คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม

ตอนที่ 25 : CANON ♪♪ Chapter 22 : In D Major


     อัพเดท 22 ก.พ. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: romance, drama, paranormal
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 92% [ 20 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 34,507
927 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 646 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 25 : CANON ♪♪ Chapter 22 : In D Major , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2144 , โพส : 20 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

22

In D Major

 

 

            เช้าวันต่อมา หลังจากที่แคนอนมาส่งฉันที่มหาลัยด้วยการหายตัว (เขาจับตัวฉันได้แล้วเลยไม่ต้องพึ่งมิดไนท์ให้มาด้วย) เขาก็ออกไปเดินเล่นในสวนแล้วบอกว่าจะมาหาตอนฉันเข้าเรียน ฉันถือโอกาสเอาแผ่นวีซีดีไปคืนเหมียวแล้วจัดการยิงคำถามใส่ซะเลย

 

            “เหมียว แกรู้จักนักศึกษายูโอวีที่ชื่อแคนอนมั้ย”

 

            “คนไหนอะ ฉันจำชื่อไม่ได้ด้วยสิ เพราะว่าหล่อกันทุกคน!

 

            ...ยัยนี่ไม่เคยทิ้งลายเลยจริงๆ

 

            “คนที่เล่นเป็นพ่อมดแล้วตายตอนจบอะ”

 

            “อ๋อๆๆๆ” ดวงตายัยเหมียวเป็นประกายขึ้นมาแทบจะในทันใด “จำได้ละ คนที่หล่อโฮกฮาก หล่อกระชากตับไตไส้พุง ตอนแรกฉันนึกว่าเขาคือเมเจอร์ด้วยซ้ำ หน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะแน่ะ”

 

            เมเจอร์? ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะเป็นแฝดชายของแคนอนนะ

 

            “แต่น่าเสียดาย แคนอนดันตายไปแล้ว ฮือๆ” เหมียวเบ้หน้าด้วยความเศร้าใจ

 

            “แกรู้มั้ยว่าเขาประสบอุบัติเหตุอะไร”

 

            “รู้สึกว่าจะรถคว่ำระหว่างทางกลับบ้านน่ะ ฉันเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร ตอนนั้นหนังสือพิมพ์ลงข่าวก็ไม่ได้ให้รายละเอียดอะไรมาก บอกแค่ว่าเป็นฝาแฝดเมเจอร์ แล้วไม่นานข่าวนี้ก็เงียบไป”

 

            โอเค...ยอมรับก็ได้ว่าฉันเป็นพวกไม่ติดตามข่าวสารบ้านเมือง ใครเกิดใครตายฉันไม่เคยรู้หรอก

 

            “อ๋อ...แล้วแกพอจะรู้จักใครที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับละครเวทีหรือครอบครัวเขาบ้างมั้ย”

 

            “แน่ะๆ ถามอย่างนี้ แอบสนใจแคนอนละสิท่า” เหมียวเปลี่ยนจากท่าทีอาลัยอาวรณ์มาเป็นสายตาเจ้าเล่ห์ในฉับพลัน “แต่คงสายไปแล้วละ ก็เขาตายไปแล้วนี่ หวังแอ้มเขาไม่ได้แล้วน้า”

 

            เหอะๆ ฉันได้แอ้มเขาไปแล้วเฟ้ย!! (ถึงจะแค่จูบก็เถอะ)

 

“คนในครอบครัวเขาฉันไม่รู้จักหรอก แต่มิลค์รู้จักผู้กำกับละครเวที ไปขอให้มันนัดให้ดิ”

 

“เฮ้ย! จริงเหรอ ดีเลยๆ”

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ยัยมิลค์กี้มีบุญคุณต่อฉัน โอกาสที่จะได้รู้เกี่ยวกับแคนอนมาถึงทั้งที ต้องรีบคว้าไว้ก่อน!

 

“นั่นๆ ถามจริงๆ เถอะ แกสนใจแคนอนจริงๆ เหรอ”

 

ยัยเหมียวถามด้วยแววตาเป็นประกาย แต่สีหน้าแอบแฝงไว้ด้วยความไม่อยากเชื่อ คงประหลาดใจที่ว่าฉันอยากจะรู้จักคนที่ตายไปแล้ว

 

“ก็...อยากรู้จักเขามากกว่านี้น่ะ ถึงจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว แต่เขาก็อุตส่าห์ฝากผลงานละครเรื่องเยี่ยมเอาไว้ เราก็ควรระลึกถึงเขาใช่มั้ยล่ะ”

 

ฉันกล่าวยิ้มๆ แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะเรียน ตื่นเต้นสุดๆ เมื่อนึกได้ว่าปริศนาการตายและอีกหลายๆ เรื่องของแคนอนกำลังจะถูกคลี่คลายแล้ว

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

เย็นวันเดียวกัน มิลค์กี้นัดพี่เอกซึ่งเป็นผู้กำกับละครเวทีให้มาเจอกับฉันที่ร้านกาแฟใกล้ๆ มหาลัย (แคนอนขอกลับก่อนเพราะไม่อยากเจอคนที่เคยรู้จัก มันจะยิ่งทำให้เขาคิดถึงช่วงเวลาเก่าๆ) พี่เอกดูเป็นคนที่เก่งมากๆ เลยละ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คนเก่งๆ อย่างเขาก็ไม่ได้ดูอวดดี แต่กลับชื่นชมคนอื่นด้วยซ้ำ

 

“แคนอนมันเป็นคนมีความมุ่งมั่นสูงมากเลยนะ พี่เสียดายจริงๆ ที่มันดันจากโลกนี้ไปซะก่อน ตอนที่ได้โทรศัพท์ว่ามันรถคว่ำ พี่ยังนึกว่าเป็นเรื่องล้อเล่นอยู่เลย เพราะเพิ่งแสดงละครจบไปเอง เร็วจริงๆ เลยเนอะชีวิตคนเรา แค่พริบตาเดียวทุกอย่างก็เปลี่ยนไปได้ เฮ้อ~ อย่างน้อยพี่ก็โชคดีที่ได้ร่วมงานกับคนเก่งๆ อย่างเขา”

 

“พอมันรู้ว่ามันได้รับบทเป็นพ่อมด มันดีใจโอเวอร์มากๆ เลยละ ก็อย่างที่รู้กันอะนะว่ามันคลั่งพ่อมดแค่ไหน มันถึงกับขอชุดองครักษ์จากทางคอสตูมกลับบ้านหลังการแสดงเลยละ เพื่อที่ว่ามันจะได้นึกถึงช่วงเวลาที่มันได้กลายเป็นพ่อมด หึๆ เด็กจริงๆ ไอ้หนุ่มคนนี้”

 

รอยยิ้มเล็กๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าของพี่เอกตลอดช่วงเวลาที่เขาพูดถึงแคนอน ใบหน้าฉาบความสุขของเขาพลอยทำให้ฉันอมยิ้มตามไปด้วย ก็จริงนะ...ถึงแคนอนจะสร้างเรื่องปวดหัวให้ฉันอยู่มาก แต่จะให้เกลียดเขา...ฉันก็ทำไม่ลงจริงๆ กลับยิ่งชอบเขา...ชอบเขามากขึ้นไปอีก

 

“เอ้อ! ถ้าน้องดีดี้อยากรู้จักแคนอนให้มากกว่านี้ พี่นัดอินดี้กับเมเจอร์ให้มาเจอเราหน่อยเป็นไง ดีมั้ย”

 

ฉันหลุดจากภวังค์ทันทีเมื่อได้ยินชื่อ อินดี้กับ เมเจอร์

 

แฝดของแคนอนงั้นเหรอ!?

 

“ด...ดีมากๆ เลยค่ะ ขอบคุณพี่เอกมากๆ นะคะ!!!

 

ในที่สุด! ในที่สุดฉันก็จะได้สนทนากับบุคคลที่แคนอนใกล้ชิดด้วยแล้ว! ตื่นเต้นๆ! ยิ่งพวกเขาเป็น บุคคลเข้าถึงยากอย่างที่นายพ่อมดเคยบอก ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าโอกาสนี้ช่างเป็นโอกาสทอง

 

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าได้คุยกับสองคนนั้น พี่ว่าน้องได้รู้จักแคนอนทะลุปรุโปร่ง เสมือนเคยพูดคุยสนิทสนมกันมาแล้วแน่ๆ”

 

แหม~ ไม่ต้องมี เสมือน หรอกค่ะ ตอนนี้หนูก็สนิทกับเขาไปเรียบร้อยแล้ว ฮ่าๆ

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

Wednesday 9:15 a.m.

 

“เดินทางปลอดภัยนะน้องซายน์”

 

ฉันกับพี่เซนเดินมาส่งซายน์หน้าประตูทางเข้าของผู้โดยสาร ตอนนี้เราอยู่ที่สนามบินกันแล้วละ วันนี้เป็นวันที่ซายน์จะต้องกลับเชียงราย

 

“ซายน์คงคิดถึงพี่ดีดี้มากแน่ๆ เลย”

 

“แล้วพี่ล่ะ คิดถึงมั้ย” พี่เซนชักสีหน้าเศร้าๆ หงอยๆ อ้อนเด็กเหรอพี่ ฮ่าๆ

 

“คิดถึงสิพี่เซน! คิดถึงพี่ทั้งคู่นั่นแหละ พี่น่าจะเป็นแฟนกันนะ เข้ากันได้ดีขนาดนี้”

 

ฉันกับพี่เซนหัวเราะเบาๆ กับความแก่แดดของซายน์ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงอายม้วนติ้วไปแล้ว ตั้งแต่เจอแคนอนนี่ฉันเปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ

 

“พี่ดีดี้ นี่เบอร์ติดต่อกับอีเมล์ของซายน์นะคะ”

 

ซายน์ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบกระดาษแผ่นเล็กออกมายื่นให้ฉัน ฉันยิ้มให้เธอก่อนจะรับมันมาดู

 

 

084-56X-23XX

Gigabyte_Sinecostan@hotmail.com

 

 

อ๊ะ!

 

ชื่ออีเมล์...

 

Gigabyte…

 

กิก้า

 

เชียงราย...ต่างจังหวัด...

 

“ซายน์ พี่ขอคุยอะไรด้วยแป๊บนึงสิ”

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

            “ทำไมอีเมล์ซายน์มีคำว่ากิกะไบต์ด้วยล่ะ”

 

            ฉันแยกจากพี่เซนแล้วลากซายน์มานั่งบนเก้าอี้ที่เรียงติดกันเป็นทิวแถว อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวซายน์สะกิดใจฉันเรื่องกิก้า...ชื่อที่คุ้นเคยนั่น

 

            “ทำไมเหรอคะพี่ดีดี้ มีอะไรหรือเปล่า”

 

            “พี่แค่อยากรู้น่ะ ชื่ออีเมล์เก๋ดี พี่อยากรู้ว่ามันมาจากไหนไอ้คำว่ากิกะไบต์เนี่ย”

 

            “แล้วทำไมต้องลากมาคุยถึงนี่ด้วยล่ะคะ”

 

            ถามมากจริงวุ้ย! เดี๋ยวก็เลิกเอ็นดูเลยนี่

 

            “อ...เอ่อ...พี่ชอบคุยแบบสองต่อสองมากกว่าน่ะ เอาน่า! บอกพี่หน่อยสิ พี่อยากรู้”

 

            “โอเคค่ะ” ซายน์ยิ้มแหยๆ ให้ฉันเหมือนไม่อยากจะเถียงต่อ “กิกะไบต์มันมาจากคำว่ากิก้าค่ะ มันคือ...”

 

            “...”

 

            “ชื่อของเพื่อนซายน์คนนึงที่เชียงราย...”

 

            “...”

 

            “บ้านเขาอยู่ในซอยเดียวกันกับซายน์ เราสนิทกันมาก ซายน์เลยตั้งชื่ออีเมล์โดยใช้ชื่อเขาด้วย ก็คืออีเมล์นี้ล่ะค่ะ เขาเป็นคนที่น่าสงสารมากๆ เลย”

 

            “น...น่าสงสาร? ยังไงเหรอ”

 

            “พ่อแม่ทิ้งเขาให้อยู่กับตายาย ฐานะค่อนข้างยากจน มีอยู่วันนึงเมื่อหลายปีก่อน บ้านเขาโดนไฟไหม้ด้วยละค่ะ เป็นข่าวใหญ่เลย ดีที่มีคนใจบุญพอรู้ข่าวปุ๊บก็รีบส่งเงินสมทบมาช่วยเหลือ แล้วก็ได้ข่าวว่ามีนักเปียโนชื่อดังคนนึงตัดสินใจอุปการะเขาด้วยค่ะ ทั้งๆ ที่อยู่ต่างประเทศก็ยังอุตส่าห์ช่วยเหลือ หนูจำไม่ได้แล้วว่าเธอชื่ออะไร”

 

            กิก้าคนนั้น...ก็คือเพื่อนของซายน์เองเหรอเนี่ย

 

            แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกคุ้นๆ ชื่อนี้ด้วยล่ะ ทั้งๆ ที่เด็กคนนั้นก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉัน ข่าวสารบ้านเมืองฉันก็ไม่เคยติดตาม

 

            “แล้วกิก้าตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้างจ๊ะ”

 

            “เขา...”

 

สีหน้าซายน์ซึมลงเล็กน้อย เธอก้มหน้าลงซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้

 

“เขาไม่อยู่แล้วค่ะ”

 

            “ไม่อยู่?

 

            “เขาเสียชีวิตเพราะติดเชื้อในกระแสเลือดเมื่อปลายปีที่แล้วค่ะ”

 

            -----------------------------------------------------------------------------------------------

 

5:38 p.m.

 

“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะสอดรู้ถึงขั้นไปหาน้องฉันได้เนี่ย”

 

นั่นควรจะเป็นคำชมใช่มั้ยแคนอนพูดขำๆ ขณะที่ฉันกำลังฝึกเล่นเพลง Canon in D Major เหมือนตอนเย็นของทุกวัน ไม่อยากจะโม้เลยว่าฉันฝึกถึงท่อนสุดท้ายแล้ว! ก็ฉันเล่นซ้อมทุกวันและซ้อมนานสุดๆ เลยอะ คุณครูจำเป็นก็เลยจัดการสอนท่อนสุดท้าย (ที่ไม่ใช่ท่อนจิ้กๆ อะไรนั่น) ให้มันจบๆ ไปซะ

 

“แน่นอน! ฉันละอยากรู้จะแย่อยู่แล้วว่าตอนนายมีชีวิตอยู่ นายเป็นคนยังไง อดีตนายเคยมีอะไรบ้าง ครอบครัวนายเป็นยังไง รับรองว่าพรุ่งนี้กระจ่างทั้งหมดแน่ๆ”

 

“ยิ่งแกปิดบัง ยัยนี่ก็จะยิ่งค้นหา ฉันว่าคราวนี้ความลับแกไม่รอดหูดีดี้แน่ๆ เลยว่ะไอ้แคน”

 

มิดไนท์กล่าวด้วยสีหน้าขี้เล่นแล้วตบหัวแคนอนเบาๆ หนึ่งที ไม่รู้นะ แต่ฉันว่าสองคนนี้สมควรจะได้รับรางวัลคู่ซี้ปึ้กไม่มีวันตายที่สุดในโลก ขนาดมีเรื่องขัดใจกันมาตั้งเยอะ แต่สุดท้ายก็สามารถคุยเล่นกันได้เหมือนไม่มีอะไรบาดหมางกัน วันก่อนพวกเขาเพิ่งต่อยกันเองนะ

 

“รู้ความลับฉันแล้วก็อย่าเอามันมาโจมตีฉันล่ะ!

 

นายพ่อมดปั้นหน้าเคร่งขรึม แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้ซีเรียสหรอก เมื่อกี้เขายังแฮปปี้ๆ อยู่เลย!

 

“ฮ่าๆๆ ดูท่าทางจะมีความลับน่าอายเยอะนะนายน่ะ”

 

“อยู่แล้ว! อย่างไอ้นี่สมัยมีชีวิตท่าทางมันจะเก็บกด ประมาณว่าไม่นะ! ผมไม่อยากทำอย่างนี้ อย่ามาบังคับผม!’ ตอนตายเลยมีฤทธิ์ทำนู่นทำนี่ตามใจตัวเอง!!

 

“ฮ่าๆๆๆๆ”

 

ฉันกับมิดไนท์ประสานเสียงหัวเราะ ส่วนแคนอนก็ได้แต่ทำหน้าหงิก ก่อนจะเปลี่ยนประเด็น

 

“เธอนัดเจอกับไอ้สองตัวนั้นวันพรุ่งนี้ใช่มั้ย”

 

แคนอนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ หยุดการหัวเราะของฉันกับมิดไนท์ได้ในพริบตา เชอะ! ทำไมหมอนี่ทำอะไรแล้วมักจะดูมีพลังตลอดเลยอะ!

 

“ฉันว่าบางทีพวกเขาอาจจะต้องการสิ่งนี้”

 

ว่าแล้วเขาก็หายตัววับไป ฉันมองหน้ากับมิดไนท์ด้วยความงุนงง ไม่กี่วินาทีต่อมาแคนอนก็ปรากฏตัวพร้อมกับกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง

 

นั่นมันกระดาษโน้ตต้นฉบับที่คุณแม่ของแคนอนเป็นเจ้าของเลยนี่นา ฉันจำได้ว่าเก็บมันไว้ในลิ้นชั้นใต้โต๊ะเขียนหนังสือ

 

“ฝากเอาไปคืนด้วยนะ ฉันว่าพวกนั้นมันคงกังวลจะแย่แล้วละ ที่ของสำคัญแบบนี้หายไป”

 

แคนอนยื่นกระดาษโน้ตมาให้ฉัน ฉันพยักหน้าแล้วรับมันเก็บเข้ากระเป๋าสะพายซึ่งวางอยู่ไม่ไกลนัก ตอนนี้ฉันซีร็อกระดาษโน้ตเก็บไว้หมดทุกหน้าแล้ว คงไม่จำเป็นต้องใช้แล้วละ

 

แต่การที่ได้เห็นแผ่นโน้ตนั่นอีกครั้ง ก็ได้ทำให้ฉันนึกถึงกิก้า...

 

กิก้า...เด็กผู้หญิงที่คุณเยลหลีอุปการะได้เสียชีวิตไปแล้ว แคนอนเองก็เพิ่งรู้ตอนที่ฉันบอกเขาเมื่อตะกี้ ทำไมฉันถึงยังไม่เลิกครุ่นคิดเกี่ยวกับชื่อแปลกๆ นี้นะ

 

 “ฝากบอกอินดี้ด้วยนะว่าฉันแอบหลงรักร่างผู้หญิงของพี่ชายเขาอะ!

 

“ไอ้ไนท์! แกจะไม่เลิกใช่มั้ยหา!?

 

ตุบๆๆๆ แคนอนทิ้งหมัดรัวกระแทกไหล่ของมิดไนท์แรงๆ ซึ่งดูยังไงๆ ก็เหมือนกับหยอกเล่นกันชัดๆ ฝ่ายถูกทำร้ายก็หัวเราะลั่นเหมือนพวกอันธพาลที่แกล้งให้เด็กน้อยร้องไห้ได้สำเร็จ

 

“นี่แกไม่เข้าใจมุกฉันเหรอวะ ร่างผู้หญิงของแกก็ต้องเหมือนอินดี้สิ เป็นแฝดกันไม่ใช่เรอะ!? ฉันกำลังจะบอกว่าฉันชอบน้องแกเฟ้ย ก๊ากๆๆ”

 

“ไอ้นี่วอนโลงซะแล้ว! น้องฉันใครห้ามแตะโว้ย!

 

แล้วสงครามขนาดย่อมก็ดำเนินต่อไปท่ามกลางเสียงเพลง Canon in D Major อันกระท่อนกระแท่นของฉัน เฮ้อ~

 

-------------------------------------------------------------------------------------

 

Thursday 12:58 p.m.

 

วันนี้ฉันมีเรียนแค่ช่วงเช้า ตอนบ่ายเลยสามารถนัดเจอกับอินดี้และเมเจอร์ได้ ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในร้านคอฟฟี่ช็อปหน้ามหาลัย นัดกันตอนบ่ายโมง นี่ก็ใกล้จะถึงเวลาแล้วนะ ทำไมยังไม่มาอีก ฉันตื่นเต้นนะ! จริงๆ ฉันก็ชวนแคนอนให้มาด้วยแหละ เผื่อว่าเขาอยากเห็นหน้าน้องทั้งสอง แต่เขาก็ปฏิเสธด้วยเหตุผลเดียวกับกรณีของพี่เอก เขาบอกว่ายิ่งเห็นหน้าจะยิ่งทำให้คิดถึง เลยไม่ขอมาเจอดีกว่า

 

กรุ๊งกริ๊ง~

 

“นั่นใช่เมเจอร์หรือเปล่าอะแก”

 

“เฮ้ย! ฉันว่าน่าจะใช่นะ กรี๊ด~ ตัวจริงโคตรเปล่งประกายเลย!

 

“แล้วนั่นก็อินดี้ แฟนของแทนคุณใช่มั้ย!

 

“น่าจะใช่แหละ อ๊ายยยย ขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยค้า”

 

เมื่อได้ยินเสียงเอะอะแปลกๆ ดังมาจากหน้าร้าน ฉันก็เอาหูฟังไอพ็อดออกแล้วชะโงกหน้ามองผ่านกระจกไปยังประตูทางเข้า จึงได้เห็นลูกค้าแทบทุกคนในร้านกำลังออกันอยู่ ณ บริเวณนั้น อะไรกัน นักร้องที่ไหนมาเหรอ ทำไมต้องกรี๊ดกร๊าดด้วย

 

“ขอทางหน่อยค่ะ ขอทางหน่อยนะคะ”

 

พนักงานของร้านกันฝูงคนที่เมื่อกี้ดูดกาแฟกันอย่างสงบเสงี่ยมให้หลีกไปเพื่อที่ใครบางคนจะได้เดินฝ่าเข้ามาข้างใน และแล้วฉันก็ได้เห็นผู้ชายกับผู้หญิงเดินมาด้วยกัน ทั้งคู่สวมแว่นตากันแดดเหมือนคนดังเลย!

 

ท่าทางจะเป็นพวกดาราวัยรุ่น ขอโทษทีนะ แต่พวกนี้ฉันไม่ค่อยรู้จัก ฉันคุ้นชื่อแต่ดาราระดับเกรดเอเท่านั้น เหอๆ

 

หนุ่มสาวทั้งสองหันไปคุยกับพนักงานนิดนึง ในขณะเดียวกันก็หันๆ มามองฉันด้วย มองทำไมอะ สงสัยแฮะ แต่ก่อนที่ฉันจะทันได้คิดอะไรต่อ พวกเขาก็เดินลึกเข้ามาในร้าน เปิดประตูเข้ามาในห้อง แล้วหยุดฝีเท้าลงข้างๆ โต๊ะฉัน

 

“เธอใช่ดีดี้ที่พี่เอกนัดมาหรือเปล่าน่ะ”

 

ผู้ชายผมสีน้ำตาลเข้มแลดูนุ่มสลวยถอดแว่นกันแดดออก แล้วนั่นก็ทำให้ฉันถึงบางอ้อ! ดวงตากลมโตเหมือนเด็กไร้เดียงสา จมูกโด่งเป็นสัน เรียวปากสีชมพูได้รูปน่ารัก ใบหน้าแลดูอ่อนเยาว์โคตรๆ เขาสวมเสื้อยืดพอดีตัวสีเทาเข้มกับกางเกงยีนเข้ารูป ตบท้ายด้วยหมวกไหมพรมสีส้มน่ารักๆ

 

ให้ตาย! นี่มันแคนอนเวอร์ชั่นมนุษย์เดินดินชัดๆ!

 

...ต่างกันก็แค่สีผมและการแต่งตัว

 

“ใช่ค่ะใช่”

 

ฉันรีบพยักหน้าทันทีที่เห็นว่าทั้งสองคนคือบุคคลที่ฉันกำลังนั่งเอ้อระเหยรออยู่ในห้องที่จัดไว้ให้เป็นห้องส่วนตัว ผู้หญิงอีกคนยิ้มให้ฉันอย่างเป็นกันเองก่อนที่ทั้งสองคนจะนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามฉัน

 

“ฉันอินดี้นะ”

 

เธอถอดแว่นแล้วยื่นมือมาให้ฉันจับด้วยท่าทางเป็นมิตร และฉันขอคอนเฟิร์มว่าข้อสรุปของมิดไนท์เป็นอะไรที่ถูกต้องมากๆ เพราะเธอคนนี้หน้าตาเหมือนแคนอนตอนที่กลายเป็นผู้หญิงเป๊ะๆ! จะไม่เหมือนก็ตรงการแต่งกายนี่แหละ ผู้หญิงตรงหน้าฉันเธอแต่งตัวได้เท่สุดๆ ทั้งเสื้อแจ็กเก็ตสีขาวลายสะเก็ดดาวที่ดึงฮู้ดมาปิดหัวและกางเกงยีนตัวใหญ่โคร่ง (ฉันว่าถ้าเธอไม่ใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ อย่างนี้ก็คงจะเห็นได้ชัดว่าเธอผอมแค่ไหน)

 

“เอ้า! แนะนำตัวหน่อยสิคะพ่อคุณ นั่งเก๊กหาวิมานชั้นแปดหรือไงยะ”

 

อินดี้หันไปสะกิดฝาแฝดของตัวเองที่ยังคงเท้าคางจ้องหน้าฉันเหมือนสำรวจอะไรสักอย่าง ดูเหมือนหมอนี่ไม่ค่อยชอบหน้าฉันเท่าไรแฮะ

 

“แนะนำตัวให้เสียเวลาทำไม ใครๆ ก็รู้จักผม”

 

...ก็จริงของนาย นายคือเมเจอร์ฝาแฝดคนน้องของแคนอน แต่ทำไมนายต้องทำท่าทางเหมือนทุกคนบนโลกจะต้องรู้จักนายด้วยล่ะ

 

“ไอ้บ้านี่! แกมันก็แค่นายแบบต๊อกต๋อย ทำอวดเก่งไปได้” อินดี้ตบหัวเมเจอร์เบาๆ ฉาดนึงแล้วหันมาหาฉัน “เฮ้อ~ ขอโทษแทนไอ้เอ๋อนี่ด้วยละกันนะจ๊ะ นี่เมเจอร์ สมาชิกของบ้านที่มีอาชีพโหลยโท่ยที่สุด”

 

“อะไรกันเจ๊! ทำไมต้องด่าอาชีพที่ทำเงินดีสุดๆ ของผมด้วยล่ะ ดูตัวเองซะก่อนเถอะ ดังเพราะเกาะพี่แทนเป็นแฟน ได้เรื่องซะที่ไหน บู้~” เมเจอร์ทำแก้มป่องปากจู๋

 

“หนอย~ ไอ้เวรนี่! ฉันอยากจะฆ่าแกให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ นะ!!

 

ฉันได้แต่มองฝาแฝดสองคนนี้เถียงกันไปมา สาบานได้เลยว่าฉันไม่เคยรู้จักพวกเขาในฐานะคนดังมาก่อน ทั้งอินดี้ เมเจอร์ และพี่แทนอะไรนั่น ไม่รู้หรอกว่าดังขนาดไหน ฉันไม่ค่อยได้ติดตามพวกดาราวัยรุ่น พวกนี้มักจะเกิดเร็วและดับเร็ว เหอๆ

 

“เอาล่ะ ฉันว่าเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า เธออยากรู้อะไรเกี่ยวกับแคนอนเหรอ”

 

ในที่สุดเวลาที่ฉันรอคอยก็มาถึง! อินดี้เอ่ยถามฉันพลางดื่มกาแฟที่เพิ่งมาเสิร์ฟไปด้วย

 

“ก็...”

 

“ฉันไม่เข้าใจ ทำไมเธอถึงลงทุนขนาดนัดพวกเราผ่านพี่เอกเพื่อที่จะถามเกี่ยวกับเฮียแคน เธอเป็นอะไรกับเฮียแคนเหรอ อย่าบอกนะว่าเพื่อน ฉันไม่เชื่อหรอก เฮียแคนเพื่อนน้อยจะตาย และฉันก็ไม่เคยเห็นหน้าเธอมาก่อนด้วย”

 

ช่างจับผิดกันซะเหลือเกินนะคะคุณเมเจอร์!!!

 

“โว้ย! แล้วแกจะไปยุ่งอะไรกับเหตุผลของเขาล่ะ! เขาชื่นชมผลงานไอ้แคน อยากรู้จักมากขึ้น มันหนักหัวแกหรือไงวะไอ้ขนมเน่าาาา!

 

อินดี้ตวาดเสียงดัง ฉันว่าฉันปล่อยให้สองคนนี้เถียงกันต่อไปนั่นแหละดีแล้ว จะได้เอาเวลามาคิดว่าควรถามอะไรก่อนดี เพราะตอนนี้คำถามบินว่อนอยู่ในหัวฉันเป็นสิบๆ คำถามได้

 

“ถ้าแกทำลายบทสนทนาอีก ฉันจะแฉเรื่องที่แกพูดโกหกในบทสัมภาษณ์ของเดอะคัพเค้กฉบับเดือนธันวาคม”

 

“อ๊ากกกก~ อย่าน้าเจ๊อิน นั่นมันเรื่องคอขาดบาดตายเชียวนะ! ก็ได้ๆ ไม่ขัดแล้วก็ได้ ชิ!

 

ฟิ้ว~! ในที่สุดเมเจอร์ก็ปิดปากเงียบ เขายังไม่วายทำปากเบะเหมือนเด็กขี้งอนแล้วนั่งกอดอกพิงพนักโซฟาด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

 

...หน้าตาน่ารัก แต่นิสัยอย่างกับเด็กเตรียมอนุบาล ดีนะที่แคนอนไม่ได้นิสัยอย่างนี้ ไม่งั้นฉันคงไมเกรนขึ้นจนตาย

 

เมื่อสงบศึกกับเมเจอร์ได้สำเร็จ อินดี้ก็หันมายิ้มให้ฉัน

 

“จัดมาเลยที่รัก อยากรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับแคนอน ถามมาเลย!

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

5 hours later…

 

หลายคนคงกำลังสงสัยสินะว่าฉันกับอินดี้ (และเมเจอร์ในบางครั้งบางคราว) คุยอะไรเกี่ยวกับแคนอนบ้าง มันมากมายเสียจนฉันรู้สึกว่าฉันรู้จักแคนอนมาตั้งแต่เกิดเลยละ ไม่น่าเชื่อว่าการนัดเจอกันครั้งนี้จะทำให้ฉันไขปริศนาต่างๆ ที่เคยสงสัยไว้ได้ตั้งหลายข้อ

 

เอาล่ะ...ฉันจะเล่าให้ฟังละกันนะ

 

อย่างที่รู้ๆ กันอยู่ว่าแคนอนเสียชีวิตเพราะรถคว่ำในคืนวันที่ห้ามกราคม ซึ่งเขาเสียชีวิตหลังจากแสดงละครเวทีจบนั่นแหละ ฉันได้รู้เพิ่มเติมมาอีกว่าวันนั้นหลังการแสดงจบ คุณพ่อก็มารับแคนอนที่มหาลัยแล้วตรงดิ่งไปที่สนามบินเพื่อไปรับคุณแม่ซึ่งเดินทางมาจากต่างประเทศ หลังจากนั้นก็ขับรถกลับบ้านกัน โดยที่เมเจอร์กับอินดี้รออยู่ที่บ้านเรียบร้อยแล้ว (ทั้งคู่บอกว่าติดงานแฟชั่นโชว์ที่สยามซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับละครเวทีของแคนอนพอดี)

 

จากอุบัติเหตุรถคว่ำ มีผู้เสียชีวิตสองคนคือแคนอนและคุณเยลหลี (แม่ของเขา) ส่วนพ่อบาดเจ็บ ตอนนี้เพิ่งออกมาจากโรงพยาบาล

 

โอเค...ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ใกล้ๆ ช่วงเวลาที่เสียชีวิตของแคนอนจะถูกเฉลยหมดเปลือกแล้ว แต่ปริศนามันยังไม่หมดแค่นี้

 

อินดี้กับเมเจอร์เล่าให้ฉันฟังว่าสมัยที่แคนอนมีชีวิตอยู่นั้น เขาเป็นคนที่ติดเปียโนมาก ในบ้านของพวกเขา ห้องนอนของแต่ละคนจะมีเปียโนคนละหลัง แล้วแคนอนก็เป็นคนที่ค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยออกสังคมเท่าไร เขามักจะจดจ่ออยู่กับการเล่นเปียโนเสียมากกว่า (ฉันเดาว่านี่เป็นเหตุผลว่าทำไมตอนตายเขาถึงออกจากรัศมีเปียโนไม่ได้ (แต่ตอนนี้ได้แล้ว))

 

เพลงที่แคนอนซ้อมบ่อยที่สุดคือ Canon in D Major ซึ่งตอนที่อินดี้พูดชื่อเพลงนี้ เธอก็ทำหน้าสะอิดสะเอียนเต็มที่ (เธอบอกว่าฟังจนจะอ้วกแล้ว) แต่แคนอนที่รักเพลงนี้มากกลับบ่นตลอดว่าเขาเล่นเพลงนี้ไม่เคยเหมือนแม่สักที ทั้งๆ ที่ล่าสุดที่ฉันได้ยินเขาเล่น ฉันว่าก็เพราะดีออก ไม่ใช่สิ...เพราะมากๆ เลยต่างหากล่ะ

 

อินดี้เล่าให้ฟังว่าคุณเยลหลีหย่ากับสามีตั้งแต่ตอนที่พวกเขาอายุประมาณห้าขวบ คุณเยลหลีแต่งงานใหม่กับหนุ่มฝรั่งและใช้ชีวิตต่างแดน เธอให้สัญญาว่าจะกลับมาหาครอบครัวเก่าในวันเกิดที่แฝดทั้งสามอายุลงท้ายด้วยเลขศูนย์กับเลขห้า แล้วจะกลับมาเล่นเพลง Canon in D Major ซึ่งเป็นเพลงที่เธอโปรดให้พวกเขาฟัง

 

ฉันกับไอ้เมน่ะไม่ค่อยเห่อเพลงนี้เท่าไรหรอก แต่แคนเนี่ยสิ รักเพลงนี้มากๆ เขาถึงขั้นรอใจจดใจจ่อให้อายุครบสิบขวบสิบห้าขวบไวๆ เพื่อที่จะได้ฟังเพลงที่เขาบอกว่า เวอร์ชั่นไหนก็สู้เวอร์ชั่นไลฟ์สดๆ ของแม่ไม่ได้ แต่น่าเสียดาย...ที่มันดันมาจากไปตอนที่กำลังจะอายุยี่สิบแท้ๆ

 

เมื่อฉันถามว่าวันเกิดของพวกเขาคือวันที่เท่าไร ก็ได้คำตอบมาว่า...

 

หกมกราคม ตอนนี้พวกเราอายุยี่สิบแล้วละ

 

นั่นถึงกับทำให้ฉันตัวชาไปเลยทีเดียว...

 

แคนอนเสียชีวิตกะทันหันในวันที่ห้ามกราคม ไม่ต้องเดาเลยว่าก่อนหน้านั้นเขาจะกระดี๊กระด๊าแค่ไหนที่กำลังจะได้ฟังเพลงโปรดของตัวเองที่แม่จะบรรเลงในวันรุ่งขึ้น แถมเพลงนั้นยังเป็นเพลงที่เขารอมาตั้งห้าปีเลยด้วย

 

ยิ่งได้รู้อย่างนี้ ฉันก็ยิ่งรู้สึกผิดที่ทรยศเขาในช่วงแรกๆ ที่ไม่ตั้งใจซ้อมในหลายๆ ครั้ง และที่คิดจะยื้อเขาไว้ แม้จะเป็นแค่ชั่ววูบหนึ่งในความคิดก็ตาม

 

ฉันเข้าใจแล้วละว่าเขารอคอยและตั้งความหวังกับการได้ยินเพลงของคุณเยลหลีแค่ไหน วินาทีสุดท้ายก่อนที่เขาจะตาย เขาคงนึกเสียดายที่ไม่ได้ยินมันสินะ แล้วนี่ก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมเขายังไม่ไปผุดไปเกิดสักที เพราะเขายังมีสิ่งที่ต้อง ฟังอยู่นั่นเอง

 

ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าอยากจะเล่นเพลง Canon in D Major ให้เหมือนคุณเยลหลีไวๆ จัง ฉันอยากช่วยเขา...จริงๆ นะ

 

หรือนี่จะเป็นความรักแบบที่มิดไนท์บอกฉัน...รักที่จะเห็นเขามีความสุข

 

ก่อนจะแยกตัวจากอินดี้และเมเจอร์ ฉันไม่ลืมที่จะคืนโน้ตเพลงฉบับดั้งเดิมของคุณเยลหลีให้พวกเขาด้วย เมเจอร์ตะลึงสุดๆ เลยละ เขาสารภาพว่า

 

“ฉันแอบจิ๊กมันมาจากห้องเก็บของน่ะ กะจะเอาไปถ่ายเอกสารให้รุ่นน้องคนนึงที่ติดตามผลงานแม่ฉัน เราเลยนัดเจอกันที่งานแฟชั่นโชว์ แต่ฉันคงเผลอทำมันหลุดมือสินะ”

 

และนั่นก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมพี่เซนซึ่งไปงานวันนั้นบังเอิญเจอเข้ากับแผ่นโน้ตพอดี

 

“ขอบคุณมากๆ เลยนะดีดี้ เธอเป็นคนดีจัง ไอ้เมมันก็เซ่ออย่างนี้เป็นประจำแหละ”

 

อินดี้แขวะแฝดน้องของตัวเองในขณะที่เมเจอร์เบะปากอย่างงอนๆ เมื่อคืนโน้ตนั่นแล้ว อยู่ดีๆ ฉันก็นึกอยากถามถึงลูกสาวอีกคนของครอบครัวพวกเขา

 

“อ๋อ กิก้า เด็กที่แม่อุปถัมถ์ อายุแค่สิบเอ็ดขวบเอง แม่ส่งเงินอุปการะเด็กคนนี้ แล้วยังเขียนจดหมายหาด้วย น่าจะใช่มั้ง”

 

อินดี้เลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นข้อความที่แม่ตัวเองเขียนเอาไว้ แต่แล้วเมเจอร์ก็เสริมขึ้นมาด้วยเสียงเหมือนไม่อยากจะตอบ

 

“ไม่มั้งแหละ ใช่แน่ๆ ในบรรดาเด็กที่แม่อุปถัมถ์ กิก้าเป็นเด็กที่แม่เอ็นดูสุด ประหลาดนะ แค่รู้ว่าชื่อกิก้า แม่ก็ชอบแล้ว เฮ้อ~ แล้วทำไมพวกเราต้องมาบอกเรื่องส่วนตัวกับเธอด้วยเนี่ย”

 

...เมื่อไรหมอนี่จะหยุดทำหน้าเหมือนเวลาชีวิตกำลังจะหดหายไปสักที เห็นหน้าเขาแล้วฉันละกลุ้มจริงๆ

 

แต่แล้วจู่ๆ อีตาเมเจอร์ก็ชักสีหน้าแปลกๆ แถมยังจ้องฉันแบบเพ่งพินิจ ก่อนจะหันไปกระซิบข้างๆ หูอินดี้

 

“เจ๊...ยัยนี่หน้าคล้าย $#$& คล้ายเนอะ”

 

 

อินดี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหันมาจ้องฉันบ้าง เฮ้ย! หน้าฉันมีอะไรติดหรือเปล่า

 

“ก็คล้าย #@%(*

 

“บังเอิญมั้ง $#^1%#

 

จับใจความที่พวกเขากระซิบกระซาบกันไม่ค่อยออกเลยนอกจากคำว่า คล้ายแถมตลอดเวลาฝาแฝดทั้งคู่ยังหันมามองหน้าฉันแบบสำรวจอยู่เป็นระยะๆ ด้วย บทสนทนาชักแปลกๆ แล้วสิ ต้องมีฉันเข้าไปเกี่ยวด้วยแน่เลย!

 

“พวกเธอมีอะไรกันหรือเปล่า”

 

ฉันตัดสินใจถามออกไป ไม่งั้นอึดอัดตายเลย นินทาฉันอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้

 

“อ๋อ! เปล่าๆ ไม่มีอะไรจ้ะ”

 

อินดี้หันมายิ้มให้ฉันอย่างสดใสเหมือนพระอาทิตย์ฤดูร้อน ส่วนเมเจอร์ได้แต่จ้องหน้าฉันนิ่งๆ

 

--------------------------------------------------------------------------------------------

 

“อ่า...โอเคดีดี้ นี่เบอร์ฉันนะ มีอะไรก็โทรมาได้”

 

อินดี้ยื่นมือถือคืนให้ฉันหลังจากที่ขอมือถือฉันไปกดเบอร์แล้วยิงเข้าของตัวเอง

 

ก่อนจากกัน อีตาเมเจอร์ยังอุตส่าห์หันกลับมาจ้องหน้าฉันแบบเพ่งสุดๆ ถามจริงเถอะ มองเพื่ออะไรเนี่ย ถึงจะหน้าตาเหมือนแคนอน แต่ฉันไม่หวั่นไหวกับสายตานายเลยสักนิด สองคนนี้มันคนละคนกันชัดๆ

 

...และนั่นก็คือข้อมูลทั้งหมดที่ฉันได้มาในวันนี้ รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย หลายๆ สิ่งที่ฉันเคยสงสัยได้ถูกคลี่คลายแล้ว

 

แต่ก็ยังมีประเด็นบางอย่างที่ยังไม่กระจ่างเหมือนกัน

 

อย่างเช่นเรื่องกิก้า ที่สลัดยังไงก็ไม่หลุด ชื่อนี้มันคุ้นหูเกินไป...

 

และบทสนทนาแปลกๆ ของคู่แฝดนั่น ที่เล่นกับคำว่า คล้าย

 

เรื่องที่ฉันสงสัยมันชักจะเยอะเกินไปแล้วนะ!











________________________________________________________

29/04/2011

บทนี้ยาวแฮะ ชดเชยบทที่แล้วที่มันสั้นกุดละกัน ฮ่าๆๆ

โอเค เหมือนหลายๆ ปริศนาจะคลี่คลายลงแล้ว (แต่ก็ยังอุตส่าห์มีปริศนาใหม่มาจ่อคิว)

กิก้าที่แท้จริงตายไปแล้ว ? แล้วทำไมดีดี้ถึงยังไม่เลิกติดค้างล่ะ

ไหนจะ "หน้าคล้ายๆ" นั่นอีก สองแฝดหมายถึงดีดี้รึเปล่า ??

อ่า...ต้องขอโทษด้วยสำหรับใครที่คาดหวังว่าแคนอนมันจะตายแบบพิสดารแปลกประหลาด

มันแค่รถคว่ำ กรรม....

ส่วนเหตุผลที่ว่า ทำไมแคนอนถึงออกจากรัศมีเปียโนไม่ได้ในช่วงแรกๆ กับทำไมแคนอนถึงอยากฟังเพลงแคนอนอินดีเมเจอร์ ก็ถูกเฉลยแล้วค่า

ขอบคุณสำหรับทุกๆ คอมเม้นท์เลยนะคะ



โพล116020


 

 
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 25 : CANON ♪♪ Chapter 22 : In D Major , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2144 , โพส : 20 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 20 : ความคิดเห็นที่ 920
กิก้า กับ ดีดี้ ต้องเปนคนเดียวกันเเน่เลย
Name : ohm tong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ohm tong [ IP : 115.67.162.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2556 / 20:37
# 19 : ความคิดเห็นที่ 903
อ๊าก แคนอนโหดร้าย 555
PS.  the prince of tennis forever >///<
Name : mew2233 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mew2233 [ IP : 171.98.156.161 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2556 / 15:26
# 18 : ความคิดเห็นที่ 853
ตอนนี้เริ่มสนใจกาก้าละ ไม่สนใจแคนนอนละ

เธอคือใครหนอ???
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 203.146.145.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 16:33
# 17 : ความคิดเห็นที่ 768
เหมือนกำลังอ่านโคนันภาคดีดี้ 555555555555555
สนุกอ่าาาาาาาา
กิก้า กับ ดีดี้ เป็นพี่น้องกันรึเปล่า *0*
ความลับที่พ่อแม่ปิดบังไว้ยังไม่เฉลย
ใช่แน่เบยยยยยยย >< ลุ้นๆ
สงสารแคนอน ต้องตายตอนวันเกิดแถมยังไม่ได้ฟังแม่เล่นเปียโน
พี่ตาณสร้างปมสนุกมว๊ากกกกกก
ฮาอีเมลล์ของซายน์ 55555 เด็กวิทย์คณิตหรือศิลป์คำนวนจ๊ะ
เรื่องของอินดี้เมเจอร์ก็่น่าอ่าน เดี๋ยวอ่านแคนอนจบไปต่ออินดี้เมเจอร์ อิอิ
หลงรักพี่ตาณณณณณณ เอฟซีเยิ้ฟฟๆ♥
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 20:08
# 16 : ความคิดเห็นที่ 756
เหมือนอ่านนิยายปริศนา555555
Name : Fah [ IP : 58.11.154.97 ]

วันที่: 26 มีนาคม 2556 / 17:29
# 15 : ความคิดเห็นที่ 672
เอ๊ะๆ นับวันยิ่งอ่านปริศนายิ่งเยอะ -0-
PS.  I LOVE EXO > EXO! WE ARE ONE!!!
Name : MeO_O < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MeO_O [ IP : 101.108.120.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:56
# 14 : ความคิดเห็นที่ 652
เราว่าดีดี้คือกิก้านะ.. รู้สึกเหมือนจะเป็นงั้น 55555
PS.  (L) SHINee World ! :P:P:P
Name : ตะเข็บทอง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะเข็บทอง [ IP : 171.7.131.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มกราคม 2556 / 00:06
# 13 : ความคิดเห็นที่ 615
ชาร์ปนี้ปริศนาเยอะอ่า

ตกลงกิก้านี้เป็นใครอะไรยังไง เกี่ยวข้องกับแคนอนอิท่าไหนหนอ -  -

แล้วดีดี้หน้าเหมือนใคร??

555
ไปอ่านต่อเดี๋ยวรู้เอง

ปล. ฮาตอนดีดี้คิดอ่ะ ใครเกิดใครตายฉันไม่เคยรู้หรอก ฮา~
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 101.109.0.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2555 / 10:38
# 12 : ความคิดเห็นที่ 532
หน้าคล้ายใครหว่า?
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 23:15
# 11 : ความคิดเห็นที่ 464
 กิก้านี่คงจะเป็นน้องของดีดี้สินะ มั้ง55 เดาเอา
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 110.168.156.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2555 / 23:50
# 10 : ความคิดเห็นที่ 400
 อินดี้กับเมเจอร์นี่น่ารักใช่เล่นเลยแฮะ 5555+ 
ทุกอย่างเริ่มคลี่คลายแล้วด้วยทั้งสาเหตุการตายของแคนอนกับน้องกิก้านั่น แต่ก็เสียชีวิตไปอีกคนแล้วเหรอ ??
แล้วดีดี้คล้ายยย คล้ายไรอ้า ไมมีปมใหม่มาให้แก้อีกแล้วววววว
PS.  http://writer.dek-d.com/superkit/writer/view.php?id=677507 ฝากนิยายหน่อยนะคะ
Name : SuperKiiT+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuperKiiT+ [ IP : 110.49.243.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2554 / 20:15
# 9 : ความคิดเห็นที่ 388
อ่าฮะ ตกลงว่าคงต้องตัดประเด็นว่าดีดี้หน้าคล้ายแม่แคนอนทิ้งไปได้เลย ตอนแรกก็ลังเลว่าจะใช่แน่เหรอแต่เหมือนไม่มีใครอื่นที่แคนอนจะผูกผันเท่าแม่ แล้วใครล่ะที่แคนอนอยากได้ความรัก โอย คำถามนี้มันจี๊ด!
Name : TZ'sTZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TZ'sTZ [ IP : 103.1.165.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 / 06:30
# 8 : ความคิดเห็นที่ 318
ปมแคนอน ทำได้ดีมากเลยค่ะ T-T
ชีวิตของแคนอนค่อยๆ เปิดออกมาทีละส่วน
แต่ที่คาใจมากๆ ก็คือกิก้า กรรม...  = =
แอบฮาชื่อเมลน้องซายด์มาก ซายคอสแทน โคเสกเสกคอท 5555
หวังว่าแฟนน้องอินดี้จะไม่ใช่แทนอะไรหรอกนะ :D

แคนอน นายน่าสงสาร
แอบู้สึกอยากให้แคนอนเป็นสุขเหมือนกับดีดี้
เศร้าเนอะ ไม่อยากให้จบอ อีกห้าบทแล้ว U-U
แต่มันหยุดไม่ได้เพ่!!

PS.  Who Cares! ขโมยรัก ลักหัวใจนายจอมป่วนฝากด้วยน้าา http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=737994
Name : +Mukka+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +Mukka+ [ IP : 183.89.216.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2554 / 01:25
# 7 : ความคิดเห็นที่ 283

อ่านรอบที่แล้วพีมัวแต่จดจ่อกับปม
แล้วก็พยายามจะหาคำตอบให้ตัวเองให้ได้ว่าที่เดาน่ะถูกมั้ย
พอได้คำตอบแล้ว อ่านรอบนี้พี่เลยเจออย่างอื่น
มันคือการขยายปม ผูกปมเก่งเนี่ยมันเทพระดับนึงแล้วนะ
แต่การค่อยๆขยายปมอย่างแยบยลและเข้าใจง่ายมันต้องอาศัยความเทพที่เทพกว่า
แล้วตาณก็ทำได้ ทำได้ดีด้วย
มันเรียง...แต่ไม่เรียบ



คาโนน...นาย...น่าสงสาร

ฉันเข้าใจ...

ฉันรักนายนะ ^^


PS.  [[[การรักใครสักคน...สามารถเกิดขึ้นและคงอยู่ไปได้นานแสนนาน แม้ว่าเรา...จะไม่เคยพบคนคนนั้นเลยก็ตาม]]]
Name : 30 กุมภา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 30 กุมภา [ IP : 113.53.202.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 สิงหาคม 2554 / 17:39
# 6 : ความคิดเห็นที่ 265
 สองพี่น้องฝาแฝด นิสัยต่างจากแคนนอนโดยสิ้นเชิง -0-
Name : Judas;foxx < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Judas;foxx [ IP : 58.8.129.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 14:08
# 5 : ความคิดเห็นที่ 189
หลายเรื่องก็คลายปมสงสัยไปแล้ว
แต่ยังมีเรื่องใหม่ให้คิดอีก
ดีดี้หน้าเหมือนใครอ่ะ
PS.  
Name : nong_nongka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nong_nongka [ IP : 61.19.67.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2554 / 15:39
# 4 : ความคิดเห็นที่ 187
คล้ายกะใคร ????

รีบอัพนะค่า

Name : rosethorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rosethorn [ IP : 124.122.20.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 17:13
# 3 : ความคิดเห็นที่ 186

คล้ายใคร อ่าาาาาา ? !!

อยากรู้ ๆๆๆ รีบๆ อัพนะค่ะ :)


PS.  the_sunprai :] ~*
Name : sunprai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunprai [ IP : 223.207.107.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 15:51
# 2 : ความคิดเห็นที่ 185

อืมมม เหมือนเรื่องหลายๆ อย่างมันคลายออกมาหมดเปลือกเลยแห๊ะ -0-
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนมันโดนเร่งๆไงไม่รู้อะน้องตาณ T_T
แต่ชอบคู่หูอินดี้กับเมเจอร์นะ สมเป็นแฝดกันจริงๆ ด่ากันไฟแลบ เหอๆๆ
กีก้าตายแล้ว โอ้ม่ายยยยย เธอยังไม่ทันออกโรงก็ตายซะแล้ว T__T
อ่านแล้วสงสารแคนอน รอแม่ทุกๆวันเกิดครบรอบที่ลงด้วยเลข 0 กับ 5
แล้วดันตายตอนวันเกิดจะครบเลข 0 เพียง 1 วัน ! เวรกรรม
ชั้นล่ะอยากดีดเพลงแคนอนให้นายฟังแทนดีดี้เลยจริงๆ เสียแต่เล่นไม่เป็น -0-!
คล้าย? ดีดี้คล้ายใคร? แม่ของแคนอนรึเปล่า 555 (เดามั่วไปเรื่อย)
รักที่ไม่หวังผลตอบแทน สงสัยดีดี้ต้องจารึกคำนี้ให้แนบแน่นซะแล้วสิ T_T


PS.  Flin'z Fornitale by Wt's Noah
Name : พoงเส้น < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พoงเส้น [ IP : 110.168.107.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 14:57
# 1 : ความคิดเห็นที่ 183

นางเอก..หน้าคล้ายแม่พระเอกป่ะค่ะ
55555555555
ส่วนกิก้า.. คนนี้ทายไม่ออก
ตอนแรกเรานึกว่าซายด์เปลี่ยนชื่อ
แต่ไม่ใช่แหะ

รอลุ้นต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

เป็นกำลังใจให้ *

Name : สนุ้กเกอร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สนุ้กเกอร์ [ IP : 124.120.21.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2554 / 22:33
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android