Just You (Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,204 Views

  • 134 Comments

  • 595 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    456

    Overall
    13,204

ตอนที่ 15 : ✿ Chapter fifteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    20 เม.ย. 62

#ราชาไอติม

15




            ติม เมื่อไหร่จะเลิกจ้องโทรศัพท์


            อะไรเล่า กูแค่กดดูเฉยๆ


            แล้วจะทำหน้าหงอยเหมือนหมาโดนทิ้งทำไม


กูไม่ใช่หมา! แล้วก็ไม่ได้หงอยด้วย


จ้าผมหันไปชกแขนเท็นแรงๆหนึ่งทีเพราะหมันไส้หน้ากวนๆของมัน ก่อนจะหันไปฟังอาจารย์หน้าห้องอีกครั้ง ผมว่าช่วงนี้ผมเหม่อบ่อยมากเลยอะ ยอมรับตามตรงว่าหลังจากแยกกันผมก็รอข้อความจากพี่ราชาตลอดเลย


คืนนั้นที่คอลกันอยู่แล้วผมเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ เรามามหาลัยพร้อมกันในตอนบ่ายจากนั้นพี่เขาก็หายไปเลย ไม่ตอบไลน์ด้วย


            เอ้อ จัดกระเป๋ายัง


            ยังเลยอะ


            ไปพรุ่งนี้แล้วนะมึงอย่าลืม


            จัดคืนนี้ก็ทันน่าคนตัวเล็กถอนหายใจเบาๆก่อนจะพยายามโฟกัสไปที่เบื้องหน้ามากกว่าก้มมองจอโทรศัพท์ทุกๆสิบวิเหมือนสองชั่วโมงที่ผ่านมา ทว่าในขณะที่ทำสมาธิได้แล้วกลับมีเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นเสียก่อน



            RC: เดี๋ยวไปรับสี่โมงเย็น



            จะยิ้มก็ยิ้มเถอะจ่ะ กูเห็นละกลัวแก้มแตกแทน


            ไม่ต้องมายุ่งเลย!”


            มีแฟนละทิ้งเพื่อนหรอ เดี๋ยวนี้เป็นงี้ใช่มะ


            ไม่ใช่แฟนนะ ฮื่อผมเบะปากใส่มันแล้วก้มไปตอบไลน์พี่ราชาแทน ผมอุตส่าห์ทำสมาธิตั้งใจเรียนได้แล้วแท้ๆเลยแต่ไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าดีใจอะ



NongI-Tim: ค้าบ


RC: เรียนเสร็จก็รอที่เดิม อย่าดื้อ


          NongI-Tim: ก็ได้คับ


นี่เป็นการบังคับไม่ให้ผมไปเถลไถลที่ไหนใช่ไหมนะ เสียดายจัง เย็นนี้อุตส่าห์จะไปกินเค้กร้านพี่พายุสักหน่อย แต่ไว้ไปวันอื่นก็ได้

 



            ไปกินขนมต่อเปล่า หรือจะกลับเลย


            ไม่ไปอะ เดี๋ยวรอพี่ราชาใต้ตึก


            ไม่ไปแน่หรอออออ เค้กช็อคเลยน้าคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างครุ่นคิดเพราะคำพูดของเพื่อนตัวสูงอย่างเท็นกำลังทำให้ไอติมเกิดความลังเล หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าเย็นนี้จะไม่ไปกิน


            ไม่ไป!” จะล่อยังไงไอติมก็ไม่ไป ไอติมไม่อยากโดนดุ


            โอ้โห นี่มึงยอมทิ้งของโปรดเพื่อพี่เขาเลยหรอ


            ไม่ต้องมาหลอกล่อกูเลยนะ ยังไงกูก็ไม่ไป


            จ้า กูยอม



สุดท้ายไอติมก็เดินเข้ามานั่งในร้านกาแฟใต้คณะหลังจากที่แยกกับเท็นแทน คนตัวเล็กเล่นโทรศัพท์ไปพลางๆรอน้ำช็อคโกแลตปั่นที่เพิ่งเดินไปมาสั่งมาเมื่อครู่ ตอนนี้เหลืออีกแค่ครึ่งชั่วโมงจะสี่โมง ไอติมคิดว่ารอไม่นานพี่เขาคงจะถึงคณะ

 



ใบหน้าหวานก้มมองโทรศัพท์อีกครั้งก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อนาฬิกาบนจอขึ้นว่า 17.00 PM ไอติมนั่งรอในร้านมาชั่วโมงครึ่งแล้ว ดวงตาใสกวาดมองผ่านกระจกร้านไปมาเผื่อว่าจะเจอคนที่รออยู่แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะเห็นเพียงคนที่ผ่านไปผ่านมาเท่านั้น


            Rrrrrrrrrrrrrrrrr


            ว่าไงอาทิตย์


            (ทำเสียงเศร้าแสดงว่าเห็นแล้ว?)


            “เห็นอะไรอะ


            (พี่ราชามึงอะ)


            พี่ราชาทำไมจังหวะหัวใจดวงน้อยเริ่มเปลี่ยนไป มันเต้นระรัวเพราะความกลัว


            (อยู่กับดาวนิเทศน์ที่ร้านพี่มันอะ กูเห็นเขาแชร์กันเต็มเฟสเลยเนี่ย)


            “…” ร่างกายของผมมันชาวาบไปทั้งตัว มือเล็กเริ่มสั่นเล็กน้อย นัยน์ตาคู่สวยคลอไปด้วยหยาดน้ำตา คนตัวเล็กพยายามหักห้ามความน้อยใจและความเสียใจไว้ให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่มันก็ยากเหลือเกิน


            (ไอติม โอเคไหม)


            “…” ความเสียใจมันปะทุมาจนแทบล้นอก ไม่เข้าใจ ถ้าจะไปกับคนอื่นจะบอกให้ไอติมรอทำไม


            (ไอติม ตอบกู มึงอยู่ไหนเนี่ย เดี๋ยวกูไปหา)


            ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูกลับแล้ว กูอยู่คณะ


            (เดี๋ยวกูไปรับ มึงรอแปปเดียว)


            ไม่ต้องๆ กูกลับเองได้น่า ไว้เจอกันนะ


ทันทีที่วางสายมือเล็กก็กดเข้าเฟสบุ๊คโดยที่ไม่ต้องกดเสิร์ชหาอะไรเลย เพราะมันมีคนแชร์มาเต็มไทม์ไลน์เขาไปหมด รูปที่พี่ราชายืนอยู่กับผู้หญิงคนนั้นอย่างใกล้ชิด ไอติมไม่เห็นสีหน้าของพี่ราชาเพราะพี่เขาหันข้าง หันหน้าเข้าหาผู้หญิงคนนั้น



ดูเหมาะสมกันดีนะ...



น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็ไหลพรากอย่างกลั้นไม่อยู่ ไม่มีเสียงสะอื้นใดๆทั้งสิ้น มีเพียงความรู้สึกเจ็บที่ไม่สามารถเก็บมันไว้ได้ ผ่านไปเกือบสิบนาทีคนตัวเล็กถึงจะลุกยืนขึ้น มือเล็กปาดคราบน้ำตาบนใบหน้าออกลวกๆก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ


            อย่าขี้แยน่าไอติมเสียงหวานพึมพำกับตัวเองเบาๆราวกับปลอบใจตัวเองทว่ามันกลับไม่ช่วยอะไรนักในเมื่อรูปเมื่อครู่มันฉายอยู่ในหัวซ้ำๆอยู่อย่างนั้น



อย่างน้อยก็ไม่ต้องบอกให้เขารอไม่ได้หรอ



#ราชาไอติม



ตอนนี้ไอติมอยู่ที่บ้านของอาทิตย์ ผมตัดสินใจไม่กลับห้องเพราะยังไม่พร้อมที่จะเจอพี่ราชาตอนนี้ หลังจากที่ผมวางสายจากอาทิตย์ผมก็เดินไปเรียกแท็กซี่เพื่อกลับคอนโด ทว่าในระหว่างรอแท็กซี่พี่ราชาก็โทรหาผมเสียก่อน แต่ผมทำใจรับไม่ได้จริงๆเลยตัดสินใจปิดเครื่องหนีไปเลย สุดท้ายก็มาคิดได้ว่าถ้ากลับห้องไปตอนนี้อาจจะเจอพี่ราชาก็ได้เลยเปลี่ยนจุดหมายเป็นบ้านอาทิตย์แทน


            ไหวไหมเนี่ยอ้วนผมหันไปมองหน้าอาทิตย์แบบหงอยๆ ก่อนจะส่ายหน้าไปมาแล้วจบด้วยการถอนหายใจเบาๆ


            กูเจ็บอะ...หรือจริงๆกูไม่ควรมายุ่งกับพี่เขาตั้งแต่แรกวะ อย่างน้อยกูก็ไม่ต้องเจ็บขนาดนี้


            “เฮ้อ อ้วนเอ๊ยอาทิตย์เอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆเมื่อเห็นผมน้ำตาซึมอีกรอบ


            กูว่ามึงควรไปคุยกับพี่เขาก่อนนะ ความจริงแล้วมันอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้ผมจ้องหน้าอาทิตย์นิ่งพลางคิดตาม


            แต่เขาอยู่ด้วยกันในตอนที่พี่เขาบอกให้กูรอนะมึง กูแบบ…” อาทิตย์โยกหัวผมไปมาจนสุดท้ายผมต้องตีมือมันนั่นแหละมันถึงจะยอมปล่อย


            นั่นมันก็จริง แต่เรื่องแบบนี้มึงไม่ควรคิดเองเออเองนะ มึงเองก็รู้ไม่ใช่หรอว่าพี่มันเป็นคนไม่สนใจใคร แค่รูปๆเดียวมันอาจจะไม่มีอะไรเลยจริงๆก็ได้ มึงไปถามพี่เขาตรงๆเลยไม่ดีกว่าหรอ มึงจะหนีไปตลอดแบบนี้เลยหรอไง


            “แต่กูไม่พร้อมอะ กูยังทำใจไม่ได้ ถ้าเขาคุยกันจริงๆล่ะ ฮื่อผมเบะปากพร้อมจะร้องไห้อยู่ตลอดเวลา


            กูถึงบอกว่ามึงต้องไปเคลียร์กับพี่เขาไงอ้วนผมเบะปากอีกครั้งแล้วลุกจากโซฟาไปนั่งบนเตียงแทน ปกติผมก็มาค้างบ้านมันบ่อยๆเวลารู้สึกเหงา ผมมักจะยึดเตียงมันมาเป็นของตัวเองแต่ไอ้อาทิตย์มันไม่ยอม มันเลยมานอนกับผมเนี่ยแหละ


            กูให้เวลามึงทำใจได้แค่คืนนี้ พรุ่งนี้มึงต้องไปเคลียร์กับพี่เขาให้จบๆไปไอ้อาทิตย์มันเดินตามมานั่งข้างๆแล้วยื่นมือมาผลักหัวผมไปหนึ่งที


            รู้แล้ว!”


            “เห้ย!”


            “อะไรของมึง


            “พรุ่งนี้เราไปทะเลไม่ใช่หรอวะผมเบิกตากว้าง จริงด้วย! แล้วจะทำยังไงอะ ไม่พร้อมจริงๆนะ ไม่อยากกลับไปเจอหน้าพี่ราชาตอนนี้ด้วย


            กูไม่ไปแล้วได้ไหมอะ…”


            “มึงจะบ้าหรอ ไอ้เท็นโกรธตายเลยนะ


            “เดี๋ยวกูค่อยง้อมันทีหลังก็ได้


            “ไอ้อ้วน มึงนัดพวกพี่ๆมันไว้แล้วนะ มันไม่ได้มีแค่พวกเรา


            “ฮือออออ ช่วยกูด้วยยยยยยผมมุดตัวเข้าใต้ผ้าห่มผืนหน้าแล้วตีขาไปมาแรงๆด้วยความเครียด แล้วกูก็ยังไม่ได้จัดกระเป๋าเลยด้วย จะไปพรุ่งนี้เช้าอยู่แล้ว ฮือออออออออ


            “งั้นมึงก็โทรไปบอกพี่พายุว่าพรุ่งนี้มึงจะไปพร้อมกู เดี๋ยวตอนเช้ากูพามึงแวะคอนโดไปเก็บของแล้วค่อยไป โอเคไหมพอผมได้ยินข้อเสนอที่ค่อนข้างน่าสนใจเลยโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม


            โอเค!”


            “ไปโทรเลยเร็วๆ เดี๋ยวลืม


ผมหันไปหยิบโทรศัพท์มากดเปิดเครื่องพลางคิดว่าถ้าผมฝากพี่พายุไปบอกพี่ราชา ผมจะโดนโกรธไหมอะ หรือพี่เขาอาจจะโมโหแล้วตัดสินใจไม่ไปแล้วก็ได้นะ 



ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นไอติมจะดีใจมาก!



ทันทีที่เครื่องติดผมก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจ พี่ราชาโทรมาสิบกว่าสาย! ฮือออออออ ไอติมอยากจะร้องไห้อีกรอบ นับเป็นครั้งแรกที่พี่ราชาโทรหาผมเยอะขนาดนี้ จะว่าดีใจมันก็ดีใจไม่สุด ทำไมทีตอนผมรอแล้วรออีกถึงไม่โทรมาบอกกันล่ะ ทีงี้จะมาโทร


            อ้วน คุกกี้ไหมผมพยักหน้าหงึกหงักระหว่างที่รอสายพี่พายุให้อาทิตย์ที่เปิดประตูเข้ามาถามก่อนที่มันจะเดินออกจากห้องไปอีกครั้ง


            (ว่าไงครับ)


            “ติมเองนะครับ


            (พี่จำได้ครับ ติมมีอะไรรึเปล่า)


            “คือผมฝากพี่พายุไปบอกพี่ราชาหน่อยได้ไหมครับว่าพรุ่งนี้ผมจะไปกับอาทิตย์แทนพอผมพูดจบอีกฝ่ายก็เงียบปพักนึงจนผมต้องมาดูหน้าจออีกครั้งว่าวางสายไปหรือยัง


            (ได้ครับ แต่เราสองคนทะเลาะกันหรอ...พี่ถามได้ใช่ไหม)


            “ถามได้ครับๆ ความจริงก็ไม่เชิงทะเลาะกันหรอกครับ แต่ผมแค่ยังไม่พร้อมเจอหน้าพี่ราชาตอนนี้…”


            (หืม เรามีอะไรอยากถามพี่รึเปล่า ถามพี่ได้นะ)


            “เอ่อคือว่า เมื่อเย็น…”


            (อ๋อ เราจะถามเรื่องรูปนั่นใช่ไหมล่ะ พี่ก็เพิ่งเห็น ไอ้ราชามันหัวร้อนใหญ่เลยตอนเห็นรูปนั้นน่ะ)


            “คะครับ


            (พี่ว่าเราไปคุยกับไอ้ราชามันเองดีกว่านะ พี่ไม่อยากพูดแทนมัน แต่พี่บอกได้เลยว่ามันไม่ใช่อย่างที่เราคิดแน่นอนครับ) ผมเงียบไปเพราะไม่รู้จักตอบยังไง ผมควรจะคุยจริงๆสินะ ถึงอย่างนั้นพอนึกถึงเมื่อเย็นมันก็น้อยใจอยู่ดีอะ


            (เชื่อพี่เถอะครับ พี่รู้จักมันดี เราไม่ต้องคิดมากนะ)


            “โอเคครับ ขอบคุณพี่พายุมากๆเลยนะครับ


            (ไม่เป็นไรครับ)


ผมคุยกับพี่พายุอีกนิดหน่อยแล้วค่อยขอวางสาย พอพี่พายุพูดแบบนั้นมันก็ทำให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นมานิดนึง อย่างน้อยพี่พายุก็ยืนยันแล้วถึงแม้ผมจะไม่เชื่อเต็มร้อยก็เถอะ เฮ้อ ทำไมไอติมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย


            โทรบอกรึยัง


            “อือๆ เอาขนมมาได้แล้ว


            “ไอ้อ้วนผมเมินเสียงอาทิตย์แล้วกดรีโมทเปิดทีวีแทน ผมหยิบคกกี้เข้าปากเรื่อยๆพลางคิดในใจว่าถ้าเป็นพี่ราชาต้องไม่ยอมปล่อยให้ผมกินขนมตอนดึกๆแบบนี้แน่นอน ผมคงจะโดนพี่ราชาดุแน่ๆ




ฮื่อ ทำไมคิดถึงพี่ราชาอีกแล้วล่ะ




ยังไงไอติมก็คงจะลบพี่ราชาออกจากใจไม่ได้จริงๆสินะ






#ราชาไอติม

  • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥

Talk

ต้องไปเรียนแล้วอะทุกคน ไม่พร้อมเลย ฮือออออออออ

คณะทุกคนงานเยอะแบบเราไหมอะ เราไม่ไหว๊

คนพี่ทำน้องเสียใจแร้วววววว

ปล. ขอคอมเมนท์เป็นกำลังใจให้เราหน่อย เราท้อ ;-;

♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥


Contact me

Twitter : @lovethismm

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #134 สโนว์เฟลค (@snowflake99) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 00:54
    เป็นกำลังใจให้นะคะ มันน่ารักมากๆเลยแงง
    #134
    0
  2. #113 614L1485 (@b0461cy_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 21:27
    มาง้อน้องเลยนะ!!! สั้นไปหน่อย อยากอ่านอิก;-; สู้ๆนะไรท์
    #113
    0
  3. #112 ก็แค่ฝุ่น (@demon-faa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 06:04
    พี่จะง้อน้องมั๊ย
    #112
    0
  4. #111 Ammary Wang (@ammazal) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 04:35

    สู้ๆนะตัวเอง
    #111
    0
  5. #110 Nicol_11 (@Nicol_11) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:41

    รออออออ
    #110
    0
  6. #107 เอิน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 13:25

    ค้างสุดดดดดด~

    #107
    0
  7. #106 nickeenoy (@nickeenoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:18
    พี่ราชาใจร้าย
    #106
    0
  8. #105 ก็แค่ฝุ่น (@demon-faa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 09:10
    ทำน้องร้องไห้ได้ไง
    #105
    0
  9. #104 Chompunutch_ (@Chompunutch_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 07:01
    น้องงงงไม่น้าาา
    #104
    0
  10. #103 04694 (@04694) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 05:37
    ติมของหนู
    #103
    0