ปิดจอง(GOT7) รักสลับร่าง Markbam

ตอนที่ 6 : Ep.6 หลักสูตรเร่งรัด 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

O W E N TM.

                








               

               

            “แบมแบม! เราขอน้ำกินบ้างดิ!!

            สาวสวยที่กำลังเดินแจกน้ำให้หนุ่มๆ ที่กำลังเก็บรายละเอียดงานของห้องสมุดต้องหันไปทางด้านหลังเมื่อมีเสียงเรียกดังขึ้น

            “ฮิ้วววว แฟนเรียกแล้วอ่ะพี่แบม” หนุ่มน้อยจากคณะเดียวกันเอ่ยแซวรุ่นพี่ตัวเอง

มาร์คฟาดมือใส่เด็กปีหนึ่งจอมทะเล้นไปหนึ่งทีแรงๆ จนน้องสะดุ้ง เขาพยายามไม่สนใจสายตาของทุกคนที่มองมาทางตนด้วยสายตาล้อเลียน

“เอ้า!” มาร์คยื่นน้ำให้แบมแบมที่นั่งยองๆ ทาสีชั้นวางหนังสือแบบบิ้วท์อิน หนุ่มหล่อรับน้ำแล้วฉุดมือเล็กให้มาร์คนั่งลงข้างๆ เธอ แบมแบมมองซ้ายขวาเห็นว่าตนและมาร์คอยู่ห่างจากคนอื่นพอสมควรก็กระซิบคุย 

“นายหาทางเข้าหาพี่คุณบ้างยัง ฉันยังไม่เห็นนายทำอะไรเลยนอกจากแจกน้ำ แจกขนม แจกยา”

“จะไปมีโอกาสคุยอะไรที่ไหนเล่า ไม่ได้อยู่คณะเดียวกันสักหน่อย แถมไม่เคยคุยกันอีก”

“เดินเข้าไปหาตรงๆ เลยสิ ถามออกไปเลย!

“ก่อนหน้านี้คุณไม่เข้าไปจีบเขาเองล่ะ”

“เพิ่งมาชอบก่อนจะเป็นนายได้ไม่นานเอง กะว่าจะมาขอพี่เขาคบในค่ายนี่แหละ”

แบมแบมในร่างมาร์คลดแปรงสีในมือลง จุ่มลงไปในถังสีแล้วดึงหน้ากากสีขาวลงใต้คาง ยื่นหน้าไปใกล้หูมาร์ค ร่างบางเลยต้องขยับไปฟัง

“คืนนี้ฉันจะหาโอกาสให้ ต้องรีบพูดเลยนะเว้ย”

“ทำไมคุณชอบพี่เขาอ่ะ”

“ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ?” แบมแบมเกาหัว มาร์คฟาดมือลงบนต้นแขนแน่นๆ ของร่างตัวเอง

“ต้องมีสิ!

“เรื่องแบบนั้นน่ะไม่มีหรอก ก็แค่ชอบอ่ะ”

“ไปเจอเรื่องราวน่าประทับใจเกี่ยวกับตัวพี่เขามาเหรอ?” มาร์คคิดว่าการจะชอบใครสักคน เราต้องตกหลุมรักเขาในเรื่องใดเรื่องหนึ่งก่อนนะ แบมแบมจะบอกว่าไม่มีไม่ได้นะ

“เปล่าอ่ะ” แบมแบมส่ายหน้าทันที มาร์คเอือม

“ถ้าคุณไม่มีเหตุผลสักข้อ ผมไม่ทำให้คุณหรอกนะ”

“ชิ! งกจังเลย เออน่าจะเป็นเพราะ..” แบมแบมพยายามนิ่งคิด มาร์คกอดเข่ารอฟัง

“หน้าตามั้ง”

มาร์คกลอกตาบน ลุกขึ้นยืนทันที แบมแบมรีบยื้อมือนิ่มไว้

“เฮ้! จะรีบไปไหนอ่ะ”

“ไปหาอะไรที่มีสาระทำ คนอื่นรอน้ำอยู่ ไปละ” มาร์คเดินหนี แบมแบมหน้ามุ่ย

ไอ้นี่หนิ! จะด่าว่าเธอไร้สาระเหรอ เวลาคนเราชอบใคร จะเห็นอะไรก่อนอ่ะ ก็ต้องหน้าตาป้ะล่ะ ถ้าเธอจะชอบพี่คุณเพราะหล่อมันผิดตรงไหนล่ะ

 

 

 

“ฮึ้ยยย ไอ้เด็กมาร์คมันลวนลามน้องแบมแบมของกูอีกแล้ว”

เซฮุนกัดฟัน ฉีกกระดาษทรายในมือ คนที่กำลังนั่งขัดเก้าอี้ไม้เอื้อมมือตบหัวเพื่อนจนเซฮุนต้องละสายตาจากคู่มาร์คแบมมามองเพื่อนตาขวาง

“มึงตบกูทำไมไอ้ไค”

“กูรำคาญมึงไงไอ้วอก ทำลายข้าวของทำเหี้ยไร”

“มันกินหูน้องแบมกูอ่ะ!

“เขาจะแดกอะไรกันก็เรื่องของเขาไหมล่ะ?”

“มันจับมือน้องแบมของกูด้วย” ถ้ากระดาษทรายกัดได้ เซฮุนคงยกขึ้นมากัดแล้ว ชอกช้ำละเกินนน

“อิจฉา?”

“อือ”

ชายหนุ่มร่างสูงคว้ามือเรียวแต่โคตรด้านกุมหมับ เซฮุนสะบัดออกแทบจะทันที

“มาจับมือกูทำไมเดี๋ยวสีผิวมึงตกใส่กู!” เซฮุนเช็ดมือกับกางเกงยีนตัวเองอย่างขยะแขยง

โดนมือผู้ชายหล่อล่ำมันไม่ฟินเว้ย ต้องมือนุ่มๆ ของน้องแบมเท่านั้น ฮือ คิดแล้วพี่ฮุนก็ปวดจายยย

“สักวันนะมึง..

“สักวันเหี้ยอะไร มึงจะทำอะไรกู! กูเกลียดไอ้เด็กมาร์คแม่งกวนตีน มันชอบอยู่ใกล้น้องแบมแล้วเยาะเย้ยกู มันคิดไม่ซื่อกับน้องแบม กูสัมผัสได้!

เซฮุนเพ่งจิตอาฆาตใส่หลังกว้างของรุ่นน้องทันตะไม่หยุด มึงจะต้องหลอน มึงจะต้องระแวง ไอ้เด็กบ้า!

จงอินส่ายหน้าน้อยๆ ระอาคนบ้า หันไปตั้งอกตั้งใจทำงานต่อ

“อุ้ย! โทษทีนะ กูหน้ามืด” ซูจีเดินๆ มาแล้วล้มใส่เซฮุนจนคนที่นั่งอยู่ไม่ทันตั้งตัว เซฮุนล้มใส่จงอิน

“โอ๊ยอิอ้วนเบ เดินไรของมึงแบบนี้เนี่ย! กูตัวเท่าควายมึงมองไม่เห็นเหรอ” เซฮุนโวยวายจนคนอื่นๆ หันมอง ซูจียิ้มกวน

“เอ้าหรอ! มึงนั่งตรงนี้เหรอเนี่ย กูไม่เห็นเลยอ่ะ นึกว่าวิญญาณอาฆาตมาร์คแบม”

“มึงอย่ามาทำตัวเป็นแม่ยก กูเพื่อนมึงนะ มึงต้องช่วยเชียร์กูสิถึงจะถูก”

“เรื่องของมึง ทำไมกูต้องเชียร์มึงด้วย กูฟินน้องมาร์คอ่ะ บาย..น้องมาร์คจ๋า! น้องมาร์คคนดีของพี่ซูจี ขอถ่ายรูปหน่อยน้า”

ซูจีได้แกล้งเซฮุนวันละนิดก็พอใจ เดินลั้นลาไปหาแบมแบมต่อ เธอช่วยงานแล้วก็มาคอยถ่ายรูปการทำงานในค่ายเอาไว้ทำรายงานการจัดโครงการ

“ผมต้องโพสท่าเท่ๆ ก่อนไหมอ่ะ” แบมแบมขำท่าทางกระมิดกระเมี้ยนเขินอายของรุ่นพี่สาว

ถ้าไม่รู้จักกันมาก่อนแบมแบมคงคิดว่าพี่ซูจีเป็นคนขี้อายนะ แต่เผอิญรู้จักดีแล้วไง ฮะฮะฮะ

“ไม่ต้องหรอกจ้ะ แค่ทำท่าทางทำงานธรรมดาก็พอแล้ว มุมไหนก็หล่อเนอะ” ซูจีกดบันทึกภาพแบมแบมด้วยกล้องดิจิตอลราคาแพงหูฉีกของตนรัวๆ

            “โอ๊ย!

“เฮ้ยไอ้มี่มึงเป็นอะไร! นี่มึงตอกนิ้วตัวเองแทนตะปูเหรอ”

ทั้งซูจีและแบมแบมตกใจเมื่อได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายจากหน้าห้องสมุด เสียงของแจบอมทำให้แบมแบมรีบวิ่งออกไปดูเหตุการณ์ด้านนอก

แจบอมนั่งลงข้างยูคยอมที่กุมมือซ้ายตัวเองด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“กูแค่เหม่อนิดเดียว โอ๊ยเจ็บ!

ยูคยอมเจ็บจนน้ำตาร่วง พี่ซูจีรีบเรียกหาฝ่ายพยาบาลมาดูมือยูคยอมด้วยความเป็นห่วง

แต่คนที่มาถึงตัวยูคยอมก่อนฝ่ายพยาบาลกลับเป็นรุ่นพี่คณะบริหาร แจบอมผงะ งุนงงที่จู่ๆ ก็โดนแย่งเพื่อนไปดูแลซะอย่างนั้น

“ทำไมซุ่มซ่ามแบบนี้ล่ะยูคยอม เจ็บมากไหม ได้เลือดเลย”

“ฮึก..มันใช่เวลามาด่าว่าซุ่มซ่ามมั้ยวะพี่ เจ็บจะตายห่าอยู่แล้ว!” ยูคยอมโวยใส่รุ่นพี่หน้าหล่อตัวขาวที่จับมือตัวเองไปดู จะช่วยก็ช่วยโว้ย อย่ามาซ้ำเติม

มาร์คหยิบกล่องปฐมพยายาลมาช่วยทำแผลเบื้องต้นให้ยูคยอมก่อน มีนิชคุณคอยช่วยไม่ห่าง นักศึกษามุงก็เริ่มสลายตัวเมื่อคนเจ็บหยุดคร่ำครวญแล้ว

“ปวดมากไหมยูคยอม ไปหาหมอกันเถอะ” พี่ซูจีเดินเข้ามาหา ยูคยอมที่เพิ่งกลืนยาแก้ปวดส่ายหน้า

“ไม่เป็นไรครับพี่ พรุ่งนี้ก็กลับกันแล้ว ไม่ต้องลำบากหรอก”

“จำเป็นต้องร้องขนาดนั้น” แบมแบมมายืนกอดอกมองสภาพเพื่อน อดบ่นไม่ได้ มาร์คเดินมาศอกใส่เอวสอบจนแบมแบมสะดุ้ง ลากแบมแบมออกมาให้ห่างเพื่อน

เมื่อมาร์คลุกออกไปจากข้างกายยูคยอม นิชคุณก็เข้ามาแทนที่

“คนเจ็บอยู่ยังจะปากเสีย ลองโดนบ้างไหมล่ะ”

“แกๆ แกเห็นอะไรเหมือนที่ฉันเห็นป้ะ!” ยองแจโผล่หน้าเข้ามาแทรกกลางระหว่างมาร์คและแบมแบม ทั้งคู่หันมามองยองแจพร้อมกัน

“อะไร?”

“ไม่เห็นบรรยากาศแปลกๆ ลอยออกมาจากยูคยอมและพี่นิชคุณเหรอแก?” ยองแจกระซิบกระซาบ แก้มแดงปลั่งเหมือนเขินอะไรสักอย่าง

“อะไรล่ะไอ้บรรยากาศแปลกๆ ที่ว่านั่น” มาร์คไม่เข้าใจ

“ก็..หึยยย สองคนนั้นน่าจะมีซัมติงรองกันป้ะ พี่เขาดูห่วงใยไอ้ยูคมากเลยนะ แล้วตอนที่ยูคยอมมันแหกปากลั่นอ่ะ พี่คุณอยู่ห่างมันไกลมากนะแก ทำไมแป๊บเดียววิ่งมาถึงตัวมันก่อนเพื่อนอีกอ่ะ”

ยองแจตั้งข้อสังเกต มาร์คมุ่นคิ้วคิดตาม แบมแบมร้องเฮ้ย

“อะไรของคุณครับยองแจ อย่าคิดอะไรแผลงๆ นะ”

“เปล่านะคะมาร์ค คือยองแจก็ไม่อยากจะเปิดเผยอ่ะนะว่ายองแจเป็นเป็นสาววายอ้ะ”

ยองแจเขินบิดไปมา มาร์คและแบมแบมทำหน้างงใส่จนยองแจต้องอธิบายเพิ่มเติม

“สาววายก็คือ..แบบ..เห็นผู้ชายเค้ารักกันชอบกันเราก็มีความสุขอ่ะ” ยองแจเอานิ้วจิ้มกัน ยิ้มตาหยีให้เพื่อนทั้งสอง

มาร์คและแบมแบมเบิกตากว้าง อุทานพร้อมกัน

“อะไรนะ!!

“หูย ทีแบบนี้ล่ะสามัคคีกันขึ้นมาเชียว เออ และเพราะยองแจมีสัญญาณตรวจจับคู่ฟินที่แม่นยำมาก ยองแจบอกเลยว่าคุณยูคเขาต้องมีอะไรเกินรุ่นพี่รุ่นน้องชัวร์!

ยองแจดีดนิ้วเป๊าะ ท่าทางมั่นอกมั่นใจมากๆ

“ไร้สาระ” มาร์คกลอกตาไม่เชื่อสิ่งที่ยองแจพูด

“เป็นไปไม่ได้” แบมแบมหน้าแหย ปฏิเสธการยอมรับทันที

 “เลิกเพ้อเจ้อเถอะ” มาร์คถอนหายใจ

“พี่คุณต้องเป็นของแบมแบมเท่านั้น!

มาร์คและยองแจมองแบมแบมทันที แบมแบมหน้าเหรอหรา ก่อนจะเกี่ยวเอวเล็กของมาร์คมาใกล้ตัวแล้วแถ

“แบมแบมบ่นตลอดเลยว่าชอบพี่เขาไง เรามาเชียร์เพื่อนเราให้พี่เขากันดีกว่า”

“แอ๊ะๆ” ยองแจหรี่ตามองมือแบมแบมที่วางบนเอวมาร์ค สาวร่างเล็กรีบเบี่ยงตัวถอยออกมา ยองแจยิ้มกรุ้มกริ่ม แววตาล้อเลียน ก่อนจะเอ่ยต่อ

“ถ้าพี่เขาชอบแซ่บหนุ่มมากกว่าสาว เราว่าแบมแบมควรทำใจอ่ะ เพราะเขาคงไม่เปลี่ยนมาชอบผู้หญิงง่ายๆ หรอก” ยองแจโบกมือไปมาให้เพื่อนเลิกคิดเลิกหวังซะ

“ไม่แน่หรอกน่ะ สัญญาณอะไรของแกนั่นอาจจะเสียก็ได้นะยองแจ ของแบบนี้มาสังเกตเองไม่ได้ต้องไปถามเจ้าตัวเลย”

มาร์คไม่เชื่อว่ายูคยอมและพี่นิชคุณจะเอ่อ..

“แบมแบมอา เรารู้ว่าเพื่อนชอบพี่เขา แต่เพื่อนต้องยอมรับความจริงนะคะ อย่าหลอกตัวเองเลย ถึงตัวไปถามพี่คุณ เขาก็ต้องบอกว่าชอบยูคยอมชัวร์” ยองแจมองเพื่อนด้วยแววตาสงสารเห็นใจ ตบบ่าปุๆ

“มาพนันกันไหมล่ะ?” แบมแบมสวนขึ้น ยองแจยิ้มกริ่ม

“โอ๊ะ ด้ายยย เอาเป็นอะไรล่ะคะมาร์ค”

“คุณอยากได้อะไรล่ะ ผมว่าพี่คุณและยูคยอมไม่เป็นอะไรกันเกินพี่น้องแน่นอน!” แบมแบมกอดอก มั่นใจมาก

“ถ้าเขาเป็นอะไรกันจริงล่ะ คุณเสียพนันฉันแน่ๆ ค่ะที่รัก” ยองแจเองก็กอดอก เชิดหน้าสู้เหมือนกัน

“เอาความสัมพันธ์ของคนอื่นมาพนันกันแบบนี้มันเสียมารยาทนะ” มาร์คปรามทั้งคู่ แต่ยองแจกลับหันมาบอกมาร์คว่า

“ไม่เป็นไรหรอก เราจะรู้กันแค่สามคน เหยียบให้มิดแล้วกันนะแบม...ถ้าคุณแพ้ คุณต้องขอยัยแบมออกเดท” ยองแจชี้หน้าไอดอลตน

ยองแจอยากเป็นคนวงในโว้ย คบกันสักที คบกันไปเลย นี่เชียร์มากนะ

“เห้ย! ไรอ่ะ ฉันไม่เกี่ยวสักหน่อย” มาร์คโวยวายออกมาทันที แบมแบมยืนมึน ชี้ไปทางมาร์คจนนิ้วเกือบทิ่มหน้าหวาน

“ทำไมผมต้องขอยัยนี่ไปเดทด้วยอ่ะ ความฮอตผมก็ตกฮวบดิ”

“ถ้าคุณมั่นใจว่าชนะจะกลัวไปทำไมล่ะคะ ถ้าฉันแพ้คุณอยากได้อะไร คุณบอกมาเลย”

“คุณต้องช่วยแบมแบมจีบพี่คุณให้ติด”

“ได้เลยค่ะ สัญญา” ยองแจยื่นมือไปรอให้แบมแบมยื่นมือมาจับ

“คู่บ้า” มาร์คด่าใส่ทั้งคู่แล้วเดินหนีไปทำงานต่อ

 

 

 

 

“มาทำค่ายแล้วประทับใจมากเลยเนอะ” มาร์คเอ่ยกับยองแจขณะนั่งด้วยกันบนรถ แบมแบมหนีไปนั่งกับแจ็คสันที่เบาะข้างหน้าพวกเธอนี่เอง

“พูดเหมือนไม่เคยทำค่าย ทำมาไม่รู้กี่ค่ายแล้วนะจ๊ะ แต่มันก็น่าประทับใจจริงๆ นั่นแหละเนอะ”

ยองแจก็มีความสุขที่ได้มอบห้องสมุดและโต๊ะหนังสือสวยๆ ให้น้องๆ แถมหนังสือที่ขอรับบริจาคมาจากเพื่อนๆ ภายในมหาวิทยาลัยก็ได้มาใส่เต็มห้องสมุดเลยด้วย

“มีค่ายอื่นเราไปกันอีกไหม” มาร์คติดใจ ถึงจะลำบากหน่อยแต่ก็สนุกมาก

การทำอะไรเพื่อคนอื่นมันก็มีความสุขดีนะ

“เอาดิ โอ๊ะ..คู่นั้นเขาก้มคุยกันใกล้มากอ่ะแก” ยองแจตีขามาร์คแรงๆ อย่างตื่นเต้น มองไปทางที่นั่งของยูคยอมที่ตอนนี้มีคนนั่งเป็นเพื่อนคนใหม่ คนที่ย้ายจากรถอีกคันมานั่งคันนี้

“คงไม่ได้ยินรึเปล่า ในรถเสียงดังจะตายไป” มาร์คยังมองในแง่ดี

“เดี๋ยวนี้มิตรภาพระหว่างผู้ชายมันไม่มีแล้วแก มีแต่ความรักระหว่างผู้ชาย โหยฟิน!

ยองแจประสานมือแน่น ทำหน้าเคลิ้ม มาร์คถอนหายใจ หันไปมองนอกหน้าต่าง เหนื่อยใจกับความพร่ำเพ้อของยองแจ

แต่ถ้ายูคยอมและพี่คุณชอบกันจริง เขาจะไม่โดนแบมแบมบังคับไปสารภาพรักสินะ..มันอาจจะดีก็ได้มั้ง

“ยองแจครับ ช็อคโกแลตหน่อยไหม?” แจ็คสันเกาะที่นั่ง ชะโงกมาคุยด้วย ยองแจเอื้อมมือรับขนมจากอีกฝ่ายพร้อมยิ้มกว้างหวานๆ ให้คนหล่อชื่นใจ

“ขอบใจนะ”

“ไม่เป็นไร มีลูกอมด้วยนะ”

“กินนี่หมดแล้วจะขอนะคะ”

“ไอ้แจ็คนั่งดีๆ สิวะ ถ้าอยากคุยกันขนาดนั้นย้ายที่ไหมล่ะ?” เสียงแบมแบมดังมาเหมือนหงุดหงิด เจ้าตัวคงกำลังจะนอน

“เออ ก็ดีนะเว้ย แบมแบมครับ..” แจ็คสันยิ้มหวานให้มาร์ค สาวสวยส่ายหน้าทันที

“ขี้เกียจลุกค่ะ”

ไร้ซึ่งเยื่อใย

“โธ่” แจ็คสันเสียดายมากเลย แบมแบมใจร้ายอ่ะ หวังก็อยากจะคุยกับยองแจบ้างนะ

“มึงลุกซิ” แจ็คสันหันไปมองคนที่นั่งข้างตน ลุกจากที่นั่งไปยืนตรงทางเดิน แบมแบมลุกขึ้นจากที่นั่งเดินออกมา อ้าปากหาว ดันให้แจ็คสันขยับเข้าไปนั่งข้างหน้าต่างแทนที่ตน

ยองแจรู้ว่าตัวเองก็ต้องลุกแล้วล่ะ

“ยองแจจะทิ้งฉันอีกแล้วเหรอ” มาร์คจับแขนเพื่อนแน่น แบมแบมดึงยองแจออกมาแล้วดันให้ไปนั่งกับแจ็คสัน ส่วนตัวเองก็นั่งแทนยองแจ

“สวัสดีที่รัก”

มาร์คถอนหายใจเฮือก หลับตาลงหันไปทางหน้าต่างทันที ขี้เกียจสนใจแบมแบม

“ไม่คุยนะ จะนอน”

“แหมใจตรงกัน นี่ก็จะนอนเหมือนกันเลย” แบมแบมพูดแล้วก็เงียบไป

มาร์คนอนไปสักพักไม่ได้ยินเสียงแบมแบมก็หันมาดู จึงเห็นว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้วจริงๆ

ดี หลับๆ ไปเถอะ จะได้ไม่พูดมาก น่ารำคาญ

 

 

 

“แบมแบม..ถึงมหาลัยแล้วนะ..แบมแบม! ไม่ตื่นผมจูบนะเว้ย!

มาร์คสะดุ้งตื่น ยังงัวเงีย สายตาลางเลือนมองไม่ชัด

“แหม ต้องขู่เนาะถึงจะตื่น เรียกนานละ” แบมแบมยืดตัวขึ้น เท้าเอว รอให้มาร์คหายมึนแล้วลุกสักที

“อือ..” มาร์คยกมือลูบหน้า  ก่อนจะค่อยๆ ลุก มือจับเบาะที่นั่ง เซถลาไปหาแบมแบม

“อ่อยอีกละ ตื่นให้เต็มตาก่อน” แบมแบมเปิดเหม่งมาร์ค ตีหน้าผากเบาๆ มาร์คสับมือลงบนท้องแน่นๆ ของร่างตน มองค้อนแบมแบม

“ยองแจล่ะ”

“สะพายกระเป๋าลงไปนู่นแล้ว” แบมแบมชี้นิ้วหัวแม่มือไปทางด้านหลัง บอกให้รู้ว่าเพื่อนหนีลงจากรถกันหมดละ

“กลับด้วยกันรึเปล่า เดี๋ยวไปส่ง”

แบมแบมลงจากรถก่อน จับมือคนที่ดูง่วงงุนไม่หายให้ลงมาโดยปลอดภัยไม่หัวทิ่มพื้นเสียก่อน

“กลับกะยองแจ” มาร์คกระชับสายสะพายของกระเป๋าใบเล็ก มองหาเพื่อนของแบมแบม

“งั้นก็ไป อยู่นั่นน่ะ” แบมแบมชี้แล้วยกมือแตะหลังบางของร่างตนให้ออกเดินไปหาเพื่อนๆ ที่จับกลุ่มคุยกัน

“มายืนทำอะไรกันอ่ะ ไม่แยกย้ายกลับบ้านเหรอ? อ่าว แล้วไอ้มี่อ่ะ?” แบมแบมถามหาเพื่อน หวังให้ใครสักคนในกลุ่มตอบ

“ลงจากรถปั๊บ รุ่นพี่ก็ลากมันกลับปุ๊บ คงจะพาไปหาหมอมั้ง ได้ยินแว่วๆ”

แจบอมตอบให้ นั่งลงบนกระเป๋าเดินทางของคุณหนูจู ลากมาให้ก็ขอนั่งนิดหนึ่ง

“เราคุยกันว่าจะไปหาอะไรกินแถวนี้ก่อนกลับบ้านอ่ะ มึงไปด้วยกันป้ะ” แจ็คสันถามเพื่อนสนิท แบมแบมพยักหน้า

“เอาดิ จะกินอะไรกันล่ะ”

“ฉันไม่ไปได้ไหม..” มาร์คยกมือขอแยก ยองแจเดินมาเกี่ยวแขนคล้องเพื่อนหนีบไว้กับตัว

“ไปกินข้าวกันก่อนสิเดี๋ยวค่อยกลับ จะรีบกลับไปทำไม”

“อยากอาบน้ำ”

“ไปกินก่อน นะ ไปเป็นเพื่อนกัน ถ้าเราไม่ไป จินยองจะไปยังไงอ่ะ” ยองแจพยักพเยิดหน้าไปทางจินยองที่ยืนมองกระเป๋าตัวเองถูกแจบอมใช้เป็นเก้าอี้จำเป็น

“จินยองอยากไปกับพวกนี้เหรอ?” มาร์คหันไปถามจินยอง ร่างบางสะดุ้งนิดๆ มองหน้ามาร์ค

“คือ..เรา”

“โดนแจบอมบังคับ?” มาร์คลองเดา จินยองพยักหน้า มาร์คเลยดึงจินยองมายืนข้างๆ

“พวกนี้หิวก็ให้ไปกินกันสามคนเหอะ เรากลับกันเลยดีกว่า จินยองต้องรอลุงคนรถมารับใช่ไหม?”

“เอ่อ..ไม่หรอก แจบอมให้เราโทรบอกลุงว่าเพื่อนจะไปส่งที่บ้านแล้วน่ะ”

“นี่! ต่อไปหมอนี่สั่งอะไรก็อย่าทำตามมากนะรู้ไหม แจบอมไว้ใจได้ที่ไหน” มาร์คเท้าเอว สั่งเพื่อนเสียงเข้ม จินยองสะดุ้ง

“จริงเหรอ?!

“โอ๊ยไอ้แบม! มึงมาใส่ร้ายกูทำไมเนี่ยไอ้เพื่อนบ้า” แจบอมเงยหน้าจากโทรศัพท์มือถือที่เล่นเกมอยู่ มองมาร์คตาขวาง

“ตกลงเอาไง” แจ็คสันทรุดลงไปนั่งยอง เริ่มหิวแล้วนะ

“ไปมั้ยล่ะแบม” ยองแจสะกิดมาร์ค ร่างบางหน้ายู่

“เพิ่งตื่นแล้วก็หงุดหงิดไปทั่ว ทำลายบรรยากาศหมด” แบมแบมเปรยขึ้นเบาๆ ทั้งกลุ่มเงียบกริบมองแบมแบมเป็นตาเดียว มาร์คมองอีกฝ่ายด้วยหางตา

“เรื่องของฉัน!

“นานๆ ไปกับเพื่อนฝูงบ้างไม่ตายหรอกน่า”

“ขี้เกียจ”

“จะขี้เกียจอะไรนักหนา ขี้เกียจกินหรือไง งั้นไปนั่งเฉยๆ ก็ได้เดี๋ยวป้อน”

“มาร์ค!” มาร์คฟาดมือรัวๆ ลงบนไหล่กว้างของแบมแบม ร่างสูงหัวเราะร่วนพลางยกแขนปัดป้อง อารมณ์ดีมีความสุขที่ยั่วโมโหมาร์คได้อีกแล้ว

“นี่แยกไม่ออกเลยว่ากวนตีนหรือเสี่ยวใส่สาว” แจบอมหัวเราะ มาร์คนี่หยอดได้เป็นหยอดสินะ

หรือว่าไอ้แบมเพื่อนเขาจะขายออกก็คราวนี้ ไม่ธรรมดาเลยเว้ย

“ตัดสินใจให้เลยแล้วกัน ไปร้านสวีทตี้กันไหม? อยากกินพายไก่ที่ร้านนั้นว่ะ”

มาร์คและแบมแบมหยุดตบตีกันทันทีเมื่อได้ยินชื่อร้านขนมจากปากแจ็คสัน

“ไม่ไป!! / ไม่กินโว้ย!!

เพื่อนอีกสี่คนสะดุ้งเฮือกเมื่อทั้งคู่ตะโกนออกมาพร้อมกัน

“ทำไมล่ะ อร่อยดีนะคะ” จินยองก็เห็นด้วยว่าไปหาอะไรกินที่ร้านนั้นก็ดีนะ

“นั่นสิ เราไม่ได้กินขนมร้านนั้นมานานแล้วนะ” ยองแจติดใจเค้กบลูเบอร์รี่มากเลย

“ไม่ ไม่ไปเด็ดขาด ถ้าพวกเธอจะไปกินร้านนั้นก็ไป ฉันไม่เอาด้วยหรอก!

มาร์คเสียงดัง ยืนยันหนักแน่นว่าไม่ไปแน่นอน

ต่อให้อร่อยเป็นขนมเทวดา เขาก็กลืนไม่ลง!

“ฉันก็จะไม่ไปเหยียบร้านนั้นอีกแล้ว!” แบมแบมไม่ไปอีกแน่ ถ้าไม่ครบสามเดือนหลังจากสลับร่าง

ถ้าถึงเวลาแล้วเธอยังไม่กลับร่าง เธอจะไปเยือนถึงร้านพร้อมเผาร้านให้ด้วยเลย!

“อะไร มีเรื่องอะไรกับร้านนั้นหรือไง” แจ็คสันงง มาร์คมันเคยไปร้านสวีทตี้ด้วยเหรอ? มันไม่ชอบของหวานนี่นา ทำไมถึงออกอาการไม่ชอบร้านนั้นขนาดนี้ล่ะ

มาร์คหันไปมองหน้าแบมแบมทันที แบมแบมจับแขนเรียวของมาร์คไว้

“จะเรื่องอะไรก็ช่างเถอะ พวกแกไปกินกันสี่คนแล้วกัน ฉันจะไปส่งแบมแบมที่บ้านเอง แยกย้าย ไปละ บาย!” แบมแบมสะพายกระเป๋ากีฬาบนไหล่ หยิบกระเป๋ามาร์คมาถือแล้วจับแขนมาร์คให้เดินตาม

ทุกคนหันมองหน้ากันอย่างงุนงง

“ไอ้แบมมันไปกวนตีนเจ้าของร้านเขาจนมีคดีกันหรือเปล่าวะ?” แจบอมเอ่ยถามยองแจ หญิงสาวส่ายหน้า

“ก็ไม่นะ ไม่เคยรู้เลย”

“แต่จากท่าทางของทั้งสองคนนั้น แบมแบมและมาร์คคงต้องมีเรื่องอะไรกับทางร้านนั้นแน่ๆ เลยค่ะ เขาสองคนไปทำอะไรมา มาร์คไม่ใช่คนที่จะมีเรื่องกับคนอื่นได้ง่ายๆ เลยนะคะ และเขาก็คงไม่มีทางเดินเข้าร้านขนมหวานแบบนั้นด้วยตัวเขาเองแน่”

“เคยนะคะ เมื่อวันฮาโลวีนมาร์คไปร้านนั้นนะ ไปเอาขนมให้คุณแม่ เรายังได้กินขนมด้วยกันอยู่เลย แบมแบมก็ไป แต่วันนั้นทั้งคู่ก็แค่ทะเลาะกัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ”

ยองแจค้านจินยอง เล่าให้ทุกคนฟัง

“ไม่ต้องคิดให้ปวดหัวหรอก ในเมื่อสองคนนั้นไม่บอก เราเดากันเองก็ไม่มีทางรู้ความจริง ผมว่าเราไปหาอะไรกินกันเถอะ”

แจ็คสันตัดสินใจหยุดคุยเรื่องของมาร์คและแบมแบมเอาไว้ก่อน ทุกคนเลยว่าตามกัน

 

 

 

“นี่ / นาย”

มาร์คและแบมแบมเรียกอีกฝ่ายออกมาพร้อมกัน มาร์คทิ้งตัวกระแทกกับเบาะ แบมแบมปิดประตูรถดังจนไม่กลัวรถจะบุบสลาย

ทั้งคู่ต่างเงียบไปพักหนึ่ง จนแบมแบมเอ่ยขึ้นมาก่อน

“ถ้า..เรากลับร่างกันไม่ได้ตลอดชีวิตจะทำไงวะมาร์ค”

มันกลัวนะเว้ย ใจหายเลยอ้ะ..พอคิดขึ้นมาว่าเรามาอยู่ร่างคนอื่นมันก็รู้สึกไม่ค่อยดี นี่ก็ลืมๆ ไปพักหนึ่งเลยนะ พอโดนสะกิดจุดแล้วไอ้ความรู้สึกเฮงซวยแบบนี้ก็ผุดขึ้นมาอีก

“ทำใจ” มาร์คถอนหายใจ

“อ่าว นี่ปลงแล้วเหรอ ไม่กลัวเลยหรือไง?”

“กลัวแล้วไงล่ะ ใช่ว่าจะได้กลับร่างสักหน่อย”

“ทีเมื่อก่อนล่ะจะเป็นจะตาย ทำไมทำใจได้แล้วแบบนี้ล่ะ”

“คนเราต้องรู้จักอยู่กับปัจจุบันให้ดีสิ อย่าเพิ่งมาคิดวิธีกลับร่างเลย มาคิดดีกว่าว่าคุณกับผมจะใช้ชีวิตกันยังไงต่อไปไม่ให้ใครสงสัย เข้าค่ายคราวนี้คุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ เพื่อนคุณเขาทักเลยนะว่าคุณเหมือนผม อ่าไม่สิ จะพูดยังไงดีนะ”

มาร์คเริ่มงง  มีปัญหากับการแทนตัวของตัวเอง แบมแบมหน้านิ่ว

“พูดกันประมาณว่าเราดูเหมือนอีกคนไง ถ้ามองจากคนที่ไม่รู้ว่าเราสลับร่างกัน มันก็เหมือนเราสลับกันไปแล้วนั่นแหละ เพราะว่าพฤติกรรมเปลี่ยน”

“ฉลาดนี่” มาร์คประทับใจจังเลย แบมแบมหัวไวนะ

“แน่นอน เอ๊ะ! นี่จะหลอกด่ากันว่าโง่หรือเปล่า?” แบมแบมหันมาถลึงตาใส่ มาร์คยักไหล่

“ใครจะไปหลอกด่าคุณ ถ้าอยากด่าผมด่าตรงๆ เลย ไม่อ้อมไปอ้อมมาหรอก เดี๋ยวคุณไม่เข้าใจ”

“หนอย ปากดีเหลือเกินนะนาย” แบมแบมเงื้อมือจะตี มาร์คยกกระเป๋ากัน

“คุณตีตัวเองได้ลงคอก็เอาสิ!

“ชิท!” แบมแบมหน้ามุ่ย

“ออกรถสักทีสิ นั่งในรถนานเดี๋ยวคนอื่นเขาก็สงสัยหรอกว่าทำอะไรกันหรือเปล่า”

“อี๊! ลามก ไม่มีใครคิดอะไรพรรค์นั้นหรอก” แบมแบมเบ้ปากใส่

“ผมพูดตอนไหนว่าคือเรื่องลามก คนที่พูดว่าลามกก่อนคือคุณต่างหาก ยัยผู้หญิงหื่นกาม”

“แรงที่สุด นายก็ผู้ชายปากหมาจอมกวนประสาทเหมือนกันแหละ!

“เออๆ รู้แล้ว ขับรถออกไปสักที อยากกลับบ้าน”

“เร่งจัง เออเรื่องสอนกีตาร์น่ะ ค่ำๆ จะไปหาที่บ้านนะ ขอกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

“ไม่เอา ขอพักก่อนไม่ได้หรือไง พรุ่งนี้เถอะ” มาร์คไม่มีอารมณ์จะเรียนอะไรตอนนี้

“งานด่วนนะเว้ย ฉันจะไปเอาเพลงที่นายด้วยไง จะได้มาแต่งต่อให้เสร็จ”

“แค่มาเอาอย่างเดียวไม่ได้เหรอ?”

“เออๆ ไปเอาอย่างเดียวก็ได้”

“คุณ..

“อะไร มีอะไรว่ามา” แบมแบมรู้ว่ามาร์คหันมามองตนอยู่ แต่เพราะขับรถอยู่เลยขี้เกียจหันไปมอง

“คุณรู้สึกแปลกๆ ไหมเวลามองตัวเอง เวลาผมมองคุณ..อย่างตอนนี้น่ะ ผมรู้สึกเหมือนมองคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน”

คำพูดของมาร์คทำให้เกิดความเงียบภายในรถขึ้นชั่วขณะ

“มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว ถึงร่างเราแต่คนข้างในไม่ใช่เรา คนเรามันไม่เคยมีใครเห็นตัวเองมุมอื่นนอกจากตอนส่องกระจกมาก่อน เราได้เห็นตัวของเราด้วยสายตาตัวเอง จะให้มองสักกี่ร้อยครั้งก็ไม่ชินหรอกมาร์ค”

มาร์คมองคนที่พูดนิ่งๆ อย่างประหลาดใจ แบมแบมมีมุมสุขุมด้วยเรอะ!

“มันอาจจะดีก็ได้ที่เราสลับกันเอง”

“ทำไมนายคิดแบบนั้นล่ะ”

“ถ้าได้สลับกับคนที่ไม่รู้จักคงแย่กว่านี้ และคุณกับผมก็ยอมรับเรื่องนี้ได้ไวมากด้วย..

“คงเพราะลึกๆ นายกับฉันไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร มันก็เลยพอจะช่วยเหลือกันได้บ้าง”

“คุณก็ดูเหมาะจะเป็นผู้ชายดีนะ”

“อยากโดนต่อยรึไง” มาร์คอมยิ้ม นั่นไงล่ะ เพิ่งพูดไปไม่ทันขาดคำ

“คุณดูรับอะไรได้ง่ายดีนะ เป็นผู้ชายได้แนบเนียนดี”

“อย่าพูดแบบนั้นสิ ขนลุกว่ะ นายเองก็เป็นผู้หญิงได้เนียนเหมือนกัน จนบางทีก็สะดิ้งเกินไปด้วย”

พี่แบมแบมเวอร์ชั่นมุ้งมิ้ง เห็นหมอนี่แต่งตัวสวยไปเรียนทีไร พี่แบมนี่ขนลุกไปหมดเลย

“สะดิ้ง?”

“สาวมาก”

“นิสัยเรามันเข้ากับร่างพอดีน่ะสิ” มาร์คเป็นคนนิ่งๆ อยู่แล้ว พอมาอยู่ร่างแบมแบมเลยดูเรียบร้อย แบมแบมก็เป็นคนไม่อยู่นิ่ง ก็เลยทำให้ร่างเขากลายเป็นผู้ชายห้าวๆ แมนๆ แปลกตาไปด้วย

 “ไปกินข้าวก่อนไหม”

“ขี้เกียจ อยากนอน”

“นอนบนรถมายังไม่เต็มอิ่มอีก?”

“อือ ยังง่วงๆ อยู่เลย ถ้าจะไปกินจริงๆ ต้องกินร้านที่ผมเลือกนะ” มาร์คพูดพลางกดเปิดเพลงในรถเบาๆ เลือกแบบอะคูสติกที่ฟังสบายๆ แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอเลย จึงเลือกเพลงป๊อปที่พอฟังได้แทน

“อยากกินอะไรล่ะ”

“คนรู้จักของคุณแม่ผมเป็นเชฟชื่อดัง ทำงานอยู่ที่โรงแรมในเครือของ TB อ่ะ  เขาทำอาหารอร่อยมากเลย”

“ไม่รู้จักทั้งไอ้ TB และเชฟชื่อดังด้วย ติดหรูจัง กินอย่างอื่นไม่ได้รึไง ทำไมนายต้องทำตัวไฮโซด้วย เป็นแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้เลยป้ะเนี่ย ว่าแต่โรงแรมนั่นมันไปไงอ่ะ”

มาร์คหลุดหัวเราะคนที่บ่นเป็นหมีกินผึ้งแต่สุดท้ายถามหาทางไปโรงแรมซะงั้น

แบมแบมเป็นพวกใจดีแต่ปากเสียเหรอ

“เดี๋ยวผมบอกทางให้”

“ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว จะนั่งเฉยๆ ได้ไง ทำตัวเป็นประโยชน์บ้าง”

“ถ้าคุณเป็นผู้ชายจริงๆ แล้วปากแบบนี้นะ ชาตินี้คงหาเมียไม่ได้ชัวร์” มาร์คเหน็บ

“ช่างดิ” แต่แบมแบมไม่สะทกสะท้านกับคำเหน็บ ชินแล้ว โดนคุณนายบ่นนู่นนี่มาตลอดชีวิตแล้วอ่ะ

มาร์คตัดสินใจไม่ต่อล้อต่อเถียงด้วย

 

70%

 

 

มาร์คพาแบมแบมมาร้านอาหารฝรั่งเศสเก่าแก่ในโรงแรมหรู มือเรียวคล้องแขนแบมแบมเอาไว้เพราะอีกฝ่ายจะเดินหนีตลอดเลย

“คุณเดินดีๆ ได้ไหม แค่มากินข้าวจะอะไรนักหนาเนี่ย!

“ไปกินร้านข้างทางไม่ได้รึไงล่ะ”

“คุณอย่ามาทำตัวมีปัญหาได้ไหม!” มาร์คกระซิบด่าแถมหยิกที่เอวให้ด้วยจนแบมแบมร้องโอ๊ย  ร่างสูงยกมือยอมแพ้แล้วยอมให้มาร์คลากไป

“อุ๊ย..คุณต้วนเขาพาใครมาทานข้าวอ่ะแก โคตรน่ารักเลย!

พนักงานของร้านซุบซิบกัน คุ้นหน้าคุ้นตาลูกชายบ้านต้วน เพราะครอบครัวต้วนมาทานอาหารที่นี่บ่อยมากจนกลายเป็นลูกค้าประจำ

“แฟนเหรอ? หูย สมกันมากอ่ะ แต่เจ็บจี๊ดเลย”

“อิจฉา?”

“เออสิ งื้อ ได้ยินข่าวมาตลอดว่าคุณต้วนเขาไม่สนใจผู้หญิง อุตส่าห์เดาว่าน่าจะเป็นเกย์ หลงสบายใจว่าผู้ชายดีๆ จะมีให้เชยชมไปเรื่อยๆ สุดท้ายมีเจ้าของจนได้”

“ทำใจและไปทำงานเถอะน่า”

 

 

“ที่นี่มันไม่หรูไปเหรอ” แบมแบมบ่นพึมพำกับมาร์ค

ชายหนุ่มในร่างหญิงสาวไม่สนใจแบมแบม เดินตามพนักงานไปยังโต๊ะว่าง เลื่อนเก้าอี้นั่งเองเพราะรู้ว่าแบมแบมไม่มีทางบริการเขาแน่ๆ ถึงเพศสภาพตอนนี้แบมแบมควรจะเป็นฝ่ายดูแลเขาก็เถอะ

“ไม่หรอกน่า คุณรีบนั่งลงได้ไหม ยืนมองนู่นมองนี่อยู่นั่นแหละ บ้านคุณก็ออกจะรวย ไม่เคยมากินที่แบบนี้เหรอ?”

“ไม่อ่ะ แม่กับยัยบี้เขาก็กินร้านแบบนี้กันนะ แต่ฉันไม่ชอบอ้ะ จะกินแล้วต้องเกร็งมันจะไปอร่อยอะไร แม่ด่าฉันตลอดแหละว่าไม่หัดไว้บ้าง แต่ฉันไม่คิดจะอยู่ในสังคมระดับไฮโซของแม่อยู่แล้ว”

แบมแบมนั่งลงตรงข้ามมาร์ค

“แม่คุณคงปวดหัวมากเนอะ”

“คงงั้นแหละมั้ง แต่แม่ยังมีลูกสาวที่ได้ดั่งใจอย่างยัยบี้อยู่อีกคน ฉันจะทำอะไรแม่คงขี้เกียจจะห้ามแล้วแหละ”

“คุณจะกินอะไร”

“แล้วแต่เหอะ อยากกินอะไรก็สั่ง เอาที่อร่อยน่ะ สั่งเผื่อด้วย” แบมแบมหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่น มาร์คเลยต้องเปิดเมนูสั่งอาหารกับพนักงานเอง

แบมแบมกินอะไรก็ได้ แต่ที่เธอสนใจคือของหวานต่างหาก

“ของหวานที่นี่อร่อยไหมอ่ะ”

“ไม่รู้สิ ไม่เคยกิน” มาร์คตอบอย่างขอไปที แบมแบมเลยหันไปยิ้มให้พนักงานสาว

“ของหวานที่นี่มีให้เลือกเยอะไหมครับ”

“เอ่อก็..เยอะค่ะ” หญิงสาวอึ้งไปเมื่อโดนรอยยิ้มของหนุ่มหล่อไม่ทันตั้งตัว ลืมสงสัยไปเลยว่าคุณต้วนที่ไม่ชอบของหวานถามหาของหวานทำไม 

ที่นี่ไม่มีระบบเมมเบอร์อะไร แต่ถ้าเป็นลูกค้าที่มาทานบ่อยๆ จนจำหน้ากันได้ ก็จะเสิร์ฟเมนูพิเศษจากเชฟให้

“มาร์คคะ ทาน first course กับ main course ก่อนสิคะ” มาร์คปรามด้วยสายตาและน้ำเสียงให้แบมแบมหยุดยิ้มหวานให้สาวเดี๋ยวนี้

“คุณต้วนอยากจะรับอะไรเป็นพิเศษไหมคะ”

“ผมอยากกินช็อกโกแลตครับ”

“ค่ะ จะให้เชฟทำเมนูเกี่ยวกับช็อกโกแลตมาให้นะคะ” หญิงสาวยิ้มเขิน รับเมนูแล้วเดินจากไป แบมแบมอมยิ้ม ก่อนจะหันมองคนตรงหน้าที่จ้องเขาเขม็ง

“มองทำไม”

“นี่ตกลงคุณเป็นทอมเหรอ?”

“บ้า! พูดอะไรของนาย”

“ไม่ใช่ทอม ทำไมมาเป็นอย่างตอนนี้แล้วถึงขี้หลีนักล่ะ” มาร์คระมัดระวังคำพูด แต่แบมแบมเข้าใจ

“ฮอร์โมนชายพลุ่งพล่านมั้ง”

“ไร้เหตุผลสิ้นดี”

“ฮะฮะฮะ นายน่าจะดีใจนะที่ตัวนายฮอต ยิ้มนิดยิ้มหน่อยสาวก็หลงแล้ว”

“อย่าให้มันมากเกินไปนักนะ”

“ครับแม่”

“อย่ามาประชดด้วย!” มาร์คเอื้อมมือจะตี แต่แบมแบมเอนหนี

“ว้ายๆ แขนสั้น”

“มาร์ค!” มาร์คร้องชื่อตัวเองอย่างหงุดหงิด แบมแบมเห็นใบหน้าหวานของตัวเองบึ้งตึงแล้วก็หัวเราะร่วน

“แกล้งนายนี่ตลกดีอ่ะ” มาร์คกอดอกไม่คุยด้วย ยิ่งคุยยิ่งอารมณ์เสีย แบมแบมเลิกแกล้งแล้วเข้าโลกออนไลน์ ไปแชทกับเพื่อน

เมื่ออาหารเรียกน้ำย่อยมาเสิร์ฟ แบมแบมก็บ่นทันที

“คำติ๊ดนึง จะอิ่มมั้ยเนี่ย”

“มีเมนคอร์สอีก กินๆ ไปเถอะน่า” มาร์คจับส้อมจับมีดเตรียมกินแล้ว แต่ต้องหยุดเมื่อแบมแบมร้องห้าม

“อย่าเพิ่งกิน ขอถ่ายรูปไปลงอินสตาแกรมก่อน”

“โอ๊ย ไร้สาระ” มาร์คไม่สน จะกิน แต่แบมแบมรีบเอื้อมมือไปจับมือมาร์คไว้

“แป๊บนึงน่า อาหารมันสวยดี รูปเดียว”

“เออๆ ก็ได้ คุณก็ถ่ายเร็วๆ แล้วกัน” มาร์คยอมให้แบมแบมถ่าย ไม่อย่างนั้นไม่ได้กินสักที

 

 

 

“อร่อยมากเลยนะ” แบมแบมเอ่ยอย่างมีความสุขหลังออกจากร้านอาหารมาแล้ว มาร์คเบ้ปากใส่คนที่บอกว่าจะไม่กิน แต่พอกินคำแรกแล้วดันกินเยอะกว่าเขาอีก

“ของหวานก็สุดยอดมาก ฉันจะมากินอีก”

“ก็ดี”

“นายต้องมาเป็นเพื่อนฉันนะ”

“ไม่เอาแล้ว” มาร์คเบื่อ กินข้าวกับแบมแบมนี่เหนื่อย กว่าจะกินได้แต่ละอย่างต้องรอแม่คุณถ่ายรูปก่อน ยัยเด็กติดโซเชียล!

“อ๊ะ จริงสิ ยังไม่ได้โพสเลย ต้องโพสก่อน” แบมแบมหยิบโทรศัพท์ออกมาแต่งรูปแล้วโพสลงอินสตาแกรมพร้อมแคปชั่นที่ทำให้มาร์คอยากจะบ้าตาย

 

mark_tuan : Sweet! ระหว่างขนมกับ @bambam1a อะไรหวานกว่ากัน

 

“โอ๊ยๆ แค่สองนาทีคนไลค์กับคนเม้นเพียบ เด็กในมหาลัยเราทั้งนั้นเลย เอ๊ะ มีคนที่ฉันไม่รู้จักด้วยอ่ะ” แบมแบมร่าเริงมากกับผลตอบรับที่ได้

มาร์คอยากจะทุบแบมแบมซะจริงๆ เลย แต่ไม่ได้ เขาต้องแก้ข่าว ร่างบางหยิบโทรศัพท์มือถือมาเข้าอินสตาแกรม

bambam1a : ไม่รู้ ไม่ใช่ขนม แต่อร่อยดีนะ

mark_tuan : ที่ว่าอร่อยนี่ผมหรือ main course?? @bambam1a

bambam1a : main course!!! @mark_tuan

mark_tuan : I love u so..LOL

jbmtjr.jsyjbbyk : มาดูอะไรนี่!! @jacksonwangjy @pepi_jr @yu_gyeom #imjaebum บอกว่าอยากกลับบ้านไปนอน แต่แอบมากินกันเอง เอ๊ย กินกันสองคนล่ะ แง! เค้าบอกรักกันด้วยค่า!!

jacksonwangjyไม่ธรรมดา คบก็บอกคบสิวะ @mark_tuan

mark_tuan : @jacksonwangjy มึงอย่าพูดงั้น เดี๋ยวแบมแบมเค้าตีกู ยิ่งขี้โมโหอยู่ด้วย @ jbmtjr.jsyjbbyk โอ๋ๆ อย่างอนนะจ๊ะ

yu_gyeom : เอาใหญ่เลยนะมึงไอ้แบม @bambam1a แอบไปกินกับเดือนทันตะซะด้วย #มาร์คต้วนอร่อยมั้ย #เอ๊ย #ขนมอร่อยมั้ย #แจกการ์ดเมื่อไรอย่าลืมกู @jacksonwangjy @jbmtjr.jsyjbbyk @pepi_jr รู้อะไรกันบ้าง บอกหน่อยซิ เหมือนพลาดอะไรไปเลยว่ะ

pepi_jr : แจบอมฝากมาบอกว่าอิจฉามากๆ เลยค่ะ แต่ร้านนี้อร่อยนะ จูไปกินกับคุณแม่บ่อยๆ ขนมนี่มาร์คกินเหรอ? ทำไมจานอยู่ฝั่งมาร์ค หรือว่าเอาจานไว้ใกล้ตัวจะได้ป้อนคุณแบมสะดวกๆ?

jbmtjr.jsyjbbyk : ฉันรักเธอ! @pepi_jr ฝากจูบอกเงิงชิคด้วยว่าให้มันกลับมาเปิด IG ใหม่สักที นิสัยเสียมาก บอกว่าจะเลิกเล่นเพื่อตั้งใจเรียน เราเห็นมันตีมอนเก็บเวลทั้งคืนสะโหลสะเหลมาเรียน จัดการมันค่ะจู!

jbmtjr.jsyjbbyk : คุณเพื่อนไปรักษานิ้วก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวจะต้มเผือกไว้รอ @yu_gyeom

jbmtjr.jsyjbbyk : @mark_tuan ไม่ต้องโอ๋เราหรอกค่ะ ไปโอ๋แบมแบมเถอะ

jacksonwangjy : ในที่สุดเราสองคนก็จะได้เป็นคนวงในกันแล้วนะครับยองแจ #ดีใจหนักมาก @jbmtjr.jsyjbbyk

jbmtjr.jsyjbbyk : มาฉลองกันเถอะค่ะ @ jacksonwangjy

bambam1a : ไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะ เราแค่อยากมากินร้านนี้เท่านั้นเอง ฮือออ ได้มาร์คเป็นแฟนเราขึ้นคานดีกว่า @jbmtjr.jsyjbbyk @jacksonwangjy @pepi_jr @yu_gyeom นายก็ออกมาแก้ข่าวหน่อยเซ่! @mark_tuan

mark_tuan : แบมแค่อยากกินอาหารฝรั่งเศสเฉยๆ ผมเลยพาไป ._. แต่ขนมอร่อยมากจริงๆ นะ อยากกินอีก ครั้งหน้ามากินกันอีกนะ @bambam1a อ้อ อย่าตีผมเลย ผมยอมแล้ว ฮึก..

bambam1a : @mark_tuan ให้แก้ข่าวไม่ใช่ใส่ไฟ! จะร้องไห้ทำซากอะไร

mark_tuan : เรากลัว @bambam1a เค้าอยากให้เข้าใจยังไงพวกนายก็พยายามเข้าใจไปนะ @jbmtjr.jsyjbbyk @jacksonwangjy @pepi_jr @yu_gyeom #imjaebum OK? พานางกลับบ้านก่อนเดี๋ยวโดนขบหัว LOL

 

แบมแบมหัวเราะขำเมื่อเห็นมาร์คใกล้จะฟาดงวงฟาดงาเต็มที  รีบเก็บโทรศัพท์แล้วขับรถสักทีไม่อย่างนั้นโดนมาร์คทุบตายคารถแน่ๆ

 

 

 

มาร์คตื่นแต่เช้าในวันหยุดเพื่อมาช่วยทำงานบ้าน ความจริงมาร์คเองก็ทำงานบ้านไม่เป็น แต่จะให้อยู่บ้านแบมแบมเฉยๆ โดยไม่ทำอะไรเขาก็ทำไม่ได้ เลยต้องหัดทำบ้าง

ร่างบางรวบผมมัดสูงแล้วจับม้วนเป็นก้อนกลมกลางศีรษะ มัดด้วยยางรัดผมเส้นใหญ่อีกเส้นให้ผมไม่หลุด สวมเสื้อยืดลายการ์ตูนสีเทาและกางเกงขาสั้นเลยเข่าสีขาว มองความเรียบร้อยของตัวเองจนพอใจก่อนเดินลงไปข้างล่าง

“อ่า..วันนี้อาหารเช้าก็น่ากินอีกแล้ว ผีแม่บ้านเข้าสิงลูกสาวแม่หรือเปล่าน้า” คุณนายภูวกุลหยอกลูกสาวคนโต ร่างระหงอยู่ในชุดวอร์มสีฟ้าสำหรับออกกำลังกาย เธอเพิ่งกลับจากไปวิ่งที่สวนมา

มาร์คได้รู้เพิ่มอย่างหนึ่งว่า ที่แม่ของแบมแบมยังดูสวยและหุ่นดีเหมือนเพิ่งจะอายุสามสิบก็เพราะชอบออกกำลังกายมาก ทั้งวิ่ง ฟิตเนส ขี่จักรยาน และโยคะ เบบี้ก็พลอยติดสอยห้อยตามแม่ไปด้วย

มาร์คแอบจับเอวย้วยๆ ของแบมแบมแล้วถอนหายใจ ว่างเมื่อไรต้องขอไปออกกำลังกายกับแม่แบมแบมสักหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้นคงได้มีแต่เซลลูไลท์เต็มตัวแน่ๆ ตัวแบมแบมถึงจะดูเล็กบางแต่นุ่มยวบยาบไปหมดเพราะไขมัน ดูจากนิสัยแบมแบม มาร์คก็พอเดาได้ว่าอีกฝ่ายต้องเป็นพวกขี้เกียจออกกำลังกายทั้งที่ชอบกินมากแท้ๆ ไม่ทำตัวให้สมดุลกันเลย

“ไม่ดีหรือคะแม่” มาร์คเลื่อนโถน้ำผึ้งใบเล็กไปให้แม่ของแบมแบม คุณนายดึงจานใบสวยที่มีโอ๊ตผสมโยเกิร์ตอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยสตรอเบอร์รี่สดและกล้วยหอม โรยหน้าด้วยอัลมอนด์เข้าหาตัว

บ้านนี้กินข้าวโอ๊ตกันเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้แบมแบมขยันประยุกต์สูตรทำให้ข้าวโอ๊ตใส่นมเลี่ยนๆ กลายเป็นข้าวโอ๊ตแสนอร่อยได้ แถมเมนูไม่ซ้ำกันเลยด้วย แม่ปลื้มใจจัง

“ดีสิจ๊ะ อ้อ ว่างๆ ทำคุกกี้ข้าวโอ๊ตลูกเกดให้แม่กินบ้างสิ เมื่อวานแม่ไปกินกับเพื่อนที่ร้านขนมแถวฟิตเนสมา อร่อยมากเลย” คุณนายรู้สึกมีความสุขมากเวลาได้คุยเรื่องผู้หญิงๆ อย่างเรื่องทำขนมแบบนี้กับลูกสาวที่เธอทำใจว่าเป็นลูกชายมานานแสนนาน

ไม่รู้ว่าแบมแบมไปเรียนเรื่องงานครัวมาจากไหน ทำอาหารอร่อยเชียว ทั้งที่เมื่อเดือนก่อนแม่แค่ใช้ทอดไข่ยังทำไหม้ อย่าถามถึงอาหารที่ทำได้ ต้มได้แต่รามยอนกินกันตายเวลาไม่มีใครอยู่บ้าน ได้แค่นั้นล่ะ

แต่ตอนนี้แบมแบมมีพัฒนาการขึ้นมากจนแม่อยากจะส่งไปเรียนที่โรงเรียนสอนทำอาหารเผื่อจะหันมาเอาดีด้านนี้บ้าง แบมแบมไม่รู้หรอกว่าแม่ดีใจมากแค่ไหนที่แบมแบมเข้าใจคำว่าเสน่ห์ปลายจวักที่แม่พร่ำสอนมาตั้งแต่น้อย 

ฮึกคุณแม่น้ำตาจะไหลเลยนะคะกันต์พิมุกต์

“จะลองดูนะคะ” มาร์คพูดเหมือนแบ่งรับแบ่งสู้ทั้งที่การทำคุกกี้นั้นง่ายมาก

เขาไม่ได้ชอบทำอาหารหรอก แต่เพราะม๊าเขาทำอาหารอร่อยมาก เจ้เกรซก็ชอบเรียนทำอาหาร แถมหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านขนมทั้งที่ยังเรียนกันอยู่ ทั้งสองคนเลยบังคับให้เขาและโจอี้ทำด้วย โดยอ้างเหตุผลว่า ผู้ชายทำอาหารเป็นคือผู้ชายอบอุ่น สาวๆ อยากได้ไปเป็นพ่อของลูก โจอี้ตั้งใจเรียนดีนะ ท่าทางจะชอบด้วย  แต่เขาน่ะเรียนไปงั้น หน้าที่ทำอาหารให้ลูกและสามีกินเป็นของผู้หญิงต่างหาก ผู้ชายที่ทำอาหารคือคนที่อยากเป็นเชฟต่างหากเล่า

ที่เขาทำให้แม่กับเบบี้กิน มันเป็นเพราะเขาอยากตอบแทนทั้งคู่บ้าง รู้ว่าร่างนี้เป็นของแบมแบม ไม่ต้องเกรงใจก็ได้ แต่เขาก็อยากทำอะไรบ้าง ไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆ

“อ้อ เรื่องที่แม่ไหว้วานน่ะ ลองไปคุยหรือยังจ๊ะ”

“แบมยังไม่ได้คุยเลยค่ะ ขอโทษนะคะแม่” มาร์คยิ้มกลบเกลื่อนให้แม่ เขาลืมเรื่องที่คุณนายไหว้วานแล้วด้วยซ้ำ

แม่ให้เขาไปชวนแบมแบม (ซึ่งคือตัวเขานั่นล่ะ) มาขึ้นปกฉบับพิเศษให้หน่อย เห็นว่าจะถ่ายร่วมกับหนุ่มฮอตที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ อีกสี่ห้าคน

แม่ของแบมแบมเป็นเจ้าของนิตยาสารแฟชั่นชื่อดังของประเทศ ควบตำแหน่งบรรณาธิการบริหารด้วย นิตยสารเล่มนี้เขาเห็นม๊าซื้อทุกรายปักษ์เลย เพราะเชี่ยวชาญเรื่องแฟชั่นนี่เอง แม่ของแบมแบมถึงดูสวยเฉี่ยวแข่งกับลูกตลอดเวลา น้องสาวแบมแบมก็สวย

“บอกเพื่อนสิว่าแม่แถมหน้าบทสัมภาษณ์แบบพิเศษให้เลยสองหน้าเต็มๆ ค่าตัวเท่าไหร่ก็ได้แม่ไม่เกี่ยง แม่อยากได้เพื่อนหนูมาขึ้นปกจริงๆ นะลูก”

คุณนายทำสีหน้าจริงจัง มาร์คยิ้มแหย

“วันนี้มาร์คจะมาเรียนกีต้าร์กับหนู ไว้หนูจะถามให้แล้วกันนะคะ”

“อุ๊ยตาย..เดี๋ยวนี้รับสอนพิเศษหนุ่มๆ แล้วหรือจ๊ะ ฮุฮุ” คุณแม่ยกมือปิดปากหัวเราะท่าทางไม่น่าไว้วางใจ มาร์คตัดสินใจก้มหน้ากินอาหารเช้าไม่คุยต่อ เดี๋ยวแม่ก็เข้าเรื่องจับคู่เขากับแบมแบมอีก

“พี่แบมแบมขา” เบบี้เดินมากอดพี่สาวแล้วหอมแก้มอรุณสวัสดิ์

“มีอะไรเหรอ” มาร์คเงยหน้า ยกมือลูบหัวเบบี้ สาวน้อยยิ้มกว้าง

“เปล่า แค่อยากเรียกเฉยๆ รู้สึกมีความสุขอ่ะ”

“มีแฟน?” คุณแม่ลองเดา

“มีที่ไหนล่ะคะ บี้ยังไม่คิดเรื่องนี้หรอกค่ะ แม่อยากมีลูกเขยก็บอกพี่แบมสิ” เบบี้หัวเราะคิกคัก ก่อนเอื้อมมือไปตีมือกับแม่ มาร์คส่ายหน้าน้อยๆ ไม่โวยวาย ยิ่งโวยยิ่งโดนแซว

“วันนี้บี้ไปเรียนพิเศษหรือเปล่า”

“เรียนค่ะ ทำไมเหรอ” เบบี้ตอบรับพี่สาวแล้วร้องว้าวเบาๆ กับอาหารเช้า

“เปล่า พี่ว่าจะให้บี้ช่วยยกหมอนไปตากหน่อยน่ะสิ”

“อ่าว ไม่ให้แม่บ้านทำล่ะจ๊ะ”

“ป้าเขาลาน่ะค่ะแม่ บอกว่าลูกไม่สบาย วันนี้เข้ามาทำบ้านให้ไม่ได้ หนูเลยให้เขาลาหยุด หนูเห็นว่าวันนี้แดดมันแรงดีเลยว่าจะทำงานบ้านสักหน่อย ช่วงนี้อากาศแปรปรวน ทั้งฝนทั้งแดดสลับกันไปหมด เอาแน่เอานอนไม่ได้ ถ้าไม่ทำวันนี้เผื่อพรุ่งนี้ฝนตกก็อดตากกันพอดีค่ะ”

มาร์คตอบแม่แบมแบมด้วยท่าทางปกติ ที่บ้านนี้มีแม่บ้านแบบไปกลับมาทำงานให้ทุกวัน ทำในส่วนของงานบ้านเท่านั้น เรื่องอาหารการกินแม่ลูกบ้านนี้จัดการเอง เพราะคุณแม่ชอบทำอาหารทานเองทั้งอาหารคลีนและอาหารไทย

“พี่แบมไม่เคยจับงานบ้านเลยนะ ขนาดวันหยุดยาวแม่บ้านลากลับต่างจังหวัด พี่ยังไม่กระดิกตัวเอาซองขนมไปทิ้งถังขยะเลย” เบบี้แปลกใจ ตกใจด้วยอ่ะที่พี่สาวเป็นแม่บ้านแม่เรือนกับเขาด้วย

“พี่แค่อยากทำเท่านั้นเองน่า”

“แบมเปลี่ยนไปเยอะนะลูก แต่แบบนี้ก็ดีนะ” คุณนายยิ้มชื่นใจที่ลูกสาวเรียบร้อยขึ้นมาก มาร์คยิ้มรับ ไม่พูดอะไร คุณนายเลยหันไปพูดคุยกับลูกสาวคนเล็กต่อ

 

 

 

“ทำไมมาไวจังเลย” มาร์คเดินออกมาเปิดประตูรั้วให้แบมแบมเข้ามาในบ้าน

“ว่างๆ ไม่รู้จะทำอะไรน่ะ นี่นายทำอะไรอยู่” แบมแบมมองสภาพร่างตัวเองที่หัวยุ่งหน้ามัน

“ทำงานบ้านอ่ะ แม่บ้านลา”

“โอ้ แม่ฉันไม่ตกใจตายเลยรึไง”

“คุณก็พูดเวอร์” มาร์คเดินนำเข้าไปในบ้าน แบมแบมเดินไปที่ครัวก่อนเลย

“แม่ไปไหนอ่ะ”

“ไปธุระข้างนอกน่ะ เรื่องงาน เออ แม่ให้ถามคุณว่าจะถ่ายแบบไหม ฉบับพิเศษถ่ายรวมกับหนุ่มที่สาวๆ กรี๊ดกันอ่ะ เหมือนจะมีดาราด้วย”

“ไม่อ่ะขี้เกียจ นายเองก็คงไม่อยากให้หน้าตัวเองไปโผล่บนปกนิตยสารใช่ไหมล่ะ ปฏิเสธไปเหอะ”

แบมแบมไม่ใส่ใจ งานของแม่มาเกี่ยวไรกับเขาล่ะ ลูกท่านหลานเธอในวงการไฮโซมีอีกเยอะแยะ

“อือ ปฏิเสธนะ แล้วนั่นคุณจะทำอะไร?”

แบมแบมเงยหน้าจากโหลขนมบนเคาน์เตอร์ทำอาหารขึ้นมองหน้ามาร์ค

“กินดิ”

“ใครอนุญาต”

“อนุญาตตัวเอง”

“นั่นผมทำให้แม่ แม่อยากกิน”

“หือ ทำเองจริงดิ?” แบมแบมเคี้ยวคุกกี้แล้วก้มมองที่เหลือในโหลอย่างประหลาดใจ

“อร่อยมากอ่ะ”

“ขอบคุณ สอนข้างล่างนะ เดี๋ยวจะไปเอากีต้าร์ลงมา” มาร์คปล่อยแบมแบมกินไปก่อนแล้วขึ้นห้องไปเอากีต้าร์

 

 

 

“เคยจับกีต้าร์มาก่อนไหม?” แบมแบมนั่งกับพื้นเกากีต้าร์เล่นเบาๆ มาร์คนั่งคุกเข่าบนเบาะรองนั่ง ส่ายหน้า

“เฮ่อออ” งานยากล่ะสิทีนี้

“ฉันอธิบายคร่าวๆ นะ นายเริ่มจำคอร์ดก่อนแล้วกัน ..คอร์ดมันจะแบ่งเป็น major chord กับ minor chord เมเจอร์จะมีทั้งหมด 5 คอร์ด คือ C D E G A และไมเนอร์อีก 3 คอร์ด คือ Dm Em Am การจับคอร์ดต้องนั่งในท่าที่ถนัดก่อน ใช้มือกำหลวมๆ ที่คอกีตาร์ไว้แบบนี้ จะใช้นิ้วโป้งประคองด้านหลังคอกีต้าร์ไว้เพื่อให้กระชับมั่นคงและช่วยให้มีแรงกดสายมากขึ้น การจับสายจะต้องโก่งนิ้วที่จับสายอยู่ พยายามให้ปลายนิ้วที่กดสายตั้งฉากกับฟิงเกอร์บอร์ดมากที่สุด เพราะถ้านิ้วราบไปกับคอกีต้าร์จะทำให้โดนสายอื่นทำให้เสียงบอด ส่วนตำแหน่งการกดให้กดลงในช่องกลางระหว่างเฟร็ตหรือต่ำลงมานิดหน่อย แต่นิ้วยังไม่โดนเฟร็ต ถ้านิ้วโดนเฟร็ตขณะกดสายจะทำให้เสียงบอดเหมือนกัน”

แบมแบมลองจับให้มาร์คดูแล้วอธิบายไปด้วย เมื่อเงยหน้าขึ้นเพื่อจะถามว่ามาร์คเข้าใจไหม ก็เจอสายตางุนงงและหน้าตางงงวย..

“ไม่เข้าใจ?”

“อือ..” มาร์ควางสองมือไว้บนตัก ท่าทางตั้งใจมองมาก แต่ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่แบมแบมพูดสักคำ

แบมแบมถอนหายใจ ก่อนจะลุกเดินเข่าไปหามาร์ค วางกีต้าร์บนตักมาร์คให้รับไปจับ

“เอานิ้วโป้งวางตรงนี้ อีกแขนก็วางตรงนี้..” แบมแบมจัดท่าให้มาร์คจับกีต้าร์ถนัดๆ มาร์คจับแบบเก้ๆ กังๆ

“นิ้วด้านอยู่แล้วไม่เจ็บหรอก” แบมแบมมองมือในร่างตัวเอง เธอเล่นมาตั้งแต่เด็กๆ

“ผมต้องเล่นเพลงที่คุณต้องใช้ประกวดเลยไหม?”

“ยังไม่ต้องหรอก นายต้องรู้พื้นฐานการเล่นก่อน ไม่อย่างนั้นจะแสดงเป็นฉันไม่เนียน ตอนหัดเล่นแรกๆ นายยังไม่ต้องกังวลเรื่องจังหวะมากนักหรอกนะ หัดจับคอร์ดเปลี่ยนคอร์ดให้คล่องมือก่อน ให้ดูโปรอ่ะ ดีดๆ ลงไปเลยไม่ต้องกลัว เรื่องจังหวะการตีคอร์ดค่อยมาฝึกทีหลัง เพราะถ้านายมัวมากังวลเรื่องจังหวะจะทำให้การจับคอร์ดเปลี่ยนคอร์ดยากขึ้ึ้นไปอีกมาก หัดเล่นครั้งแรกจะเล่นให้เหมือนฉันเลยคงเป็นไปไม่ได้ ต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป พื้นฐานถือว่าสำคัญที่สุด”

แบมแบมพยักหน้าให้มาร์คลองดีดดู มาร์คจับคอร์ด แต่นิ้วมือไม่ไปตามที่ใจคิดเลย

“นายเคยเล่นเปียโนไม่ใช่เหรอ เคยฝึกนิ้วมานี่”

“อือ แต่ไม่ได้จับเครื่องดนตรีมานานแล้วนะ ผมหันไปทุ่มให้กีฬาแล้ว นิ้วเลยฝืนๆ แข็งๆ ไปหมดเลยน่ะ” มาร์คทำสีหน้าไม่สบายใจ

แบมแบมดึงกีต้าร์ออกจากมือมาร์คไปวางข้างๆ ก่อน ดึงมือเล็กมานวดคลึง ดัดนิ้วไปมาทีละนิ้ว

“เจ็บป้ะ”

“ไม่อ่ะ เดี๋ยวผมลองฝึกเองก่อน สักสิบนาทีน่าจะลองดีดดูได้ละ” มาร์คเองก็รู้วิธีฝึกนิ้วหรอกน่า

แบมแบมปล่อยให้มาร์คไปจัดการมือตัวเอง ก่อนจะหยิบกีต้าร์ตัวโปรดมาเล่นสักเพลงให้หายคิดถึง

ไม่ได้จับกีต้าร์สุดที่รักมาน้านนาน แม่คิดถึงจังเลยมาร์กี้(ชื่อกีต้าร์)

แบมแบมเล่นเพลงที่บ้าฟังตอนนี้จบไปสี่เพลงมาร์คก็คลานมาหา บอกว่าพร้อมแล้ว

มาร์คลองไล่คอร์ดแบบที่แบมแบมสอน ร่างสูงกอดเข่ามองอีกฝ่าย มาร์คดูพยายามนะ แต่ท่าทางไม่ได้คล้ายคลึงเวลาเธอจับกีต้าร์เลยสักนิด

“นายดูเกร็งๆ นะ”

“ผมไม่กล้าดีดแรงอ่ะ”

“กลัวไรวะ”

“เดี๋ยวสายขาด”

“ดีดไปเลย! เอาให้มันทะมัดทะแมงหน่อยซิ” เมื่อคุณครูดู ลูกศิษย์เลยต้องทำตาม

“แหม” มาร์คโอดครวญก่อนจะตั้งใจเล่นต่อ

แบมแบมนั่งดูสักพักก็ลุกไปหา นั่งลงซ้อนหลังอีกฝ่าย มาร์คเอี้ยวตัวมอง

“มานั่งอะไรตรงนี้เนี่ย?”

“เอออยู่เฉยๆ”

มาร์คประหลาดใจมากเลยนะเนี่ยที่ตัวเขาเองตัวใหญ่กว่าแบมแบมมากขนาดโอบได้สบายๆ เลย

แบมแบมจับมือมาร์คสองข้างแล้ว โน้มหน้าข้ามไหล่ จัดท่าให้อีกฝ่ายดีดกีต้าร์ให้ได้ดั่งใจ

“ลดนิ้วตรงนี้ด้วยสิ อย่าขืนได้ไหม ฉันจับมือให้จับตรงไหนก็จับดิ”

“อย่างนี้เหรอ” มาร์คพยายามตั้งใจจำ ถึงเคยเล่นดนตรีชนิดอื่นมาก่อน ใช่ว่าจะสามารถเข้าใจเครื่องดนตรีที่ไม่เคยเล่นมาก่อนในชีวิตได้นะ ถ้ามันเล่นและทำความเข้าใจได้เหมือนๆ กัน คงไม่มีการแบ่งเครื่องดนตรีมากมายหลายประเภทหรอก

แบมแบมมองหน้าด้านข้างของคนที่ตั้งใจจดจ่ออยู่กับการจำก็อมยิ้ม

“อือ อย่างนั้นแหละ ปล่อยตัวตามสบายดิ แขนนายก็เหมือนแขนฉันอ่ะ จังหวะการตีคอร์ดของแต่ละเพลงจะไม่เหมือนกัน แต่ลักษณะของการตีคอร์ดโดยมากนั้นจะเป็นการดีดขึ้นลงที่สม่ำเสมอแบบนี้ แต่จังหวะที่ดีดขึ้นหรือลง โดนสายหรือไม่โดนสาย ดีดปล่อย Mute สาย หรือเทคนิคอื่นๆ ตรงนี้แหละที่เป็นจังหวะเฉพาะของแต่ละเพลง ฉันจะให้นายฟังเพลงของวงฉันบ่อยๆ แล้วนายต้องฟังให้ออกด้วยนะว่าจังหวะการตีคอร์ดเป็นยังไง”

“ผมไม่ชอบเพลงของวงคุณ มันกระแทกจนปวดหูไปหมด” มาร์คทำปากยื่น

“ปากดี กล้าพูดว่าไม่ชอบเพลงของฉันต่อหน้าฉันที่เป็นนักร้องนำเลยเหรอ” แบมแบมละมือจากมือนิ่มที่จับคอกีต้าร์มารัดคอมาร์ค ร่างบางหัวเราะก่อนขอโทษ

“เวลาพูดมันก็เหมือนจะง่าย แต่ต้องใช้เวลาและทักษะในการฟังพอสมควรเลยล่ะถึงจะฟังจังหวะดนตรีออก เดี๋ยวจะส่งไฟล์mp3 ให้แล้วกัน เทคนิคสำคัญคือต้องฟังเพลงบ่อยๆ ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ พยายามฟังแล้วแยกฟังเสียงกีต้าร์ เสียงเบส เสียงกลอง และคีย์บอร์ดให้ได้แล้วกัน พอเราสามารถแยกฟังเสียงเครื่องดนตรีต่างๆ ได้แล้วใช่ป้ะ นั่นล่ะแสดงว่าเรามีทักษะในฟังมากขึ้นแล้ว ทักษะแบบนี้แหละที่เราใช้ในการแกะเพลง ไม่ว่าจะเป็นจังหวะการตีคอร์ดหรือท่อนโซโล่

แบมแบมอธิบายด้วยรอยยิ้ม มีความสุขทุกทีแหละเวลาสอนใครให้ชอบดนตรีเหมือนกัน

มาร์คหันมองใบหน้าคนที่ดูมีความสุข เผลอเอนกายชนแผ่นอกของอีกฝ่ายไปด้วย

“แหม ได้ทีพิงเชียว อย่าเพิ่งขี้เกียจสิ” แบมแบมดุ

“อะไรเล่า ไม่ได้ขี้เกียจสักหน่อย จำเป็นต้องนั่งสอนท่านี้เหรอ?”

“เห็นในหนังทำเลยอยากทำมาตลอดเลยอ่ะ แต่ติดที่เมื่อก่อนตัวเล็กแคระแกร็นเลยไม่รู้จะไปทำกับใคร ร่างนายนี่อะไรๆ ก็ดีไปหมด ตัวใหญ่ไหล่กว้างดี”

มาร์คหัวเราะกับเหตุผลเด็กน้อยของแบมแบม ร่างสูงอมยิ้ม ขยี้ผมยุ่งๆ ของร่างตัวเองแล้วกอดคอมาร์คไว้ ดึงตัวมาซบอก

“นายอาจจะเบื่อนะ คนไม่ชอบเล่นน่ะฝืนทำนานๆ ไม่ได้หรอก”

“ไม่เป็นไร ผมจะพยายามทำให้ได้เหมือนคุณ”

“ขอบใจ”

“แต่ถึงพยายามยังไงก็คงไม่เก่งเท่าคุณ ใครๆ คงฟังออก” มาร์คกังวล

“ถ้ามันไม่ได้จริงๆฉันจะขอเข้าวงแล้วกัน ฉันจะเล่นอย่างเดียว นายก็ร้องอย่างเดียว”

“เด็กต่างคณะจะเข้าได้เหรอ? แล้วคุณจะบอกยูคยอมและแจบอมยังไง”

“เวลาประกวดน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่งานคณะอาจจะยากหน่อย เอาน่ะ เดี๋ยวค่อยคิด ทางนี้คือทางสุดท้าย ก่อนจะไปถึงตอนนั้นเราต้องพยายามกันก่อน..” แบมแบมเผลอถอนหายใจ เครียดเหมือนกัน การไม่ได้ทำในสิ่งที่รักมันก็หงุดหงิดนะ

“ผมจะพยายาม”

“อือ ฉันเองก็จะพยายามเหมือนกัน บอกก่อนเลยนะว่าฉันยิงธนูกับขี่ม้าไม่เป็นเลย แค่ปาผ้าลงตะกร้ายังไม่ลงเลยมาร์ค”

“แหม่..ขอบคุณที่บอกตามตรง ผมใจชื้นขึ้นเยอะเลย” มาร์คมองเห็นความลำบากเลยนะเนี่ย

“เดี๋ยวนี้หัดประชดประชันเหรอ” แบมแบมหัวเราะ

“เปล่าสักหน่อย ยิงธนูอาจจะยาก ขี่ม้าคุณอาจจะชอบก็ได้ มันสนุกนะ คุณคงไม่กลัวม้าใช่ไหม”

“ไม่อ่ะ ฉันชอบสัตว์ทุกชนิดแหละ แต่สัตว์ไม่ค่อยชอบฉัน มันคงรู้ว่าฉันไม่ใช่คนอ่อนโยนมั้ง”

แบมแบมพูดแล้วหัวเราะขำตัวเอง มาร์คเลยพลอยขำไปด้วย

“ไม่จริงหรอก คนไม่อ่อนโยนที่ไหนจะชอบเสียงดนตรีล่ะ”

“พูดจารื่นหูก็ได้นี่นายน่ะ มัวแต่คุย จำได้ยัง? เดี๋ยวเอารูปการจับคอร์ดให้ดูดีกว่า”

แบมแบมละมือจากตัวมาร์คเอื้อมหยิบกระเป๋าเอาแท็บเลตออกมาเปิด

“มีรูปที่จำง่ายๆ อยู่ นายฝึกกดตามรูปได้เลย พอจับคอร์ด ตีคอร์ด เปลี่ยนคอร์ดได้คล่อง มันก็พอจะใช้เล่นเป็นเพลงได้นิดหน่อยแล้วแหละ เดี๋ยวเราค่อยไปฝึกเทคนิคต่างๆ เพิ่มทีหลัง การดันสาย สไลด์สาย เกากีต้าร์ ไล่สเกล โอ๊ยเยอะแยะ”

แบมแบมส่งแท็บเลตให้มาร์คดู ยังไม่ทันจะลุกให้ห่างจากมาร์คก็ได้ยินเสียงของมารดาพอดี

“เฮลโล่แบมแบม!

“แม่มา!” มาร์ครีบลุกขึ้น ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องกลัวแม่มาเจอเวลาเขาอยู่กับแบมแบม ร่างสูงลุกตามมาร์คแต่รีบร้อนเลยสะดุดเบาะ มันเป็นปฏิกิริยาที่เป็นไปเองน่ะสิ เห็นมาร์ครีบเธอก็รีบบ้าง ไม่เข้าใจว่ามาร์คจะรีบทำไม

“แม่ซื้อเสื้อมาฝากด้วยแหละอ๊ะ!” คุณนายภูวกุลถึงกับชะงักเมื่อเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วเจอลูกสาวนอนตะแคงกับพื้น มีชายหนุ่มหน้าตาดีคร่อมทับ

ต่างคนต่างชะงัก คุณนายมองหน้ามาร์คและแบมแบมสลับกันไปมาก่อนจะกระแอม

“อ่า..ขอโทษนะเด็กๆ แม่คงมาผิดเวลา ซอรี่”

“มะ..ไม่ใช่นะคะแม่! เราฝึกเล่นกีต้าร์กันอยู่” มาร์ครีบผลักแบมแบมออกไปแล้วลุกไปหาแม่ คุณนายโดนมาร์คลากกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง

“เดี๋ยวนี้เขานอนเล่นกีต้าร์กันเหรอแบมแบม..” ข้อแก้ตัวฟังไม่ขึ้นเลยค่ะลูกสาว

แบมแบมลุกขึ้นยืน จัดเสื้อให้เรียบร้อยก่อนจะโค้งให้คุณนาย

“สวัสดีครับคุณแม่

“สวัสดีจ้ะ..แหม่ ไวเหมือนกันนะเรา มาให้แม่เห็นหน้าไม่กี่ครั้งก็มากอดกันในบ้านแล้ว ถึงแม่จะค่อนข้างเปิดกว้าง แต่ทำอะไรก็ยับยั้งชั่งใจกันนิดนะลูกนะ จะทำอะไรก็คิดกันดีๆ ถ้ามันเกินจะควบคุม ยั้งไม่หยุดฉุดไม่อยู่ก็ป้องกันนะคะ นี่คบกันแล้วใช่ไหม? เดี๋ยวแม่จะซื้อถุงยางไว้ให้แบมแบมติดกระเป๋าละกัน อย่างน้อยก็กันไว้จะได้ไม่ท้องเนาะ หรือถ้ามาร์ครอได้ก็รอนะ เรียนจบก่อนก็ดี แม่คิดว่า..

“แม่คะ! แม่คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย ถุงยางมาเกี่ยวอะไรด้วย หนูไม่จำเป็นต้องใช้สักหน่อย!

มาร์คกรีดร้องหยุดแม่เอาไว้ เพิ่งหายอ้าปากค้างตกใจ แบมแบมกลั้นขำเพราะรู้นิสัยคุณนายดี

แม่สอนเธอกับเบบี้เสมอแหละว่าโตแล้ว คิดเองได้ ถ้าจะมีแฟนหรือมีอะไรกับใคร แม่คงห้ามไม่ได้อยู่ดีเพราะไม่ได้อยู่ด้วยตลอดเวลา แต่ถ้าคิดจะมีต้องรู้จักดูแลตัวเอง อย่าท้อง แม่ก็ขอแค่นี้แหละ เพราะแม่ยังไม่อยากเป็นคุณยายตั้งแต่ยังสาว

เธอกับเบบี้ก็จำไว้ใช้นะ แต่เห็นห่ามๆ แบบนี้เธอยังไม่เคยพลีกายให้ใครกินเล่นนะเว้ย

“เอ๋? จะกินยาคุมแทนเหรอแบม? มาร์คไม่ชอบใช้ถุงยางเหรอ เอาเปรียบแบมจัง แต่ก็นะ เอาที่สะดวก แม่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องยาคุมอ่ะ ไม่ได้กินนานมากละ แบมไปซื้อที่ร้านขายยาเองละกัน”

คุณแม่ยกมือแปะแก้ม ถอนหายใจ ไม่ค่อยเข้าใจกับทางเลือกของลูกสาว

“แม่คะมันเป็นอุบัติเหตุเล็กน้อย เขาล้มมาชนหนู แม่อย่าคิดไปถึงไหนต่อไหนแบบนั้นได้ไหม?”

มาร์คเพลียจนอยากจะร้องไห้เลยทีเดียว

“ความใกล้ชิดเป็นบ่อเกิดความสัมพันธ์นะ ใกล้กันมากๆ เจอกันบ่อยๆ วันนึงเกิดรู้สึกว่าเพื่อนเราสวยจัง เพื่อนเราหล่อจัง แถมบรรยากาศเป็นใจ อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้นะแบม”

“แม่คะหนูไม่มีทางนอนกับหมอนี่หรอก ให้ตายก็ไม่มีวัน แม่เลิกคิดเรื่องหนูกับเขาเถอะ บอกเลยว่าไม่มีทาง!” มาร์คยกแขนไขว้เป็นกากบาท หน้านิ่วคิ้วขมวด

ขืนมีอะไรกับแบมแบมฟ้าผ่าแน่ ร่างเขานะนั่นน่ะ!

“มาร์คแม่เสียใจด้วยนะ เป็นเพื่อนกันไปก่อนละกัน” คุณนายมองแบมแบมอย่างเห็นใจ

อย่ามาปิดบังแม่เลย คบก็บอกว่าคบสิ แม่ไม่ว่าสักหน่อย

“ตอนนี้เป็นเพื่อนครับแม่ ต่อไปก็เพื่อนครับ” แบมแบมยิ้มกว้าง ขำทั้งคุณนายมโนและมาร์คที่หงุดหงิดน่าดู

“จ้ะๆ เพื่อนจ้ะ อ้ะนี่เสื้อ แม่ซื้อมาให้” คุณนายยื่นถุงเสื้อให้มาร์คแล้วเดินไปขึ้นบันไดเพื่อไปที่ห้องนอน เอาของไปเก็บ มาร์คถือถุงติดแบรนด์ดังไว้ในมือ วิญญาณหลุดลอย

“แม่ไม่เชื่อแน่ๆ เลยอ่ะ”

“อือ..คงคิดไปไกลแล้วแหละ”

“โอย..” มาร์คถึงกับทรุด ทำไมต้องมีแต่คนเข้าใจว่าเขากับแบมแบมคบกัน กระทั่งแม่ก็ไม่เชื่อแล้วชีวิตเขาจะเหลืออะไรเนี่ย

มันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่โว้ย!!!!

“อย่าคิดมากนะ” แบมแบมเดินมาทรุดนั่งยองข้างๆ แล้วตบบ่าปุบๆ ให้กำลังใจ มาร์คแทบทรุดเพราะแบมแบมมือหนัก

            “จะพยายาม

 

 TBC.

***

พยายามจะมีสาระ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่สำเร็จ 5555555555555

เรายังไม่คืนร่างให้ทั้งคู่เร็วๆ นี้หรอก ให้แบมเต๊าะมาร์คเล่นไปเรื่อยๆ ก่อน

ไม่เคยเล่นกีต้าร์นะ ข้อมูลผิดพลาดก็ช่วยข้ามๆ ไป #อ่าวอีนี่ 5555555





***

เข้าค่ายอ้ะมีนิดๆ พอ มโนล้วน เราไปฉากอื่นกันเลยเนาะ เรื่อยๆ นี่ก็ปาไปยาวมากแยะ

TB นั่นไม่ได้เกี่ยวโยงอะไรกับท่านต้วนแห่งมายาเกี้ยวรักหรอก แค่คิดชื่อไม่ออก (มักง่ายจริม)555555

คู่รองมานิดๆ หน่อยๆ พอเนาะ อิ้___อิ้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,302 ความคิดเห็น

  1. #1244 PaulaPum (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 18:30
    แบมโคตรแมนอะ แมนจริงๆ5555
    #1,244
    0
  2. #1145 markt_9397 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 09:11
    เค้าไปเดทกันละค่ะฮือออ ให้มาร์คป้อนแบมแบมหรอ ไหนจะเล่นกีต้าด้วยกันอีก ฮือออ ใจบาง น้องอยากให้ไรท์กลับมาสุดๆเลยค่ะ
    #1,145
    0
  3. #1076 BaMark_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 11:07
    ชอบแม่แบมจริงๆ55555
    #1,076
    0
  4. #976 ans (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:32
    แบมแบมแมนมากอ่ะนี่ยิ่งอยู่ในร่างผู้ชายนะ โห่ยยย มาร์คนี่ก็จะเรียบร้อยอะไรปานน้านน 555
    #976
    0
  5. #953 Nammon AR (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 12:59
    5555555555555 ขำแม่
    #953
    0
  6. #891 Fleur Rose (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 13:18
    แบมขี้แกล้งอะ นี่เปนมันสลับร่างได้ลงตัว
    รีเทิร์นมาอ่านเคยอ่านอยู่ถึงตอนไหนจำไม่ได้เลย 55555 จำได้ว่าอ่านเรื่องนี้ตอนมัคเข้าร่างแบบเเล้วห้องแบมรกมากทำความสะอาดห้องแบม เรานี่รีบไปทำความสะอาดห้องตัวเองตามในเวลาสี่ทุ่มกว่า 55555
    #891
    0
  7. #853 zmgebob (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 00:41
    ตลกทุกตัวละครจริงๆ ชอบอ่ะ ฮามาก5555555555555
    #853
    0
  8. #828 Markup (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 23:31
    สนุกดี อ่านเพลิน ขำตลอด
    #828
    0
  9. #762 `ติ่งกระดิ่งแมว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 16:39
    โอ้ยยย ฟินอ่าาาา ชอบมากทุกคู่ ตรงเม้นไอจีนี้น่ารักมากกก แอร้ยยยย ><
    #762
    0
  10. #696 opel_zuza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 22:14
    นี่บอกเลยว่าทุกคนล้วนฟิน ตั้งแต่คนอื่นยันตัวละครทุกตัว 555555555555

    ได้กันๆๆ เอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยย คบกันๆๆ ><
    #696
    0
  11. #650 monikaka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2558 / 23:39
    ชื่อบริษัทคุ้นๆนะคะ555555555 //ไรท์หรูส่าไม่ควรที่ตะกลับร่างเดิมแล้วล่ะ555555แบมแมนกว่าพี่มาร์คมากกกกกก
    #650
    0
  12. #621 N_udaen_G (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 20:08
    โอ๊ยยย แบมนี่ขยันแกล้งพี่ต้วนเนอะ ~~~~ น่ารักอ่ะ ชอบบบ แบบลงไอจีแล้วไปแก้ตัวกันอ่ะ. แก้ไม่ทันแล้วค่ะ คบก้บอกว่าคบสิ!! 55555 มาเจอคุณนายมโนอีก พี่ต้วนอยากจะร้องไห้ ถถถ สอนกันแบบ งื้อออออ -//////-
    #621
    0
  13. #620 N_udaen_G (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 20:08
    โอ๊ยยย แบมนี่ขยันแกล้งพี่ต้วนเนอะ ~~~~ น่ารักอ่ะ ชอบบบ แบบลงไอจีแล้วไปแก้ตัวกันอ่ะ. แก้ไม่ทันแล้วค่ะ คบก้บอกว่าคบสิ!! 55555 มาเจอคุณนายมโนอีก พี่ต้วนอยากจะร้องไห้ ถถถ สอนกันแบบ งื้อออออ -//////-
    #620
    0
  14. #606 pimpimpim1a (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 21:38
    แม่เปรี้ยวอ่า จะซื้อถุงยางให้ ^^
    #606
    0
  15. #592 BF'EYE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 21:28
    บางทีแบมอาจจะเกิดมาเพื่อยุร่างมาร่างมาร์ค มาร์คเกิดมาเพื่อยุร่างแบม ดุเข้ากับร่างได้ดีจัง
    #592
    0
  16. #562 tanguaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:02
    ไรท์จ๋า หายไปไหน เค้ารออยู่นะ รีบๆมาอัพนะคะไรท์ เค้าเป็นกำลังใจให้ fighting!
    #562
    0
  17. #561 Berry (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 06:01
    รีบมาต่อไวๆนะค่ะไรท์เค้ารออยู่^^
    #561
    0
  18. #559 wrdhkt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 19:43
    รอพี่กันต์กับ น้องหมอมาร์คอยู่น่ะค่ะ สนุกอ่าาาา อยากอ่านอีกกก มาอัพเร็วๆน่ะค่ะ
    #559
    0
  19. #556 Khampoohnaka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 23:28
    ขุ่นแม่คะ.....นู๋นี่ลุกขึ้นยืนปรบมือรัวๆเลยค่ะ
    #556
    0
  20. #554 blood butterfly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 21:05
    นี่มาร์คแบมหรือแบมมาร์คคะ555555
    #554
    0
  21. #553 Apr-fahsaii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 18:29
    ไรท์จ๋าขอโมเม้นคุยแชทกันอีกน้าา ที่มีทุกคู่เลยอ่ะ ชอบบมากกก
    #553
    0
  22. #552 Piggy_Kitty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 23:44
    คุณแม่!!!! ครอบครัวแบมหรรษาขนาดนี้ มัคคงสนุกน่าดู
    #552
    0
  23. #551 เมียหลวงกีกวัง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 19:10
    ยังไงมาร์คก็ดูสะดิ้ง ฉันละเพลีย 55555555
    #551
    0
  24. #550 wrdhkt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 14:11
    โคตรชิบเรื่องนี่เลยยยยย อยากให้ไรต์อัพวันละสามเวลาหลังอาหาร ไรต์อัพเรืองนี้ทีร้องกรี๊ดดดลั่นบ้าน ชอบจริงจังมาอัพอีกเร็วๆน่ะค่ะ เรารออยู่
    #550
    0
  25. #549 InDépenDant. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 11:57
    ความสบายใจที่อยากดร๊ยยยยยยยยยยยยยย 555555555555555555555555555555555555555
    #549
    0