Just You (Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,129 Views

  • 134 Comments

  • 597 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    381

    Overall
    13,129

ตอนที่ 14 : ✿ Chapter fourteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    15 เม.ย. 62

#ราชาไอติม

14




            เดินดูทางด้วย


            ค้าบ


            กูบอกให้ดูทาง


            ค้าบอะ!” ร่างเล็กที่กำลังเดินกินไอศกรีมช็อคโกแลตในมือเซไปเล็กน้อยเมื่อพบว่าต้นแขนของตัวเองถูกคนข้างกายคว้าเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานหันไปมองหน้าคนที่ช่วยเขาจากการเกือบถูกคนชนไว้ก่อนจะส่งยิ้มแห้งไปให้เพราะร่างสูงกำลังส่งสายตาดุๆมาให้


แหะๆ


ราชาขมวดคิ้วแน่นเพราะคนตัวเล็กข้างกายเอาแต่ให้ความสนใจกับไอศกรีมในมือนั่นอีกครั้งโดยไม่ยอมมองทาง เมื่อครู่ก็เกือบถูกชนยังไม่เข็ดอีก


มานี่ส่งเสียงเรียกให้เด็กที่เอาแต่กินนั่นเดินตามมา ทั้งๆที่ไอศกรีมนั่นก็เป็นแบบโคนแท้ๆแต่เพราะคนขายเอาช้อนพลาสติกคันเล็กปักมาให้ ไอ้ตัวเล็กเลยเอาแต่ก้มหน้าตักไอศกรีมเข้าปากอยู่นั่นแหละ


ให้ตายเถอะ เขาอยากจะเอาไอ้ช้อนโง่ๆพวกนั้นทิ้งไปให้หมด หงุดหงิดจริงๆเลย


            ถ้ามึงยังไม่มองทางกูจะเอาไอศกรีมในมือมึงไปทิ้งสุดท้ายก็ต้องขู่ออกไปนั่นแหละคนตัวเล็กถึงจะยอมมองทาง ถึงแม้เขาจะเห็นปากเล็กๆนั่นขยับบ่นงุ้งงิ้งๆอยู่คนเดียวก็เถอะ


            พี่ราชาขาแกร่งหยุดชะงักก่อนจะหันหน้าไปมองเจ้าของเสียงพลางเลิ่กคิ้วขึ้น


อยากกินเค้กคับนัยน์ตาคมเข้มจ้องไปที่คนตัวเล็กที่ตอนนี้หยุดเดินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แถมยังยืนตักไอศกรีมเข้าปากเรื่อยๆอีก พอมองไปข้างหลังก็เลยรู้ว่าที่หยุดเดินก็เพราะถึงร้านเค้กแล้ว


แค่นี้มึงยังไม่พออีกหรอไง เมื่อกี๊ก็เพิ่งกินข้าวไปราชาขมวดคิ้วอีกครั้งเพราะคิดได้ว่าไอติมชักจะกินเยอะเกินไปแล้ว เด็กนี่ยิ่งไม่ออกกำลังกายอยู่แถมตอนนี้มันก็ดึกแล้วมันจะไม่ดีต่อสุขภาพ


อยากกินเค้ก…”


ยังอ้วนไม่พอใช่ไหมเขาถอนหายใจออกเบาๆเมื่อใบหน้าหวานนั่นส่ายไปมาราวกับจะบอกว่ายังไงก็จะกินอีก พอมองแก้มย้อยๆนั่นแล้วก็เกิดความรู้สึกแปลกๆขึ้นมาจนสุดท้ายก็ทนไม่ไหวนั่นแหละถึงได้เอื้อมมือไปบีบกรามมันจนแก้มล้นออกมา


แต่วันนี้ไม่ได้ มึงกินเยอะเกินไปแล้ว ถึงจะรู้สึกแปลกๆก็เถอะแต่เขาให้มันกินอีกไม่ได้ เดี๋ยวมันจะเคยตัว


แต่ว่า…” เขาหันไปจ้องมันด้วยสายตาแบบเดิมอีกครั้งจนไอ้ตัวเล็กยอมเงียบไป ขาทั้งสองข้างกำลังจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้าถ้าไม่ติดว่ามีมือเล็กข้างนึงเอื้อมมาดึงที่ปลายเสื้อเขาเสียก่อน



ติมอยากกินเค้ก



“…”



ให้ติมกินนะ ชิ้นเดียวเองคับ



....



นะคับ



“…อืม” เรายืนจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้นจนสุดท้ายก็เป็นเขานั่นแหละที่ยอม ไอ้ตัวเล็กยกยิ้มจนตาหยีทำให้ความรู้สึกแปลกๆมันยิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทั้งๆที่ไม่เคยยอมใครมาก่อนเลยแท้ๆ


เขาเลือกโต๊ะที่อยู่มุมร้านส่วนคนอยากกินขนมก็เดินไปสั่งเค้กหน้าเคาน์เตอร์แล้ว ยังดีหน่อยที่ในร้านคนไม่เยอะมากเขาเลยไม่ค่อยรู้สึกหงุดหงิดสักเท่าไหร่ แต่ติดตรงที่ร้านมันเป็นสีชมพูเนี่ยแหละ


            พี่ราชาอยากกินอะไรไหมครับ กาแฟก็มีนะเขาเหลือบมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้กลับมานั่งที่โต๊ะเรียบร้อย ปากมันก็พูดกับเขานะแต่สายตาเนี่ยสอดส่องไปทั่วร้านอย่างกับเด็กๆ


            กูไม่กินมันพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะหันไปหยิบตุ๊กตาหมีตัวเล็กที่เขาตั้งโชว์ไว้มาวางบนโต๊ะแล้วคุยอะไรของมันคนเดียวก็ไม่รู้ ส่วนเขาก็หยิบโทรศัพท์มาเลื่อนเช็คหุ้นต่างๆไปตามปกติ ผ่านไปชั่วครู่ก็มีพนักงานเข้ามาเสิร์ฟเค้กแต่เขาไม่ได้เงยหน้าไปมองเพราะไม่ได้สนใจอะไรทว่าเพราะเสียงไอ้ตัวเล็กตรงข้ามเขาเนี่ยแหละ เขาถึงได้ยอมเงยหน้าขึ้นไปมอง


            เดย์!”


            “อ้าว ไอติม


            “เดย์ทำงานที่นี่หรอ ทำไมเรามาหลายรอบแต่ไม่เคยเจอเลยอะ


            “อ๋อ เรามาช่วยพี่สาวเฉยๆอะ นี่ร้านพี่สาวเราเอง


ตอนแรกก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่จู่มันก็ทักพนักงานผู้ชายตัวสูงนี่แบบดีใจ แต่ตอนนี้รู้สึกหงุดหงิดมากกว่า ไม่น่ายอมให้มันเข้าร้านเลย


            “เอ้อเดย์ นี่พี่ราชา รุ่นพี่เราเองในตอนที่เขากำลังจ้องคนที่ดูจะมีความสุขเหลือเกิน จู่ๆมันก็หันมองมองหน้าเขา พี่ราชา นี่เดย์เพื่อนติมครับ 


            สวัสดีครับพี่เขาไม่ได้ตอบอะไรทำเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น สงสัยเพื่อนของมันจะรู้สึกได้ว่าอารมณ์ของเขาไม่ปกติมันถึงได้บอกว่าจะไปทำงานต่อ แต่ติดตรงไอ้ตัวเล็กนี่สิ งอแงอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ทำเหมือนอยากคุยมากนักแหละ


            เดย์ไปไหน คนยังไม่มีเลยอยู่เป็นเพื่อนเราก่อนนนนนแล้วทำไมต้องทำหน้าอ้อน เขารู้สึกได้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอารมณ์เสียมาก


            เอ่อ เราว่าเดี๋ยวเราไปช่วยพี่ทำงานก่อนนะ ไว้เราค่อยคุยกัน


            โหย เราคิดถึงเดย์อ่า ไม่ได้เจอกันตั้งนานแหนะพูดจบมันก็คว้าแขนไอ้เด็กตัวสูงนั่นไปจับทำเอาเขารู้สึกหงุดหงิดจนอยากลากมันกลับห้องมาก


            ถ้าไม่กินก็กลับ


            ติม เราไปก่อนนะ เดี๋ยวคืนนี้คอลไปมันผงกหัวให้เขาก่อนจะรีบเดินออกไป แต่เขาไม่ได้หันไปมองแม้แต่หางตาเพราะตอนนี้กำลังจ้องเด็กที่ตอนนี้มันก็ยังไม่รู้ตัวว่าทำอะไรให้เขาอารมณ์เสีย


            อย่าเยอะ จะกินก็รีบกิน


            หือ…กินแล้วค้าบทีแรกมันทำหน้าสงสัยเหมือนจะถามอะไรแต่พอเห็นสีหน้าผมแล้วเลยยอมก้มหน้าไปกินเค้กนั่น เขาถอนหายใจออกมาแรงๆอีกครั้งเมื่อนึกถึงตอนที่เผลอหลุดแสดงอารมณ์แบบนั้นออกไปให้มันเห็นจนได้ เดี๋ยวนี้พอเริ่มยอมมัน มันก็เริ่มจะดื้อใส่แล้ว นี่เขากำลังจะเจอเรื่องที่มันยุ่งยากสินะ



    #ราชาไอติม



                อาบน้ำเสร็จแล้วก็รีบนอนเข้าใจไหม


                “ไม่เป็นไรครับ พรุ่งนี้ติมมีเรียนบ่าย


                “กูบอกให้รีบนอนก็รีบนอน อย่าเถียง


                “แต่…”


                “ไอติม


                “เข้าใจแล้วค้าบไอติมหันไปยิ้มหวานให้คนที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพิงลิฟต์อยู่อย่างน่ารัก ถ้าให้พูดตามตรงเขาก็รู้สึกสงสัยหน่อยๆว่าทำไมต้องรีบนอนด้วยทั้งๆที่ตอนนี้เพิ่งจะสามทุ่มเอง แต่ดูจากสีหน้าพี่ราชาแล้วไอติมก็คงต้องยอมตามเคยนั่นแหละ


                แล้วก็อย่าเล่นโทรศัพท์ล่ะ รีบนอน


                “รู้แล้วค้าบ เดี๋ยวติมรีบอาบน้ำแล้วจะรีบนอนเลยไอติมชำเลืองมองพี่ราชาอีกรอบแล้วก็พบว่าพี่เขาจ้องมาอยู่ก่อนแล้ว ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัวด้วยเพราะขมวดคิ้วไม่หยุดเลย พี่เขาดูมีพิรุธตรงที่บอกให้ผมรีบนอนตั้งหลายรอบแหนะ ย้ำเอาๆเลย อยากถามนะแต่กลัวจะโดนฆ่าตายในลิฟต์เสียก่อน


                ฝันดีคับผมหันไปบอกพี่ราชาก่อนที่เราจะแยกกันตรงหน้าลิฟต์ พี่เขาไม่ได้ตอบอะไรแต่ยังคงขมวดคิ้วอยู่เหมือนเดิม ดูเหมือนจะหงุดหงิดอะไรบางอย่างด้วย คงไม่ใช่เพราะผมใช่ไหมเนี่ย


    พอเดินถึงห้องผมก็รีบไปอาบน้ำแล้วมาขึ้นเตียงเตรียมตัวนอนทันที เพิ่งรู้ตัวนะเนี่ยว่าตัวเองเชื่อฟังคำสั่งพี่เขาขนาดไหน หรือว่ากลัวโดนด่าก็ไม่รู้อะ แหะๆ


    ในขณะที่ล้มตัวลงนอนบนเตียงผมก็กดโทรศัพท์ดูเวลาอีกรอบ โห สามทุ่มครึ่ง นอนเร็วครั้งแรกในรอบหลายปีเลยนะเนี่ย ว่าแต่ไหนๆก็เปิดหน้าจอแล้วขอเข้าอินสตราแกรมแปปนึงได้ไหมอะ พี่เขาคงไม่รู้หรอกเนอะ



    Rrrrrrrrrrrrrrrr


                “เห้ย!”


    พี่ราชา อะไรเนี่ยยยยย เหมือนรู้อะว่าผมกำลังจะแอบเล่นโทรศัพท์ โทรมาถูกจังหวะจริงๆเล้ย ไอติมอยากจะร้องไห้


                ฮัลโหลค้าบ กำลังจะนอนค้าบผมรีบพูดดักไว้ก่อนแล้วจะไม่บอกด้วยว่าเมื่อกี๊แอบเล่นโทรศัพท์


                (แน่ใจ?)


                “นะแน่ใจค้าบ


                (ได้คุยโทรศัพท์หรือเปล่า)


                “คุย? ไม่มีนะครับผมก็เพิ่งรับโทรศัพท์พี่เขาเมื่อกี๊ไหมอะ ถามอะไรแปลกๆอีกแล้วเนี่ย


                (อืม)


                “?” แล้วใจคอจะเงียบอยู่อย่างนี้เนี่ยนะ คนโทรมาก็ไม่ยอมพูดปล่อยให้คนรับถือสายรออย่างอึดอัดอยู่นั่นแหละ ผมได้ยินเสียงคล้ายๆแป้นพิมพ์จากปลายสาย สงสัยว่าจะทำงานอยู่แน่เลย แล้วโทรมาทำไมนะ


                พี่ราชาจะทำงานก่อนไหมครับ


                (อือ ทำอยู่)


                “เอ่อ ให้ติมวางไหม…”


                (ทำไม) แล้วทำไมต้องทำเสียงเหี้ยมขนาดนี้ด้วยอะ ติมแค่ถามเฉยๆเอง!


                ก็เผื่อรบกวนพี่


                (ไม่ต้อง)


                “อ๋อ ให้ติมอยู่เป็นเพื่อนใช่ไหมคับหลังจากนั้นพี่เขาก็ไม่ตอบอะไรผมอีกเลย เราเงียบจนผมได้ยินเสียงแป้นพิมพ์อย่างชัดเจน ฟังๆแล้วมันก็เพลินไปอีกแบบ ผมค่อยๆถดตัวลงไปในผ้านวมสีขาวผืนใหญ่ ผ่านไปสักเกือบๆห้านาทีพี่เขาก็ยังไม่พูดอะไรจนผมที่ถือโทรศัพท์อยู่เริ่มเมื่อยเลยเอื้อมมือไปหยิบหูฟังบนโต๊ะข้างๆเตียง



    เพล้ง!



                อ๊ะ!”


                (ไอติม!) ผมได้ยินเสียงพี่ราชาในสายนะแต่ไม่ได้ตอบเพราะกำลังตกใจกับแก้วน้ำที่ตอนนี้ตกลงมาแตกอยู่ข้างเตียงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะแก้วมันทับสายหูฟังอยู่อะ พอผมดึงหูฟังแก้วมันเลยตกลงมาแตก ดีนะที่กินน้ำหมดแล้ว


                (เป็นอะไร ตอบ)


                “แก้วแตกเฉยๆค้าบ


                (โดนบาดหรือเปล่า)


                “ไม่โดนคับ ติมขอไปเก็บเศษแก้วก่อนนะ


                (เปิดกล้อง)


                “หือ


                (กูบอกให้เปิดกล้อง) ผมตกใจจนเกือบเหยียบเศษแก้วที่พื้นแหนะ ให้เปิดกล้องเนี่ยนะ เปิดทำไมอะ หรือพี่เขาไม่เชื่อว่าผมพูดจริง สภาพผมตอนนี้ก็ไม่ไหวไหมเล่า เสื้อที่ใส่ตอนนี้เป็นลายเอลโม่สีชมพูพาสเทลอีก ต้องโดนด่าว่าปัญญาอ่อนแน่เลยอะ ฮื่อ


                (หรือจะให้กูเดินไป)


                “ปะเปิดแล้วค้าบ ก็นั่นแหละ คนอย่างไอติมจะไปกล้าเถียงอะไรพี่เขาได้เล่า ทีแรกกะว่าจะมุดไปหลบใต้ผ้าห่มแต่ลืมไปว่ายังไม่เก็บเศษแก้วที่ทำแตกเลยแหงนกล้องขึ้นบนเพดานแทน งือ เห็นหน้าพี่ราชาด้วย หล่อเหมือนเดิมเลย ไอติมเขิน


                (จะให้กูเดินไปจริงๆใช่ไหม)


                “ฮื่อผมอมลมไว้ในปากจนแก้มพอง สุดท้ายก็ต้องยอมลดกล้องลงเพื่อให้หน้าตัวเองมาอยู่ในเฟรม โอ๊ยยยยย อ้วนสุดๆไปเลย แล้วหน้าพี่ราชาก็เหลือนิดเดียวเอง ไม่แฟร์เลยอะ


                (อย่างอแง วางกล้องไว้แล้วไปเก็บเศษแก้วดีๆ)


                “ค้าบ


                (อย่าใช้มือหยิบ) ผมวางโทรศัพท์พิงโคมไฟหัวเตียงไว้แล้วหันจอมาทางประตูห้องแทนทำให้ถ้าตอนนี้ผมเดินไปไหนมาไหนในห้องพี่เขาก็จะเห็นทั้งหมด ถ้าตั้งไปทางเตียงเดี๋ยวพอไม่เห็นผมก็โดนด่าอีก พอหามุมวางได้แล้วก้เดินไปหยิบไม้กวาดกับที่โกยผงมาจัดการซากที่ผมทำแตกไว้


    ใช้เวลาเก็บกวาดไม่นานจนมั่นใจแล้วจริงๆว่าไม่มีเศษแก้วชิ้นเล็กที่อาจจะทำให้ผมเจ็บตัวหลงเหลืออยู่ หลังจากนั้นผมก็ซุกตัวลงในผ้าห่มผืนใหญ่อีกครั้งพร้อมกับหยิบโทรศัพท์เข้ามาใกล้ใบหน้า คนในจอก็ยังคงมองมานิ่งๆเหมือนเดิมจนผมรู้สึกร้อนหน้าแปลกๆ


                เสร็จแล้วคับ


                (กวาดหมดแน่ใช่ไหม)


                “คับสงสัยพี่ราชาจะเปลี่ยนมาคอลในคอมแน่เลย พี่เขาไม่ได้มาสนใจอะไรผมอีกนี่เลยเป็นโอกาสที่ดีที่ผมจะสังเกตพี่เขาได้โดยไม่เขิน


    ผมจ้องไปยังใบหน้าหล่อเหลาที่ทำให้ใครต่อใครหลงรักได้เพียงแค่สบตา ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปทั่วใบหน้าคนตัวสูง ไม่ว่าจะเป็นคิ้วเข้มหรือดวงตาที่ตอนนี้แม้จะมองไม่เห็นแต่ไอติมก็สามารถคาดเดาได้ว่านัยน์ตาคมเข้มคู่นั้นแฝงไปด้วยความเยือกเย็นมากแค่ไหน สบตากันทีไรไอติมก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกดูดลงไปในหลุมดำนั่นอย่างช้าๆทุกครั้ง จมูกโด่งเป็นสันเข้ากับริมฝีปากหยักนั่นอย่างลงตัว ไหนจะกล้ามเนื้อที่ดูแข็งแรงไปหมดทั้งตัวนี่อีก ไม่ว่าจะมองมุมไหนพี่ราชาก็เข้ากับคำว่าหล่อ


    ไอติมมุ่ยหน้าเล็กน้อยด้วยความหมันไส้ คนอะไรจะดูดีไปทุกอณูขนาดนี้ โครตจะไม่แฟร์เลยอะ


                (เป็นอะไรอีก)


    ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆพี่ราชาก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าซึ่งผมก็ทำได้แค่ส่ายหน้าไปมารัวๆ ใครจะไปบอกเล่าว่าหมันไส้ที่พี่เขาหล่อเกินไป


                แล้วไหนบอกให้ติมนอนเร็ว


                (ง่วง?)


                “ไม่ง่วงครับ


                (ถ้าง่วงก็นอน กูทำงานอยู่) ผมไม่ได้ตอบอะไรไปแต่มุดหน้าลงไปในผ้าห่มครึ่งนึงจนโผล่มาแค่ดวงตาเท่านั้น สุดท้ายก็เริ่มเมื่อยมือนั่นแหละถึงได้เอาโทรศัพท์พิงหมอนข้างไว้แล้วนอนตะแคงแทน


                หือในขณะที่กำลังนอนจ้องหน้าคนทำงานอยู่จู่ๆแชทไลน์ก็เด้งขึ้นมา พอมองชื่อคนส่งแล้วก็ยิ้มออกมาเพราะเดย์เป็นคนไลน์มา เดย์เป็นเพื่อนสนิทในวัยเด็กของผมเอง



                Day: ติม ตอนนี้ว่างเปล่า



                (ยิ้มอะไร)


                “เพื่อนไลน์มาครับ


                (ใคร) ผมนี่หุบยิ้มแทบไม่ทัน จู่ๆเป็นอะไรไปอีกเนี่ย พี่ราชาจ้องหน้าผมเขม็งเลย แถมยังมาทำเสียงแข็งใส่อีกทั้งๆที่เมื่อครู่ยังพูดดีๆอยู่เลย ไอติมตามไม่ทันแล้วนะ!


                เดย์ครับ เดย์ถามติมว่าว่างไหม


                (ไม่ว่าง)


                “ห๊ะ


                (ตอบไปว่าไม่ว่าง) ก็นั่นแหละ ผมรู้ว่าเถียงอะไรไปพี่เขาก็ไม่ฟังอยู่ดี เลยยอมพยักหน้าไปแต่ก็แอบเบะปากใส่หนึ่งทีแรงๆ หมายถึงใต้ผ้าห่มอะนะ แหะๆ


                (อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ เดี๋ยวมึงจะโดน)


                “ฮื่อ” 



    คนอะไรทำไมร้ายกาจขนาดนี้เนี่ย!





    #ราชาไอติม

    • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥

    Talk

    ขอบอกอีกรอบนะคะว่าเรื่องนี้จะดำเนินไปแบบเอื่อยๆ สบายๆ ออกแนวน่ารักมากกว่า ไม่มีดราม่าอะไรรุนแรงแน่นอน รับประกันเรย5555555555555555

    ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥


    Contact me

    Twitter : @lovethismm

    ให้กำลังใจนักเขียน
    นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
    นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

    7 ความคิดเห็น

    1. #133 สโนว์เฟลค (@snowflake99) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 00:49
      ขี้หวงละเกินพ่อ
      #133
      0
    2. #109 614L1485 (@b0461cy_) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 19 เมษายน 2562 / 01:00
      หึงอะไรเบอนั้นพ่ออ555555
      #109
      0
    3. #102 Nicol_11 (@Nicol_11) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 16 เมษายน 2562 / 00:46

      อิพี่มันหึงงงง
      #102
      0
    4. #101 JutakanWhanyan (@JutakanWhanyan) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:02
      ไรท์!!!!กว่าจะมาเราลืมเนื้อเรื่องไปแล้ววว5555555 มาต่อไวๆซี่//สู้เด้อออออ
      #101
      0
    5. #98 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 14 เมษายน 2562 / 08:13
      หึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
      #98
      0
    6. #97 Aj0924064627 (@Aj0924064627) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 14 เมษายน 2562 / 03:16

      สนุกอ่ะมาต่อเร็วๆน้าาา

      #97
      0
    7. #96 noonnysasima45 (@noonnysasima45) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 13 เมษายน 2562 / 23:53
      รอนะคะ
      #96
      0