คัดลอกลิงก์เเล้ว

[yamachii] ความลับของคอนเสิร์ต Live with me in Tokyo Dome

อ่านที่คนอื่นแต่งก็อยากลองแต่งเองดูบ้าง ครูพักลักจำล้วนๆ

ยอดวิวรวม

198

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


198

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 เม.ย. 58 / 18:25 น.
นิยาย [yamachii] Ѻͧ͹ Live with me in Tokyo Dome [yamachii] ความลับของคอนเสิร์ต Live with me in Tokyo Dome | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรียวสุเกะแกล้งยูริ แล้วยูริโกรธเรื่องอะไรกัน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 เม.ย. 58 / 18:25


"บี๊บ"

                เสียงกดปุ่มรีโมทคอนโทรลดังจากปลายนิ้วชี้คนร่างหนา ทำให้นักมายากลที่กำลังทำการแสดงอยู่ในกรอบดำสี่เหลี่ยม เปลี่ยนเป็นคนอ้วนไขมันย้อยนุ่งผ้าเตี่ยว 2 คนกำลังสู่กัน คิ้วดกสองข้างของอีกคนขมวดเข้าหากันกับดวงตาสีดำที่เหล่ไปหาคนข้างๆจนทำให้คนร่างหนารู้สึกสะดุ้งตัวขึ้นมา

"ฉันจะดูช่องเมื่อกี๊" เสียงแหลมหวานห้วนๆแกมดุของคนร่างบางแสดงอาการไม่พอใจที่อยู่ๆคนร่างหนาก็เข้ามาเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ตามใจชอบ

"ก็ฉันอยากดูซูโม่หนิ นี่มันบ้านฉันนะ" ร่างหนาโต้กลับคนร่างบางไม่นึกกลัวอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านของเขา

"ใช่สิ บ้านนายหนิ อยากจะดูอะไรก็ดูไปเลย ชิ" อารมณ์โมโหหน้างิ้วคิ้วขมวดของร่างบางกลายเป็นอาการของคนงอน มือกอดอกหันหน้าไปคนละทางกับร่างหนา ปากเบะโดยไม่รู้สาเหตุ จนคนถูกงอนต้องเขยิบไปสวมกอดคนข้างๆในทันที

"ยูริจัง อย่าเอาอารมณ์มาปนกับเรื่องเมื่อวานจิ" ร่างหนากอดร่างบางแน่นขึ้นจนปลายจมูกของทั้งสองแตะกัน แต่ไม่มีท่าว่าคนงอนจะรู้สึกเขินสักเท่าไหร่
 

“เมื่อวานมีอะไร ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่อง จู๋จีอะไรกันฉันไม่อยากจะรับรู้” จิเนนพูดประชดพลางใช้มือเรียวบางดันหน้าอกคนตรงหน้าแต่ไม่เป็นผลแต่ยิ่งทำให้ร่างหนากระชับกอดเข้ามามากขึ้น

 

 “Futari no kyori ga toui hodo ni”

                      ท่อนหนึ่งของเพลง Aino Arika ที่ยามาดะร้องในคอนเสิร์ต Live with me in Tokyo Dome ที่ขึ้นแสดงเมื่อวาน พลางยื่นมือหนาสัมผัสลงบนแก้มนุ่มของคนร่างสูงอย่างนากาจิม่า ยูโตะ ทำให้คนตัวเล็กด้านหลังถึงกับต้องหยุดเดินเมื่อเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า ถึงแม้จะเข้าใจแต่ก็ทำใจไม่ได้ว่าทำไมสถานการณ์ตอนนั้นถึงทำให้ร่างบางต้องอึดอัดใจแบบนี้
 

 

                         เหตุการณ์นั้นคงเป็นสาเหตุที่คนร่างบางไม่สบอารมณ์ร่างหนา ยามาดะรู้ดีว่าจิเนนเป็นคนขี้งอนเขาจึงต้องเอาใจเป็นพิเศษ


 “ไม่เอาน้าาาาาาาา ยูริจัง ในคอนก็ง้อแล้วนี่ ~~~” ร่างหนาพูดเสียงปากเผยออ้อนร่างเล็กสุดๆพลางยื่นปลายนิ้วชี้ขาวเรียวแตะที่ริมฝีปากใสๆสีชมพูระเรื่อของคนร่างเล็ก ในเมื่อลูกง้อในคอนโตเกียวใช้ไม่สำเร็จเขาจึงต้องงัดไม้ตายออกมาใช้

                      ถึงจะเป็นโมเม้นเล็กๆระหว่างยามาดะกับยูโตะ คนร่างหนาก็สามารถรับรู้ได้ว่าร่างบางที่อยู่ข้างหลังเขาชักเริ่มมีสีหน้าไม่ค่อยจะดี ในช่วงท้ายของเพลง School kakumei ที่ต่อจาก Aino Arika  ระหว่างที่รอจังหวะเนื้อเพลงขึ้น คนร่างหนาไม่รอช้าใช้โอกาสนี้ในการง้อเนียนๆแบบไม่มีใครในวงหรือแฟนคลับรู้ เดินตรงดิ่งไปหาจิเนนที่กำลังยืนโบกมือทักทายแฟนคลับ มือหนาขยี้ลงบนผมสีน้ำตาลเบาๆเย้าหยอกเล่นจนเจ้าของศีรษะรู้สึกตัวแต่ทำเป็นไม่สนใจอะไรยังคงยืนยิ้มทักทายแฟนๆ

 

“อ๋อ นั่นเรียกว่าง้อเหรอ นี่ถ้าไม่บอกก็ไม่ยักกะรู้เลยนะ ฮึ” อารมณ์ของคนร่างบางมีทีท่าว่าจะไม่ดีขึ้น ยังคงประชดคนตรงหน้าเขาอยู่เหมือนเดิม
 

“แล้วจะให้ทำอะไรล่ะคร้าบบบ ยูริจัง พี่ขอโทษ ทีหลังถ้าจะทำอะไรยูโตะพี่จะบอกยูริจังก่อนนะ” ไม้ตายที่บอกคือคำโทษนี่เอง สีหน้าคนร่างบางเริ่มเปลี่ยนไปเป็นเสียงหัวเราะในลำคอที่ดังขึ้นจนคนงอนเก็บไม่อยู่จึงต้องให้มืออีกข้างมาปิดปาก
 

“ก็ไม่ได้คิดว่าจะให้มาขออนุญาตก่อนซะหน่อย แต่ก็ดีนะ” ร่างบางยังไม่เลิกเล่นตัวแต่คงลดความแข็งข้อลงไปได้หน่อย ร่างหนายิ้มปากกว้าง พอจะมีทางที่จะได้คืนดีกันแล้ว

“จริงๆนะ ยูริจัง” ดวงตาลุกวาวบอกถึงความตั้งใจของคนร่างหนาพยักหน้าเล็กน้อยให้จิเนนก่อนให้มือเรียวขาวข้างนึงปาดใบแก้มสีขาวอมชมพูแสดงความเอ็นดูและอ่อนโยนให้อีกฝ่าย
 

“อือ” คำตอบสั้นๆแต่ความหมายลึกซึ้งพอที่ให้คนร่างหนาใช้มืออีกข้างดันไหล่ของร่างบางลงไปนอนที่โซฟา

 

                                  มือเรียวขาวที่ปาดแก้มเลื่อนลงมาโอบที่คอคนร่างเล็ก ศีรษะร่างหนาโน้มหาโซฟาที่มีร่างเล็กนอนอยู่ลงช้าๆ  ริมฝีปากสีชมพูหนาและสีชมพูบางกำลังจะเคลื่อนหากัน

 







 

“ตุบ”






 

                                     เสียงถุงพลาสติกที่ใส่วัตถุดิบในการทำอาหารเย็นดังขึ้นพร้อมกันจากแขนทั้งสองข้างของหญิงวัยกลางคนที่ตั้งใจจะทำอาหารเย็นให้กับลูกชายและเพื่อนของลูกชายของตน ในขณะที่ทั้งสองคนที่อยู่บนโซฟากำลังหลับตารอให้อารมณ์รักพาไปต้องหยุดชะงัก ร่างหนารู้สึกตัวขึ้นจากเสียงที่ดังขึ้นหันมามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าพร้อมตะโกนคำนี้ออกมาดังลั่นบ้าน









 

“แม่ ~~~~~~~~






-จบ-

ถึงจะสั้นไปหน่อยแต่ก็ใช้เวลาแต่งมากเหมือนกัน ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ เห็นว่าคู่นี้ไม่ค่อยมาคนแต่งเลยลองแต่งเอง หวังว่าจะชอบกันนะคะ

ผลงานทั้งหมด ของ googguu_tangmo

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 เมษายน 2558 / 16:48
    แม่นะแม่มาขัดทำไมอะ
    แม่รู้ไหมเรื่องแบบนี้ต้องสนับสนุนจิ อิอิ >////////////< #ผิดดดดด
    #6
    0
  2. วันที่ 3 เมษายน 2558 / 16:47
    ตัดจบมากกกก
    แง่งงงงงงงงงงงงงงง
    ขัดอารมณ์ทามมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #5
    0
  3. วันที่ 3 เมษายน 2558 / 16:46
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    คือน่ารักมากกกกกกกกกกกกกก    
    ดีงามอะะะะะะะ

    #4
    0
  4. วันที่ 3 เมษายน 2558 / 07:20
    อืมมมมม~ ตัดจบได้แบบ... 'ค้าง' จบแบบปล่อยให้ค้างและจากไป TT.TT
    #3
    0
  5. วันที่ 2 เมษายน 2558 / 23:48
    โอ้ยยย แม่นะแม่!
    ขัดลูกทำไมมมม โถ่วววว5555


    #2
    0
  6. วันที่ 2 เมษายน 2558 / 23:47
    5555น่ารักมากค่าาา
    เทียบกับชีวิต แล้วก็มโนฟิคเรื่องนี้ทับลงไป
    อั๊ยยยย ฟินไปอีก55555

    ฉากในคอนตอนที่มะจังเอามือแตะหัวชี่
    เรารู้สึกมันไม่หวือหวา ไม่เมค เป็นธรรมชาติดีอะ
    ชอบมากกก สองคนนี้อยู่ด้วยกัน ต่อให้แค่ยืนเฉยๆ ข้างๆ กัน
    ยังมโนได้เลย อั้ยยย><5555
    #1
    0