คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม

ตอนที่ 23 : CANON ♪♪ Chapter 20 : Breaking Heart


     อัพเดท 4 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: romance, drama, paranormal
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 92% [ 20 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 34,507
927 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 646 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 23 : CANON ♪♪ Chapter 20 : Breaking Heart , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1983 , โพส : 18 , Rating : 80% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

20

Breaking Heart

 

ผัวะ!!!

 

ร่างสูงโปร่งในชุดองครักษ์สีดำพุ่งเข้าใส่มิดไนท์ก่อนจะปล่อยหมัดเพียวๆ ลงกระทบใบหน้าของเขา มิดไนท์ถึงกับเซตกเตียงไปเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ถึงอย่างนั้นแคนอนก็ยังไม่เลิกหาเรื่อง เขากระโจนลงไปคร่อมมิดไนท์แล้วต่อยไม่ยั้ง

 

ผัวะ!! ผัวะ!!

 

“ค...แคนอน!!

 

ฉันลุกขึ้นนั่งแล้วพยายามเอี้ยวตัวไปทางทั้งสองที่กำลังตะลุมบอนกัน

 

“ย...หยุดนะ!! หยุดต่อยมิดไนท์สักทีสิ!

 

ได้ผล...แคนอนหยุดการกระทำก่อนจะนั่งนิ่งๆ บนร่างของมิดไนท์ ฝ่ายคนที่เสียเปรียบปรือตามองแคนอนด้วยความไม่ชอบใจก่อนจะผลักเขาให้ออกจากร่าง

 

“แกเป็นบ้าอะไรวะไอ้แคน! มาถึงก็ต่อยๆๆ”

 

มิดไนท์ลูบปากที่โดนต่อยของตัวเอง เขาและแคนอนลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากัน ส่วนฉันก็ได้แต่มองสถานการณ์อย่างกล้าๆ กลัวๆ

 

“ถึงขนาดนี้แล้วยังมีหน้ามาถามอีกเรอะ!?

 

แคนอนผลักมิดไนท์ด้วยแขนทั้งสองข้างอย่างแรง ท่าทางหาเรื่องชัดๆ

 

“แกกำลังจะ...จะ...ปล้ำยัยนี่”

 

ว่าพลางชี้มาทางฉันก่อนจะปรายตามองฉันด้วยสายตาเย็นชา นี่มันอะไรกัน!? ทำไมต้องทำท่าทางแบบนั้นด้วย ฉันไม่ชอบเอาซะเลย!

 

“เหอะ! แกสนด้วยเรอะ แกสนด้วยเหรอว่าดีดี้จะเป็นตายร้ายดียังไง? แกสนด้วยเรอะ!!?

 

มิดไนท์ผลักแคนอนกลับด้วยแรงที่มีมากไม่แพ้กัน นั่นสิ ฉันก็เห็นด้วยกับมิดไนท์

 

“...”

 

แคนอนได้แต่เงียบ มองหน้าฉันกับมิดไนท์สลับกันไปมา สายตามีแต่ความว่างเปล่า

 

“เห็นมั้ย แกหยุดเสแสร้งได้แล้วไอ้แคน ถ้าไม่รักดีดี้ ก็อย่าให้ความหวังเธอ!

 

“ฉันไม่ได้เสแสร้ง!!!

 

เสียงตอบกลับของแคนอนนั้นแข็งกร้าวจนฉันขนลุกไปทั้งตัว เวลาโกรธหมอนี่จะดูน่าเกรงขามมาก ชุดที่เขาใส่ก็เป็นชุดดำอีก ยิ่งทวีความน่ากลัวขึ้นเป็นหลายเท่า

 

“หมายความว่าไง” มิดไนท์ถามเสียงต่ำ จ้องแคนอนไม่วางตา

 

“แกออกไปก่อน ฉันมีเรื่องต้องคุยกับดีดี้...สองต่อสอง”

 

“ใครจะปล่อยให้แก...”

 

“ไปซะ!!!

 

มิดไนท์ชักสีหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อได้ยินคำสั่งเสียงเข้มและได้เห็นประกายเวทมนตร์สีแดงสะท้อนแสงรอบฝ่ามือที่นายพ่อมดยกขึ้นมาขู่ ไม่นานนักร่างของมิดไนท์ก็ค่อยๆ เลือนหายไป ทิ้งฉันให้อยู่กับแคนอน...สองต่อสอง

 

เมื่อแน่ใจแล้วว่าในห้องนอนมีแค่ฉันกับเขา แคนอนก็ย่างสามขุมมาหาฉันซึ่งนั่งอยู่บนเตียง ใบหน้านั้นเรียบเฉยทั้งยังแฝงไว้ด้วยความดุดัน เขาก้าวเข้ามาใกล้ฉัน แล้ว...แล้ว...

 

...ฉุดฉันขึ้นมากระแทกกับฝาผนัง!

 

“น...นาย!!

 

“ตกใจกับพลังใหม่ของฉันละสิ”

 

น้ำเสียงเจ้าเล่ห์มาพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่ค่อยๆ เลื่อนเข้ามาใกล้ ตอนนี้ฉันกับเขาอยู่ในท่าเดียวกับตอนที่มิดไนท์สารภาพรักปลอมๆ กับฉัน หลังฉันติดผนังในขณะที่มือของแคนอนก็ยันกำแพงทั้งสองข้างไว้ไม่ให้ฉันหนีไปไหน

 

“ท...ทำไม”

 

ฉันถามเสียงสั่น เขาจับตัวฉันได้! แถมยังสามารถตามมาถึงห้องนอนได้โดยที่ไม่ต้องให้ใครเรียกเขาแม้แต่คนเดียว

 

“นั่นสินะ”

 

เขาหัวเราะเสียงต่ำ ปลายจมูกอยู่ห่างจากแก้มของฉันเพียงไม่กี่เซ็นเท่านั้น

 

“รู้แต่เพียงว่าเมื่อคืนก่อนที่ฉันจะกลับร่างเป็นพ่อมด มีเสียงลึกลับมาบอกฉันว่า ฉันสามารถเลือกความเป็นมนุษย์มาได้สองอย่าง ถือเป็นรางวัลที่กล้าท้าทายเวทมนตร์ต้องห้ามระดับต่ำ ฉันเลยเลือกให้ตัวเองมีร่างที่สามารถจับต้องได้ และเลือกที่จะออกมาจากเปียโนเมื่อไรก็ได้”

 

“...”

 

“ไง อึ้งละสิ ฮะๆ”

 

แคนอนชักใบหน้ากลับแล้วจ้องหน้าฉันตรงๆ รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อใสของเขา โอยยย~ จะทำให้ฉันใจสั่นไปถึงไหน!

 

“ย...ยินดีด้วยนะ”

 

มันใช่เวลามั้ยเนี่ยยัยดีดี้!

 

“อย่านึกนะว่าฉันไม่รู้ ว่าเหตุผลที่เธอกับมิดไนท์คิดจะทำเรื่องอย่างว่ากันน่ะคืออะไร”

 

“...”

 

เกิดอาการงงชั่วครู่ จู่ๆ เขาก็เปลี่ยนเรื่องรวดเร็วทันควัน ตั้งตัวไม่ทันเลย

 

“ฉันได้ยินบทสนทนาที่เธอคุยกับไอ้ไนท์หมดแล้วละ คิดจะลืมฉันสินะ”

 

“...”

 

ไม่ตอบอะไร เพราะที่เขาพูดมามันก็ถูกหมด

 

“อยากลืมฉัน...จนยอมเสียศักดิ์ศรีของตัวเองเลยงั้นเหรอ”

 

“...!!!

 

“น่าสมเพชจริงๆ ผู้หญิงอย่างเธอ สุดท้ายแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับ...”

 

“...กับอะไร!!!!?

 

ทนไม่ไหวแล้วนะ! นี่เขากำลังดูถูกฉันอยู่ แล้วเขาคิดว่าที่ฉันต้องทำอย่างนั้นมันเพราะใครกันล่ะ ก็เพราะเขานั่นแหละ!

 

“ช่างเถอะ...นี่มันไม่ใช่นิสัยฉันสักนิด พูดจาว่าร้ายคนอื่นเนี่ย”

 

แคนอนส่ายหัวนิดหน่อย แต่แล้วก็หันกลับมาสะกดฉันด้วยสายตาดุๆ อีกครั้ง

 

“แต่ยังไงก็ตาม...ฉันไม่อนุญาตให้เธอลืมฉันด้วยวิธีนั้น! ไม่ว่าจะกับไอ้ไนท์หรือใครก็ตาม ห้าม!!

 

แม้น้ำเสียงของเขาจะดูน่ากลัวจนทำให้ใครหลายคนยอมศิโรราบ แต่ตอนนี้ไม่ใช่สำหรับฉันแน่! เพราะยิ่งเขาพูดอย่างนั้น มันก็ยิ่งจุดชนวนความโกรธในใจฉันให้ลุกไหม้!

 

“ทำไมฉันจะทำไม่ได้!!? อย่างที่มิดไนท์ว่านั่นแหละ นายสนใจฉันด้วยเหรอ? นายแคร์ฉันหรือไง ถ้าไม่ละก็...หยุดทำเหมือนนายเป็นห่วงฉันสักทีเถอะ”

 

“...”

 

“มันทำให้ฉันยิ่งเจ็บ...รู้มั้ย”

 

ฉันว่าด้วยเสียงที่อ่อนลง ไม่สามารถตะโกนสู้กับใครได้นานจริงๆ

 

            ท่าทีของแคนอนเริ่มดูสงบลงเล็กน้อย แขนทั้งสองข้างค่อยๆ ลดระดับก่อนจะถูกชักกลับเข้าตัว เขาถอนหายใจเบาๆ ครั้งนึงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่ว

 

            “ฉัน...ขอโทษ”

 

            “ขอโทษ?

 

            “ขอโทษที่พูดจาไม่ดี ขอโทษที่ทำให้เธอเข้าใจผิด ถึงฉันจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ แล้วก็ขอโทษ...ที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์เปลี่ยนแปลงจิตใจเธอได้ มันเป็นเวทมนตร์ต้องห้าม ไม่อย่างนั้นฉันคงเจอการลงโทษบ้าบออะไรนั่นอีกแน่ๆ คราวนี้คงไม่ใช่แค่กลายเป็นผู้หญิง...”

 

            “ช่างมันเถอะ” ฉันก้มหน้ายอมรับชะตากรรม “ฉันคงต้องฝืนใจตัวเองต่อไป ต้องช่วยให้นายไปสู่สุคติให้ได้ แม้ว่าฉันจะไม่อยากให้นายไปก็ตาม...”

 

            “อ่า...ขอโทษเรื่องนี้ด้วยนะ”

 

            เหมือนแคนอนผู้น่ารักคนเดิมจะกลับมาแล้ว เสียงเขากลับไปเป็นน้ำเสียงใสๆ กิริยาท่าทางเวลาเกาหัวนั่นก็น่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน

 

            ด้วยแรงผลักดันอะไรบางอย่างในจิตใจ ส่งผลให้ฉันดึงแขนแคนอนเพื่อให้ร่างของเขาเข้ามาใกล้ฉัน จากนั้นฉันก็ดันท้ายทอยเขาลงมาก่อนจะทาบทับริมฝีปากลงไปบนเรียวปากได้รูปน่าลิ้มลอง ริมฝีปากที่ฉันเคยได้แต่มอง เคยได้แต่โหยหา บัดนี้ฉันได้ลิ้มรสความหวานของมันแล้ว...

 

            ดูเหมือนแคนอนจะตกใจนิดๆ กับการกระทำของฉัน เขาสะกิดหลังฉันเบาๆ ก่อนจะหยุดเมื่อเห็นว่าฉันไม่มีทีท่าว่าจะละจากจูบรสหวานนี้ ฉันได้แต่ปล่อยใจไปตามอารมณ์แห่งความต้องการที่ถูกกักเก็บไว้มานานแสนนาน

 

            เวลาผ่านไปเท่าใดฉันเองก็ไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ฉันผละจากริมฝีปากของเขา อะไรบางอย่างในจิตใจมันกำลังขัดแย้งกับการกระทำเมื่อตะกี้

 

            “ด...ดีดี้”

 

แคนอนพึมพำเสียงเบาหวิว ใบหน้าเลื่อนลอยเหมือนคนไม่ได้สติ

 

            “แคนอน...ช่วยทำอะไรอย่างนึงสิ” ฉันตัดสินใจกล่าวออกไป

 

            “อะไรเหรอ”

 

            “ตบฉันที...”

 

            “หา!? ว...ว่าไงนะ”

 

เขาเหมือนจะได้สติในฉับพลันเมื่อได้ยินถึงสิ่งที่ฉันต้องการให้เขาทำ

 

            “ตบหน้าฉันแรงๆ สักฉาด... เอาให้แรงที่สุดเลย”

 

            “ทำไม” สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความสงสัย

 

            “เพื่อเป็นการลงโทษฉัน ทั้งๆ ที่ฉันควรจะตัดใจจากนายให้เร็วที่สุด แต่ก็เผลอใจจนได้”

 

            “...”

 

            “ขอร้องละ...ตบหน้าฉันที”

 

            เกิดความเงียบขึ้นพักนึง ก่อนเสียงนุ่มทุ้มของเขาจะถูกเอื้อนเอ่ยออกมา

 

            “ขอโทษนะ”

 

            เพียะ!!

 

            ฉันกระตุกยิ้มนิดๆ ตอนที่ใบหน้าหันไปตามแรงตบของเขา ยิ้ม...เยาะเย้ยตัวเองเพื่อเป็นการลงโทษอีกขั้นนึง

 

            สีหน้าของแคนอนเต็มไปด้วยความรู้สึกเหมือนอยากจะขอโทษสักพันครั้ง เขามองมือตัวเองสลับกับหน้าของฉันที่ตอนนี้คงขึ้นเป็นรอยแดงห้านิ้วแล้วละ

 

            เจ็บพอแล้วใช่มั้ยดีดี้

 

            แค่นี้คงจะเป็นบทเรียนสำหรับเธอได้ดีทีเดียว

 

            ---------------------------------------------------------------------------------------------

 

            Saturday 4:12 p.m.

 

          “เอ้อ! ดีดี้ ซายน์เขาจะกลับเชียงรายอาทิตย์หน้าน่ะ”

 

            วิชาเปียโนกับพี่เซนดำเนินไปได้ด้วยดีทีเดียว ดีมากๆ เลยที่ทั้งฉันและเขาเราต่างไม่มีความรู้สึกอะไรเป็นพิเศษต่อกันแล้ว

 

            “อ้าว~ ซายน์ไม่ได้อยู่กรุงเทพฯ เหรอคะ” ฉันถามถึงเด็กสาวอายุสิบสอง ญาติของพี่เซน

 

            “เปล่า บ้านเขาอยู่เชียงรายน่ะ พอดีว่าช่วงนี้โรงเรียนเขาปิดกลางภาคเรียนสั้นๆ เลยลงมากรุงเทพฯ แต่เดี๋ยววันพุธก็กลับแล้ว”

 

            “น่าเสียดายจัง ดีดี้ยังอยากเจอซายน์อีกรอบอยู่เลย ครั้งก่อนได้คุยกันแค่แป๊บเดียว

 

            “ซายน์เขาอยากให้ดีดี้ไปส่งที่สนามบินวันพุธน่ะ ดีดี้ว่างมั้ย ตอนเช้าน่ะ”

 

            “อ๋อ~” ฉันหยุดนิ้วที่กำลังกดคีย์เปียโนเล่น ก่อนจะนึกถึงตารางเรียนวันพุธ “ว่างค่ะว่าง ดีดี้มีเรียนคาบบ่าย”

 

            “งั้นดีเลย ซายน์ต้องดีใจแน่ๆ วันพุธที่สนามบินดอนเมืองนะครับ เดี๋ยวพี่โทรมานัดเวลาอีกที”

 

            “ได้ค่ะ”

 

            ----------------------------------------------------------------------------------------

           

          11:32 p.m.

 

            ฉันนั่งสะลึมสะลืออยู่บนโซฟาสีแดงเลือดหมู ในมือถือแก้วทรงสวยซึ่งมีน้ำสีอำพันหลงเหลืออยู่ประมาณครึ่งแก้ว ฉันเหยียดแขนอีกข้างนึงบนโต๊ะแล้วเอียงหน้าลงไปซบต้นแขนตัวเอง มือขวาเลื่อนแก้วเหล้าเข้ามาประชิดริมฝีปากอีกครั้ง

 

            “นี่เหรอไปทำธุระบ้านเพื่อน”

 

            ถึงกับสะดุ้งเมื่อเสียงทุ้มทรงเสน่ห์ดังขึ้นข้างหูราวกับความฝัน ฉันยกหัวขึ้นมาหันซ้ายหันขวา และแล้วร่างของแวมไพร์สุดเซ็กซี่ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นข้างๆ ฉัน

 

            อ่า...เห็นหมอนี่แล้วฉันเลยเผลอย้อนนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวาน เขากับฉันเกือบจะ...กันแล้ว!

 

            “บ้านเพื่อนเธอคือผับโอฮาโยนี่น่ะเหรอ” มิดไนท์เท้าคางหันมาถามฉันพลางหัวเราะหน่อยๆ “ไม่กลัวใครเข้ามาฉุดหรือไง”

 

            “นี่มันผับของรุ่นพี่ที่ฉันสนิท...อึก...กลัวอะไร”

 

            ฉันพูดความจริงนะ ที่ฉันกล้ามาผับโอฮาโยคนเดียวก็เพราะฉันกับเจ้าของร้านที่เป็นรุ่นพี่ในคณะดันสนิทกัน แล้วที่ฉันนั่งอยู่มันก็ห้องวีไอพีด้วย ใครจะกล้าเข้ามายุ่มย่ามล่ะ

 

            “นี่ช้ำใจมากถึงขนาดต้องมาย้อมใจด้วยเหล้าเลยเหรอ ทำเป็นผู้ชายไปได้”

 

มิดไนท์ว่าพลางแย่งแก้วเหล้าในมือฉันมาดื่มบ้าง อะ! เป็นผียังต้องดื่มอีกเรอะ

 

“เมื่อวานตอนที่ไอ้แคนมันไล่ให้ฉันออกไป ฉันเป็นห่วงเธอจริงๆ นะ ย้ำให้ฉันแน่ใจอีกทีซิว่ามันไม่ได้ทำอะไรรุนแรงกับเธอ”

 

            เมื่อเช้ามิดไนท์รีบเข้ามาปลุกฉันแล้วถามเรื่องแคนอน ฉันก็ได้แต่ตอบไปตามความจริงที่เกิดขึ้น ประมาณว่าทะเลาะกันนิดหน่อย ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้บอกเขาเรื่องจูบและเรื่องที่ฉันโดนตบนะ มันน่าอาย แล้วถ้ามิดไนท์รู้ว่าแคนอนตบหน้าฉันละก็ หมอนี่ได้อาละวาดใส่แคนอนแน่ๆ

 

            “ไม่มีอะไรหรอกน่า ก็เห็นๆ อยู่ว่าฉันยังครบสามสิบสอง อึก...”

 

            “แต่ใจเธอดูไม่ครบเท่าไรเลยนะ เฮ้อ~ รักเขาก็อยากรั้งเขาไว้ มันเป็นเรื่องธรรมดาน่ะนะดีดี้” มิดไนท์วางแก้วลงแล้วพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ “แต่มันก็มีความรักอีกรูปแบบหนึ่ง...ที่ฉันคิดว่าเธอน่าจะลองศึกษาดู”

 

            “รักอีกรูปแบบ?

 

ฉันหันมามองมิดไนท์ด้วยความสงสัย หล้งเหล้าช่างมันก่อน ตอนนี้หนุ่มหล่อมาให้คำปรึกษาทั้งที!

 

            “รักแบบไม่หวังผลไง” เขาตอบพลางระบายรอยยิ้มหวานเหมือนคนที่กำลังนึกถึงความสุข “รักโดยไม่หวังให้เขารักตอบ รักที่จะเห็นเขาทำในสิ่งที่อยากทำ รักที่จะเห็นเขามีความสุข...”

 

            “...”

 

            “เธอเคยบอกฉันนี่นาว่าอยากเห็นมันมีความสุข แต่ความสุขนั้นต้องมีเธอร่วมอยู่ด้วยใช่มั้ยล่ะ นั่นละถึงทำให้เธอทุกข์ เธอลองเปลี่ยนรูปแบบความรักของเธอซะใหม่นะ อย่าคิดว่าจะไปครอบครองไอ้แคน แต่ให้คิดว่าอยากเห็นมันมีความสุขจริงๆ ถ้ามันมีความสุข เธอก็จะมีความสุขไปด้วย”

 

            “ง...งั้นเหรอ”

 

            ฟังดูง่ายนะ แต่ถ้าคุณเกิดรักใครขึ้นมาจริงๆ การจะคิดแบบนั้นมันเป็นเรื่องยากโขทีเดียวเชียว

 

            “เป้าหมายของไอ้แคนคือการไปสู่สุคติ ถ้าเธอรักมันจริงๆ เธอก็ต้องช่วยมันสิ ช่วยให้มันพบกับความสุขไง”

 

            ถึงจะเป็นเรื่องยาก แต่คำแนะนำของมิดไนท์ก็เป็นสิ่งที่ฉันควรจะทำจริงๆ นั่นแหละ

 

            มิดไนท์หยิบกระดาษและปากกาที่เสียบอยู่ใกล้โต๊ะมาแล้วลงมือเขียนยุกยิก ฉันได้แต่มองการกระทำของเขาด้วยความฉงน

 

            “อะ! ลองเอาไปอ่านดู นี่เป็นกลอนที่ฉันเขียนสมัย ม.ปลาย ส่งวิชาภาษาอังกฤษ น่าจะมีประโยชน์กับเธอนะ”

 

            ฉันรับแผ่นกระดาษนั้นมาดู เอ่อ...อยากจะบอกเขาจริงๆ เลยว่า...

 

            “นายช่วยเขียนคำแปลด้วยได้มั้ย”

 

            ผิดมั้ยที่ฉันไม่เก่งอังกฤษ... มิดไนท์ทำหน้าตาประมาณว่าเหลือเชื่อมากกับสิ่งที่ฉันพูดออกมา ก่อนจะดึงกระดาษในมือฉันไปเขียนคำแปลภาษาไทยเพิ่มเติม

 

            “ความจริงฉันก็แต่งออกมาเป็นภาษาไทยเหมือนกัน แต่เมื่อกี้ขี้เกียจเขียน กว่าจะแต่งจบนี่เปิดพจนานุกรมจนหอบเลยกว่าจะหาคำหรูๆ มาได้ ฉันไม่ค่อยเก่งไทยน่ะ”

 

ฉันรับมันมาอ่านด้วยความอยากรู้อยากเห็น

 

           

            ‘Love can be like the sun,

            in the middle of the rainy sky.

            Lighten up to make everyone smiles.

            Today’s going to be the day of fun.

            Not a dim day for everyone.

 

 

            Love can be like the sun,

            that heats up the whole land.

            Happiness turns into useless sand.

            There’s no patience anymore for one.

            It tortures us, quit it is the best decision.

 

 

            รักเปรียบได้ดั่งดวงอาทิตย์

            สถิตท่ามกลางหมอกครึ้มบนนภา

            ส่องแสงเจิดจ้า พาให้ทุกคนเบิกบาน

            วันนี้จะต้องเป็นวันแห่งความสนุกสนาน

            ไร้ซึ่งความร้าวรานในจิตใจคนทั้งปวง

 

 

            รักเปรียบได้ดั่งดวงอาทิตย์

            เผาผลาญทุกจิตใจบนผืนดิน

            ความสุขมลายหายไปสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงผงธุลี

            มวงมนุษย์ไร้ซึ่งความปราณี

            เลิกรักเถิดจะดี หนทางนี้เพื่อดับทุกข์เอย

 

 

            “ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเธอนะดีดี้ ว่าเธออยากจะให้รักส่งผลกับเธอในรูปแบบไหน ระหว่างรักที่จะเห็นเขามีความสุขจริงๆ หรือรักเพียงเพื่อจะครอบครองเขา ถ้าเธอเลือกอย่างหลัง ฉันว่าเธอควรจะเลิกรักซะ เหมือนที่ในกลอนบทสองบอกนั่นแหละ”












________________________________________________________________________

17/04/2011

กลับมาแล้วววว โฮ... บทนี้แอบทำร้ายจิตใจนิดๆ แฮะ

นังแคนตบดีดี้ฉัน โหดว่ะ แต่ชอบ (#โรคจิต)

ในที่สุดมันก็จับตัวกันได้ นางเอกเราเลยเผด็จศึก...เอิ่ม

ชอบกลอนของมิดไนท์ มันดูเว่อร์ๆ หรูๆ ดี

ไม่แน่ใจว่าภาษาอังกฤษผิดแกรมม่าบ้างรึเปล่า ช่วยดูให้ทีเน้อ

ฮ้า...ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์มากๆ เลยนะคะ



โพล115013


 

 
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 23 : CANON ♪♪ Chapter 20 : Breaking Heart , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1983 , โพส : 18 , Rating : 80% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 18 : ความคิดเห็นที่ 852
ยากก็จริงที่จะรักแบบไม่อยากครอบครอง

แต่ถ้าทำได้แล้ว ความสุขก็จะมากกว่าทุกข์
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 203.146.145.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 15:49
# 17 : ความคิดเห็นที่ 760
ฉาก เพี้๊ยะ!!!
รู้สึกสะดุ้งตาม TOT
ดีดี้เจ็บม้ายยย เจ็บที่ใจมากกว่าสินะ
ตอนนี้กลอนของมิดไนท์แอบให้ข้อคิด
เข้าใจความรู้สึกดีดี้เลย เจ็บน่อออว์
บางทีอยากจะเชียร์ให้มิดไนท์เป็นพระเอกซะเลย
แคนอนไม่สารภาพความในใจสักที
แต่ดีใจที่แคนอนได้พลังใหม่ เฮ่ฮิ้ววว
ปล.ยังแอบจิ้นมิดนอน ฉากผับต่อกันซะด้วย 55555555
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2556 / 19:52
# 16 : ความคิดเห็นที่ 639
ทำไมยิ่งมาตอนหลังๆ มิดไนท์ก็ยิ่งมีบทบาทมากกว่าละ
ฮ่าาๆๆๆ แถมยังพูดจาคมคายขึ้นเยอะเลยนะ
คอยเป็นองครักษ์ของดีดี้ไปเลยอ่ะ ฮ่าาๆ

แคนอนนนน คิดทบทวนดีๆนะ อย่าทำให้ดีดี้เสียใจสิ
ดีดี้ก็เฮิร์ทหนักเลยอ๊าาาา น่าสงสารจังๆ
ยังไงก็ติดตามต่อนะคะ ^^
PS.  ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้ ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึก :)
Name : B:E:W ~ P'T < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B:E:W ~ P'T [ IP : 110.168.101.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2555 / 22:39
# 15 : ความคิดเห็นที่ 613
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


โกรธแทนดีดี้ สงสานนางด้วย

อินังแคน! ทำไมตบดีดี้ซะงั้นอ่ะ
อ่านแล้วสะเทือนใจสาวน้อยบอบบางอย่างเจ๊มาก
-  -

//หักป้ายไฟที่มีชื่อแคนอนทิ้ง แล้วชูป้ายไฟมิตไนท์แทน
5555555555555555555555555
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 101.109.0.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2555 / 10:29
# 14 : ความคิดเห็นที่ 530
บทนี้มันสำหรับคนมีความรักนะน่ะ (โชคร้ายที่เรายังไม่มี หุๆๆ)
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 22:35
# 13 : ความคิดเห็นที่ 495
 ร้องไห้TOT!!
Name : sweet life < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweet  life [ IP : 125.24.210.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 16:21
# 12 : ความคิดเห็นที่ 462
 น้ำตาซึมมมมม
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 110.168.156.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2555 / 23:36
# 11 : ความคิดเห็นที่ 436
 ฮึกๆๆๆ  อ่านแล้วเส้ามากค่ะ อ่านแล้วจุกตรงอกเลยอ่ะ T^T
PS.  donker = dark มันเป็นภาษาที่นำเข้าจะฝรั่งเศษ
Name : choco_donker < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ choco_donker [ IP : 61.19.71.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 00:52
# 10 : ความคิดเห็นที่ 386
โอ้ว อยากปรบมือดังๆ เลย กลอนเพราะมากนะ ยกนิ้วให้ ส้มไม่ถนัดกลอนภาษาอังกฤษเลยล่ะแค่เลือกคำมาใช้ให้มันดูไม่ทื่อก็แย่แล้ว ยากที่จะทำให้มันออกมาสวย ยิ่งเรื่องผิดหลักรึเปล่านี่ไม่ต้องกล่าวถึงเลย ฮา~ แค่ใช้ช่วงท้ายวรรคให้มันลงด้วยคำที่สัมผัสกันส้มก็คิดหัวแตกแล้วล่ะ
มิดไนท์พักนี้บทนายเด่นนายดู หมอนี่เหมือนแสงสว่างในชีวิตของดีดี้ไปแล้ว เป็นเหมือนคัมภีร์รักอย่างไหงอย่างงั้น
Name : TZ'sTZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TZ'sTZ [ IP : 103.1.165.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 / 06:04
# 9 : ความคิดเห็นที่ 330
 แคนอนเข้ามาโหด แต่จบหวาน ปิดท้ายด้วยตบ เฮือกกกกกกกก!!!
ทุกรสจริงๆ ตอนนี้

สะพรึงกับกลอนมากกกก ชอบอะไร เปรียบได้เเจ่มแม็ก มากกกก 555

PS.  http://writer.dek-d.com/superkit/writer/view.php?id=677507 ฝากนิยายหน่อยนะคะ
Name : SuperKiiT+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuperKiiT+ [ IP : 125.25.33.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กันยายน 2554 / 18:11
# 8 : ความคิดเห็นที่ 316
นายเป็นพระเอกมากมิทไนท์เอ๊ยย!!
มาเตือนสติกันด้วย
แต่มันก็จริงนะ
รักไม่ใช่การครอบครอง แต่มันยากนะ
แต่ถ้าทำได้จริง นิยายเรื่องนี้คอดจะมีข้อคิดเกี่ยวกับความรักเลยอ่ะ!! T-T

PS.  Who Cares! ขโมยรัก ลักหัวใจนายจอมป่วนฝากด้วยน้าา http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=737994
Name : +Mukka+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +Mukka+ [ IP : 183.89.216.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2554 / 00:58
# 7 : ความคิดเห็นที่ 263
 ถ้าฝนเป็นดีดี้ฝนคงกระโดดกัดคอนายแคนนอนไปแล้ว -,.-
Name : Judas;foxx < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Judas;foxx [ IP : 58.8.129.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 13:57
# 6 : ความคิดเห็นที่ 169

พระเจ้าช่วย กลอนอะไรไพเราะได้เยี่ยงนี้ ชอบมาก ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษเลย

พี่ยังไม่เคยแต่งกลอนภาษาอังกฤษ เลยไม่รู้ว่ามันต้องสัมผัสกับตัวไหนอะไรยังไง

เรื่องแกรมม่า คงช่วยน้องไม่ได้ เพราะพี่ห่วยแตกกว่าน้องอีก (ฮา)

แต่อ่านแล้วรู้เลยว่าความหมายดีมากๆ เป็นคำเปรียบเทียบที่กินใจจริงๆ

แต่ของพี่คงเป็นพระอาทิตย์แบบหลังละมั้ง

แม้เห็นเขามีความสุข แต่ก็ยังอยากมีเขามาครอบครอง หือๆ เห็นแก่ตัวเนอะ T_T

บทนี้อ่านแล้วสงสารดีดี้จับใจ ถึงกับต้องกินเหล้าเพื่อลืมเลยหรอย๊ะ!!!

เมาแล้วไม่กลัวโดนฉุดเลยรึไง แต่ถ้าโดนฉุดจริง คนที่กล้าเข้ามาฉุดดีดี้คงเป็นคนที่โชคร้ายน่าดู

ไหนจะพ่อมด ไหนจะแวมไพร์ ไม่ว่าเจอแบบไหนมันไม่ได้ตายดีแน่ๆ เหอๆๆ


PS.  Flin'z Fornitale by Wt's Noah
Name : พoงเส้น < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พoงเส้น [ IP : 124.120.78.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2554 / 02:21
# 5 : ความคิดเห็นที่ 160
พี่เม้นท์ในแจ่มไม่ติด
ไม่รู้ว่าในนี้จะติดมั้ย T^T
ความจรองอ่านจบตั้งแต่วันแรกที่ตาณกลับมาอัพหลังกลับเกาหลีแล้ว
แต่เครื่องพี่มันห่วยแตก
เม้นท์ไม่ได้เลย ตาณสังเกตมั้ยว่ามีแค่ชื่อพี่ขึ้นที่หน้าบ้าน
แต่ไม่มีคอมเม้นท์ พี่ว่าจะเอคอมไปเขวี้ยงหัวหมาแล้วเนี่ย
อาจจะเป็นเพราะไวรัส T^T

ตอนนี้พี่เจ็บ...เจ็บแทนดีดี้มันมากๆ
เข้าใจเลยว่า...ความรู้สึกดีดี้มันเป็นยังไง
แค่ความรักที่อีกฝ่ายจงใจผลักหัวใจเราให้ออกห่างมันก็เจ็บมากพออยู่แล้ว
ไหนจะร่างกายที่ไม่อาจแตะต้องสัมผัสอีก
มันทรมานนะ ทรมานจริงๆ
พอคาโนนมันมีตัวมีตน แตะต้องสัมผัสได้ พี่เลยเข้าใจว่าทำไมดีดี้มันถึงเผลอทำอะไรแบบนั้นลงไป
เจ็บสุดๆ กับหนึ่งฉาดที่คาโนนมันให้มา ไม่คิดว่ามันจะตบดีดี้ แต่มันก็ทำ...
คำพูดเหมือนแคร์ บางคำ บางครั้ง ทำให้เรารู้สึกเหมือนแคร์
แต่สุดท้าย...ไม่เลย


พี่ชอบกลอนของมิดไนท์มันนะ...
ตาณเต่งเองรึเปล่า? ความหมายดีมากจริงๆ
อ่านแล้วพี่คิดถึงเพลง ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน ของพี่จิก ประภาศ นักเขียนนักแต่งเพลงคนโปรดของพี่ ^^

เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
แอบรักดอกทานตะวัน
แรกแย้มยามบาน อวดแสงตะวัน
ช่างงดงามเกินจะเอ่ย

ดอกเหลืองอำพัน ไม่หันมามอง
แม้เหลียวมา ยังไม่เคย
ไม้ขีดเจ้าเอ๋ย เลยได้แต่ฝัน ข้างเดียว
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์

จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง
สักครั้ง


เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
สาดแสงในใจ ไม่นาน
ดอกเหลืองอำพัน จึงหันมามอง
และพบเพียงกองเถ้าถ่าน

เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
เพราะรักจริงใจ อย่างนั้น
เพียงแค่เธอหัน เพียงแค่เธอมอง ก็พอ
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์

จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง

จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง...สักครั้ง


พี่ว่า...ดีดี้มันก็เหมือนไม้ขีดไฟ ที่รู้ทั้งรู้ว่ายังไงซะดอกทานตะวันอย่างคาโนนก็ไม่มีวันหันมา
เป้าหมายของคาโนนมีแค่ดวงอาทิตย์ นั่นคือการไปสู่สรวงสวรรค์
ประเด็นมันอยู่ที่ไม้ขีดไฟอย่างดีดี้จะยอมตาย หรือจะมีชีวิตอยู่เป็นไม้ขีดไฟที่ไม่เคยได้จุด
มันอยู่ที่ คาโนนจะเป็นดอกทานตะวันที่เชิดหน้าสู้แสงทั้งที่รู้ว่าแสบร้อนเนื้อตัว หรือเลือกที่จะก้มต่ำลงมา ไม่ต้องเฉิดฉายสวยงาม แต่มีความสุขได้

เหมือนนิยายตาณจะทำพี่ลอยไปไกล...ลองไปหาเพลงมาฟังดูนะตาณ
เก่าหน่อย แต่ความหมายดี เพราะ ^^



คิดถึงจ่ะ ^^





PS.  [[[การรักใครสักคน...สามารถเกิดขึ้นและคงอยู่ไปได้นานแสนนาน แม้ว่าเรา...จะไม่เคยพบคนคนนั้นเลยก็ตาม]]]
Name : 30 กุมภา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 30 กุมภา [ IP : 113.53.94.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2554 / 22:50
# 4 : ความคิดเห็นที่ 152
เพิ่งมาอ่านครั้งแรกค่ะ
ตอนแรกก็อ่านแล้วเฉยๆ
ก็เหมือนพล็อตทั่วไปที่พระเอกเป็นผีแล้วต้องการความช่วยเหลือ
แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ..เจ๋งว่ะ
แบบแสดงให้เห็นความคิด ปัญหาของทุกตัวละครออกมาได้ดีมาก
อย่างพระเอกเงี้ย ไม่อยากให้นางเอกรัก เพราะนางเอกจะเจ็บปวด
แต่มิดไนท์พูดไปพูดมากลายเป็นพระเอกเห็นแก่ตัวไปเลย -*-
ซึ่งมันก็เป็นมุมมองของเขา
ส่วนนางเอกพอรู้จากมิดไนท์ อ้าว..ก็ดราม่าสิค่ะ

ส่วนเนื้อเรื่องน่าติดตามมาก มีทิ้งปมไว้เยอะดี (แต่ต้องแก้ให้หมดทุกมุกนะคะ)
และเรื่องการดำเนินเรื่อง มีความเป็นไป ลื่นไหลดีไม่มีสะดุด

อืม..ไม่มีอะไรจะพูดแล้วละ(แหม ก็เล่นซะยาวขนาดนี้)
ก็ เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ สู้ๆๆ *

ปล.แต่กลัวฉากวายมาก ฮือออออ T______T
Name : สนุ้กเกอร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สนุ้กเกอร์ [ IP : 124.122.83.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2554 / 23:08
# 3 : ความคิดเห็นที่ 145

พลังใหม่...แคนนอนมีพลังใหม่ อ๊ากกกก
ดีดี้ก็เลยต้องขอทดสอบว่าโดนตัวได้จริงๆ รึเปล่า ด้วยการจูบซะเลย

ที่สำคัญมิดไนท์ทำตัวมีสาระค่ะ
...ว่าแต่จะเที่ยงคืนแล้วทำไม่ไปดูเลือดสาวๆ มาป้วนเปี้ยนอยู่กับดีดี้ทำไมเนี่ย!!!

Name : amsprite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ amsprite [ IP : 119.46.184.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2554 / 15:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 141
น่าสงสารดีดี้  อยากรู้ว่าแคนอนตบแรงมั้ย  รักมากเจ็บมาก  อยากจะถอนใจ

ถ้ารักเค้าจริง  แค่เห็นเค้ามีความสุขก็สุขใจแล้ว

แอบเศร้านะ  แต่จะทำไงได้  นอกจากทำใจยอมรับ

ให้เวลาเป็นยารักษาแผลใจ

(แอบเจ็บแทนดีดี้ตอนที่ถูกตบ รอบนี้เธอมาแรง  จูบแคนอนซะด้วย)
PS.  
Name : nong_nongka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nong_nongka [ IP : 61.19.67.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2554 / 14:55
# 1 : ความคิดเห็นที่ 139
 อ๊ายยย ดีดี้เทอทำอะไรเนี้ย >\\\\\\\\\\\<

Name : lynn-qua < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lynn-qua [ IP : 125.27.172.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2554 / 00:59
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android