Strongest NPC

ตอนที่ 37 : 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 264 ครั้ง
    12 ก.ย. 62

     
     พิษที่สร้างความเจ็บปวดและอาการผิดปกติ กับเปลวไฟที่ลุกไหม้ไปทั่ว รวมถึงการตายของนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในวอเรนในชั่วอึดใจโดยที่ไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้ศัตรูได้ทำให้ขวัญกำลังใจของเหล่าออร์คตกฮวบฮาบ 

     "ไม่ต้องกลัวศัตรูมีแค่นักเวทเพียงคนเดียว ไม่นานพลังเวทของมันก็หมด บุกเข้าไป" อูลูคูตะโกนกึกก้อง ด้วยทักษะบัญชาการแบบติดตัวมากมาย ขวัญกำลังใจที่ดิ่งเหวของเหล่าออร์คถูกฉุดขึ้นมาในทันใด

     "ท่านซูคารู รบกวนท่านโจมตีกดดันศัตรูด้วย" 

     "แน่นอน" ซูคารูรับปากแล้วร่ายเวทสวนกลับไปหานักเวทมนุษย์โดยทันที

     ลูกไฟจำนวนมากถูกยิงเข้าใส่เรกัสแบบไม่ยั้ง แต่เพราะระยะห่างมากกว่าสองกิโลเมตรจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะหลบลูกไฟที่ถูกยิงเป็นเส้นตรงสักเท่าไหร่ แถมลักษณะการต่อสู้ของเรกัสคือแบทเทิ้ลเมจ เมจที่เน้นการใช้เวทที่ไม่รุนแรงมากนักแต่มีความต่อเนื่อง การโจมตีของซูคารูจึงแทบไม่สามารถเปลี่ยนอะไรไปได้เลย วิหกเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนยังคงโจมตีใส่นักรบออร์คที่ดาหน้าเข้ามาไม่ยั้ง

     จำนวนนักรบที่สูญเสียอย่างต่อเนื่องราวกับใบไม้ปลิดปลิวยามโดนลมพายุทำให้กระทั่งสกิลปลุกใจของอูลูคูก็ไม่อาจรักษาความหวาดกลัวของนักรบของตนได้อีกแล้ว

     "ใครถอยแม้แต่ก้าวเดียวข้าจะฆ่ามันด้วยตัวเอง" อูลูคูไม่พูดเปล่าแต่ซัดหอกใส่นายกองออร์คตนหนึ่งที่หลบหนีจนตายคาที่ทันที

       อูลูวูตู เร็วเข้า

     ในเวลาไม่ถึงนาทีนักรบออร์คนับพันก็มาถึงระยะเพียงสองร้อยเมตรนักเวทมนุษย์ แต่แล้วในพริบตาแผ่นดินที่กลับสั่นสะเทือนก่อนจะแยกออกจากกัน เหวไร้ก้นบึ้งกว้างกว่าสิบเมตรได้ขวางกั้นระหว่างนักรบออร์คกับนักเวทมนุษย์เอาไว้ ไม่ใช่ว่าเรกัสมีเวทสายดินระดับสูง แต่มันคือคัมภีร์ที่สร้างโดยโทรลล์เมกัสโดยการใช้วัตถุดิบจากกีก้าเวิร์ม แยกพสุธา 

     จริงอยู่ที่เรกัสสังหารศัตรูแล้วของไม่ดรอป แต่ซากศพของศัตรูไม่ได้หายไปไหน วัตถุดิบมากมายนั้นสามารถเก็บเกี่ยวได้จากซากศพเหล่านั้น น่าเสียดายที่การสังหารกีก้าเวิร์มนั้นเกิดจากความร่วมมือของหลากหลายเผ่าพันธุ์ และแต่ละเผ่ามีคนล้มตายนับไม่ถ้วน เรกัสจึงไม่อาจหน้าด้านขอผลประโยชน์จำนวนมากเกินไปได้ สุดท้ายสิ่งที่เรกัสได้จึงมีเพียงคัมภีร์เวทดิมเพียงสามม้วนที่มีค่าราว 10% ของซากศพกีก้าเวิร์ม

     เหวกว้างสิบกว่าเมตรสำหรับออร์คเลเวลสองร้อยนั้นไม่ใช่เรื่องยากที่จะกระโดดข้ามแต่อย่างใด ดังนั้นพวกมันจึงไม่รีรอที่จะกระโดดข้ามเหวในทันที อนิจจาพวกมันคิดน้อยจนเกินไป เรกัสเปลี่ยนจากวิหกเพลิงเป็นวิหกสายลมในฉับพลัน 

     "บูม บูม บูม......" วิหกสายลมนับไม่ถ้วนระเบิดตนเองกลายเป็นลมกรรโชกแรงพัดสวนทางใส่ออร์คที่กระโดดข้ามเหว ผลที่ได้จึงเป็นหายนะ ออร์คหลายร้อยที่ลอยอยู่กลางอากาศล่วงหล่นสู่หุบเหวไร้ก้นในทันที


     เมื่อเห็นสหายร่วมเผ่าพันธุ์จำนวนมากตกลงไปในเหวลึก พวกออร์คแถวหน้าก็ชะงักงันทันที แต่เพราะด้านหลังบางส่วนหยุดโมเมนตัมไม่ทัน จึงเกิดการชนออร์คด้านหน้าจำนวนหนึ่งล่วงลงเหวไป

     เรกัสที่เห็นพวกออร์คยังสับสนว่าจะทำอย่างไรก็ไม่ทิ้งโอกาสดีของตนเรียกใช้เวทโจมตีวงกว้างอย่างไลท์นิ่งสตอร์มในทันที พายุฟ้าผ่ากินบริเวณหลายร้อยตารางเมตรสังหารพวกออร์คไปอีกหลายร้อย

     "หนี หากไม่หนีพวกเราตายแน่" ออร์คตนหนึ่งวิ่งหนีทันที จากนั้นออร์คตนอื่นๆก็วิ่งเช่นกัน วอร์เชฟของมันน่ากลัวก็จริง แต่ปีศาจตรงหน้านั้นน่ากลัวยิ่งกว่า หากมันหลบหนียังมีโอกาสรอดเพราะวอร์เชฟไม่มีทางไล่ฆ่าทุกคนที่หนีได้ทัน แต่ปีศาจตรงหน้ากลับสังหารพวกมันทีละเป็นร้อย ออร์คแรกเกิดก็รู้ว่าควรเลือกอะไร

     "ฆ่า" เสียงตะโกนกึกก้องดังมาจากทางด้านหลังของเรกัสพร้อมกับออร์คไรเดอร์ราวยี่สิบตนที่นำโดยอูลูวูตูโอบล้อมเข้ามาทันที แม้ไรเดอร์จะเร็ว แต่ต่อหน้าอำนาจการยิงที่บ้าบอของนักเวทมนุษย์ ไรเดอร์ที่เหลือเพียงหยิบมือเพราะบรรดาแบล็กวูฟส่วนใหญ่ไม่ตายก็หนีเตลิดจึงไม่อาจใช้การจู่โจมซึ่งหน้าได้ อูลูคูจึงใช้กลยุทธ์ให้ทหารเดินเท้าเป็นเหยื่อล่อแล้วส่งไรเดอร์อ้อมไปโจมตีจากด้านหลัง

     เมื่อเหล่าออร์คนักรบเห็นไรเดอร์โอบล้อมนักเวทมนุษย์ ขวัญกำลังใจของพวกมันก็กลับมา เป็นที่เข้าใจตรงกันว่าสำหรับนักเวทนั้นหากถูกประชิดได้เมื่อไหร่เป็นอันจบสิ้นทันที

     แต่แล้วขวัญกำลังใจของเหล่าออร์คก็ดิ่งเหวสุดลึกในทันที โกเลมยักษ์สามตนที่ปรากฎขึ้นเข้าปะทะกับไรเดอร์นั้นอาจจะพอรับได้ด้วยนักเวทจำนวนหนึ่งก็มีผู้พิทักษ์ของตน กระนั้น การที่นักเวทมนุษย์กลับเปลี่ยนคทาไปอยู่ในมือซื้อแล้วเรียกดาบขึ้นมาจากความว่างเปล่าฟันเข้าใส่ไรเดอร์ที่ผ่านโกเลมมาได้ขาดในดาบเดียวนั้นทำให้พวกมันตาเหลือกโพลนจะแทบหลุดจากเป้า ที่แย่ที่สุดคือเมื่อเดอะไอร์จัดการสังหารโกเลมที่ขวางทางอยู่เข้าประชิดมนุษย์ได้ มนุษย์ผู้นั้นกลับหายตัวออกไปจากวงล้อมพร้อมกับโกเลมยักษ์ที่ระเบิดเข้าใส่เหล่าไรเดอร์จนล้มระเนระนาด ตามด้วยวงเวทขนาดใหญ่รัศมีหลายสิบเมตรที่สว่างจ้าขึ้นบนพื้นดิน หนามพสุธาจำนวนนับไม่ถ้วนเสียบทะลุร่างเหล่าไรเดอร์จนตายหมดสิ้น มีเพียงเดอะไอร์เท่านั้นที่ยังรอดชีวิตด้วยอาการบาดเจ็บสาหัญ

     "อ๊ากกก ปีศาจ มันต้องเป็นปีศาจ ใครไม่อยากตายก็หนีเร็ว" ออร์คนักรบแตกขบวนในทันที คำสั่งใดๆของอูลูคูในยามนี้ไม่อยู่ในหัวของพวกมันอีกต่อไป

     "ข้ออูลูคู บุตรแห่งอูลาคู ผู้นำเผ่าวูรูวา ขอยอมจำนนแก่นักเวทผู้ยิ่งใหญ่ โปรดหยุดการสังหารเผ่าพันธุ์ของข้าด้วย" อูลูคูตะโกนด้วยเสียงอันดังกึกก้องเมื่อเห็นมนุษย์ย่างสามขุมเข้าหาบุตรชายคนโตของมันพร้อมกับดาบที่เปล่งแสงสีฟ้าจาง

     "ท่านพ่อ ไม่ต้องสนใจชีวิตข้า" อูลูวูตูตะโกนกลับไป

     "เจ้าหุบปาก" อูลูคูตวาดกลับมา

     "นักเวทผู้ยิ่งใหญ่ โปรดฟังข้าเพียงผู้เดียว อำนาจตัดสินใจทั้งหมดอยู่ที่ข้า" อูลูคูตะโกนพร้อมกับเร่งฝีเท้าวิ่งมายังทิศทางของเรกัสเต็มฝีเท้า

     เรกัสเมื่อเห็นพวกออร์คขอเจรจาก็ชะงักลงเล็กน้อยเพื่อพิจารณาให้รอบครอบ หากไว้ชีวิตพวกมันเลเวลที่ควรจะได้อีกหนึ่งเลเวลจะหายไปทันที นอกจากนี้ซากศพของออร์คมากมายก็เป็นประโยชน์กับนีลเซลด้วย

     ในช่วงที่เรกัสตรึงตรองอยู่ราวสิบวินาที อูลูคูก็มาอยู่ฝั่งตรงข้ามของเหวเรียบร้อยแล้ว เพียงอูลูคูไม่คิดจะข้ามมา มันไม่แน่ใจว่ามนุษย์ตรงหน้าเมื่อเห็นมันข้ามเหวไปจะลงมือปลิดชีพบุตรชายของมันทันทีเพื่อไม่ให้ร่วมมือกันได้หรือเปล่า

     "ข้าจะได้สิ่งใดจากการยอมรับการยอมจำนน" เรกัสจ้องมองด้วยสายตาราวกับกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่เหลือบมองแม่ทัพศัตรูผู้ปราชัย 

     "ขอบอกไว้ก่อนว่าถ้าเสนอสมบัติที่พวกเจ้ามีแก่ข้า ข้าย่อมไม่ยอมรับ ฆ่าพวกเจ้าหมดเมื่อไหร่สมบัติเหล่านั้นก็เป็นของข้า นอกจากนี้ถ้ำที่พวกเจ้าฝังบรรพบุรุษยังเต็มไปด้วยสายแร่ที่มีค่าสำหรับข้า เจ้าจะยอมให้ข้าทำลายหลุมศพบรรพบุรุษยังงั้นรึ" เรกัสบอกเงื่อนไขของตนเองออกไปเพื่อป้องกันพวกออร์คลากถ่วงเวลาออกไปเพื่อหาทางให้ออร์คตนอื่นๆหลบหนี

     "เรื่องสมบัตินั้นไม่เป็นปัญหาที่จะยกให้ท่านผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมด แต่เรื่องสุสานบรรพชน ข้าขอแลกเปลี่ยนกับทักษะลับของเผ่าได้หรือไม่ ทักษะนี้สืบทอดกันปากต่อปากเท่านั้น ต่อให้ฆ่าพวกข้าทิ้งทั้งหมดท่านก็ไม่มีทางได้รับ" อูคูลูเจรจา

     "แสดงให้ข้าดู" หากมันเป็นทักษะระดับอีปิคที่น่าสนใจเรกัสก็อาจจะยอมเจรจา ยังไงซะทักษะดีๆก็ไม่ได้หาซื้อได้ง่ายๆ พวกออร์คเสียหายอย่างหนักในศึกนี้ ไม่น่าจะเป็นภัยต่อประชาชนวาซิลเลียน และที่สำคัญอีกประการคือเขาไม่ต้องการบริหารดินแดนในวาซิลเลียนที่ทำให้เขาต้องแบ่งแยกเวลาในการเพิ่มความแข็งแกร่งไปอีกแล้ว 

     ด้วยการร่วมมือกับสพาร์คเคิลอย่างไม่คาดคิด เขาควรจะได้สมบัติจากโบราณสถานทั้งสาม 40% ใบรรดาสมบัติเหล่านั้นมีสมบัติชิ้นหนึ่งที่ดูจะไม่มีประโยชน์ แต่จริงๆแล้วมันคือแกนกลางและกุญแจสู่เอเธอร์ เมืองลอยฟ้าโบราณที่สาบสูญไปเมื่อหลายหมื่นปีก่อนพร้อมกับเหล่าเผ่าพันธุ์แรกเริ่ม เกาะลอยฟ้าที่เดินทางไปได้ทุกที่ เทียบกับวอเรนราวกับหน้ามือกับหลังเท้า

     "ได้" อูลูคูรับคำแล้วแสดงทักษะออกมาให้เรกัสดู ร่างของอูลูคูเรืองแสงสีดำขึ้นมาแว๊บหนึ่งแล้วหายไปพร้อมกับศพของออร์คในรัศมีสิบเมตรรอบตัวอูลูคูที่สลายไปเป็นฝุ่นละออง

     เรกัสเบิกตากว้างเมื่อบัฟที่ปรากฎขึ้นด้านล่างของหลอดเลือดของอูลูคู เอนเนอจี่เดรน มันคือเอนเนอจี่เดรน สกิลของเอนวอยออฟดิสแพร์ที่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้มันไร้เทียมทาน

     โดยหลักการถึงสิ่งมีชีวิตจะตายลงไปพลังงานส่วนหนึ่งก็ยังคงหลงเหลืออยู่ในร่างกายแล้วจะค่อยๆสลายหายไปตามธรรมชาติ การทำงานของเอนเนอจี่เดรนคือการดึงพลังงานส่วนเล็กๆที่หลงเหลืออยู่เหล่านั้นมาไว้กับตนเอง หรือก็คือตราบที่เปิดใช้เอนเนอจี่เดรน เมื่อมีสิ่งมีชีวิตตายในรัศมีของมัน พลังงานที่เหลืออยู่จะถูกดูดกลืนทันที หรือก็คือพลังเวทที่เหลืออยู่ของคนตายจะกลายเป็นของผู้ใช้เอนเนอจี่เดรน ไม่เหมือนอูลูคูที่เปิดได้รัศมีสิบเมตรด้วยเอนเนอจี่เดรนเป็นเพียงระดับแรร์ เอนวอยทำอะไรบางอย่างกับมันจนกลายเป็นระดับลีเจนดารี่และสามารถเปิดใช้สกิลรัศมีกว้างสิบกิโลเมตรครอบคลุมทั้งสนามรบได้ 

     "ตกลง" เรกัสรีบตกลงทันที อย่างว่าแต่เงินพันล้านรีส ต่อให้พันพันล้านรีสเขาก็ยอมติดหนี้แลกกับสกิลนี้ แม้ไม่รู้ว่าเอนวอยออฟดิสแพร์ทำยังไงใช้สกิลกลายเป็นลีเจนดารี่ แต่หากให้มันกลายเป็นอีปิคนั้นเขาพอจะสามารถทำได้อยู่

     "เพียงแต่ เจ้าและทุกคนที่รู้จักสกิลนี้ต้องสาบานต่อบรรพบุรุษว่าจะไม่ใช้หรือสอนสกิลนี้ให้กับใครอีก แม้แต่ทายาทของตนก็ให้เรียนรู้ไม่ได้ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ข้าต้องการเพียงของสองสามชิ้นเท่านั้น ของอื่นๆข้าจะไม่แตะต้องแม้แต่น้อย" สำหรับเรกัสสกิลโกงแบบนี้ไม่ควรให้มีใครรู้จัก อาวุธที่ดีที่สุดนั้นต้องอยู่กับตัวเขาเพื่อฟาดฟันศัตรูเท่านั้น จะให้ศัตรูนำมาใช้ฟาดฟันกับเขาไม่ได้ 

     ในตอนนี้เรกัสเข้าใจแล้วว่าพวกออร์คนี้หายไปไหน ยังดีที่เขาส่งสพาร์คเคิลไปจัดการก่อนหน้านี้ ไม่งั้นขืนมาเจอเอนวอยตรงนี้เขาไม่มีทางรอดไปได้แน่นอน 

     แต่เดี๋ยวก่อน หากว่าเอนวอยออฟดิสแพร์เป็นคนลงมือ ทำไมยังเหลือพวกออร์คอีกส่วนหนึ่ง นี่ไม่น่าเป็นไปได้

     เรกัสหลับตานิ่งเพื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้หลายๆอย่างแล้วไปหยุดอยู่ที่ รากัล ดราก้อนไรเดอร์ ที่เป็นหนึ่งในเมสเซนเจอร์ออฟดิสแพร์ แม้ว่ารากันจะอยู่ในชุดเกราะเต็มตัวตลอดเวลา แต่ด้วยโครงสร้างร่างกายแล้วผู้เล่น 80% เชื่อว่าน่าจะเป็นเผ่าออร์ค 

     เมื่อคิดได้ดังนั้นเรกัสก็ยิ้มอยู่ในใจ แต่เมื่อเห็นอูลูคูมัวแต่ขมวดคิ้วหน้าคร่ำเคร่งก็ตวาดออกไปทันที 

     "ตกลงว่ายังไง"

     "ได้ ข้าตกลง" อูลูคูรับปากด้วยความจำยอม แค่การมอบทักษะของบรรพบุรุษออกไปก็ผิดแล้ว ทำให้ทักษะของบรรพบุรุษไม่ได้รับการสืบทอดนั้นผิดเกินกว่าจะให้อภัย แต่เมื่อเทียบกับการที่เผ่าของตนจะถูกลบหายไป สุสานของบรรพบุรุษจะกลายเป็นเหมืองแร่ อูลูคูยอมแบกรับความผิดเอาไว้แล้วค่อยชดใช้ด้วยชีวิตในภายหลัง

     "ดี งั้นสิ่งแรกที่ข้าต้องการ คือ เขา" เรกัสชี้นิ้วไปยังอูลูวูตูที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังอูลูคู

     ....................

เรื่อง งดอัฟนิยาย

เรียน ผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน

ตามบันทึกข้อความเลขที่ เอ่อ ไม่ต้องเนอะ เอาเป็นว่า เนื่องจากผู้เขียนมีธุระต่างจังหวัดในวันศุกร์-อาทิตย์ จะให้พิมพ์ในมือถือก็ไม่ถนัด จึงขอแจ้งให้ทราบว่าจะไม่อัฟนิยายในช่วงเวลาดังกล่าว และจะลงตอนถัดไปวันจันทร์ หรือ อย่างช้าวันอังคาร

จึงเรียนมาเพื่อทราบและขออภัยมา ณ ที่นี้

ขอแสดงความนับถือ

ไรท์เองไงจะใครล่ะ

นักแต่งนิยายปฏิบัติการ  

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 264 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #250 LSNlite (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 18:02
    ตกลง เอนวอยออฟดิสแพร นี่เป็นอาชีพ ฉายา หรือตำแหน่ง?
    #250
    1
    • #250-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 37)
      24 กันยายน 2562 / 18:39
      ตำแหน่งครับ
      #250-1
  2. #213 slzyzero (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:13

    สนุกมากครับ รอติดตาม

    #213
    1
    • #213-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 37)
      16 กันยายน 2562 / 09:26
      ขอบคุณครับ
      #213-1
  3. #176 เดินทางปลอดภัย?ครับ? (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 09:15

    รอยุน้าาาสนุกมากกกก

    #176
    0
  4. #175 kimurakung (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 01:12
    ได้สกิลสุดแกร่งมาเสริม เทพทรูแน่ๆ
    #175
    0
  5. #168 denso (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:48
    ตกลงออคพ่อมันชื่ออะไรหว่า อย่ากรู้ว่าพอ พระเอกฆ่ามอน กับ ผู้เล่นฆ่าต่างกันยังไง มีไอเทมดรอบไหม เรทสกิล ไอเทม สัตว์อสูร ไม่ต้องทำบทเสริมก็ได้ แทรกในเรื่องไปเลยแบบเนียนๆ รู้สึกงงกับตัวเกมนิดหน่อย
    #168
    2
    • #168-1 ปากกาเงาสายลม(จากตอนที่ 37)
      13 กันยายน 2562 / 08:03
      ชื่อหรอ

      มันก็พิมบอกอยผุ่แล้วนิ
      #168-1
    • #168-2 tangniyaynaja(จากตอนที่ 37)
      16 กันยายน 2562 / 09:30
      หมายถึงออร์คตัวไหนครับ
      ส่วนเรื่องการฆ่ามอน มองว่าพระเอกเป็นคนของโลกนี้ที่มีระบบติดตัวมาก็ได้ ทำอะไรๆผลที่เกิดขึ้นกับโลกนี้ก็เหมือนคนในโลกนี้ทำปกติ มีแค่ตัวพระเอกเองที่ได้รับค่าประสบการณ์ไม่มากหรือน้อยกว่านั้น
      #168-2
  6. #167 Totorokun (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:28

    โอ้ววว สู้ๆนะ
    #167
    0
  7. #166 BLblacklist (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 21:49

    รออออครับผม

    #166
    0
  8. #165 Moso22 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 21:16
    รอจร้าา
    #165
    0
  9. #164 Fikusa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 21:02
    โห ทักษะโกงสลัด พี่แกแหกกฎมันทุกอย่างจริง
    #164
    0