คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม

ตอนที่ 10 : CANON ♪♪ Chapter 9 : Meet Mr. Midnight


     อัพเดท 20 ก.พ. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักสีเทา
Tags: romance, drama, paranormal
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 92% [ 20 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 34,507
927 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 647 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 10 : CANON ♪♪ Chapter 9 : Meet Mr. Midnight , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2299 , โพส : 24 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

9

Meet Mr. Midnight

 

          วันเสาร์

            “โอโหดีดี้พัฒนาเร็วจนพี่อึ้งเลยนะเนี่ย!

            วันเสาร์หวนกลับมาอีกครั้งพร้อมด้วยวิชาเปียโนกับพี่เซน ฉันหวังว่ารอบนี้คงจะไม่มีอะไรผิดพลาดนะ ไม่สิ! ต้องไม่มีเลยต่างหาก! ในเมื่อพี่เซนเล่นชมฉันซะขนาดนี้

            จะไม่ให้ฉันพัฒนาได้ไงล่ะ ในเมื่อได้ครูดีอย่างอีตาแคนอนช่วยสอนวิธีอ่านโน้ตจนคล่องสุดๆ แล้วเนี่ย

            “เก่งอย่างนี้ พี่ว่าพี่ต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับดีดี้แล้วละ” พี่เซนล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าทำท่าเหมือนจะหยิบอะไรบางอย่าง

            “เอ๋สัญญาอะไรเหรอคะ”

            “ก็ที่พี่บอกว่าถ้าดีดี้อ่านโน้ตคล่องแล้ว พี่จะสอน Canon ให้ไง”

            “อ...อ๋อ”

            ถ้าให้พี่เซนสอนควบคู่กันไปด้วย ฉันว่าฉันต้องพัฒนาเร็วเป็นจรวดแน่ๆ

            พี่เซนวางกระดาษโน้ตลงบนแป้น และนั่นก็ทำให้ฉันเห็นว่า...มันไม่ใช่โน้ตเดียวกันกับที่แคนอนสอนฉัน โน้ตของพี่เซนถึงแม้จะมีจำนวนหน้ามากกว่า แต่ก็ดูง่ายกว่าของแคนอนมากเลย

            “พ...พี่เซนคะ คือว่าดีดี้อยากเรียนเวอร์ชั่นนี้มากกว่าน่ะค่ะ”

            ฉันลุกขึ้นเปิดฝาเก้าอี้เปียโนที่นั่งอยู่แล้วหยิบกระดาษโน้ตเวอร์ชั่นแม่ของแคนอนขึ้นมาโชว์ให้พี่เซนดู

            “โหพี่ว่ามันยากเกินไปหน่อยมั้งสำหรับมือใหม่อย่างดีดี้น่ะ อีกอย่าง...เวอร์ชั่นนี้มันไม่เต็มด้วย มีบางท่อนหายไปแน่ะ”

            “แต่ดีดี้พอเล่นได้บ้างแล้วนะคะ ดีดี้เล่นอินโทรคล่องแล้วเนี่ย”

            “ไหน? ลองเล่นให้พี่ฟังหน่อยสิครับ”

            ฉันเล่นอินโทรเพลง Canon ที่ฉันเรียนกับแคนอนให้พี่เซนฟัง โอเค...อาจจะไม่ได้คล่องขนาดนั้นแต่ก็พอไถลไปได้ละน่า

            “พี่ว่าถ้าเล่นเวอร์ชั่นของพี่ ดีดี้จะไปเร็วกว่านะครับ มันง่ายกว่าเยอะเลย แถมยังสมบูรณ์ครบถ้วนด้วย”

            พี่เซนเอ่ยปากขึ้นเมื่อฉันเล่นจบ ฉันเริ่มไม่พอใจนิดๆ ที่เขาชอบหาว่าฉันเป็นมือใหม่เล่นไม่คล่อง ต้องเล่นแต่เพลงง่ายๆ ฮึ่ย! ชักหงุดหงิดแล้วนะ

            “ไม่รู้ละค่ะ แต่ดีดี้ไม่เล่นเวอร์ชั่นของพี่เซน ดีดี้จะเล่นอันนี้ ถ้าพี่เซนไม่พอใจก็ไม่ต้องมาสอนมือใหม่อย่างดีดี้หรอกค่ะ”

            ฉันกระแทกเสียงก่อนจะหยิบโน้ตเพลงของฉันติดมือมาด้วยแล้วลุกออกจากที่นั่ง ตามใจกันนิดๆ หน่อยๆ ก็ไม่ได้! น่าโมโหชะมัดเลย

            “ดีดี้! เดี๋ยวก่อนสิดีดี้ กลับมาก่อน”

            และแล้ววิชาเปียโนครั้งที่สองของฉันก็ล่มไม่เป็นท่า

            แต่คราวนี้ฉันกลับไม่รู้สึกเสียใจ...เท่าครั้งที่แล้วนะ

            “นี่...เธอทะเลาะกับครูเซนเหรอ” แคนอนถามฉันที่ขึ้นมานั่งเซ็งอยู่บนเตียงนอนในห้องตัวเอง “ฉันว่าเธอเรียนเวอร์ชั่นง่ายของไอ้นั่นไปด้วยก็ได้ เธอจะได้รู้เบสิกของเพลงนี้ไง แล้วค่อยมาเรียนเวอร์ชั่นแม่จากฉันนี่แหละ”

            “เฮ้อ” ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อย ป่านนี้พี่เซนคงจะกลับไปแล้วละมั้ง คงไม่รอฉันหรอก นี่มันก็ผ่านมาชั่วโมงนึงแล้ว “แต่ฉันไม่ชอบเลย...พี่เขาคอยแต่จะนึกว่าฉันเป็นมือใหม่ ฉะนั้นต้องเล่นเพลงง่ายๆ นี่เขาไม่เห็นเลยหรือไงว่าฉันพยายามแค่ไหนน่ะ”

            “จริงๆ เธอไม่ต้องรีบร้อนก็ได้น่า...” แคนอนมองฉันอย่างเข้าอกเข้าใจ (หรือฉันคิดไปเอง?) “เธออยากเรียนเปียโนกับไอ้นั่นไม่ใช่เหรอ เอาอย่างนี้นะ...วันเสาร์ฉันจะให้เธอเรียนกับมันเต็มที่ ไม่ต้องคำนึงถึงฉัน โอเคปะ?

            จริงสินะ...ฉันรอคอยที่จะได้เรียนเปียโนกับพี่เซนมาตั้งนานแล้ว ไม่อยากจะบอกเลยว่าหนึ่งในแรงบันดาลใจที่ชักจูงให้ฉันอยากเล่นเปียโนก็คือพี่เซน

            แต่ทำไมตอนนี้...ความรู้สึกดีใจกลับไม่หลงเหลืออยู่เลย เป็นเพราะอะไรกันนะ

            “ฉันเชื่อว่าเธอยังอยากเรียนเปียโนกับไอ้หมอนั่นอยู่ ฉะนั้นรีบลงไปข้างล่างซะ”

            “เอ๊ะ?

            “ไม่ต้องคิดเรื่องฉัน ไอ้เซนมันรออยู่ข้างล่าง ลงไปหามันสิ!

            ฉันทำตามที่แคนอนบอกด้วยการวิ่งลงไปข้างล่างแล้วพบว่าพี่เซนยังคงรอฉันอยู่ เอ่อ...เขาไม่ได้นั่งรอตาแป๋วหรอก แต่กำลังนั่งหลับอยู่ โดยปกติพี่เซนไม่ใช่คนขี้เซานะ ถ้าเขาคิดจะรอฉันเขาก็จะนั่งรออย่างมีสติ แต่หากเขาตัดสินใจที่จะไม่รอเขาก็คงกลับบ้านไปแล้ว

            ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นฝีมือการร่ายมนต์ของใคร...
 

♪♪♪

 

            วันอาทิตย์

            อ่า...ฉันว่าชีวิตตอนนี้เริ่มกลับมาสู่โหมดปกติแล้วนะ ตั้งแต่อุทิศส่วนบุญกุศลให้ท่านเจ้ากรรมนายเวรทั้งสาม พวกท่านก็ไม่กลับมาทวงหนี้อะไรจากฉันและแคนอนอีกเลย ก็ดีแล้วละ แค่เรื่องอีตาแคนอนฉันก็ปวดหัวจะแย่แล้ว ต่อจากนี้ฉันต้องช่วยเขาให้ถึงที่สุดละ ก็สัญญาไว้แล้วนี่นา

            “บ่ายสี่มาเจอกันที่เปียโนนะ ฉันจะรอ”

            แคนอนกล่าวลายิ้มๆ แล้วหายตัววับจากไปในทันที ทิ้งให้ฉันอยู่ในห้องนอนตามลำพัง เมื่อวานวิชาเปียโนของพี่เซนก็ผ่านไปได้ด้วยดี (สักที) โดยที่ฉันก็ยอมเล่นตามโน้ตง่ายๆ ของเขาไปนั่นแหละ ส่วนโน้ตที่ยากกว่าของแคนอนก็ให้เจ้าตัวสอนวันอื่นที่ไม่ใช่วันเสาร์แทน ซึ่งรวมไปถึงวันนี้ด้วย

            พอใกล้จะสี่โมง ฉันก็รีบลงไปยังห้องนั่งเล่นแล้วพุ่งไปทางเปียโน

            “แคนอน ฉันมาแล้วนะ ออกมาหน่อย” ฉันเรียกพลางหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเปียโน แต่...

            เงียบไม่มีเสียงตอบ นอกจากนี้เขายังไม่ปรากฏตัวให้ฉันเห็นด้วย

            “แคนอน อยู่ไหนน่ะ” ฉันมองไปรอบๆ ห้องนั่งเล่น แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของเขาเลย

            ฟึ่บ!

            จู่ๆ ฉันก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสที่แขน ใครบางคนกำลังจับแขนฉัน! ฉันรีบหันไปมอง...

            “น...นายเป็นใครน่ะ”

            ฉันถลาตัวลุกจากเก้าอี้แล้วหันไปเผชิญกับคนแปลกหน้าอย่างตื่นตระหนก รูปหน้าเขาหล่อเชียวละ ดวงตาคมแต่ดูเป็นมิตรกับริมฝีปากเรียวที่เวลายิ้มคงหวานน่าดู

            “ไอ้แคนมันไม่อยู่น่ะ มันออกไปเดินเล่นข้างนอก” ผู้ชายปริศนาตอบกลับมา ทำเอาฉันยิ่งสงสัยยกใหญ่

            “ป...เป็นไปได้ไง ในเมื่อฉันไม่ได้เรียกให้เขาออกมานี่!

            “ฉันเป็นคนเรียกมันให้ออกมาเอง”

            “นายเป็นใครกันแน่ รู้จักกับแคนอนเหรอเฮ้ย! นายเห็นแคนอนงั้นเหรอ”

            สมองฉันกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว นายหน้าหล่อเรียกแคนอนออกมาได้ นั่นก็แปลว่าเขาเห็นแคนอน รู้จักแคนอน แต่ที่ฉันสงสัยอีกอย่างคือ...

            เขาเข้ามาอยู่ในบ้านฉันได้ไง!

            “ฉันชื่อมิดไนท์ ใช่...ฉันรู้จักแคนอน” นายคนที่ชื่อมิดไนท์กล่าวยิ้มๆ “แล้วอีกอย่าง...ฉันก็ไม่ใช่คนเหมือนเธอด้วย”

            “ไม่ใช่คน?” ฉันเลิกคิ้วถามเขาอย่างไม่เข้าใจ ลางสังหรณ์แย่ๆ เริ่มมาละ “ล...แล้ว...?

            “ฉันเป็นผี”

            …!

            “เฮ้ย ฉันกลับมาแล้วเว้ยไอ้ไนท์! อ้าวดีดี้ ลงมาแล้วเหรอ”

            ทันทีที่มิดไนท์บอกสถานะของตัวเองจบ และยังไม่ทันที่ฉันจะหายอึ้ง ร่างสูงโปร่งในชุดองครักษ์สีดำของแคนอนก็ก้าวผ่านประตูเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างร่าเริง อารมณ์แปรปรวนของแท้เลยตาคนนี้ เดี๋ยวลัลล้าเดี๋ยวเคร่งขรึม ตามไม่ถูกเลยเนี่ย

            “ฉันกำลังทักทายยัยนี่อยู่พอดีเลย ผู้หญิงของแกน่ะ”

            มิดไนท์หันไปพูดกับแคนอนโดยที่ยังไม่หุบยิ้ม ว่าไงนะผู้หญิงของแก? ฉันไปเป็นผู้หญิงของแคนอนเมื่อไรกัน เหอๆ ฉันพิจารณาผีหนุ่มทั้งสอง เห็นได้ชัดว่าแคนอนดูบอบบางไปเลยเมื่อเทียบกับมิดไนท์ คนหลังนี่ล่ำกว่าเยอะ กล้ามเป็นมัดๆ ได้รูปเชียว หุ่นดีชะมัด! ยิ่งสวมเสื้อกล้ามด้วยแล้ว...

            เอ๊ะนี่ฉันกำลังมองอะไรอยู่เนี่ย

            “เอ่อ...ไอ้ไนท์ นี่ดีดี้ เจ้าของเปียโนคนใหม่น่ะ” แคนอนผายมือมาทางฉัน ก่อนจะทำท่าทางแบบเดียวกันแต่หันมือไปทางมิดไนท์ “ดีดี้...นี่มิดไนท์ ไอ้นี่มันเป็นเพื่อนของฉันเอง เรารู้จักกันหลังจากที่ตายแล้วเนี่ยแหละ”

            “ง...งั้นเหรอ” ฉันยิ้มแหยๆ ให้มิดไนท์ที่ยังคงส่งยิ้มหวานละลายใจมาไม่ยอมหยุดแล้วถามเพื่อความแน่ใจ “นายเป็นผีเหมือนกันเหรอมิดไนท์” เหงื่อฉันเริ่มไหลมาตามหน้าทีละนิด

            ทำไมชีวิตฉันเกี่ยวข้องกับผีเยอะจังฟะ

            “ไม่ใช่ผีธรรมดาด้วยนะจ๊ะที่รัก”

มิดไนท์ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้ฉันก่อนจะโน้มตัวลงจนใบหน้าอยู่ใกล้ลำคอของฉันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่า

“แต่เป็นผีแวมไพร์ เลือดเธอหอมมากเลยเบบี๋

            ฉันตกตะลึงตาโตจนเผลอถอยหลังหนีมิดไนท์อย่างรวดเร็ว ผีแวมไพร์แค่ผีพ่อมดยังไม่พอใช่มั้ย! ตอนนี้ตัวฉันสั่นไปหมดแล้วเมื่อนึกถึงความจริงที่ว่าฉัน...กำลังเผชิญหน้ากับผีสองตน! แต่จะว่าไปแล้ว มิดไนท์ดูไม่เหมือนแวมไพร์เลยนะ ทั้งผิวสีแทนดูสมบูรณ์แข็งแรงกับหุ่นล่ำบึ้กของเขา ฉันว่าแคนอนยังดูเป็นแวมไพร์มากกว่าเขาอีก หมอนั่นผิวก็ขาวซีดแถมร่างกายยังเพรียวบาง

            “ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะดีดี้ ไอ้บ้านี่มันไม่ทำอะไรเธอหรอก” แคนอนกอดคอมิดไนท์อย่างสนิทสนม “มันชอบแกล้งไปเรื่อยน่ะ ตอนฉันรู้จักกับมันแรกๆ มันก็แกล้งขู่จะดูดเลือดฉัน แต่โชคร้ายที่ฉันไม่มีเลือดให้มันดูด”

            “นั่นสิ ฉันยังแอบเสียดายนิดๆ เลยนะ ดูจากรูปร่างหน้าตาแล้ว ตอนแกเป็นมนุษย์เลือดคงหอมหวานน่าดู”

            มิดไนท์แซวขำๆ ก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้แคนอน ทำเอาฉันหายใจติดขัดไปชั่วขณะ ดีที่แคนอนใช้มือยันหน้ามิดไนท์ให้ออกห่าง ไม่งั้นฉันคงมองสองคนนี้เป็นคู่วายไปแล้ว!

            “อย่าคิดอกุศลเชียวนะดีดี้ แกก็ด้วยไอ้ไนท์ อย่าเอาหน้ามาใกล้ฉันบ่อยๆ ได้มะ กลิ่นเลือดเหม็นชิบ!

            “เหม็นตรงไหนวะ ออกจะหอมหวาน”

            ฉันได้แต่มองสองหนุ่มตรงหน้าคุยหยอกล้อกันอย่างสนิทสนม พวกเขาคงตายแล้วมาเจอกันสินะ ขนาดเป็นผีก็ยังหนีมิตรภาพไม่พ้น น่าอัศจรรย์จริงๆ แฮะ

            “เฮ้ย! ฉันว่าเราออกไปเที่ยวกันเถอะ แกทำฉันหัวหมุนมาหลายวันเลยนะไอ้แคน!” มิดไนท์บ่นพลางตบหัวแคนอน “ย้ายที่อยู่กะทันหันไม่มีบอกเพื่อนมั่งเลย ปล่อยให้ฉันตามหาซะตั้งนาน”

            “แล้วแกรู้ได้ไงเนี่ยว่าฉันอยู่ที่นี่”

            “ก็หาไปเรื่อยๆ นั่นแหละ แล้วพอดีได้กลิ่นเลือดหอมๆ ของสาวบางคนเลยอยากแวะมาดูหน่อย ก็เลยได้เจอแกนั่งจุมปุ๊กอยู่ในเปียโนพอดี”

            ถ้าฟังไม่ผิด ประโยคเมื่อกี้เหมือนจะมีฉันไปเกี่ยวข้องด้วยใช่มั้ย

            “เมื่อกี้ฉันอุตส่าห์เรียกแกให้ออกไปเที่ยวข้างนอกแล้ว คราวนี้ไปฉลองการพบกันของเราทั้งสามคนด้วยกันเถอะ!” นายมิดไนท์ยังคงเพ้อไม่เลิก “ไปดูหนังกัน ไปๆๆ”

            ผีดูหนัง...?

            “แต่ฉันมีสอนเปียโนให้ยัยนี่นะ ที่ฉันบอกแกไปไง”

            “ช่างเหอะน่า หยุดสักวันเป็นไร ไปกันเถอะ หายตัวเร็วๆ”

            วับ!

            แล้วฉัน แคนอน กับมิดไนท์ก็มาโผล่ที่บู๊ธขายตั๋วหนังภายในครึ่งวินาทีด้วยฝีมือการหายตัวของผีทั้งคู่ ดีที่แคนอนเสกรองเท้าให้ฉันสวมได้ทัน (เวลาอยู่ในบ้านฉันจะไม่ใส่รองเท้าน่ะ) ไม่งั้นฉันคงได้จดจำไปตลอดกาลว่าเคยมาดูหนังด้วยเท้าเปล่า ฮ่าๆ

            “พวกนายจะดูอะไรกันล่ะ” ฉันหันไปถามหนุ่มๆ ทั้งสอง พาผีมาดูหนังตั้งสองตน อืม...ยอดเยี่ยม

            “ฉันจะดูทไวไลท์ภาค X!!!” มิดไนท์ตอบก่อนอย่างไม่ขอความเห็นใดๆ ทั้งสิ้น

            “เฮ้ย ไม่เอา! ฉันจะดูแฮร์รี่ภาค Z!!!” แคนอนผลักไหล่มิดไนท์เบาๆ ก่อนจะเสนอชื่อหนังมั่ง

            ไม่มีใครสนเลยใช่มั้ยว่ามนุษย์อย่างฉันอยากดูอะไร

            “ไอ้เด็กอ่อน โตป่านนี้ยังบ้าเรื่องเวทมนตร์อยู่อีกเรอะ” << มิดไนท์

            “แล้วแกล่ะ ผู้ชายอะไรวะสมัครใจดูทไวไลท์ มีแต่ผู้หญิงเขาดูกันเว้ย ไอ้เกย์!<< แคนอน

            มหัศจรรย์มาก ฉันกำลังมองผู้ชายโตเป็นควายสองคน (ตน) เถียงกันเรื่องหนัง แต่ละคนดูจะเข้าข้างพันธุ์ของตัวเองมาก (พ่อมด VS แวมไพร์)

            “เอ่อ...” << ฉันเอง

            “ทไวไลท์!! << มิดไนท์

            “แฮร์รี่!!<< แคนอน

            “คือ...”

            “ดีดี้! บอกมาว่าอยากดูทไวไลท์ ถ้าไม่ละก็ฉันจะดูดเลือดเธอ!

            “ดีดี้! บอกมาเลยว่าอยากดูแฮร์รี่ ถ้าไม่ละก็ฉันจะสาปให้เธอกลายเป็นกบ!

            “...เอ่อ”

            “เลือกเร็วๆ เซ่!!<< เสียงของสองหนุ่มดังประสานกัน ปวดหัวค่ะ

            “ก็ดูมันทั้งสองเรื่องเลยละกัน!

            ฉันเดินนำแคนอนกับมิดไนท์ไปที่บู๊ธขายตั๋ว ฉันเลือกดูทไวไลท์ก่อนเพราะรอบใกล้จะเริ่มแล้ว เมื่อเลือกรอบเสร็จก็มาถึงการเลือกที่นั่ง...

            “ฉันไม่จ่ายให้พวกนายหรอกนะจะบอกให้” ฉันกระซิบเสียงเบามากถึงมากที่สุด ไม่งั้นพนักงานขายตั๋วอาจมองว่าฉันบ้าก็ได้

            “จะยากอะไรเล่า” แคนอนเปรยก่อนจะหมุนนิ้วไปมา ประกายสีทองอ่อนปรากฏรอบนิ้วเขา “เลือกที่นั่ง E15 สิ ฉันจองสองที่นั่งขนาบข้างเธอไว้เรียบร้อยแล้ว”

            เมื่อฉันมองที่สกรีนแผนผังโรงหนัง โอ...จริงด้วย ที่นั่ง E14 กับ E16 ถูกจองแล้วทั้งๆ ที่เมื่อกี้ยังว่างอยู่เลย มีเวทมนตร์มันเจ๋งอย่างนี้นี่เอง!

            E15 ค่ะ”

ฉันบอกพนักงานขายตั๋ว แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า...ฉันไม่ได้พกกระเป๋าสตางค์มา ก็เล่นหายตัวแวบวับใครจะไปหยิบทันเล่า!

            “ล้วงกระเป๋าดูสิ” แคนอนเปรยแล้วพยักเพยิดมาทางกระเป๋ากางเกงของฉัน “ฉันเพิ่งเสกมันมาจากบ้านเธอน่ะ”

            ฉันลองทำตามที่เขาบอก อ๊ะ!...กระเป๋าตังค์จริงๆ ด้วย ชีวิตฉันเหมือนจะราบรื่นขึ้นมากเลยค่ะทุกคน

            เมื่อจ่ายเงินค่าตั๋วสำหรับหนังสองเรื่องเสร็จแล้ว อีตามิดไนท์ก็ยังไม่เลิกปากมาก

            “ถึงจะดูทั้งสองเรื่องก็เถอะ แต่ได้ดูทไวไลท์ก่อน ฮ่าๆๆ แวมไพร์ชนะพ่อมดครับ”

            “ฉันสามารถสาปให้แกเป็นยุงได้นะถ้าแกยังไม่หุบปาก จะว่าไป...เป็นยุงก็คงไม่ลำบากแกหรอกมั้ง กินเลือดเหมือนกันนี่”

            แค่นั้นแหละ...มิดไนท์ก็ปิดปากเงียบสนิทไปเลย

            กว่าจะกลับมาถึงบ้านได้ก็ปาไปสี่ทุ่ม ฉันไม่เคยดูหนังสองเรื่องในโรงติดกันมาก่อน ปวดหัวชะมัดเลยแฮะ แคนอนขอตัวกลับเข้าไปพักในเปียโนทันทีเมื่อถึงบ้าน ทิ้งให้ฉันอยู่กับมิดไนท์ตามลำพังสองต่อสองในห้องนั่งเล่น

            “แล้วนี่นายพักที่ไหนเนี่ย ไม่มีที่สิงสถิตกับเขาเหรอ” ฉันถามมิดไนท์ขณะเดินขึ้นบันไดเข้าห้องตัวเอง

            “ไม่หรอก ฉันเป็นพวกไม่ยึดติดน่ะ ฉันไปได้ทุกที่เลย”

            “อ๋อเอ้อ แล้วนายตายยังไงเหรอ”

ฉันอดถามเขาไม่ได้ เนื่องจากเหลือบไปเห็นว่าเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่คือเสื้อกล้ามสีขาวพอดีตัวกับกางเกงวอร์มสีเทา ในใจแอบนึกขอบคุณกิจกรรมอะไรก็ตามที่บังคับให้เขาต้องสวมชุดนี้ก่อนตาย เพราะมันเร้าใจหญิงสาวอย่างฉันชะมัดเลย แฮ่ๆ

            “เธออย่าขำนะ”

มิดไนท์ปิดประตูห้องนอนตามหลังฉัน ฉันเพิ่งรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาตามเข้ามาในห้องนอนแล้ว

“ฉันตายที่ฟิตเนสแถวๆ บ้านไอ้แคนอน ตายเพราะออกกำลังกายหนักเกินไป กล้ามเนื้อเลยไม่มีแรง ดัมเบลที่ฉันยกเหนือหัวเลยหล่นลงมากระแทกหัวฉันตาย...”

            “อุ๊บ! ฮ่าๆๆ”

ตายเพราะดัมเบลตกใส่หัว โคตรปัญญาอ่อนเลย! แต่ฉันเชื่อเขาละ ถ้าไม่บ้าออกกำลังก็คงไม่ได้หุ่นเป๊ะๆ อย่างนี้มาครอบครองหรอก (ยังไม่เลิกมองหุ่น)

            “นั่นไง ขำจนได้”

มิดไนท์กอดอกทำหน้ามู่ทู่ ฮ้าน่ารักอะ

“จะบ้าเรอะ ฉันล้อเล่น! ฉันไม่โง่ขนาดนั้นสักหน่อย ความจริงแล้วฉันออกกำลังกายหนักเกินจนหัวใจวายฉับพลันน่ะ นี่เรื่องจริงนะ!

            “ฮะๆๆ อะๆๆ โอเคๆ เชื่อก็ได้ ไม่ขำแล้วๆ”

ฉันพยายามกลั้นหัวเราะเต็มกำลัง นั่นสิ ฉันก็ว่าไอ้เรื่องดัมเบลตกใส่หัวนี่มันโง่จริงๆ!

“แล้วทำไมนายถึงกลายเป็นผีแวมไพร์ได้ล่ะ หรือว่าตอนมีชีวิตนายคลั่งไคล้แวมไพร์เหมือนที่แคนอนคลั่งไคล้พ่อมด?

            “ถูกเผงเลย!” มิดไนท์ชี้นิ้วมาทางฉันแล้วนั่งลงบนขอบเตียง “ตอนมีชีวิตน่ะ ฉันโคตรจะชอบแวมไพร์เลย ศึกษาทุกอย่างเกี่ยวกับแวมไพร์ ดูหนังอ่านหนังสือทุกเรื่องที่เกี่ยวกับแวมไพร์ ตอนตายเลยได้เป็นสมใจนี่ละ”

            “ดูนายมีความสุขมากเลยนะ”

            “แน่นอน! ฉันไม่ใช่พวกได้คืบจะเอาศอกแบบไอ้แคนสักหน่อย แค่ได้เป็นแวมไพร์ ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ได้ลิ้มรสเลือดมนุษย์ แค่นี้ฉันก็สุขใจแล้ว”

            ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยค ลิ้มรสเลือดมนุษย์นี่ฉันกำลังอยู่ในห้องสองต่อสองกับแวมไพร์ไม่ใช่เรอะ แล้วฉันก็เป็นมนุษย์ด้วย โอว

            “อย่าทำหน้าตาตื่นกลัวอย่างนั้นสิ! ฉันควบคุมตัวเองได้น่า” มิดไนท์ผลักไหล่ฉันเบาๆ ก่อนจะดัดเสียงให้ทุ้มต่ำเหมือนกำลังเล่นหนังลึกลับ “ยกเว้นเวลาเที่ยงคืนถึงเที่ยงคืนครึ่งนะ ช่วงนั้นฉันจะกระหายเลือดมากจนไม่สามารถควบคุมสติได้ เที่ยงคืนเมื่อไรอยู่ให้ห่างฉันไว้ละกัน”

            มิดไนท์ขยิบตาอย่างเจ้าเล่ห์ให้ฉันทีนึงก่อนจะลุกจากเตียงทำท่าจะเดินไปเปิดประตู แต่ฉันรั้งเขาไว้ด้วยคำถามที่ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้

            “ทำไมนายจับต้องตัวฉันได้ล่ะ”

            นึกว่าเธอจะไม่ถามซะแล้ว”

มิดไนท์หันมาส่งยิ้มหวานให้ ร่างสูงใหญ่ของเขาหันมาหาฉัน เห็นหุ่นเขาเต็มตาทีไรหัวใจฉันชอบเต้นแปลกๆ ทุกทีเลย... เซ็กซี่ง่ะ!

“คงเพราะดวงวิญญาณฉันแข็งแรงละมั้ง ฉันเลยสามารถบังคับให้ตัวเองจับต้องมนุษย์หรือเคลื่อนย้ายสิ่งของต่างๆ ได้ ไม่เหมือนไอ้แคนอน มันเป็นพวกวิญญาณอ่อนแอ สัมผัสมนุษย์ก็ไม่ได้ หยิบจับเคลื่อนย้ายสิ่งของก็ไม่ได้ ที่ทำได้ก็แค่บังคับร่างตัวเองให้สัมผัสกับวัตถุของแข็ง เช่นพิงกำแพง นั่งเก้าอี้ แล้วก็เล่นได้แต่เวทมนตร์นั่นแหละ”

            ฉันว่าแค่เวทมนตร์อย่างเดียวหมอนั่นก็ดูมีพละกำลังมหาศาลแล้วนะ

            “แต่ฉันเซ็งจังเลยที่ไม่มีฤทธิ์อ่านใจ สงสัยตอนมีชีวิตฉันเป็นพวกไม่ชอบสอดเรื่องคนอื่นน่ะ แต่ไอ้แคนมันมี จริงๆ แล้วมันก็ไม่ใช่คนสอดรู้หรอก แต่มันเป็นพ่อมดเลยมีฤทธิ์นั่น น่าอิจฉาชะมัด”

            ดีแล้วละ เพราะถ้านายเกิดอ่านใจฉันได้อีกคน นายคงรู้ว่าฉันกระหายหิวในรูปร่างของนายแค่ไหน แฮ่ และฉันก็คงไม่มีความลับอะไรต้องปิดบังพวกนายสองคนอีกต่อไป (แค่นี้อีตาแคนอนก็อ่านใจฉันซะจนพรุนแล้ว)

            “แต่ขอโทษด้วยนะจ๊ะสาวน้อย ถึงฉันจะแตะต้องตัวเธอได้ แต่เธอไม่สามารถสัมผัสฉันได้หรอกนะถ้าใจฉันไม่อนุญาต เพราะฉะนั้นเลิกหวังที่จะครอบครองร่างกายฉันซะเถอะ ถึงฉันจะอ่านใจเธอไม่ได้แต่อย่านึกนะว่าฉันอ่านสายตาเธอไม่ออกน่ะ ฮ่าๆๆ”

            มิดไนท์หัวเราะเสียงดังอย่างทะลึ่งทะเล้นก่อนจะรีบวิ่งทะลุประตูห้องนอนฉันออกไป ทิ้งให้ฉันอ้าปากค้างด้วยความตกใจที่เขาล่วงรู้ความปรารถนา (?) ของฉัน

เยี่ยม! ชีวิตฉันมีผู้ชายกวนประสาทเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแล้ว


 





_____________________________________________________________

27/01/2011

ในที่สุดตัวละครหลักตัวสุดท้ายก็เผยโฉมออกมาแล้ว แวมไพร์มิดไนท์สุดทรงเสน่ห์นั่นเอง!

สัปดาห์นี้มาอัพพฤหัสฯ อีกครั้ง (ไหนหน้าบ้านบอกอัพวันศุกร์ แกทำไมอัพพฤหัสฯ บ่อยเหลือเกิน) เอาน่า มันใกล้ๆ กัน ทดแทนกันได้!!

พอดีพรุ่งนี้ติดกีฬาสีโรงเรียนเก่าเลยมาอัพวันนี้เลยดีกว่า


โพล113125


 


 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CANON'S SPELL โอมเพี้ยง! จง (อย่า) รักผม ตอนที่ 10 : CANON ♪♪ Chapter 9 : Meet Mr. Midnight , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2299 , โพส : 24 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 24 : ความคิดเห็นที่ 887
.
"เลือดหอมมากเลยเบบี๋"
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!! ด.เด็กล้านตัวอะพี่!
แบบ คุ้มค่ากับที่รอคอยเมิกกกกก =..= เล่นทำเอาขิมเกือบกรี๊ดอะพี่ ฟินนาเล่ ๕๕
ต่อไปนี้ขิมจะเป็นมิดไนท์เอฟซีอะ ขอให้แกไม่หักหลังขิมทีหลังเหมือนเฮียเมเป็นพอ 5555

เป็นหนึ่งในตอนที่ชอบที่สุดเท่าที่อ่านมา หึๆ
ฟินคู่วายด้วยแหละ เรื่องของเรื่อง ๕๕ วันหลังคงต้องไปส่องเรื่องโฮโมบ้างละ
แต่มันก็จริงนะ ดูหนังได้โคตรเข้ากับเผ่าพันธุ์ตัวเองเลย ๕๕๕๕ อีกคนนึงจะดูพ่อมด อีกคนนึงจะดูแวมไพร์
โถ่ววววว เฮียไนท์ทำไมใจปลาซิวจังเลยล่ะฮะ กับไอแค่เฮียแคนคู่ว่าจะสาปเป็นยุง เล่นหุบปากเงียบเบย ๕๕

แบบ ปลื้มเฮียไนท์จริงอะไรจริง
เอ้อ พูดถึงเรื่องโพล ตอนนี้ขิมตอบว่าไม่ดูเลยสักเรื่องอะ
ขิมกลัวผีขึ้นสมอง อะไรนิดอะไรหน่อยเป็นไม่ได้ 5555555555 คนดูด้วยหล่อขนาดไหนก็ไม่ดูเฟ้ย!

PS.  I try to be all that you need, try not to ever let you down. Still, I can see it in your eyes. It's not good enough.
Name : ForFun★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ForFun★ [ IP : 99.23.4.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2556 / 09:55
# 23 : ความคิดเห็นที่ 840
ดีดี้ของเรา หื่นจริงๆ 555

แต่ก็นะ อยู่ใกล้ช่นหนุ่มรูปหล่อจะหื่นก็ไม่แปลก อิอิ
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 203.146.145.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2556 / 17:13
# 22 : ความคิดเห็นที่ 824

เม้นท์ติดมั้ยเอ่ย
V
V
 

PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.161.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 11:57
# 21 : ความคิดเห็นที่ 823






ดีดี้ไม่เสียใจแล้วแหละ
มีคนมาแทนที่พี่เซนแล้วนี่
จะใครไปได้ แคนอนนั่นเองงง
555555555555555555
ชอบแคนอนแล้วก็บอกมา ดูสิ เวลานัดแคนอนรีบลงมาเลย
ฮ่าาาาๆ ไม่ได้แซวนะ ( ' ' )


อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
มิดไนทททททททททททททททท์
ไม่ไหวนะพี่ตาณคนนี้อ่าาา!! อยากได้ =.,=
5555555555555555555555555
มันมาอีกแล้ว...อารมณ์แบบนี้
คิดไว้แล้วเชียวตั้งแต่พี่ตาณบรรยายถึงรูปลักษณ์
คนนึงบอบบาง คนนึงหุ่นล่ำ แคนอนเคะ มิดไนท์เมะแน่นอน
(สงสัยว่าอีฟจะแต่งนิยายเรื่องนั้นมากไป)
5555555555555555 โอ๊ยยยฟินนนน >//<
ฟินมากๆๆๆ ฟินทุกฉาก ฉากไหนมีมิดไนท์ฟินสุดๆ
ไม่เว้นแม้กระทั่งมิดไนท์เถียงกับแคนอน
โคตรฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
มิดไนท์พูดกับดีดี้ แซวดีดี้ก็ฟินนนนนนนนนน
พ่อหนุ่มแวมไพร์คนนี้ทำให้รีดเดอร์ฟินไปหมด
เกินจะห้ามใจ วรั้ยยยยยย
//คลั่งไคล้เกินเหตุ ข้ามไป

แต่ก็ต้องมาอ่านต่อ
5555555555555555
ฮาาาาาาขำ ตายอนาถแบบนั้นก็ไม่ไหว
นี่ถ้าไม่แก้ตัวคงเชื่ออย่างแรกไปแล้ว
นั่นนน...อ่านใจไม่ได้ แต่อ่านสายตาออก
แสดงว่าแม่นางดีดี้แสดงออกทางสายตาไม่เบาเลย
555555555 อิจฉาาาา T^T


มิดไนท์ มิดไนททท์ โอ๊ย มิดไนท์
รูปสุดท้ายอีฟฟินจริงไรจริง
แวมไพร์หล่อขนาดนี้ ยอมให้กินเลือดเลย
มาา! //ปัดผมออกจากคอ
 

PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.161.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 11:56
# 20 : ความคิดเห็นที่ 807
มีผีเพิ่มอีกแล้ว น่าสนุกมากกกกๆ>/\<
Name : kajids < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kajids [ IP : 115.67.199.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2556 / 00:26
# 19 : ความคิดเห็นที่ 795
อ่านไปก็ขำไปจ้ะ ไรเตอร์ตาณ คือคนเราเนี่ย ถ้าตอนมีชีวิตอยู่เราอยากเป็นอะไร
แล้วพอตายแบบกระทันหันเราจะเป็นสิ่งนั่น พี่นุชรู้สึกแบบนี้อ่ะจ้ะ

งั้น พี่นุชชอบลิงอ่า...จะกลายเป็นผีลิงปล่าวหว่า ?=_=
หลุดหัวเราะออกมาจริงๆ กับการตายที่คิดว่า ปัญญาอ่อนของ มิดไนท์
คือ คิดว่าน่าจะเป็นความจริงอยู่นะ ไออุปกรณ์ทำร้ายอ่ะ
ก็ยังดีว่าเป็นแค่มุกที่นำมาล้อเล่น ฮี่...

ตกลงถ้าในความเป็นจริงมีผีหล่อๆแบบนี้มาเผ่นพ่านในบ้าน
พี่นุชเต็มใจให้เข้ามาอยู่อาศัยนะ ชีวิตคงง่ายขึ้นอีกเยอะเชียวล่ะ

อยากดูหนังก็แค่หายตัวไป...อะไรมันเพอร์เฟคปานนั้น >O<

PS.  ฝันให้ไกล ไปให้ถึง สู้สู้ !!! เพื่อญี่ปุ่น ประเทศในฝันของช้านนน
Name : spysky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ spysky [ IP : 80.98.158.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2556 / 23:50
# 18 : ความคิดเห็นที่ 713
สนุกมากเลย แต่งได้สุดยอดมากๆเลย
Name : Unyakorn-n < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Unyakorn-n [ IP : 125.26.68.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2556 / 14:20
# 17 : ความคิดเห็นที่ 701
ฮาาาาาาาาาา นึกว่ามิสเตอร์มิดไนท์จะตายเพราะดรัมเบลตกใส่หัวจริงๆซะแล้ว
555555555555555555555555
อิจฉาดีดี้สองเท่า ได้เจอกับหนุ่มหล่อผีพ่อมดกับผีแวมไพร์ >___<
ดีใจกับแคนอนด้วยนะ ได้ออกไปเที่ยวข้างนอกบ้างสักที 55555
ดูเหมือนดีดี้เริ่มไม่แคร์พี่เซนแล้ว แอบตกหลุมรักแคนอนแล้วล่ะซี่ ♥

PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2556 / 13:20
# 16 : ความคิดเห็นที่ 679
ย๊ากจะเลือกเชียร์ใครดีเน้ย!
แคนอนก่เป่นผีที่หล่อน่าร๊ากก
ส่วนมิคไนท์ก่เป่นผีแวมไพร์ว๊าย
งานนี้ดีดี๊จะเลือกใครล่ะที่นี้(น่าอิจฉาดีดี๊จัง)
ที่มีผู้ชาย(ผี)หล่อๆๆมาค่อยยุข้าง อิอิ~~ //รู้สึกว่าตัวเองจะเพ้อหนักมากน่ะเนี้ย!//
Name : Vampires102 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Vampires102 [ IP : 61.90.115.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:20
# 15 : ความคิดเห็นที่ 663
อยากให้แคนนอนจับต้องได้อ่าา *-*
PS.  I LOVE EXO > EXO! WE ARE ONE!!!
Name : MeO_O < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MeO_O [ IP : 180.180.185.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:38
# 14 : ความคิดเห็นที่ 635
อ๊ากกก โผล่มาตอนแรกก็น่ารักเลยอ่ะ ><
แคนอนชิดซ้ายไปเลยยยยย 555555
ฮาคำพูดของมิดไนท์อ่ะ ฮ่าๆ อยากเป็นแวมไพร์~

ติดตามต่อค่ะ
PS.  ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้ ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึก :)
Name : B:E:W ~ P'T < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B:E:W ~ P'T [ IP : 110.168.101.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2555 / 20:42
# 13 : ความคิดเห็นที่ 628
สนุกกกกก ชอบสุดๆๆๆ 
PS.  http://image.dek-d.com/25/2860715/111414877
Name : tong_za < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tong_za [ IP : 101.108.28.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2555 / 12:25
# 12 : ความคิดเห็นที่ 595
ไ.อ้เกย์
5555555555555

เงิบกับคำนี้ที่แคนนอนด่ามิดไนท์
-0-

ปากร้ายจิงๆๆ
PS.  ก็ในเมื่อจิตใจคนเรามันไม่เหมือนกัน สำนึกของแต่ละคนมันก็เลยมีไม่เท่ากันไง!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 223.204.104.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤศจิกายน 2555 / 13:15
# 11 : ความคิดเห็นที่ 569
ผมก็ชอบแวมไพร์น่ะ..อ๊ากกก..จะกินเลือดเธอ(?)

เข้าเรื่องๆ..นายตายได้ฮามากอ่ะ..!!
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.240.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2555 / 20:59
# 10 : ความคิดเห็นที่ 517
 ชอบตอนนี้ที่สุดเ้ลย 
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 213.113.213.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 14:56
# 9 : ความคิดเห็นที่ 485
 โฮกกก แวมไพร์สุดหล่อโพล่มาอีกคน   ใจจะละลายตามกันไปเลยทีเดียว -..-
Name : sweet life < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweet  life [ IP : 101.51.246.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2555 / 22:08
# 8 : ความคิดเห็นที่ 450
 พูดถึงแฮร์รี่แล้วอยากดูขึ้นมาตงิดๆ
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 110.168.164.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2555 / 22:50
# 7 : ความคิดเห็นที่ 430
 อ้ากกกก ต่อจากตอนนี้ฟองดูคงไม่ได้เม้นสักพักอ่านแล้วมันมาก ค่อยกลับมาเม้นแล้วกันนะค่ะ

PS.  donker = dark มันเป็นภาษาที่นำเข้าจะฝรั่งเศษ
Name : choco_donker < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ choco_donker [ IP : 61.19.71.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2555 / 00:22
# 6 : ความคิดเห็นที่ 373
มีคนโหวตรวบสองเยอะมาก (ส้มคือหนึ่งในนั้น 5555 โลภมากจริงตู)
ดีดี้นี่น่าอิจฉา พี่เซนหมดบทบาทความสำคัญ
สงสัยดีดี้คงเริ่มเอนเอียงไปกลับการได้อยู่ใกล้ชิดแคนอนมากกว่า เลยไม่รู้สึกว่าพี่เซนสำคัญแล้วมั้ง
มิดไนท์โผล่มาแบบกระชากใจ สาเหตุการตายตอนแรกของนายงี่เง่ามากถ้าเกิดว่าไม่รีบแก้ตัวฉันคงมองได้แบบ...เอ่อ บอกไม่ถูกเลยแฮะ - -*
แต่ดีดี้ความหื่นเธอแสดงออกทางสายตาขนาดนั้น? มันต้องระวังแล้วนะน่ะ ฮา~ 
Name : TZ'sTZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TZ'sTZ [ IP : 1.47.57.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 / 16:22
# 5 : ความคิดเห็นที่ 294
อ่านแล้วสนุกง่ะ
ไม่มีจะขัดเลยจริงๆ
นึกว่าแวมมี่จะเป็นตัวขัดขวาง โล่งไป -.,-
ทำไมพ่อมดน้อยไม่หึงเลยอ่ะ
ดีดี้ออกจะคิดล่วงเกินเพื่อนมันในใจขนาดน้านนน แง่ๆๆ TOT

edit:: - - จำไม่ได้เองว่าแคนอนขอตัวกลับก่อน ก็ว่าแคนอนทำไมมันเงียบดีจริง งีส ฮ่าๆๆ



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 สิงหาคม 2554 / 23:04

PS.  Who Cares! ขโมยรัก ลักหัวใจนายจอมป่วนฝากด้วยน้าา http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=737994
Name : +Mukka+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +Mukka+ [ IP : 183.89.68.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2554 / 23:03
# 4 : ความคิดเห็นที่ 244
so fun
Name : p man [ IP : 58.9.10.192 ]

วันที่: 11 มิถุนายน 2554 / 08:24
# 3 : ความคิดเห็นที่ 99
Funny ~:)
PS.  อย่าง'เปลี่ยน'...เปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง....จังเลย...
Name : M i n d < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M i n d [ IP : 58.9.190.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2554 / 17:14
# 2 : ความคิดเห็นที่ 50
ดีดี้พัฒนาได้ไวมาก! น่าปลื้มใจแทนแคนอนจริงๆ

ในที่สุดมิดไนท์ก็โผล่มา ! ตอนแรกนึกว่าจะเป็นพวกนิ่งเงียบ ขรึมๆหน่อย แต่กลับฮาซะงั้น น่ารักขึ้นเป็นกอง >_<
แถมมีขู่ยัยดีดี้ทิ้งไว้อีก งานนี้ดีดี้คงแอบหลอนทุกๆเที่ยงคืนถึงเที่ยงคืนครึ่งไปอีกนาน 555

อยากมีเวทมนต์เหมือนแคนอนมั่ง (แต่ยังไม่อยากตายนะ) =_=''

สรุป เจ้ากรรมนายเวรทั้งสามไปสู่สุขคติแล้วหรอ? แสดงว่าแคนอนที่เป็นผีทำบุญได้จริงๆสินะ...

แอบสงสัยว่าดีดี้หลงรักแคนอนแล้วรึยัง ไม่ค่อยเห็นสองคนนี้กุ๊กกิ๊กกันเลย มีแต่วิ่งไล่กันทั่วบ้าน !

PS.  Flin'z Fornitale by Wt's Noah
Name : พoงเส้น < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พoงเส้น [ IP : 24.193.112.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มกราคม 2554 / 10:36
# 1 : ความคิดเห็นที่ 49
 สนุกมากอ่

รีบอัพนะค่ะ
Name : rosethorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rosethorn [ IP : 124.122.254.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มกราคม 2554 / 19:50
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android