ยัยปากร้าย ทำนายรัก

ตอนที่ 2 : เหตุผลน่ะเหรอ ???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 พ.ค. 50





"เพราะ เอ่อ...." เสียงของยัยครินดูไม่ค่อยมั่นคง เพราะอะไรหว่า




"เพราะอะไรเล่า เร็วดิ่ อยากรูนะว้อยย ไอคริน" ฉันรีบเร่งให้มันพูดซะที อ้ำอึ้งอยุ่ได้




ปลายสายอ้ำอึ้งอยู่นานเหมือนคนเพิ่งเรียนรู้การพูด และก็โพล่งขึ้นเสียงดังอย่างน่าตกใจ ทำให้ฝ่ายไผ่หญ้า ถึงกับ อึ้ง  เพราะอะไรน่ะเหรอ ??


ก็เพราะคำพูดที่พูดออกมานั้นคือ...




"หญ้า...ฉันชอบแก"



!!!!!!!!!!!!!!!!!



"ว่าไงนะยัยคริน !!! ไม่ตลกนะเว้ย" กิมกี่ อึ้ง !! แล้วยังสงสัยอีก ท่าทางพี่กล้าจะรู้นะ ว่ายัยครินชอบฉัน เพราะวันก่อนนู้น พี่แกก็มีคำเตือนแปลกๆ มาแย้วงิ




"ฉันชอบแก ฉันชอบแก ฉันชอบแก แกได้ยินแล้วใช่มั้ย !!!"  เฮ้ยทำไมเสียงแมนจังฟระ (คิดมากจริงนางเอกเรื่องนี้ : >O<)




"แกจะบ้าหรอ !! แก...แก...แกเป็นสาวทั้งตัวนะเว้ย" ฉันพูดอะไรโง่ๆรึเปล่า ?? ( แน่นอนย่ะ สาวทั้งตัวคิดได้ไงวะเนี่ย )




"คือที่ฉันชอบทำตัวแด๋ดแด๋ เพราะฉันอยากอยู่ใกล้ๆเธอไงล่ะ"

อึ้งอีกครั้งและอีกครั้ง O____O ฉันควรทำไงดี เมื่อเพื่อนสนิทมันมาแอบรัก ??



ถ้าเป็นคุณ...คุณจะทำอย่างไร ??



"คือ....แบบว่า แกก็รู้ว่าฉันไม่ได้ชอบแกอะ...." ( ทำร้ายจิตใจกระเทย เหว๋ออออ !!)




"ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ ขอโทษด้วยที่พลั้งปากบอกแกไป" เสียงยัยคริน เอ้ย ต้องเปลี่ยนเป็น นายคริน ดูเศร้าไปเลยแฮะ และฉันจะมองหน้ามันติดม้ายยยยย ??
พรุ่งนี้ก็ต้องไป โรงเรียนและด้วยดิ๊ !!




"....แค่นี้ก่อนนะหญ้า"  โอ้วจ๊อชชชชช !! มันวางไปแล้ววเง้อ


ฉันควรจะทำยังไง๊ดีห๊า ??




"คุณหนูหญ้าคะ คุณชายให้มาตามไปรับประทานอาหารค่ะ"

เอ่อ ป้า หลงฟ้า พี่ของลุงหลงอี้ ขึ้นมาตามฉันลงไปกินข้าว ฉันได้ยินเสียงเฮฮาอย่างดังมากจากห้องอาหารใหญ่ของบ้านฉัน





"เฮ้ยไอกล้าน้องเมิงน่ารักโครตเลยว่ะ"

"ไหนวะ ยังไม่เห็นเลย "

"หน้าตาก็งั้นๆแล่ะ"

"ควายและใครเค้าจะสวยเท่า ยัยมิกิ แฟนแกล่ะวะไอโฟร์ส"


ช้ำใจว้อย ??? ไอพี่โฟร์สมีแฟนแล้ว



"เฮ้ยหยุดๆ น้องกรู ไม่อยากได้แฟนเป็น สัตว์น้อยน่ารักอย่างแกหรอก"

คาดว่าเสียงสุดท้ายน่าจะเป็นเสียงของ พี่กล้า แต่ไหงมีเสียงผู้หญิงลอดออกมาจากห้องนี้ด้วยนะ หรือว่าพี่กล้าจะเอาผู้หญิงมาด้วย (เอาเลยหรอฟะ ??)




"เอ่อ พี่กล้า วันนี้ หญ้าไม่หิวนะ พี่กินไปเถอะ" ฉันจะลงมาบอกแค่นี้ล่ะ เพราะ ฉันคงกินไม่ลง  น้ำตาฉันจะไหลแล้วนะเฟ้ย อย่าถามมากสิวะ



"อ่าวทำไมล่ะฟะ ดูแกเส้าๆนะเว้ยไอหญ้าเป็นอะไรรึเปล่า" คือไม่ไหวแล้วว่ะ ไหลแล้วๆ ฉันจึงรีบวิ่งไปกอดพี่กล้าที่ยืนขึ้นห้ามทัพเมื่อกี้ พี่แกคงตกใจหน้าดู เพราะฉันไม่ค่อยร้องไห้เท่าไหร่ ฉันร้องออกมาแบบเต็มสตรีม ยังไงๆพี่กล้าก็ยังอบอุ่นเสมอ ถึงแม้จะชอบกัด ฉันก็ตาม




"เออ พวกเมิงกินไปก่อนเหอะ เด๊ยวกุมา"



แล้วพี่กล้า ก็ลาก ฉันออกมาจากห้องอาหารใหญ่ มาที่สนามหญ้าข้างบ้าน




"มีอะไรไม่สบายใจหรือไงหญ้า"




"อืม...ก็คือ ไอครินมันมาบอกฉันว่า ฮึก !"



"ว่าอะไร" พี่พยายามคาดคั้นคำตอบจากฉัน



"มันบอกว่ามันชอบ ฉันอะพี่ ฉันก็เลยบอกมันไปว่า ฉันไม่ได้ชอบมันใช่มั้ย มันก็บอกว่าไม่เป็นไร มันขอโทษที่บอก "


ฮือๆ ฉันจะไม่มีใครคบแล้ว นอกจาก ยัยฟรุตตี้ (ฟรุตตี้คือเพื่อนสนิทอีกคนของหญ้า)




"เอาน่าใจเย็นๆ ฟัญหามันก็ต้องมีทางแก้อยู่แล้วใช่มั้ย ยังไงแกก็อย่าท้อนะเว้ย"
หืม สาธุ เทศน์ซะ



"อืม...ไปกินข้าวกันเถอะคุณชาย เด๊ยวเพื่อนๆรอนะคะ"




"ฮึ แล้วคุณหนู จะไม่ทานหรอจ๊ะ ??" หลังจากร้องไห้ออกมาแบบหมดเปลือกแล้ว
มันก็ทำให้ฉันมีรอยยิ้ม พร้อมจะยอมรับความจริงทุกอย่าง แล้วก็เข้ามารับประทานอาหารได้อย่างปกติ แต่เพื่อนๆของพี่ชายฉันแต่ละคน หื่นสุดๆ ไม่ก็ เงียบๆไปเลย
ไอเงียบอะมันไม่ได้เงียบแบบใจดีนะ เงียบแบบโฉดๆเย็นชาไปเลยต่างหาก
ส่วนเพื่อนผู้หญิงของคุณพี่ชาย มีแต่สวยๆน่ารักๆ ฉันนี่ชิดซ้ายไปเลยอะ ฉันเพิ่งมารู้ว่า พี่กล้ามีแฟนแล้ว !!!!!!!~ ย้ากกกก. เหอะๆ



"หญ้า"  อ๊ะ เสียงใครหว่า เสียงผู้หญิงซะด้วยงิ แต่มันไม่ได้ดังมากจาก คนในโต๊ะอะดิ๊ ดังมาจากข้างหลัง หรือว่า ???



ผีหลอก O___O (ไม่ใช่และ) ไหงไอคนที่เรียกฉันหน้าตาเหมือนฉันอย่างกับแกะเลยล่ะ (แกมีฝาแฝดไม่ใช่เร้อออออ)




"O_________O" ค้างไปเกือบ 5 นาที เนื่องจาก ยัยฟาง กลับมาแบบไม่บอกไม่กล่าว



แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นหลังจาะนี้ล่ะเนี่ย ?? ชักงง ?? ยัยฟางกลับมา..ท่านแม่ไม่กลับบ้าน...แล้วยังเพื่อนของพี่ชาย แต่ละคน...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น