Just You (Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,099 Views

  • 134 Comments

  • 596 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    351

    Overall
    13,099

ตอนที่ 16 : ✿ Chapter sixteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    4 พ.ค. 62

#ราชาไอติม

16





            มึง ขึ้นไปเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ


            อะไรของมึงเนี่ย แค่ขึ้นไปเก็บของแปปเดียวเอง


            น่า มึงขึ้นไปกับกูหน่อยยยยย


            อ้วนอย่างอแง ถ้ามึงไม่ขึ้นไปตอนนี้ทุกคนจะต้องรอมึงคนเดียวนะ


            ฮื่อผมเบะปากแต่ก็ยอมเปิดประตูลงจากรถเพื่อขึ้นไปเก็บของบนห้องของตัวเอง ยอมรับว่ากลัวเจอพี่ราชาในระหว่างที่ขึ้นไปมาก ถ้าเจอหน้ากันเข้าจริงๆผมก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงเหมือนกัน


คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นพลางหันซ้ายทีขวาทีเพราะกลัวเจอคนตัวสูงเข้า ขาเรียวรีบก้าวเข้าลิฟต์ก่อนจะเริ่มทำหน้าเครียดเพราะรู้สึกว่าตัวเองยังไม่ปลอดภัย ใช้เวลาไม่นานลิฟต์ก็ขึ้นมาอยู่ในชั้นที่ต้องการ ใบหน้าหวานชะโงกออกไปนอกลิฟต์ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อไม่พบบุคคลที่ตัวเองกำลังหลบหน้าอยู่


            ฮู่ว รอดแล้วเราไอติมยิ้มกับตัวเองก่อนจะรีบเดินตรงไปที่ห้องของตัวเอง


ผมใช้เวลาเก็บของเพียงแค่สิบห้านาทีเพราะไม่อยากให้คนอื่นรอนาน ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกสามสิบนาทีกว่าจะถึงเวลาที่นัดไว้ เท็นบอกว่าให้มาเจอกันที่ปั๊มตอนหกโมงครึ่งแล้วไอ้อาทิตย์มันปลุกผมตั้งแต่ตีห้าครึ่งผมเลยยังพอมีเวลาเก็บของอยู่อีกหน่อย ผมลากกระเป๋าลากใบเล็กสีฟ้าอ่อนออกมาหน้าประตูห้องก่อนจะหันไปเช็คของเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อให้แน่ใจว่าเตรียมของทุกอย่างมาครบแล้วเพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเงินซื้อของที่ลืมเอามาอีก



แกร่ก


มือขาวดึงประตูมาปิดพร้อมกับลากกระเป๋าเดินออกมา ทว่าคนตัวเล็กกลับต้องหยุดชะงักเมื่อคนที่คิดว่าน่าจะไปแล้วกลับมายืนพิงกำแพงกอดอกมองเขาอยู่ตรงหน้า



ทำไมพี่ราชายังไม่ไปอีกล่ะ



ไอติมไม่ยอมเดินตรงไปเพราะมีอีกคนยืนอยู่แต่เพราะรู้ว่ายังไงก็หนีไม่พ้นแล้วเลยทำใจเดินตรงไปเรื่อยๆ คนตัวเล็กกำมือแน่นในขณะที่กำลังจะถึงตัวพี่ราชาในอีกสามสี่ก้าวข้างหน้า ในหัวก็คิดว่าจะเดินผ่านไปแบบเงียบๆ ทำเหมือนไม่เห็นพี่เขาน่าจะดีที่สุด ถ้าทำแบบนี้พี่เขาต้องไม่สนใจผมแน่ๆ ที่ผ่านมาก็นับครั้งได้เลยที่ทักผมก่อนเพราะงั้นครั้งนี้ก็คงจะเหมือนครั้งที่ผ่านๆมานั่นแหละ



ไอติมให้กำลังใจตัวเองเงียบๆก่อนจะตัดสินใจเดินผ่านพี่เขาไปแบบนิ่งๆ



            หยุดเดิน


คนตัวเล็กสะดุ้งทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงเย็นเยียบนั่นดังขึ้น ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นพลางคิดในใจว่าควรจะหยุดเดินแล้วหันไปไหม แต่สุดท้ายความกลัวก็ชนะทุกสิ่งเลยตัดสินใจเดินต่อ


            กูบอกว่าให้หยุดเดินไง ไม่ได้ยินหรอ


            อะ!” เพราะแรงกระชากที่ข้อมือเล็กทำให้ร่างบางเซถลาไปกระแทกเข้ากับอกแกร่งข้างหลังอย่างแรง ใบหน้าหวานทำหน้างองุ้มแต่ก็ยอมหันหน้าไปมองดีๆ แค่ยังไม่ทันได้พูดอะไรไหล่บางก็ถูกดันเข้าไปชิดกำแพงเสียก่อน


            เดี๋ยวนี้หัดดื้อหรอคนตัวสูงขยับกายเข้ามาประชิดพร้อมกับก้มหน้ามาใกล้จนไอติมสัมผัสได้ถึงอารมณ์คุกรุ่นของคนตรงหน้า แววคาคู่นั้นฉายแววดุดันคล้ายต้องการสังหารคน พี่ราชากำลังหงุดหงิด ไอติมรู้ดี


            อย่าหนีกูร่างเล็กที่ตั้งใจว่าจะมุดตัวออกไปจากการถูกประชิดตัวก็ต้องหยุดชะงักเมื่อถูกแขนหนายื่นมากักกันร่างเอาไว้ คนตัวเล็กเงยหน้ามองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจแต่สุดท้ายก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาอีก ไอติมคิดว่าเขาเสียเวลามามากพอแล้ว ถ้าขืนเรายังยืนจ้องหน้ากันอยู่อย่างนี้ไอติมต้องร้องไห้ใส่หน้าพี่เขาแน่ๆ


แต่พอผมจะมุดออกจากวงแขนพี่เขาอีกครั้ง แขนแกร่งนั่นก็ตามมากันผมเอาไว้อีก ผมหันไปมองหน้าพี่ราชาแต่ก็พบเพียงแววตาเย็นชาเท่านั้น ผมถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเบือนสายตาไปมองทางอื่นด้วยใบหน้าเรียบเฉยแทน


            ปล่อยผมไปเถอะครับสุดท้ายผมก็ต้องป็นคนพูดอยู่ดีสินะ ไอติมก็เหนื่อยเป็นนะ ทำไมถึงชอบทำร้ายจิตใจกันจัง


ทันทีที่ร่างแกร่งผละออกไปผมก็หันหลังเดินออกไปทันที แต่ยังเดินได้ไม่พ้นสองก้าวข้อมือเล็กก็ถูกคว้าไว้อีกครั้ง เพียงแต่ไม่แรงเท่าเมื่อครู่ ไอติมไม่ได้หันไปมองเพราะเขารู้ว่าถ้าหันไปมองตอนนี้น้ำตาที่คลออยู่จะต้องไหลรินลงมาแน่ๆ



อดทนหน่อยสิไอติม อุตส่าห์ทนมาได้ขนาดนี้แล้วนะ



คนตัวเล็กออกแรงบิดข้อมืออกจากการจับกุมแต่บิดเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหลุดเสียที จนร่างทั้งร่างถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดอุ่นนั่นแหละ น้ำตาที่พยายามกลั้นมานานจึงไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ ไอติมไม่ได้สะอื้น มีเพียงน้ำตาของความเสียใจที่ไหลอาบลงไปอยู่อย่างนั้น คนตัวเล็กไม่แม้แต่จะเช็ดน้ำตา ตอนนี้ความคิดในหัวตีกันมั่วไปหมด


ผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่รินรดอยู่บริเวณคอเรียว พี่ราชาฝังหน้าลงกับซอกพร้อมกับอ้อมกอดที่กระชับแน่นขึ้นอีกครา


            หันมาคุยกันดีๆผมได้ยินเสียงอันแสนคุ้นเคยนั่นข้างๆหู แต่ผมไม่ได้หันไปตามคำสั่ง ไม่แม้แต่จะขยับตัวจนพี่ราชาผละออกไปแล้วจับผมหมุนตัวเข้าหาพี่เขาผมถึงได้สติ


            อย่างอแงแค่พูดเฉยๆได้ไหมล่ะ ไม่เห็นต้องยื่นมือมาปาดน้ำตาให้แบบอ่อนโยนเลย แล้วแบบนี้ผมจะหยุดร้องไห้ได้ยังไงล่ะ ฮือ


พี่ราชาถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วดึงตัวผมเข้าไปกอดไว้อีกครั้งเพราะเห็นว่าผมไม่ยอมหยุดร้องไห้ ใบหน้าของผมฝังอยู่ที่ไหล่กว้างก่อนที่ผมจะรู้สึกได้ถึงสัมผัสบนศีรษะ พี่ราชาวางคางลงบนหัวของผมพร้อมกับส่งมือมาลูบหลังศีรษะผมไปมาเบาๆ พอผมขืนตัวไว้พี่ราชาก็กดท้ายทอยผมไว้เพื่อไม่ให้ผมผละออกไป


ร่างบางในอ้อมกอดสะอื้นฮึกฮักเงียบๆ จนผ่านไปเพียงชั่วครู่คนตัวสูงก็ผละตัวออกช้าๆเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ร่างของทั้งสองมีระยะห่างเพียงคืบเดียว เจ้าของใบหน้าดุดันก้มมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้น้ำตาไหลอาบแก้ม ดวงตา จมูกและปากล้วนแดงระเรื่อจนคนมองเริ่มหงุดหงิดในใจ


            มีอะไรอยากถามกูไหมถึงแม้จะพูดไปอย่างนั้นแต่คนตัวเล็กก็ไม่มีทีท่าว่าจะพูดอะไร เอาแต่ก้มหัวหลบหน้ากันอยู่อย่างนั้น



            ขอโทษ



            “…”


ฝ่ามือหนาประคองใบหน้าเล็กให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากันดีๆก่อนที่จะใช่นิ้วโป้งค่อยๆปาดคราบน้ำตาออกพวงจากแก้มนิ่มช้าๆ ลมหายใจอุ่นถูกผ่อนออกมาเบาๆ


            กูขอโทษที่วันนั้นทิ้งมึงไว้


            “…”


            “จริงๆแล้ววันนั้นกูกำลังจะออกไปรับมึงแล้วแต่เพื่อนกูเข้ามาคุยก่อน กูจะโทรหามึงโทรศัพท์ก็แบตหมดอีก รถก็ติด กว่ากูจะไปถึงมึงก็ไม่อยู่แล้ว


ใบหน้าหวานจ้องมองมานิ่ง แววตาดูสับสนราวกับมีคำถามมากมายอยู่ในใจ มือขาวเอื้อมมาดึงมือหนาที่กอบกุมใบหน้าอยู่ออก


            แล้วรูปนั่น…”


            “คงมีใครสักคนแอบถ่ายตอนกูกับมันคุยกัน กูจัดการไปแล้วไอติมเห็นแววตาคมกริบของเขาดูโหดเหี้ยมขึ้นกว่าเดิมเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับไปเป็นเรียบเฉยดังเดิม


            เพื่อนจริงๆใช่ไหม


            “อืม มันเป็นเพื่อนกูมานาน ไว้จะพาไปเจอเรียกว่ามันเลยหรอนั่นผู้หญิงนะ!


            “ห๊ะ! เจอทำไม


            “มึงจะได้ไม่งอแงอีกไงคนตัวเล็กลอยหน้าลอยตาพลางบึนปากใส่ราวกับไม่ยอมรับความจริงจนคนมองเริ่มรู้สึกหมันเขี้ยวขึ้นมาเบาๆ


            คราวหลังมีอะไรก็ถามกู อย่าหนีไปแบบนี้อีก เข้าใจไหม


            “อย่างน้อยพี่ก็ควรบอกผมก่อนไหมล่ะ ยืมโทรศัพท์เพื่อนก็ได้นี่


            “ก็กูรีบผมหดคอลงพลางก้าวถอยหลังไปสองก้าวเมื่อพี่ราชาก้มหน้าลงมาใกล้ แล้วก็พูดเหมือนเดิมด้วย อย่าดื้อ


            “หื้ออออพวงแก้มนิ่มทั้งสองข้างถูกบีบไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของพี่ราชา เสียงทุ้มหวานอื้ออึงครางในลำคอก่อนจะพยายามแงะมือหนาของคนตรงหน้าออกไป


            เมื่อคืนไปนอนที่ไหนพี่ราชายอมคลายมือออกแต่ก็ยังจับแก้มผมอยู่แบบเดิม


            บ้านอาทิตย์ครับ


            “…”


            “…”


คราวหลังจะงอแงอะไรก็ไม่ต้องไปวุ่นวายบ้านคนอื่น


แต่นั่นอาทิตย์นะค้าบ


จะใครกูก็ไม่ให้


“…”


นอนด้วยกัน?”


ค้าบ…”


“…” แก้มทั้งสองข้างของผมถูกบีบแน่นเหมือนเดิม ใบหน้าของพี่ราชาบึ้งตึง แววตาฉายแววเหี้ยมเกรียมอย่างชัดเจนจนผมเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆแบบแปลกๆ 


นอนข้างกันเฉยๆค้าบ แหะผมยิ้มหวานจนตาหยีให้คนขี้หงุดหงิดตรงหน้าถึงแม้จะถูกบีบแก้มอยู่ก็เถอะ พี่ราชาเงียบไปนานเสียจนผมเริ่มใจเสีย คิดว่าพี่เขาไม่พอใจแต่พอสบตากับพี่ราชาแล้วผมก็รีบหุบยิ้มทันที ก็สายตาที่มองมามันแปลกๆนี่



แววตาที่มองมาคล้ายแฝงไปด้วยอารมณ์ชนิดหนึ่งที่อ่านยาก รู้แค่ว่าตัวเองกำลังไม่ปลอดภัย



ใบหน้าหวานเริ่มล่อกแล่กเมื่อคนตัวสูงโน้มตัวลงมา ใบหน้าเริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนในที่สุดคนตัวเล็กก็ทนสบตาไม่ไหวจึงหลับตาปี๋ก่อนจะสะดุ้งเบาๆด้วยความตกใจเพราะสัมผัสเปียกชื้นที่เกิดขึ้นบริเวณริมฝีปาก


ริมฝีปากหยักประทับจูบลงบนปากนิ่มอย่างแผ่วเบา ไร้การรุกล้ำใดๆที่จะทำให้คนตัวเล็กตกใจ คนตัวสูงทำเพียงกดจูบที่ริมฝีปากบางนิ่งๆก่อนจะค่อยๆขยับมาดูดดึงริมฝีปากนิ่มช้าๆ แต่เพราะความหมันเขี้ยวราชาถึงได้เผลอขบกัดริมฝีปากล่างของคนตัวเล็กไปแรงๆหนึ่งทีจนเสียงหวานต้องร้องประท้วงในลำคอแผ่วเบา


เนิ่นนานจนราชายอมละริมฝีปากออกพลางมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำ ดวงตาสวยเลื่อนขึ้นไปสบตาคนตรงหน้าช้าๆ จมูกรั้นที่แดงระเรื่อ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันทันทีที่ถูกคนตรงหน้าจ้องมองมาอีกครั้ง


            มะไม่เอาแล้วคนที่ขยับเข้ามาชิดไม่ได้พูดอะไรแต่แววตาที่เคยเย็นเยียบบัดนี้กลับแทนที่ด้วยประกายอ่อนโยนอบอุ่นแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มุมปากหยักยกยิ้มบางๆก่อนจะกดจูบที่ริมฝีปากแดงๆนั่นอย่างแรงจนเกิดเสียงน่าอายดังขึ้น


            ฮื่อ


            “ไปได้แล้ว ป่านนี้มันถึงกันหมดแล้วมั้ง


            “หะ เห้ย!” 


พี่ราชาที่กำลังยกกระเป๋าของผมไปเข้าลิฟต์หันมามองหน้าพลางเลิ่กคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินเสียงร้องของผม     

      

            ติมลืมว่าอาทิตย์รออยู่…”


            “มันไปตั้งนานแล้ว


            “ไป?”


            “กูโทรบอกให้มันไปตั้งแต่มึงเข้าห้องไปแล้ว เพราะมึงต้องไปกับกูผมอ้าปากเหวอทันทีที่พี่ราชาพูดจบ แบบนี้ก็ได้หรอ! จะขี้โกงไปแล้วนะ


            ไม่ต้องมาทำปากแบบนั้น อยากโดนจูบอีกหรอไง


            “พะ พี่ราชา!”


            “หึสุดท้ายคนแพ้ก็เป็นไอติมคนเดิมอีกแล้ว ฮึ่ย! ทำไมถึงกล้าพูดเรื่องน่าอายออกมาด้วยใบหน้านิ่งๆแบบนั้นได้นะ 



#ราชาไอติม



สุดท้ายผมกับพี่ราชาก็มาถึงปั๊มตามที่นัดกันไว้ตอนเจ็ดโมงครึ่ง ถ้าเราสองคนไม่มัวแต่เคลียร์กันก็คงจะถึงตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงที่แล้วแน่ๆ พอลงมาจากรถผมก็ต้องเจอกับสายตากรุ้มกริ่มของหลายๆคู่ เดาว่าไอ้อาทิตย์ต้องเล่าให้ทุกคนฟังแล้วแน่ๆเลย ฮื่อ


พี่ราชาเดินแยกออกไปเข้าห้องน้ำส่วนพวกผมก็เลยเดินเข้าเซเว่นมาซื้อขนมไปเก็บไว้กินที่นู่น แล้วก็มาซื้อข้าวเช้าด้วยเพราะยังไม่มีใครกินข้าวเช้ามาเลยสักคน
            “ไอ้เท็นอะ” ผมหันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอเงาเพื่อนรัก หรือมันจะไม่มา ไม่ได้ดิ มันเป็นคนชวนนะ!
            “ขี้” อาทิตย์หันมาตอบในขณะที่มือก็หยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าตะกร้า “ละทำไมมาช้าขนาดนี้อะอ้วน มึงทะเลาะกันหรอไง”             “เปล่านะ...” ผมรู้สึกร้อนวูบวาบที่หน้าทันทีเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ จะให้บอกได้ไงเล่าว่าโดนจูบมาน่ะ...             “อะไร ทำหน้ามีพิรุธ”             “ไม่มีอะไร! กูไปดูขนมดีกว่า” ผมหลบหลีกสายตาจับผิดของอาทิตย์โดยการรีบเดินออกมาจากตรงนั้น ฮู่ว เกือบไม่รอดแล้วเชียวไอติม ถ้าขืนยังยืนคุยกับมันต่อผมต้องโดนจับได้แน่ๆ
ผมเดินไปหยิบตะกร้าของตัวเองมาบ้างหลังจากที่เห็นว่าตะกร้าของอาทิตย์เกือบเต็มแล้ว เห็นมันบอกว่าเดี๋ยวค่อยออกมาซื้อเบียร์เพราะตอนนี้ยังซื้อไม่ได้             “เคลียร์กันดีแล้วใช่ไหมครับ”             “หือ” ผมชะงักตอนกำลังหยิบขนมใส่ตะกร้าก่อนจะหันไปมองต้นเสียง “อ้าว พี่พายุ”             “อ่า เคลียร์กันเรียบร้อยแล้วครับ” ผมส่งยิ้มไปให้คนที่ยืนมองอยู่ “ขอบคุณพี่พายุด้วยนะครับ แหะๆ”             “ไม่เป็นไรครับ คราวหลังเรามีอะไรก็ถามพี่ได้ตลอดเลยนะ”             “โอเคค้าบ”
            “แล้ว...”
            “กินอะไรเยอะแยะ” ผมสะดุ้งเบาๆเพราะเสียงคนข้างหลังดูจะห้วนแปลกๆ พี่ราชาเดินมาตอนไหนอะ ทำไมไม่เห็นได้ยินเลย...             “ซื้อข้าวหรือยัง มัวแต่มาหยิบขนม”             “ยังค้าบ”             “ไปหยิบข้าวมาก่อน”             “ค้าบ...” ผมหันไปยิ้มให้พี่พายุอีกทีก่อนจะรีบหุบยิ้มเพราะแรงกระชากจะคนข้างหลัง จู่ๆก็กระชากตะกร้าจากมือผมไปถือเองซะงั้น อะไรของเขาเนี่ย             “เร็วๆ” ผมมองตามหลังคนที่เดินออกไปอย่างงุนงง พอหันไปมองพี่พายุผมก็เห็นพี่เขามองแบบขำๆ
            “ไปเถอะ เดี๋ยวมันโมโหเอาหรอก”
            “โอเคครับ”
            “พี่ราชาจะกินอะไรครับ”
            “เอาแบบมึง” ผมพยักหน้าหงึกหงักแล้วหยิบข้าวหน้าหมูย่างเกลือมาสองอันไปใส่ในตะกร้า
            “พี่ราชาจะกินน้ำอะไรครับ”
            “แบบมึง”
            “...ค้าบ” ผมพยักหน้าอีกทีพร้อมกับหยิบน้ำเปล่าคริสตัลออกมาจากตู้สองขวด พี่ราชารับน้ำมาใส่ตะกร้าเพียงขวดเดียวส่วนอีกขวดก็เก็บใส่ตู้เหมือนเดิม ผมหันไปมองหน้าพี่ราชาด้วยความงุนงง แต่เจ้าตัวกลับทำเป็นไม่สนใจเสียอย่างนั้น


ผมแอบบุ้ยปากใส่คนทำหน้ามึนแล้วเดินไปโซนขนมแทน ซึ่งพี่เขาก็เดินตามผมมาเรื่อยๆ


อยากกินด้วยกันก็ไม่พูด จะขี้เก๊กไปไหน

ปึ้ก
            “อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” ผมหันหน้าไปมองด้านหลังเลยเห็นว่ามีผู้หญิงคนนึงเดินมาชนไหล่พี่ราชา แล้วทำไมต้องใกล้ขนาดนั้นด้วยล่ะ...
            “ไม่เป็นไร”
            “ขอโทษอีกครั้งนะค้า” ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ได้ขยับออกห่างแต่เงยหน้ามายิ้มหวานใส่พี่ราชา ผมขมวดคิ้วพลางจ้องหน้าคนตัวสูงแต่ก็พบเพียงใบหน้าเบื่อโลกนั่นเลยทำให้ผมเกือบหลุดขำแทน

อะไรจะเซ็งขนาดนั้นอะ จะว่าไปผมก็ไม่ค่อยเห็นพี่เขาทำสีหน้าแบบอื่นเลยอะ อยากรู้จังว่าถ้าทำหน้าอื่นนอกจากหน้าตายแบบนั้นจะเป็นยังไง
            “ยิ้มอะไร”
            “เหวอ!” จู่ๆพี่ราชาก็เดินมาผลักหัวผมอย่างแรงจนตัวเซ ผู้หญิงคนนั้นพอเห็นว่าพี่ราชาเดินมาหาผมก็เลยเดินออกไป แต่ก็ยังหันมามองเป็นระยะๆ ผมไม่ได้สนใจอะไรแล้วขำคนตรงหน้าแทน
            “ก็พี่ราชาทำหน้าตลก”
            “ยังไง”
            “ทำไมพี่ราชาต้องทำหน้าเหมือนรำคาญเขาด้วยอะ” คนตัวสูงไม่ได้ตอบมาทันทีแต่ก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนผมต้องเป็นฝ่ายก้าวถอยหลังแทน
            “ถ้ากูไม่ทำหน้าแบบนั้น...” ริมฝีปากของผมถูกลูบเบาๆด้วยนิ้วโป้งของคนตรงหน้า
            

            เดี๋ยวมึงก็หึงอีก

            “ฮื่อ” ผมเม้มริมฝีปากแน่นแล้วรีบเดินก้มหน้างุดๆไปตรงเคาน์เตอร์คิดเงินแทน ขนงขนมอะไร ไม่ซื้อมันแล้ว!
            “เอาเป็นว่าขับตรงไปหัวหินเลยนะ ถ้าใครจะแวะไหนก็โทรบอกกันก่อนด้วย”
            “เออได้ ขับกันดีๆล่ะ”
ทุกคนต่างคนต่างขึ้นรถ สรุปแล้วเราเอารถมาสามคัน รถพี่พายุมีพี่ธามนั่งไปด้วยส่วนอีกคันก็รถอาทิตย์ซึ่งไอ้เท็นกับครามก็ไปรถมันนั่นแหละ คันสุดท้ายไม่ต้องพูดถึง มีแค่ผมกับพี่ราชาอยู่แล้ว ก็พี่เขายอมให้คนอื่นขึ้นที่ไหนกันเล่า...
ตอนแรกผมนึกว่าจะได้ไปกับอาทิตย์แล้วไอ้ครามเอารถมาอีกคัน แต่คือมันวางแผนกันว่าเดี๋ยวจะเอาผมมาทิ้งไว้ให้พี่ราชาที่คอนโดแล้วให้อาทิตย์ไปรับไอ้สองตัวนั้นแทน ฮึ่ย! มันใช่เพื่อนผมจริงๆไหมเนี่ย
            “พี่ราชากินข้าวก่อนไหมครับ” ผมหันไปมองเสี้ยวหน้าของคนขับ ผมกลัวว่ากว่าพี่เขาจะได้กินข้าวคงเย็นชืดก่อนน่ะสิ
            “อืม” ผมมองข้าวสลับกับคนข้างกายไปมา แล้วพี่เขาจะกินยังไงอะถ้าไม่จอดรถ แถมตอนนี้รถก็ไม่ติดอีกด้วย
            “จอดกินก่อนไหมครับ”
            “ไม่”
            “อ้าว แล้วจะ...”
            “ป้อนกู” ผมเม้มปากแน่น นใจก็อยากจะปฏิเสธเพราะกลัวพี่เขาจะรู้ว่าผมเขินมากแค่ไหน แต่ถ้าไม่ป้อนพี่เค้าก็คงจะไม่มีทางได้กินข้าวแน่ๆเลยอะ ถนนโล่งขนาดนี้


สุดท้ายผมก็ยอมป้อนพี่เขาจนได้ ผมตักข้าวใส่ช้อนพอดีคำก่อนจะยื่นช้อนไปจ่อปากพี่ราชา


            “อ้าปากสิครับ” พี่ราชาชำเลืองมองมานิดหน่อยก่อนจะอ้าปากรับข้าวคำนั้นเข้าปากไปจากนั้นผมก็ตักข้าวเข้าปากตัวเองบ้าง ผมทำแบบนี้สลับไปมาจนหมดนั่นแหละถึงได้เปิดฝาขวดน้ำ ใส่หลอดลงไปแล้วยื่นให้พี่ราชา พอพี่เขาดูดน้ำเสร็จผมก็ดูดต่อเหมือนเดิม


พออิ่มแล้วก็เริ่มง่วง แต่ไอติมจะไม่ยอมหลับหรอกนะ เดี๋ยวพี่ราชาไม่มีเพื่อน...


ดวงตาเรียวหันไปจ้องหน้าคนขับรถอีกครั้งพร้อมกับเปลือกตาที่ค่อยๆปิดลงอย่างเชื่องช้า


ถ้ามองไม่ผิด...เหมือนผมจะเห็นว่ามุมปากพี่เขายกขึ้นนิดๆด้วยแฮะ






#ราชาไอติม

  • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥

Talk

ยัยน้องจะโกรธคนพี่นานๆได้ยังไงไหวน้าาา

บอกอีกทีว่าดราม่าอะไรไม่รู้จั๊ก5555555555555555

มีแต่น่ารักใสๆจ้าาาาา

♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥


Contact me

Twitter : @lovethismm

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #130 MoMo86_BI96 (@MoMo86_BI96) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:48

    สนุกมากเลยคับบบ มาต่อเร็วๆน๊าาา
    #130
    0
  2. #125 youth_ho (@youth_ho) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:46
    หายไปอีกแล้ว
    #125
    0
  3. #124 F I R E (@2691) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 20:04

    แหม อิพี่
    #124
    0
  4. #123 Nicol_11 (@Nicol_11) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 18:16

    อิพี่กลัวน้องหึงด้วยอะ คิกค้ากกก
    #123
    0
  5. #122 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 13:28
    แรงมากจ้าพ่อออ
    #122
    0
  6. #121 ก็แค่ฝุ่น (@demon-faa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 05:10
    อิพี่ยังไม่ชัดเจนพอ หรือน้องมองไม่ออก? เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกัน?
    #121
    0
  7. #119 Nicol_11 (@Nicol_11) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 03:15

    อิพี่เบาๆกะน้องหน่อยยยย
    #119
    0
  8. #118 hanakochannal (@hanakochannal) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 21:37
    เขินเเทนน้องเลยอ่าาาาา
    สนุกมากเลยจ้ะ
    เป็นกำลังใจให้นะจ้ะ
    #118
    1
    • #118-1 leyjila (@leyjila) (จากตอนที่ 16)
      30 เมษายน 2562 / 11:37
      ขนาดนี้แล้วต้องของน้องเป็นแฟนด้วยนะราชา
      #118-1
  9. #117 04694 (@04694) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 19:28
    งื้ออออน้องเขินนน
    #117
    0
  10. #116 leyjila (@leyjila) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 18:38
    พี่ราชาจะจูบน้องอย่างงี้ไม่ได้นะะ เราเขินหมดแล้ววววว รออ่านต่อนะค้า สนุกมาหเลย
    #116
    0