(GOT7) วิวาห์ไร้ใจ Markbam,Jackjae,Bnior [Mpreg]

ตอนที่ 40 : Chapter 29 Happiness Part 2 (อวสาน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    13 ธ.ค. 60

 



 

            “ฉันไม่อยู่เกาหลีแป๊บเดียวเพื่อนฉันท้องกันหมด

            คิมฮันบินผู้ยังโสดและโดดเดี่ยวอยู่คนเดียวในกลุ่มมองคนท้องเจ็ดเดือนและสี่เดือนตรงหน้าแล้วไม่รู้จะพูดยังไงดี 

            เขาหายไปขยายสาขาบริษัทที่ต่างประเทศมาแป๊บเดียวเองนะ

            “แป๊บเดียวอะไรจะเกินครึ่งปีแล้ว หายหัวไปไม่ติดต่อเพื่อนเลย เดี๋ยวตบคว่ำ

            ยองแจใช้ช้อนเค้กชี้หน้า ฮันบินถอนหายใจ

            “แกนี่ยังเหมือนเดิมนะ แล้วนี่ทำไมท้องแค่สี่เดือนมันโตเหมือนห้าเดือนเลยวะ พอๆ กับแบมแบมเลยอ่ะ

            “แฝดน่ะยองแจตอบอย่างอารมณ์ดี

            “อะไรนะ!!

            “โอ๊ยฮันบินเบาๆ เราตกใจ

            แบมแบมลูบอกไปมาขวัญผวาบินหายไปแล้ว ฮันบินหันไปค้อมหัวขอโทษคนอื่นในร้านขนมแล้วหันมาชี้หน้ายองแจ

            “แกไม่เคยบอกฉันเลยว่าท้องแฝด

            “ก็แกไม่ได้ถาม

            “กวนประสาท

            “คิก ไม่ใช่แฝดธรรมดาด้วยนะ

            “แฝดสามเหรอ

            “ไอ้บ้า ถ้าแฝดสามฉันคงไม่ออกมาเดินข้างนอกแล้วแหละ แค่สองคนก็จะตายแล้ว ฝาแฝดชายหญิงโว้ย”           

            “โอ้พระเจ้า

            “เออ น่าประหลาดใจใช่ไหมล่ะ คือคลอดปุ๊บก็จบเลยไม่มีอีกแล้ว ได้ทั้งชายทั้งหญิงแบบนี้โคตรโชคดีเลย

            ยองแจคิดจะพอแค่สองคนนี่แหละ

            “เออ ท้องแฝดมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะฮันบินสงสัยจริงจัง

            “ไม่ง่ายหรอก ไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะเป็นแฝดอ่ะ

            ยองแจพูดพลางตักขนมเค้กเข้าปากเคี้ยวตุ้ย

            ฮันบินแอบคิดว่าที่ยองแจดูอวบๆ ตันๆ เพราะมันกินเก่งด้วยมากกว่า แต่ไม่พูดหรอกเดี๋ยวโดนช้อนปาหัว

            “นี่คิดไว้รึยังว่าจะตั้งชื่อว่าอะไร

            “คิดแล้ว พี่แจ็คสันตั้งน่ะ  ผู้หญิงชื่อจะให้ชื่ออันอันมาจากผิงอันแปลว่า สงบสุขสันติ ส่วนลูกชายก็เล่อเล่อเรียกเต็มๆ ก็ไคว่เล่อ มีความหมายว่ามีความสุข น่ารักเนอะ

            คุณแม่ยิ้มแย้มแจ่มใส อวดชื่อลูก ฮันบินอมยิ้ม

            “อือเพราะดี

            “นี่ฮันบินจะไปต่างประเทศอีกหรือเปล่าแบมแบมขยับตัวเล็กน้อย เจ็ดเดือนแล้วนั่งนานๆ ก็เมื่อยเอวนะ

            “ไม่ล่ะ นานๆ จะไปดูที แต่คงไม่ไปอยู่นานหลายเดือนอีกแล้วล่ะ อยากอยู่บ้านมากกว่า

            “ไม่เป็นไรเหรอ พี่ยูคยอมก็ไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ

            “รายนั้นต้องดูแลลูกและสามีเขาก็ไม่ไปอยู่แล้ว แต่ก็ให้พี่น้องคนอื่นไปดูแลแทนน่ะ ฉันกลับมาช่วยคยอมมันดูแลบริษัทที่นี่ดีกว่า พ่อแม่จะได้สบายขึ้นด้วย

            “ดีแล้วล่ะ อยู่บ้านเรานี่ล่ะดีจะได้ไปมาหาสู่กันง่ายหน่อย อยากเจอเมื่อไรจะได้นัดกันง่าย

            แบมแบมเห็นด้วยที่จะได้อยู่ใกล้กันอีก

            “แบมเป็นไงบ้าง สบายดีนะ เราคิดถึงแบมมากเลยฮันบินเอื้อมมือไปจับมือเพื่อนไว้ ยองแจกระแอม

            “ลำเอียงเนอะ เพื่อนนั่งอยู่สองคน

            “ถ้าฉันจับมือแก แกจะให้จับไหม?”

            “ไม่

            ฮันบินกลอกตา เอือมยองแจ แต่แบมแบมหัวเราะคิก

            “เมื่อไหร่แกจะแต่งงานสักที ไม่อยากมีลูกมีเมียบ้างเหรอ?” ยองแจอยากรู้

            “จะหาจากไหนล่ะเมีย วันๆ ทำแต่งาน

            “งั้นหาสามี?”

            “อย่าบังคับให้ฉันทำอะไรคนท้องเลยนะยองแจ

            “ย่า! คิมฮันบินนายมันใจคออำมหิต คิดจะทำร้ายได้กระทั่งคนท้อง

            แบมแบมหัวเราะอย่างอดไม่อยู่ ยองแจกับฮันบินนี่อยู่ด้วยกันทีไรก็ทะเลาะกันไร้สาระทุกที

            “ก็คนท้องมีหลายแบบนี่ แบบนางฟ้าฮันบินผายมือไปทางแบมแบม

            “และแบบนางร้ายฮันบินผายมืออีกข้างไปทางยองแจ

            “ขอให้นายขึ้นคานไปตลอดชีวิตเถอะ!

            “ดีเลย! ขอให้เป็นไปอย่างปากแกด้วยเถอะ

            “มันไม่สะทกสะท้านอะไรเลยจริงๆ นะแบมแบม สงสัยมันคงจะด้านชาไปแล้ว หรือที่ไม่แต่งงานเพราะตายด้าน น่าคิดนะ!

            ยองแจกระซิบกระซาบกับแบมแบม

            “ได้ยินไหมล่ะยองแจ ใกล้แค่นี้ฮันบินมองตาขวาง ยองแจหัวเราะชอบใจ

            “ก็บอกว่าให้เลือกพี่จีวอนหรือไม่ก็พี่จินฮวานไปสักคน

            “อ่าว คู่นั้นยังอยู่อีกเหรอ?” ฮันบินแปลกใจ

            “ถามแปลกๆ ก็ยังอยู่น่ะสิ ยังไม่ตายสักหน่อยยองแจว่าฮันบินนี่พูดจาประหลาดนะ

            “ไม่ใช่แบบนั้นโว้ย ยังอยู่นี่คือยังอยู่เป็นโสดอีกเหรอ ฉันจะไปแช่งเขาทำไมล่ะ

            ฮันบินอ่อนใจ แบมแบมขำ

            “พี่เขายังโสดน่ะ

            “นึกว่าได้กันเองไปแล้ว อีกไม่กี่ปีอายุสี่สิบแล้วนะไม่คิดมีครอบครัวบ้างเหรอ

            “มาถามเรา เราก็ไม่รู้หรอก ต้องลองไปถามเขาเองนะแบมแบมอมยิ้ม

            “ไม่ล่ะ คิดว่าจะไม่เจอกันอีกแล้วแหละ เจอสองคนนั้นทีไรปวดหัวทุกที

            “ปวดหัวเพราะเลือกไม่ได้ใช่ไหม อีกคนอยากได้นายเป็นเมีย อีกคนอยากได้นายเป็นสามียองแจแทรกขึ้น

            “กินต่อไปเถอะนะยองแจ ขอร้องฮันบินลงทุนอ้อนวอนเลยทีเดียว

            “ที่นายไม่อยากมีใครเพราะยังรักแบมบี้อยู่เหรอ?”

            “รักสิแต่ก็แค่เพื่อนนะ บางทีถ้าไม่เจอคนที่ใช่ก็คงอยู่เป็นโสดแบบนี้ล่ะ ไม่มีลูกก็เลี้ยงหลานเอา ยังไงคยอมมันก็มีลูกอยู่แล้วอ่ะ

            ฮันบินไม่อนาทรร้อนใจ เรื่องความรักก็ให้มันเป็นเรื่องของโชคชะตาแล้วกัน

            “ไม่คิดถึงตอนแก่ตัวไปเลยเหรอแบมแบมว่าแต่งงานมีครอบครัวก็ดีนะ

            “ไม่หรอกแบม เราก็ทำงานหาเงินไว้เยอะๆ สิ แค่มีทรัพย์สมบัติใครๆ ก็อยากจะมาช่วยดูแลทั้งนั้นแหละ นี่แผนคร่าวๆ บางทีอาจได้แต่งงานก็ได้ใครจะรู้

            “ช่างเป็นความเด็ดเดี่ยวที่น่าสงสารนิดๆ แฮะ

            “เรื่องของฉันเถอะน่ายองแจฮันบินเลิกคุยกับยองแจไปคุยกับแบมแบมแทน

            ยองแจอมยิ้ม การได้แกล้งฮันบินเป็นอะไรที่สนุกมากนะ หมอนี่น่ะเหมือนจะดุๆ นิ่งๆ แต่โคตรเด็กน้อยเลย

 

 

 

 

 

 

            “ยองแจ! จะมาโรงพยาบาลทำไมไม่โทรบอกพี่ก่อน ทำแบบนี้อีกแล้วนะ!

            แจ็คสันเปิดประตูห้องพักของแบมแบมที่เพิ่งคลอดลูกสาวเข้ามา พอเห็นภรรยาเด็กนอนอยู่ที่โซฟาก็เปิดฉากต่อว่าทันทีทำเอามาร์คและแบมแบมสะดุ้ง

            มาร์คลูบไหล่เมียปลอบเพราะรู้ว่าเมียกลัวเสียงดัง  แบมแบมคิดว่าดีแล้วที่ยัยหนูถังถังไม่อยู่ในห้องด้วยไม่อย่างนั้นตกใจเสียงของลุงแจ็คสันแน่

            แจ็คสันหันไปยกมือเป็นเชิงขอโทษเจ้าของห้องแล้วเดินดิ่งไปหาภรรยา

            แจ็คสันรีบขับรถมาแทบแย่หลังจากเมียโทรบอกว่ามาเยี่ยมพี่สะใภ้ จะไปไหนไม่เคยบอก ทำเหมือนตัวเองไม่ได้มีลูกสองคนอยู่ในท้อง เขาห้ามไม่ให้ไปไหนมากเพราะอันตรายก็ไม่เคยเชื่อ พอดุพอว่าก็งอนไม่ยอมให้เขาคุยกับลูกด้วย

            อีกรายที่น่าต่อว่าไม่แพ้กันคือแทคยอน ตามใจยองแจอยู่ได้!

            “อะไรกันเล่า มาถึงก็ว่าเลยนะยองแจหน้าบึ้งเมื่อถูกดุ ก็เขาเบื่อนี่ แค่อยากมาหาหลานมาหาพี่สะใภ้บ้างเท่านั้นเอง

            “ค่อยๆ คุยกันสิวะมาร์คไกล่เกลี่ยเมื่อน้องทำหน้าเบะหน้าบึ้งซะน่าสงสาร

            “เย็นได้ไงล่ะวะ หลายครั้งแล้วนะที่ยองแจชอบไปก่อนแล้วค่อยบอกตอนถึงที่หมายแล้ว ถ้าแบมแบมทำแบบนี้บ้างแกจะรู้สึกยังไง

            “โมโหสิ ก็เป็นห่วง

            “เออ! เข้าใจรึยังล่ะ

            มาร์คยกมือยอมแพ้ ปล่อยให้เป็นเรื่องของครอบครัว

            “ยองแจมากับพี่แทคยอน ไม่อันตรายสักหน่อยแต่ถ้าไม่ติดท้องที่ใหญ่ขึ้นทุกวันยองแจก็คงมาเองแล้วแหละแต่ไม่บอกพี่แจ็คสันหรอก

            “เฮ้อ!แจ็คสันถอนหายใจเฮือก พยายามทำใจว่าโมโหไปยองแจก็ไม่เปลี่ยนไปอยู่ดี ดื้ออย่างไรก็ดื้ออย่างนั้น เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าข้างโซฟาที่ยองแจนั่ง

            ยองแจกอดหมอนไม่มองหน้าคนชอบดุ

            พี่แจ็คสันไม่รักยองแจแล้ว ชอบดุตลอดเลย ห่วงอะไรนักก็ไม่รู้ อวตารร่างพี่มาร์คมาหรือไง

            “งอนเหรอ พี่ขอโทษนะที่เสียงดัง พี่เป็นห่วงนี่นา

            เสียงที่ดังแทบจะพังห้องลดลงเป็นเสียงปกติเมื่อใจเย็นลง แจ็คสันไล่สายตาจากใบหน้ามายังท้องกลมที่มีทารกฝาแฝดอยู่ภายใน ยกมือลูบท้องภรรยาเบาๆ

            สายตาที่มองตนเองและลูกด้วยความรักมากมายน่ะ ยองแจมองไม่เห็นหรอกเพราะมัวแต่งอน..

            “ลูกคงออกมาดื้อมากแน่ๆ เพราะแม่ซนขนาดนี้ พาลูกไปซนที่ไหนบ้างก็ไม่รู้

            ว่าที่คุณพ่ออ่อนใจ ยองแจลืมตัวหันขวับมาจ้องหน้าทันที

            “ใครซน?”

            “เปล่า พี่ก็พูดไปงั้นแหละแจ็คสันยิ้มให้ ยองแจขยับยันกายลุกขึ้นนั่งโดยมีแจ็คสันช่วยประคอง จากนั้นขยับตัวขึ้นไปนั่งโซฟาด้วยกัน

            “ยองแจไม่ซนหรอก มีแต่ลูกพี่ที่ซน ยิ่งโตยิ่งดื้อ เตะทั้งวันไม่พอยังจะทำให้ยองแจเพลียจนอยากนอนทั้งวันอีก

            ยองแจล่ะนับถือแม่จริงๆ ที่อุ้มท้องเขาและพี่ชายมาได้ แบมแบมก็อีกคน ตลอดเวลาที่แบมแบมท้องเขาไม่เห็นแบมแบมบ่นเรื่องลูกเลย เขาจึงนึกว่าจะลำบากแค่ตอนเลี้ยงเด็กที่คลอดออกมา

            แต่นี่น่ะมันคือคอร์สฝึกความอดทนที่คนเป็นแม่ต้องเจอเลย ระยะเวลายาวนานตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าท้องจนถึงลูกโต

            แจ็คสันโอบร่างอวบไว้ในอ้อมแขน บีบจมูกคนขี้งอนเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

            “ลูกก็เหมือนแม่นั่นล่ะน้า..

            “อะไรพี่มาร์ค นินทาอะไรยองแจยองแจหันไปทางพี่ชาย มาร์คยักไหล่ พอระบายใส่พี่ชายไม่ได้ก็หันมาหาคนที่คอยรองรับอารมณ์คนท้องได้ดีที่สุด

            “พี่จะกอดยองแจอีกนานไหม ยองแจอึดอัดมากเลย

            “ไม่ได้อึดอัดจริงๆ สักหน่อย ก็แค่อยากให้พี่ปล่อย..

            “รู้ก็ปล่อยสิ

            “โอ๋ๆ ไม่งอนนะ เดี๋ยวพี่พาไปเลี้ยงของอร่อยเอาไหม?”

            “นี่จะเอาของกินมาล่อเหรอ เห็นยองแจเป็นคนยังไง

            “เห็นแก่กินไงเสียงนี้ไม่ใช่เสียงสามีที่รักเมียหรอกนะ เป็นเสียงจากพี่ชาย

            “พี่มาร์ค! หลายรอบละนะ แบมบี้ดูดิยองแจฟ้องพี่สะใภ้ แบมแบมเลยต้องตีสามีสักทีให้ยองแจเห็น

            “ยองแจไม่ได้เห็นแก่กินสักหน่อยนะ เห็นแก่สองพี่น้องในท้องต่างหากยองแจตอบเสียงสะบัด

            “จ้าๆ เดี๋ยวพี่พาไปนะ พี่ไปดูหลานหน่อยดีกว่าแจ็คสันลุกขึ้นยืน ยองแจดึงมือให้สามีช่วยดึงตนขึ้นไปด้วย

            “หลานอ้วนน่ารักมากเลยพี่แจ็คสัน แก้มน่ากัดมากเลยล่ะ!พอพูดถึงหลานยองแจก็หายหงุดหงิด

            แจ็คสันหอมแก้มนุ่ม อดใจไม่ไหว ยองแจน่ารักเกินไป

            “พี่แจ็คสันนี่! รุ่มร่ามจริง ไม่เห็นเหรอว่าพี่มาร์คกับแบมบี้ก็อยู่นะยองแจตีแขนสามีแก้เขิน

            “ไม่ต้องอายหรอกยองแจ แบมเข้าใจ

            พอแบมแบมพูดอย่างนี้ยองแจยิ่งไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน เห็นยองแจดูเหมือนไม่อายอะไรเลยแต่ยองแจไม่เคยจูบหรือหอมกับพี่แจ็คสันต่อหน้าคนอื่นนะ ฮึ่ย

            “งอนพี่แจ็คสัน ตามมาง้อด้วย!ยองแจเดินออกจากห้องไปก่อน แจ็คสันกอดอก ส่ายหน้าน้อยๆ แล้วรีบเดินตามเมียออกไป

            “มีบอกให้ง้อด้วยนะครับแบมแบมล่ะเอ็นดูยองแจจริงๆ

            “แต่คนง้อมันก็เต็มใจจะง้อด้วยแหละมาร์คเห็นใจแจ็คสันเลย แต่ก็นะ เมียใครใครก็หลงเนอะ ต่อให้งี่เง่าเอาแต่ใจเราก็ต้องง้ออ่ะ ก็รักนี่นา

 

 

 

 

 

 

            “พี่แจ็คสัน..ยองแจตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยอาการเจ็บปวดที่ท้อง มือนิ่มเขย่าคนที่นอนหลับอยู่ข้างกันแรงๆ

            “พี่แจ็คสัน! ยองแจปวดท้อง!!เสียงแหลมของยองแจปลุกสามีให้สะดุ้งผวา แจ็คสันงัวเงียลืมตาขึ้น

            “ยองแจ..มีอะไรเหรอ

            “ยองแจปวดท้อง..จะคลอดยองแจผ่อนลมหายใจเข้าออกแรงๆ  จิกไหล่กว้าง

            พอได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเมียแจ็คสันก็ผุดลุกขึ้นทันที

            “เดี๋ยวนะ รอแป๊บนะยองแจ!

            แจ็คสันรีบลงจากเตียงไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบกระเป๋าที่เขาเตรียมไว้สำหรับคุณแม่ตอนคลอดมาวางไว้บนเตียงแล้วรีบโทรลงไปที่ห้องคนรับใช้เพื่อให้ฮโยจูไปโรงพยาบาลด้วยกัน

            “ยองแจลุกไหวไหม รอพี่แป๊บนะ

            แจ็คสันรีบไปหยิบเสื้อคลุมในตู้มาคลุมไหล่ให้ภรรยาโดยไม่สนใจตัวเองเพราะชุดนอนเขามันก็ใส่ออกนอกบ้านได้อยู่แล้ว แค่เสื้อยืดกับกางเกงผ้าธรรมดา

            “พี่แจ็คสันเร็วๆ!ยองแจจิกผ้าปูที่นอนแน่น แจ็คสันรีบยัดโทรศัพท์มือถือและกุญแจรถใส่กระเป๋า ก่อนเข้าประคองยองแจให้ลุกขึ้นยืน

            “คุณหนู!ฮโยจูเคาะประตูห้องแล้วเปิดเข้ามา แจ็คสันให้เธอมาถือกระเป๋าแล้วเขาก็อุ้มยองแจลงไปชั้นล่าง

            แจ็คสันให้ฮโยจูนั่งเบาะหลังกับยองแจส่วนตนก็ทำหน้าที่ขับรถ ไม่มีเวลาแม้แต่จะโทรบอกใคร

 

 

 

 

 

 

            “ยองแจ!..มาร์คหยุดคำพูดเอาไว้เมื่อเห็นภาพตรงหน้า มาดามและแบมแบมที่เดินตามเข้ามาพลอยหยุดไปด้วย

            แจ็คสันนั่งฟุบอยู่ข้างๆ คุณแม่ที่ยังนอนหลับสนิท โดยที่มือของแจ็คสันกุมมือยองแจไว้

            “น่ารักดีนะครับแบมแบมอมยิ้ม

            “แม่ว่าอย่าเพิ่งกวนดีกว่า เราออกไปดูหลานกันก่อนเถอะมาดามชวนลูกชายและลูกสะใภ้ มาร์คเอาตะกร้าของกินไปวางบนโต๊ะแล้วตามแม่กับภรรยาออกไป

            แต่เมื่อไปถึงห้องเด็กอ่อนพยาบาลกำลังจะพาสองพี่น้องไปหาคุณแม่อยู่พอดี เพราะถึงเวลาให้นมแล้ว ครอบครัวต้วนเลยต้องกลับที่ห้องพักอีกรอบ

            แจ็คสันเสยผม ท่าทางงัวเงีย พอเห็นคนเข้ามาเต็มห้องก็ลุกไปล้างหน้าในห้องน้ำ มาดามเดินไปหายองแจ ปลุกลูกชายคนเล็กเบาๆ ให้รู้สึกตัว

            “อ่าว..แม่ยองแจขยี้ตา มาดามจับมือลูกไว้แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดให้

            “เป็นไงบ้างยองแจ กินอะไรบ้างหรือยัง แบมแบมทำของอร่อยๆ มาให้เราเยอะเลยนะ

            มาดามลูบผมนุ่มของลูกไปมา ถึงยองแจจะโตจนเป็นแม่คนแล้ว แต่ในสายตาแม่ เขาก็ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ ของแม่อยู่ดี

            “ยังไม่ได้พาเด็กๆ มาเยี่ยมวันนี้นะ แบมกลัวว่าพวกแกจะมารบกวน ยองแจจะได้พักผ่อนเยอะๆ อีกสักวันสองวันจะพามา

            คุณแม่ลูกอ่อนเอ่ยยิ้มๆ ยองแจพยักหน้า

            “อื้อ!แม้จะเพิ่งตื่นแต่คุณแม่คนใหม่ก็อารมณ์ดีมากๆ ลูกที่เฝ้ารอมาหลายเดือนคลอดแล้วใครบ้างจะไม่อารมณ์ดีมีความสุข

            “อันอันน่ารักจังเลย

            แบมแบมเขี่ยแก้มยุ้ยของหลานสาวเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ช้อนร่างน้อยจากเปลแล้วโอบกอดเอาไว้ ยัยหนูผิงอันก็ตาแป๋วซะน่าเอ็นดู ไม่ว่าย่าหรือลุงจะอุ้มก็ไม่ร้องเลย อารมณ์ดีมาก

            พอไคว่เล่อกินนมเสร็จก็เปลี่ยนกับผิงอัน แต่ไคว่เล่อดูจะอารมณ์ร้ายกว่าพี่สาวนิดหน่อย ใครอุ้มก็เบะปากจะร้อง ต้องถึงมือพ่อคนเดียวเลยถึงหยุดร้องได้

            “แย่ละ ลูกแกสองคนนี้ได้พ่อกับแม่มาอย่างละคนเลยใช่ไหม?” มาร์คนั่งบนโซฟา มองน้องให้นมลูกสลับกับแจ็คสันที่อุ้มลูกเดินไปมากล่อมให้นอน

            “อะไรพี่มาร์ค พูดให้มันดีๆ นะยองแจเสียงเขียว

            “ไคว่เล่อดูงอแงหงุดหงิดง่ายนะเหมือนแกเลยอ่ะ แต่ผิงอันยิ้มเก๊งเก่งดูเป็นเด็กร่าเริงเหมือนพ่อบ้าๆ น่ะ

            “อ่าวๆ มาแขวะกันแบบนี้ได้ไงมาร์ค ฉันบ้าตรงไหน คนบ้าที่ไหนหล่อขนาดนี้

            “เอาเฮอะ เอาที่สบายใจ

            “พี่มาร์คล่ะก็ อย่าพูดจาหาเรื่องสิครับแบมแบมปรามให้หยุดแซวน้องสักที

            “แล้วนี่ปู่กับพ่อแม่เราไม่มาเยี่ยมหลานเหรอแจ็คสันมาดามนั่งข้างเตียงลูก ถามลูกเขย

            “ไปธุระต่างจังหวัดกันน่ะครับ กว่าจะกลับก็คงพรุ่งนี้เย็นๆ

            “มีคนนอนเป็นเพื่อนหรือยังยองแจ เสียดายที่มานอนเป็นเพื่อนด้วยไม่ได้ เราต้องดูยัยหนูน่ะ” 

            ใจแบมแบมอยากมาช่วยดูแลนะแต่ติดที่ถังถังเพิ่งจะอายุสามเดือน ขืนปล่อยให้พี่มาร์คลุกมาดูลูกคนเดียวตอนกลางคืนพี่มาร์คคงสะโหลสะเหลไปทำงาน

            “ฮโยจูจะมาน่ะแบมแบม แบมมาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อยู่ดูแลยัยตัวเล็กไปเถอะ

            ยองแจเข้าใจความจำเป็นของพี่สะใภ้ดี แม้จะเสียดายนิดหน่อยก็เถอะที่พี่สะใภ้มานอนเป็นเพื่อนไม่ได้

            “เฮลโล่ สวัสดีจ้า เรามาเยี่ยมหลานแล้ว! อ่าว คุณแม่สวัสดีครับ!

            ต้นเสียงอย่างชานอูรีบปรี่เข้ามาโค้งให้มาดามก่อนทุกคนที่ตามเข้ามาจะทำตาม ลี่จูยิ้มกว้างเมื่อเห็นเพื่อนลูกชายและลูกเขยมากันพร้อมหน้าพร้อมตาครบแก๊ง

            กลุ่มเพื่อนมาร์คมาน่ะไม่แปลกใจ แต่ที่น่าแปลกก็คือ..

            “ฮันบินมาพร้อมพี่ๆ เขาได้ไงน่ะแบมแบมถามแทนทุกคนที่อยู่ในห้อง ฮันบินวางกระเช้าของเยี่ยมไว้บนโต๊ะ ถอนหายใจ เดินไปนั่งกับมาร์ค

            “เจอกันที่ลานจอดรถโรงพยาบาลนี่แหละ

            “จังหวะชีวิตคนเราก็งี้แหละฮันบิน พรหมลิขิตทำงาน

            “ให้นมลูกไปเงียบๆ เถอะยองแจ เราขอร้องฮันบินคุกเข่ากราบกรานได้คงทำแล้ว ไม่อยากให้ยองแจหลุดปากแซวอะไรอีก ฝั่งตรงข้ามมากันครบเลยนะ

            “เฮ้ยๆ ขอลองอุ้มหน่อย ขออุ้มมั่งๆ

            “ยองแจจะพูดอะไรกับฮันบินเหรอ เล่าให้พี่ฟังหน่อยสิจ๊ะ!

            “นี่ของรับขวัญหลานนะยองแจ ถึงจะเป็นเครื่องประดับเหมือนที่เคยให้ฝาแฝดและถังถังของมาร์ค แต่ลายนี้พี่สั่งออกแบบใหม่หมดเลยนะ

            “น่าอิจฉาคนมีลูกมีเมียจริงๆ

            “จะโชคดีอะไรขนาดนี้วะได้ลูกชายและลูกสาวพร้อมกันเลย สุดยอด แจ็คสันแม่งโคตรน้ำยาดี

            “คนไหนไคว่เล่อ คนไหนผิงอัน โอ๊ยเรียกยากจัง มีชื่ออังกฤษเหมือนบรู๊คลินและแมทธิวไหม?”

            บรรยากาศวุ่นวายที่แบมแบมเคยเจออย่างไร ยองแจก็เจอเหมือนกันเลย บอกแล้วว่าเพื่อนพี่มาร์คน่ะน่ารักและอบอุ่นกันมาก..

 

 

 

 

 

 

            “เหนื่อยไหมคุณ

            “นิดหน่อยครับ คุณเป็นไงบ้างล่ะวันนี้แจบอมยิ้มให้จินยอง เขาส่งเสื้อและกระเป๋าให้คนรับใช้เอาไปเก็บก่อนจะโอบไหล่จินยองเดินไปห้องนั่งเล่นด้วยกัน

            “ก็เหมือนเดิมน่ะ”           

            “ยองแจเป็นไงบ้างล่ะ คุณไปเยี่ยมมาหรือยัง

            “ไปมาแล้วล่ะ พรุ่งนี้ก็จะไปกับแบมแบมอีก คุณไปด้วยกันสิ ยองแจต้องดีใจมากแน่ๆ ที่คุณไปเยี่ยมแก

            “ผมก็ตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าจะไปหายองแจสักหน่อย แล้วนี่ยัยโรสไปไหนล่ะ

            ปกติเวลากลับบ้านมาปุ๊บลูกสาวจะวิ่งมาหาพ่อเลยนะ

            “เล่นเกมอยู่บนห้องน่ะ ทำการบ้านเสร็จแล้วฉันก็เลยอนุญาตให้แกเล่นได้จนกว่าคุณจะกลับบ้าน จะได้ลงมาทานข้าวพร้อมคุณ

            “คุณน่าจะให้ลูกกินก่อนนะนยองแจบอมดูนาฬิกาข้อมือ นี่เกือบจะหนึ่งทุ่มแล้ว ยัยโรสคงหิ้วท้องรอแย่เลย

            “พูดเหมือนคุณไม่รู้จักยัยโรส แกยอมที่ไหนล่ะจินยองอ่อนใจ ยัยโรสเคยรักพ่อติดพ่อยังไง จนป่านนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลย

            “คงเล่นเพลินจนลืมหิวไปแล้วมั้งครับ

            “ฉันเอาขนมไปให้แกกินรองท้องแล้วล่ะ

            “ผมขึ้นไปอาบน้ำก่อนดีกว่าจะได้ไปตามยัยโรสมากินข้าวด้วย

            แจบอมหอมแก้มภรรยาเบาๆ แล้วขึ้นไปชั้นบน จินยองแยกไปในครัวเพื่อให้คนรับใช้อุ่นอาหารเย็น แล้วจะทำสลัดเพิ่มอีกอย่างด้วย

 

 

 

 

 

 

            “พ่อคะพี่ยุนอาชวนไปเล่นที่บ้านอ่ะ วันเสาร์นี้หนูขอไปบ้านพี่ยุนอานะ

            “ก็ไปสิคะแจบอมอนุญาต เข้าใจว่าพริมโรสคงเหงาก็เป็นลูกคนเดียวนี่นะ และยุนอาอายุห่างกับพริมโรสแค่สองสามปีเองเลยสนิทสนมกันดี

            แจบอมส่งยัยหนูเข้าเรียนที่โรงเรียนเดียวกับเดนนิสและยุนอา พอเดนนิสไปเรียนต่อเมืองนอก พริมโรสและยุนอาก็ยิ่งสนิทกันมากขึ้นไปอีก

            “ขอบคุณค่ะ ที่จริงหนูก็ไม่ค่อยอยากไปกวนพี่ยุนอาเลยนะ พี่เค้ายุ่งๆ อ่ะไหนจะกิจกรรมที่โรงเรียน การบ้านก็เยอะ แล้วยังต้องดูแลแฝดอีก แต่หนูเหงาหนูไม่มีเพื่อนเล่น ถ้าแม่มีน้องให้หนูสักคนก็ดีน่ะสิคะ พี่แบมแบมก็มีน้องอีกคนแล้ว บ้านลุงมาร์คมีลูกตั้งหลายคนทำไมบ้านเรามีหนูคนเดียวเอง

            พริมโรสหน้านิ่วคิ้วขมวด ไม่พอใจที่บ้านตัวเองเงียบเหงา

            ตอนคุณปู่อยู่บ้านเธอไม่ค่อยไปบ้านพี่ยุนอาหรอก เพราะคุณปู่ชอบพาเธอไปเที่ยว แต่ตอนนี้คุณปู่ไปทัวร์ยุโรปกับเพื่อน เธอก็เลยไม่มีเพื่อนเล่นเลย พ่อแม่ก็เอาแต่ทำงาน ไม่มีเวลาว่างให้เธอมากนัก

            “เฮ้ๆ จะมาโทษพ่อไม่ได้นะ แม่เขาไม่อยากมีนี่นา

            แจบอมรีบออกตัวก่อนเลยว่าตัวเองไม่ผิด เด็กหญิงวัยสิบขวบย่างสิบเอ็ดขวบหรี่ตามอง

            “จริงเหรอคะ วันก่อนหนูคุยกับแม่ แม่บอกว่าพ่อไม่อยากมีนี่นา

            “จริงอ่ะแจบอมหันไปมองจินยอง ร่างบางพยักหน้า

            “ผมพูดแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน

            “อ่าวคุณไม่ได้พูดหรอกเหรอครับ

            “อย่ามาทำเป็นไม่รู้นะ..พริมโรส นี่พ่อไม่รู้เรื่องนะ

            “งั้นตอนนี้รู้แล้วก็มีได้แล้วใช่ไหมคะ?”

            ทั้งพ่อและลูกหันไปมองแม่พร้อมกัน จินยองอมยิ้ม

            “อะไรกันเล่า มองแม่แบบนี้หมายความว่ายังไง

            “ลูกถามก็ตอบสิครับ

            “แม่มีน้องอีกไม่ได้หรอกจ้ะพริมโรส

            “ทำไมล่ะคะ? โธ่แม่อ่ายัยหนูเสียใจจริงๆ ที่แม่ปฏิเสธ เธออยากมีน้องน่ารักๆ เหมือนน้องแฝดบ้าง

            “ทานข้าวกันเถอะ มาคุยเรื่องนี้บนโต๊ะอาหารได้ยังไง

            “บ่ายเบี่ยงตลอดอ่ะแจบอมหันไปกระซิบกับลูก พริมโรสพยักหน้าเห็นด้วย

            “กระซิบอะไรกันน่ะ ได้ยินนะจินยองทำเสียงดุ

            “บู่!” 

            จินยองกลอกตา พ่อลูกนี่เหมือนกันเป๊ะเลย 

            “ที่แม่บอกว่ามีอีกไม่ได้น่ะ เพราะมีซ้ำซ้อนไม่ได้ไง

            “หืม? ทำไมพูดแปลกๆ น่ะคุณ หมายความว่ายังไงเหรอ?” 

            จินยองก้มหน้ายิ้มกับจานข้าว ก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆ

            “ก็มีไปแล้ว จะมีซ้อนได้ไง..สามเดือนแล้วน่ะ

            “สามเดือน??” แจบอมและพริมโรสมองหน้าจินยองพร้อมกัน ก่อนแจบอมจะค่อยๆ เข้าใจในสิ่งที่เมียต้องการจะบอก

            “นี่คุณ..

            “อื้อ..

            “คุณท้องเหรอ?!”

            “ใช่แล้ว

            “สามเดือนแล้วด้วย?”

            “อยากดูผลตรวจไหมละ..อ๊ะจินยองตกใจนิดหน่อยเมื่อสามีลุกจากที่นั่งมาสวมกอดเขาแน่น

            “จริงเหรอคะแม่ แม่ท้องจริงๆ เหรอคะ จะมีน้องให้หนูแล้วเหรอ?!”

            พริมโรสคุกเข่าบนเก้าอี้ เท้ามือกับโต๊ะอาหาร ถามแม่ด้วยความดีใจ จินยองหันมายิ้มให้ลูกสาว

            “ใช่แล้วล่ะจ้ะ

            “เย้!

            “ผมดีใจมากเลยนะนยอง ดีใจมากจริงๆแจบอมทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้าจินยอง จับมือเรียวเอาไว้แล้วซบหน้ากับตักนิ่ม

            ลูกคนนี้เขาได้รู้แต่แรกว่าเป็นลูกของเขา

            “ฉันแค่สงสัยก็เลยลองไปตรวจดู ไม่คิดหรอกว่าจะมีจริงๆ

            “ทำไมคุณไม่บอกผมล่ะ

            “อยากให้แน่ใจก่อนน่ะแล้วก็เพิ่งรู้ตัวด้วย วานก่อนนี่เอง

            จินยองยิ้มกว้าง แจบอมยืดตัวขึ้นกอดเอวจินยอง ร่างบางกอดตอบ

            “หนูกอดด้วยพริมโรสไม่ยอม ลงจากเก้าอี้แล้ววิ่งไปกอดพ่อกับแม่อีกคน

            “สมใจแล้วใช่ไหม คราวนี้ไม่งอแงแม่อีกแล้วนะจินยองแซวลูกสาว พริมโรสพยักหน้า ยิ้มกว้างด้วยความดีใจมาก

            จินยองเห็นแจบอมและพริมโรสมีความสุขอย่างนี้ก็ดีใจแล้ว..

            มีสมาชิกใหม่เพิ่มอีกคนครอบครัวเราคงสดใสขึ้นอีกเยอะเลยนะ

 

 

 

 

 

 

            “คุณแม่ น้ำชาครับ

            แบมแบมเปลี่ยนกาน้ำชาให้พ่อกับแม่แล้วรินให้ด้วย มาดามขอบใจลูกสะใภ้

            ร่างบางให้คนรับใช้ดูแลหาขนมแกล้มน้ำชามาให้พ่อแม่เพิ่ม จากนั้นก็ขอตัวไปในครัว

            วันหยุดพักผ่อนครั้งนี้มาไกลถึงบ้านพักตากอากาศทางเหนือของมาดาม เริ่มจากยองแจอยากมาเที่ยวพักผ่อนเลยชวนแบมแบม แบมแบมก็ชวนพี่แจบอมต่อ

            ยองแจให้เหตุผลว่าไม่อยากมาตอนปีใหม่เพราะขี้เกียจแย่งคนอื่นเที่ยว ขอเที่ยวล่วงหน้าแล้วตอนปีใหม่ก็หยุดอยู่กับบ้านสบายๆ ดีกว่า

            แบมแบมชวนพี่คุณมาด้วยนะแต่พี่คุณติดงาน ลาไม่ได้ พอพี่คุณไม่มา พี่ยูคยอมกับลูกเลยไม่มา ส่วนฮันบินรายนั้นก็บ้างานแต่สัญญาว่าคราวหน้าจะมาด้วย

            “แบมแบมเลิกเป็นแม่ครัวแล้วมากินก่อนเถอะยองแจเดินมาดึงพี่สะใภ้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเตาปิ้งย่างไปนั่งรวมกับทุกคน

            แม้อากาศจะหนาวไปสักหน่อยแต่การได้ดื่มอะไรอุ่นๆ และทานอาหารอร่อยๆ มันก็ทำให้ลืมเรื่องสภาพอากาศไปได้บ้าง

            ยุนอา พริมโรส และฝาแฝดขออยู่ในบ้านกันเพราะอยากจะเล่นกันให้จุใจ  อาหารและเครื่องดื่มก็มีคนรับใช้เอาไปให้ทาน พวกพ่อแม่เลยออกมานั่งคุยกันข้างนอก

            ส่วนถังถัง ไคว่เล่อ และผิงอันก็มีพี่เลี้ยงคอยดูแลอยู่ตลอดเวลา

            “เป็นอะไรยองแจ มองหน้าคนนั้นคนนี้อยู่ได้พี่ชายถามด้วยความสงสัย

            “มันรู้สึกแปลกๆ อ่ะ พี่เคยคิดไหมล่ะว่ายองแจกับจินยองจะญาติดีกันจนมานั่งกินบาร์บี้คิวด้วยกันได้เนี่ย

            “เออ..นึกไม่ถึงเหมือนกันว่ะ

            “จะคิดเรื่องในอดีตไปทำไมล่ะยองแจ เรื่องมันผ่านไปแล้ว..นี่พี่จินยองได้อัลตราซาวด์หรือยังครับ รู้หรือยังว่าคนนี้ผู้หญิงหรือผู้ชาย

            แบมแบมเพิ่งจะมีเวลาคุยกับจินยอง ความจริงเขาและยองแจก็วุ่นกันอยู่สองคน เพราะลูกยังเล็กต้องคอยกล่อมตลอด ส่วนคนอื่นๆ ก็เตรียมงานปาร์ตี้

            “ผู้ชายน่ะจ้ะ

            “โอะ จะมีหลานชายเพิ่มอีกคนแล้ว คิดหรือยังครับว่าจะตั้งชื่อว่าอะไรแจ็คสันแตะลงบนท้องโตเบาๆ จินยองอมยิ้ม

            “ถ้าชื่อเกาหลีก็จุนฮยอกน่ะครับ พ่อเขาตั้งให้

            “ถ้าเหรอครับ? แสดงว่ามีชื่ออื่นอีกเหรอ

            “ครับ อยากตั้งชื่อดอกไม้ให้เหมือนพี่สาวบ้างจินยองลูบท้องตนเอง อมยิ้ม

            “หือ? ชื่อดอกไม้..เด็กผู้ชายนะครับ จะดีเหรอ?” แบมแบมสงสัยปนอึ้งนิดๆ เอ่ยออกมาตรงใจทุกคนพอดี

            “ครับ ดอกคัตเตอร์น่ะ เคยมีคนบอกพี่เกี่ยวกับดอกคัตเตอร์แล้วพี่จำได้ไม่ลืมเลย เขาว่าเวลาจัดช่อดอกไม้ดอกคัตเตอร์มักจะถูกใส่เป็นดอกไม้ประดับมากกว่าจะใส่เป็นดอกไม้เด่น ใส่แค่ฉากหลังโดยมีดอกไม้สวยๆ ช่อใหญ่อวดสีสันสดใสอยู่ข้างหน้า ความงดงามของมันคือดอกไม้ที่มีน้ำใจ ตัวเองไม่ได้โดดเด่นอะไรหรอก ไม่ได้งดงามแต่ทำให้ดอกอื่นงดงามขึ้นมาได้

            แต่ความหมายลึกๆ ของมันก็คือ แม้คุณจะไม่มองฉัน ฉันก็มีแต่คุณเสมอ..พอพี่คิดว่าจะตั้งชื่ออะไรให้ลูกดีแล้วหันไปมองหน้าแจบอม พี่ก็คิดขึ้นมาได้ว่าชื่อนี้นี่แหละเหมาะมาก ถ้าเขาโตมาเป็นคนดีมีน้ำใจเหมือนพ่อก็คงจะดีมากและอีกอย่าง..แจบอมก็เหมือนดอกคัตเตอร์นะ” 

            จินยองหันไปยิ้มให้แจบอม จับมือสามีไว้ 

            “เหมาะดีจริงๆ ด้วย แจบอมรอจินยองมาตลอดหลายปี รอและมีแค่จินยองมาเสมอทั้งที่จินยองไม่เคยมองเห็นแจบอมเลย

            มาร์คเปรยออกมา คิดว่านี่แหละใช่เลย อิมแจบอม คนดีที่ใครๆ ก็หลงใหลได้ปลื้ม

            “จะว่าเหมือนก็เหมือนอยู่นะ แต่จะไม่เหมือนมันก็ใช่ ยองแจว่าพี่แจบอมต่างกับดอกคัตเตอร์อ่ะ ดอกคัตเตอร์ไม่โดดเด่นงดงาม แต่พี่แจบอมโคตรหล่อออร่าอ่ะ

            ยองแจประสานมือรองใต้คาง มองอดีตอาจารย์ของตนด้วยแววตาชื่นชมเสมอไม่เปลี่ยนแปลง

            ทุกคนหัวเราะกับความคิดเห็นของยองแจ

            ทั้งที่รู้แก่ใจว่ายองแจปลื้มแจบอมแต่ทุกคนก็ยังอดเขินแทนไม่ได้ที่ยองแจแสดงความชื่นชมแจบอมต่อหน้าเจ้าตัวทุกครั้งที่ได้เจอกัน

            “ยองแจ! จะเกินไปแล้วนะแจ็คสันไม่ชอบเลยนะที่ภรรยาชมสามีคนอื่นแบบนี้ หวงอ่ะ

            “อะไรเล่าพี่แจ็คสัน

            “เหมือนจะเกิดปัญหาครอบครัว พี่ไม่เกี่ยวนะแจบอมไม่รู้ไม่เห็น นั่งเฉยๆ ก็ทำสามีภรรยาเขาเถียงกันได้

            “ออกตัวเร็วมากครับ ความหล่อของพี่นี่อันตรายจริงๆ”         

            แบมแบมหัวเราะทำให้แจบอมและจินยองหัวเราะไปด้วย มาร์คหันไปห้ามศึกสองผัวเมียเมื่อยองแจดุแจ็คสันอีกแล้ว

            ยองแจนี่ข่มสามีตลอดอ่ะ ถามว่าแจ็คสันยอมเมียไหม? ก็ยอมน่ะสิ

           

           

 

 

 

 

            “ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะคะมาดาม

            ฮีเอทรุดลงนั่งที่เก้าอี้ข้างมาดามตัวเดิมที่นั่งก่อนลุกไป

            มาดามนั่งไขว่ห้างจิบน้ำชาอุ่นๆ เพราะอยากจะงดแอลกอฮอล์สักสองสามวัน เธอมองไปยังโต๊ะอาหารกลางแจ้งที่ลูกๆ นั่งคุยกัน

            “ไม่ยิ้มได้ยังไงคะคนมีความสุขนี่นา แทจีไปไหนล่ะคะ

            “ขอไปนอนกับหลานแล้วค่ะ

            “แล้วคุณล่ะ

            “ยังไม่ง่วงเลยค่ะ

            “ดีเลยค่ะ นั่งคุยเป็นเพื่อนฉันก่อนนะ

            “ได้สิคะ

            “ดีจังนะคะบรรยากาศแบบนี้ ฉันชอบจัง ชอบเวลาที่ทุกคนได้อยู่ด้วยกัน

            “ใช่ค่ะ ดีมากจริงๆฮีเอเห็นด้วย ความสุขของพ่อแม่อะไรจะเท่าเห็นลูกมีความสุข

            “เวลาผ่านไปเร็วนะคะ เราเป็นครอบครัวเดียวกันมาหลายปีแล้ว

            “นั่นสิคะ..ฮีเอตอบรับพลางเป่าน้ำชาที่ร้อนเกินไปสำหรับเธอแล้วจิบ

            “ฉันมีเรื่องที่อยากบอกคุณมาตลอดเลยค่ะฮีเอ

            “เรื่องอะไรเหรอคะ?”

            “เรื่องการแต่งงานของมาร์คและแบมแบม

            “ทำไมคะฮีเอแปลกใจว่ามาดามจะพูดเรื่องนั้นทำไม

            “ฉันอยากเล่าเพราะไม่อยากเก็บมันไว้กับตัวตลอดชีวิต แต่ฉันอยากให้คุณรับปากก่อนว่าถ้าได้ฟังคุณจะทนฟังจนจบ พอฟังจบแล้วคุณอยากจะต่อว่าด่าทอฉันแค่ไหนก็ได้

            “ได้สิคะฮีเอตกปากรับคำเพราะอยากรู้ว่ามาดามมีเรื่องอะไรจะเล่าให้เธอฟัง

            “ฉันน่ะ..เป็นคนทำให้คุณหมดหนทางค่ะ เรื่องบริษัทความจริงแล้วตอนที่คุณกำลังลำบากมีหลายที่ที่สามารถให้คุณกู้เงินได้ แต่เพราะฉันเองที่ใช้อำนาจไปบีบบังคับจนพวกเขาหยุดให้ความช่วยเหลือคุณ พอคุณไม่เหลือใครฉันจึงเสนอเรื่องแต่งงาน

            มาดามถอนหายใจ กลั้นใจสารภาพผิดเลยนะ

            “อะไรนะคะ..ฮีเอตกใจมากกับความจริงที่ได้ยินจากปากลี่จู มาดามยิ้มเศร้า

            “ฉันทำไปเพราะความจำเป็นค่ะ เป็นความเห็นแก่ตัวของฉันเอง..

            มาดามเล่าเรื่องของเพื่อนรักกวินท์ ซึ่งเป็นสาเหตุและที่มาของเงื่อนไขการแต่งงานระหว่างมาร์คแบมแบม

            “ฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะที่ทำตามใจตัวเองไปมากมายขนาดนั้น พอได้เห็นมาร์คและแบมแบมมีความสุข มีครอบครัวที่อบอุ่น ความรู้สึกผิดนั้นก็เหมือนจางลงเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้นค่ะเพราะฉันยังรู้สึกผิดต่อคุณและแทจีอยู่ดี

            มาดามมองไปยังลูกชายคนโตและลูกสะใภ้ที่กำลังสนทนาและหัวเราะกันกับทุกคนอย่างมีความสุข

            “คุณลี่จู..

            ฮีเออึ้งไปเมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดของมาดาม 

            ลี่จูเห็นแก่ตัวเหรอ..ไม่หรอก..

            “อย่าคิดมากเลยนะคะฮีเอเอื้อมมือมาจับมือมาดามไว้ ยิ้มให้เธอ

            “ฉันเข้าใจค่ะ ในสิ่งที่คุณทำและแรงผลักดันมากมายที่ทำให้คุณตัดสินใจว่าอยากได้แบมแบมเป็นสะใภ้ มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องรู้สึกผิดมากมายหรอกค่ะ ไม่ว่าใครจะช่วยฉันตอนนั้นมันก็ไม่ต่างกัน อย่ามัวแต่ใส่ใจว่าอดีตที่ผ่านมานั้นน่าจะเป็นอย่างไร หรือเราสามารถทำอย่างไรได้ มีชีวิตอยู่กับปัจจุบันเท่านั้นก็พอ เพราะถ้าคุณไม่บังคับให้มาร์คแต่งงานกับแบมแบมในวันนั้น วันนี้ภาพดีๆ แบบนี้คงไม่เกิดขึ้นให้เราเห็น

            “ฉันก็พยายามคิดให้อภัยตัวเองค่ะ ฉันได้แต่บอกตัวเองว่าที่ทำไปนั่นน่ะดีแล้ว หลอกตัวเองว่าเด็กๆ คงไม่เป็นไรเพราะบางครั้งคนเราก็ต้องเจอกับวันที่เลวร้ายบ้าง จากนั้นมันจะช่วยให้เราเห็นคุณค่าของวันดีๆ ในชีวิต แต่บางทีฉันก็คิดว่าสิ่งที่ฉันทำมันร้ายแรงเกินไป

            “เรากำลังมีความสุขค่ะมาดาม คุณและฉันมีหลานที่น่ารักตั้งหลายคน และลูกๆ ของเราก็มีความสุข ได้เจอคนที่เขารัก ฉันสนใจแค่วันนี้และอนาคตเท่านั้น ถึงเรื่องของมาร์คและแบมแบมตอนต้นมันจะร้ายแค่ไหนก็ช่าง ขอให้ปลายทางของทั้งคู่มันดีมากก็พอแล้ว มาร์คเป็นสามีและพ่อที่ดีแล้วค่ะ ดีจริงๆ ฉันเห็นแล้วว่าเขาทำอะไรเพื่อลูกและแบมแบมได้บ้าง

            ฉันน่ะสงสัยมาตลอดเลยว่าทำไมคุณถึงดีกับแบมแบมเหมือนเขาเป็นลูกในไส้ เพราะอย่างนี้นี่เอง..เพราะคุณกวินท์ ในที่สุดฉันก็ได้รู้สักทีว่าทำไมคุณรักลูกชายฉันมากมายเหลือเกิน เรื่องพ่อแม่ของแบมแบมเสียใจด้วยนะคะ

            ฮีเอไม่อยากให้มาดามจมกับอดีต แม้เป็นสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจไปเองก็ตาม

            “ขอบคุณค่ะ ตอนนี้พวกเขาอยู่ในความทรงจำของฉันแล้ว ฉันไม่เจ็บปวดอีกต่อไปเมื่อคิดถึงพวกเขา

            “ขอบคุณเหมือนกันนะคะที่เล่าให้ฟัง ตอนนี้คุณคงสบายใจแล้วสินะคะ

            “ค่ะ โล่งใจมากเลย ในที่สุดตอนนี้ฉันก็ไม่มีเรื่องอะไรค้างคาใจแล้ว รู้สึกดีมากๆ เลยค่ะ

            มาดามยิ้มกว้าง การที่ได้ปลดปล่อยเรื่องราวบางอย่างที่พันธนาการเราไว้มานานปีมันเป็นความรู้สึกที่วิเศษแบบนี้นี่เอง

            “ดีแล้วล่ะค่ะ ดีใจด้วยฮีเอยินดีด้วยจากใจจริง

            “คุณเป็นคนดีมากนะคะ คุณน่ะมีความคิดในแง่บวกเหมือนแบมแบม ไม่สิ ต้องบอกว่าแบมแบมมีแนวคิดเหมือนคุณ มิน่าเขาถึงโตมาเป็นคนดี ถ้ากวินท์และภรรยารับรู้ได้พวกเขาคงต้องรู้สึกอยากขอบคุณคุณมากๆ แน่เลยค่ะ

            ไม่ว่าจะสักกี่ครั้ง ผู้หญิงคนนี้ก็ทำให้ลี่จูประทับใจได้มากมายเหมือนเดิม

            “ฉันเชื่อค่ะว่าพวกเขาต้องรู้ ขอบคุณนะคะที่เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง

            “ขอบคุณเหมือนกันค่ะที่รับฟังโดยไม่โกรธเกลียดฉันเลย ขอบคุณจริงๆ

            ฮีเอและลี่จูจับมือกันไว้ มองไปยังโต๊ะของเด็กๆ ที่กำลังส่งเสียงหัวเราะเฮฮากันอยู่เลย

            ขอให้ความสุขแบบนี้คงอยู่ตลอดไปด้วยเถอะ

 

 

The end

**

จบแล้วจ้า!

            เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่รักมากและได้รับการสนับสนุนที่ดีมากจากนักอ่านทุกท่าน

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกและเรื่องเดียวของเล็กที่ติดอันดับของท็อปทุกหมวดในเด็กดีด้วย

ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ

เล็กชอบคาแรกเตอร์ทุกคนในเรื่องนี้มาก แต่รักสุดคงเป็นยองแจ

 ฝากติดตามเรื่องอื่นๆ ของเล็กต่อไปด้วยนะคะ


ps. อาจจะนะคะ อาจจะตัดตอนพิเศษช่วงรุ่นลูกตอนโตมาลงให้ได้อ่านกัน 

เป็นตอนพิเศษแค่ตอนเดียวจากหลายๆ ตอนที่ลงเล่ม

เผื่ออ่านแล้วชอบกันจะได้ต่อรุ่นลูกให้ แต่ถ้าไม่เวิร์กก็ลงแค่นี้ค่ะ  555 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,150 ความคิดเห็น

  1. #13121 2bmt (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 12:00
    อีกรอบบบ><
    #13,121
    0
  2. #13120 lek0868909108 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:34

    จบรอบสาม รักทุกตัวละคร เป็นการจบที่อบอุ่นมากกก

    #13,120
    0
  3. #13077 lek0868909108 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 00:08

    จบรอบสองชอบการเติบโตพัฒนาตัวละครทุกคนมาก ความรัก การอภัย เข้าใจกันดีใจที่ทุกคนมารวมตัวเที่ยวด้วยกัน อบอุ่น ชอบแม่มาร์คปละแม่แบมเวลาเจอกัน น่ารักดี ขอบคุณสำหรัยฟิคดีดีนะคะ

    #13,077
    0
  4. #13054 2bmt (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 15:06
    <3<3<3
    #13,054
    0
  5. #13053 Jiab2908 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 12:18

    ขอบคุณนะคะไรท์ที่แต่งนิยายดีๆมาให้พวกเราอ่าน เนื้อเรื่องดีมาก ชอบแนวคิดน้องแบมทุกตอน น้องมีความคิดผู้ใหญ่มากๆ รักทุกคน รักเด็ก มองโลกในแง่ดีตลอด รักเรื่องนี้มากค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์แต่งนิยายดีๆมาให้พวกเราอ่านนะคะ

    #13,053
    0
  6. #13047 junekimsa93 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:08
    อบอุ่นละมุน
    #13,047
    0
  7. #13028 2bmt (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:57
    ขอบคุณนะคะ
    #13,028
    0
  8. #13024 2bmt (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 23:06
    ชอบมากๆๆ
    #13,024
    0
  9. #13019 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:29

    เริ่มจากร้ายกลายเป้นรักละมุนอบอุ่นผ่านบททดสอบ ของทุกตัวละคร หนักหน่อยก็มาร์คแบมแต่รักมากเรื่องนี้ ตัวละครค่อยๆโตแต่แบมคืที่สุดคนที่คิดบวกเสมอ พูดละทำให้คนฟังรู้สึกดี เป็นตัวละครที่อบอุ่นมาก มาร์คถึงเริ่มจะร้ายแต่พอรักน้องก็เปลี้ยนแม้จะรู้ใจตัวเองช้า แต่สรุปเป้นฟิคที่ร้องไห้ตามเยอะและยิ้มก็เยอะขอบคุณไรท์สำหรัยฟิคดีดีนะคะ??’???’?..ขอให้ไรท์ผ่านไปหที่บ้านไปได้นะคะเอาใจช่วย✌️✌️????

    #13,019
    0
  10. #13007 พิมมณี (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 17:42

    นี่ลุ้นคู่ปมนยองว่าจะมีน้องอีกคนมั้ย เย้~~~ แฮปปี้มากกกก

    #13,007
    0
  11. #13002 Nong_c (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:34
    ไรท์แต่งเรื่องที่อ่านได้รื่นไหลจนอินไปกับตัวละครมากๆอ่านแล้วไม่รู้สึกเบื่อ บางเรื่องแค่เริ่มอ่านก็ขอผ่าน เรื่องนี้อ่านรอบื่สองก็ยังสนุกขอบคุณนะคะแต่งนิยายดีๆมาให้อ่านสนุกมากคะ
    #13,002
    0
  12. #12987 @Mamoru_Miko (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 02:07
    จนฉากจบแม่ๆก็ยังแอบหวานกันอะ 😭
    ดจีย์จังเลย ปกติเป็นเด็กนิสัยไม่ดีชอบอ่านไม่จบ พอเรื่องเคลียก็หยุดอ่าน แต่เรื่องนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่พักนี้อ่านจบเลย ❤
    #12,987
    0
  13. #12973 ploylaksi (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 16:33
    พล็อตมันดูซ้ำแต่คุณแต่งออกมาได้ดีมาก ถึงมันจะเป็นพล็อตตลาดทั่วไป แต่เรารู้สึกว่ามันพิเศษ รักในตัวละครมากจริงๆ เห็นแบมมองโลกในแง่บวกแล้วก็อยากทำให้ได้บ้าง ขอบคุณมาร์คและยองแจที่ยอมเปลี่ยนตัวเอง ขอบคุณไรท์มากนะคะ
    #12,973
    0
  14. #12934 eternity_mb (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:35
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #12,934
    0
  15. #12932 Nini_Sa (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:27
    ขอบคุณค่ะ
    #12,932
    0
  16. #12883 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:28
    เรื่องนี้หลายอารมณ์จิงๆนะ ช่วงแรกๆคือโคดเกลียดมาร์คเลย สงสารแบมจิขาดใจ มากลางๆเรื่องกลับโคดสงสารมาร์ค พอมาจะจบเรื่องยังกะรถอ้อยคว่ำหวานมากก สนุกจิงๆค่ะ อ่านรวดเดียว 2 วันจบอะ
    #12,883
    0
  17. #12875 Ajumma_Omma1 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:59
    เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ดีที่สุดในใจเราเลยค่ะมีครบทุกรสเราร้องไห้เพราะความเจ็บ เศร้า ซึ้งไปหลายตอนเลย ถึงจะมาเจอช้าไปหน่อย เราใช้เวลาอ่านไปด้วยซึมซับทุกตัวละครจนเหมือนผูกพันไปเลยค่ะ ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ
    #12,875
    0
  18. #12874 jeab-mtbb9397 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 20:30

    สนุกอ่ะมากๆเลย..เป็นครอบครัวใหญ่ที่โคตรมีความสุขเลย.ไรท์แต่งแบบคนเข้าใจโลกเลยอ่ะ..เสียดายที่ได้อ่านช้าไปไม่ทันหนังสือ
    #12,874
    0
  19. #12869 MTBB_puii (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:42
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ สนุกมากเลยจะติดตาใเรื่องต่อๆไปนะคะ
    #12,869
    0
  20. #12829 llllovellll (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 23:11
    ครอบครัวสุขสันต์มากๆเลยย ขอบคุณไรเตอร์ที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่านนะคะ สนุกมากๆ ขอบคุณจริงๆค่ะ
    #12,829
    0
  21. #12798 MM_MB (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 00:07
    เรื่องนี้เป็นอีก​เรื่อง​ที่เสียน้ำตา แต่เต็มใจเสียนะ มีทั้งรัก เศร้า หัวเราะ เขิน และสุข ทุกตอนเลย เรื่องนี้แต่งดีคะ มีหลายมุมมองที่เรามองไม่เห็นก็ได้เห็น อยากได้หนังสือนะคะ ถ้ามีส่งต่อได้จะดีมากเลยคะ
    #12,798
    0
  22. #12712 คนแมนซังนัมจา~ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:52
    ดีจังเลย ทุกคนมีความสุข เราก็มีความสุขค่ะ
    #12,712
    0
  23. #12666 Kunpimuk_BB (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 02:12
    รักเรื่องนี้มากเลยค่ะถึงจะจบไปนานเเล้วมาตามอ่านละติดมากจิงๆมันครบรสทั้งเศร้า สุข ซาดิสนิดๆรักเรื่องนี้มากเลยค่ะไรท์❤❤
    #12,666
    0
  24. #12642 amwaysone (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:56
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมา เปนฟิคที่อ่านแล้วประทับใจมากๆเลยจริงๆค่ะ มีเรื่องราวต่างๆมากมาย ตัวละครตั้งแต่ต้นจนจบมีพัฒนาการ มีความโตขึ้นเปนผู้ใหญ่ คือมันดีมากๆเลยค่ะ ขอชื่นชมไรท์จากใจเลย เก่งมากๆเลยค่ะ ชอบมากกกกกกก!! ขอให้ไรท์แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ขึ้นมาอีกเยอะๆเลยนะคะ จะรอติดตามผลงานเลยค่าาา :))
    #12,642
    0
  25. #12608 SM_Nry (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:31
    เรื่องนี้ดีมากเลยค่ะ เราชอบมากๆ ใช้เวลาอ่าน4วันเลยเยอะกว่าเรื่องที่เราเคยอ่าน ภาษาดีเนื้อหาก็ดี ขอบคุณไรท์นะ
    #12,608
    0