[END] DOCTOR DEAR หมอมาร์คหลอกเด็ก [MarkBam] Ft. [Got7]

ตอนที่ 9 : DOCTOR DEAR - CHAPTER 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

。SYDNEY♔

DOCTOR DEAR

|Doctor Dear 8|







“เอากระเป๋ามาเก็บไว้ในเต็นท์ก่อนคุณแบม”จูเนียร์เรียกเพื่อตัวเล็กที่กำลังยุ่งยากอยู่กับกระติกน้ำร้อนในมือ แบมแบมหันมาพยักหน้าหงึกหงักให้ก่อนจะมุดตัวเข้ามาในเต็นท์ขนาด3คนนอน กระเป๋าเป้สีเหลืองสดถูกรูดซิบเปิดเพื่อนำสิ่งของสำหรับพักแรมจำนวน2คืนออกมาเรียง




“คุณแบมเอาเสื้อกันหนาวมากี่ตัว”




“2ตัวไงแล้วก็สเว็ตเตอร์อีก1ตัว”จูเนียร์พรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่..นี่รู้สึกเหมือนเป็นแม่ยังไงยังงั้น เวลาไปไหนต้องคอยเตือนแบมแบมเรื่องอย่าลืมของเสมอๆเพราะแบมแบมมักจะชอบลืมของสำคัญตลอด




“เราต้องเข้าป่านะ ถ้าเกิดฉุกเฉินเสื้อขาดหรือเปียกจะทำยังไง”




“O_O คุณแบมลืม ขอโทษนะเนียร์”




“เฮ้อ คุณแบมก็ตลอดอะ ไอ้ยูค!มึงเอาสเว็ตเตอร์มากี่ตัว”จูเนียร์ละสายตาจากใบหน้ากลมๆของเพื่อนที่สลดลงแล้วหันไปเรียกยูคยอมที่ตอกเต็นท์อยู่ เพื่อนตัวใหญ่ทิ้งค้อนในมือลงแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองโยนไปให้จูเนียร์หาเอง




“มึงค้นดูก็แล้วกัน”มือขาวรูดซิบลงหาเสื้อสเว็ตเตอร์ทั้งหมดของยูคยอมก่อนจะพบว่าในกระเป๋านี้แม่งมีทุกอย่างหยั่งกับเอาเซเว่นมาใส่ในกระเป๋า




“มึงขนอะไรมาเยอะแยะวะไอ้ยูค”




“ก็พวกมึงชอบลืมตลอด จะไม่ให้ใครขนมาถ้าไม่ใช่กู”




รู้ดีตล๊อดดด อันที่จริงไม่ใช่แค่แบมแบมที่ขี้ลืมหรอกจูเนียร์เองก็ขี้ลืมไม่แพ้กัน =___=




“ไอ้ยูคกูเอาสีครีมให้คุณแบมนะเว้ย”จูเนียร์ชูเสื้อสเว็ตเตอร์สีครีมขึ้นบอกยูคยอมก่อนจะโยนไปให้แบมแบมที่นั่งเช็คของอยู่ คนตัวเล็กรับเสื้อมาถือไว้ก่อนจะแขวนไว้กับไม้แขวนเสื้อ..เป็นท่าทีจูเนียร์คิดว่ามันช่างเป็นกุลสตรีเหลือเกิน




“ยูคเดี๋ยวคุณแบมเอากระเป๋าวางไว้ตรงนี้นะ”




“อือ วางไว้เลยคุณแบมเดี๋ยวยูคไปจัดเอง”ยูคยอมเงยหน้าบอกเพื่อนตัวเล็กก่อนจะก้มลงไปจดจ่อกับงานตรงหน้าต่อ แบมแบมและจูเนียร์ที่จัดกระเป๋าเสร็จแล้วจึงมุดออกจากเต็นท์เพื่อออกไปเดินเล่นตามแนวชายป่า เพราะที่นี่เป็นเขตชนบทจึงทำให้อากาศค่อนข้างเย็นกว่าในเมือง 




“อากาศดีมากเลยเนอะ เฮ้อ สดชื่นจัง”




“อือ นานๆทีจะได้มาพักผ่อนแบบนี้”แบมแบมกางแขนทั้งสองข้างออกพลางสูดกลิ่นอากาศบริสุทธิ์เข้าจนเต็มปอด เรียวปากสีหวานยกยิ้มอย่างพอใจกับสถานที่แห่งนี้ เช่นเดียวกับนักศึกษาคนอื่นๆที่ต่างพากันออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ คนตัวเล็กเดินเลาะชายป่าไปเรื่อยๆพร้อมกับจูเนียร์ที่ถ่ายรูปเดินตามอยู่ห่างๆ




“โอ๊ะ นั้นต้นอัลมอนด์หนิคุณแบม”นิ้วเรียวชี้ไปยังต้นไม้ที่แตกกิ่งก้านแผ่จนปกคลุมไปทั่วอาณาเขต ดอกของต้นอัลมอนด์สีชมพูอ่อนคล้ายดอกซากุระแต่ดูเปราะบางกว่า แบมแบมและจูเนียร์ไม่รอช้าวิ่งไปยังชายป่าที่รอบล้อมไปด้วยต้นอัลมอนด์ทันที




“สวยจังเลย”คนตัวเล็กเดินย่างก้าวไปอย่าช้าๆเพื่อซึมซับภาพที่สวยงามไว้ทั้งหมด แบมแบมไม่รู้ว่าตัวเองเดินไปไกลแค่ไหนหากแต่เสียงรอบข้างที่เงียบลงจนกลายเป็นวังเวงทำให้เท้าเล็กหยุดชะงัก 




“นึกว่าจะเดินไปถึงเขาอีกลูก”




“เฮือก! พี่มาร์ค!”ลมหายใจอุ่นร้อนรวมทั้งเสียงทุ้มห้าวที่ดังขึ้นทำให้คนตัวเล็กหันกลับมาอย่างตกใจ ดวงตากลมโตจ้องไปที่มาร์คซึ่งยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองมาอย่างกวนๆ ก่อนที่สายตาจะกวาดมองไปรอบๆอย่างมึนงง..นี่เดินมาไกลจนไม่เห็นปลายทางที่เดินมาเลยเหรอเนี่ย




“พี่มาร์คเดินตามคุณแบมมาเหรอ”




“ใครบอก..ฉันก็เดินของฉันมาเรื่อยๆ”




“อ่า งั้นเหรอฮะ”เด็กแก้มตุ่ยพูดเสียงแผ่วก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะหลุบต่ำลงเมื่อได้ยินคำตอบที่ค่อนข้าง..น่าผิดหวัง ก็คิดไว้ลึกๆละมั้งว่าอยากได้ยินอะไรที่ฟังดูห่างเหินน้อยกว่านี้..เขาคงจะหวังมากไป แบมแบมหมุนตัวกลับมาเพื่อเดินไปยังเส้นทางที่ตัวเองเคยผ่านมาหากแต่ข้อมือเล็กที่ถูกรั้งเอาไว้ทำให้ไม่สามารถทำได้อย่างใจคิด




“ฉัน..อยากรู้เรื่องต้นไม้พวกนี้ นายพอจะรู้ไหม”




“พี่มาร์คชอบต้นอัลมอนด์เหรอ”ใบหน้าคมคายพยักลงช้าๆพลางขมวดคิ้วจางๆ เพิ่งเคยได้ยินชื่อต้นอัลมอนด์เป็นครั้งแรกแฮะ..แบมแบมซึ่งศึกษาเกี่ยวกับต้นไม้ต่างๆยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่ามีคนอื่นนอกจากจูเนียร์ที่ชอบต้นอัลมอนด์เหมือนเขา




“อืม มันสวยดี”




“คุณแบมชอบมากเลยนะ เป็นต้นไม้ที่คุณแบมรู้จักเป็นต้นแรกเลยละ”ใบหน้าหวานเงยขึ้นบอกมาร์คอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันกลับไปมองต้นไม้ที่ผลิดอกสีชมพูสวยงาม มาร์คที่ได้ยินน้ำเสียงแห่งความสุขก็อดที่จะระบายยิ้มบางเบาออกมาไม่ได้




“ยังไงละ”




“ดอกอัลมอนด์เป็นตัวแทนของความหวัง(Hope) การเฝ้ามอง(Watchfulness) และ คำสัญญา(Promise) คุณแบมชอบมันเพราะทำให้คุณแบมนึกถึงมาม๊า แฮะๆ มาม๊าคุณแบมก็ชอบต้นอัลมอนด์เหมือนกัน”




“คุณแม่นาย..”มาร์คถามเสียงแผ่วเหมือนไม่มั่นใจกับคำถามของตัวเอง..ไม่อยากรุกล้ำเรื่องส่วนตัวหากแต่เพราะนี่เป็นเรื่องของแบมแบมเขาจึงอยากรู้ คนตัวเล็กที่เหม่อมองกลีบดอกสีหวานอยู่จำต้องละสายตาออกมาแล้วคลี่ยิ้มตอบคำถามของมาร์คไป




“มาม๊าเสียไปตั้งแต่คุณแบมตัวนิดเดียวเอง”คนตัวเล็กบอกติดตลกหากทว่านัยน์ตาหวานกลับไม่ได้สัมพันธ์กับคำพูดแม้แต่น้อย มือหนาที่ตกอยู่ข้างกายเลื่อนไปสัมผัสมือนุ่มโดยที่เจ้าตัวแทบจะไม่รู้สึกตัว รู้อีกทีฝ่ามือของทั้งสองก็กอบกุมกันไว้แน่นแล้ว




“นายยังมีฉัน..ฉันที่กำลังกุมมือนายอยู่”




นัยน์ตาหวานที่เอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาช้อนมองปลายคางเรียวของคนที่กระชับฝ่ามือเขาไว้แน่น มาร์คหลุบสายตาลงมองคนตัวเล็กก่อนที่วงแขนแกร่งจะโอบไหล่บาง ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากริมฝีปากของคนทั้งสองหากแต่เสียงของหัวใจที่เต้นดังเป็นจังหวะเดียวกันก็ทำให้แบมแบมลืมเรื่องเศร้าหมองทั้งหมดไปได้








พระอาทิตย์ดวงโตที่ทอแสงอ่อนเริ่มลาลับขอบฟ้าจนกลายเป็นมืดสนิท เพราะวันนี้เป็นวันแรกทางอาจารย์จึงปล่อยเด็กๆให้พักผ่อนกันอย่างเต็มที่ เพื่อที่พรุ่งนี้จะได้ทำงานของตัวเองกันอย่างเต็มความสามารถ กองไฟหลายกองถูกจุดเพื่อให้ความอบอุ่นรวมกับเสื้อโค้ทตัวหนา แบมแบม จูเนียร์ ยูคยอมและเพื่อนๆในคณะอีก5คนแยกออกมานั่งริมบึงเล็กๆเพื่อซึมซับบรรยากาศสบายๆ




“เมื่อเย็นหายไปไหนมาคุณแบม เนียร์หันมาอีกทีก็หายไปแล้ว”




“แฮะๆ คุณแบมเดินเล่นเพลินไปหน่อย ขอโทษนะ”คนตัวเล็กบอกเสียงอ่อยๆด้วยความสำนึกผิดซึ่งจูเนียร์ก็ทำเพียงยืดแก้มนุ่มเพื่อลงโทษคนไม่เคยระวังตัวอะไรเลยเท่านั้น 




บรรยากาศของปาร์ตี้กองไฟเป็นไปอย่างสนุกสนานจนทำให้แบมแบมลืมทุกอย่างในหัวไปหมด คนตัวเล็กซบที่ไหล่ของเพื่อนในคณะอีกคนอย่างเคยชินก่อนจะร้องเพลงไปตามจังหวะ ไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมคู่หนึ่งที่จ้องมาราวกับจะแข่งความอดทนของตัวเอง




“เรามาเล่นเกมส์กันเถอะ”จู่ๆยูคยอมก็ชวนขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยอีกทั้งเพื่อนๆทุกคนต่างก็เห็นด้วยหากมีเกมส์สนุกๆมาเล่นฆ่าเวลา




“เกมส์ไรอะมึง”




“ในวงเหล้าแบบนี้ก็ต้องเล่น Truth or Dare ดิวะ”แน่นอนว่ายิ่งดึกก็ยิ่งคึก ยิ่งคึกก็ยิ่งกล้า เช่นเดียวกับทุกคนในวงเหล้า แต่ไม่ใช่กับแบมแบมที่ยังมีสติดีอยู่ทุกอย่างเพราะเขาดื่มแต่น้ำสไปร์ท ขวดเบียร์ที่ถูกดื่มจนหมดแล้วถูกจับให้นอนกลางวงเพื่อใช้เป็นอุปรณ์ในการหมุน 




“หยุดที่ใครถ้าไม่กล้าทำตามคำสั่งต้องกินไอ้นี่!”วอดก้าขวดใหญ่ถูกวางลงตามด้วยเสียงหัวเราะหึๆ แบมแบมกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ เกิดมาเขายังไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์พวกนี้สักครั้ง รู้สึกไม่ดีเลย แต่จะไม่เล่นก็กลัวเพื่อนๆหมดสนุก..ลองสักหน่อยคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง




ดวงตานับสิบคู่จ้องไปที่ขวดเบียร์ซึ่งกำลังหมุนติ้วๆอยู่ก่อนที่มันจะหยุดตรงหน้าของจูเนียร์ เสียงเฮดังลั่นเพราะโล่งใจที่ไม่โดนตัวเอง คนโดนทำโทษถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางขยี้หัวอย่างหงุดหงิด..มาครั้งแรกก็โดนเลยกู




“มึงชอบไอ้เจบีใช่ไหมไอ้เนียร์ กูท้ามึงให้เดินไปหาไอ้บีแล้วนั่งตักมันซะ”



“โว้วๆๆ นี่มันทำโทษที่ไหน แบบนี้มันเข้าทางไอ้เนียร์ชัดๆ”




เข้าทางบ้าบออะไรกันละ ไม่รู้หรือไงว่าจูเนียร์จัดอยู่ในประเภท..พวกที่เก่งแต่ปากน่ะ




“ไอ้บี! มีเด็กอยากนั่งตักมึง อื้อ!”มือเล็กปิดปากเพื่อนตัวดีทันทีก่อนจะหันขวับไปมองเจบีที่มองมาอย่างงงๆ จูเนียร์รีบหันหน้าขวับกลับมาแล้วจัดการจิกหัวไอ้เพื่อนที่เล่นห่าไรไม่รู้เรื่อง 




“กูไม่กล้า จบไหมสัด! เอามากูจะกิน”จูเนียร์กระแทกตัวนั่งลงอย่างแรงก่อนจะเอื้อมมือไปรับแก้วใสที่บรรจุน้ำเมาราคาแพง ความร้อนและรสชาติขมปร่าไหลผ่านลำคอขาวช้าๆจนคนที่กล้ำกลืนเบ้หน้าลง..โคตรเข้มถ้าขืนดื่มไปอีกสัก2แก้วมีหวังน็อคแน่ๆ




“ไม่มันส์เลยว่ะ โว้”




“มึงไปนั่งเองเลยไหมล่ะจะได้มันส์กันทุกคน”จูเนียร์ปาดหยาดน้ำกลิ่นแรงที่เปื้อนอยู่ตามมุมปากก่อนจะกัดมะนาวไปพลางๆ เกมส์ที่สองกำลังเริ่มขึ้นท่ามกลางความลุ้นระทึก ปลายขวดที่หมุนอย่างแรงค่อยๆเบาลงๆจนหยุดอยู่ที่..เด็กแก้มตุ่ย




“เฮ้! แบมแบมโดน มาเลยๆคนนี้กูอยากให้มันโดนมาก”เพื่อนๆทุกคนดูเฮฮาเป็นเท่าตัวเมื่อเห็นว่าคนที่โดนคือแบมแบมเด็กน้อยของคณะ ตั้งแต่รู้จักกันมาไม่เคยเลยสักครั้งที่พวกเขาจะเห็นแบมแบมดื่มเบียร์หรือเหล้า วันนี้นี่แหละที่จะได้เห็นกับตาสักที




“แบมแบม เห็นกลุ่มนั้นไหม ไปหาคนที่หล่อที่สุดแล้วบรรยายหน้าแบมให้มันฟัง”




คนที่ถูกลงโทษกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ก่อนจะหันไปไปตามนิ้วที่เพื่อนชี้ นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นว่ากลุ่มนั้นคือ..กลุ่มของพี่มาร์ค จงใจแกล้งกันหรือเปล่าเนี่ย แล้วบทลงโทษอะไรก็ไม่รู้ให้ไปบรรยายหน้าตาของเขาให้เจ้าตัวฟังน่ะนะ




“เปลี่ยนไม่ได้เหรอ ค..คุณแบมทำไม่ได้หรอก”




“ถ้าทำไม่ได้ก็ดื่มซะสิ”ยักคิ้วบอกอย่างมั่นใจเพราะรู้ว่ายังไงๆแบมแบมก็ไม่กล้าทำแน่ๆ นั่นไอ้มาร์คสุดหล่อที่โคตรจะหยิ่งและถือตัวเลยนะเว้ย คนที่คิดไม่ตกได้แต่กัดริมฝีปากแน่นพลางเหลือบมองมาร์คที่คุยกับเพื่อนๆด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม




“ก็ได้”




“เฮ้ย เอาจริงเหรอแบม”เพื่อนๆทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งจูเนียร์และยูคยอมอุทานเสียงหลง..จูเนียร์กับยูคยอมน่ะไม่ตกใจเท่าไหร่ แต่เพื่อนคนอื่นๆที่ไม่รู้ว่าแบมแบมกับมาร์ครู้จักกันต่างก็พากันตกใจ




คนตัวเล็กพยักหน้าให้ช้าๆก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อรวบรวมกำลังใจ ถูกมองว่าเป็นคนบ้าก็ดีกว่าต้องดื่มวอดก้าล่ะนะ ร่างเล็กลุกขึ้นเดินสั่นๆไปยังแคมป์ไฟที่กลุ่มของมาร์คนั่งรวมกันอยู่ราวๆ10คน เสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความหยาบคายเงียบลงเมื่อร่างเล็กหยุดยืนอยู่ตรงหน้า




----------------------------------------------  T^T ตัดน่าตบเนอะ



          “อ..เอ่อ คือว่า ขอโทษที่รบกวนนะฮะ”แบมแบมหอบหายใจด้วยความตื่นกลัว มือทั้งสองกำแน่นจนเหงื่อชื้นเต็มฝ่ามือไปหมด แบมแบมหันหน้าไปทางมาร์คก่อนจะยิ้มบางๆเหมือนไม่มั่นใจกับสิ่งที่กำลังจะพูดซึ่งมาร์คที่มองมาก็ขมวดคิ้วจางๆอย่างสงสัย




“คุณแบม..คุณแบมตาโตสีดำเป็นตาสองชั้นด้วย จมูกโด่งมนๆเหมือนอังปังแมน แล้วคุณแบมก็มีแก้มเยอะมากด้วย เอ่อ คุณแบมเล่นเกมส์กับเพื่อนๆแล้วโดนทำโทษ”




แบมแบมหลุบตาต่ำลงยืนเกร็งจนเจ็บไปหมดเมื่อสิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเงียบก่อนจะมีเสียงหัวเราะตามมา คนที่ถูกพูดใส่หน้ากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ ใบหน้าคมคายลดต่ำลงจนเสมอกับใบหน้าหวานที่แดงกล่ำอยู่..มาร์ครู้สึกว่าตอนที่แบมแบมพูดแบบนั้นออกไปมันเป็นอะไรที่น่ารักมากจริงๆ




“ตาโต จมูกโด่ง ปากแดง แก้มตุ่ย แถมยัง..น่ารักมาก”




“พ..พี่มาร์ค”




“ก็นายบอกไม่ใช่เหรอ อืม..จริงอย่างที่พูดทั้งหมด”อกบางหอบหายใจระรัวราวกับวิ่งวนเขามาสัก10ลูก นัยน์ตากลมโตที่ตัวเองพูดถึงลอกแลกไปมาเหมือนไม่กล้าสบตาคมกล้าที่จ้องมาไม่กระพริบ คนตัวเล็กนิ่งเงียบเหมือนคนเป็นใบ้ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้สักคำ




“คุณแบมกลับไปนั่งกับเพื่อนก่อนนะ”




คนตัวเล็กเงยหน้าบอกอย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งออกไปท่ามกลางเสียงหัวเราะของหนุ่มๆว่าที่คุณหมอทั้งหลาย คนที่ยิ้มกว้างสุดเห็นจะเป็นใครไม่ได้นอกเสียจากมาร์คที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองแบมแบมที่วิ่งถลาไปซบอกจูเนียร์เหมือนกำลังอายหนักหนา 




“น้องแบมแม่งน่ารักเนอะ กูโครตหมั่นเขี้ยวเลยวะ”แจ็คสันบอกพลางทำหน้าตาเคลิ้มฝันยิ่งคิดถึงการกระทำที่แสนใจใสซื่อก็ยิ่งหมั่นเขี้ยว มาร์คทำเป็นหูทวนลมก่อนจะนั่งลงที่เดิม ใบหน้าคมที่ฉีกยิ้มอยู่ทำให้เซฮุนที่กำลังสังเกตอยู่ถึงกับเข้าใจอะไรหลายๆอย่างเพิ่มขึ้น




“กูชอบแบมแบมวะ”




..!!




คนที่กำลังยกยิ้มอยู่คลายยิ้มลงก่อนจะตวัดสายตาไปมองเซฮุนที่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพื่อนที่นั่งอยู่รอบๆต่างพากันส่งเสียงเฮเมื่อไอ้สุดหล่อของคณะยอมรับออกมาว่าชอบเด็กวิดยาแก้มตุ่ยคนนั้นยกเว้นแต่เพียงมาร์คที่กำหมัดแน่นเหมือนกำลังสะกดกลั้นอารมณ์ที่ปะทุอยู่ในจิตใจ




“มึงพูดจริงเหรอวะไอ้ฮุน”




“อืม กูชอบมาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแล้ว”




หยุดพูด..ก่อนที่กูจะทนไม่ไหวแล้วลุกไปชกหน้ามึง




“น้องแบมน่ารักดีมึง จีบเลยๆกูเอาใจช่วย”ทั้งเจบี ฮันบินรวมถึงแจ็คสันต่างพากันเชียร์ให้จีบน้องแบมกันใหญ่ เซฮุนที่ยิ้มอยู่เหลือบสายตามองมาร์คที่กำลังขบกรามแน่น..พูดออกมาสิ 




โครม!




“กูง่วงจะไปนอนก่อน”มาร์คลุกขึ้นอย่างแรงจนเก้าอี้หงายหลังล้มเสียงดัง ก่อนจะเดินเข้าไปในเต็นท์ด้วยท่าทางที่ปั้นปึง เพื่อนๆที่นั่งอยู่ต่างพากันเกาหัวแกร็กๆด้วยความงง..เมื่อกี้ยังอารมณ์ดีอยู่เลยแล้วเป็นไรของมันวะเนี่ย 




“ฮึ พวกหวงก้าง”




“มึงว่าไงนะไอ้ฮุน”




“ไม่มีอะไรกูก็แค่หมั่นไส้ไอ้พวกปากแข็งเท่านั้นแหละ”เซฮุนยักไหล่เหมือนไม่มีอะไรก่อนจะหันกลับมากระดกเบียร์ดังเดิม..มันไม่สนุกหรือไงถ้าได้เห็นไอ้คนที่ไม่เคยรักใครจริงๆจังๆต้องมาหัวหมุนเพราะกลัวถูกแย่งของรักนะ




สำหรับเซฮุนนะ..มันน่าสนุกจะตาย








อารมณ์ที่เคยดีๆของมาร์คจำต้องสะดุดลงเพราะสิ่งที่เซฮุนพูดเมื่อคืน และตอนนี้เขากำลังอยากซัดหมัดใส่หน้าใครบางคนที่กำลังยุ่งยากอยู่กับผมหน้าม้าของคนตัวเล็ก ช่วงขาเรียวยาวก้าวถี่ๆไปแทรกกลางของทั้งคู่หน้าตาเฉยก่อนจะดันไหล่เซฮุนให้เขยิบออกไปซึ่งเพื่อนตัวสูงก็ยอมแต่โดยดี แบมแบมที่ตกใจกับการมาแบบกะทันหันก็ได้แต่กระพริบตาปริบๆ ก้มมองมือหนาที่โอบเอวตัวเองไว้แน่น




“พี่มาร์ค คุณแบมหายใจไม่ออก”มือเล็กดันอกแกร่งออกห่างเล็กเพราะแรงรัดที่มากเกินไป มาร์คมุ่ยหน้าลงเหมือนไม่พอใจกับการที่เซฮุนมายุ่มย่ามกับแบมแบมอย่างออกนอกหน้านอกตา..ชอบตั้งแต่แรกเห็นงั้นเหรอ เฮอะ กูมั่นใจว่ายังไงกูก็มองก่อน




“เอาละนักศึกษาทั้ง2คณะกรุณาแบ่งกลุ่มไปยังคณะของตัวเองแล้วตั้งใจฟังคำวั่งของผมให้ดี”อาจารย์ตะโกนผ่านโทรโข่งก่อนจะประกาศอย่างชัดเจนว่าให้กลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆในคณะ มาร์คจึงต้องเดินกลับไปยังฝั่งของคณะตัวเองอย่างเสียไม่ได้ เมื่อร่างโปร่งเดินจากไปทั้งจูเนียร์และยูคยอมจึงเดินมาหา




“พี่มาร์คนี่ดูติดคุณแบมจังเนอะ”




“หือ พูดอะไรแบบนั้นกัน พี่มาร์คเขาก็ทำแบบนี้กับคนอื่นนะ”แบมแบมขมวดคิ้วจางๆบอกเพื่อนตัวสูงที่ยืนทำหน้าล้อเลียนอยู่ มือเล็กตีไหล่ของยูคยอมก่อนจะเบี่ยงหน้าหนีเหมือนไม่อยากตอบคำถามอะไรอีก




“เฮ้อ ซื่อบื้อจังเลยเพื่อนเรา”ยูคยอมบ่นลอยๆแต่จงใจให้เด็กแก้มตุ่ยได้ยินหากแต่แบมแบมที่ซื่อบื้อก็ยังไม่ได้คิดอะไรอยู่ดี เสียงตะโกนจากอาจารย์ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อสั่งงานให้ฝั่งนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์




“นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์วันนี้แบ่งกลุ่มกันกลุ่มละ5คนเพื่อทำการสำรวจป่าไม้แถวแนวชายป่าแล้วบันทึกผลกระทบที่เกิดขึ้นกับต้นไม้หรือสิ่งแวดล้อมทั้งหมด แต่ละกลุ่มเอาวอไปด้วยเพื่อใช้ติดต่อกลับมาเพื่อมีเหตุการฉุกเฉิน”




นักศึกษาทั้งหมดรวมตัวจับกลุ่มกันทันทีโดยแต่กลุ่มจะมี1คนที่ถือวอไว้ แบมแบมสะพายกระเป๋าสะพายข้างใบเล็กไว้เพื่อใส่สมุดบันทึกเล่มเล็กและเพื่อนๆที่เหลือช่วยกันสำรวจและถ่ายรูป 




“ส่วนนักศึกษาแพทย์ทั้งหมดให้เข้าไปในตัวเมืองเพื่อตรวจร่างกายคนในหมู่บ้าน ทั้ง2คณะดูแลตัวเองให้ดีเพราะที่นี่ไม่ใช่ทางที่เราคุ้นเคยให้ดูแลกันด้วย เข้าใจไหม!”




“เข้าใจครับ/เข้าใจคะ”




กลุ่มของแบมแบมที่ประกอบไปด้วย จูเนียร์ ยูคยอม ราล์ฟ และ โทนี่ เริ่มเช็ครองเท้าและอุปกรณ์ในการเข้าป่าก่อนจะทยอยเดินเข้าไปในป่ากัน ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไหร่ต้นไม้ก็ดูใหญ่ขึ้นและทึบขึ้น มือเล็กของแบมแบมกำแขนจูเนียร์แน่นเมื่อความกลัวเริ่มเข้าครอบงำจิตใจ




“มึงรีบสำรวจกันดิวะ มันเริ่มลึกแล้วนะเว้ย”




“ก็ไอ้ต้นที่ผ่านมามันไม่เป็นห่าไรเลยอะ จะทำแบบสำรวจได้ยังไง”ราล์ฟบอกอย่างหัวเสียเช่นเดียวกัน นักศึกษากลุ่มอื่นเริ่มบางตาลงจนแทบจะกลายเป็นเหลือกลุ่มแบมแบมเพียงกลุ่มเดียว 




“เดินไปอีกนิดเดียวพอนะเว้ย โดนทำโทษก็โดนทำโทษวะ”




“เออๆกูก็กลัวเหมือนกันแหละวะ”ทั้ง5คนจึงตัดสินใจเดินต่อไปอีกนิดนึง ท่ามกลางป่าใหญ่ที่มึนทึบมันเงียบเสียจนได้ยินเสียงนกร้องและลมพัดอย่างชัดเจน คนที่เดินเกาะจูเนียร์เป็นลูกลิงล้วงสมุดที่ใช้บันทึกขึ้นมาก่อนจะจรดปากกาตามประโยคที่เพื่อนบอก 




“เสร็จแล้ว! รีบออกไปกันเถอะฟ้าจะมืดแล้วนะ”แบมแบมเขย่าแขนของเพื่อนพลางดึงให้ออกไปจากตรงนี้เสียที ซึ่งวินาทีนี้สิ่งที่แบมแบมพูดมาทุกคนต่างลงความเห็นว่า..มันดีที่สุดในเวลานี้!




ปลายเท้าทั้ง5คู่วิ่งจนแทบจะเหาะออกมาจากป่าด้วยความกลัวจะกลับไปไม่ทันฟ้ามืด หากแต่ใบหน้าที่ยิ้มจางๆก็ต้องคลี่ลงจนกลายเป็นนิ่งงัน..ทำไมกลับมาที่เดิมกัน เสียงกลืนน้ำลายลงคอดังขึ้นพร้อมๆกันก่อนที่ดวงตาจะหันมองกันอย่างอัตโนมัติ




“ไอ้เหี้ย!! นี่พวกเราหลงทางเหรอวะ”




“โอ๊ยยยย ทำไงดีวะมึง ไอ้เนียร์วออยู่ไหนมึงเอาวอมา”ยูคยอมกุมขมับอย่างปวดหัวก่อนจะหันไปแบมือขอวอจากจูเนียร์ที่ถืออยู่ ใบหน้าสวยยกยิ้มหวานเสียจนยูคยอมแปลกใจ..คิ้วขวากระตุกยิกๆเลย มึงอย่าทำให้กูผิดหวังนะจูเนียร์




“แฮะๆ มันหล่นไปตอนไหนก็ไม่รู้อะมึง T^T”




“ไอ้เนียร์!!! โอ๊ย กูอยากเอาหัวโขกต้นไม้”




“กูขอโทษษษ ผิดไปแล้วผิดไปแล้วแต่ก็ยังยืนยันว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ ฮือ”แทบจะลงไปก้มกราบเพื่อนๆทุกคนที่มองมาเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ความผิดนี่ตีขึ้นมาเป็นระลอกจนน้ำตากูปริ่มที่หัวตาแล้วครับ..เนียร์ก็นึกว่าตัวเองอยู่ในเรื่องเมสรันเนอร์เลยวิ่งแบบไม่คิดชีวิต (‘^’)




“จะทำยังไงกันดีวะเนี่ย น้ำเหลืออีกแค่2ขวดนะมึง”ราล์ฟบอกก่อนจะหยิบขวดน้ำออกมาโชว์ให้ดู เสียงถอนหายใจดังขึ้นก่อนที่ร่างของทั้ง5จะทรุดลงพิงกับต้นไม้..จะทำยังไงกันดีวะเนี่ยทำไมชีวิตพวกกูถึงเอเวนเจอร์กันแบบนี้




“ตอนนี้มันก็เย็นแล้วกูว่าเราคงต้องนอนที่นี่แล้วละ”




“ยังดีที่แบกเต็นท์มาด้วยนะเว้ยแต่นอนเบียดๆกันหน่อยแล้วกัน”




ทั้งหมดวางเป้ลงพิงต้นไม้ใหญ่ก่อนจะค้นกระเป๋าเพื่อหาสิ่งของที่พอเป็นประโยชน์ได้บ้าง แบมแบมที่แบกขนมมากเต็มกระเป๋าฉีกยิ้มกว้างเมื่อความกินจุของตัวเองเป็นประโยชน์เสียที ยูคยอม จูเนียร์ โทนี่และราล์ฟช่วยกันกางเต็นท์ขนาด3คนนอนหากแต่ในตอนนี้ต้องยัดเข้าไปถึง5คน




“เดี๋ยวพรุ่งนี้คงมีคนออกมาตามหาเราวะไม่ต้องเครียดไป”




“เฮ้อ ก็ขอให้เป็นแบบนั้น มากินขนมรองท้องกันก่อนเถอะ”




แบมแบมแจกจ่ายขนมให้เพื่อนๆทุกคนก่อนจะนั่งจับกลุ่มข้างกองไฟที่จุดขึ้นกองเล็กๆ ใบหน้าหวานซบลงกับไหล่บางของเพื่อนพลางถอนหายใจแผ่ว..พี่มาร์คจะเป็นห่วงเราบ้างไหมนะ อากาศภายในป่าใหญ่เริ่มเย็นลงจนหมอกขึ้นหนาตาทำให้ทุกคนจำต้องดับกองไฟแล้วมุดตัวเข้าเต็นท์ ภายในที่เล็กแคปถูกอัดไปด้วยชายหนุ่มร่างใหญ่ถึง5คนดูลำบากหากแต่ก็สนุกไปอีกแบบ..ถ้าคิดในแง่ดีอะนะ




“ฝันดีนะทุกคน”




เปลือกตาสีอ่อนปรือปิดลงพร้อมกับใบหน้าคมที่ลอยเข้ามาในห้วงความคิด..ถ้าพรุ่งนี้คนแรกที่แบมแบมลืมตาขึ้นมาเป็นพี่มาร์คก็คงจะดีเนอะ



---------------------------------------- ครบแล้ว ฮึก

 


พี่หมอมาร์คจะช็อกแค่ไหนกันนะถ้าคุณแบมไปทำแบบนั้นใส่ ฮุๆ

เด็กอนามันเหล้าเบียร์ไม่แตะ ต้องเข้าใจเด็กมันนะ 55555 

ลองทายกันดูว่าคุณแบมจะกล้าพูดแบบไหนใส่พี่มาร์ค #หมอมาร์คหลอกเด็ก ในทวิต

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และทุกแท็กนะคะ เป็นกำลังใจให้เขาแต่งต่อไปได้ เลิฟมาก

------------------------------------

ผิดไปแล้วผิดไปแล้วแต่ก็ยังยืนยันว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ มาต่อให้เร็วเลยเนี่ย โฮ้ยย

เอาคุณแบมอันปังแมนไปกินกันแก้ค้างเลยยยยยย #ส่งคุณแบมไป

สาแก่ใจกันแล้วก็อย่าลืมไปสกรีมถึงความน่ารักของนางกันใน #หมอมาร์คหลอกเด็ก นะจ๊ะ

ขอบคุณทุกๆกำลังใจที่ให้มานะคะ ฮึดมาก 55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

3,570 ความคิดเห็น

  1. #3555 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:34
    โอเซฮู๊นนนนนนน
    #3555
    0
  2. #3524 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 15:24
    เซฮุนไปแหย่มาร์คทำไม
    #3524
    0
  3. #3475 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 02:41
    กลุ่มพี่มาร์คนี่เขานิยมแกล้งกะนเหรอคะ ถ้าพี่มาร์คมาถึงแล้วไม่เจอน้องแบมนี่จะเป็นยังไงนะ
    #3475
    0
  4. #3458 kandaa555 (@kandaa555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 20:59
    5555 หลงป่าซะแล้วเด็กๆ
    #3458
    0
  5. #3428 nichamon_ncm (@nichamon_ncm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 14:04
    จูเนียร์นี่น่าตีจริงๆ ทำวอหายได้ไง!
    #3428
    0
  6. #3338 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 08:59
    เซฮุนไปแกล้งงอิพี่ทำไม เดี่ยวอกแตกตายก่อนน 5555555
    #3338
    0
  7. #3318 @fujinoii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 13:37
    อิพี่เซฮุนเรารู้ว่าอิพี่แค่จะแกล้งคนปากแข็ง แต่อิคนปากแข็งไม้รู้ ระวังนะอิคนปากแข็งมันร้ายปากพี่เซฮุนจะแตกเอา

    แล้วนี่เด็กๆไปหลงป่ากันซะแล้ว ทำไงเนี่ย พี่มาร์ครีบไปตามหาน้องด่วนเลย ดูท่าจะกลัวๆกัน(ซะเมื่อไหร่)
    #3318
    0
  8. #3287 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 20:36
    ฮุนแกเเค่แกล้งพี่มาร์คเฉยๆใช่ไหม?555 อย่าเชียวนะอิฮุน
    #3287
    0
  9. #3279 Ploy_shineeworld (@ploy_nrs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 15:49
    เซฮุนไม่ได้คิดจริงใช่มะะ ถ้าไม่ได้คิดจริงก็เล่นเยอะๆเลยยยย
    #3279
    0
  10. #3233 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 16:02
    ฮุนทำให้พี่มาร์คยอมรับให้ได้นะ
    #3233
    0
  11. #3214 Arisara Punphon (@lovevoxx011) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 22:52
    เอาให้เลิกปากแข็งเลยพี่ฮุน~~~
    #3214
    0
  12. #3188 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 22:49
    เซฮุนแกล้งพี่มาร์คก็ดี เอาให้เลิกปากแข็งไปเลย
    #3188
    0
  13. #3160 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 16:11
    พี่มาร์คอย่าปากแข็งนานนะคะ 555
    #3160
    0
  14. #3134 we are one (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 23:56
    เซฮุน!!! เดี่ยวก็เอาพี่ลู่หานคนแมนแดนปักกิ่งที่นั่งกินขิงอยู่ที่แผ่นดินใหญ่มาชิบ อย่าทำแบบนี้เลยนะเซฮุนมันมิดีมิงามรู้มั้ย
    #3134
    0
  15. #3131 ELFstyle (@clazy13forever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 10:48
    เซฮุนนี่มันเซฮุนจริงๆ 55555 ดีแล้วทำดีๆ
    #3131
    0
  16. #3110 NCNMS. (@nutchanard) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:33
    พี่มาร์คอย่าแสดงออกเยอะขนาดนั้นสิคะเดี๋ยวคุณแบมกลัวนะ
    #3110
    0
  17. #3091 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:03
    โอ้ย ขอกรี๊ดตอนน้องแบมเดินไปพูดต่อหน้าพี่มาร์คก่อนเลยได้มั้ย คือแบบ น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กอไก่ล้านตัว คือโอ้ยยยยยยย น่ารักมากจิงๆ ไม่รู้จะพูดคำไหน อ่านไป คิดตามไป โอ้ยยย น่าฟัดสุดๆ -//////////-



    พี่มาร์คขี้หวงแต่ก็ยังปากแข็งนะคะ เซฮุนจะช่วยไง ไม่รู้เหรอ ถออว 
    #3091
    0
  18. #3072 FANTACHII (@FANTACHII) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 01:17
    ไม่เอานะเซฮุนอย่าทำแบบเนนนนน้ ไม่ดีลุยยย
    พี่มาร์คก็รีบๆสารภาพสักทีเถอะ;------------;
    #3072
    0
  19. #3032 แบมเด็กก้อน (@MBTKB) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 16:14
    เซฮุนอยากให้มาร์คพูดออกมาเฉยๆ ใชไหม ไม่ได้ชอบแบมจริงใช่ป่ะ ฮี่ฮี่
    #3032
    0
  20. #3011 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 08:56
    พี่มาร์คคนซึน ชอบก็บอกว่าชอบไปดิ หึ้ยยย
    #3011
    0
  21. #3010 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 08:55
    พี่มาร์คคนซึน ชอบก็บอกว่าชอบไปดิ หึ้ยยย
    #3010
    0
  22. #2989 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 18:01
    จัดให้หนักฮุน
    เอาคนปากแข็งให้เต็มที่
    #2989
    0
  23. #2941 paranee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 11:40
    เซฮุนแหย่พี่มาร์คอีกจะได้บอกรักแบมแบมซะที
    #2941
    0
  24. #2930 am_rattharika (@tuan_kim_min) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 02:18
    พี่มาร์คควรบอกรักคุณแบมนะ .. ถ้าหวงขนาดนี้ ^^'
    แต่ตอนนี้ รีบไปหาคุณแบมกับเพื่อนๆด่วนนนนน
    #2930
    0
  25. #2908 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 12:42
    อูยยยย คือแบบหลงในป่าไม่ใช่เรื่องตลก พี่มาร์ครีบมาตามหาคุณแบมเร็วๆนะ
    #2908
    0