คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม

ตอนที่ 33 : CANON ♪♪ 2012 Valentine's Special Chapter : Let's Kiss <3


     อัพเดท 22 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: romance, drama, paranormal
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 92% [ 20 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 34,507
927 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 646 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 33 : CANON ♪♪ 2012 Valentine's Special Chapter : Let's Kiss <3 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3785 , โพส : 31 , Rating : 80% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




** คำเตือน : สปอยล์!! สำหรับคนที่ยังอ่านนิยายเรื่องจริงไม่จบ
กลับไปอ่านนิยายเรื่องหลักก่อนนะคะ




 

Canon’s Spell

“Let’s Kiss <3”

2012 Valentine’s Special Chapter

 

          (Dee-Dee’s POV)

            วันวาเลนไทน์ของฉันมันไม่มีอะไรพิเศษหรอก

            เพราะชีวิตของฉันมันก็น่าเบื่อพออยู่แล้ว

            คนที่ฉันรักงั้นเหรอเขาจากไปนานแล้ว

            คุณรู้ใช่ไหมว่าเขาคือใคร

            “ดีดี้!!!

            เสียงทุ้มเข้มทรงเสน่ห์ที่คุ้นเคยดังขึ้นก้องบ้าน แน่นอนว่าฉันได้ยินอยู่คนเดียว ส่วนพ่อที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์กับแม่ที่ล้างจานอยู่ในครัวนั้นไม่รู้เรื่องอะไรหรอก ใช่...เจ้าของเสียงนั้นก็คือ...

            “มิดไนท์! มีอะไรเหรอ เรียกซะดังเชียวโอ้!!

            ฉันถามเขาทั้งๆ ที่ร่างเขายังไม่ปรากฏด้วยซ้ำ (ได้ยินแต่เสียงน่ะ) แต่จู่ๆ ช่อกุหลาบสีแดงสดก็แวบบบ! มาตรงหน้าฉัน มิดไนท์นั่นเองที่เป็นเจ้าของ เขาค่อยๆ ชะโงกหน้าออกมาจากช่อดอกไม้ช่อโตก่อนที่ใบหน้าเข้มจะฉายรอยยิ้มสว่างไสว

            “สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะดีดี้ที่รัก!” มิดไนท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแจ่มใส ยื่นช่อกุหลาบมาจนชนหน้าฉัน แอ่ก! กลิ่นดอกไม้มันฉุนมากเลย ฉันแทบกลั้นจามไม่ไหวแน่ะ

            “ฮ่าๆๆ ขอบใจนะมิดไนท์ นายนี่น่ารักจริงๆ เลย” ฉันรับช่อกุหลาบมาไว้ในมือแล้วส่งยิ้มขอบคุณอย่างจริงใจให้เขา ผู้มอบกุหลาบเองก็ยิ้มตอบเช่นกัน

            โชคดีที่อย่างน้อยฉันก็ยังเหลือมิดไนท์เป็นเพื่อน นับตั้งแต่วันนั้นที่ใครคนหนึ่งจากไปเกือบหนึ่งปีแล้วสินะ จะว่าไวจนน่าใจหายก็ใช่ จะว่าช้าจนทรมานใจก็ใช่อีกนั่นแหละ

            “เพื่อดีดี้ของฉัน ฉันถึงกับไปเก็บดอกกุหลาบในสวนต้องห้ามของสวรรค์มาเลยนะ!

            “เอ๋...มุกใหม่เหรอมิดไนท์ ฮะๆ”

            “เอ่อ...แหะๆ ใช่ๆ! ความจริงฉันไปแอบเด็ดจากร้านขายดอกไม้ต่างหาก”

มิดไนท์หัวเราะแห้งๆ แก้เขิน แต่ถึงเขาจะไปแอบจิ๊กดอกไม้มา ฉันก็ยังรู้สึกดีอะ มิดไนท์น่ารักเกินไปแล้ววว!

“ถึงอย่างนั้นก็เหอะ ขอบคุณนายมากๆ เลยน้า ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนฉันมาตลอดเลย”

“แล้ว...เป็นมากกว่าเพื่อนได้ป้ะ” มิดไนท์ทำหน้าทะเล้นถามเสียงสูง ทำเอาฉันหลุดหัวเราะออกมา “ล้อเล่นแหละ ฮ่าๆ ฉันรู้ว่ามีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เธออยากให้เป็นมากกว่าเพื่อน...มากกว่าน้อง”

ฉันอมยิ้มเบาๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงจิตตกกับคำพูดของมิดไนท์ไม่น้อยเชียวละ แต่ตอนนี้ฉันทำใจได้แล้วไง ฉันลืมความโศกเศร้าที่ควรมีให้ เขาคนนั้น ไปหมดแล้ว ชีวิตฉันสดใสขึ้นแล้วละ ฮิๆ

“แล้ววาเลนไทน์นี้เจ้าหญิงดีดี้มีนัดเดตกับใครไหมเนี่ย” แวมไพร์หนุ่มถามยิ้มๆ

“จะไปมีได้ไงเล่า! ไม่มีใครมาจีบฉันเลยนะ”

ชีวิตฉันช่างน่าเศร้า แงๆ

“ไม่อยากจะพูดหรอกนะ แต่...” มิดไนท์ก้าวขาเดินไปมาอย่างสบายๆ ต่อหน้าฉัน เสียงพูดเขาเบามากจนแทบจับใจความไม่ออก

“...”

“เตรียมตัวรับมือกับวาเลนไทน์ปีนี้ให้ดีเถอะ หึๆ”
 

----------

 

รับมือ?

รับมืออะไรกัน! ชีวิตฉันตอนนี้น่าเบื่อเข้าขั้นขีดสุดปรอทแล้วนะ คำพูดของมิดไนท์ทำเอาวันอังคารทั้งวันของฉันแทบไม่เป็นอันเรียน หึ! คอยดูเถอะ ถ้าวันนี้ไม่มีอะไรที่พิเศษเกิดขึ้นละก็ ฉันจะบ่นกรอกหูนายเลย!

“ดีดี้ วันนี้โอมนัดฉันไปเจอใต้ต้นแก้วไม่แคล้วคลาดด้วยละ กรี๊ดดดด”

“ฮ่าๆ ยินดีด้วยนะเหมียว ฉันว่าเขาต้องขอคบแกแน่ๆ เลย”

โอมตามติดเหมียวมาได้สักพักแล้วละ เหมียวก็ดูท่าทางชอบๆ โอมอยู่เหมือนกันนะ แต่ต่างฝ่ายก็ไม่กล้าบอกความในใจสักที ฉันว่าวันนี้โอมต้องสารภาพรักแน่นอน ก็วันนี้วาเลนไทน์นี่เนอะ แถมยังเลือกสถานที่บอกรักสุดฮิตของมหาลัยด้วย

“ใช่มะๆ แกก็คิดอย่างนั้นใช่ไหมดีดี้! อ๊ายยย ฉันตื่นเต้นว่ะแก ไปละๆ แล้วเจอกันพรุ่งนี้จ้า”

“พรุ่งนี้ต้องมาเล่าให้ฉันฟังด้วยน้า”

ฉันโบกมือบ๊ายบายเหมียวที่กระดี๊กระด๊ากระโจนออกนอกห้องไป เฮ้อ...อิจฉาคนอินเลิฟจังแฮะ

เมื่อเหมียวไปแล้ว ฉันจึงหันไปถามคนข้างๆ มั่ง

“มิลค์กี้ คืนนี้ไปดินเนอร์อีกละสิ”

“ใช่แล้วจ้า พี่เซนจะแสดงเดี่ยวเปียโนเล่นเพลงที่แต่งขึ้นเป็นพิเศษให้ฉันฟังด้วยแหละ”

คุณอ่านไม่ผิดหรอก ใช่แล้ว! ยัยมิลค์กี้กับพี่เซนเป็นแฟนกัน! ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าอยู่ดีๆ สองคนนี้เจอกันอีกได้ยังไงหลังจากวันที่พี่เซนหักอกมิลค์กี้ (บท 13 ไง) แต่อยู่มาวันหนึ่งมิลค์กี้ก็กระโดดโลดเต้นเข้ามาในห้องเรียนพร้อมกระดาษเนื้อเพลงในมือที่ชูโบกไปมา

มันคือเพลงที่พี่เซนแต่งขึ้นเพื่อจีบมิลค์กี้นั่นเอง =_=

คงเพราะมิลค์กี้นิสัยดีขึ้นด้วยแหละ พี่เซนเลยชอบ เดี๋ยวนี้ชีเริ่มเข้าหาธรรมะแล้วนะคะ! ยังเคยชวนฉันกับเหมียวไปปฏิบัติธรรมด้วยบ่อยๆ เลย

“น่าอิจฉาจังเลยน้า พี่เซนต้องโรแมนติกมากๆ แน่เลย”

“ว้าววว ถูกเผงเลยดีดี้!

ที่ฉันรู้ดีเพราะฉันเคยใกล้ชิดสนิทสนมกับพี่เขามาก่อนยังไงละจ๊ะ

มิลค์กี้เดินตัวปลิวออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้าอีกคน ทีนี้ก็เหลือฉันตัวคนเดียวแล้วสินะ ใช่ซี้! ฉันมันไม่มีเสน่ห์ แถมเนื้อคู่ก็ตายไปแล้ว ทำใจซะเถอะดีดี้ คานรอเธออยู่ T_T
 

----------

 

ฉันกลับมาบ้านเหมือนทุกวันตามปกติ ไหนกันไอ้ที่มิดไนท์ว่าน่ะ วันนี้มันก็เป็นอีกวันที่แสนจะน่าเบื่อ! ทำไมต้องมาแกล้งให้หวังกันด้วยนะ เฮ้อ

“เฮ้ย เมื่อไรดีดี้จะกลับวะ”

“อีกแป๊บนึงน่า เนี่ยคงใกล้ถึงบ้านแล้ว”

ก่อนจะเปิดประตูห้องนอน ฉันได้ยินเสียงผู้ชายซุบซิบกันในนั้น ใครอะ... ฉันจำได้ว่าเสียงหนึ่งคือมิดไนท์ แล้วอีกคน...คุ้นๆ แฮะ

ฉันลองแง้มประตูออกนิดๆ แล้วส่องเข้าไปข้างใน

เฮือก!!

“ฉันอยากเจอดีดี้จะแย่อยู่แล้ว ฉันอุตส่าห์ลงมาจากสวรรค์วันนี้ เพื่อการนี้เชียวนะ”

“คร้าบๆ รู้แล้วคร้าบไอ้เทพบุตร แหม ใจร้อนจริงนะ มนต์แกจะเสื่อมเร็วขนาดนั้นเลยเรอะ”

“ก็มันเป็นมนต์ที่ใช้ได้แค่บนสวรรค์น่ะสิ ลงมาใช้บนโลกมนุษย์ประสิทธิภาพมันเลยลดลง เนี่ยถ้าอีกสิบห้านาทียัยนั่นยังไม่มา เค้กนี่ก็จะหายไปแล้วนะ!

หวา! ทุกคนต้องไม่เชื่อฉันแน่เลย เพราะสิ่งที่ฉันเห็นเป็นสิ่งแรกคือเค้ก! เค้กก้อนเบ้อเริ่มสูงเสียดเพดานแน่ะ ฉันมองไม่เห็นคนคุยกันเลย ได้ยินแต่เสียงอะ พวกเขาต้องอยู่หลังก้อนเค้กนี้แน่ๆ อะไรกันเนี่ย! แล้วบทสนทนานั่นมันทำให้ฉันหวังอีกแล้วนะ! หวังว่าอีกคนที่คุยกับมิดไนท์อยู่น่ะจะเป็น...

แอด...

“อ๊ะ!

คงเพราะฉันพิงประตูมากเกินไป บานประตูมันเลยค่อยๆ เปิดออกพร้อมกับฉันที่เซถลาเข้าไปในห้อง อ๊ากกก ก้อนเค้กอยู่ตรงหน้าฉันนิดเดียวเอง อย่าล้มหน้าจุ่มเค้กนะดีดี้ T_T

“ดีดี้!

ไม่ใช่เสียงมิดไนท์อย่างที่ฉันคาด...แต่เป็นเสียงที่ฉันคิดถึง เสียงที่ราวกับดังมาจากอดีตอันไกลโพ้นจนไม่น่าเชื่อว่าจะเคยเกิดขึ้นจริง ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ณ ตอนนี้ฉันได้ยินเต็มสองรูหูเลย และฉันมั่นใจด้วยว่าเสียงนั้นคือ...

“แคนอน!

เพียงกล่าวชื่อด้วยความตื้นตัน เจ้าตัวก็ก้าวขาออกมาจากหลังก้อนเค้กมหึมาแล้วส่งยิ้มอบอุ่นให้ฉัน...ยิ้มที่ฉันไม่ได้พบเจอมานานมากแล้ว อ๊ายยย แถมตอนนี้เขายังอยู่ในลุคเทวดาสูทสีขาวบริสุทธิ์นั่นด้วยละ หล่อมากเลยขอบอก ฮิๆ

“ดีดี้! คิดถึงเธอจังเลย”

แคนอนก้าวเร็วๆ มาทางฉันแล้วอ้าแขนกว้างรวบตัวฉันเข้าไปกอด อา...กลิ่นกายของเขาช่างบริสุทธิ์ หอมอ่อนๆ จนฉันเคลิ้มเลยนะเนี่ย ถ้าไม่ติดว่ามิดไนท์ก้าวออกมาขัดซะก่อน -_-!

“เฮ้ๆ สวีทกันใหญ่เลยนะคุณพี่สาวน้องชาย”

อ๊ะ... ฉันผละตัวออกจากอ้อมอกอุ่นของแคนอน จริงด้วย ลืมไปเลย ฉันกับเขาเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกันนี่นา ฮือๆ ทำไมนายต้องมาเตือนความจำฉันตอนนี้ด้วยเนี่ยมิดไนท์!

“โอ๊ะ เหมือนฉันจะทำเสียฟีล เอ่อ เชิญกอดกันต่อเลยครับ ผมไปละ ฟิ้ววว”

ดูเหมือนเขาจะรู้ว่าได้ก่อความผิดไว้ ว่าแล้วมิดไนท์ก็วิ่งฉิวออกจากห้องไปทันที เหลือไว้เพียงแค่ฉันกับแคนอนที่ยืนประจันหน้าส่งยิ้มให้กัน ความรู้สึกฉันตอนนี้มันดีใจจนล้นปรี่ ยินดีมากเมื่อได้เจอเขาอีกครั้ง นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะชาตินี้!

“นายลงมาจากสวรรค์ได้ยังไงเนี่ยแคนอน”

“อ๋อ วันนี้ฉันได้พรวิเศษน่ะ พรวาเลนไทน์” แคนอนยิ้มหวาน เสียงทุ้มนุ่มของเขายังคงฟังอบอุ่นเหมือนเคย “ฉันเลยขอลงมาที่โลกมนุษย์เพื่อได้เจอกับเธออีกครั้ง อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง”

“ฉันดีใจมากเลยนะแคนอน...ฮึก”

เอาแล้ว ความปลื้มปีติมันถูกกลั่นออกมาเป็นหยดน้ำตาเฉยเลย ฮือๆ แคนอนเห็นดังนั้นจึงหัวเราะคิกแล้วดึงฉันเข้าไปกอดพร้อมลูบหัวเบาๆ

“โอ๋ๆ อย่าร้องนะครับคุณพี่สาว น้องชายกลับมาแล้วไง”

“แล้วนายจะอยู่นานแค่ไหนล่ะ ฮึก...”

“อยู่ได้ถึงแค่เที่ยงคืนของวันนี้เท่านั้นละ เฮ้อ แย่จังเนอะ ฉันอยู่บนโลกมนุษย์นานเกินไปไม่ได้น่ะ ถ้าอยู่นานเกินทางสวรรค์จะถือว่าฉันยังไม่สามารถตัดขาดจากโลกมนุษย์ได้ แล้วพวกเขาก็จะถีบฉันให้ไปเกิดก่อนกำหนด”

แคนอนทำปากบู้เหมือนเด็กๆ ฉันเห็นอย่างนั้นจึงหยิกแก้มนุ่มนิ่มของเขาเบาๆ ฮ้า...ดีจังเลยน้าที่ฉันยังสัมผัสตัวเขาได้

“ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยนายก็มา...ฮึก...ถึงจะแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่ฉันก็ดีใจมากๆ เลยนะที่ได้เจอนายอีกครั้ง”

“เหมือนกันแหละ” แคนอนยิ้มให้แล้วจูงมือฉันไปนั่งบนเตียง เราต้องคอยหลบไอ้ก้อนเค้กมหึมาที่ตั้งอยู่ใจกลางห้องฉันด้วย เฮอะๆ “ไหน...เล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหลังจากที่ฉันไปแล้ว มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง”

“ก็นะ...” ฉันปาดน้ำตาออกจากใบหน้าแล้วหัวเราะนิดๆ เมื่อรำลึกย้อนถึงความหลัง “ตอนนายไปแรกๆ น่ะอาการฉันสาหัสมากเลยนะ ฉันแทบกินข้าวไม่ได้แน่ะ! ดีนะที่ได้มิดไนท์อยู่ด้วย”

“แต่ตอนนี้เธอโอเคแล้วใช่ปะ”

“อืม! ฉันปกติแล้วละ ใครจะไปเศร้าข้ามปีขนาดนั้น” ฉันตอบยิ้มๆ ใช่แล้วละ คนเราต้องรู้จักปล่อยวาง เป็นมนุษย์ยังต้องเจอกับการพรากจากอีกเยอะ! “เล่าเรื่องบนสวรรค์ให้ฉันฟังมั่งสิ!

“อ๋อ...ที่นั่นสวยมากเลยละ เธอต้องชอบแน่ๆ” แคนอนเลื่อนมือมากุมมือฉันไว้ เขาทอดสายตาขึ้นไปมองยังเพดาน...แลดูเหมือนเขากำลังมองสวรรค์เลย “ที่คฤหาสถ์ฉันมีเปียโนที่เล่นเพลงได้เอง มีสวนดอกไม้ที่ดอกไม้ไม่มีวันร่วงโรย มีธารน้ำไหลผ่าน อากาศก็ดีสุดๆ ไปเลย”

“ว้าว ฟังดูวิเศษมากเลย ฉันอยากเห็นจัง”

รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเนียนของแคนอน เขาเอื้อมมือออกมาใช้นิ้ววาดเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า บริเวณสี่เหลี่ยมนั้นกลายเป็นสีขาวแบบซีทรู ดูราวกับเป็นจอภาพขนาดเล็ก แคนอนชักมือออกมาดีดนิ้วเสียงดังเป๊าะ!

และแล้ว...สี่เหลี่ยมตรงหน้าก็ฉายภาพทิวทัศน์สีเขียวชอุ่มดูร่มรื่น ข้างกันนั้นมีคฤหาสถ์ทรงยุโรปหลังโตโอ่อ่า ดอกไม้ที่รายล้อมละแวกนั้นพร้อมใจกันเบ่งบานอวดสีสันสวยงาม

“นี่ละ บ้านฉันเอง”

“สวยมากเลย...” ฉันรำพึงกับตัวเองเบาๆ สถานที่แบบนี้มัน...งดงามยิ่งกว่าโลกมนุษย์เป็นล้านๆ เท่า! แง...อยากไปมั่งอะ

“แล้วนี่ก็คือย่านใจกลางเมืองของฉัน”

แคนอนใช้นิ้วเลื่อนภาพบนหน้าจอไปทางขวา ภาพใหม่เคลื่อนมาแทนที่ภาพเก่า อย่างกับเล่นไอแพดลอยได้งั้นแหละ ภาพใหม่ที่ว่านั้นปรากฏตึกทรงหรูหรา บ้างก็มีรูปร่างแปลกตา มีผู้คนที่แต่งตัวสวยงามเดินไปมา สีหน้าของแต่ละคนเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข ราวกับชีวิตนี้ไม่มีเรื่องต้องกังวลทุกข์ร้อนใดๆ แน่สิ...ที่นี่คือสวรรค์นี่เนอะ

“ฉันไม่ค่อยได้ไปที่นี่เท่าไร อย่างที่เธอรู้อะนะ ฉันชอบขลุกตัวอยู่ในบ้าน แล้วบ้านบนสวรรค์ก็ชวนให้อยู่ติดบ้านมากเลยละ”

นั่นสิเนอะ ขนาดบ้านบนโลกมนุษย์ของเขาที่ฉันว่าสวยแล้ว (แต่ยังไม่เท่าบนสวรรค์) เขายังติดบ้านซะ นี่บ้านบนสวรรค์เขางดงามอลังการงานสร้างขนาดนี้ เป็นฉันฉันก็ไม่ปฏิเสธนะหากจะต้องสิงอยู่บ้านทั้งวันน่ะ แหะๆ

“วิเศษจังเลยเนอะสวรรค์ ถ้าตายไปฉันจะต้องไปอยู่ให้ได้เลย”

ถ้าฉันไม่ซวยเผลอคิดเรื่องร้ายๆ ก่อนตายแล้วลงนรกก่อนน่ะนะ ฮือๆ

“ได้อยู่แล้วละ เดี๋ยวฉันบอกผู้คุมสวรรค์ให้ ฉันสนิทกับเขา ใช้เส้นให้เธอได้ ฮ่าๆ”

“บ้าละ! มีส้งมีเส้นด้วย ตลกใหญ่แล้ว”

ฉันกับแคนอนยังคงคุยกันอย่างไม่รู้เบื่อ ดอกกุหลาบที่ฉันได้มาในวันนี้...ที่มิดไนท์ให้ฉันน่ะ...ความจริงก็คือดอกไม้จากสวนที่คฤหาสถ์บนสวรรค์ของแคนอนนั่นแหละ แคนอนเล่าให้ฟังว่าตอนเช้ามืดของวันนี้เขาแอบมาหามิดไนท์แล้วพามิดไนท์ไปเที่ยวสวรรค์ด้วย! แงๆ ใจร้ายยย! ไม่มีปลุกกันบ้างเลย

“ฉันพามนุษย์ไปสวรรค์ไม่ได้น่ะสิ ขอโทษด้วยน้า” แคนอนเบะปากแล้วพิงหัวกับไหล่ฉัน ท่าทางเด็กๆ ที่เห็นไม่บ่อยของเขาเรียกรอยยิ้มกว้างๆ ของฉันออกมา เขาน่ารักเกินไปแล้ววว!

“ไม่เป็นไรหรอก แล้วเค้กที่นายเสกเนี่ย ไหนบอกว่าสิบห้านาทีมันจะหายไปไง”

นี่เราคุยกันมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว ไอ้เค้กมหึมานี่ยังไม่หายแวบไปไหนเลย

“อ๋อ ก็เวทมนตร์มันแบบว่า...ถ้าเธอมาเท่านั้นละเค้กถึงจะอยู่ต่อ แต่ถ้าเธอไม่มา มันก็จะหายไป”

“แล้วนี่คิดไงถึงเสกเค้กออกมาเนี่ย” ฉันหันไปมองเค้กสีโทนพาสเทลแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ มันเป็นสิ่งที่โคตรจะไม่เข้ากับบุคลิกของแคนอนเลยให้ตาย! สีหวานๆ แบบเนี้ย

“เค้กสูตรพิเศษจากสวรรค์น่ะสิ ฉันอยากให้เธอชิม คุยกันจนลืมไปเลยเห็นมะ ฮะๆ”

“ว้าววว” ฉันลุกจากเตียงแล้วเดินเข้าไปหาเค้กก้อนยักษ์ช้าๆ เมื่อฉันหยุดยืนอยู่หน้ามันเรียบร้อยแล้วฉันก็ยื่นนิ้วออกไปจิ้มครีม ก่อนจะยื่นเข้าปากตัวเอง

“อร่อยปะ”

“อร่อยมากกกกก!! อร่อยกว่าเค้กบนโลกมนุษย์นี่เป็นล้านเท่า!

ฉันว่าพลางยื่นหน้าเข้าไปกัดเนื้อเค้กนุ่มๆ ต่อ อ๊ากกกก รสชาติเลิศมาก! มันทั้งหวานๆ นุ่มๆ และเหมือนจะละลายในปาก คืออธิบายอย่างนี้มันอาจจะดูคล้ายๆ เค้กที่เราทานกันปกติ แต่ไม่!! ไม่ค่ะ มันเป็นรสชาติที่แบบ...คูณล้านอะ มันนุ่มลิ้นมาก ฮือๆ อร่อยจนฉันอยากจะหลั่งน้ำตา

“ใช่ไหมล่ะ! บนสวรรค์น่ะมีเครื่องปรุงกับวัตถุดิบดีๆ ทั้งนั้น” แคนอนเดินมาสมทบแล้วจิ้มเค้กเข้าปากด้วย “จากปกติที่ฉันไม่ค่อยชอบกินขนมหวาน มาสวรรค์ทีนี้ฉันแทบอ้วนแน่ะ ฮ่าๆ”

“แต่ก็ไม่อ้วนใช่ไหมล่ะ เพราะนายไม่ใช่มนุษย์”

“อืม”

แคนอนตอบพลางยัดเค้กเข้าปากตัวเองอีก เอ่อ...ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายอย่างเขา ยัดของกินเข้าปากเป็นด้วย

แต่ถึงเค้กจะอร่อยแค่ไหน ถ้ามันมีขนาดใหญ่เหมือนปราสาทขนาดนี้ จะให้อร่อยยังไงเราสองคนก็ทานไม่หมดหรอกนะ

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันเสกให้มันหายไปก็ได้”

เยี่ยม! หมดปัญหาเรื่องอาหารเหลือ ถ้าสวรรค์จะบริการให้ขนาดนี้!

เมื่อทานเค้กสูตรพิเศษอร่อยเหาะจนอิ่มท้องแล้ว เราก็ย้ายฐานกลับมานั่งเล่นบนเตียงต่อ เออ อยู่มันทั้งคืนนี่แหละเตียง ไม่ต้องไปไหนแล้ว ฮิๆ

“ปากเธอเปื้อนแน่ะ”

“ตรงไหนเหรอ” ฉันถามพลางแตะมือไปที่มุมปากด้านขวา

“ไม่ใช่ๆ ด้านนี้ต่างหาก”

ฝ่ามือใหญ่ของแคนอนเอื้อมเข้ามาสัมผัสเบาๆ ที่มุมปากด้านซ้ายของฉัน ฉันรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวเลย อ๊ายยย มาอีกแล้วเหรอฟีลลิ่งนี้! ไม่นะ เขาเป็นน้องฉัน เขาเป็นน้องๆๆ อย่าหวั่นไหวนะยะ!

“จริงๆ ฉันคิดอยู่ว่ามาหาเธอทั้งทีน่าจะมีของขวัญพิเศษๆ มาให้เธอหน่อย”

แคนอนเปรยขึ้นมาพลางเอานิ้วที่จิ้มครีมจากมุมปากฉันเข้าปากเขาเอง อ๊างงง

“เธอให้ความรักฉันมามาก...มากจนบางครั้งฉันรู้สึกละอาย ฉันอยากตอบแทนเธอบ้าง”

“ม...ไม่ต้องหรอก” ฉันโบกมือเป็นพัลวันเมื่อสังเกตเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายเริ่มฉายฟีลลิ่งประหลาดๆ ไม่คุ้นเคยออกมา “ฉันรักนายเพราะฉันอยากรัก นายไม่ต้องรักฉัน...แบบคนรัก...ตอบฉันหรอก”

“เธอยังรักฉันอยู่ไหม” แคนอนถามพลางเขยิบตัวเข้ามาใกล้ บันดาลให้อากาศที่คั่นระหว่างเราอุ่นขึ้นมาทันใด “ฉันหมายถึง...เธอยังรักฉัน...แบบคนรักอยู่หรือเปล่า”

“ฉัน...ฉัน...”

ง่ะ จะตอบว่าไงดีเนี่ย คือฉันก็ยังตึกตักๆ กับเขาอยู่นะ จริงๆ ถ้าเขาไม่โผล่มาวันนี้ ความรู้สึกนี้อาจจะไม่บังเกิดก็ได้ เพราะช่วงที่เขาไม่อยู่ ฉันก็ลืมๆ ความรู้สึกที่ฉันเคยมีให้กับเขาไปบ้างแล้ว แต่พอเขากลับมากะทันหันวันนี้...ความรู้สึกบ้าๆ พวกนี้ก็ติดจรวดกลับมาอีกครั้ง ม่ายยยน้า

“เธอยังรักฉันอยู่...ใช่ไหม”

“...”

อย่าคาดคั้นฉันสิแคนอน ฉันไม่อยากทำบาปนะ! นายเป็นน้องช้านนน

“วันนี้ฉันสามารถฝ่าฝืนกฏสวรรค์ได้หนึ่งข้อ”

“...”

“และถ้าเธอต้องการ...ฉันก็จะทำมัน...”

“...”

“กฏข้อนั้น...คือการห้ามสัมผัสมนุษย์มากเกินกว่ากอด”

“เอ่อ...”

“หน้าแดงอย่างนี้ แปลว่าต้องการ”

“อ่า...”

“ฉันทำละนะ”

ไม่รอให้ฉันได้โต้แย้งใดๆ แคนอนก็ยื่นหน้าเข้ามาประทับริมฝีปากอุ่นของเขาลงบนริมฝีปากฉัน ความอุ่นนุ่มหอมหวานค่อยๆ แทรกซึมเข้ามา ความรู้สึกแบบนี้...อีกแล้ว...ฉันไม่ได้พานพบมันมานานมากแล้ว นี่เป็นจูบที่หวานที่สุดตั้งแต่ฉันรู้จักกับเขามาเลย

นี่ฉันกำลังทำถูกหรือเปล่านะ... แต่ฉันกำลังจูบน้องชายตัวเอง

ฟังดูแล้วยังไงๆ มันก็ไม่ควรนะ...

ทำไมแคนอนต้องทำอย่างนี้ด้วยล่ะ

“เดี๋ยวก่อน” ฉันผละออกมาจากเรียวปากที่ยังมอบความหวานให้ไม่หยุดของแคนอน เขาเลิกคิ้วมองฉันอย่างสงสัย

“เธอไม่ชอบเหรอ ฉันจูบได้แย่มากเลยใช่ไหม”

พ่อเจ้าประคุณเอ๊ยยยย ฉันแทบจะละลายอยู่แล้วไม่เห็นหรือไง!

“เปล่าๆๆ แต่ฉันว่า...มันไม่เหมาะ”

“เพราะเธอยังตัดใจจากฉันไม่ได้ด้วยสินะ”

“...”

“ถ้าฉันจูบเธอต่ออีก เธอก็จะยิ่งลืมฉันไม่ได้ แล้วพอฉันจากไปในคืนนี้ เธอก็จะต้องกลับมาเศร้าอีก” แคนอนถอยห่างจากตัวฉัน แววตาเขาเศร้าหมองลง “ฉันขอโทษ...ฉันไม่น่าคิดเองเออเองเลย”

“ทำไมนายถึงจูบฉันล่ะ นายไม่ได้รักฉันแบบคนรักนี่”

“ฉันแค่อยากตอบแทน...และขอโทษที่ทำให้เธอต้องรู้สึกเดียวดายตอนที่ฉันไม่อยู่ ฉันแค่อยากตอบแทนความรู้สึกที่เธอเคยมีให้ฉัน...ในอดีต”

“ฉันก็อยากจูบนายนะแคนอน แต่เราเป็นพี่น้องกัน แถมตอนนี้นายเป็นเทวดาอยู่บนสวรรค์ ฉันว่า...มันไม่ดีนะ”

“ก็จริงของเธอ...” แคนอนพยักหน้าให้ตัวเองเบาๆ แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มบางๆ ให้ฉัน “แต่คนเป็นพี่น้องกัน...ถ้าจะจูบปากกันมันก็ไม่ผิดใช่ปะ”

“เอ่อ...”

ผิดหรือเปล่าวะ ฉันไม่รู้ ฮือๆ

“ไม่เคยเห็นในหนังเหรอ มีบ่อยจะตายไปนะ เอ่อ...แต่คงไม่ใช่แบบดูดดื่มสินะ”

“อืม...”

ฉันพูดไม่เป็นภาษาแล้วตอนนี้ แคนอนเอ๊ย บทจะหมกมุ่นก็หมกมุ่นจริงนะนาย!

“งั้นเราจุ๊บกันแบบพี่น้องละกันนะ ฉันว่าเธอเองก็คงต้องการ”

“...”

รู้ได้ไงฟะ! อ้อ ลืมไป มันอ่านใจคนได้ แงงงง

“ก่อนฉันจะไป เรามาคิสๆ แบบพี่น้องให้หนำใจกันไปข้างเถอะ...นะครับ ^^
 

----------

 

“อะเฮ้ย! ฉันหายไปไม่กี่ชั่วโมง ดูเหมือนจะพลาดอะไรเด็ดๆ ไปแฮะ”

มิดไนท์ที่ทะลุพรวดเข้ามาในห้องนอนของดีดี้ถึงกับตาโตเมื่อเห็นเจ้าของห้องผล็อยหลับเกาะแขนเทวดาหนุ่มที่...สภาพไม่ต่างจากคนแรกมากนัก อะไรกันเนี่ย... มิดไนท์คิด ...ดีนะที่พวกแกไม่ได้เปลือยเปล่า ไม่งั้นละก็...อึ๋ย!

แวมไพร์หนุ่มขยับตัวเข้าไปใกล้เตียงทีละน้อย จะปลุกดีไหมนะ เอ...นี่ก็ใกล้เที่ยงคืนแล้วนี่นา ใกล้ถึงเวลาที่แคนอนจะต้องกลับสวรรค์แล้วสินะ... มิดไนท์ยกมือขึ้นเขย่าไหล่แคนอนเบาๆ

“ไอ้แคน นี่ห้าทุ่มสิบแล้วนะ ตื่นเถอะ”

“อืมมม”

ดูท่าเทวดาหนุ่มอยากจะฝังตัวลึกอยู่ในห้วงนิทรามากกว่า มิดไนท์เลยหันไปสะกิดดีดี้บ้าง

“ดีดี้ ดีดี้ ตื่นเถอะ เดี๋ยวส่งไอ้แคนไม่ทันนะ”

“อาาา”

น็อคไปอีกคน เฮ้อ... มิดไนท์เกาหัวอย่างงุ่นง่าน ถ้าเที่ยงคืนแคนอนไม่กลับสวรรค์จะเกิดอะไรขึ้นนะ หรือว่าร่างหมอนี่จะค่อยๆ สลายหายไปเหมือนตอนที่พวกเขาจากกันครั้งแรก?

“ทั้งสองคนน่ะ ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

มิดไนท์เขย่าตัวคนทั้งสองแล้วตะโกนลั่น ทว่าผู้ที่หลับใหลทั้งคู่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเขา

แต่กลับ...

“อืม...สวรรค์นี่สวยจางเลยน้า...แคนอน”

“ว่าแล้วงายว่าเธอต้องชอบ...”

บทสนทนางึมงำที่หลุดออกมาจากปากของทั้งคู่นั้นราวกับสายลมแผ่วเบา หากมิดไนท์ไม่ตั้งใจเงี่ยหูฟังคงไม่มีทางได้ยิน

...ละเมอ งั้นเหรอ พวกเขาฝันอยู่สินะ

“ฉันอยากอยู่กับนายที่นี่จัง...”

“ก็นี่งาย...ได้อยู่แล้ว...”

“อืม...จูบฉันต่ออีกทีสิแคนอน แบบเมื่อกี้...”

“ได้เลย...”

เออเนอะ... มิดไนท์คิดขำๆ สองคนนี้อยู่ในฝันเดียวกันงั้นเรอะ เป็นเหตุการณ์ที่แปลกดีแท้ แถมยังละเมอโต้ตอบกันได้อีก

“ฉันอยากอยู่กับนาย...อยู่กับนายนานๆ จังเลยแคนอน...”

“ก็ตอนนี้ไง...ตอนนี้แหละ”

รอยยิ้มเบาบางผลิขึ้นบนใบหน้าของทั้งคู่ มิดไนท์อดยิ้มให้กับภาพนั้นไม่ได้ สุดท้ายแล้ว...ลึกๆ ทั้งสองก็ยังคงรักกันและคิดถึงกันมาตลอด ช่างน่าทรมานเหลือเกินกับโชคชะตาที่พลัดพรากให้ไม่อาจรักกันได้

“ฉันรักนายน้า...แคนอน”

“รักเธอเหมือนกัน...ดีดี้...”

มิดไนท์ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง มองเทวดาในชุดสูทขาวกับเด็กสาวในชุดนอนลายตารางสีฟ้ายิ้มๆ

...ค่อยปลุกอีกครึ่งชั่วโมง ก็น่าจะยังทัน : )





 

 

(The End)

 

10:16 p.m.

06/02/2012

 

 

 

 




_____________________________________

14/02/2012
Happy Valentine's Day!
นานแค่ไหนแล้วเนี่ยที่ไม่ได้กลับมาหาทั้งสามคนนี้
คิดถึงชะมัด แคนอน มิดไนท์ ! (แล้วฉันล่ะ : ดีดี้)
ดีดี้ก็คิดถึง แต่ไม่เท่าหนุ่มๆ ฮ่าๆๆๆ
ตอนจบมาแนวหวานอมขม
เพราะเราก็รู้ๆ ตอนจบของนิยายเรื่องจริงกันอยู่ (//ปาดน้ำตา)
เอาเป็นว่า พอลดความคิดถึงลงได้บ้าง
อย่างน้อยก็มีซีนหวานนะ
ที่แน่ๆ คือ แคนอนในเวอร์ชั่นเทวดาแลดูวิ้งมาก!
ไว้ว่างๆ จะลากเฮียแกลงมาจากสวรรค์อีก
ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์ค่ะ

 
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 33 : CANON ♪♪ 2012 Valentine's Special Chapter : Let's Kiss <3 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3785 , โพส : 31 , Rating : 80% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 31 : ความคิดเห็นที่ 926
ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะะ เป็นนิยายที่อ่านนานแล้ว วันนี้คิดถึงก็เลยกลับมาอ่านอีก >< สนุกจริงๆ ชอบบ ไรท์อย่าลบน้า เดี๋ยวเค้าจะตามไปอ่านนิยายเรื่องอื่นของไรท์นะคะ ฮ่าๆๆ แต่เรื่องนี้ขอภาคสองได้มั้ย 55555 
Name : "M-A-C-H-A"^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ "M-A-C-H-A"^^ [ IP : 183.89.33.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2557 / 22:24
# 30 : ความคิดเห็นที่ 922
เป็นนิยายที่น่าติดตามมากๆ อ่านแบบไม่ต้องทำไรกันเลย เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากๆๆๆๆ ขอให้เขียนนิยายมาให้เราอ่านกันเยอะๆอีกนะคะ สู้ๆคะ :)
Name : Kz Nattanicha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kz Nattanicha [ IP : 49.230.76.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:52
# 29 : ความคิดเห็นที่ 914
อ่านรวดเดียวจบ คิดถึงทุกตัวละครเลย
Name : Chuan [ IP : 58.11.39.15 ]

วันที่: 1 ตุลาคม 2556 / 00:19
# 28 : ความคิดเห็นที่ 896
น่ารักจังเลยยยยยย ^^
Name : puii-1625 [ IP : 14.207.117.156 ]

วันที่: 16 กันยายน 2556 / 13:53
# 27 : ความคิดเห็นที่ 889
.อ่านมาจนจบแล้วก็ต้องเม้นท์ให้หน่อยละกัน.
.มันสนุกมากเลยล่ะนิยายเรื่องนี้.
.บทจะซึ้งเล่นเอานำ้ตาแทบซึมง่ะY^Y.
.ชอบตอนของมิดไนท์กับแคนอนที่สุกอ่ะ.
Name : chocodevilzaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chocodevilzaa [ IP : 118.174.47.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2556 / 12:15
# 26 : ความคิดเห็นที่ 874
ไ่ม่มีนิยายให้อ่านอีกแร้วT^T
Name : nrttitu2548 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrttitu2548 [ IP : 125.25.124.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 / 17:44
# 25 : ความคิดเห็นที่ 860
ค่อยหายเศร้าขึ้นมานิดนึง นิดนึงจริงๆค่ะ อิอิ
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 58.8.80.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 22:39
# 24 : ความคิดเห็นที่ 812
finare 555555
Name : SoEaRnZaZa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SoEaRnZaZa [ IP : 171.5.195.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2556 / 16:40
# 23 : ความคิดเห็นที่ 802
สนุกมากเลยยขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้ในเรื่องต่อๆๆไปนะคะไรท์เตอร์ :)
Name : earnearn ' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ earnearn ' [ IP : 182.52.180.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2556 / 23:21
# 22 : ความคิดเห็นที่ 790
หวานมากกกกกกกกกกก
อ่านไปแล้วยิ้มไป เขินนนง่าา
ฉากที่แคนอนให้ดีดี้เห็นภาพบนสวรรค์
แลดูล้ำยุคมากกก 555555
อ่านแล้วเห็นภาพสวรรค์ตามเลย สวยยจังง
อยากกินเค้กบนสวรรค์มาก น่าจะอร่อยน่าดู ><
ยิ่งมีตอนพิเศษแล้วยิ่งอยากให้มีภาคต่ออ่ะพี่ตาณ
อยากอ่านเดกซ์แคทเธอรีน
ส่วนมิดไนท์ให้ชาติหน้าเกิดมาคู่กับเค้าก็ได้ คิคิ
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2556 / 18:24
# 21 : ความคิดเห็นที่ 728
เขิน >//<
Name : Unyakorn-n < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Unyakorn-n [ IP : 125.26.73.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 16:38
# 20 : ความคิดเห็นที่ 703
ที่สวดดดดดดดดดดดดดดดดดดด> <~
Name : Lollalvvz Pangya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lollalvvz Pangya [ IP : 118.173.105.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 23:09
# 19 : ความคิดเห็นที่ 698
อร๊ายยยย น่าร๊ากกก>///<
PS.  You may only be one person to the world but you may also be the world to one person.
Name : Chðrღing_Døll < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chðrღing_Døll [ IP : 58.11.45.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2556 / 19:13
# 18 : ความคิดเห็นที่ 685
ย๊าก O//O แคนอนทามไมน่ารักอย่างนี้!!
Name : Vampires102 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Vampires102 [ IP : 61.90.115.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:35
# 17 : ความคิดเห็นที่ 675
นึกว่าจะจบไม่หวานซะล่ะ
แต่พอมาชาร์ปนี้.........อ๊าคค'!! ฟิน~!! ถึงจะแบบว่า...เป็นพี่น้องน่ะนะ
Love You To Canon  
PS.  I LOVE EXO > EXO! WE ARE ONE!!!
Name : MeO_O < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MeO_O [ IP : 101.108.120.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:11
# 16 : ความคิดเห็นที่ 623
แคนอนนนนนนนนนนนนนนนนน

เค้าก็อยากมีคิสๆ กะเตงมั่งนะ

><

//เอาป้ายไฟชื่อมิดไนท์ทิ้งแล้วกลับมาสรรเสริญแคนอนดังเดิม
555555555555555555

น่ารัก
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 101.109.0.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2555 / 11:12
# 15 : ความคิดเห็นที่ 592
จบแล้วชอบมาก แล้ที่ไม่ปลุกนี้จะแอบดูต่อใช่มะรู้นะ
PS.  มันเป็นไปได้อย่างไรโอ้ววววว
Name : esyta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ esyta [ IP : 124.120.181.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 / 13:46
# 14 : ความคิดเห็นที่ 583
มาเปิดอ่านแบบวันเดียวจบเรื่อง รู้สึกชอบเรื่องนี้มากๆเลย มันเป็นความรักในแบบที่หายากมาก ชอบพระเอกนางเอกมากๆ น่ารักสุด -////- ขอบคุณนะคะไรต์เตอร์ 
PS.  I love You More Than I Breathes...^^ I Stand By You...TVXQ~!!
Name : Pu~Yunho^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pu~Yunho^^ [ IP : 183.89.96.161 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 01:21
# 13 : ความคิดเห็นที่ 565
ชอบมากคำเดียวจบ >,<
PS.  มันเป็นไปได้อย่างไรโอ้ววววว
Name : esyta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ esyta [ IP : 124.122.177.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 20:38
# 12 : ความคิดเห็นที่ 564
นี้แหละนิยายรักวัยรุ่นที่สุดยอดที่สุดแห่งปี

เป็นความรักจริงๆไม่ใช่ความหลงไหล

นำเสนออีกแง่มุมของความรักที่ไม่จำเป็นต้องสมหวัง(ถ้าเป็นนิยายเรื่องอื่นๆจะเป็นจะตายก็ต้องสมหวังให้ได้ อ่านแล้วพานจะเอียน มุบเดิมๆ ซ้ำๆ น่าเบื่อ)

ควมรักไม่จำเป็นต้องสมหวังเสมอไป แต่ให้จำไว้ว่าครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน

ซึ้งอิ๋บอ๋าย ไรท์เตอร์ถือได้ว่าสร้างปรากฎการณ์ใหม่ หักปากกาเซียน จะมีใครกล้าเล่นความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องและความรักไม่สมหวัง นอกจากไรเตอร์ เป็นนิยายเดอะเบสในใจผมเลย ปกติเกลียดนักนิยายรักวัยรุ่น ไร้สาระ นำเสนอแต่ความลุ่มหลงล้างสมองเด็กไทยว่านี้คือความรักทั้งๆที่มันไม่ใช่ ไรเตอร์นำเสนอศีลธรรมที่ถูกต้องและความรักในมุมใหม่อย่างที่ไม่เคยปรากฎมาก่อนในนิยายรักวัยรุ่นเรื่องไหน รักษาความดีเอาไว้ครับ คุณเจ๋งแล้ว ขอชมเชย

จบอย่างนี้ถือเป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดแล้วครับ เป็นตอนจบของนิยายที่เป็นตำนานขึ้นหิ้งในใจผมเลย สำนักพิมพ์ถ้าฉลาดพอต้องรับรื่องคุณไปตีพิมพ์แน่ๆ ดีกว่านิยายไร้สาระหลายๆเรื่องที่ได้ตีพิพ์ซะอีก
PS.  บนท้องฝ้ามีดาวอยู่มากมาย บนพื้นดินมีก้อนหินอยู่ทุกหนแห่ง แต่ในใจฉันมีเพียงเธอ
Name : โล้นซ่าท้าทวยเทพ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โล้นซ่าท้าทวยเทพ [ IP : 125.26.79.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 10:55
# 11 : ความคิดเห็นที่ 545
ยังไงซะ ก็ได้คู่กันในชาติหน้า 

แต่เสียน้ำตา หลายอยู่นะเนี่ย
T^T 
Name : Storry_Monic < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Storry_Monic [ IP : 125.26.167.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2555 / 11:18
# 10 : ความคิดเห็นที่ 540
ที่ไม่ปลุกเพราะอยากดู เจ๊กะเฮีย ละเมอต่อใช่มะ อาก๋ง (เฮ้ย ! : มิดไนท์) หุๆๆๆ (^.^) นายกลายเป็นอาก๋งไปซะแล้วล่ะ กร๊ากกกก กั่กๆๆๆ <<<< บ้าำไปแล้ว
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2555 / 16:16
# 9 : ความคิดเห็นที่ 501
 คิดถึงเเคนอนกับดีดี้ :(
อยากให้สองคนอยู่ด้วยกัน จบเเปลกเเต่ชอบ -.-

PS.  บอกเกลียด ” เกลียดฉัน ” 1,000,000 ครั้ง ไม่เจ็บเท่าบอก ” รักมัน ” แค่ครั้งเดียว
Name : A'saiZa Huo'z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A'saiZa Huo'z [ IP : 27.130.137.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 09:33
# 8 : ความคิดเห็นที่ 500
 น่ารักอ่า!!!!
นี้ถ้าทั้ง 2 คนอยู่ด้วยกันคงหวานมากๆแน่ๆ
แต่น่าเสียดายที่สุด!!
พระเอกของเรากลายเป็นเทวดาซะงั้น ฮือๆTOT
Name : sweet life < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweet  life [ IP : 125.24.182.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 18:27
# 7 : ความคิดเห็นที่ 471
 สุดยอดมาก จบแล้ววว
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 58.9.16.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2555 / 16:06
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android