Strongest NPC

ตอนที่ 53 : 52

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,040
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    13 ต.ค. 62

     
     หอคอยเวทมนต์พังทลายจนไม่เหลือเค้าโครงเดิมแม้แต่น้อย บริเวณโดยรอบรัศมีรอบหอคอยเต็มไปด้วยเถ้าถ่านจากการเผาไม้จนเกรียม ส่วนเรกัสทอดร่างนอนหงายหลับตาลงบนพื้นหินอย่างหมดสภาพ เสื้อผ้าที่สวมใส่ไหม้จนแทบจะไม่เหลือส่วนใดปกปิดร่างกายที่เต็มไปด้วยเขม่าควัน ลมหายใจของเขาถี่กระชั้น หัวใจเต้นเร็วแรงราวกับรัวกลอง หากไม่ใช่เพราะความร้อนสูงในบริเวณนี้ คงเห็นเหงื่อของเรกัสที่อาบร่างราวกับตกลงไปในแม่น้ำ กระทั่งพลังเวทที่มากมายก็ยังเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ 

     เปลวไฟระดับกึ่งลีเจนดารี่ไม่ใช่อะไรที่สามารถควบคุมได้ในเวลานี้ อย่างน้อยก็จนกว่าความเข้าใจและความชำนาญในการควบคุมไฟจะยกระดับไปถึงมาสเตอร์ ไม่ก็มีทักษะควบคุมไฟระดับอีปิคขึ้นไป ไม่เช่นนั้นไม่ต่างกับการแสวงหาความตาย หากครั้งนี้เรกัสไม่ไหวตัวทันแล้วเทเลพอตออกมาจากศูนย์กลางการระเบิดทัน เขาคงถูกเผาไหม้ไม่เหลือแม้แต่เสี้ยวธุลี เรกัสไม่อาจทำอะไรได้นอกจากเก็บสมบัติที่ไม่มีปัญญาใช้เอาไว้เฉยๆก่อนในเวลานี้

     ควรทราบว่าไอร่าที่สงบเสงี่ยมดูไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวนั้นเป็นเพียงเปลือกนอกที่ปกปิดความบิดเบี้ยวและบ้าคลั่งอย่างที่สุดที่อยู่ภายในเท่านั้น ไม่ว่าอย่างไรเปลวเพลิงของเธอคือความบ้าคลั่งและการทำลายล้าง ด้วยเปลวเพลิงที่ราวกับสัตว์ร้ายที่บ้าคลั่งที่ต้องการเผาผลาญทำลายทุกสรรพสิ่ง ไม่น่าแปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมเฮตัสถึงได้แข็งแกร่งจนทำให้ลีเจนดารี่ก็ยังไม่อยากสู้ด้วยทั้งๆที่ฝีมือของเฮตัสนั้นนู๊บยังเรียกโหลน เฮตัสคือตัวอย่างของเทพเจ้าทรูพ่อรวยอันแท้ทรู จะบอกว่าสมบัติที่อยู่กับมันมีราคาเทียบเท่า GDP ของจักรวรรดิทั้งจักรวรรดิยังน้อยไปด้วยซ้ำ
     
     เรกัสสร้างแมลงขนาดเล็กจำนวนมากขึ้น แล้วออกคำสั่งให้มันรีบรายงานเขาทันทีที่มีอะไรเข้ามาในระยะห้าร้อยเมตร แถมยังสร้างโกเลมหินเอาไว้อีกสามตนจากเศษซากหอคอยที่พังทลาย จะหวังพึ่งไอร่าที่บินวนไปวนมา เรกัสเพียงยิ้มแหยๆ ก่อนที่สติจะดับไปด้วยความล้าทั้งกายและใจจนถึงขีดสุด 

     ผ่านไปหนึ่งวันเต็มๆกว่าเรกัสจะได้สติกลับมาอีกครั้ง ความเข้าใจและความชำนาญในการควบคุมไฟของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด จากระดับสูง 18% เป็นระดับสูง 62% ซึ่งโดยปกติแล้วการที่ความชำนาญจะเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้ต้องฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายเป็นปี ไม่ใช่หลับไปตื่นหนึ่งแล้วเพิ่มขึ้นเช่นนี้ ดูเหมือนว่าการรอดชีวิตจากการควบคุมเปลวไฟระดับกึ่งลีเจนดารี่จะให้ผลตอบแทนที่ยอดเยี่ยม แต่ถามว่าเรกัสจะใช้วิธีเดิมในการเพิ่มความชำนาญหรือไม่ หัวเด็ดตีนขาดเขาก็ไม่ทำ หากพลาดขึ้นมาเขาจะรอดชีวิตเป็นครั้งที่สองหรือไม่ใครจะไปรู้

     เรกัสเรียกสปิริตธาตูน้ำออกมาสร้างน้ำชำระร่างกาย แล้วเรียกชุดสำรองออกมาใส่ แม้ว่าดีไซน์จะเหมือนกับของเดิม แต่ค่าสถานะและความสามารถก็ต่ำกว่าไม่น้อย ยังไงซะมันก็เป็นชุดสำรอง

     หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เรกัสก็นำอาหารที่เตรียมไว้ออกมาจากช่องเก็บของทันที ด้วยช่องเก็บของของระบบเรกัสสามารถเก็บอาหารเลิศรสเอาไว้ได้โดยไม่เน่าเสีย หรือก็คือเขาสามารถกินอาหารอะไรที่ไหนก็ได้ และอาหารที่เขานำออกมาในเวลานี้ก็คือ เซตปลาดิบซุปเปอร์พรีเมียมที่ทำจากปลาอสูรและสัตว์น้ำเลเวลมากกว่าสี่ร้อยที่เขาไปล่ามาด้วยตนเอง รสชาติของมันบอกเลยว่าหากขายในโลกนั้น คำละล้านก็มีเศรษฐีแย่งกันกินราวกับแจกทาน น่าเสียทายที่ซอสกับวาซาบินั้นยังหาวัตถุดิบชั้นเลิศจากโลกนี้มาทำไม่ได้ จึงต้องใช้ช่องทางผู้เล่นเพื่อให้ได้มาโดยการสร้างภารกิจแปลกๆพอใช้แก้ขัดไปได้ก่อน

     เมื่อไอร่าเห็นเรกัสกินอะไรบางอย่าง ก็อยากลองกินด้วย เรกัสก็ไม่ปฏิเสธใช้ตะเกียบคีบปลาดิบชิ้นหนึ่งให้กับเธอ

     "พรึบ"

     ชิ้นเนื้อปลาดิบและตะเกียบครึ่งหนึ่งกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตาที่ปากนกเล็กนั่นกัดชิ้นเนื้อ

     "อร่อย" ไอร่าทำท่าทางมีความสุขกับอาหารอย่างยิ่ง

      สปิริตไม่มีกายหยาบจึงไม่ได้กินเหมือนมนุษย์ แค่อาศัยดูดซับจิตวิญญาณในอาหารราวกับอาหารเซ่นเจ้าที่นั่นแหละ ส่วนทำไมมันไหม้ก็ต้องบอกว่าร่างของเธอเป็นกึ่งกายหยาบกึ่งกายละเอียด ขี้เถ้าที่ก่อร่างขึ้นมานั้นร้อนราวนกับถ่านแดงร้อนในเตาหมูกระทะ บอกเลยว่าหากเธอไปเกาะเฉยๆบนไหล่ผู้เล่นเลเวลต่ำที่พลังป้องกันต่ำล่ะก็ เลือดลดทุกวินาทีแน่ๆ

     หลังจากเสร็จมื้ออาหาร เรกัสก็หยิบคริสตัลสื่อสารขึ้นมาเพื่อจะถามว่าวาคาบะถึงไหนแล้วก็พบว่ามีการติดต่อเข้ามาจากเธอเมื่อสามชั่วโมงก่อน 'มีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ'

     "สวัสดีค่ะ ซากุระพูดสาย" เสียงตอบรับจากปลายสายทำเอาเรกัสกระตุกไปเล็กน้อย 

     'พอดีเห็นว่าเลขหมายของคุณมีรายการติดต่อค้างไว้ ผมเลยติดต่อกลับมา ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรครับ' เรกัสอยากจะเล่นเป็นเพื่อนอีกฝ่ายสักเล็กน้อย แต่คิดแล้วว่าไม่จะดีกว่า

     "มีอะไร" น้ำเสียงเรียบ

     "บู่ว ไม่สนุกเลย" วาคาบะตัดพ้อ ก่อนจะเข้าเรื่อง

     "ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญแล้ว คือก่อนหน้านี้มี NPC มาขอร้องให้ช่วยรักษาคนให้ แต่เพราะว่าคนป่วยอยู่ที่หมู่บ้านฟิวเรี่ยนเลยจะขออนุญาตท่านก่อน แต่ติดต่อไม่ได้ก็เลยปฏิเสธไปแล้ว" วาคาบะอธิบาย

     "อืม หมู่บ้านฟิวเรี่ยน จริงๆเจ้าจะไปก็ได้นะ เดี๋ยวข้าตามไปแล้วกัน" เรกัสตอบกลับหลังจากคิดพิจารณาสั้นๆเมื่อดูตำแหน่งของหมู่บ้านจากแผนที่ระบบ ที่เขาส่งแมลงไปสำรวจรัศมีร้อยกิโลเมตรรอบเมืองวาแคนตั้งแต่วันแรกที่มาถึงวาแคนแล้ว

     "ถ้าท่านว่าแบบนั้นก็เจอกันที่ฟิวเรี่ยนแล้วกัน" 

     หลังจากวางสายจากเรกัส วาคาบะก็แค่นเสียงพูดออกมาด้วยความไม่พอใจทันที

     "ไม่ใช่ได้ยินไปหมดแล้วหรือไง ออกมา"

     ในฉับพลัน ร่างของนักธนูชุดเขียวก็ปรากฎขึ้นจากความว่างเปล่า แม้ทักษะของนักธนูผู้นี้จะยอดเยี่ยม แต่นั่นพอจะซ่อนคนที่ระดับใกล้ๆกันได้เท่านั้น การจะหลบซ่อนจากวาคาบะนั้นเป็นไปไม่ได้แต่แรกแล้ว แต่ที่เธอไม่ได้ขับไล่นักธนูผู้นี้ไปเพราะไม่รู้สึกว่าต้องทำแบบนั้น หากเขาจะตามไปพบกับเรกัสเพื่อขอความช่วยเหลือก็น่าจะไม่เป็นปัญหาอะไร ส่วนเรกัสจะว่าอย่างไรหรือจะทำอะไรก็สุดแล้วแต่ดวงของนักธนูผู้นี้

     "ไม่ต้องมากเรื่อง" วาคาบะขัดขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจะคุกเข่าขอบคุณเป็นเรื่องเป็นราว เธอไม่ใช่จักรพรรดิหรืออะไรที่ใครต้องมาคุกเข่าให้

     "ไปเตรียมรถม้าให้ข้าด้วยแล้วกัน เจ้าคงไม่คิดให้ข้าเดินไป ใช่หรือไม่" ค่ารักษานั้นอีกเรื่อง แต่ให้เธอเดินไปรักษาคนป่วย? หากอีกฝ่ายยากจนจนไม่อาจอำนวยความสะดวกให้ได้ก็แล้วไป แต่อีลีทเลเวล 200 การเช่ารถม้าสักคันไม่ควรเป็นปัญหา

     หลังจากนัดหมายกับวาคาบะที่หมู่บ้านฟิวเรี่ยน เรกัสก็ออกเริ่มออกเดินทางในทันที ด้วยความที่ต้องการให้ไอร่าได้ฝึกฝนไปด้วย เรกัสจึงไม่ได้สร้างสปิริตอื่นขึ้นมาแต่ให้ไอร่าร่างวัลคีรี่ลุยเดี่ยว

     "ตู้มม" แรงระเบิดที่แรงพอจะสังหารทุกชีวิตในคลาสหนึ่งในทันทีอุบัติขึ้น แรงระเบิดของมันพัดพาหมอกในบริเวณใกล้เคียงออกไปจนแสงที่ไม่เคยสาดส่องลงมาได้สัมผัสกับหลุมระเบิดขนาดย่อมที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ด้วยการโจมตีนี้ของไอร่า พลังเวทของเรกัสหายไปเกือบหมื่น

     "ข้าชนะ" ไอร่าดูจะพอใจอย่างมากที่จัดการตะขาบกากๆเลเวล 180 ได้ในการโจมตีเดียว

     "เก่งมาก" เรกัสกล่าวชม ถึงมันจะเป็นการโจมตีที่โอเวอร์โอเวอร์โอเวอร์คิล แต่ก็เป็นศัตรูตัวแรกที่ไอร่าจัดการด้วยตนเอง ควรให้กำลังใจกันสักหน่อย ส่วนเรื่องการใช้พลังมากเกินไปนั้นเดี๋ยวค่อยสอนในอนาคตก็ได้

     เมื่อเรกัสปล่อยไปก่อน ไอร่าที่สังหารศัตรูได้ก็เพิ่มการความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

     "ตู้มมม"

     "ตู้มมมม"

     "ตู้มมมมม"

     เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว แผ่นดินสั่นสะเทือน หมอกในรัศมีสองสามกิโลเมตรหายวับไปกับตา กระทั่งเรกัสที่อยู่ด้านหลังของไอร่ายังเต็มไปด้วยเขม่าขี้เถ้าจากการเผาไหม้อันรุนแรง ดูเหมือนว่าการที่เขาไม่ปรามไอร่าจะเป็นความคิดที่ผิดอย่างยิ่ง พิจารณาจากการโจมตีที่แรงขึ้นเรื่อยๆ เกรงว่าครั้งต่อไปจะเป็นหายนะแล้ว

     "ไอร่า เจ้าพอก่อนเถอะนะ" 

     "อืม" ไอร่าพยักหน้าแล้วกลับมาเป็นนกน้อยมาเกาะที่ไหล่เรกัสดังเดิม ก็ถือเป็นเรื่องดีที่เธอค่อนข้างพูดง่าย

     ด้วยการโจมตีครั้งสุดท้ายของไอร่า สร้างความหวาดกลัวให้กับมอนสเตอร์ในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรจนมันหนีเอาชีวิตรอดกันจ้าละหวั่นจนเป็นเหตุให้เกิดอีเวนท์มอนสเตอร์บุกบางพื้นที่ ซึ่งแน่นอนว่าเรกัสกับไอร่าไม่ได้รับรู้แต่อย่างใด ที่ทั้งคู่เห็นคือตลอดทางเดินหลายกิโลเมตรไม่มีแม้แต่ชีวิตเดียวที่โพล่ออกมาขวางทาง เรกัสจึงสอนหลักการเบื้องต้นในการต่อสู้ให้กับไอร่าไปตลอดทาง แต่ดูเหมือนว่าสมองนกของเธอจะไม่ค่อยรับข้อมูลเท่าไหร่ เรกัสจึงต้องปรับเปลี่ยนวิธีในการสอน 

     "เอาแบบนี้นะไอร่า ข้ามีเกมให้เล่น เกมนี้ง่ายมากๆ จนกว่าข้าจะบอกว่าเกมยุติ เจ้าต้องพยายามฆ่าศัตรูในการโจมตีเดียว แต่ต้องไม่ทำให้ร่างนั้นหายไปหมด หรือสร้างหลุมระเบิดบนพื้น" เรกัสเสนอเกมให้เล่น "แน่นอนว่ามีรางวัลให้ เป็นอาหารรสเลิศเหมือนกับมื้อก่อนหน้าเป็นอย่างไร ทุกครั้งที่เจ้าทำสำเร็จเจ้าจะได้รับหนึ่งชิ้น"

     แม้จะไม่เคยฝึกสัตว์ แต่ก็เคยเห็นคนฝึกปลาโลมาเอาอาหารมาล่อตอนไปเที่ยวสมัยเด็กๆ คิดว่าอาจใช้ได้กับไอร่าที่สมองควรจะไม่ด้อยกว่าปลาโลมาเท่าไหร่ได้

     "ได้เลย เตรียมอาหารเอาไว้ได้เลย"

     ไม่แน่ใจว่าเรกัสรู้สึกไปเองหรือไม่ แต่แววตาที่เป็นเพียงหลุมขี้เถ้าที่เว้าเข้าไปเหมือนจะมีประกายตาออกมา 

     "เจอเป้าหมายแล้ว เรกัส" ไอร่าตะโกนด้วยความดีใจเมื่อเจอเป้าหมายแรกหลังจากที่ไม่มีอะไรโพล่ออกมาให้จัดการจนอารมณ์ของไอร่าเริ่มไม่ดีเพราะไม่มีโอกาสได้รับอาหาร

     เรกัสดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นอาชาร่างกำยำสีขาวปลอดยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า เบื้องหลังของมันมีอาชาอีกตนหนึ่งนอนเจ็บอยู่บนพื้น ดูแล้วควรจะเป็นอาชาตัวเมียที่ท้องแก่

     "อย่า" เรกัสรีบห้ามไอร่าในทันที หาไม่แล้วเกรงว่านางจะแย่งพลังเวทเขาไปบวกกับอาชาตรงหน้าแล้วจะเป็นเรื่อง

     เฮซสตอร์ม อีรันซอล  (ไฮลอร์ด) เลเวล 485

     สถานะไฮลอร์ด คือหนึ่งในสถานะที่หายากที่สุดของมอนสเตอร์ที่ไม่ใช่รูปแบบมนุษย์ในแมพระดับต่ำถึงกลาง ด้วยปกติแล้วสถานะไฮลอร์ดแสดงถึงความแข็งแกร่งที่เป็นรองเพียงลีเจนดารี่ ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ในแมพที่ไม่ใช่ระดับสูงหมายความว่ามันสามารถกำราบทุกชีวิตในพื้นที่ได้ง่ายๆ ส่วนเหตุผลที่ไฮลอร์ดไม่กลายเป็นบอสก็พอมีอยู่ไม่กี่อย่าง แต่สำหรับอีรันซอล มันไม่ได้เป็นบอสเพราะมันพเนจรไปทั่วในแมพที่เต็มไปด้วยหมอกหนาจนในที่สุดก็ถูกจับได้โดยหัวกิลด์ทรินิตี้ในแพทสาม และกลายเป็นหนึ่งในสุดยอดสัตว์ขี่ตัวหนึ่งในเกม ด้วยอย่างไรเสียบอสก็จับไม่ได้

    การสู้กับไฮลอร์ดเลเวล 485 ที่แม้จะไม่ได้มีเลือดมากมายจากบัฟพิเศษของบอสก็ยังมีโอกาสชนะไม่ถึงครึ่ง ยังไงซะนอกจากเลือดที่น้อยกว่าบอส ค่าสถานะอื่นๆของมันคือไฮลอร์ดคลาสสองทั้งหมด แม้จะอยากจับมันมาเป็นสัตว์ขี่ แต่ยังไงชีวิตก็สำคัญกว่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #360 slzyzero (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 17:52

    ติดตามครับ

    #360
    0
  2. #343 kimurakung (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 12:33
    อาจจะได้สัตว์ขี่มาเพิ่ม
    #343
    0
  3. #342 ThaipaKing (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 12:03
    เลี้ยงไอร่า เหมือนเลี้ยงลูกอ่ะ
    #342
    1
    • #342-1 ThaipaKing(จากตอนที่ 53)
      13 ตุลาคม 2562 / 12:05
      มอบเลือดแกให้ไอร่าดูดซับเลย ทีนี้ก็จะได้มีกายมฝหยาบจริงๆจังๆสักที แถมแบบนี้ก็จะกลายเป็นลูกของเรกัสทันที*-*
      #342-1
  4. #341 ThaipaKing (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 12:03
    เรกัส กับ วาคาบะ เป็นพวกพิเศษสินะ เลยแยก NPC กับผู้เล่นออกจากกันได้
    #341
    2
    • #341-1 ThaipaKing(จากตอนที่ 53)
      13 ตุลาคม 2562 / 12:07
      ช้วยทำคลอดม้าเลย!! แกมรไอเท็มช้วยเหลือเพียบ!!
      #341-1
    • #341-2 tangniyaynaja(จากตอนที่ 53)
      13 ตุลาคม 2562 / 13:02
      วาคาบะเป็นคลาสสองหรือเลเวลมากกว่า 400 เห็นข้อมูลของเลเวล 200 นั่นปกติครับ ขนาดผู้เล่นปกติยังรู้เลยว่านักธนูคือ NPC ทั้งที่เลเวลน้อยกว่านักธนู
      #341-2
  5. #340 Fikusa (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 11:52
    ทำไมชีวิตเจอแต่เรื่องซวยๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #340
    0