Strongest NPC

ตอนที่ 17 : 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 413 ครั้ง
    31 ส.ค. 62

     เมืองขนาดใหญ่อย่างบารี่ไม่ใช่พื้นที่ที่ผู้เล่นใหม่สามารถมาถึงได้ นี่ไม่ใช่ว่าเมืองบารี่ไม่ให้ผู้เล่นเลเวลต่ำเข้า แต่การจะเดินทางมาถึงเมืองบารี่ต้องผ่านแมพเลเวลสูงมากมาย อย่างน้อยจนกว่าผู้เล่นจะเลเวล 50 ขึ้นไปโอกาสรอดมาถึงเมืองบารี่ได้แทบเป็นศูนย์ ด้วยเหตุนี้เรกัสที่ขี่ฮิปโปกริฟตรงมายังเมืองบารี่เลยจึงยังไม่มีโอกาสที่จะพบเจอกับผู้เล่น

     ในห้องรับรองของกลอลี่สเตเดียม เนลสัน ที่แขนข้างหนึ่งถูกตัดเสมอข้อศอกถูกนำตัวเข้ามาหาเรกัสโดยผู้จัดการกลอลี่สเตจโดยตรง ด้วยเส้นสายมากมายของกลอลี่สเตจ เขาย่อมรับรู้ว่าเรกัสมีทรัพย์สินมากมาย ที่สำคัญข้อมูลล่าสุดยืนยันว่ามาควิชโวลม่าถึงกับไปพบบารอนคลาวด์ที่คฤหาสถ์ของบารอนคลาวด์ด้วยตนเอง นี่ย่อมแสดงให้เห็นว่าบารอนคลาวด์มีความสำคัญขนาดไหนในสายตามาควิชโวลม่า

     "ขอบคุณท่านซิกซ์มากที่ยอมทำตามคำขอไร้เหตุผลของข้า" เรกัสลุกขึ้นยืนต้องรับซิกซ์ ผู้จัดการกลอลี่สเตจด้วยรอยยิ้ม

     "เรื่องเล็กน้อย ท่านบารอนอย่าได้ใส่ใจ นักโทษเหล่านี้จะเป็นจะตายอย่างไรไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว" ผู้จัดการตอบด้วยรอยยิ้ม

     "เช่นนั้น อีกคนหายไปไหน คงไม่ใช่ว่าตายไปแล้ว" ใบหน้าของเรกัสดูไม่ค่อยพอใจ

     "โอ้ อีกคนหนึ่งกำลังถูกนำมาที่นี่ พวกเขาถูกขังแยกกันไว้ ข้าเลยพาคนที่อยู่ใกล้กว่ามาให้ท่านก่อน...ยังไงข้าตามให้ดีกว่า คนพวกนี้ชักช้าไม่ได้เรื่องจริงๆ" ผู้จัดการใช้คริสตัลสื่อสารติดต่อไปหาคนของตนเองทันที

     "พวกแกทำอะไรกันอยู่ ให้ท่านบารอนคลาวด์รอได้ยังไง รีบมาเดี๋ยวนี้" กล่าวจบก็หยุดการทำงานของคริสตัลแล้วหันมายิ้มให้กับบารอนคลาวด์ "ว่าแต่ราคาที่เราคุยกัน"

     "เห็นทีจะไม่ได้ คนคนนี้แขนขาดไปข้างหนึ่ง คอลเล็กชั่นของข้าดูจะไม่สมบูรณ์ ข้าให้เต็มที่ได้เท่านี้" เรกัสชูสองนิ้ว

     "เอ่อ ท่านบารอน คนเหล่านี้เป็นนักโทษ การที่.."

     "เมื่อกี้ไม่ใช่ท่านบอกว่าคนเหล่านี้จะเป็นจะตายไม่มีใครสนใจ ถ้างั้นก็ให้จบแค่นี้เถอะ ข้าขอโทษที่ทำให้เสียเวลา" เรกัสลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินออกไป

     "เดี๋ยวก่อนๆ สำหรับท่านบารอนข้าจะยอมให้สักครั้ง ถือเป็นน้ำใจจากข้า" ผู้จัดการรีบตอบรับข้อเสนอในทันที

     "อืม" เรกัสนั่งลงที่เดิมพร้อมกับนำถุงเงินที่บรรจุดเหรียญทองเอาไว้วางบนโต๊ะรับแขก "นี่เงินสองแสน นับก่อนก็ได้"

     ผู้จัดการถึงกับใบหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ หยิบเงินออกมาสองแสนพอดี ไม่ใช่ว่าวางแผนเอาไว้แต่แรกหรือไง นี่เขาโดนเด็กกะโปโลหลอกต้มชัดๆ

     "แขนขาดถึงข้อศอกดูไม่ค่อยสบายตาข้าเท่าไหร่" เรกัสเหลือบไปมองแขนของเนลสันด้วยสายตาไม่พอใจ ก่อนจะลุกไปหาเนลสันพร้อมกับชักดาบฟันแขนของเนลสันจนขาดเสมอไหล่

     "ดูไม่สมดุล" เรกัสบ่นเบาๆก่อนจะตัดแขนอีกข้างของเนลสันให้ขาดเสมอไหล่เช่นกัน

     "ค่อยดูดีขึ้นหน่อย" เรกัสพยักหน้าราวกับว่าเนลสันไม่ใช่คน แต่เป็นเพียงเครื่องตกแต่งอย่างที่พูดเอาไว้จริงๆ

     "อ้อ เดี๋ยวจะตายไปซะก่อนจะแย่ ท่านช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ข้าหน่อยแล้วกัน อืม แล้วก็ส่งทั้งคู่ไปให้ข้าที่คฤหาสถ์ด้วยแล้วกัน ข้ามีธุระต้องทำ" เรกัสลุกขึ้นยืนเตรียมจะออกไป 

     "อ่อ อีกเรื่อง ถ้ามีคนตายระหว่างขนส่ง ข้าจะขอเงินคืนตามสัดส่วน ขอให้ระวังด้วย" กล่าวจบก็เดินไปทางประตูแล้วเปิดออกไปในทันที

     ไอ้เด็กนรก ถ้าลอร์ดโวลม่าไม่ได้สนใจในตัวแก แกไม่มีทางได้ออกจากที่นี่แน่

     ...............

     "ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้ แต่หากข้าไม่ทำ เกรงว่าเคาท์บาริลจะสงสัย หวังว่าเจ้าคงเข้าใจ" เรกัสเข้ามาพบกับเนลสันในห้องพักโกโรโกโสตามลำพัง

     "ข้าเข้าใจ แต่ทำไมท่านถึงต้องทำขนาดนี้เพื่อเอาข้าออกมา" นี่เป็นสิ่งที่เนลสันไม่อาจเข้าใจ 

     "สองเหตุผล" เรกัสนิ่งไปครู่หนึ่ง

     "เหตุผลแรก ข้าต้องการสมบัติประจำตระกูลของเจ้า"

     "เรื่องนั้นคงยาก ตอนนี้เคาท์บาริลได้มันไปแล้ว" เนลสันพูดด้วยความเจ็บแค้น

     "งั้นรึ งั้นก็ไม่เป็นปัญหา ไว้ฆ่าทิ้งแล้วค่อยชิงมาก็ได้" เรกัสดูไม่ทุกข์ร้อนเท่าไหร่

     คำพูดของเรกัสทำให้เนลสันยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก หากเคาท์บาริลบอกว่าจะฆ่าบารอนคลาวด์ นั้นไม่แปลก แต่บารอนคลาวด์บอกว่าจะฆ่าเคาท์บาริล นี่เป็นเรื่องน่าแปลกใจมาก บารอนตัวเล็กๆที่ไม่มีอาณาเขตปกครองจะฆ่าเคาท์ที่มีทหารนับหมื่นได้ยังไง

     "เอาเป็นว่าการฆ่าเคาท์บาริลนั้นไม่ใช่เรื่องยากแล้วกัน" เรกัสเห็นเนลสันทำหน้าตาแปลกๆก็พูดเพื่อจบเรื่อง การฆ่าบาริลนั้นเขาทำเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ต้องหาเหตุผลมารองรับดีๆ หรือไม่ก็ต้องกลบเกลื่อนให้แนบเนียน เขายังไม่พร้อมจะเป็นศัตรูกับอาณาจักรในเวลานี้

     "ได้ แล้วอีกเหตุผลล่ะ" เนลสันสอบถาม

     "บิดาเจ้าจะทำงานให้ข้าในอนาคต ดังนั้นการรักษาชีวิตทายาทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของเขาจึงเป็นเรื่องสมควร" เรกัสยิ้มอย่างมีเลศนัย


     ในเวลาเดียวกัน ในห้องทำงานของเคาท์บาริล ผู้จัดการซิกซ์ได้รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับเคาท์บาริล

     "ดูเหมือนข้าจะกังวลมากไปเอง เจ้ากลับไปทำงานของเจ้าเถอะ หากมีความเคลื่อนไหวอะไรผิดปกติรีบแจ้งให้ข้ารู้โดยเร็ว" เคาท์บาริลตัดสินใจพักเรื่องการสังหารบารอนคลาวด์ไว้ก่อน คนที่ไอ้มาคลิชโวลม่าจับตามองหากตายไปเฉยๆอาจมีปัญหา ในเมื่อบารอนคลาวด์ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องเมื่อยี่สิบปีก่อน จะปล่อยเอาไว้ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร

     วันถัดมา ซากแมงป่องยักษ์ เนลสันที่มีแขนสองข้างสมบูรณ์ กับนักโทษอีกคนถูกขนย้ายไปยังอีเรียลโอฟอร์ทในทันที ส่วนเรกัสที่ยังไม่มีเรื่องอะไรสำคัญต้องทำเวลานี้ก็เลือกจะไปเก็บค่าประสบการณ์ต่อ อีกไม่กี่เปอร์เซนต์เขาก็จะกลายเป็นเมจสองดาวแล้ว

     ไว้อัฟระดับเรียบร้อยค่อยไปตรวจสอบความก้าวหน้าของแคลร์สักหน่อยแล้วกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 413 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #193 slzyzero (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 13:47

    ติดตามครับ

    #193
    0
  2. #94 Fines (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:03
    เรกัสเกิดใหม่เป็น npc ในเกม ที่มีผู้เล่นอีกทีใช่มะ สงสัยมากว่าทำไงให้จิตมนุษย์ไปเกิดในเกมได้
    #94
    1
    • #94-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 17)
      4 กันยายน 2562 / 19:29
      ใกล้ๆจบเรื่องแหละครับ
      #94-1
  3. #82 pomafsdzxcv (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 16:27
    คือไม่คิดจะใส่เสียงเอฟเฟคบ้างหรอ เสียงร้องเวลาโดนตัดแขนอ่ะ มันเงียบเหงานะรู้ไหม เหมือนกับตัดของเล่นไม่มีชีวิตเลย
    #82
    1
    • #82-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 17)
      3 กันยายน 2562 / 17:53
      จะนำไปปรับปรุงครับ ขอบคุณมาก
      #82-1
  4. #28 Fikusa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 08:55
    ว่าแต่ถ้าเรกัสเจอผู้เล่นจะแถยังไงเนี่ย หรือสวมบทบาทตลอดกาลเลย
    #28
    0