คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม

ตอนที่ 26 : CANON ♪♪ Chapter 23 : The Real Relationship Between You And Me


     อัพเดท 17 ก.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: romance, drama, paranormal
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 92% [ 20 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 34,507
927 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 646 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 26 : CANON ♪♪ Chapter 23 : The Real Relationship Between You And Me , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2060 , โพส : 28 , Rating : 80% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

23

The Real Relationship Between You And Me

 

 

“นี่เธอรู้เกี่ยวกับฉันมากขนาดนี้เชียวเหรอ”

 

แคนอนถึงกับหน้าเหวอหลังจากที่ฉันเล่าให้เขาฟังว่าฉันได้ยินอะไรมาบ้าง เหอๆ ฉันรู้แล้วด้วยว่าหมอนี่กลัวตั๊กแตน!

 

“นี่! นายควรจะเรียกฉันว่าพี่ นายเพิ่งอายุยี่สิบเอง ฉันแก่กว่านายตั้งปีนึงเชียวนะ!’

 

ตอนนี้ฉันอายุยี่สิบเอ็ดละ ฉันเกิดปลายปี จะว่าไป...ฉันกับเขาก็รู้จักกันมาได้สักพักแล้วแต่ก็ไม่เคยถามอายุกันและกันเลย ความรู้สึกฉันมันบอกว่าเขาคงอายุพอๆ กับฉันนั่นแหละ ฉันเลยลืมถามออกไป

 

“แค่ปีเดียวเอง หยวนๆ น่า”

 

“ทีเมเจอร์ที่อายุเท่านายยังเรียกนายว่าเฮียเลย”

 

“ไอ้นั่นมันแอ๊บเด็ก ฉันรำคาญจะตายเวลาที่มันเรียกฉันเฮียแคนๆ รู้สึกตัวเองโคตรแก่เลย!

 

“อ๋อ~ เมเจอร์ นึกออกละ! ไอ้เด็กฉายาไวท์มาร์ชแมลโลว์”

 

จู่ๆ มิดไนท์ก็ประกบมือเสียงดังแล้วดีดนิ้วดังป๊อกเหมือนจำอะไรได้แล้วหันไปหาแคนอน

 

“ตอนแรกที่ฉันเจอแก ฉันก็ว่าฉันคุ้นๆ หน้าแกอยู่เหมือนเคยเห็นที่ไหน ที่แท้แฝดแกอีกคนก็คือเมเจอร์ ไอ้นายแบบน่าหมั่นไส้นั่น เหอะ! ช่างไม่เจียมตัว ยังจะกล้าถ่ายแบบหวิวทั้งๆ ที่ผิวก็ขาวซีดเป็นไอ้ขี้โรค กล้ามก็เหมือนคนไม่เคยจับเวท หน้าตาก็อย่างกับเด็กเพิ่งหย่านม!

 

แคนอนจ้องมิดไนท์ด้วยสายตาไร้อารมณ์ ฉันสาบานได้เลยว่าหน้าเขาบึ้งเป็นพิเศษ และแล้วเขาก็ถามมิดไนท์ด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

 

“นี่แกด่าฉันอยู่หรือเปล่า”

 

“ฉันด่าแฝดแกต่างหาก”

 

“ก็เพราะมันเป็นแฝดฉันไง มันเลยกระทบมาถึงฉัน”

 

“อย่างน้อยแกก็ไม่ได้นุ่งกางเกงในตัวเดียวขึ้นปกแม็กกาซีน ฉันเลยไม่หมั่นไส้แก”

 

เมเจอร์ถ่ายแบบอย่างนั้นเรอะ! หน้าตาน่ารักๆ แบ๊วๆ อย่างหมอนั่นถ่ายแบบเซ็กซี่เหรอ! อภัยให้ฉันด้วย...ฉันไม่เคยติดตามเรื่องพวกนี้ (เดี๋ยววันหลังแวะไปส่องที่ร้านหนังสือหน่อยดีกว่า)

 

จะว่าไปแล้ว ถึงแคนอนกับเมเจอร์จะเป็นแฝดกัน หน้าตาเหมือนกัน แต่โดยรวมแล้วแคนอนดูไม่เด็กเท่าเมเจอร์นะ อาจจะเป็นเพราะตอนนี้เขาอยู่ในชุดสีดำที่โคตรจะทึบทึม บวกกับเมคอัพนิดๆ หน่อยๆ ที่แต่งสำหรับเล่นละครทำให้หน้าดูคมขึ้น ในขณะที่เมเจอร์หน้าใสปิ๊ง ไร้เครื่องสำอางใดๆ ทั้งสิ้น

 

“แต่ฉันก็ยังสงสัยบางอย่างอยู่นะ”

 

ฉันพูดขึ้นเมื่อนึกถึงปริศนาสองข้อที่ยังคงค้างคาอยู่ โอย~ ฉันจะไม่สามารถปล่อยวางได้เลยหรือไงนะ จะมีกี่คนที่ชื่อกิก้ากันล่ะ ถ้าชื่อพลอย พิม แพร อะไรอย่างนี้ก็ว่าไปอย่าง รู้สึกคุ้นแต่ก็ไม่ติดค้าง

 

“เรื่องอะไรเหรอ” แฝดพี่ของเมเจอร์หันมาถามฉัน

 

“ก็...ชื่อกิก้าน่ะสิ ฉันรู้แล้วว่าเธอเป็นใคร เธอตายไปแล้วด้วย แต่ฉันคุ้นชื่อนี้เหมือนเคยรู้จักคนที่มีชื่อนี้น่ะสิ”

 

“อาจจะเป็นเพื่อนเธอสมัยเด็กหรือเปล่า” แคนอนถามอย่างไม่ค่อยยี่หระเท่าไร

 

“ไม่นะ ฉันจำได้ว่าไม่เคยมีเพื่อนชื่อประหลาดๆ แบบนี้”

 

“คนที่เธอพบในฝันหรือเปล่า” มิดไนท์ได้ทีถามด้วยแววตาเพ้อพก

 

“ม่ายยยย ไม่รู้จริงๆ อะ แต่มันโคตรจะคุ้นเลย”

 

“เอาเป็นว่าอย่าเพิ่งเค้นสมองนึกดีกว่า ปล่อยวางสักพักเดี๋ยวก็นึกออกเอง” แคนอนเสนอแนะขึ้นมาก่อนจะยิงคำถามต่อไป “แล้วยังมีอะไรที่สงสัยเกี่ยวกับตระกูลฉันอีกหรือเปล่า”

 

ทำหน้าเหมือนจะประชดยังไงไม่รู้แฮะ ก็ตระกูลนายอยากทำให้ฉันมึนตึ๊บทำไมล่ะ!

 

“มีอีกเรื่อง คือ...อินดี้กับเมเจอร์ซุบซิบๆ เหมือนคุยกันเรื่องฉัน ว่าฉันหน้าคล้ายอะไรเนี่ยแหละ”

 

“...”

 

อ้าว~ ทำไมไม่มีใครพูดอะไรเลยอะ ฉันมองผู้ชายทั้งสองคนอย่างไม่เข้าใจ สังเกตเห็นว่าแคนอนดูนิ่งผิดปกติ ส่วนมิดไนท์ก็เลิกคิ้วอย่างงงๆ เออ! ฉันก็งงเหมือนนายนั่นแหละ!

 

“นายเป็นพี่ของพวกนั้นนี่ นายต้องเห็นหน้าฉันคล้ายใครหรือคล้ายอะไรเหมือนกับพวกนั้นสิ”

 

“...”

 

“เงียบทำไมล่ะ” ฉันถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบจนผิดปกติ

 

“นั่นดิไอ้แคน ทำไมไม่ตอบอะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”

 

มิดไนท์สะกิดแคนอนเบาๆ คนถูกสะกิดถอนหายใจนิดๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองฉัน แววตาคู่นั้นเหมือนกำลังจะสารภาพผิด นั่นยิ่งทำให้ฉันเสียววูบแปลกๆ

 

“ฉันมีเรื่องนึงที่ยังไม่ได้สารภาพ ทั้งเธอ...ดีดี้ แล้วก็แกด้วยไอ้ไนท์ ถ้ารู้แล้วอย่าโกรธฉันนะ”

 

“...”

 

ฉันกับมิดไนท์จ้องแคนอนเป็นตาเดียว หมอนี่กำลังจะพูดอะไรนะ ทำไมดูซีเรียสจัง เขาหันหน้ามาทางฉันแล้วเอ่ยเสียงเรียบ

 

“ฉันสังเกตเห็นตั้งนานแล้วว่าเธอหน้าคล้ายแม่ฉันมาก แต่ฉันก็ไม่เคยบอกเธอ เพราะฉันว่า...ผู้หญิงวัยรุ่นคงไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าหน้าตาเหมือนรุ่นแม่ กลัวเธอจะเสียเซลฟ์น่ะ แวบแรกที่ฉันเห็นหน้าเธอ ฉันโคตรจะอึ้งเลย เธอคล้ายแม่มากๆ อืม...เธอพอเดาเหตุผลที่ฉันอยากให้เธอซ้อมเพลง Canon เวอร์ชั่นแม่ฉันออกหรือยัง”

 

“เพราะ...ฉันหน้าคล้ายแม่นาย ถ้าเล่น Canon แบบที่แม่นายเคยเล่นให้นายฟัง นายก็จะรู้สึกเหมือนได้เจอแม่นายอีกครั้ง ความต้องการของนายก็จะถูก...เติมเต็ม?

 

“แล้วก็ไปสู่สุคติ”

 

มิดไนท์จบประโยคให้ฉันอย่างสวยงาม คำตอบของแคนอนคือการพยักหน้าช้าๆ อ๋อ~ เข้าใจละ ฉันเป็นคนเดียวที่มองเห็นเขาแถมยังหน้าตาคล้ายคุณเยลหลีอีก หมอนี่ก็น่ารักนะ ไม่อยากให้ฉันเสียความรู้สึกด้วย โอเค...ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงเคี่ยวเข็ญฉันให้เล่นเพลง Canon นักหนา

 

“พวกเธอไม่โกรธฉันใช่มั้ย” แคนอนกล่าวเสียงหงอย ฉันเห็นเขาแอบปรายตามองมิดไนท์นิดๆ อย่างหวาดกลัว

 

“โกรธอะไรวะ มีอะไรให้โกรธเหรอ” มิดไนท์ขมวดคิ้วไม่เข้าใจ นั่นดิ ทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ

 

“อ...เอ้อ...ก็...เฮ้อ~ ช่างเถอะ ไม่โกรธก็ดีแล้ว ฉันว่าจะไปพักผ่อนหน่อย”

 

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเลิ่กลักก่อนที่ปลายเสียงจะอ่อนลงเล็กน้อย แล้วร่างของแคนอนก็ค่อยๆ เลือนหายไป ฉันกับมิดไนท์ได้แต่มองหน้ากันด้วยความงุนงง

 

โกรธทำไม โกรธอะไร ไม่เห็นเข้าใจเลย เฮ้อ~

 

……..

 

            “เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ” จู่ๆ มิดไนท์ก็พึมพำขึ้นมา ฉันหันไปมองจึงได้เห็นว่าเขากำลังทำท่าเหมือนกำลังครุ่นคิดอยู่ “ฉันคุ้นๆ เหมือนไอ้แคนมันพูดเกี่ยวกับเธอให้ฉันฟัง แต่ตอนนั้นฉันฟังไม่จบ”

 

            …?

 

            “ก็แค่เผลอใจ อยากได้ความอบอุ่น เพราะว่าเธอเหมือน...”

 

            “นายพูดอะไรน่ะมิดไนท์”

 

            “ตอนที่ไอ้บ้าแคนมันขอให้ฉันร่วมมือในแผนการเบี่ยงเบนจิตใจเธอ มันพูดประโยคนี้ออกมา...”

 

“แล้ว?

 

“ตอนนั้นฉันถามมันว่าทำไมมันต้องไปนอนกับเธอ เธอจำได้มั้ย วันที่เราไปบ้านไอ้แคนเพื่อไปหาโน้ตเพลงน่ะ”

 

อ๋อ~ ฉันพยักหน้าตอบ วันนั้นที่ไปหาโน้ตเพลงที่บ้านของแคนอนแต่กลับไม่พบ ทำให้แคนอนซึมมาก เขาขอนอนบนเตียงกับฉันเพราะไม่อยากอยู่เพียงลำพัง...

 

“ฉันว่าฉันเริ่มโกรธจนชักอยากจะตัดเพื่อนกับมันอีกแล้ว”

 

“ม...หมายความว่าไงอะ”

 

สมองฉันมึนงงไปหมด ทำไมหัวมิดไนท์ถึงไบรท์จังนะ คิดนู่นคิดนี่ได้เร็วเหลือเกิน ตามไม่ทันเฟ้ย!

 

“อาจจะต้องเจ็บกับข้อเท็จจริงนี้หน่อยนะดีดี้ ถึงจะไม่ได้ยินจากปากแคนอน แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันคิดน่ะถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์”

 

“...?

 

“ที่มันคอยเป็นห่วงเธอ คอยติดตาม คอยปกป้อง และอยากได้รับความอบอุ่นจากเธอในหลายๆ ครั้ง เพราะว่ามันรักเธอ...เหมือนกับที่ลูกรักแม่!

 

“...!!!

 

“เราเข้าใจมันผิดอีกแล้ว ฉันก็นึกว่ามันไม่เคยรักเธอเลย นึกว่าที่มันตามเธอต้อยๆ เพราะต้องการรักษาสัญญาที่เคยให้ไว้ว่าจะช่วยให้ชีวิตราบรื่น แลกกับการที่เธอช่วยมัน ที่แท้มันไม่ได้มีแค่สัญญาหรอก แต่มันมีความรู้สึกแคร์เธอผสมอยู่ด้วย...แต่เป็นความรู้สึกที่ลูกคนนึงมีให้ต่อแม่!!

 

ร่างกายฉันแข็งทื่อ นี่มันอะไรกัน! ไม่จริงน่า! ความลับอีกอย่างของเขาถูกเปิดเผยออกมาแล้วสินะ...จากหัวใจที่ตอนนี้เริ่มจะยอมรับความจริงได้แล้วว่าเขาไม่เคยคิดอะไรกับฉันเลย ณ เวลานี้ความปวดร้าวลึกๆ ในใจค่อยๆ แผ่ขยายไปทั่ว เขาไม่เคยคิดอะไรกับฉันในเชิงชู้สาวก็จริง

 

แต่เขาเองก็มีความรู้สึกอย่างอื่นให้ฉัน ลูกกับแม่...ทั้งๆ ที่เราอายุไล่เลี่ยกันเนี่ยนะ

 

มันช่างเป็นการหักหน้าที่เจ็บแสบจริงๆ!

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Friday Afternoon

 

“ไอ้ไนท์บอกเธอหมดแล้วสินะ”

 

“อืม...”

 

“ไอ้บ้านั่นมันอ่านฉันทะลุจริงๆ นี่ขนาดมันไม่มีเวทมนตร์อ่านใจนะเนี่ย โคตรจะทึ่งเลย!

 

ฉันนั่งใจลอยอยู่ในห้องเรียนทั้งๆ ที่คลาสจบไปได้สักพักแล้ว แคนอนยังคงอยู่เป็นเพื่อนฉันไม่ห่างไปไหน เป็นความจริงสินะ...เขายอมรับแล้ว ว่าเขาคิดกับฉันอย่างนั้น

 

“ฉันถึงได้ถามไงว่าโกรธฉันมั้ย ไอ้ไนท์มันด่าฉันเละเลยละเมื่อเช้า”

 

ทะเลาะกับมิดไนท์อีกแล้วเรอะเชื่อสิว่าเดี๋ยวอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าก็ซี้ปึ้กกันเหมือนเดิม คู่นี้มันเพื่อนแท้ เคมีตรงกัน ง้องแง้งใส่กันได้ไม่นานหรอก

 

“ตอนนั้นที่นายถาม นายแค่บอกว่าฉันหน้าเหมือนแม่นาย แค่นี้ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่านายคิดยังไงกับฉัน”

 

“ก็จริง...ฉันก็ตื่นตูมไปงั้น แต่ไอ้ไนท์ก็รู้จนได้ เหอะ! คนบ้าอะไรวะความจำดีชะมัด จำได้แม้กระทั่งประโยคที่ฉันพูดเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว”

 

แคนอนชักสีหน้าหมั่นไส้นิดหน่อยก่อนจะทรุดตัวนั่งลงข้างๆ แล้วเอามือมาสัมผัสไหล่ฉันเบาๆ

 

“ฉันทำให้เธอขุ่นเคืองใจอีกแล้วสินะ เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้”

 

“ช่ายยย รู้ตัวนี่” ฉันลากเสียงยานคางก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ “ทำไมนายชอบทำให้ฉันเจ็บปวดอยู่เรื่อยเลยนะ คิดกับฉันเหมือนแม่? น่าโมโหจริงๆ เฮ้อ~ ที่นายทำเป็นแคร์ฉันก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง”

 

“ก็เธอคล้ายแม่จริงๆ นี่นา...โดยรวมจะเรียกว่าเหมือนก็ได้ ทั้งหน้าตารูปร่าง บุคลิกที่สดใสร่าเริง ทุกๆ อย่างที่เป็นเธอ...ทำให้ฉันคิดถึงแม่...”

 

แคนอนเม้มริมฝีปากจนกลายเป็นเส้นตรงบางๆ เขาหยุดคำพูดที่คำว่า แม่เพื่อเลี่ยงความเจ็บปวดต่อวิญญาณ บรรยากาศห้องเรียนที่ว่างเปล่านี้ช่างอ้างว้างเหลือเกิน

 

“ต้องขอโทษเธอจริงๆ กับการแสดงออกบางครั้งที่ทำให้เธอคิดไกล ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้ความหวังเธอจริงๆ นะ”

 

“นาย...” ฉันหันไปมองหน้าเขา พยายามเก็บกลั้นก้อนแข็งๆ แห่งความผิดหวังที่มาจุกตรงลำคอเอาไว้ “ไม่เคยคิดกับฉันในเชิงรักๆ ใคร่ๆ เลยเหรอ”

 

“...”

 

“ช่วยย้ำอีกทีนะ ให้ฉันแน่ใจ...ว่าตั้งแต่ที่เรารู้จักกัน นายไม่เคยชอบฉัน ไม่เคยรักฉันแบบที่ผู้ชายคนหนึ่งจะรักผู้หญิงคนหนึ่งเลย...”

 

อีกฝ่ายลังเลเล็กน้อย เขาเลื่อนมือทั้งสองข้างมาจับมือฉันเอาไว้ราวกับจะปลอบโยน ไออุ่นที่ส่งผ่านเข้ามานั้นยิ่งทำให้ฉันแทบอยากจะระเบิดน้ำตาเสียเดี๋ยวนั้น

 

“ฉัน...”

 

“...”

 

“...ไม่เคยรักเธออย่างนั้นเลย ขอโทษนะดีดี้”

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

7:45 p.m.

 

“ดีดี้ พ่อแม่มีเรื่องอยากจะคุยกับลูก”

 

เมื่อทานข้าวเสร็จ พ่อก็เอ่ยปากกับฉันในขณะที่ฉันกำลังเก็บจานอยู่ ฉันแอบสังเกตเห็นแม่ที่ยืนอยู่ข้างๆ พ่อกำลังทำสีหน้าเป็นกังวล และนั่นก็ทำให้ฉันพลอยเสียววูบในใจไปด้วย

 

ทำหน้าซีเรียสกันเชียว...ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า

 

“ค่ะ มีอะไรเหรอคะ”

 

“นั่งก่อนสิลูก”

 

ฉันวางจานทั้งหมดไว้ในอ่างแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ใกล้โต๊ะทานข้าวตามคำบัญชาของแม่ ทั้งสองนั่งอยู่ตรงกันข้ามกับฉัน นั่นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ร้ายแล้วพวกท่านเป็นตำรวจยังไงไม่รู้

 

“คือ...สิ่งที่พ่อแม่จะสารภาพกับลูก มันอาจจะเป็นเรื่องที่ทำใจยอมรับยาก แต่พ่อคิดว่าลูกควรรู้เอาไว้ ดีกว่ามานั่งปิดบังกันอย่างนี้ ลูกก็โตแล้ว”

 

“แม่เองก็ชั่งใจอยู่นานเหมือนกันว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับลูกดีมั้ย เพราะตอนนี้ลูกก็มีความสุขดี ถ้าเกิดบอกไป ลูกสัญญาได้มั้ยว่าจะไม่โวยวาย”

 

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าตอบกลับไป ปกติฉันไม่ใช่คนชอบโวยวายอยู่แล้วนอกจากจะมีเรื่องที่ทำร้ายจิตใจกันจริงๆ ว่าแต่เรื่องที่พ่อแม่จะบอกฉันมันคือเรื่องอะไรล่ะ ทำไมถึงดูเป็นทางการจัง

 

“บอกมาเถอะค่ะ ดีดี้พร้อมฟัง”

 

ถึงจะพูดออกไปอย่างนั้น แต่ในใจฉันก็ยังกระวนกระวายอยู่ดี พร้อมงั้นเรอะตอนนี้หัวใจเต้นจนแทบจะหลุดออกมากองเล่นข้างนอกแล้ว!

 

“ดีดี้...”

 

พ่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนจะถอนหายใจช้าๆ แล้วเอ่ยต่อด้วยท่าทีสงบ

 

“...ไม่สิ ต้องเรียกว่า กิก้า สินะ”

 

“เอ๊ะ!!!!

 

“กิก้า นี่คือชื่อจริงของหนู”

 

“ช...ชื่อจริง!?

 

ฉันกะพริบตาปริบๆ อย่างมึนงง ร่างทั้งร่างชาไปหมดตั้งแต่หัวจรดเท้า แค่ได้ยินชื่อ กิก้า หลุดออกมาจากปากพ่อ แค่เข้าใจประโยคที่เพิ่งถูกกล่าวออกมา... ในหัวของฉันก็มีคำถามอัดแน่นมากมาย จนรู้สึกเหมือนอยากจะเป็นลม

 

ตอนนี้...ฉันไม่แค่ คุ้นกับชื่อประหลาดๆ นี่แล้วละ

 

ความคุ้นเคยถูกแปรเปลี่ยนเป็นความทรงจำวัยเด็กที่ถูกฉายภาพออกมา ราวกับฟิล์มม้วนเก่าที่ให้ภาพติดๆ ขัดๆ

 

ชื่อของฉัน... คนที่ฉันสงสัยมานาน...

 

ฉันคือกิก้าตัวจริง...งั้นเหรอ...

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

“พ่อกับคุณเยลหลีเคยเป็นแฟนกันแล้วเธอก็ท้องก่อนแต่งกับพ่อ เราเลยจัดงานแต่งงานสายฟ้าแลบขึ้นมาเพื่อไม่ให้คุณเยลหลีเสียหาย หลังจากนั้นไม่กี่เดือนลูกก็เกิดมา ชื่อกิก้าคือชื่อของฟอร์มเพลงเต้นรำซึ่งตอนนั้นคุณเยลหลีชอบมากๆ แต่ด้วยความที่ศึกษากันไม่มากพอ ทำให้หลังๆ เริ่มมีการไม่เข้าใจกัน จนในที่สุดคุณเยลหลีก็ตัดสินใจขอหย่ากับพ่อ”

 

            “ไม่นานนักน้าก็ได้เจอกับพ่อของหนู เราเข้ากันได้ดีมาก ใช้เวลาดูใจกันประมาณสองปีจึงตัดสินใจแต่งงานกัน ตอนนั้นหนูยังแบเบาะอยู่เลย คงจำอะไรไม่ได้สินะ”

 

แม่...ไม่ใช่สิ...คุณน้าธารทิพย์มองฉันด้วยสายตาเอ็นดู เอ็นดูเหมือนลูก...ไม่มีผิด

 

“ด้วยความที่น้าอยากมีส่วนในการตั้งชื่อลูกที่จะเลี้ยงดูไปจนแก่ น้าเลยขอพ่อหนูเปลี่ยนชื่อใหม่ จนหนูได้ชื่อดีดี้มานี่ละ”

 

            “แล้วทางด้านคุณเยลหลีล่ะคะ”

 

ฉันอดถามไม่ได้ แคนอน... ตอนนี้ฉันนึกถึงแคนอนเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

            “หลังจากที่หย่ากัน คุณเยลหลีก็ถูกทางบ้านเร่งให้แต่งงานกับคุณชายบวรพจน์ คงเป็นเรื่องธุรกิจนั่นแหละ แต่สองคนนั้นก็ดูเหมือนจะไปกันได้ดีนะ ไม่มีวี่แววของคนถูกบังคับเลยสักนิด” พ่อเว้นวรรคเพื่อหยุดหายใจก่อนจะเล่าต่อ “ทั้งคู่ให้กำเนิดลูกแฝดสามคน หน้าตาดีเชียวละ เด็กกว่าลูกนิดเดียวเองมั้ง”

 

            แคนอน อินดี้ เมเจอร์...

 

            พวกเขาเกิดมกราคม ปี 2XX6 ส่วนฉันเกิดตุลาคม ปี 2XX4

 

            ฉันรู้สึกได้ถึงกระแสคลื่นแห่งความชาที่กำลังถาโถมเข้าใส่อย่างรุนแรง จริงๆ ก็รู้สึกตั้งแต่ที่ได้ยินว่าฉันเป็นลูกของคุณเยลหลีแล้ว

 

            คุณเยลหลีเป็นแม่ฉัน...แล้วก็เป็นแม่ของแคนอน

 

            โชคชะตาคิดจะเล่นตลกอะไรมากมายนักนะ! ทำไมความจริงแต่ละอย่างที่ถูกเปิดเผยมา...ต้องเป็นความจริงที่ไม่อยากยอมรับด้วย

 

            ฉันกับแคนอน...เป็นพี่น้องต่างพ่อ

 

            แคนอน...คือน้องชายของฉัน

 

            ...และฉันก็กำลังหลงรักน้องชายตัวเอง

 

            นี่คือรักต้องห้ามสินะ

 

            -----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

            “เป็นอะไรอะดีดี้ ธ...เธอร้องไห้เหรอ!?

 

            แคนอนที่นั่งอยู่บนเตียงถามฉันเมื่อฉันย่างก้าวเข้ามาในห้องนอนขณะที่กำลังเช็ดน้ำตาลวกๆ ไปด้วย หลังจากที่ได้ฟังอดีตของตัวเองแล้ว ฉันก็ได้กราบขอบคุณคุณน้าธารทิพย์ที่ดูแลฉันมาอย่างดีโดยตลอด และฉันก็สัญญาว่าจะเรียกท่านว่าแม่ ส่วนคุณพ่อก็ขอโทษขอโพยยกใหญ่ ฉันก็ได้แต่บอกว่าไม่เป็นไร... ก็นะ เรื่องมันเกิดไปแล้วนี่ พ่อเองก็คงต้องรวบรวมความกล้าอยู่มากโขกว่าจะสารภาพกับฉันได้ ฉันก็ไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องโกรธอะไร เพราะโกรธไปทุกอย่างก็ไม่ได้ดีขึ้น

 

            และที่ฉันร้องไห้อยู่นี่ ก็ไม่ใช่เพราะได้รู้ต้นกำเนิดที่แท้จริงของตัวเองด้วย

 

            “ฉ...ฉันโอเค ฮึก ฉัน...ฮือ

 

            “ฉันว่าเธอไม่โอเคแล้วละ” มิดไนท์เดินเข้ามาพยุงฉันไปนั่งบนเตียงซึ่งแคนอนครองอยู่ “ไหนเล่าให้ฉันฟังซิ เกิดเรื่องอะไรขึ้น โดนพ่อแม่ดุเหรอ”

 

            “ฮึก...”

 

ฉันหันไปทางแคนอนที่กำลังมองฉันด้วยสายตาเป็นห่วงก่อนจะโผเข้ากอดเขาเต็มแรง

 

“ฮือน้องชาย น้องชายของฉัน ฉันขอโทษ”

 

            “น้องชาย?” แคนอนขึ้นเสียงสูงด้วยความสงสัยก่อนจะดันฉันออก “น้องชาย? เธอพูดอะไรน่ะ แล้วขอโทษทำไม”

 

            ฉันพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้หลุดออกมาอีกแล้วเริ่มเล่าเรื่องที่ได้ฟังทั้งหมดให้มิดไนท์กับแคนอนได้รับรู้ ทั้งสองมีปฏิกิริยาเหมือนกันคืออ้าปากค้างและชักสีหน้าไม่เชื่อสุดฤทธิ์ พวกเขาซักไซ้ไปมาจนเริ่มเชื่อเมื่อฉันตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

            “นี่เธอ...เป็นพี่น้องกับฉันเหรอเนี่ย”

 

แคนอนเอ่ยด้วยใบหน้าเลื่อนลอย ดูเหมือนเขายังไม่อยากจะเชื่อเท่าไรว่าฉันกับเขา

 

...เรามีสายเลือดเดียวกัน

 

“ฉัน...ไม่รู้จะพูดอะไรเลย จริงๆ นะ มันกะทันหันเกินไป ฉัน...ฉัน...”

 

            “...”

 

            “ถ...ถึงว่าล่ะ ทำไมแม่เอ็นดูยัยเด็กกิก้านั่นเหลือเกิน เพราะดันมีชื่อที่เหมือนกันสินะ ไม่ใช่ว่าจะมีคนชื่อกิก้าซ้ำกันได้หลายคนนี่” แคนอนรีบเปลี่ยนประเด็นก่อนจะพยักหน้าให้กับข้อสรุปของตัวเอง

 

            “เธอคงได้ยีนส์มาจากคุณเยลหลีสินะ ถึงได้ดูคล้ายกันน่ะ” มิดไนท์ช่วยสร้างข้อสรุปอีกแรง แต่ฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้นหรอก

 

            ข้อสรุปพวกนั้นกลายเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยไปเลย ในเมื่อข้อสรุปสำคัญมันอยู่ตรงนี้...

 

            “ส...สุดท้ายแล้ว ฉันก็รักนายไม่ได้อยู่ดีสินะ ฮึก...” ฉันก้มหน้าลงปาดคราบน้ำตาแห้งเกรอะอีกครั้งแล้วเอนหัวพิงกับไหล่กว้างของแคนอนช้าๆ “ฉัน...ขอโทษ”

 

            “...”

 

            “ขอโทษที่รักนายนะ ไอ้น้องชาย”

 

            สัมผัสสุดท้ายที่ฉันรับรู้คืออ้อมกอดอันแสนอบอุ่น อบอุ่นจนฉันแทบอยากจะหลั่งน้ำตาออกมา เสียงกระซิบข้างๆ หูช่างนุ่มนวลนัก มันสะกดให้ใจฉันทั้งมีความสุขและความเจ็บปวดไปด้วยในคราเดียวกัน

 

            “ไม่เป็นไรครับ พี่สาว”






_________________________________________________________

06/05/2011

โฮกกกกกกกกกกก จะบ้าตายกับบทนี้ อะไรมันจะทำร้ายจิตใจกันขนาดนั้น

ดูเหมือนมันจะมาหลายเด้งเหลือเกิน

ปริศนาคลี่คลายออกมารอบที่สอง เหอๆ แต่บทหน้าเราจะยังไม่หยุดทำร้ายจิตใจดีดี้

จะเกิดการช็อกดีดี้ในรูปแบบไหนอีก ต้องติดตาม หึๆ (หัวเราะดั่งตัวร้าย)

ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์ที่ให้กำลังใจกันมาเสมอนะคะ



โพล116765

 

 
 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 26 : CANON ♪♪ Chapter 23 : The Real Relationship Between You And Me , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2060 , โพส : 28 , Rating : 80% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 28 : ความคิดเห็นที่ 854
อ่านไปอ่านมา ก็เคยคิดเหมือนกันว่าดีดี้กับแคนนอนต้องเป็นพี่น้องกันแน่ๆเลย

อยากให้ไรท์เตอร์หักมุมตอนสุดท้ายจัง ว่าไม่ใช่พี่น้องกัน T^T เศร้า
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 203.146.145.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 16:50
# 27 : ความคิดเห็นที่ 828
ม่ายยยยยยยยยยยยยยย คงไม่ใช่พี่น้องกันหรอกมั้ง (หรือป่าว ?)
Name : fern23522 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fern23522 [ IP : 171.99.235.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 19:31
# 26 : ความคิดเห็นที่ 810
กรี๊ดดดด แบบนี้ค้องเปลี่ยนพระเอกเปนมิทไนท์
Name : kajids < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kajids [ IP : 115.67.199.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2556 / 02:35
# 25 : ความคิดเห็นที่ 769
กรี๊ดดดดด เรื่องนี้ปมสุดยอดมากกก

พลิกล็อคกันน่าดู ถล่มทลายยย

ตอนแรกนึกว่าดีดี้เป็นพี่น้องกับกิก้า

สรุปว่าดีดี้คือกิก้า กิก้าคือดีดี้ โอ้เย *0*

แต่รู้สึกเศร้าาา ดีดี้กิก้าเป็นพี่น้องกับแคนอน

โฮกกกกก TOT

แต่ถึงไม่ใช่พี่น้องก็คงจะรักกันไม่ได้อยู่ดีสินะ

แคนอนเป็นผีอ่าาา เศร้า*2 T__________T

แค่ประโยคที่แคนอนพูดก็จี๊ดพออยู่แล้ว

เจอพ่อกับแม่สารภาพความจริงอีก

โธ่ ทรุดเลยทีเดียวววว

สุดท้ายจะลงเอยยังไง ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจ T^T 
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 20:38
# 24 : ความคิดเห็นที่ 757
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย T^T ผิดพลาดอาจจะจำผิด (พยายามมองโลกในแง่ดี T^T)
Name : Fah [ IP : 58.11.154.97 ]

วันที่: 26 มีนาคม 2556 / 17:48
# 23 : ความคิดเห็นที่ 722
ทำร้ายจิตจายยยยยย  YoY
Name : Unyakorn-n < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Unyakorn-n [ IP : 125.26.73.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 15:07
# 22 : ความคิดเห็นที่ 673
ไม่~!!! ไม่เอาๆๆๆ จะมาเป็นพี่น้องกันทำม๊าายย~ (>< )( ><)
PS.  I LOVE EXO > EXO! WE ARE ONE!!!
Name : MeO_O < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MeO_O [ IP : 101.108.120.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:10
# 21 : ความคิดเห็นที่ 640
โฮกกกกกกกก ณ จุดๆนี้ไม่ไหวแล้วพี่ตาณ
บิวช็อคมากก!! พลิกล็อคพลิกๆๆๆเกินกว่าจะคาดเดาได้แล้วค่ะ
ยิ่งสงสารดีดี้เข้าไปใหญ่เลยอ่ะ ฮืออ T__T
เศร้าจุงเบยยย แง๊ๆ

จะเอายังไงต่อดีเนี่ยยย เดาต่อไม่ถูกเลยอ่ะ
PS.  ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้ ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึก :)
Name : B:E:W ~ P'T < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B:E:W ~ P'T [ IP : 110.168.101.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2555 / 22:56
# 20 : ความคิดเห็นที่ 616
แง้!!

สงสานคู่นี้อ่ะ
เรื่องเป็นแบบนี้ได้ไง

ตกลงดีดี๊คือกิก้า
เป็นพี่น้องกับแคนอน

สรุปคือรักกันในครอบครัวชิมิ
สะเทือนจายยยยยย
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 101.109.0.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2555 / 10:44
# 19 : ความคิดเห็นที่ 533
กริ๊ดดดด ไม่นะ ไม่ ม่ายยยยยยยยยยยย 
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 23:33
# 18 : ความคิดเห็นที่ 465
 ว้ากกกกกกกกก ไรท์เตอร์ทำมึนนนนนนนนนนนนนนน
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 110.168.156.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2555 / 23:58
# 17 : ความคิดเห็นที่ 401
 ช็อค ช็อค ช็อค ช็อคซินิม่ามากตอนนี้
แคนนอนตามดูแลดีดี้เพราะรู้สึกว่าเธอเหมือนแม่ =[]=!!!
นั่ยังไม่ช็อคเท่าดีดี้ คือ กิก้่ กิก้่ คือ ดีดี้ =[]=!! แคนอนกับดีดี้ สะ สายเดือนเดียวก๊านนนน
โคตรหักมุมน้องตาณ ช็อคเลยยยยยยยย 55555+
PS.  http://writer.dek-d.com/superkit/writer/view.php?id=677507 ฝากนิยายหน่อยนะคะ
Name : SuperKiiT+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuperKiiT+ [ IP : 110.49.243.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2554 / 20:34
# 16 : ความคิดเห็นที่ 389
ว๊าก ฮ่าๆ ดีใจที่เซ้นส์เรายังไม่เสีย ดีดี้หน้าหมือนแม่แคนอนจริงๆ เฮ้อ~
แต่บทก่อนหน้านี้ทำเอาเขวไปหน่อยนึงนอกเหนือไปกว่านั้น...
ช็อค ค่ะ ช็อค!!!!
T_T ความจริงมันช่างเจ้บเจ็บ
ก็ยังดีที่สองคนนี้ไม่ได้ถลำตัวเข้าไปลึกขนาดที่ถอยกลับไม่ได้
อยู่ที่ดีดี้จะเปลี่ยนความรักที่มีไปเป็นอีกรูปแบบนึงได้ไหม แค่นั้น :D
ดีดี้จ๋า ฉันเป็นกำลังใจให้เธอนะๆ
Name : TZ'sTZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TZ'sTZ [ IP : 202.91.18.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤศจิกายน 2554 / 08:56
# 15 : ความคิดเห็นที่ 319
มายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย




คำเดียวพอ

PS.  Who Cares! ขโมยรัก ลักหัวใจนายจอมป่วนฝากด้วยน้าา http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=737994
Name : +Mukka+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +Mukka+ [ IP : 183.89.216.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2554 / 01:37
# 14 : ความคิดเห็นที่ 300

กับความจริงที่ว่า...เราสองคนมีสายเลือดเดียวกัน

พี่ว่ามันยังไม่เจ็บเท่าความจริงที่ว่า

ทุกอย่างที่ทำ ทุกครั้งที่เข้าหา ทุกเวลาที่อยากอยู่ใกล้

คาโนนมันทำไป เพราะเห็นดีดี้เป็นตัวแทนของแม่

การแสดงออกที่ทำให้ดีดี้มันเอาไปคิดไปหวังได้ ที่แท้ก็เกิดจากการกระทำของเด็ดน้อยที่อยากจะกระทำต่อแม่

อ่านกี่ทีพี่ก็ยังเจ็บไม่หาย

ความรู้สึกมันหน่วงๆ เหมือนตอนที่ดูหนังเรื่อง นาดะ โซโซ ไม่มีผิด

เฮ้อ...


PS.  [[[การรักใครสักคน...สามารถเกิดขึ้นและคงอยู่ไปได้นานแสนนาน แม้ว่าเรา...จะไม่เคยพบคนคนนั้นเลยก็ตาม]]]
Name : 30 กุมภา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 30 กุมภา [ IP : 125.26.231.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2554 / 18:28
# 13 : ความคิดเห็นที่ 266
 ไม่จริง TOT
ทำไมแคนนอนต้องเป็นน้องชายดีดี้ดด้วยว่ะเห้ยยยยยย T^T
Name : Judas;foxx < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Judas;foxx [ IP : 58.8.129.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 14:12
# 12 : ความคิดเห็นที่ 205
 เป็นไปไม่ด้ายยยยยยย(เสี่ยวเพื่อเพิ่มแอคโค่)
ทำไมมันดราม่าอย่างงี้ TOT
Name : minde < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minde [ IP : 183.89.181.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2554 / 12:14
# 11 : ความคิดเห็นที่ 204

เป็นความจริงที่ไม่อยากจะยอมรับเลย!!!  ToT

Name : amsprite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ amsprite [ IP : 119.46.184.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2554 / 11:40
# 10 : ความคิดเห็นที่ 202

แงๆๆๆๆ ม่ายจีง เรารักเค้า เรารักเราแบบแม่ สรุปเราเปนพี่เค้า จาร๊ากกก กานยางงายTTTOTTT

Name : goldpaddy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ goldpaddy [ IP : 58.8.251.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2554 / 01:53
# 9 : ความคิดเห็นที่ 201
 ช็อคคคคคคคคค 
Name : LookKaew < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LookKaew [ IP : 118.172.100.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2554 / 23:18
# 8 : ความคิดเห็นที่ 200
 หักมุมได้อีกกกกก ยิ่งกว่า 4 แพร่งอีก (?) 
แง่งงง ดราม่ามากเลยย

ตาณทำเราช็อคคคคค O[] o 

555 อัำพทีเอาอึ้งเลยยง่ะ อัพต่อ ๆ ๆ ^^ 
Name : lynn-qua < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lynn-qua [ IP : 182.52.179.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2554 / 23:06
# 7 : ความคิดเห็นที่ 199
เปนพี่น้องกับจิงๆอ่ แล้วจะจบยังไงเนี่ย รีบอัพด่วน
Name : rosethorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rosethorn [ IP : 124.121.171.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2554 / 22:50
# 6 : ความคิดเห็นที่ 197
อะไรอ่ะ  พี่น้องกันหรือเนี่ย 

โอ้พระเจ้า  ไม่คิดไม่ฝัน

ดีนะที่แคนอนไม่หลงรักดีดี้

ไม่อย่างนั้น บ่อน้ำตาแตกแน่ๆ
PS.  
Name : nong_nongka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nong_nongka [ IP : 61.19.67.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2554 / 12:30
# 5 : ความคิดเห็นที่ 196
อะไร กันเนี้ย !! อึ้ง อึ้ง อึ้ง !!

จะโกรธไรต์เตอร์ได้มั้ย ? จะทำร้ายจิตใจดีดี้ ไปถึงไหนนนน T^T


PS.  When the love hurts to ache
Name : JUP_JAN'G ! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JUP_JAN'G ! [ IP : 223.204.69.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2554 / 03:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 195
ออกแนวดราม่าขึ้นเรื่อยๆ

มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นสิ!!

ใช่ไหม!?

รีบมาอัพด่วนนนนนนนนนนนนนนนนน
Name : KuroKami < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KuroKami [ IP : 115.87.169.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2554 / 22:18
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android