มาร์คหน้านิ่วกระเทือนหูแปล๊บเมื่อปลายสายตะโกน

“มันเยอะนะแบมแบม เดี๋ยวกลับบ้านไปแล้วเล่าให้ฟังได้ไหม”

<ฮือ ฉันเกลียดนาย ฉันก็อยากไปนะ>

“ผมไม่รู้ว่าคุณจะชอบขนาดนี้นี่นา อย่าร้องไห้สิ ถ้ารู้ว่าคุณคลั่งไคล้พวกเขาขนาดนี้ผมคงยกบัตรให้คุณมาแทนแล้ว”

<ฉันอยากเจอพี่เจบี..>

“แบมแบมอา อย่าทำตัวงอแงสิ”

<ฉันอยากร้องไห้ ฮือ>

“จะร้องทำไม คุณอย่าลืมสิว่าตอนนี้เราสลับร่างกันนะ ผมได้กอดผู้ชายของคุณก็เหมือนคุณได้กอดไปด้วย นี่ร่างกายคุณนะ” มาร์คพยายามปลอบ

<มันก็จริง แต่มันไม่ฟินเท่ากอดด้วยความรู้สึกตัวเองอ่ะมาร์ค นายไม่เข้าใจรึไง>

“เอาน่า เดี๋ยวพอคืนร่างได้เมื่อไรผมจะพามาอีก ตกลงไหม”

<จริงเหรอ สัญญานะ โกหกต้องกลืนเข็มพันเล่มนะ>

“อ้อ ผมได้ลายเซ็นมาด้วยล่ะ ลายเซ็นเจบีอะไรของคุณเนี่ย ที่จริงเขาไม่แจกกัน แต่เขาเซ็นใส่เสื้อผมเฉยเลย”

<อ๋อ ไม่แปลกหรอก พี่เจบีชอบคนสวยแล้วฉันก็สวยอ่ะ เขาเลยอยากเซอร์วิสให้เล็กๆ น้อยๆ มั้ง ได้กอดด้วยสินะ ตัวอุ่นไหมอ่ะแล้วเขาพูดอะไรกับนายบ้าง ฮือ นายรู้ไหมว่าถึงจะไปงานหน้า แต่ฉันคงไม่ได้เป็นลัคกี้แฟนอีกแล้ว ฉันจิครายยย>

“ตอนเขากอดผมรู้สึกแหยงๆ นิดหน่อย ไม่ค่อยชินน่ะกับการกอดกับผู้ชายเหมือนกัน ก็อุ่นนิดนึง เขาสูงและอกกว้างซะขนาดนั้น กอดนานด้วย”

มาร์คเซ็ง ตานักร้องนั่นก็หล่อดีหรอก แต่ยิ้มแล้วเหมือนตาแปะยังไงไม่รู้

<ฆ่าฉันทีก่อนฉันจะทรมานตายด้วยความอิจฉา ฮือออ>

“อย่าฟุ้งซ่านน่า มโนไปก่อนเนาะว่าได้กอด เพราะตัวคุณได้กอดจริงๆ ถึงวิญญาณจะอดก็เถอะ”

<นายกำลังอวดฉันอยู่สินะ ไอ้คนนิสัยไม่ดี!>

“หึหึ แกล้งคุณแล้วสนุกเสมอเลย ผมจะไปกินข้าวกับยองแจ สนใจมากินด้วยกันไหมล่ะ”

<ขี้เกียจ เพิ่งกินขนมกับแจ็คสันไปเมื่อกี้ ปวดหัวด้วยแหละเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย เดี๋ยวค่ำๆ ฉันไปหานายที่บ้านฉันแล้วกันนะ>

“บ้านฉันนี่บ้านคุณหรือบ้านผม”

<ฉันจะไปรอบ้านฉันที่มีคุณนายบก.บห.นิตยสารในมือห้าเล่มและมียัยสวยเบบี้อยู่ที่บ้าน เข้าใจไหม? ตอนนี้ฉันก็อยู่บ้าน จะให้ไปบ้านไหนอีกเล่า>

“อ่อ เข้าใจแล้ว นึกว่าไปค้างบ้านแจ็คสันไง แค่นี้ก่อนนะคุณ ตรงนี้เสียงดังมากมันทำให้ผมต้องพูดเสียงดังไปด้วยเดี๋ยวคุณไม่ได้ยิน ตอนนี้ขอพักแป๊บ เจ็บคอ”

<ได้ๆ ไปพักตามสบายเลย ฉันจะอดใจรอระหว่างนายกำลังกลับบ้านนะ ฮึก พี่เจบีสุดหล่อของฉัน เสียจายยย>

มาร์คถอนหายใจ พอวางสายแล้วเขาก็หันมองหาที่นั่งเพื่อพักก่อน

ร่างบางสะดุ้งเมื่อถูกบีบแขนอย่างแรง เขาหันไปมอง พอเห็นว่าเป็นยองแจก็ยิ้มให้ นึกสงสัยเมื่ออีกฝ่ายทำหน้าแปลกๆ

“เข้าไวจัง คนไม่เยอะเหรอ?”

“เยอะ พอไปถึงหน้าห้องน้ำเจอแถวยาวมาก ขี้เกียจรอก็เลยเดินกลับมาเลย”

“อะ..อะไรนะ..

“ไปถึงหน้าห้องน้ำปุ๊บก็วิ่งกลับมาหาเธอเลย..

คำบอกเล่าของยองแจทำให้มาร์คใจหาย ดาวนิติฯเม้มปากแน่น มองโทรศัพท์มือถือในมือเรียว

“โทรหาใครเหรอ?”

“ประหลาดจังเหมือนฉันหูฝาดเลย ได้ยินแบมแบมคุยกับแบมแบม..

“ยองแจ..

“ขอดูโทรศัพท์หน่อยสิ” ยองแจหน้าซีดไม่ต่างจากมาร์คเลย มาร์คขยับหนีแต่ยองแจพยายามยื้อมือถือมาดู

“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะแบมแบม!

“เธอมาตั้งแต่เมื่อไร!

“ถ้ารู้ว่าคุณคลั่งไคล้พวกเขาขนาดนี้ผมคงยกบัตรให้คุณมาแทนแล้ว..

มาร์คตกใจ ไม่คิดว่ายองแจจะมาได้ยินถูกจังหวะขนาดนั้น และการที่แสดงตัวหลังจากเขาคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วก็ต้องได้ยินด้วยสิว่าสลับร่าง..

ได้ยินทั้งหมดเลยใช่ไหม?

ยองแจรีบคว้าโทรศัพท์มาปลดล็อกแล้วสไลด์หน้าจอเพื่อดูสายล่าสุด

‘Mark T.’

ยองแจกดโทรออก  มือที่ถือสมาร์ทโฟนสีชมพูของเพื่อนรักสั่นเล็กน้อย ตามองหน้าเพื่อน

<มีอะไรอีกล่ะยะ ฉันบอกว่าจะไปหาที่บ้านไงมาร์ค> 

” ยองแจไม่อยากจะเชื่อเลย เธอจำเสียงมาร์คได้ เธอชอบเขามากทำไมจะไม่รู้

เบอร์นี้ก็เบอร์ของมาร์ค เธอจำได้แม่นยิ่งกว่าเบอร์เพื่อนในคณะเสียอีก

แล้วทำไมมาร์คถึงเรียกปลายสายฝั่งนี้ว่ามาร์ค นี่มันเรื่องอะไรกัน

<มาร์คต้วน! นายเป็นอะไรโทรมาแล้วไม่พูด นี่นายจะกวนประสาทฉันเหรอ ฉันบอกว่าฉันปวดหัวไง แฮ้งค์น่ะรู้จักไหม>

ยองแจวางสาย เซเล็กน้อย รู้สึกพูดไม่ออกเลย

“ยองแจ ฉันอธิบายได้นะ

ยองแจน้ำตาคลอ เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเหมือนกันว่าเธอควรจะทำยังไงกับเหตุการณ์นี้ดี เรื่องล้อเล่นสินะ มันจะเป็นไปได้ยังไง สิ่งที่เธอได้ยินต้องไม่ใช่ความจริงแน่ๆ

ยองแจตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ แต่คงตบแรงไปจนกระเทือน น้ำตาถึงได้ร่วงแบบนี้

“ทำอะไรน่ะ ตบตัวเองทำไมยองแจ ฟังฉันอธิบายก่อนนะ ตั้งสติก่อน”

มาร์คจับมือทั้งสองของยองแจไว้ เขากลัวว่ายองแจจะช็อกมากเลย

“ฮะฮะ..แกกับมาร์ค..เล่นสลับคาแรกเตอร์กันเหรอ..

“ทำไมมาร์คเขาเรียกแกว่ามาร์ค..ทำไมแกเรียกมาร์คว่าแบมแบม”

ยองแจ”

“ที่ว่าสลับร่างกันน่ะคืออะไร เรื่องตลกอะไรเหรอ ฉันหูฝาดใช่หรือเปล่า เธอยังเป็นกันต์พิมุกต์เพื่อนฉันใช่ไหม..ใช่ไหม!

ยองแจสะบัดมือออกจากมือมาร์ค มาร์คยืนตัวแข็งเมื่อยองแจยืนยันออกมาแล้วว่าได้ยินจริงๆ

 

TBC.

**

เล็กจะหยุดอัพแล้วค่ะ ขอหยุดอัพสักสามเดือนด้วยเหตุผลเรื่องสอบ ไม่แค่เรื่องนี้ เรื่องอื่นด้วย

ถ้ามีโอกาสอาจได้มาต่อประมาณปลายพฤศจิกา แต่ถ้าไม่ได้มาช่วงนั้นก็หลังปีใหม่ไปแล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,302 ความคิดเห็น

  1. #1147 markt_9397 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 19:30
    สงสารทั้งแบมแบมทั้งยองแจฮือออ คนนึงก็นกผู้ อีกคนก็คิดว่าโดนเพื่อนหลอก แงงง
    #1,147
    0
  2. #1083 BaMark_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 14:05
    ยองแจจ ฟังก่อนๆ
    #1,083
    0
  3. #895 Fleur Rose (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 14:36
    ตกใจแทนแจ เปนเราก็ไม่เชื่อหรอกกกกก สตั้นน 

    แล้วนี่แบมกรี้ดผช.สุดๆไปเลย นึกภาพมาร์คกรี้ดผช. 55555
    #895
    0
  4. #855 zmgebob (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 01:05
    ยองแจ ใจเย็นนะ 
    #855
    0
  5. #773 ----- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 16:48
    ไรท์ค่ะมาต่อเถอะค่ะรอนานแล้วตั้งแต่ตุลา58เลยนะ ไรท์ทิ้งเรื่องนี้ไปแล้วหรอ ToT
    #773
    0
  6. #771 ----- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 20:36
    ไรท์ลืมเรื่องนี้ไปรึยังค่ะ. รอมาตั้งแต่เดือนตุลาคม58ล่ะนะ ไรท์มาต่อเถอะค่ะใจจะขาดแล้วToT
    #771
    0
  7. #769 OmleteO. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 17:01
    รอนะ ต่อเถอะนะไรท์เตอร์ ชอบมาก น่ารัก แบมๆจะสาวแตกแล้วสินะ จะรอค่าจะรอ :)
    #769
    0
  8. #767 Numwaen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 20:45
    มาเม้นรวดเดียวเลย เรื่องนี้น่ารักมาก

    อ่านแล้วไม่มีเบื่อเลย ยิ่งตอนสลับร่างงกัน

    ชอบแบมแบมในร่างมาร์คมากเลย แอร้

    อยากได้แฟนแบบแบมแบมในร่างมาร์คจึง

    คือดูมีสเน่ห์แบบแบดๆอ่ะ แล้วมาร์คในร่างแบมแบม

    ก็เหมาะมาก เหมาะจะเป็นคุณหนูแสนสวยมาก

    ทั้งกริยาท่าทาง การพูด นี่แบบ โอ้โห เรานี่อยากเดิน

    เข้าไปจีบเลยอ่ะ คือแบบสง่าสุดไรสุด

    นี่ยองแจรู้เรื่องแล้วจะเป็นไงต่อล่ะทีนี้ จะรอค่า ^^
    #767
    0
  9. #764 `ติ่งกระดิ่งแมว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 17:37
    ฮือออ แจรู้แล้ว.. มาต่อนะคะ พลีสสสส *ก้มคุกเข่า* มันจะเป็นยังไงต่อ ลุ้นๆ
    #764
    0
  10. #758 ๐Cullen๐ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 00:06
    ตอนต่อไปปปปปปป พลีสสสสสส
    #758
    0
  11. #752 hatanorisakura (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 12:03
    มาไวๆนะค่ะ สู้ๆค่ะ
    #752
    0
  12. #749 ptptct (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 11:56
    ความแตกกกก
    #749
    0
  13. #745 Mintx2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 07:33
    คิดถึงจัง มาต่อเถอะนะคะ
    #745
    0
  14. #742 yien-yien (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 22:04
    มาไวๆน้าาา
    #742
    0
  15. #735 มัคมัคคึ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 15:38
    เอาละไงงงง
    #735
    0
  16. #734 Love디오 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 18:56
    😭😭😭😭😭เค้าจะรออออออออออไรท์สู้ๆนร้าไรท์เค้าเปนกำลังจัยหั้ยแล้วก้อขอหั้ยไรท์สอบได้ระแนนดีๆแล้😭😭😭�วกันเนอะ
    อย่าไปนานล่ะแล้วอย่าทิ้งนิยายเรื่องนี้นะเพราะเค้าหลงรักไปแล้ว.......ฮือออออออออออออออ 

    #734
    0
  17. #733 pwen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 18:33
    ดราม่านะเนี่ย ยองแจจะเข้าใจมาร์คแบมใช่มั้ยยยย ช็อตตรงล็อกเกอร์นี่เป็นอะไรที่ขำมาก 555555 รอมาต่อเรื่องนี้นะคะะ
    #733
    0
  18. #732 mindmind2B (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 15:20
    อือหือออออ 3เดือน รอด้ายยยย น้องแตงไม่เสียใจนะลูก
    #732
    0
  19. #731 BF'EYE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 20:30
    ฮรืออออ จิงอ่ะ มายาเกี้ยวรักอัพถี่มากเลยนะ 555555555555 โอยยยยย อ้าววว แตงรุแล้วใช่มั้ย เหย หรือจะแถว่ะ โอ๊ยยยยย มันไม่ดีตรงค้างนานนี่สิ ฮรืออออออ
    #731
    0
  20. #730 BF'EYE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 20:30
    ฮรืออออ จิงอ่ะ มายาเกี้ยวรักอัพถี่มากเลยนะ 555555555555 โอยยยยย อ้าววว แตงรุแล้วใช่มั้ย เหย หรือจะแถว่ะ โอ๊ยยยยย มันไม่ดีตรงค้างนานนี่สิ ฮรืออออออ
    #730
    0
  21. #729 S O P R O U D (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 19:52
    สู้ๆคะไรท์ ยังไงก็ยังรอน้า ขออย่างเดียวอย่างทิ้งก็พอ รักเรื่องนี้มากกกก รักไรท์ด้วยน้าาาาาา
    #729
    0
  22. #728 อดีตลีดเงา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 19:20
    ไฟท์ติ้ง!!!!!!! ค่ะขอให้ไรท์ได้คะแนนสอบสูงๆนะค่ะ จะได้กลับมาอัพฟิคต่อไวๆ
    จะรอออออออออนะคะ ถึงแม้จะนอยยยยยยยยนิดนึงก็ตาม ฮือเศร้า 
    #728
    0
  23. #727 Tukta Rw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 08:36
    ค้างอ่ะคะ อีกซักตอนไมได้หรอ
    #727
    0
  24. #726 Kentsuya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 01:09
    ฮรืออออ ไรท์ อย่าเพิ่งงง หนีเราปายยยย ม่ายยยยยยยนยยยยยยยนะ (ทรุดลวที่พื้นกลางสายฝน) สู้ๆนะไรท์ เปนกำลังใจให้ เราจะรอรอรอและรอไรท์นะ ฮรือ~~~
    #726
    0
  25. #725 Oni (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 14:18
    โอ้ยยยยยยยแจรู้ความลับจนได้หวังว่าหลังจากหายช็อคแจจะเข้าและปิดเป็นความลับน้าาาาา

    แจคนดีต้องช่วยเพื่อนและไอดอลอย่างมาร์คอยู่แล้ว

    อ่านแล้วอิมากตกใจแทคแจและมาร์คเลย

    สู้ๆๆๆๆๆค่ะคุณเล็กเราจะรอด้วยความหวังและอดทนอย่าลืมดูแลสุขภาพนะ
    #725
    0