[END] DOCTOR DEAR หมอมาร์คหลอกเด็ก [MarkBam] Ft. [Got7]

ตอนที่ 8 : DOCTOR DEAR - CHAPTER 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

。SYDNEY♔

DOCTOR DEAR

|Doctor Dear 7|





ผิดที่ผิดทาง! นี่คงเป็นประโยคแรกที่แวบเข้ามาในหัวของหวังแจ็คสัน..เขาไม่เคยชินกับไอ้ห้องเย็นๆเงียบๆแบบนี้สักทีไม่ว่าจะโดนทำโทษกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ภาวนาขอให้โดนทำอย่างอื่นแทน..ไม่ใช่มานั่งเฝ้าห้องดับจิต อีเหี้ยแค่พูดขนกูก็ลุกตั้งแต่ขนนิ้วเท้ายันไปถึงปลายผม15เซนแล้ว สยองสัด




“พี่แจ็คสัน ฮึก ไหนพี่มาร์คละฮะ”แบมแบมกระตุกชายเสื้อของคนขี้แกล้งเบาๆพลางส่งสายตาพร่ามัวไปทั่วห้อง ตอนนี้แบมแบมไม่มีกระจิตกระใจมานั่งกลัวอะไรทั้งสิ้น วินาทีนี้เขาต้องการเจอพี่มาร์คที่สุด 




“อยู่ในห้องนั้น เอ่อ เข้าไปคนเดียวได้ไหมอะ”




T^T แจ็คกลัวจริงๆนะ แค่ยืนอยู่ข้างนอกยังสัมผัสได้ถึงพลังงานลึกลับ




“โอเค ตามพี่มานะครับ T^T”




ถ้าจะแกล้งก็ต้องแกล้งให้ถึงที่สุดจะมาหยุดกลางคันไม่ได้ ถึงแม้ว่าใจจะวิ่งเผ่นออกไปไกลแล้วก็ตาม แจ็คสันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆปลายเท้าสัมผัสได้ถึงแอร์เย็นที่ลอดออกตามร่องประตู มือหนาผลักประตูกระจกขุ่นๆเข้าไปก่อนจะพบว่าโต๊ะที่สมควรจะมีมาร์คมันกลับว่างเปล่า..เข้าไปตรวจสภาพศพเหรอวะ บรึ๋ยยย ขนลุก




“รอตรงนี้ก่อนนะครับเดี๋ยวพี่เข้าไปข้างในแปปนึง”




คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงักแล้วยืนนิ่งๆมองแจ็คสันที่ผลักประตูอีกชั้นเข้าไป ไอเย็นที่ค่อนไปทางหนาวพัดโดนใบหน้าหวานเต็มๆจนแบมแบมเริ่มกลืนน้ำลายลงคอเฝื่อนๆ..นี่มันห้องอะไรกันถึงได้ให้สัมผัสที่น่าขนลุกไปทั้งตัวแบบนี้ ไม่นานนักแจ็คสันก็เดินออกมาพร้อมกับกวักมือเรียกแบมแบมให้เดินเข้าไป




“เข้ามานี่สิไอ้มาร์คมันอยู่ในนี้”




“อ..เอ่อ นี่มันห้องอะไรเหรอพี่แจ็คสัน”เซนส์แบมแบมกำลังบอกว่าอย่าเดินเข้าไปเด็ดขาด ถ้าเดินเข้าไปมีหวัง..ได้ทรงผมแบบใหม่กลับมาพร้อมกับใบหน้าที่ขาวซีดดั่งซาลาเปา




“ห้องดับจิตไง (‘ ‘ )”ตอบหน้าตายมาก




เอื้อก..เสียงกลืนน้ำลายของเด็กตัวเล็กที่น้ำตาหยุดไหลไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 




“พี่มาร์คอยู่ในนั้นเหรอครับ พี่แจ็คทำไมไม่พาคุณแบมไปเยี่ยมพี่มาร์คบนห้องละ”แบมแบมบอกเสียงสั่นทั้งหวาดกลัวและวิตกไปกับทุกสิ่ง นัยน์ตากลมกวาดมองไปรอบๆยิ่งพอรู้ว่าเป็นห้องที่ไม่สมควรจะเข้ามาเหยียบก็ยิ่งทวีความกลัวเพิ่มไปอีก




“มันอยู่ในนี้แหละ เข้ามาเถอะไม่ต้องกลัว”




อันนี้พูดปลอบตัวเองนะ..ตอนนี้มือกูสั่นเป็นเจ้าเข้าเลยเนี่ย




แบมแบมเดินผ่านประตูเข้าไปช้าๆก่อนที่ดวงตาหวานจะเบิกกว้างเมื่อเห็นเตียงเหล็กหลายสิบเตียงที่มีร่างห่อด้วยถุงซิปวางเรียงรายเต็มไปหมด เสียงกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกับแข้งขาที่สั่นเหมือนจะลงไปกองกับพื้นทำให้แจ็คสันหัวเราะเบาๆ..หน้าน้องแบมเวลากำลังเหลอหลามันดูน่ารักแปลกๆยังไงไม่รู้




“พี่แจ็คสันทำไมพี่มาร์คถึงมาอยู่ที่ห้องดับจิตละฮะ พี่มาร์คไม่ได้เป็นอะไรมากไม่ใช่เหรอ”




แบมแบมหันไปถามรุ่นพี่ที่เกาะแขนตัวเองแน่น..ที่จริงต้องเป็นแบมแบมหรือเปล่าที่เกาะแขนน่ะ แจ็คสันจิ๊ปากเสียงเบาก่อนจะตอบคำถามของเด็กน้อยไป




“ก็ไม่ได้เป็นอะไรไง มันโดนลงโทษให้มาเฝ้าเวรที่นี่”




“..!! แล้วทำไมถึงพูดกับคุณแบมแบบนั้นอะ!”คนตัวเล็กที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองถูกหลอกสะบัดแขนเล็กออกอย่างแรงก่อนจะกอดอกมองแจ็คสันด้วยสายตาโกรธๆ..เขาเป็นห่วงพี่มาร์คจะตายนึกว่าเกิดอุบัติเหตุหรือมีอะไรร้ายแรง พี่แจ็คสันนิสัยแย่มาก =^=




“อ้าว พี่สื่อสารผิดเหรอเนี่ย”




“เหอะ คุณแบมจะไม่คุยกับพี่แจ็คสันอีกแล้วนะ”แบมแบมกอดอกเมินหน้าหนีก่อนที่ต้นคอเรียวจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่ตกกระทบผิวกาย ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวอย่างตกใจก่อนจะหันมามองด้านหลังตัวเอง จมูกโด่งเล็กปัดกับผิวแก้มสากของมาร์คอย่างจังจนคนที่หวังจะแกล้งชะงักค้างไป




“พ..พี่มาร์ค คุณแบมขอโทษ”แบมแบมที่ได้สติก่อนรีบดันตัวเองให้ห่างจากร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหวานแดงระเรื่อจนรู้สึกร้อนผ่าวไปหมด คนที่ถูกขโมยหอมแก้มยกยิ้มมุมปากจางๆก่อนจะกระแอมเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขิน




“มาทำอะไรที่นี่”




“พี่แจ็คสันหลอกคุณแบมมา”นัยน์ตาเรียวคมตวัดมองเพื่อนตัวหนาที่ยืนยิ้มแผล่ให้..เล่นห่าไรไม่รู้เรื่อง มาร์คลากสายตากลับมามองแบมแบมที่ยังคงมีคราบน้ำตาติดอยู่บริเวณแพขนตาหนา คิ้วหนาขมวดแน่นรู้สึกไม่สบายใจเมื่อใบหน้าหวานๆนั้นเปื้อนน้ำตาอีกแล้ว




“ร้องไห้ทำไม”




“พี่แจ็คสันบอกคุณแบมว่าพี่มาร์คโดนลงโทษจนเครียดแล้วขับรถเร็วมาก”




“คุณแบมก็เลยคิดว่าพี่มาร์คจะเป็นอะไร..”คนตัวเล็กพูดเสียงค่อยพลางหลุบตาต่ำลง 




“เอ้าก็เรื่องจริงปะมึง กูพูดความจริงนะไม่ต้องมามองแบบนั้นเลย”แจ็คสันทำหน้ากวนประสาทใส่มาร์คที่มองมาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ..นึกว่าเขาไม่รู้หรือไงว่ามันจงใจแกล้งแบมแบม ไอ้นี่ก็รู้ว่าแบมแบมโครตจะตามใครไม่ทันยังเสือกแกล้งอีก




“มึงกลับไปเลยไป ทิตย์หน้าสอบไปอ่านหนังสือซะมั่ง”




“ครับๆคุณมาร์ค ไม่ได้เก่งแบบมึงนิ เหอะ”แจ็คสันดัดเสียงทำเป็นงอนก่อนจะสะบัดตูดออกจากห้องนั้นไปอย่างไว..อันที่จริงแล้วก็อยากไปตั้งนานแล้วแหละแต่หาโอกาสแทรกไม่ได้ บรรยากาศกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง..เงียบจนแบมแบมเริ่มสัมผัสได้ถึงความวังเวงในสถานที่น่ากลัวนี้




“พี่มาร์คทำอะไรอยู่เหรอ”แบมแบมถามขึ้นมาเพื่อกลบความเงียบงันที่แผ่กระจายไปทั้งห้อง มาร์คชูแฟ้มขึ้นมาให้คนตัวเล็กดูก่อนจะบอกหน้าที่ของตัวเอง




“เช็คศพว่าอยู่ดีไหม”




“O_O เหรอฮะ ช..เช็คศพด้วย”ปากคอสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ แบมแบมกุมมือเล็กไว้แน่นก่อนจะหันรีหันขวามองไปรอบๆกายอย่างหวาดผวา..ยอมรับตรงๆเลยว่าแบมแบมเป็นคนที่กลัวผีขึ้นสมองสุดๆ แล้วให้มาอยู่ในแหล่งรวมศพแบบนี้มันจะเกินขีดจำกัดไปหน่อยแล้ว




“มายืนตรงนี้จะช่วยหรือไง”มาร์คเหลือบมองคนตัวเล็กที่ยืนหน้าซีดปากสั่นอยู่..หึ ตลกชะมัด




“ค..คือ คุณแบม ไม่กล้า ต..แต่ คุณแบม ช่วยได้”เสียงเล็กบอกสับสนพูดวกไปวนมาจนมาร์คต้องจับกลีบปากอิ่มให้หุบเข้าหากัน..กลัวจนหน้าซีดพูดไม่รู้เรื่องแบบนั้นยังจะมาทำอวดเก่งอีก มาร์คพยักเพยิดไปทางประตูทางออกแล้วหันกลับมามองเด็กแก้มตุ่ย




“ถ้ากลัวก็ไปนั่งรอข้างนอก อีก2ชั่วโมงก็ออกเวรแล้ว”




“อือๆ”เหมือนรอฟังคำนี้มาทั้งชีวิต แบมแบมรีบวิ่งออกไปจากห้องที่น่าอึดอัดนี้ทันที คนตัวเล็กทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรงพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่..นึกว่าจะตายอยู่ในห้องนั้นซะแล้ว พี่มาร์คเก่งจริงๆเลยนะกล้าอยู่ในห้องนั้นคนเดียวด้วย..ไม่เหมือนเขาเลยแค่รู้ว่าเป็นห้องอะไรก็หัวตั้งแล้ว




แบมแบมไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหนและหลับไปนานเท่าไหร่ หากแต่ทันทีที่ดวงตากลมโตเปิดขึ้นมาสิ่งแรกที่เขาพบก็คือ..ความมืดมิด มันมืดเสียจนคนตัวเล็กต้องลนลานหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าออกมาส่องเพื่อให้ความสว่างแก่ตนเอง




“พ..พี่มาร์คฮะ อยู่หรือเปล่า”แบมแบมทำใจกล้าลุกขึ้นไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูนรกในความคิดแบมแบม มันเงียบ..เงียบเสียจนแบมแบมได้ยินกระทั่งเสียงกลืนน้ำลายของตัวเอง 




“คุณแบมไม่เล่นแบบนี้นะ”แบมแบมก้มมองนาฬิกาที่หน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะช็อกเป็นเท่าตัวเมื่อบัดนี้เวลาล่วงเลยมาจนถึง2ทุ่มแล้ว..นี่เผลอหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย เอ๊ะ หรือว่าพี่มาร์คจะกลับไปแล้วทิ้งให้เราอยู่คนเดียว




ทำแบบนี้มันใจร้ายเกินไปหน่อยแล้วน๊า ToT




ไม่รู้ว่าแบมแบมคิดไปเองหรือเปล่าแต่การเปิดแสงแฟลชท่ามกลางความมืดแบบนี้มันให้ความน่ากลัวมากกว่ามองไม่เห็นอะไรเลย คนตัวเล็กจึงดับแฟลชลงแล้วย่อกายลงนั่งที่เก้าอี้ดั่งเดิม ก่อนที่ก้นนิ่มจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่นั่งแทนที่อยู่ก่อนแล้ว คนตัวเล็กกรีดร้องเสียงดังลั่นตกใจจนเสียหลักลงไปกองที่พื้น




“คุณแบมกลัวแล้ว! อย่าทำอะไรคุณแบมนะ ฮือ”




คนตัวเล็กถดกายไปชิดกำแพงที่เย็นชืด ความเจ็บแปลบที่ข้อเท้าข้างซ้ายทำให้แบมแบมเบ้ปากลงมากกว่าเดิม เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นเกินกว่าที่คิดทำให้คนขี้แกล้งถึงกับใจเสีย ร่างสูงเดินไปเปิดไฟอย่างรวดเร็วก่อนจะทรุดนั่งตรงหน้าของแบมแบมที่กอดเข่าตัวสั่นอยู่




“แบมแบม”




“ฮึก พี่มาร์ค!”คนตัวเล็กโถมกายเข้าไปกอดร่างของมาร์คจนเซถอยไปข้างหลัง ใบหน้าหวานซุกลงกับอกกว้างจนมาร์คสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่ซึมผ่านเนื้อผ้า กายเล็กที่สั่นสะท้านทำให้ว่าที่คุณหมอหนุ่มต้องช่วยลูบหลังเพื่อปลอบให้หายตกใจ 




“ที่นี่มีผีด้วย ฮึก คุณแบมไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว”คนที่ร้องไห้หนักช้อนตามองเสี้ยวหน้าคมก่อนจะก้มลงซุกใบหน้าเข้ากับอกอีกครั้ง เสียงหอบสะอื้นเหมือนวิ่งมาราธอนมาสัก10รอบดังอยู่นานจนเริ่มเงียบลง มาร์คที่เห็นว่าแบมแบมเริ่มหายกลัวแล้วจึงจับคนตัวเล็กที่เกาะแน่นอยู่ให้หันมาคุยดีๆ 




“อย่าร้องไห้ ที่นี่ไม่มีผีหรอก”




“ต..แต่เมื่อกี้ที่เก้าอี้ แถมไฟยังปิดเองด้วย”




“ฉันนั่งเอง แล้วก็เป็นคนปิดไฟเองด้วย”มาร์คบอกเสียงเรียบหากทว่าเจือไปด้วยความรู้สึกผิด..กะจะแกล้งเล่นนิดเดียวไม่คิดว่าแบมแบมจะกลัวถึงขนาดนี้ คนที่เพิ่งรู้ตัวว่าถูกแกล้งปล่อยโฮยกใหญ่เมื่อรู้ว่าเรื่องทั้งหมดเป็นมาร์คที่แกล้ง กำปั้นเล็กทุบลงที่แผงอกกว้างอย่างลืมตัว




“นิสัยไม่ดี มาแกล้งคุณแบมทำไมอะ ฮือ”




“ขอโทษ แค่จะแหย่เล่นเฉยๆ”มาร์คละล่ำละลักบอกเมื่อคนในอ้อมกอดร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆ มือเล็กยกขยี้ตาอย่างเอาเป็นเอาตาย แก้มอิ่มแดงระเรื่อเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา นิ้วเรียวเอื้อมไปช่วยเกลี่ยเม็ดน้ำตาที่ร่วงหล่นราวกับสร้อยมุกที่ขาดออกจากกัน




“คุณแบมกลัวรู้ไหม เจ็บเท้าด้วย พี่มาร์คอะ!”มาร์ครู้สึกว่าตัวเองกำลังกลั้นขำกับท่าทางที่เหมือนเด็กตัวเล็กๆของแบมแบม มือน้อยเอาแต่ทุบอกเขาดังปึกๆปากพร่ำบอกว่าตัวเองกลัวแค่ไหน คนที่สำนึกความผิดก้มมองข้อเท้าเล็กซึ่งบวมอยู่น้อยๆก็ยิ่งรู้สึกผิดมากกว่าเดิม




“ขอโทษครับ พี่ขอโทษนะต่อไปนี้จะไม่แกล้งแล้ว”




“ถ้าแกล้งอีกคุณแบมจะโกรธจริงๆด้วย”นัยน์ตากลมสีดำสนิทช้อนขึ้นมองเรียวหน้าคมน้อยๆ ปากสีแดงสดเม้มแน่นเหมือนยังไม่หายเคืองดี มาร์คลูบผมนิ่มแผ่วบางก่อนจะทำในสิ่งที่แบมแบมไม่คาดฝันมาก่อน




จุ๊บ




“สัญญาเลย”เรียวปากหยักละออกจากหน้าผากมนก่อนจะคลี่ยิ้มที่แบมแบมมองว่ามันอ่อนโยนมากเหลือเกิน แบมแบมไม่รู้ตัวที่หัวใจตัวเองเต้นแรงอยู่ขณะนี้มันเป็นเพราะเขากลัวหรือเป็นเพราะคนตรงหน้ากันแน่..แบมแบมไม่เข้าใจการกระทำของมาร์คจริงๆ



---------------------------------------------------------- 50%ฮ่าา





       วัฏจักรชีวิตของแบมแบมกำลังเปลี่ยนไปช้าๆจากทุกวันที่มีแค่ยูคยอมกับจูเนียร์..ตั้งแต่ที่ว่าที่คุณหม่อรูปหล่อก้าวเข้ามา เช้ามารับเย็นไปส่งวันหยุดมาหาเป็นแบบนี้จนเกือบจะ3เดือนแล้ว ทีแรกแบมแบมสังเกตได้ว่าทั้งยูคยอมและจูเนียร์กลัวว่าพี่มาร์คจะเป็นคนไม่ดี หากแต่เวลาที่ผ่านมาก็ทำให้ทั้งสองคนไว้ใจพี่มาร์คมากขึ้น          



“คุณแบม ยูคยอมมาแล้วนะลูก”




“เสร็จแล้วฮะ กำลังจะลงไปแล้ว”แบมแบมตะโกนบอกกลับไปก่อนจะรีบแบกเป้ใบใหญ่ขึ้นสะพายที่หลัง วันนี้ที่มหาลัยมีจัดค่ายพัฒนาเขตชนบทที่เมืองอื่นทำให้แบมแบมและเพื่อนๆในคณะต้องไปด้วยเพราะคณะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมจำเป็นต้องไปดูแลสภาพแวดล้อมที่ย่ำแย่ให้ดีขึ้น




“มาแล้วววว”ร่างเล็กวิ่งเข้ายังคาเฟ่เต็มสปีดเพราะสายมากแล้ว ยูคยอมที่นั่งกินขนมปังรออยู่พยักหน้าให้ก่อนจะลุกขึ้นมาหาแบมแบม ทั้งสองคนบอกลาคุณมาการ์เร็ตแล้วเดินออกมาจากร้านเพื่อไปมหาลัย 




“ยูคไปไหน มหาลัยไปทางนี้นะ ตื่นเช้าทีไรมึนตลอดเลย”




“คุณแบมแหละมึนตามยูคมานี่”ยูคยอมดึงมือเล็กให้ตามมาก่อนคนที่ถูกลากจะขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นรถที่คุ้นเคยจอดชิดริมฟุตบาทอยู่..รถRangRoverสีเทาเข้มของพี่มาร์คนี่นา ที่แบมแบมรู้ก็เพราะว่าบางวันพี่มาร์คก็ขับคันนี้มารับสลับไปกับออดี้สีดำ




“ทำไมพี่มาร์คมารับละยูค”




“เอ้า นี่ไม่รู้เหรอว่าพวกพี่ปี4คณะแพทย์เขาก็ไปกันอะ”ใบหน้าหวานสะบัดไปมาบอกให้รู้ว่าตัวเองไม่รู้จริงๆ ยูคยอมไม่พูดอะไรต่อแต่เอื้อมมือไปเปิดประตูด้านข้างคนขับให้แบมแบมแล้วดันให้ขึ้นไปนั่ง จากนั้นตัวเองจึงย้ายก้นไปนั่งเบาะด้านหลัง




“พี่มาร์คไม่ยอมบอกคุณแบมว่าจะไปด้วย”




“ฉันจำได้ว่าบอกไปแล้ว นายนั่นแหละเอาแต่กินจนไม่ได้ฟัง”คนที่กอดอกอยู่ขมวดคิ้วน้อยๆก่อนจะย้อนคิดไปถึงเมื่อวานที่เขาไปนั่งกินเค้กบ้านพี่มาร์ค แล้วก็ต้องหัวเราะแหะๆออกมาเมื่อนึกขึ้นได้ลางๆว่าพี่มาร์คบอกอะไรบางอย่างทว่าตัวเองดันเอาแต่สนใจขนมเค้กก้อนโตตรงหน้า




“คิก สงสัยคุณแบมจะกินเพลินเนอะ”




“ฮึ เวลากินทีไรฉันกลายเป็นหมาหัวเน่าทุกที”




เรียวปากหยักกระตุกยิ้มทรงเสน่ห์โดยที่ดวงตายังคงจดจ่ออยู่กับพื้นถนน แบมแบมไม่พูดอะไรต่อเพราะพูดไปมีแต่ตัวเองจะอายเสียเปล่าๆ..กินขนมดีกว่า มือเล็กเปิดเก๊ะออกก่อนจะหยิบถุงขนมออกมานั่งกิน..ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมรถพี่มาร์คถึงได้มีขนมอยู่ คุณแบมเอามาไว้เองแหละ คิๆ




รถบัสคันหรูที่ถูกเตรียมมาเพื่อนักศึกษาโดยเฉพาะจอดเรียงรายกันอยู่ราวๆ4คันใหญ่ โดยแบ่ง3คันให้นักศึกษาคณะแพทย์และอีก1คันให้กับนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์..แฟร์เนอะคันคุณแบมเบียดกันจนแทบจะออกไปยืนนอกรถได้แล้ว ชั้นบนของรถบัสที่ไม่มีหลังคาช่วยทำให้ความอึดอัดลดลงไปได้บางแบมแบมจึงเลือกที่จะนั่งด้านบนพร้อมกับเพื่อนรักทั้งสอง




“ดูพวกเด็กแพทย์สิ นั่งสบายกันจังเลยนะ ชิส์”จูเนียร์บ่นกระปอดกระแปดตวัดสายตามองไปยังรถบัสอีกคันที่ผู้คนบางตากว่ารถบัสคันตัวเอง ก่อนที่นัยน์ตาหวานจะแปรเปลี่ยนเป็นประกายวิบวับเมื่อเห็นร่างสูงของเจบีที่นั่งเท้าคางอยู่รถบัสคันข้างๆ




“ฮันนี่! ไม่เจอ2ชั่วโมงคิดถึงกันมั้ยจ๊ะะ”ส่งจูบแบบแมนๆไปให้1ที คนที่มองมาอย่างเบื่อหน่ายทำท่าคว้าจูบที่ลอยมากับอากาศก่อนจะปาทิ้งลงบนพื้นพร้อมกับเบือนหน้าหนี เด็กหน้าแมวที่เห็นแบบนั้นก็เบ้ปากลงอย่างน้อยใจ..นี่จีบมาตั้ง3เดือนแล้วนะทำไมใจแข็งแบบนี้เนี่ย




“เป็นอะไรเหรอเนียร์ทำไมทำหน้าแบบนี้”




“เบื่อชีวิต มีเมียกับเขาเมียก็ไม่รัก”ยูคยอมเกาหัวตัวเองแรงๆนึกอยากจะถีบเพื่อนตัวบางให้ตื่นจากความฝันสักที..เรื่องมโนที่ขอให้บอกไอ้จูเนียร์เถอะ ไม่มีใครเกินแม่งจริงๆอะ 




“หมายถึงพี่เจบีเหรอ”แบมแบมถามเสียงแผ่วก่อนจะเหลือบมองไปยังกลุ่มของพี่มาร์คที่จับกลุ่มคุยกันเสียงดังอยู่ ก่อนที่ร่างเล็กจะสะดุ้งเบาๆเมื่อดวงตาคมกริบของมาร์คลากมาสบตาอย่างไม่ได้ตั้งใจ 




“นี่ยังอ่อยไม่พอหรือยังไง ทำไมกล้าเมินคนหล่อแบบนี้นะ งึ่ยๆ”




คนตัวบางสะดีดสะดิ้งไปมาอย่างขัดใจ ยิ่งคิดถึงท่าทางสีหน้าของเจบีที่มักจะแสดงว่าเบื่อหน่ายมันก็ยิ่ง..เสียใจ แต่แล้วไงละมันไม่เกินความสามารถของจูเนียร์หรอกน่า เขาไม่ใช่คนที่ชอบยอมแพ้อะไรง่ายๆอยู่แล้ว แบมแบมลูบไหล่เพื่อนให้ใจเย็นลงก่อนจะนั่งพิงศรีษะลงกับเบาะหนัง




จึกๆ




“แบมแบมเราขอนั่งข้างๆได้ไหม”




แทฮยองเพื่อนอีกคนในคณะสะกิดไหล่เล็กเบาๆแล้วเอ่ยขอนั่งด้วยซึ่งแบมแบมที่ใจดีกับทุกอย่างบนโลกใบนี้ก็พยักหน้าให้ กายเล็กกระเถิบเบียดอีกสองคนที่นั่งชมวิวอยู่เพื่อให้แทฮยองนั่ง สัมผัสที่ใกล้ชิดกันไม่ได้ทำให้แบมแบมรู้สึกเขินอายเพราะเขามักจะถูกขอนั่งด้วยเป็นประจำ แต่ไม่ใช่กับใครอีกคนที่เอียงคอดูด้วยสายตาเย็นชา..ใจจริงมาร์คอยากจะเผาไอ้เด็กนั่นให้ตายทั้งเป็นอยู่แล้ว




“ร้อนเว้ย!”




“ร้อนเหี้ยไร ไอ้บีหนาวจนฟันแม่งออกมาทั้งปากแล้ว”




“มึงจำเป็นต้องโยงกูเข้าไปไหม ไอ้สัด!”เจบีตบป้าบเข้าที่หัวเกรียนๆของแจ็คสันด้วยความแม่นยำ ไม่ได้สนใจคนที่อยู่ๆก็แหกปากขึ้นมาเสียอย่างนั้น ยกเว้นแต่เซฮุนที่นั่งมองอยู่พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แบมแบมหันขวับไปตามเสียงทุ้มที่ตะโกนข้ามฝั่งมา ใบหน้าหล่อของมาร์คนิ่งขรึมอีกทั้งเรียวตาคมที่ดูดุดันทำให้แบมแบมรู้สึกกลัวแปลกๆ 




“เป็นอะไรหรือเปล่าแบมแบม”




“อ๋อ เปล่าหรอกไม่ได้เป็นอะไร”แบมแบมส่ายหน้าปฏิเสธแต่ดวงตาหวานยังคงเหลือบมองมาร์คที่ทำสีหน้าเหมือนไม่ค่อยพอใจ..คุณแบมไปทำอะไรให้โกรธหรือเปล่า คนตัวเล็กเลือกที่จะหลับตาลงเพื่อไม่ให้ตัวเองวิตกเรื่องพี่มาร์คไปมากกว่านี้..เอาไว้ถึงค่ายแล้วค่อยถามก็ได้




“เอาละนักศึกษาทุกคนลงไปพักทานอาหารกันก่อนนะ”




“คุณแบมๆ ไปหาอะไรรองท้องก่อนนะ”จูเนียร์เขย่าไหล่เล็กเบาๆเพื่อปลุกให้ตื่น คนที่เพิ่งตื่นจากความฝันค่อยๆปรือตาขึ้นช้าๆก่อนจะยกมือขยี้ดวงตากลมโตของตัวเอง สิ่งแรกที่แบมแบมทำไม่ใช่การลุกขึ้นแต่เป็นการผินใบหน้ามองไปยังรถฝั่งตรงข้าม..พี่มาร์คไม่อยู่แล้วสงสัยจะลงไปหาอะไรทาน




“ปะ ไอ้ยูคเฝ้าเป๋าด้วยเดี๋ยวหาไรมาให้กิน”




“โว๊ะ กูอีกแล้วอะ”ยูคยอมที่เพิ่งได้ลุกขึ้นจำต้องกระแทกตัวนั่งอย่างหงุดหงิด จูเนียร์แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ก่อนจะหันไปกอดคอแบมแบมแล้วเดินลงไปหาอะไรทานข้างในมินิมาร์ท คนตัวเล็กถือตะกร้าเดินตามจูเนียร์ต้อยๆช่างเป็นภาพที่ดูน่ารักมากในสายตาของนักศึกษาแพทย์หลายคน มองกันเยอะเสียจนมาร์คเริ่ม..หวง




“หยิบอันนั้นให้ที”




“โอ๊ะพี่มาร์ค อันไหนๆเดี๋ยวคุณแบมหยิบให้นะ”เด็กแก้มตุ่ยวางตะกร้าลงกับพื้นพลางถามเสียงใส กายเล็กหันไปยังชั้นวางสินค้าทำเหมือนจะหยิบของที่มาร์คอยากได้แต่จนแล้วจนรอดคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังก็เอาแต่เงียบ 




“อันนี้”




ร่างสูงโปร่งที่เขยิบชิดเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังบางสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่แผ่มาจากอีกคน มือเล็กชักกลับเข้ามากุมกันไว้แน่นพลางกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ มาร์คถอยห่างนิดหน่อยเมื่อได้ของที่ต้องการแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมผละออกจากร่างกายของแบมแบม 




“อย่าเสน่ห์แรงให้มันมากนัก”




“เปล่านะ อ๊ะ!”ปฏิเสธเสียงดังก่อนจะรีบหันมาเพื่อบอกว่าตัวเองไม่เคยทำแบบนั้น ระยะห่างที่มาร์คจงใจเว้นไว้ทำให้ปลายจมูกโด่งของแบมแบมชนเข้ากับเรียวปากสีซีดของมาร์คทันที เหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ มือเล็กผลักอกแกร่งออกด้วยสองมือที่สั่นจนเห็นได้ชัด




“ค..คุณแบมไปคิดเงินก่อนนะ”พูดจบก็วิ่งถือตะกร้าไปทันที มาร์คกดยิ้มบางๆเมื่อเห็นใบหน้าหวานแดงก่ำเหมือนผลแอปเปิ้ล คนตัวเล็กยังคงหันกลับมองมาร์คอยู่เป็นพักๆและเมื่อสายตาประสานกันก็จะเป็นแบมแบมที่เป็นฝ่ายหลบตา..ยังไม่ชินอีกหรือไง




คนตัวเล็กหิ้วถุงขนมไว้ในมือทั้งสองข้างพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่..คุณแบมไม่เคยชินกับสัมผัสของพี่มาร์คเสียที ดวงตากลมหันไปมองรอบๆก่อนจะพบว่า..จูเนียร์หาย 




หมับ




“พี่มาร์ค..”ถุงที่เคยอยู่ในมือถูกย้ายไปอยู่กับอีกคนที่เดินมาหยุดอยู่ข้างๆตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้




“มันหนัก..เดี๋ยวถือให้เอง”มาร์คบอกเสียงเรียบก่อนจะเดินนำร่างเล็กที่กำลังตกใจอยู่ไปที่รถบัสของเด็กวิดยา ร่างสูงก้าวขึ้นบันได้ไปอย่างมั่นใจก่อนจะวางของทั้งหมดลงตรงเบาะข้างๆยูคยอมแล้วทรุดนั่งตรงที่ว่าง นัยน์ตาคมมองแบมแบมแล้วลากสายตามาหยุดที่เบาะข้างตัวเอง..เหมือนจะบอกว่าให้นั่งลง




“เอ่อ รถพี่มาร์คอยู่คันนั้นไม่ใช่เหรอ”




“สลับที่กันแล้ว”




“..?”ดวงตากลมโตหันไปตามสายตาของมาร์คที่มองไปยังรถข้างๆ ภาพของจูเนียร์ที่นั่งอยู่ข้างๆพี่เจบีทำให้แบมแบมพยักหน้าเข้าใจในทันที..หนีไปอยู่พี่เจบีนี่เอง ฮึ =^= คนตัวเล็กจึงจำต้องทรุดกายลงนั่งข้างๆมาร์คอย่างเสียไม่ได้ มือหนาล้วงหยิบไอติมมาแกะแล้วยื่นให้แบมแบมกินไปพลางๆ 




“พี่มาร์คกินไหม”แบมแบมยื่นไอติมอีกข้างที่ยังไม่ถูกกัดจ่อริมฝีปากสีซีด ในทีแรกมาร์คกะจะปฏิเสธไปหากทว่าหางตาคมเฉียบกลับมองเห็นไอ้เด็กหน้าอ่อนที่ริจะมายุ่งกับคนของเขา มุมปากลึกกระตุกยิ้มร้ายก่อนจะกัดที่เนื้อไอติมรสหวานช้าๆเหมือนต้องการให้ใครบางคนเห็น




“อร่อยไหมพี่มาร์ค”




“อร่อยสิ หวานเหมือนริมฝีปากเราเลย”ปากพูดกับคนตัวเล็กหากทว่านัยน์ตาคมกลับเหลือบมองคนที่ยืนค้างไปแล้ว ไม่ใช่เพียงแทฮยองคนเดียวที่นิ่งไป คนที่ถือไอติมอยู่ก็เช่นกันที่เหมือนคนไร้วิญญาณไปแล้ว..ว..หวานเหมือนริมฝีปากคุณแบมงั้นเหรอ พี่มาร์คพูดเหมือนเคยสัมผัสอย่างงั้นแหละ




“พ..พี่มาร์ครู้ได้ไง ไม่เคยกินปากคุณแบมนิ”แบมแบมเงยหน้าถามเหมือนกำลังข้องใจกับคำพูดกำกวมของมาร์ค คนพูดปดเลื่อนเรียวหน้าคมเข้าไปชิดใบหูขาวก่อนจะพูดสิ่งที่แบมแบมอยากรู้ออกมา




“แล้วอยากให้กินไหมล่ะ”




“O////O ม..ไม่ให้หรอก ค..คุณแบมไม่ใช่ขนมนะ”




คนตัวเล็กพูดเสียงติดขัดพลางใช้มือพัดใบหน้าเพื่อระบายความร้อนที่แผ่ไปทั่วใบหน้า ทำไมถึงรู้สึกว่ามือไม้มันดูเกะกะไปหมด คนเจ้าเล่ห์ที่เห็นอาการแบบนั้นก็ฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมพร้อมกับเอนกายพิงเบาะแล้วหลับตาลงช้าๆก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้แบมแบมเขินหนักกว่าเดิม




“ให้หรือไม่ให้เดี๋ยวก็รู้”




>/////< มาพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจแบบนั้นได้ยังไงน่ะ!




------------------------------------------------- ครบแล้วนะจิ๊




อิแก็งค์สเตอร์ทั้ง5มันก็นิสัยคือๆกันแหละไม่งั้นจะคบกันได้ไงใช่ไหมละ 5555

หมอมาร์คก็หลอกเด็กไปเรื่อยๆตามนิสัยมัน อาจจะมีแทะเล็กน้อยเพื่อเพิ่มพลัง

เอาใจช่วยคุณแบมรอดพ้นจากบ่วงกรรมนี้ #ผิดๆ 55555555

อย่าลืมไปแสดงความคิดเห็นในการเต๊าะของอิพี่มันใน #หมอมาร์คหลอกเด็ก นะจ๊ะ

--------------------------------

คุณแบมอยากกินปากพี่มาร์คไหมละ 555555 จะกินหรือไม่กินดีน๊า 

ฉันใสใสอะ #หลอก เดี๋ยวจะจัดให้นะจ๊ะ วรั๊ยยยยยย

ไปรวมกันโหวตให้ใครกินใครก่อนในทวิตได้ที่ #หมอมาร์คหลอกเด็ก 555555

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และแท็กทุกแท็กนะคะ มีความสุขเฟ่อร์ จิ๊บิ๊

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

3,570 ความคิดเห็น

  1. #3554 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:22
    หมอมาร์คขี้หวงงงง
    #3554
    0
  2. #3542 GOT-MarkBam (@Angle-2358) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 07:48
    อิพี่หมอ!!555
    #3542
    0
  3. #3523 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 15:15
    ชอบทำให้ใจคุณแบมทำงานหนักตลอดเลยนะ
    #3523
    0
  4. #3504 KevinMBGOT7 (@KevinMBGOT7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:00
    แหมมม เรื่องเต๊าะน้องนี่ขอให้บอกมาร์ค
    #3504
    0
  5. #3474 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 02:31
    แหมมหมอ เต๊าะให้น้องเขินได้ตลอดเลยนะ
    #3474
    0
  6. #3457 kandaa555 (@kandaa555) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 18:22
    หวงน้องหรอมาร์ค
    #3457
    0
  7. #3427 nichamon_ncm (@nichamon_ncm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 13:39
    โอ้ยยยยยยย เขินตัวแตก
    #3427
    0
  8. #3426 Un-Bam (@Un-Bam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 12:11
    กรี๊ดดดดดดดด เขินจนตัวจะแตกแล้วค่าาา
    #3426
    0
  9. #3367 yammeieiei (@yammeieiei) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 20:04
    โอ้ย!!!!มดกัดอ่ะ อ่อ ผิดเรื่องพอดีว่าแถวเราน้ำตาลหก
    #3367
    0
  10. #3357 ตะหนูเอง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:54
    โอ้ยยย หวานไปอีก ฟินจับใจ มีความสุขอะคะ คึคึ เขินอะ โอ้ยๆๆๆ
    #3357
    0
  11. #3337 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 08:46
    โอ้ยยย เขินน พี่มาร์คแม่งรุกแรงง ขี้หวงจริงๆๆ
    #3337
    0
  12. #3317 @fujinoii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 11:38
    อิพี่มาร์คนี่ร้ายสุดๆ คุณแบมนี่ไม่มีทางตามทันแน่นอน โดนแน่ๆ(พี่มาร์คได้กล่าวไว้)

    ส่วนอิพี่บีเมียคุณจูเนียร์นี่เล่นตัวสุดๆ น่าหมั่นไส้มีการปาหัวใจสามีทิ้งอีก(อยากรู้สุดท้ายแล้วใครจะเป็นผัวเป็นเมีย55555)
    #3317
    0
  13. #3286 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 20:24
    งื้ออออ เขิลแทนคุณแบม
    #3286
    0
  14. #3278 Ploy_shineeworld (@ploy_nrs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 15:37
    เขินพี่มาร์คคคคค ฮืออออออ
    #3278
    0
  15. #3246 Keng Nam (@keng13jang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 21:35
    แบม น่ารักมากอ่ะ
    #3246
    0
  16. #3232 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 14:11
    แบมไม่กินแล้วจะเสียใจนะ คิคิ
    #3232
    0
  17. #3205 poo2momo (@poo2momo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 10:56
    อร๊ายยย พี่มาร์คขา
    #3205
    0
  18. #3187 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 22:31
    ขี้หวงจริงๆเลยพี่มาร์ค
    #3187
    0
  19. #3159 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 16:04
    หวงก็บอกว่าหวงนะฮือออ 55555
    #3159
    0
  20. #3137 bbunnymm (@bbunnymm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 20:55
    ชอบความหวงแรงของพี่มาร์คอ่ะฮืออออ 
    มันดีกับใจ หวงคุณแบมๆบ่อยๆนะรู้มั้ยยยยย 
    #3137
    0
  21. #3130 ELFstyle (@clazy13forever) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 03:14
    หึหึ คนขี้หวงนี่มันช่างมั่นหน้าอะไรเยี่ยงนี้ ฮริ้งงงงง
    #3130
    0
  22. #3122 มิ้น (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 14:42
    มาร์คต้วน มั่นหน้ามากอะ555
    #3122
    0
  23. #3114 NeenALoha (@oneneen) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 19:13
    ปกติเรื่องแนวนี้เราไม่ชอบอ่านนะ โคตรจะเบื่อเลย คือถ้าเห็นแนวนี้นี่จะกดออกทันที แต่การใช้ภาษา...อืมจะพูดไงดี อ่านแล้วสนุก แล้วเนื้อเรื่องเดินเรื่อยๆมาก ไม่ช้าจนน่ารำคาญ โอ้ยยย พี่มาร์คของเราก็หวง ก็หึง ยุได้ตลอดเว คือชอบบบ >< 
    #3114
    0
  24. #3109 NCNMS. (@nutchanard) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:18
    คุณแบมจะเขินไหมนะ คนอ่านนีาเขินจนแทบระเบิดตัวเองแล้ว ละมุนนนนน >////<
    #3109
    0
  25. #3090 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:33
    หวงออกนอกหน้าแบบนี้ขอคบเป็นทางการรึยังคะะะ คริๆ รึรอน้องตายใจแล้วค่อยจัดการรวบหัวรวบหางทีเดียว วรั้ยยยยย >< 

    จู่เนียร์หนูระวังนะลูก แทนที่จะไปงาบเค้า จะโดนเค้างาบไม่รู้ตัวนะ 5555555555 คิดว่าจีบเค้ามาเป็นภรรยาได้ก็เอาที่สบายใจ 555555
    #3090
    0