Just You (Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,143 Views

  • 134 Comments

  • 597 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    395

    Overall
    13,143

ตอนที่ 8 : ✿ Chapter eight

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

#ราชาไอติม

8




            น้องมายด์อยู่ไหนหรอครับ” ผมหันหน้าไปหาพี่หมอกที่นั่งข้างๆกันก่อนจะกวาดสายตามองรอบข้าง เพราะตั้งแต่เข้ามาผมก็ไม่เห็นว่ามันจะดูเป็นการมาฉลองวันเกิดตรงไหนเลย ทั้งโต๊ะตอนนี้มีแค่ผม พี่หมอก แล้วก็เพื่อนพี่หมอกอีกสามคนเท่านั้น

 

            อ๋อ มายด์ยังมาไม่ถึงน่ะ รถติดนิดหน่อย” ผมขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่ามันเริ่มจะแปลกๆแล้ว เจ้าของวันเกิดมาช้ากว่าคนที่มาร่วมงานเนี่ยนะ ไม่ใช่แล้วมั้ง

 

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไลน์ กำลังจะส่งข้อความไปหาอาทิตย์แต่ทว่ามือหนากลับคว้ามันไปเสียก่อน

 

            พี่ว่าเราอย่าเพิ่งเล่นโทรศัพท์ตอนนี้เลย มาดื่มด้วยกันดีกว่านะ” ผมมองโทรศัพท์ที่ถูกพี่หมอกยึดไปเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงตัวเองอย่างงุนงง แล้วทำไมต้องเอาโทรศัพท์ผมไปด้วยล่ะ

 

            ผมขอโทรศัพท์คืนด้วยครับ” พี่หมอกยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกราวกับไม่ได้ยินเสียงของผม

 

พี่ว่าเราควรสนใจเพื่อนพี่หน่อยนะ นี่คือ สอง เคน แล้วก็ภีม ส่วนนี่ก็น้องกู ไอติม” ผมต้องยกมือขึ้นมาไหว้อย่างช่วยไม่ได้ พวกพี่ๆเขาก็พยักหน้ารับแล้วยิ้มบางๆแค่นั้น

 

            น้องเหรอ” รุ่นพี่คนที่ชื่อภีมพูดขึ้นก่อนจะมองผมสลับกับพี่หมอกด้วยสายตาแปลกๆ มันเป็นสายตาที่ผมรู้สึกไม่ชอบเอาเสียเลย

 

            ก็เออดิ จะให้เป็นอะไรล่ะ หึ” ไม่มีใครตอบอะไร พี่ภีมเพียงแค่ยักไหล่เหมือนไม่ได้สนใจอะไร น้ำเสียงที่พวกพี่เขาคุยกันทำให้ผมรู้สึกอยากออกไปจากที่นี่ ตอนนี้ไอติมกำลังคิดว่าตัวเองไม่ปลอดภัย ทั้งๆที่ก็ไม่รู้ว่าไม่ปลอดภัยยังไง เพียงแต่สัญชาตญาณมันทำให้ผมคิดแบบนั้นไปโดยอัตโนมัติ

 

            ไอติมดื่มหน่อยสิ ปล่อยให้พวกพี่ดื่มกันแค่นี้ได้ไงอะ”

 

            เอ่อ...ไม่ดีกว่าครับ”

 

            เอาน่า แค่แก้วสองแก้วไม่เมาหรอก” พี่ภีมพูดขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วที่ชงแล้วมาให้ผม “พี่ผสมไม่เข้มหรอก แต่ถ้าน้องไอติมไม่อยากดื่มกับพวกพี่ก็ไม่เป็นอะไรนะ” ผมมองใบหน้าของคนตรงข้ามที่ยิ้มเศร้าด้วยความรู้สึกผิด

 


นิดเดียวคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง...

 


            ก็ได้ครับ” มือขาวเอื้อมไปรับแก้วที่เพิ่งชงใหม่แล้วกระดกเข้าปาก ไอติมหลับตาปี๋ก่อนที่พี่หมอกจะส่งแก้วโค้กมาให้ ร่างบางรีบรับมาดื่มตามทันทีเพื่อให้รสชาติหวานมากลบความขมของแอลกอฮอล์

 

            ให้หมดแก้วสิครับน้องไอติม” พี่ภีมยิ้มมุมปากก่อนที่มือหนาจะเอื้อมมาดันก้นแก้วผมขึ้นเพื่อเป็นการบอกกลายๆว่าให้ผมยกมันดื่มให้หมด “หมดแก้วๆๆๆ” เสียงของพี่สองกับพี่เคนพูดเชียร์ขึ้นมา ทุกสายตาจับจ้องมาที่ผมคนเดียวจนผมเริ่มรู้สึกอึดอัด

 


เห้อ แก้วเดียวไม่เมาหรอก...

 


ไอติมตัดสินใจกระดกเหล้าที่เหลือเข้าปากจนหมด ก่อนจะรีบยกแก้วโค้กดื่มตามทันที ไอติมรู้สึกได้ว่าพี่เขาชงค่อนข้างจะเข้มพอสมควรเลย เพราะไอติมเคยไปกินกับอาทิตย์มาแล้ว พวกมันชงให้ผมอ่อนมากจนแทบไม่มีรสชาติของแอลกอฮอล์อยู่เลยด้วยซ้ำ

 

            ไอติม เมารึเปล่า” พี่หมอกก้มลงมากระซิบข้างๆหูผม ผมส่ายหน้ารัวๆแล้วขยับตัวออกมานิดหน่อย

 

            มาๆ ชนกัน หมดแก้วนะ ใครไม่หมดกูเบิ้ลให้แน่” พี่เคนส่งแก้วให้ทุกคนรวมทั้งผมด้วย แอบเห็นว่าพี่เขาเทเหล้าลงไปเยอะมาก ถ้ากินต้องมึนแน่ๆ เขาจะเมาไม่ได้เด็ดขาด

 

            ผมไม่กินนะครับ”

 

            เอ้า ได้ไง ทุกคนกินหมดเลยนะ น้องจะไม่กินได้ยังไง งี้พวกพี่ก็เสียใจแย่เลยดิ” ทำหน้าเศร้าอีกแล้ว ด้วยความที่ไอติมเป็นคนขี้สงสารเลยยอมรับแก้วมาจนได้

 


ให้ตายเถอะ ไอติมอยากจะทุบหัวตัวเองหลายๆที

 


ทำไมเป็นคนใจอ่อนแบบนี้เนี่ย!

 


            หมดแก้ว เฮ!” ทุกคนกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวทำให้ผมต้องรีบกระดกตามบ้าง แต่สุดท้ายก็ไม่ไหว ผมทนกินมันทั้งหมดไม่ได้ มันรู้สึกขมคอไปหมด ทว่าพอจะคว้าแก้วโค้กมาดื่มพี่ภีมกลับแย่งมันไปเสียก่อน

 


ผมขมวดคิ้วมองพี่ภีมด้วยความไม่เข้าใจ พี่เขาส่งยิ้มแปลกๆมาให้ “หมดแก้วก่อนถึงจะกินโค้กได้”

 


ทุกคนหันมาจ้องผมจนผมเริ่มรู้สึกกดดัน

 


เอาก็เอาวะ ผมกลั้นหายใจก่อนจะยกแก้วที่เหลือแอลกอฮอล์ครึ่งแก้วเข้าปาก พอหมดแก้วพี่ภีมก็ส่งแก้วโค้กมาให้ผมดื่มตามทันที

 


            เดี๋ยวกูมาแปปนึง จะไปชนกับเพื่อน” พี่สองเดินออกไปพร้อมกับยกแก้วเหล้าไปด้วย

 


            ไอติมครับ”

 

            ครับ?”

 

            ไม่เมาใช่ไหม”

 

            “...ไม่ครับ”

 


พี่หมอกพยักหน้ารับก่อนจะหันไปคุยกับพี่เคน พี่ภีม

 


ไม่เมา

 


ซะที่ไหนล่ะ! ตอนนี้เริ่มมึนๆแล้ว ปวดหัวตุบๆด้วย อยากจะลุกออกไปจากตรงนี้แต่ก็รู้ว่าถ้าลุกขึ้นผมจะต้องล้มแน่ๆ แล้วถ้าล้มพวกพี่เขาก็จะรู้ว่าผมเมา ฮือออออออออ

 


ร่างเล็กที่พยายามเรียกสติของตัวเองให้กลับมาหน้าแดงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ตัวเริ่มเอียงเซไปเซมาเลยเอนหลังไปพิงกับโซฟา

 

            ไหวไหม” พี่หมอกก้มลงมาพูดใกล้ๆอีกแล้ว ไม่ชอบ

 

ใบหน้าแดงก่ำพยักหน้าหงึกๆ ริมฝีปากหยักของคนมองยกยิ้มเจ้าเล่ห์โดยที่คนเมาไม่ทันได้สังเกตเห็น

 

            ถ้าไหวงั้นดื่มกับพี่อีกแก้วนะ” คนตัวเล็กเบิกตากว้างทันที เพราะตอนนี่แค่ให้นั่งนิ่งๆยังทำไม่ได้ ถ้ากินไปอีกแก้วนี่คงไม่มีสติของจริง

 

            ไม่...ไม่เอาแล้ว...” เสียงหวานยานครางจนคนฟังรู้สึกได้ว่าคนตัวเล็กเมาแล้ว มุมปากยกยิ้มอย่างพอใจ คนโตกว่าแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินก่อนจะก้มลงไปใกล้ๆใบหน้าขาวใสจนกระทั่งระยะห่างเหลือเพียงคืบเดียว

 

            ไอติมว่าอะไรนะ” ใบหน้าคมเข้มลดระยะห่างลงเรื่อยๆจะจมูกเกือบจะสัมผัสกับแก้มนิ่ม

 


Rrrrrrrrrrrr

 


            โธ่เอ๊ย! ใครมันโทรมาตอนนี้วะ” มือหนาหยิบโทรศัพท์ของคนตัวเล็กขึ้นมาดูก่อนจะพบว่ามันคือเบอร์ของอาทิตย์ เพื่อนสนิทของคนข้างๆเขา

 

หมอกกดตัดสายก่อนจะกดปิดเครื่องทันที เขาหันไปมองร่างบางที่นั่งโงนเงนไปมาจึงเอื้อมมือไปรั้งเอวของร่างเล็กให้ขยับมาใกล้ชิดตัวเอง กระตุกยิ้มพอใจอีกคราเมื่อศีรษะของคนเมาเอนมาซบที่ไหล่ของตัวเอง เขาก้มหน้าลงไปจนจมูกโด่งฝังลงไปที่กลุ่มผมนิ่มสีน้ำตาลเข้มแล้วสูดดูดกลิ่นหอมอ่อนๆของแชมพูเบาๆ

 


ผมหอมขนาดนี้แล้วตัวจะหอมขนาดไหนนะ

 


            มึง กูไปละ ฝากบอกไอ้สองด้วย”

 

            แหมไอ้เหี้ย เอาเด็ก”

 

            เออกูเล็งมานานละ”

 

            ที่ไหน คอนโดหรือห้องข้างบน”

 

            ข้างบน พวกมึงไม่ต้องขึ้นมาขัดกูน่ะ” หมอกจองห้องที่นี่ไว้เพราะคิดว่าขี้เกียจขับรถไกล แถมยังอยากฟัดคนข้างๆเร็วๆแล้วด้วย เขากระชับเอวบางให้มาชิดตัวเองก่อนจะพาลุกขึ้น ทว่าคนตัวเล็กกลับเซไปมา

 


ดวงตาฉ่ำน้ำหรี่ลงมองหน้าคนข้างๆ พยายามดันร่างคนตัวหนาออกไปทว่ากลับไม่มีสติหลงเหลือพอที่จะช่วยเหลือตัวเอง

 


ไอติมรู้แค่ว่าตอนนี้เหมือนมีใครมารัดตัวเองไว้แน่นๆแล้วพาเดินไปที่ไหนสักที่ เขาไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลือแล้ว

 


ปึก!

 


            ขอโทษที” เสียงทุ้มของหมอกเอ่ยขึ้นเมื่อไหล่ของเขากระแทกกับใครสักคนที่เดินผ่านก่อนจะพยุงร่างเล็กให้เดินออกไปจากโซนที่คนเยอะ

 


            มึงว่าคนนั้นหน้าคุ้นๆปะ” คนที่ถูกชนหันมาถามเพื่อนข้างกายตัวเองพร้อมกับขมวดคิ้วมองตามสองคนนั้นไปอย่างสงสัย

 

            ใคร คนที่ชนกูอะหรอ”

 

            ไม่ใช่ดิ คนตัวเล็กๆอะ กูว่าเขาหน้าคุ้นๆเหมือนเคยเจอที่ไหน...”

 

            กูไม่รู้ ละมึงจะไปสนใจเขาทำไมไอ้แทน แฟนเขาก็อยู่” คนตัวสูงพูดพร่อมไหวไหล่เบาๆ ก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกไป

 

            เห้ย เดี๋ยวดิมึง ขอกูนึกก่อน กูว่ากูจำได้” เจ้าตัวขมวดคิ้วกรอกตามองบนก่อนจะนิ่งเงียบไปชั่วครู่ กูรู้แล้ว! น้องคนนั้นที่เคยกลับบ้านกับไอ้ราชาไง”

 

            ห๊ะ วันไหน” คนฟังขมวดคิ้วทันทีเพราะนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก “ที่ร้านไอ้พายุอะสัส กูจำหน้าน้องได้ น้องน่ารัก!”

 

            อ๋อ แล้วทำไมน้องเขาถึงมาอยู่กับไอ้ผู้ชายคนนั้นได้วะ” จะว่าไปเขาก็เห็นนะว่าเมื่อกี๊ที่ชนกันน้องไม่ได้สติ ไม่ลืมตาด้วยซ้ำมั้ง

 

            กูว่ากูโทรไปถามไอ้ราชาดีกว่า” พูดจบเจ้าตัวก็รีบคว้าโทรศัพท์มากดโทรออกทันที แต่โทรเท่าไหร่ปลายสายก็ไม่ยอมรับสักที เขากดโทรไปย้ำๆอยู่อย่างนั้นสองสามครั้งจนกระทั่งอีกฝ่ายกดรับสาย

 

            ไอ้รา...”

 

            (โทรมาทำเหี้ยอะไรนักหนา รำคาญ)

 

            ใจเย็นจ้า กูมีเรื่องจะถาม”

 

            (ถ้าไม่สำคัญมึงตาย) น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมทำเอาคนฟังขนลุก ก่อนจะละล่ำละลักพูดออกไป

 

            ก็..เมื่อกี๊กูเจอเด็กมึงอยู่กับผู้ชายที่ไหนไม่รู้อะ กูเห็นน้องมันเมาด้วย”

 

            (ใคร)

 

            กูจำชื่อไม่ได้ แต่น้องคนที่มึงเอาขึ้นรถกลับไปด้วยอะ”

 

            (ที่ไหน) คนฟังเริ่มร้อนๆหนาวๆเมื่อรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงอีกฝ่ายดูเย็นยะเยือกกว่าเดิม

 

            “RB9 กูว่าน้องโดนมอมว่ะ มึงรีบ... ” สายถูกตัดไปแล้ว กูว่ากูก็รีบพูดแล้วนะ...

 


 #ราชาไอติม



            ไอติม ยืนไหวไหม”

 

            “...ผม”

 

            หืม”

 

            ปล่อยผม...ปล่อย...” มือเล็กพยายามผลักร่างหนาที่กอดรัดตัวเองออกแต่ร่างกายกลับไม่มีเรี่ยวเเรง มือหนายังคงเกี่ยวรั้งเอวเล็กไว้แน่น

 

            หึ เดินอีกนิดนะ จะถึงห้องแล้ว” มุมปากยกยิ้มร้ายเมื่อในที่สุดก็ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากมาตั้งนาน เขาอยากเป็นเจ้าของไอติมจะแย่อยู่แล้ว แอบมองมาตั้งนานกว่าจะเข้าไปตีสนิทได้ เพราะไอติมไม่ค่อยสนใจใครเขาเลยต้องใช้วิธีเข้าหาผ่านทางพี่สนิทของไอติมแทน

 

            “...ไม่...ไม่ไป” ร่างสูงไม่ได้สนใจเสียงของคนตัวเล็กพลางใช้มือที่ว่างล้วงกระเป๋ากางเกง พอเจอกุญแจก็รีบหยิบไปไขทันที

 


ห้องด้านในไม่ได้ใหญ่มากแต่ก็ไม่ได้เล็กอะไรขนาดนั้น มีเตียงใหญ่ โซฟา และทีวี เป็นห้องที่มีไว้สำหรับคนเมาโดยเฉพาะ คนที่พักส่วนใหญ่ก็คือคนที่ไม่อยากขับรถตอนกลางคืนเพราะมันค่อนข้างอันตราย

 

ร่างเล็กถูกพามานอนบนเตียงใหญ่อย่างเบามือ สายตาวาววับจ้องมองไปร่างขาวที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง

 

            ไอติมครับ”

 

            “...จะกลับ” ร่างเล็กพยายามตั้งสติ พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งก่อนจะรีบถอยหลังไปเรื่อยๆเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ากำลังสาวเท้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

 

            “เริ่มสร่างแล้วหรอ อย่างนี้ก็แย่เลยสิ” พี่หมอกในลักษณะแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนกำลังทำให้เขากลัว

 


ปึก!

 


            “...ปล่อย!”

 

            จะไปไหน” ร่างสูงจับแขนร่างบางแล้วเหวี่ยงลงไปที่เตียงอย่างแรงเมื่อเห็นคนตัวเล็กพยายามวิ่งหนีก่อนจะคร่อมร่างทับไว้ไม่ให้หนีไปไหน

 

            ปล่อยนะ...ออกไป!” เสียงหวานตะโกนเสียงดังพร้อมออกแรงดิ้นไปมากระทั่งข้อมือเล็กทั้งสองข้างถูกรวบไปกดไว้บนเหนือหัวอย่างแรงจนร่างเล็กรู้สึกเจ็บไปหมด

 

            ไม่ต้องหนีหรอก พี่ชอบเรามากนะ” ร่างกายขาวผ่องค่อยๆปรากฏสู่สายตาเมื่อร่างสูงละมือข้างนึงมาปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด ความปรารถนาที่มีต่อร่างบางเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนความอดทนของเขาใกล้จะหมดลง

 

            “...อย่ามาแตะ...ปล่อย!”

 

ใบหน้าคมซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น ปากหนากดจูบไปที่คอระหงก่อนจะขบเม้มเนื้อขาวเบาๆ ร่างเล็กสะดุ้งตัวสั่นก่อนจะหันหาหนี ขาเรียวยกขึ้นมาถีบไปที่หน้าขาของคนบนร่างอย่างแรงจนร่างสูงเสียหลักถอยออกไป ร่างเล็กรีบลงจากเตียงแล้ววิ่งไปที่ประตู ทว่าด้วยสติที่กลับมาเพียงนิดเดียวพอลุกกะทันหันเลยทำให้คนตัวเล็กเซไปมาจนเกือบล้ม

 

            “...อึก”

 

            ไม่ต้องหนีหรอก ยังไงเราไม่มีทางออกไปได้” คนตัวสูงคว้าเข้าทีข้อมือบางก่อนจะกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง พาไปที่เตียงแล้วผลักให้ล้มลงไปบนเตียงอีกครั้ง เสื้อยืดบนตัวหนาถูกถอดออกไปโดยเจ้าตัว

 

            ป...ปล่อยผมไป...ฮึก” ไอติมขอร้องเสียงสั่น ร่างเล็กพยายามคลานหนีทว่ามือใหญ่กลับกระชากข้อเท้าเล็กอย่างแรงจนทำให้ข้อเท้าเล็กเริ่มมีรอยแดง

 


ไอติมหนักหัวไปหมด เขาได้ยินเสียงเข็มขัดที่ถูกถอด ไอติมกลัวจนตัวสั่น น้ำตาไหลรินลงมาไม่หยุด

 


ไอติมกลัว

 


พี่ราชา ช่วยไอติมด้วย...

 


            ไอติมเป็นของพี่นะ”

 

            ไม่...ฮึก” ใบหน้าหวานส่ายไปมารัวๆ แต่คนตรงหน้าก็ก้าวตามมาคร่อมทับร่างเล็กอีกครั้ง มือขาวพยายามปัดป่ายร่างหนาให้ออกไป ทว่ากลับไม่ส่งผลอะไรต่อร่างสูงเลย

 

            ไอติมว่าอะไรนะ หืม” ใบหน้าคมซุกซบลงไปที่ไหล่ขาว

 


ปัง!

 


เสียงบานประตูถูกถีบออกอย่างแรงทำให้ร่างสูงหยุดชะงักก่อนที่ไหล่หนาจะถูกกระชากออกอย่างแรง

 

            เขาบอกว่าไม่ไง มึงหูหนวกหรอ” เสียงเย็นยะเยือกของคนที่เพิ่งเข้ามาทำให้คนฟังรู้สึกหนาวจนถึงขั้วกระดูก

 


ผัวะ!

 


            โอ๊ย!” ร่างของหมอกทรุดลงที่พื้นเมื่อใบหน้าถูกต่อยอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว “มึงเป็นใคร!”

 


ผัวะ!

 


            อั่ก!” หมอกที่ตั้งใจจะสวนหมัดกลับทว่ากลับพลาด ใบหน้าของหมอกถูกหมัดของราชาต่อยไปอีกที แววตาแข็งกร้าววาวโรจน์ขึ้นทันทีเมื่อหันไปสบตากับร่างเล็กที่ตอนนี้น้ำตาไหลอาบแก้ม 



ไอติมนั่งกอดตัวเองอยู่บนเตียง ตัวสั่นระริก เสื้อเชิ้กขาวถูกปลดกระดุมออกทั้งหมดซึ่นตอนนี้ร่นลงไปจนเห็นไหล่ขาวเนียน



น้ำตาของร่างเล็กทำให้คนมองรู้สึกอยากฆ่าคนที่ทำให้ไอ้เด็กที่ร้องไห้

 


พอราชาเห็นสภาพคนตัวเล็กบรรยากาศรอบตัวก็น่าขนลุกขึ้นมาทันที

 



            อยากตายสินะ” 




น้ำเสียงเรียบนิ่งทว่าสายตากลับดูน่าสะพรึงกลัว ไอติมจ้องมองร่างสูงด้วยความตกใจ ผมยอมรับว่าไม่เคยเห็นพี่ราชาในร่างแบบนี้มาก่อน พี่ราชาในตอนนี้น่ากลัวมาก ร่างสั่นๆของผมพยายามคลานลงจากเตียงช้าๆ ผมต้องไปหยุดพี่ราชาถึงแม้ผมจะกลัวจนตัวสั่นก็ตาม แววตาของร่างสูงในตอนนี้ไม่คำว่าล้อเล่นอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว ผมรู้สึกว่าถ้าไม่ทำแบบนี้...




พี่หมอกได้ตายแน่จริงๆแน่




#ราชาไอติม

  • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥

Talk

น้องจะปลอดภัยมั้ยน้าาาาา อิพี่เขาเริ่มหวงยัยน้องล้าวววว

ตอนนี้ยังพอมีเวลาว่าง จะรีบเร่งแต่งนะคะ55555555555

ขอกำลังใจให้เค้าโด้ย คอมเมนต์ติชมได้เลยน้า

  • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥


Contact me

Twitter : @lovethismm

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #83 Wincts1245 (@Wincts1245) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 00:51
    เอาให้ตายไปเลย เอาให้แรง !!
    #83
    0
  2. #39 SureeratPamutha (@SureeratPamutha) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 19:23
    ฆ่าหมอกเลยพี่ชา มันทำน้องงงงงงงง
    #39
    0
  3. #38 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 13:16
    โล่งอก หายใจหายคอแทบไม่ออกแหนะ ดีนะพี่มาช่วยทัน เกือบไปแล้วติมๆ
    #38
    0
  4. #37 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 08:11
    ราช๊าาาาาา กิ้สสสสสสส มาช่วยน้องงง
    #37
    0
  5. #36 shra_ (@shra_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 17:32
    ราชามาช่วยน้องเร้วววว
    #36
    0
  6. #35 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:41
    งานงอก ทำไมไอติมโง่555555
    #35
    0
  7. #34 SureeratPamutha (@SureeratPamutha) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:03
    รีบๆเลยพี่ราชา เดี๋ยวน้องจะโดนกินซะก่อน
    #34
    0
  8. #33 04694 (@04694) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 04:04
    งื้อออไอติมของน้องงงงง
    #33
    0