Strongest NPC

ตอนที่ 34 : 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 389 ครั้ง
    12 ก.ย. 62

     หลุมขนาดใหญ่กว้างกว่าสองกิโลเมตรกับความลึกกว่าสามร้อยเมตรเป็นอนุสรณ์ให้ระลึกถึงสงครามครั้งใหญ่ที่เพิ่งจบไปหมาดๆ ชีวิตของนักรบกล้าร่วมแสนได้ปลดปลงอยู่ ณ ที่แห่งนี้ เพื่อให้ชีวิตของทุกคนที่อยู่ข้างหลังยังสามารถรักษาเอาไว้ได้ กระนั้นมันกลับกำลังจะทำให้บางอย่างที่อันตรายยิ่งกว่าหนอนยักษ์สิบตัวปรากฏออกมา บางสิ่งที่จักรวรรดิยังต้องหวั่นเกรง

     โลหิตจากนักรบมากมายได้หลั่นรินชโลมผืนดินแห่งนี้แล้วแทรกซึมลึกลงไปในผิวดินหลายสิบเมตร ซึมผ่านเข้าไปในรอยแตกเพดานห้องโถงถูกฝังเอาไว้ตั้งแต่เมื่อใดไม่มีใครทราบได้ เลือดจำนวนมากชโลมบนศพโบราณเปลือยกายที่มีสภาพแห้งเหี่ยวราวกับมัมมี่จนชุ่มโชก 

     ดวงตาของศพโบราณลืมขึ้นมาอย่างช้าๆ แสงสีแดงเลือดส่องสว่างราวกับแสงไฟสปอร์ตไลท์ท่ามกลางความมืดมิด

     ท้องฟ้ายามบ่ายที่ส่องสว่างผลันมืดคลึ้มลงราวกับเกิดสุริยาคราด แผ่นดินสั่นไหวราวกับจะพังทลายลงในขณะนั้น พายุสายฟ้าสีแดงเลือดแผ่ปกคลุมไปในรัศมีนับสิบกิโลเมตรส่งเสียงดังกัมปนาทราวกับท้องฟ้าจะถล่มทลาย

     "นี่ไม่ดีแล้ว" เรกัสเหลือกตาขึ้นด้วยความตื่นตระหนก บรรยากาศแบบนี้เคยเกิดขึ้นที่อาณาจักรที่ล่มสลาย โซแลม ในแพทที่ 3 การตื่นขึ้นของแวมไพร์ลอร์ด อลูคาร์ด หนึ่งในเลเจนดารี่บอสของที่มีเลเวลมากถึง 950 การปรากฎตัวของอลูคาร์ดก่อให้เกิดแม่น้ำเลือดทะเลโลหิตในดินแดนโดยรอบก่อนที่จะหายไปในชั่วข้ามคืน และกลับมาอีกครั้งในแพท 4 ด้วยระดับแทรนเซนเดนท์ในฐานะเอนวอยลำดับสาม เอนวอย ออฟ บลัด

     กระนั้นโซแลมกับกิเกียห่างไกลกันนับแสนกิโลเมตร อลูคาร์คจะมาอยู่ที่แห่งนี้ได้อย่างไร ความเป็นไปได้คือตัวตนที่คล้ายคลึงกับอลูคาร์ดถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ณ ที่แห่งนี้ แต่ปัญหาคือหากความแข็งแกร่งของมันเท่าอลูคาร์ดไม่มีทางเอาชนะมันได้แม้แต่น้อย

     "นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น หรือพระเจ้าจะต้องการทำลายทุกชีวิตในกิเกีย" ฟารูร์ หัวหน้าโทรลล์จ้องมองขึ้นไปบนท้องผ้าด้วยสีหน้าเจ็บแค้น นักรบของมันตายไปกว่าแปดในสิบจากการสู้รบสองครั้งกับหนอนจอมเขมือบ นอกจากนักรบสองพันที่คุ้มครองชนรุ่งหลังของพวกมันแล้ว อีกราวสามพันที่ยังอยู่บนสมรภูมิที่เพิ่งจบสิ้นไปบาดเจ็บไม่มากก็น้อย พวกมันไม่สามารถต่อกรกับอะไรที่แข็งแกร่งแบบนี้ได้อีกแล้ว ใช่ฟารูร์รู้ว่ามีแต่อะไรที่ทรงอำนาจมหาศาลเท่านั้นที่ทำให้เกิดความวิปริตแปรปรวนเช่นนี้ได้

     ไม่ใช่แค่ฟารูร์ เผ่าพันธ์ต่างๆก็ล้วนตื่นตระหนกและสิ้นหวังไม่ต่างกัน

     เสาโลหิตขนาดกว้างใหญ่พอๆกับสนามฟุตบอลพุ่งขึ้นจากฟื้นดินแทงขึ้นผ่านทะลุหมู่เมฆบนท้องฟ้า ทุกชีวิตที่อยู่ในอาณาเขตของเสาโลหิตนั้นกลายเป็นเศษเลือดเนื้อเลอะเลือนหมดทั้งสิ้น ในไม่กี่ลมหายใจ เสาโหลิตก็หายไปทิ้งไว้แต่เพียงร่างของสตรีเปลือยเปล่าที่ลอยอยู่บนอากาศสูงราวร้อยเมตร สตรีผู้นี้มีผิวขาวราวหิมะ เพียงแต่มีดวงตาและเส้นผมยาวถึงสะโพกที่เป็นสีแดงเลือด ราวกับภาพของโลหิตบนหิมะขาวบริสุทธิ์ กระนั้นแม้ว่าสตรีผู้นี้จะงดงามราวกับเทพธิดา แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั่นน่าพรั่งพรึ่งอย่างที่สุด

     ราวกับจมอยู่ในทะเลเลือดอันข้นคลั่ก ไม่อาจหายใจหรือขยับร่างกายได้แม้แต่น้อย

     ยังไม่ทันที่สตรีผมแดงจะได้เอื้อนเอ่ยหรือทำสิ่งใด ดาบแสงสีทองอร่ามก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยราวเร็วที่ไม่อาจมองตามได้เห็น ไม่ว่าใครนอกจากสตรีผมแดงเห็นแต่เพียงลำแสงสีทองเท่านั้น 

     สีหน้าของสตรีผมแดงกลายเป็นเคร่งเครียดเมื่อเห็นการโจมตีที่หมายจะสังหารตนเอง นางชูกางมือขวาขึ้นพร้อมกับร่างของเผ่าพันธ์ุต่างๆในกิเกียที่ยังรอดชีวิตหลายร้อยระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดแล้วรวมกลุ่มกันกลายเป็นสายธารโลหิตพุ่งควบแน่นเป็นดาบโลหิตปรากฎขึ้นในมือของนาง ไวเท่าความคิด ดาบเลือดแทงสวนกลับไปปะทะกับดาบสีทองในทันที

     ไม่มีแสงสีเสียงหรือการระเบิดใดๆตระการตา ดาบแสงสีทองตัดผ่านดาบโลหิตราวกับตัดผ่านกระดาษ แล้วแทงทะลุอกของสตรีผมแดงในทันที กั่นดาบสีทองปะทะเข้ากับหน้าอกของสตรีผมแดงทำให้ซี่โครงหักไปหลายซี่ ก่อนจะผลักร่างของเธอลงไป

     "ตู้มมม" 

     ร่างของสตรีโลหิตถูกปักคาไว้กับฟื้นที่กลายหลุมขนาดราวๆกับสนามเทนนิสจากแรงปะทะ

     แม้เรกัสจะมองไม่เห็นเลเวลหรือจำนวนพลังชีวิตของสตรีผมแดง แต่หลอดเลือดยังคงแสดงให้เห็น ดาบสีทองเพียงดาบเดียวทำให้พลังชีวิตของสตรีผมแดงเหลือเพียงไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซนต์เท่านั้น หากไม่ใช่ว่าดาบโลหิตได้ช่วยแรงปะทะไปบ้าง ดาบสีทองคงปลิดชีพเธอในดาบเดียว

     กระนั้นสามารถรอดจากดาบสีทองได้ก็นับว่าสุดยอดแล้ว หากเป็นตัวเรกัสเองคงตายไปนับสิบนับร้อยครั้ง

     ร่างจำแลงสีทองอร่ามของ สพาร์คเคิล พลันปรากฎขึ้นบนท้องฟ้า ปัดเผ่าเมฆสายฟ้าและความมืดมิดจนมลายสิ้น ราวกับการจุติของเทพเจ้าที่บัดเป่าความชั่วร้ายก็ไม่ปาน

     ยังคงสร้างภาพเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เรกัสคิดพร้อมกับปากที่เบะออกเล็กน้อย แม้จะไม่รู้ว่าสพาร์คเคิลมาที่นี่ได้ยังไง แต่เมื่อสพาร์คเคิลมาเองก็คงหายห่วงได้

     แน่นอนว่าเรกัสไม่ทราบว่าในครั้งนั้นสพาร์คเคิลให้ความสนใจกับเรกัสอยู่ไม่น้อย กระทั่งยังคงสอดส่องบริเวณที่เรกัสหายไปอยู่เป็นวัน เมื่อเห็นเรกัสกลับออกมาก็คอยสอดส่องอยู่เป็นระยะๆ ยิ่งมาก็ยิ่งสนใจเด็กน้อยเรกัสมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่แค่พรสวรรค์อันเลิศล้ำ แต่ทัศนวิสัยและทัศนคติถือว่ายอดเยี่ยมถูกใจสพาร์คเคิลอย่างมากถึงขนาดอยากรับไปเป็นศิษย์ด้วยซ้ำ น่าเสียดายที่แม้ว่าตำแหน่งหนึ่งในสามประตูที่ปกป้องโลกใบนี้ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น ศัตรูของสพาร์คเคิลมีไม่มาก แต่ว่าล้วนแล้วแต่เรียกได้ว่าน่าพรั่นพรึงทั้งนั้น หากไม่เก็บเด็กน้อยที่อ่อนแอราวกับมดป่วยไว้กับตัวย่อมไม่พ้นกลายเป็นเป้า แต่หากเก็บไว้กับตัวย่อมทำให้การพัฒนาของเด็กน้อยช้าลง

     ใช่ เพราะการสอดส่องเรกัสอยู่เนืองๆ ทำให้พบการคืนชีพของแวมไพร์ที่ควรจะหายไปกับกระแสประวัติศาสตร์เมื่อนานมาแล้วทันทีที่ปรากฎกายออกมา

     ดาบแสงอีกเล่มหนึ่งปรากฎขึ้นด้านหลังของสพาร์คเคิลพร้อมจะโจมตีเมื่อใดก็ได้ที่สพาร์คเคิลต้องการ

     "ข้าไปทำอะไรให้เจ้า ถึงได้ต้องการสังหารข้า" ดวงตาสีแดงเลือดจ้องมองไปยังร่างแสงสีทองด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว

     "ไม่มี ข้าไม่รู้จักเจ้า เพียงแต่ด้วยหน้าที่ของข้า ภัยคุกคามทั้งหลายต้องถูกกำจัด" ร่างจำแลงของสพาร์คเคิลตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

     "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ภัยคุกคาม เจ้าเรียกข้าว่าภัยคุกคามโดยที่ข้าไม่ได้ทำอะไร.. เหมือนกันหมด เหมือนกันทั้งหมดจริงๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยันในโชคชะตาดังกึกก้องไปทั่ว

     "หืม" เรกัสเหลือกตาโพลงเมื่อเห็นหน้าต่างภารกิจเด้งขึ้นมา แม่งเอ้ย เรกัสกัดฝันกรอดแล้วตะโกนขัดขึ้นมาทันที

     "ช้าก่อนท่านผู้พิทักษ์แห่งไลท์เกจ"

     "เจ้ารู้จักข้า?" ร่างจำแลงเหลือบมองเรกัสด้วยความสงสัย กระทั่งกษัตริย์ของอาณาจักรเล็กๆเช่นนี้ก็ไม่รู้จักเขา ทำไมบารอนอายุไม่กี่ปีถึงรู้จักเขาได้

     "ข้าคือพรอฟฟิท (Prophet)" เรกัสตอบผ่านกระแสจิตด้วยพลังของรูน

     พรอฟฟิท ผู้พยากรณ์ผู้มองเห็นอนาคต หากมีความแข็งแกร่งเพียงพอพรอฟฟิทจะเป็นที่นับถืออย่างยิ่ง แต่หากไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอ พรอฟฟิทจะกลายเป็นเป็นเครื่องมือที่ผู้มีอำนาจกักขังเอาไว้เพื่อประโยชน์ส่วนตนเท่านั้น แม้จะไม่ใช่ทาสก็ไม่ต่างอะไรกับทาส สำหรับเรกัสย่อมเป็นแบบหลัง แต่เขาไม่มีทางเลือกนอกจากยอมเสี่ยง ผลตอบแทนจากภารกิจนั้นสูงมาก และอย่างน้อยสพาร์คเคิลก็ควรจะพอเชื่อถือได้ มากกว่าเกจอีกสองคนเขาคนที่จะจับเขาไปแน่นอน

     "มีหลักฐานอะไร" สพาร์คเคิลเอ่ยถามด้วยอารมณ์และน้ำเสียงที่ปกติ 

     "ที่ตั้งโบราณสถานของเผ่าพันธุ์แรกกำเนิดรวมถึงการเปิดประตูโบราณสถาน นี่พอจะได้หรือไม่" เรกัสยังคงตอบด้วยกระแสจิต ข้อมูลเหล่านี้อ่อนไหวเกินกว่าจะให้แพร่ออกไป แม้แทบไม่มีโอกาสที่จะถึงหูของผู้ที่มีอำนาจเพียงพอจะรู้ถึงมัน แต่ไม่ควรเสี่ยงถ้าไม่จำเป็น มันจะนำความยุ่งยากและอันตรายถึงชีวิตมาให้กับเขา

     "สามโบราณสถาน" เรกัสส่งกระแสจิตเพิ่มเติม หากเป็นโบราณสถานเดียว อาจเป็นไปได้ว่าเขาไปพบเจอข้อมูลมาจากไหนด้วยโชค แต่หากเป็นสามโบราณสถาน คงไม่มีใครโชคดีขนาดนั้น

     ราวกับระเบิดลง สีหน้าของสพาร์คเคิลเปลี่ยนไปทันที โบราณสถานของเผ่าพันธุ์แรกกำเนิดเต็มไปด้วยสมบัติอันล้ำค่าที่กระทั่งสพาร์คเคิลเองยังไม่อาจละเลย สามโบราณสถานหมายถึงความมั่งคั่งมหาศาลที่เทียบได้กับสมบัติของตัวสพาร์คเคิลเองด้วยซ้ำ

     "แน่นอนว่าข้าควรได้รับ 40% ของแต่ละโบราณสถาน 30% สำหรับข้อมูล และ 10% สำหรับการมีส่วนร่วมสำคัญอย่างการให้ข้อมูลการเปิดประตู"

     โบราณสถานสามแห่งที่เรกัสเอ่ยจะเริ่มถูกพบในแพทหน้า กระนั้นแม้โบราณสถานระดับต่ำสุดยังมีความต้องการขั้นต่ำเป็นคลาสสาม ให้ตายเขาก็ไม่สามารถไปเปิดโบราณสถานเหล่านี้ได้ก่อนที่มันจะถูกค้นพบ ไม่สู้ร่วมมือกับสพาร์คเคิลไปดีกว่า

     "หึ ไอ้หนู เจ้าเป็นจอมกะล่อนจริงๆ" สพาร์คเคิลยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาได้ยินวีรกรรมการต้มตุ๋นจากปากของเทมเพสท์ รวมถึงเห็นการโกงแบบไร้ที่ติจากการเฝ้าดูมาก็มาก คิดไม่ถึงว่าเขาจะโดนเด็กน้อยพยายามต้มเช่นกัน

     "ได้ เจ้าจะได้รับ 40% .... แต่ที่เจ้าเรียกข้าให้หยุดคงไม่ใช่เรื่องนี้ ใช่หรือไม่" สพาร์คเคิลจ้องมองด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้  หากจะเจรจาเรื่องโบราณสถานไว้หลังจากเขาจัดการแวมไพร์ก็ได้ ดูเหมือนไอ้หนุ่มจอมกะล่อนนี้จะมีบางอย่างที่ต้องการจากแวมไพร์ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 389 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #210 slzyzero (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 16:47

    ติดตามครับ ยิ่งสนุกขึ้นไปอีก

    #210
    0
  2. #130 ฉันคือแมวเจ้าสเน่ห์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:09
    บ้าเอ้ย นิยายบ้าอะไรวะน่าติดตามชิพหาย อ่านวันเดียวหมดซะแล้ว
    #130
    0
  3. #129 Athanas (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 22:58
    prophet มันอ่านว่าโปรเฟทเปล่า เห็นในฮอนมันเรียกงี้
    #129
    1
    • #129-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 34)
      9 กันยายน 2562 / 08:44
      ในดิกมันเขียนออกเสียงตัว พ ครับ เพื่อไม่ให้ผิดพลาดส่วนใหญ่ช่วงหลังผมก็เอาคำออกเสียงมาจากดิกทั้งหมด ซึ่งการออกเสียงต่างกับที่คนไทยออกเสียง ผมเลยใส่คำภาษาอังกฤษไว้ด้วยเพื่อความเข้าใจตรงกัน

      อย่างแชมพูแฟซ่านี่ยี่ห้อจริงๆมันไม่ได้ออกเสียงแฟซ่านะเออ
      #129-1
  4. #128 Kuroshio (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:14
    ค้างงงงง
    #128
    0
  5. #127 Mr.kongkang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:08
    ไรท์ก็ขยันส่งตัวโหดๆมาเนอะให้มันฟาร์มดีๆซักช่วงได้มะจะเข้มไปไหน
    #127
    2
    • #127-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 34)
      8 กันยายน 2562 / 20:18
      เดี๋ยวมันเก่งไป

      ล้อเล่น เอาจริงๆคือการอัฟเลเวลรัวๆไม่ทำให้เก่งในช่วงหลังครับ ในบรรดาลีเจนดารี่มีสูงต่ำ แม้พรสวรรค์โดยกำเนิดของร่างเรกัสจะเทพ แต่ก็ไม่ใช่ที่สุด หากไม่มีปัจจัยแวดล้อมดีๆ ก็เป็นได้แค่ลีเจนดารี่ระดับกลางลงล่าง มันต้องมีสมบัติลับ อาชีพลับ สกิลลับ สายเลือดลับ กิ๊กลับ เอ๊ย อันหลังของไรท์ เอ้ยไม่ใช่ ไม่เกี่ยว มาไว้กับตัวให้มากพอ ไม่งั้นช่วงหลังตายหยั่งเขียด
      #127-1
    • #127-2 llมวfง่(จากตอนที่ 34)
      8 กันยายน 2562 / 22:04
      โดนต้มจนเปลื่อยเเล้วตามด้วยเครื่องปรุง
      #127-2
  6. #126 Mr.kongkang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:08
    55555555
    #126
    0
  7. #125 Totorokun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:01
    แวมไพร์สาวแหละ
    #125
    0
  8. #124 Fikusa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:46
    ท่าทางจะมีเนื้อเรื่องใหญ่น่าดูสำหรับแวมไพร์สาว
    #124
    0
  9. #123 kamjotoma (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:38

    มันสั้นรึตรูอ่านเร็ว
    #123
    0
  10. #122 BLblacklist (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:35

    ขออีกกกก


    #122
    0
  11. #121 Storm_CaII (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:35
    ง่าาาาา
    #121
    0