คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม

ตอนที่ 16 : CANON ♪♪ Chapter 15 : A Piano Sheet


     อัพเดท 23 ก.พ. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: romance, drama, paranormal
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 92% [ 20 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 34,507
927 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 646 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 16 : CANON ♪♪ Chapter 15 : A Piano Sheet , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2130 , โพส : 19 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

15

A Piano Sheet

 

            ตลอดทั้งวันนี้เหมียวคอยแต่ถามฉันด้วยคำถามซ้ำๆ เช่น ทำไมยัยมารงิ้วถึงมาตีซี้กับเธอ’ ‘ยัยนั่นต้องการอะไรจากเธอหรือเปล่า’ ‘เธอไปเล่นมนต์ดำที่ไหน ยัยนั่นถึงดูรักเธอมากมายนัก

            ไอ้คำถามสุดท้ายทำฉันขนลุกไปทั้งตัว จำได้ว่าเมื่อวานฉันขอร้องแคนอนให้ช่วยเปลี่ยนมิลค์กี้เป็นเลสเบี้ยน ยัยนั่นคงไม่ได้ปิ๊งฉันหรอกนะ เหอๆ แต่ฉันบอกเขาไว้แล้วนี่ว่าไม่ให้ยัยนั่นชอบฉัน เขาคงไม่ได้เสกมนต์ผิดพลาดหรอก

            “ฉันกลับก่อนนะจ๊ะดีดี้ เอ้อ! ฉันเห็นพี่เซนรอเธออยู่หน้าตึกด้วยละ”

            “ธ...เธอยังชอบพี่เซนอยู่หรือเปล่าน่ะมิลค์กี้” ฉันลองแย็บๆ ถามหล่อน

            “ไม่แล้วละ! ตั้งแต่ฉันถูกเขาหักอก ฉันก็ให้สัญญากับตัวเองว่าต่อจากนี้ไปฉันจะชอบผู้หญิง!

            เธอว่าพลางกำมือเป็นเชิงสู้ตาย โอเค...เป็นคำประกาศที่เผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่นมาก แสดงว่ามิลค์กี้ยังจำภาพเหตุการณ์เมื่อวานได้สินะ ที่เปลี่ยนไปก็มีแค่ความรู้สึกนึกคิดเท่านั้น

            เหมียวกับมิลค์กี้แยกย้ายกันกลับบ้านไปแล้ว ฉันกับมิดไนท์จึงเดินลงมาหน้าตึก ผู้ชายร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบร้อยกับกางเกงสีดำ ตบท้ายด้วยเนคไทสีดำส่งยิ้มให้ฉันอย่างอารมณ์ดี

            “หน้าบานเชียวนะ คงไม่ได้คิดอะไรทุเรศๆ อยู่ใช่มั้ยนั่น!

            ทำไมนายต้องมองโลกในแง่ร้ายด้วยเนี่ย! ฉันไม่สนใจคำกล่าวหาของมิดไนท์แล้วเดินลงบันไดไปหาพี่เซน

            “เราจะไปไหนกันเหรอคะ”

            “ตามมาสิครับ”

            พี่เซนเดินนำไปที่รถยุโรปทรงสวยของเขา เมื่อขึ้นไปนั่งเรียบร้อยแล้วรถก็เคลื่อนไปตามถนนเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้ายูโอวี

            “พามาข่มขืนถึงในมหาลัยเลยเรอะ ไอ้นี่มันไร้จิตสำนึก”

            อีตามิดไนท์ยังไม่เลิกมองพี่เซนในแง่ลบ ใครจะไปหื่นเหมือนนายล่ะไอ้บ้า!

            พี่เซนเดินมาหยุดหน้าตึกดนตรี...ที่ที่เขาทำงานเป็นผู้ช่วยนั่นเอง โดยไม่หยุดให้ฉันได้ถามอะไรต่อ เขาก็เดินนำขึ้นบันไดไปชั้นสอง ก่อนจะหยุดอยู่หน้าห้องๆ หนึ่ง

            “ไม่ต้องห่วงนะดีดี้ ฉันจะอยู่ข้างเธอ ถ้าไอ้นี่เกิดหน้ามืดขึ้นมาเมื่อไร ฉันจะกัดคอมันทันที”

            ฉันหันไปทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอใส่มิดไนท์เป็นเชิงรำคาญ หมอนี่คิดว่าผู้ชายทุกคนต้องเป็นเหมือนเขาหมดเลยหรือไงนะ

            “เข้าไปข้างในกันเถอะครับ”

            พี่เซนเปิดประตูแล้วเดินนำเข้าไปในห้อง ฉันกับมิดไนท์จึงเดินตามเขาเข้าไปบ้าง สิ่งแรกที่สะดุดตาฉันคือ...เปียโนไม้ขัดมันหลังใหญ่ที่มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งกำลังกดเล่นเป็นทำนองเพลงกระท่อนกระแท่นอยู่ เธอหยุดเล่นเพลงแล้วหันมามองหน้าฉัน ดูจากรูปร่างหน้าตาแล้วอายุคงประมาณสิบสองสิบสามปี

            “ซายน์ นี่พี่ดีดี้นะ” พี่เซนบอกเด็กผู้หญิงคนนั้นก่อนจะหันมาทางฉัน “ดีดี้ นี่ซายน์ น้องสาวของพี่เอง”

            “หา! น...น้องสาว?

ฉันตกใจกับสถานะของซายน์เล็กน้อย อะไรกัน ฉันว่าฉันรู้จักพี่เซนดีแล้วนะ นี่เขามีน้องสาวที่ฉันยังไม่รู้จักงั้นเหรอ

            “ไม่ใช่สักหน่อยอะพี่เซน” ซายน์หันไปบ่นใส่พี่ชายเธอเบาๆ แล้วค่อยหันมาทางฉัน “ที่จริงหนูเป็นญาติของพี่เซนน่ะค่ะ แต่เราสนิทกันมากเลย ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่ดีดี้”

            “อ่าจ้ะ...ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะซายน์”

ฉันตอบกลับทั้งที่ในหัวยังมึนอยู่ อ๋อ...เป็นญาติกัน เข้าใจแล้วว่าทำไมฉันถึงไม่เคยเจอเธอเลย

            “งั้นฉันขอถอนคำพูดที่ว่ามันจะข่มขืนเธอละกัน มีน้องอยู่ต่อหน้าคงไม่กล้าทำอะไรอย่างนั้นหรอก”

            เพิ่งจะรู้หรือไงอีตาแวมไพร์สติเฟื่อง!

            “พี่อยากให้ทั้งสองคนรู้จักกันไว้น่ะ เพราะเราคงต้องเจอกันบ่อยเลย”

พี่เซนหันมายิ้มหวานให้ฉันเหมือนแฝงความนัยอะไรบางอย่างซึ่งฉันแปลไม่ออก

“พี่อยากให้ดีดี้สนิทกับซายน์มากขึ้นด้วยการช่วยพี่สอนซายน์เล่น Canon เพราะพี่ก็เห็นว่าดีดี้น่ะเริ่มมีพัฒนาการแล้วเลยคิดว่าน่าจะพอช่วยพี่ถ่ายทอดวิชาได้”

            ซายน์ทำท่าทางกระดี๊กระด๊าเหมือนตื่นเต้นที่จะได้เรียนกับฉัน อย่าหวังสูงนะน้อง พี่ก็ยังเอาตัวเองไม่รอดเลย! ส่วนพี่เซนก็หยิบกระดาษโน้ตที่อยู่บนแป้นแล้วยื่นมาวางบนมือฉัน

            ฉันก้มลงมองมัน...เช่นเดียวกับมิดไนท์...

            “ป...เป็นไปได้ยังไง”

            ฉันพึมพำอย่างตะกุกตะกัก มือทั้งสองข้างที่ถือโน้ตอยู่เริ่มสั่นน้อยๆ มิดไนท์เองก็ตาโตไม่แพ้กันเมื่อเห็นรายละเอียดของโน้ตเพลง...

            จะไม่ให้ตะลึงได้ยังไงน่ะ...ก็นี่มันโน้ตเพลง Canon เวอร์ชั่นเดียวกันกับที่ฉันมีเลย! แต่...

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับดีดี้”

พี่เซนถามด้วยสายตาเป็นห่วงเมื่อเห็นฉันนิ่งไปนาน ฉันไม่สนใจคำถามของเขา ได้แต่เพ่งสายตามองกระดาษโน้ตบนมืออย่างใจจดใจจ่อ ใช่เลย...แบบเดียวกับที่ฉันมีเลย แต่แผ่นที่ฉันกำลังถืออยู่นั้นถูกขีดเขียนเพิ่มเติมจนขอบกระดาษที่ควรว่างกลับเต็มไปด้วยรอยดินสอ ส่วนที่เป็นโน้ตเพลงก็มีเครื่องหมายและรอยประดับมากมายซึ่งฉันเดาว่าคงเป็นเทคนิคพิเศษที่ถูกเติมแต่งมาแน่นอน นอกจากนั้นฉันยังสังเกตเห็นว่าโน้ตเพลงที่ควรจะมีหกหน้าเหมือนของฉันนั้นมีประมาณสิบกว่าหน้า ที่เหลือคือท่อนที่หายไปสินะ

...ท่อนที่แม่ของแคนอนเขียนขึ้นโดยอิงจากบทเพลงเดิมแต่เปลี่ยนแปลงวิธีการเล่นเล็กน้อยเพื่อแสดงถึงเอกลักษณ์ของตนเอง...

ใช่! ฉันมั่นใจ อะไรบางอย่างในส่วนลึกของจิตใจบอกว่าโน้ตที่ฉันถืออยู่...คือโน้ตเพลงที่หายไปของแม่แคนอนแน่นอน!

“นายคิดเหมือนฉันมั้ยมิดไนท์” ฉันกระซิบให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้อีกสองคนได้ยิน

“เป๊ะเลย”

มิดไนท์พยักหน้าเบาๆ อย่างเห็นด้วย ฉันจึงตัดสินใจหันหน้าไปทางพี่เซนและซายน์

“ขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิคะ”
 

♪♪♪

 

“พี่เจอโน้ตแผนนี้ในงานแฟชั่นวีคที่สยามเมื่อประมาณเดือนที่แล้วน่ะ พอเห็นว่าไม่มีเจ้าของพี่ก็เลยหยิบมา ยิ่งได้รู้ว่าเป็นโน้ตเพลงของคุณเยลหลี...เจ้าแม่ดัดแปลงโน้ตเปียโนชื่อดัง พี่ก็ยิ่งอยากเก็บไว้เป็นของตัวเอง”

พี่เซนเล่าเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงมีโน้ตเพลง Canon ของแม่แคนอนไว้ในครอบครองให้ฉันฟัง คุณเยลหลีคงเป็นแม่ของแคนอนสินะ พี่เซนเจอโน้ตนี่ในงานแฟชั่นวีคที่สยามงั้นเหรอ

“เพลง Canon เป็นอีกเพลงที่พี่ชอบมาก ยัยซายน์ก็ชอบเหมือนกัน พี่อยากให้ซายน์เรียนจากโน้ตเพลงนี้ แล้วก็อยากให้ดีดี้มาช่วยสอนเพื่อจะได้ทำความรู้จักกับซายน์ไว้น่ะ”

“ทำไมโน้ตถึงไปอยู่ที่สยามได้ล่ะคะ” ฉันไม่สนใจเรื่องที่เขานัดฉันมาในวันนี้ อยากรู้แค่เรื่องที่เกี่ยวกับโน้ตเปียโนเท่านั้น

“อ่า...พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน คงมีคนทำตกไว้ละมั้ง”

“ดีดี้ขอโน้ตเพลงแผ่นนี้นะคะ”

“เอ๊ะ?” พี่เซนชักสีหน้างุนงง “ทำไมล่ะครับ พี่ไม่...”

“ถ้าพี่เซนไม่ให้ดีดี้ ดีดี้จะไม่ยอมเป็นแฟนกับพี่เซนนะคะ”

“...”

เงียบ...ถึงจะดูเหมือนเป็นการหลงตัวเองแต่คำพูดมันก็ได้ผลแฮะ พี่เซนก้มหน้าเพื่อครุ่นคิดพร้อมกับนวดขมับเบาๆ ซายน์ที่เห็นท่าทางเอาจริงของฉันเลยกล่าวขึ้นมาบ้าง...

“ให้พี่ดีดี้ไปเถอะค่ะ บางทีโน้ตเพลงนี้อาจจะมีเจ้าของ แล้วพี่ดีดี้ก็อาจจะรู้จักกับเจ้าของก็ได้นะคะ”

ว้าวเด็กอะไรน่ารักที่สุด!

“ก...ก็ได้” ในที่สุดพี่เซนก็พยักหน้า เห็นได้ชัดเลยว่าเขาไม่อยากให้โน้ตเพลงกับฉัน “เพราะฉะนั้น...เป็นแฟนกับพี่นะครับดีดี้”

ฉันตอบตกลงพลางฝืนยิ้ม...ช่างเถอะ เขาไม่ได้ชอบเราจริงๆ สักหน่อย
 

♪♪♪

 

“กลับมาช้าจังเลยยย”

เสียงยานคางใสๆ ของผู้หญิงชุดดำเอ่ยต้อนรับเมื่อฉันกับมิดไนท์ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนอน สาวน้อยแคนอนที่ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมานั่งแล้วหันศีรษะที่มีผมยุ่งๆ มาทางฉัน

“มัวแต่ไปทำอะไรที่ไหนมา! นี่มันสองทุ่มแล้วนะ ทำไมไม่กลับมาซ้อมเพลง”

“ยัยนี่ไปเดตมาน่ะ” มิดไนท์ตอบให้เสร็จสรรพ เล่นเอาแคนอนตะลึงไม่น้อย “ดีดี้ตกลงคบกับพี่เซน เลยไปทานข้าวด้วยกันมา”

ถูกอย่างที่มิดไนท์ว่าเลย...พี่เซนชวนฉันไปดินเนอร์! เป็นอะไรที่ดีสุดๆ เลยละ ฉันได้ทำความรู้จักกับเขามากขึ้น ถึงแม้ว่าเสียงหัวใจจะเต้นเป็นจังหวะปกติ แต่ฉันก็มีความสุขมาก

แม้ว่าความสุขนั้น...จะเทียบไม่ได้กับช่วงเวลาที่อยู่ใกล้ใครบางคนก็ตาม

“เหรอ”

เสียงหวานย้อนถามด้วยความแข็งกระด้าง ดวงตากลมโตที่ถูกกรีดอายไลน์เนอร์สีดำเฉียบคมมองฉันด้วยหางตาเหมือนจะประชดประชัน อดรู้สึกผิดไม่ได้แฮะที่เที่ยวจนลืมเวลา

“แต่เฮ้ย! ดูสิว่าเราเจออะไร”

มิดไนท์สะกิดฉันเบาๆ ให้ฉันหยิบแผ่นโน้ตเปียโนออกมาแล้วยื่นให้แคนอนดู เมื่อยัยผู้หญิง (แค่ร่าง) ที่เมื่อตะกี้ทำท่างัวเงียได้เห็นก็ถึงกับตื่นเต็มตา

“น...นี่มัน...” เธอใช้นิ้วสั่นๆ ชี้ไปที่แผ่นโน้ต “ด...ได้มาได้ยังไงน่ะ!

ฉันกับมิดไนท์จึงเล่าที่มาที่ไปให้สาวน้อยแคนอนฟัง เธอพยักศีรษะเบาๆ แล้วแย่งโน้ตเพลงในมือฉันไปดู

“จริงด้วย...ใช่จริงๆ ด้วย แผ่นนี้แหละ!” เธอพยักหน้าแรงๆ ก่อนจะบ่นเสียงเบากับตัวเอง “แฟชั่นวีคงั้นเหรอ ไอ้บ้าเมแน่ๆ ถ้าฉันมีชีวิตอยู่ป่านนี้แกตายคามือฉันไปแล้ว ไม่รักษาของๆ แม่เลย”

อ่านะ...ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่คุณเธอบ่นเท่าไร ไม่คิดอยากจะถามด้วยแหละเพราะเธอใช้ระดับเสียงที่บ่งบอกว่าไม่อยากให้ใครมายุ่ง แต่เท่าที่รู้คือตอนนี้ความสดใสกำลังฉายชัดขึ้นบนใบหน้าของสาวน้อยแคนอน เธอหันมายิ้มให้ฉันอย่างน่ารัก อ่า...รู้สึกว่าบางอย่างในอกฉันกำลังจะระเบิด!

“พ่อแม่เธอหลับสี่ทุ่มครึ่งใช่มั้ย” เธอถามฉันด้วยความกระตือรือร้น

“อ่าฮะ มีอะไรเหรอ”

“งั้นประมาณห้าทุ่มลงไปซ้อมเพลงกัน! ได้ต้นฉบับมาแล้วคงง่ายขึ้นเยอะละ”

สาวน้อยประกบมือเสียงดังอย่างถูกใจในความคิดของตน สุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นเรื่องซ้อมเพลง เฮ้อ...

“ทำไมโน้ตฉบับจริงของแม่นายมันยาวจังเลยล่ะ ยาวกว่าเดิมตั้งเกือบเท่าตัว” ฉันถามด้วยเสียงยานคาง เห็นจำนวนแผ่นโน้ตแล้วโคตรท้อ

“ก็โน้ตเก่ามีท่อนไม่ครบ แม่เลยจัดการเขียนขึ้นเอง ซึ่งสุดท้ายแล้วฟังๆ ไปมันก็เหมือนต้นฉบับเดิมนั่นแหละ แค่เปลี่ยนนิดเปลี่ยนหน่อย แล้วก็มีส่วนสุดท้ายด้วยที่ถูกเพิ่มเข้ามา”

สาวน้อยแคนอนชี้ไปที่โน้ตแผ่นหลังๆ ซึ่งฉันไม่รู้สึกคุ้นแม้แต่นิด

“ส่วนสุดท้ายนั่นฉันว่ามันโคตรแปลกแยก แต่มันก็เพราะดีนะ ชื่อท่อนจิ้กๆ อะไรเนี่ยแหละ ฉันเองก็เล่นท่อนนี้ไม่ค่อยได้ ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก อีกนานแน่ะกว่าเธอจะเล่นถึงส่วนนั้น ตอนนี้ฝึกแค่ส่วนของ Canon ให้คล่องก็พอ”

“ตกลงมันใช่เพลงเดียวกันมั้ยเนี่ย”

“เพลงเดียวกันแหละ แค่ฟังแล้วเหมือนคนละเพลง เอาละ! หยุดเรื่องเพลงก่อน ระหว่างนี้ฉันอยากให้เธอทำอะไรอย่างนึง”

“อะไรอีก” ฉันรับโน้ตเพลงต้นฉบับมาจากสาวน้อยแคนอนแล้วก้มมองมันอีกครั้ง

“ซีร็อกทุกหน้าเลย”

“อ้าว ทำไมล่ะ เราได้ต้นฉบับมาแล้วนี่ ซ้อมจากต้นฉบับเลยไม่ได้เหรอ”

“เอาน่า เผื่อไว้ก่อน”

สาวน้อยแคนอนดันฉันไปทางเก้าอี้หน้าโต๊ะคอมฯ ซึ่งมีเครื่องถ่ายเอกสารวางอยู่ใกล้ๆ ส่วนมิดไนท์ก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรง แต่ก็ยังไม่วายตบบนที่นอนแล้วเอ่ยกับผู้หญิงข้างๆ ฉัน

“ที่รักครับ สามีรอบนเตียงนะครับ มากิ๊วๆ ก๊าวๆ กันหน่อยเป็นไง”

“ไอ้วิปริต... แกไปตายซะไป!

สาวน้อยแคนอนหยิบไม้บรรทัดเหล็กบนโต๊ะฉันแล้วเขวี้ยงไปหามิดไนท์ แต่เหยื่อกลับไหวตัวทัน มิดไนท์บังคับวิญญาณได้อย่างรวดเร็วจึงทำให้ไม้บรรทัดลอยทะลุผ่านร่างหนาไป

สองคนนี้...ถ้าเป็นมนุษย์และไม่ได้เป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ ฉันว่าคงแต่งงานมีลูกมีหลานกันไปแล้ว อะไรมันจะเข้ากันได้ลงตัวขนาดนั้น! เหมือนพระเอกนางเอกที่แรกเริ่มจะต้องรังเกียจกันน่ะ

ฉันนั่งบนเก้าอี้แล้ววางโน้ตต้นฉบับลงบนเครื่องถ่ายเอกสารทีละแผ่น แต่แล้วประโยคในโน้ตแผ่นนึงที่ฉันถือรอคิวซีร็อกอยู่กลับสะดุดตาฉันอย่างน่าประหลาด เป็นประโยคที่ถูกเขียนด้วยดินสอเหมือนประโยคอื่นๆ แต่มีขนาดเล็กจนจับใจความแทบไม่ออก ด้วยความสงสัยฉันจึงเพ่งมองแล้วแกะความหมายออกมาทีละคำ

ถ้าเป็นไปได้ อยากเล่นเพลงนี้ให้ลูกสาวอีกคนฟังจัง แต่คงไม่มีโอกาส

            โอ้! ลูกสาวอีกคน? น่าจะเป็นแฝดน้องของแคนอน อินดี้หรือเมเจอร์สักคนนี่แหละ

            “นั่นเธอดูอะไรอยู่เหรอ” สาวน้อยแคนอนที่นั่งเล่นบนเตียงชำเลืองมาเห็นฉันนิ่งสนิทจึงลุกขึ้นแล้วเดินมาทางฉันก่อนจะเพ่งมองที่เดียวกัน “อ้อ! ประโยคนี้นี่เอง ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจ ลูกสาวลูกเสิวอะไรกัน อินดี้ก็เคยฟังแม่เล่นเพลงนี้แล้วนะ ยัยนั่นน่ะเบื่อเพลงนี้เข้าไส้เลยละ”

            “อินดี้เป็นลูกสาวคนเดียวของแม่นายเหรอ”

            “ก็ใช่น่ะสิ เมเจอร์มันเป็นผู้ชาย ฉันก็เป็นผู้ชาย เอ่อ...แต่ตอนนี้ไม่ใช่แฮะ”

            “งั้นลูกสาวอีกคนคือใครกันล่ะ” ฉันเอียงคอมองประโยคปริศนาด้วยความใคร่รู้

            “คงเป็นเด็กประถมในต่างจังหวัดที่แม่อุปการะละมั้ง ชื่ออะไรก้าๆ เนี่ยแหละ จำไม่ได้”

สาวน้อยแคนอนเอ่ยเสียงเนือยก่อนจะกลับไปนอนบนเตียงข้างๆ มิดไนท์ต่อ ฉันเห็นมิดไนท์ทำท่าจะกอดเธอด้วยละ แต่โดนเตะตกเตียงซะก่อน ถ้าเป็นฉันโดนทำร้ายร่างกายบ่อยๆ ก็เข็ดแล้วนะนั่น

            “อูย...ถีบมาได้นะส้นสูง! ตั้งตัวไม่ทัน เจ็บเลย” มิดไนท์ครวญด้วยหน้าตาน่าสงสาร

            ฉันอมยิ้มกับท่าทางของเขา ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้จึงหันไปทางสาวน้อยแคนอน

            “ฝาแฝดของนาย...” ฉันเปรยขึ้นมา ในหัวสมองรีบไตร่ตรองอย่างรวดเร็ว “ฉันอยากทำความรู้จักกับน้องๆ ของนายจัง พวกเขาอยู่ที่บ้านหลังนั้นใช่มั้ย”

            “อยากรู้จักก็เสิร์ชในอินเตอร์เน็ตดิ”

เธอพูดอะไรบางอย่างซึ่งฉันจับใจความไม่ได้ มันเบามากๆ เหมือนพึมพำกับตัวเอง ฉันได้แต่จ้องแคนอนอย่างสงสัย เมื่อเธอเห็นดังนั้นจึงรีบเปลี่ยนโทนเสียงแล้วพูดต่อ

“เอ่อ...เจ้าพวกนั้นมันขอออกไปอยู่คอนโด จะกลับบ้านก็สุดสัปดาห์ บางครั้งก็กลับมาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง แล้วฉันว่ามันคงยากที่จะคุยแบบเป็นส่วนตัวกับพวกมัน เธอเข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย”

            ไม่เข้าใจ... แต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ฉันไม่อยากแสดงความโง่ ฮือ...

            “เฮ้อคงไม่เข้าใจจริงๆ สินะ ช่างเถอะ! ยังไงเธอก็เข้าถึงตัวสองคนนั้นไม่ได้อยู่ดี”

            ทำไมจะไม่ได้ วิเศษวิโสมาจากไหนเหรอ! ฉันเลิกสนใจคำพูดของเธอแล้วกลับมาตั้งใจถ่ายเอกสารโน้ตต่อ แต่ในใจยังคงไม่หยุดคิดเรื่อยเปื่อย

            ทำไมอินดี้กับเมเจอร์เข้าถึงได้ยากล่ะ

            แล้วลูกสาวอีกคนของคุณเยลหลี...ก้าๆ งั้นเรอะ ทำไมฉันรู้สึกคุ้นไอ้ชื่อ ก้าๆนี่จัง







_____________________________________________

11/03/2011

ฮ้า... ในที่สุดก็ได้โน้ตเพลงต้นฉบับมาครอบครอง ลุ้นจนเหนื่อย

ที่แท้พี่เซนก็แอบจิ๊กไปนั่นเอง

แถมยังมีปริศนาพ่วงท้ายมาอีกนิดๆ ด้วยแน่ะ

ทั้งน้องๆ ของแคนอนและน้องก้าๆ ที่ดีดี้คุ้นๆ เหมือนจะรู้จักซะด้วย


โพล113119


 

 
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 16 : CANON ♪♪ Chapter 15 : A Piano Sheet , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2130 , โพส : 19 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 19 : ความคิดเห็นที่ 866

มิดไนท์ก็ยังไม่เลิกคิดไกล
555555555555555555
ชอบอ้ะะชอบมากๆๆตอนมิดไนท์พูดตลอดๆ ขัดตลอดๆ
ดูเหมือนเป็นห่วงง้า น่ารักมากกก โอ๊ยยคลั่ง -//-
5555555555555555555555555555



และแล้วก็ไม่ได้พามาข่มขืน... (พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนจะผิดหวัง) อ่าว
55555555555555555555555555555
แล้วไปปปป โธ่ ที่แท้ก็อยู่ใกล้ตัวแค่นี้เองหรอออ!! WTFหาตั้งนาน
ดีดี้ก็แหม ตัดพ้อซะรักษาน้ำใจจัง ฮ่าาาาาๆๆๆ เอาเถอะดีกว่าไม่ได้มา



แคนอนหึงงงงงงงงงงงงงงงง!! แหงๆๆๆเลย
แคนอนหึงดีดี้แล้ววว อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก >< ฟินน
แต่ยังไม่ฟินเท่าแคนอนกับมิดไนท์ อะไรจะลงตัวขนาดนั้น -//-
อยากจะจิ้นนนนน 555555555555555
มิดไนท์น่ารักเสมอๆๆ อย่าทำตัวน่ารักไปกว่านี้เลย ก่อนรีดเดอร์จะไม่ทน


ลุ้นต่อไปอีกกับปริศนาก้าๆ อาจจะเป็นเลดี้กาก้าก็ได้นะ
น้องสาวที่พลัดหลงกันมานาน #ผิดอีก
55555555555555555555555555555555
 

PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.208.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 13:01
# 18 : ความคิดเห็นที่ 847
ก้าๆ ? จะใช่เลดี้ กาก้า หรือเปล่านะ ???

ปมเก่ายังไม่คลาย มีปมใหม่มาอีกแว้ว >.<
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 203.146.145.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 09:29
# 17 : ความคิดเห็นที่ 729
ตัวละครปริศนาเพิ่มมาอีกแล้ววว >O<
ใครคือลูกสาวอีกคน ก้าๆ คูก้า เลดี้กาก้า เอ๊ะ!?
อินดี้เมเจอร์นี่ท่าทางจะดังมาก เสิชอากู๋ก็เจอ
แฝดคู่นี้ก็คงมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้บ้างแน่ๆ
บทจะเจอโน้ตเปียโนก็เจอซะง่ายเชียว ที่แท้อยู่กับพี่เซนนี่เอง -3-
ดีดี้ของเราต้องยอมคบกับพี่เซนเพื่อแลกกับโน้ตเปียโนหรอเนี่ย
แต่ก็ได้แอบเห็นสาวน้อยแคนอนเราหึงนะ อิอิ
มิดไนท์ยังหื่นตลอดกาล คิดอะไรได้อกุศลมาก จะตกนรกมั้ยเนี่ยฮะมิดไนท์555555
เรื่องนี้ยังลุ้นต่อไปปปป เดาเรื่องไม่ถูกจริงๆ ปริศนาเยอะแท้เล่าาาา
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2556 / 15:10
# 16 : ความคิดเห็นที่ 629
มิดไนท์น่าร๊ากกก
ลีจุน ♥♥
PS.  http://image.dek-d.com/25/2860715/111414877
Name : tong_za < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tong_za [ IP : 101.108.154.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2555 / 19:44
# 15 : ความคิดเห็นที่ 605
สาวน้อยแคนนอน

ขอให้อยู่ในร่างนี้ไปนานๆนะจ๊ะ

55555555555555555555555555555555555555555
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 223.204.7.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 20:34
# 14 : ความคิดเห็นที่ 575
ใครอีกก้าๆ ? เลดี้รึ(?) 55.
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.227.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2555 / 20:01
# 13 : ความคิดเห็นที่ 523
ก็เพราะพวกเขาเป็นดารากันไงล่ะตัว (> <) >>>>> คุยกับดีดี้
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 20:22
# 12 : ความคิดเห็นที่ 490
 อะไรคือ ก้าๆ-*-  มีปริศนาอีกแว้ววววว>O
Name : sweet life < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweet  life [ IP : 101.51.246.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2555 / 23:07
# 11 : ความคิดเห็นที่ 456
ก้าๆ นี่คือไรเนี่ยย
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 61.90.114.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2555 / 21:12
# 10 : ความคิดเห็นที่ 434
 เฮ้ๆๆ มิดไนท์นายนี่นะมัน ทำไมชอบพ่นคำพูดเสียๆออกจากปากบ่อยจังในช่วงแรกๆเนี่ย ดูถูกพี่เซนมากไปแล้ว พี่เซนก็เหมือนกัน ไปหยิบของคนอื่นเค้านิสัยไม่ดี =^= ฟองดูไม่อยากคุยกับทั้งคู่แล้ว <<ออกแนวหลงตัวเอง อย่างกับเค้าจะคุยกับเทออย่างงั้นแหละ>>  แคนอนเป็นปู้หญิง แล้วจะทำไงต่อล่ะทีนี้ 555 เอ่อคือแบบว่าเริ่มสงสัยแล้วอ่ะ มิดไนท์เป็นเกย์ป่าวอ่ะเนี่ยๆๆ
PS.  donker = dark มันเป็นภาษาที่นำเข้าจะฝรั่งเศษ
Name : choco_donker < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ choco_donker [ IP : 61.19.71.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2555 / 23:23
# 9 : ความคิดเห็นที่ 408
ใคร ก้า เนี่ย? ทิ้งปมเเบบนี้น่าติดตาม
Name : Edward [ IP : 124.122.4.94 ]

วันที่: 19 ธันวาคม 2554 / 15:25
# 8 : ความคิดเห็นที่ 379
ตอนแรกเดาว่าอาจจะเป็นซายน์แต่ถ้ามีก้าๆ มาเกี่ยวนี่คงไม่ใช่อ่ะนะ
ฝาแฝดของแคนอนเป็นดารา? นายแบบ? คนมีชื่อเสียง บลาๆ รึเปล่า ถึงได้บอกว่าเสริชในเน็ตน่ะ อ๊าก ตื่นเต้นๆ
โหวตให้พี่เซนผิดล่ะ บทนี้พี่เซนทำตัวไม่ดีเอาซะเลย แย่มาก! ไม่ปลื้มๆ
Name : TZ'sTZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TZ'sTZ [ IP : 103.1.165.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 / 04:40
# 7 : ความคิดเห็นที่ 305
เอ เป็นการทิ้งปมที่สุดๆ จริงๆ เลย
ถ้าไม่ติดว่ามันดึกแล้วจะรีบอ่านต่อ
อยากรู้มากๆ ว่ามันเกี่ยวกันยังไง
ฮือออออ แอบรู้สึกจี๊ดอ่ะ ที่แคนอนเสียงแข้งเล็กน้อยตอนดีดี้คบกับพี่เซน
ไม่เป็นไรเน้อแคนอน XD

PS.  Who Cares! ขโมยรัก ลักหัวใจนายจอมป่วนฝากด้วยน้าา http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=737994
Name : +Mukka+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +Mukka+ [ IP : 27.130.146.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กันยายน 2554 / 00:27
# 6 : ความคิดเห็นที่ 257
 ฮูอิสก้าก้า ? 5555555555555
Name : Judas;foxx < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Judas;foxx [ IP : 58.8.129.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 13:32
# 5 : ความคิดเห็นที่ 162

มิดไนท์ =_= นายนั่นแหละต้องหัดปรับปรุงจิตสำนึกบ้าง คิดไรหื่นๆตลอดเวลาเลยนะตัวเธอ 555

เนื้อเพลง o_O’’ บทจะหาเจอมันก็หาเจอง่ายๆ แบบนี้เลยหรอ!!! ว้ากกก ผิดคาด

เซน นายไปหยิบของๆ เค้ามาเลยหรอ อย่างนี้มันโดนฟ้องโทษฐานลักทรัพย์ได้เลยนะนั่น

มิดไนท์(อีกรอบ) เค้าขอไปนอนบนเตียงด้วยได้มั้ยคะ คุณสามี กรี๊ดดดด น่ารักเกินไปแล้วววว

ท้ายสุดมีทิ้งปริศนาให้ไว้ซะด้วย งั้นข้าพเจ้าขอทายว่าเลดี้กาก้าชัวร์ 5555


PS.  Flin'z Fornitale by Wt's Noah
Name : พoงเส้น < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พoงเส้น [ IP : 124.120.78.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2554 / 02:08
# 4 : ความคิดเห็นที่ 106

อ่า~ก้าก้า หรอ? ใช่...เลดี้ก้าก้า(ป๊าบบ โดนเตะออกจากบทความ -*-)เปล่าอ่า...
เราอ่านเรื่องนี้แล้วลุ้นมากเลย ><' สนุกมากด้วย :)


PS.  อย่าง'เปลี่ยน'...เปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง....จังเลย...
Name : M i n d < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M i n d [ IP : 58.9.230.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2554 / 18:21
# 3 : ความคิดเห็นที่ 89
 ก้าๆ นี้คือใคร แล้วเขาเกี่ยวไรด้วย ??????????

รีบอัพด่วนค่
Name : rosethorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rosethorn [ IP : 124.121.179.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2554 / 15:30
# 2 : ความคิดเห็นที่ 88
ตอนนี้ก็เจอเพลงแล้ว
แต่แคนอนของเราเริ่มไม่ปลอดภัยขึ้นทุกที
อีตามิดไนท์ยังหื่นได้อีก
PS.  
Name : nong_nongka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nong_nongka [ IP : 61.19.67.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2554 / 13:34
# 1 : ความคิดเห็นที่ 86
แวะมาเจิมในนี้ก่อน ยังไม่ได่โผล่ไปแจ่มเลย 555555+

โอโหหหหหห
ว่าจะได้ง่ายก็ง๊าย ง่ายอ่ะ
เดินเค้าห้องแป๊บเดียวได้เลย
คราวที่แล้วเนี่ยแทบตาย -_-
มิดไนท์มันอคติพี่เซนหรือเปล่านะ มองว่าเขาจะพาไปข่มขืนซะได้ 5555+
นั่นๆๆๆ มีปมใหม่เพิ่มมาอีกแล้ว
ลูกสาวอีกใคร ใครแว๊ >O<
Name : SUPERKIT+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SUPERKIT+ [ IP : 182.232.166.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2554 / 12:57
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android