[END] DOCTOR DEAR หมอมาร์คหลอกเด็ก [MarkBam] Ft. [Got7]

ตอนที่ 6 : DOCTOR DEAR - CHAPTER 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    3 ม.ค. 61

。SYDNEY♔

DOCTOR DEAR

|Doctor Dear 5|



 

        “คุณแบมจะไม่ไปดูคุณเทอร์รี่เป็นครั้งสุดท้ายเหรอ”จูเนียร์และยูคยอมแตะไหล่บางของเพื่อนที่นั่งซบหน้าลงกับโต๊ะไม้ข้างตึกเรียน คนที่กำลังทำใจอยู่ส่ายหน้าแรงๆไม่อยากจะไปดู..วันนี้พวกคณะแพทย์จะมารื้อแปลงผักทั้งหมดซึ่งก็หมายความว่าคุณเทอร์รี่ของคุณแบมจะต้องตายแน่ๆ


 

        “งั้นเนียร์กับยูคไปดูที่แปลงก่อนนะ”


 

        ทั้งคู่ส่ายหน้าเบาๆแล้วเดินไปหาเพื่อนในคณะอีกหลายคนที่มองมาอย่างห่วงๆ..ทุกคนรู้ดีว่าแบมแบมรักแปลงผักนั้นมากขนาดไหน ความเงียบงันเข้าครอบงำไปทั่วบริเวณเเมื่อเหลือเพียงแบมแบมที่นั้งอยู่ใต้ตึก


 

        “คุณแบมขอทำใจก่อนนะคุณเทอร์รี่..”คนตัวเล็กเอ่ยบอกตัวเองเสียงสั่นเครือ เขายังไม่พร้อมไปดูผักที่ตัวเองปลูกมากับมือหายไปต่อหน้าต่อตาหรอก ถึงจะรู้ว่ายังไงมันก็ต้องตายก็เถอะ


 

        จึกๆ


 

        “ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ”แรงสะกิดที่ไหล่บางทำให้คนที่กำลังทำใจอยู่เงยหน้าขึ้นอย่างงงๆ..พี่เซฮุน ทำไมถึงได้มาอยู่แถวนี้ ต้องไปอยู่ที่แปลงผักกับพวกพี่มาร์คแล้วไม่ใช่เหรอ 


 

        “อ่า นั่งเลยฮะๆ”แบมแบมพยักหน้าหงึกหงักแล้วขยี้ตาแรงๆเพื่อไล่คราบน้ำตาที่เกาะอยู่ เซฮุนทรุดลงนั่งตรงข้ามคนตัวเล็กก่อนจะเท้าคางมองใบหน้าหวานจนคนถูกมองทำตัวไม่ถูก


 

        “เป็นคนที่แปลกจังเลยนะ น้องแบมน่ะ”


 

        “ใครๆก็บอกแบบนั้น คุณแบมชินแล้ว”เซฮุนยกยิ้มมุมปากกับความใสซื่อของเด็กตรงหน้า ที่จริงแล้วเขาไม่ควรโดดมานั่งตรงนี้หรอกแต่แปลงผักแม่งก็ร้อนชิบหาย..ให้พวกเด็กปีสามทำๆไปเถอะ นี่กูก็สงสัยอยู่นะว่าตกลงตัวเองเรียนหมอหรือเรียนเกษตรกันแน่ แม่งใช้งานซะสมองกูจูนไม่ทันเลย


 

        “เรื่องเมื่อวานนั้นพวกพี่ขอโทษนะ แต่มันเป็นคำสั่งของอาจารย์น่ะ"


 

        “คุณแบมเข้าใจ ตอนนั้นคุณแบมก็ผิดที่ไม่ยอมฟังเหตุผล”


 

        “ได้ยินแบบนี้พี่ก็โล่งใจ ตอนเห็นน้องแบมร้องไห้นี่พี่รู้สึกเหมือนเป็นคนเลวมากอะ”แบมแบมหลุดหัวเราะออกมาเบาๆจนเซฮุนใจชื้น ไม่อยากจะสารภาพว่าเขาถูกไอ้เพื่อนตัวดี3คนเนรเทศมาเป็นคนขอโทษน้องแบม ถ้ากูไม่เป้ายิงฉุบแพ้นะแม่งเอ๊ย


 

        “คุณแบมไม่ได้โกรธเลย แต่เรื่องที่โรงอาหารวันนั้น..”


 

        “อ๋อ เรื่องที่น้องแบมไปด่าไอ้แจ็คว่า ‘ฆาตกร’ นะเหรอ”


 

        “แฮะๆ อ่า ใช่ฮะ”คนตัวเล็กพยักหน้าอย่างเขินๆ นึกไปก็อายตัวเองเหมือนกันที่ทำอะไรแย่ๆแบบนั้นออกไป อยากจะขอโทษพี่แจ็คสันด้วยตัวเองแต่ก็ดันไม่กล้า เห็นว่าพี่เซฮุนมาหาพอดีเลยจะฝากไปบอกเสียหน่อย..คุณแบมยอมรับว่าตัวเองป๊อดก็ได้


 

        “คุณแบมฝากพี่เซฮุนไปขอโทษพี่แจ็คสันได้ไหม”


 

        “ไม่ได้หรอก”


 

        “ท..ทำไมละ พี่แจ็คสันไม่รับคำขอโทษของคุณแบมเหรอ”แบมแบมรีบถามอย่างกังวลกลัวว่าแจ็คสันจะโกรธตัวเอง เซฮุนถอนหายใจเบาๆกับความคิดของแบมแบม..เป็นเด็กที่แปลกจริงๆด้วย



 

       “ไม่ใช่ แต่น้องแบมต้องไปขอโทษไอ้แจ็คด้วยตัวเอง พี่ไม่รับฝากหรอกนะ”


 

       “งือ แต่คุณแบมกลัวพี่แจ็คสันจะตี..”


 

       “ฮ่าๆ มันไม่ตีคุณแบมหรอกน่า ไปขอโทษมันกับพี่ไหมละ”เซฮุนเลิกคิ้วถามเด็กแก้มตุ่ยที่ทำหน้าคิดไม่ตก แบมแบมขมวดคิ้วมุ่นอย่างตัดสินใจ นัยน์ตากลมใสซื่อเหลือบมองเซฮุนที่นั่งเท้าคางมองยิ้มๆก่อนจะพยักหน้าให้


 

       “ก็ได้ คุณแบมจะไปขอโทษพี่แจ็คสันเอง”







 

       บริเวณแปลงผักขนาดใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยต้นไม้ของเด็กวิดยาบัดนี้กลับเปลี่ยนไปจนแบมแบมต้องฮึบตัวเองไว้..คุณเทอร์รี่ คุณเอลล่า คุณเดซี่ตายหมดแล้ว เซฮุนพยายามกลั้นขำแต่ก็ยอมใจดีลูบไหล่บางเพื่อปลอบใจเด็กขี้แย แบมแบมกับเซฮุนหลบอยู่หลังประตูเพื่อแอบดูว่าแจ็คสันและเพื่อนๆยืนอยู่ตรงไหน


 

       “ไอ้เหี้ยแจ็ค แม่งอู้ไปนั่งอยู่ใต้ต้นไม้นู่น น้องแบมเดินไปกับพี่ปะ”


 

       เซฮุนส่ายหัวเมื่อเหลือบไปเห็นแจ็คสันนอนเอกเขนกอยู่ใต้ต้นไม้..เป็นคนดีจริงๆมึงแม่งนอนเอาแรงเพื่อน คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงักแล้วเดินเกาะชายเสื้อเซฮุนไปยังบริเวณที่แจ็คสันอยู่ ใบหน้าหวานเหลือบมองมาร์คที่หันมาพอดี เรียวปากเล็กกำลังจะส่งยิ้มหวานไปให้แต่ก็จำต้องหุบลงเมื่อใบหน้าคมเมินหนีเหมือนไม่สนใจ


 

        T^T ยังโกรธกันอยู่หรือไงนะ


 

       “น้องแบมมมมม มาทำอะไรที่นี่คร้าบ”แจ็คสันผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วเขยิบตัวเว้นที่พอให้แบมแบมนั่งได้ เซฮุนพอส่งแบมแบมแล้วก็เดินกลับไปคุมงานน้องต่อ ไม่ได้สนใจแบมแบมที่มองตามตาละห้อย


 

       “เอ่อ พี่แจ็คฮะ”


 

       “ *_* ว่าไงคร้าบ”ยิ่งส่งสายตาแบบนี้มาให้คนที่กำลังทำใจอยู่ก็ยิ่งประหม่าเข้าไปใหญ่ แบมแบมกำมือเล็กแน่นเพื่อรวมรวบความกล้า..ในเมื่อทำผิดก็ต้องขอโทษสิแบมแบม 


 

       “เรื่องที่โรงอาหารวันนั้นที่คุณแบมเรียกพี่แจ็คสันว่าฆาตกรน่ะ..”


 

       “อือหื้อ อุตส่าห์แกล้งลืมไปแล้วนะเนี่ย อย่าย้ำให้พี่อายได้ไหมครับ”มือหนาถงึกับยกกุมหัวใจที่เหมือนจะแตกสลายซะตอนนี้..นี่ถ้าไม่ใช่น้องแบมนะ ป่านนี้กูเอามีดผ่าตัดมาแทงแม่งให้เป็นฆาตกรไปจริงๆละ


 

       “คุณแบมขอโทษจริงๆนะ! คุณแบมเสียใจมากเลยที่พูดแบบนั้นออกไป”


 

       “อืมม พี่ยอมรับคำขอโทษจากน้องแบมนะ..แต่มีข้อแม้”


 

        ใบหน้าคมคายกระตุกยิ้มชั่วร้ายออกมาจนคนที่ยืนมองอยู่คิ้วกระตุก..อย่าทำห่าไรแผลงๆนะไอ้เพื่อนเวร แจ็คสันใช้นิ้วจิ้มที่แก้มตัวเองซึ่งพองลมไว้จนเต็ม คนที่รอฟังข้อแม้อยู่ได้แต่กระพริบตาปริบๆอย่างไม่เข้าใจ ร่างหนาพรูลมหายใจเฮือกใหญ่กับความบ๊องแบ๊ว..อันที่จริงถึงขั้นซื่อบื้อแต่นี่คือน้องแบมพี่แจ็คสันจะปล่อยผ่านไปนะครับ


 

       “หอมทีนึงจะหายโกรธเลย แล้วจะรักมากกว่าเดิมด้วย อ๊ายพูดไปก็เขินปาก”


 

       “ห..หอมแก้มเหรอ”


 

       “ช่ายยย^o^ มามะน้องแบมพี่แจ็คพร้อมแล้ว”ใบหน้าหวานลังเลอย่างเห็นได้ชัด..ตั้งแต่เกิดมาคุณแบมไม่เคยหอมแก้มใครนอกจากคุณมาการ์เร็ตเลยนะ แต่ถ้าไม่ทำพี่แจ็คสันก็จะไม่หายโกรธ..ภาพของแจ็คสันที่นั่งยิ้มร่าพองแก้มรออยู่ทำให้มาร์คหมดความอดทนทิ้งจอบลงกับพื้นรีบสาวเท้าเข้าไปทันที


 

       “ก็ได้ฮะ”


 

       “แอร๊ย แจ็คตื่นเต้น >___<”ใบหน้าหวานใสเลื่อนเข้าไปใกล้เรียวหน้าคมช้าๆด้วยความลำบากใจ ก่อนที่ใบหน้าของแจ็คสันจะถูกแทนที่ด้วยรองเท้าหนังสีดำมันเงาของคนที่ทำให้แบมแบมใจเต้นตึกตัก 


 

       โครม!


 

      “พี่แจ็คสัน! เป็นอะไรไหมฮะ”แบมแบมถลาตัวเข้าไปหาแจ็คสันที่ลงไปนอนวัดกับพื้น มือบางจับแขนแกร่งดึงขึ้นมาท่ามกลางสายตาของนักศึกษาแพทย์ปี3และปี4ที่เอาแต่ยืนหัวเราะกุมท้อง ส่วนมาร์คทำเพียงยืนกอดอกมองเพื่อนตัวดีที่คิดจะหลอกแต๊ะอั๋งเด็กแก้มตุ่ย


 

      “อื้อหืมรองเท้าไซส์43 อีเหี้ยมาร์คชัดๆ มึงถีบหวังทำไม หวังทำอะไรผิด!”


 

      “โทษที กูเห็นแมลงเต่าทองมันไต่หน้ามึงเลยจะปัดให้”


 

      “ร้ายกาจ! มึงจำเป็นต้องใช้รองเท้าปัดไหม T__T”แจ็คสันปัดเศษดินเศษฝุ่นที่เลอะช่วงหน้าอก..เพื่อนนรกแม่งจงใจถีบยอดอกกูชัดๆ แบมแบมที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าก็ใจดีช่วยแจ็คสันปัดฝุ่นออกให้อย่างมีน้ำใจ 


 

      “หรือจะให้กูใช้เสียมปัด =_=* ”มาร์คบอกเสียงนิ่งพลางแกว่งเสียมที่ถืออยู่ในมือ นัยน์ตาคมเหลือบมองแบมแบมที่กำลังช่วยแจ็คสันปัดเศษดินด้วยความเป็นห่วงเป็นใย..รำคาญลูกตาชะมัด


 

      “ไม่ต้อง! ขอบคุณครับน้องแบมเดี๋ยวพี่แจ็คไปล้างตัวก่อนนะ”


 

      “อือๆ”


 

       แบมแบมพยักหน้าหงึกหงักมองตามแจ็คสันไปจนลับตา..น่าสงสารจังโดนถีบเต็มแรงแบบนั้นคงจุกไม่ใช่น้อย เสียงตบโต๊ะที่ดังขึ้นข้างตัวทำให้แบมแบมละความสนใจหันกลับมายังต้นเสียง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงอีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุแผ่กระจายไปทั่ว


 

      “อ..เอ่อ พี่มาร์คทำไมทำหน้าแบบนั้น”


 

      “ฉันเคยบอกไว้ว่าอะไร”


 

      “บอกอะไรเหรอ คุณแบมไม่เข้าใจ”คนตัวเล็กถามสั่นๆนึกกลัวใบหน้านิ่งๆกับน้ำเสียงเย็นจับขั้วหัวใจนั่นขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล มาร์คหลับตาถอนลมหายใจเฮือกใหญ่..สงสัยเขาจะบอกแบมแบมไม่กระจ่างพอสินะ


 

       “กฏข้อที่2 ห้ามทำหน้าตาบ็องแบ๊วใส่คนแปลกหน้า”


 

       “แต่คุณแบมไม่ได้ทำหน้าตาแบบนั้นซะหน่อยนะ อีกอย่างพี่แจ็คสันก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าด้วย”มาร์คเหยียดยิ้มมุมปากจางๆก่อนจะก้มหน้าลงไปใกล้ดวงหน้าหวานที่มองมาอย่างหวาดๆ ริมฝีปากอิ่มแดงของแบมแบมเม้มแน่นเหมือนกำลังประหม่ากับสัมผัสใกล้ชิด


 

        “คนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน..ถือว่าเป็นคนแปลกหน้าทั้งหมด”


 

        “พ..พี่มาร์ค หมายความว่ายังไง”คนที่แก้มแดงก่ำป็นลูกมะเขือเทศถามกลับอย่างงุนงง มือเล็กกำเข้าหากันแน่นอย่างขัดเขินทั้งสายตาของคนอื่นและสายตาของมาร์คที่จ้องมาเหมือนจะกลืนกิน


 

        “ก็หมายความว่า..นายห้ามทำหน้าแบบนี้ใส่ใครนอกจากฉัน ห้ามเข้าใกล้คนอื่นนอกจากฉัน แล้วก็ห้ามเป็นห่วงใครนอกจากฉัน”


 

        “มันเกิน5ข้อแล้วนี่ พี่มาร์คจะโกงคุณแบมเหรอ”คนแก้มแดงถามเสียงสั่นพยายามเบี่ยงหน้าหลบลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดบริเวณหน้าผากมน ดวงตาหวานใสหลุบต่ำไม่กล้าแม้แต่จะช้อนขึ้นมองร่างสูงที่กักตัวเองไว้


 

        “ฉันเพิ่มมันเข้าไปในกฎข้อ2เฉยๆ ครั้งที่แล้วฉันยังพูดไม่จบ”


 

        “แต่ แต่..(‘ ‘ )”


 

        “ไม่มีข้อห้ามไม่ใช่เหรอว่าห้ามเพิ่มเติมรายละเอียด”มาร์คพูดเสียงเรียบพลางยืดตัวลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปยังแปลงผักอีกครั้ง คนที่หายใจไม่ทั่วท้องได้แต่มองตามไปอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี..ที่พี่มาร์คพูดมามันก็ถูกนี่นา  


 

         แบมแบมนั่งมองการกระทำที่แสนทำร้ายจิตใจด้วยน้ำตาคลอหน่วย..แต่คุณแบมต้องอดทนเพราะคุณแบมมีเหตุผล จะไม่ใช่คุณแบมคนเดิมที่ใช้แต่อารมณ์อีกแล้ว ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่ไอ้น้ำร้อนๆที่ร่วงหล่นเปื้อนแก้มนี่มันคืออะไร..ใครมาฉีดน้ำเล่นแถวนี้กัน =^=

 

------------------------------------------- 50% มาแบบเหนื่อยๆ


 

       “เอามานี่เดี๋ยวเราทำเอง ฮันนี่ไปนั่งพักสิ”


 

       “ไม่ต้องมายุ่ง! ตัวก็เท่าลูกแมวจะมาช่วยได้ยังไง”แจบอมผลักไหล่ร่างเล็กให้ถอยห่างแล้วดึงจอบในมือมาถือไว้แทน คนที่กำลังขู่ฟ่อๆได้แต่ยืนกระฟัดกระเฟียด..เป็นภาพที่ใครเห็นก็รู้สึกว่าคนตัวเล็กห้าวหาญมาก 


 

       “เราขุดเอง เดี๋ยวมือฮันนี่หยาบขึ้นมาจะแย่นะ”แขนเรียวขาวพยายามเอื้อมไปหยิบจอบที่แจบอมถือไว้ คนตัวโตกว่าก็พยายามหลบให้ห่างเหมือนจะแกล้ง แสงแดดแรงยามบ่ายทำให้จินยองที่ยืนอยู่นานแล้วผิวกายแดงระเรื่อไปหมด


 

       “ไปนั่งกับน้องแบมไป เป็นลมมาไม่มีใครหามนะเว้ย”


 

       “เราไม่เป็นลมง่ายแบบนั้นหรอก อยู่บ้านเราช่วยมี๊ขุดมันด้วย”จินยองเถียงเสียงขึ้นจมูก แจบอมที่ชักจะระอาโยนจอบไปให้ไกลก่อนจะหันหน้ากลับมาเผชิญกับเด็กที่อมลมเต็มแก้มอยู่


 

       “เป็นภรรยาต้องเชื่อฟังสามี”


 

       “..!!”


 

       ห..หูจูเนียร์ต้องผิดปกติไปแน่ๆ ฮันนี่ยอมรับสถานะที่แท้จริงแล้วเหรอ?


 

       “ไปนั่งถักดอกไม้กับคุณแบมซะภรรยา”แจบอมบอกเสียงหวานจนคนโดนพูดใส่ถึงกับหูอื้อตาลาย ใบหน้าหวานพยักหงึกหงักเหมือนถูกคอนโทรล ลืมไปสนิทว่าตัวเองจะเป็นว่าที่สามีเขาไม่ใช่ภรรยา!


 

       “ฮึ อึนชะมัด”ร่างสูงเดินไปหยิบเครื่องมือถอนหญ้ากลับมาอีกครั้งแล้วเหลือบไปมองจูเนียร์ที่เดินวิญญาณหลุดออกจากร่างไปหาแบมแบม เรียวปากหยักกดยิ้มจางๆก่อนจะหันไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ







 

        สองสหายที่ชอบตบตีกันบ่อยครั้งตอนนี้กลับต้องมาสมานฉันท์กันอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป..บางอย่างที่ว่ากำลังก้าวขึ้นรถออดี้สีดำคันหรูพร้อมกับโบกมือหยอยๆให้ยูคยอมและจูเนียร์ บางอย่างที่กล้าทิ้งเขาทั้งสองคนแล้วกลับบ้านพร้อมกับไอ้รุ่นพี่ปี4นั่น! ฮึ


 

       “คุณแบมเปลี่ยนไป”


 

       “ไม่เคยมีสักครั้งที่กูต้องเดินกลับบ้านโดยเห็นคุณแบมไปกับคนอื่น”ยูคยอมทำเสียงเฮอะขึ้นจมูกอย่างขัดเคืองเพื่อนตัวน้อย นัยน์ตาเรียวคมกวาดมองรถยนต์คันสีดำสนิทที่ค่อยๆเคลื่อนตัวจากไป..เจ็บสัด โดนเพื่อนทิ้งไปกับผู้ชาย!


 

       “ใช่ คุณแบมกล้าสนใจคนอื่นมากกว่าเราสองคนได้ยังไง”จูเนียร์บอกเสียงสั่นๆความรู้สึกน้อยใจที่ถูกแย่งเพื่อนปะทุขึ้นมาจนปลายจมูกแดงระเรื่อ..มันบ้ามากเลยใช่ไหมที่ทั้งเขาและจูเนียร์เป็นเอาหนักขนาดนี้ แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาชีวิตของพวกเรามันมีกันอยู่3คนแท้ๆ


 

       “ไอ้พี่มาร์คแม่งจงใจแยกคุณแบมไปจากเราชัดๆ”


 

       “ฮึ อย่างงี้คงปล่อยไปไม่ได้แล้วมั้ง!”


 

       จูเนียร์หันไปส่งสายตามาดร้ายกับยูคยอมที่ประสานสายตามาอยู่ก่อนแล้ว คิ้วเรียวสวยยักขึ้นเมื่อคิดถึงแผนที่จะดึงแบมแบมกลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง..ต่อให้เป็นรุ่นพี่แถมยังหล่อมากๆก็เถอะ จูเนียร์จะไม่มีวันปล่อยให้คุณแบมไปอยู่ภายใต้คำบัญชาของใครเด็ดขาด =^=


 

       อย่างแรกเลยต้องแยกไม่ให้คุณแบมอยู่ใกล้พี่มาร์ค


 

       “คุณแบมมานั่งนี่ ตรงนั้นมันเลอะ”จูเนียร์ดึงแขนเล็กของแบมแบมให้นั่งลงข้างๆตัวเองซึ่งอยู่ระหว่างเขากับยูคยอมซึ่งคนถูกเรียกก็พยักหน้าทำตามแต่โดยดี มาร์คเหลือบสายตานิ่งๆมองเพื่อนตัวแสบของแบมแบม..นึกว่าไม่รู้หรือไงว่าพยายามจะกันแบมแบมออกจากเขาน่ะ


 

       “น้องแบมคร้าบบบ วันนี้พี่แจ็คไม่กินผักแล้วน๊า”


 

       “แฮะๆ แบมทำพี่แจ็คลำบากมากแน่ๆเลย”


 

       “พี่เต็มใจมากครับ เพื่อน้องแบมต่อให้พี่กินแต่ดินน้ำมันพี่ก็ยอม”คนที่เพิ่งพักจากวอร์ดบอกเสียงหวานเสียจนคนที่ทานข้าวอยู่ถึงกับอยากจะปาจานทิ้ง..เต๊าะได้เต๊าะดีจริงๆไอ้เพื่อนเหี้ยยย


 

       “พี่แจ็คกินดินน้ำมันด้วยเหรอครับ? O_O เนียร์ดินน้ำมันนี่กินได้เหรอ”


 

        =_______________= สีหน้าของคนทั้งโต๊ะไม่เว้นแม้กระทั่งจูเนียร์และยูคยอม


 

       “คุณแบม มันคือคำเปรียบเปรยน่ะ กินไม่ได้”จูเนียร์ตบหน้าผากตัวเองดังป้าบเพราะเหนื่อยใจกับความใสซื่อที่ค่อนไปทางบื้อๆ แบมแบมพยักหน้าดุ๊กดิ๊กก่อนจะจิ้มลูกชิ้นในชามขึ้นทานอย่างเอร็ดอร่อยไม่ได้สนใจมาร์คที่เหลือบสายตามามองอยู่เป็นระยะๆ 


 

       “แบมแบม อ้าปากสิ”


 

        ลูกชิ้นขาวๆอวบๆถูกยื่นมาตรงหน้าคนตัวเล็ก คนถูกเรียกชื่อเลื่อนสายตาไปมองรุ่นพี่หน้าหล่อที่จ้องมานิ่งๆแต่กลับมีประกายคำสั่งแฝงอยู่ ริมฝีปากเล็กอ้างับก้อนกลมๆเข้าปากแล้วค่อยๆเคี้ยวด้วยใบหน้าร้อนผ่าว..นี่มันกลางโต๊ะเลยนะ ทำแบบนี้ไม่กลัวคนอื่นเข้าใจผิดกันเหรอ >__<


 

       “ของตัวเองมีก็กินไปสิ! จะมาป้อนทำไมครับพี่”ยูคยอมถามเสียงไม่พอใจ นึกเกลียดสายตานิ่งๆเรียบๆนั้นขึ้นมาจับใจ มาร์คเลิกคิ้วมองหน้ายูคยอมแล้วยักไหล่ก้มลงกินก๋วยเตี๋ยวในชามต่อ 



 

       “ฮึ่ย คุณแบมไปกินทำไมอะ”


 

       “ก็พี่มาร์คเขาป้อนคุณแบมอะ”คนตัวเล็กตอบหวาดๆเพราะสายตาของยูคยอมมันดูน่ากลัวแปลกๆ เพื่อนตัวโตถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างเอือมระอา มาร์คที่นั่งนิ่งอยู่นานเขยิบตัวไปกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับแจบอมซึ่งดูเหมือนว่าเพื่อนตัวดีจะไม่เห็นด้วยอย่างแรง


 

       “ทำไมต้องโบ้ยให้กูด้วยอะ”แจบอมถามกลับเสียงกระซิบเพราะไม่ต้องการให้เด็กหน้าแมวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามได้ยิน 


 

       “ก็มึงทำได้คนเดียว -__-”มาร์คตอบคำถามเสียงนิ่งจนแจบอมอยากจะกระโดดเข่าคู่ใส่..มีอย่างที่ไหนจะให้เบอร์เขากับไอ้เด็กหน้าแมว ถ้าได้ไปมีหวังเขาคงไม่ได้หลับไม่ได้นอนแน่ๆ นี่ขนาดแค่เจอกันที่มหาลัยยังประสาทจะแดกตายอยู่แล้ว


 

       “นี่มึงจะส่งกูไปตายนะเว้ยไอ้มาร์ค ให้กูไปอยู่ในตรอกไดแอกอนยังดีซะกว่า”


 

       “จะไปจริง?”ใบหน้าหล่อคมของแจบอมชะงักไปนิดนึงกับคำถามเสียงเครียดของมาร์ค..กูพูดเล่นป่าวว๊าไอ้นี่ก็จริงจังตลอดเลย เหอะๆ จะมีสักครั้งไหมเนี่ยที่กูจะปฏิเสธมึงได้เนี่ยไอ้เพื่อนเวร


 

       “เออๆ ให้ก็ได้ สัดแม่งบังคับกูชัดๆ T^T”


 

       ฮึ แล้วเราจะได้เห็นดีกันปาร์คจินยอง







 

       ร่างของเด็กวิดยาทั้งสามคนเดินสะโหสะเหลเหมือนวิญญาณหลุดออกร่างไปไกลถึงแอลเอแล้ว แบมแบมถูกหิ้วปีกด้วยพละกำลังของยูคยอมที่เหนื่อยไม่แพ้กัน..วันนี้พวกเขาต้องเข้าป่าไปสำรวจต้นไม้และทรัพยากรป่าไม้ซึ่งสุดจะลำบากยากเข็ญในแบบที่ยูคยอมไม่เคยจินตนาการมาก่อน



 

       “กูนึกว่าพวกเราแม่งจะได้ปลูกแต่ต้นไม้ชิวๆ ที่ไหนได้ อ้วกกกก”จูเนียร์พยายามใช้ขาเปลี้ยๆประคองตัวเองโก่งคอเหมือนจะอ้วกออกมาเสียตรงนั้น แบมแบมที่ขี่หลังยูคยอมอยู่จึงต้องเอื้อมมือไปลูบหลังให้อย่างใจดี


 

       “ไอ้ยูคพากูกลับบ้านที กูไม่ไหวแหล้ว”


 

       “มึงจะขึ้นมาขี่หลังคุณแบมต่อไหมละห้ะ!”เป็นเพื่อนที่รักกูกันมากจริงๆ แม่งไม่คิดเล้ยว่ากูก็เหนื่อยเป็นเหมือนกัน เสียงถอนหายใจดังขึ้นเฮือกใหญ่จากความเหนื่อยใจ เมื่อเห็นรถออดี้คันหรูจอดเทียบอยู่ประจำตำแหน่งเดิม แบมแบมยกยิ้มขึ้นเล็กๆก่อนจะสะกิดให้ยูคยอมปล่อยตัวเองลง


 

       “วันนี้คุณแบมต้องกลับบ้านกับยูค จะทิ้งกันอีกแล้วหรือไง”


 

       “คุณแบมไม่ได้ทิ้งนะ คุณแบมชวนยูคกลับด้วยแล้วแต่ยูคไม่ไปเอง”


 

       “สะเทือนใจมาก! พูดแบบนี้ยูคทนไม่ได้นะ”มือหนาเลื่อนมากุมที่หน้าอกตัวเองเหมือนเจ็บปวดกับคำพูดทำร้ายจิตใจ(?) จูเนียร์ที่ยืนอยู่ข้างๆเอาแต่ส่งตาขวางไปยังรถที่ปิดฟิล์มดำทึบ ส่วนคนที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกสุดก็เห็นจะเป็นแบมแบมที่กลัวเพื่อนโกรธแต่ก็กลัวผิดกฏด้วยเหมือนกัน


 

       “เอ่อ คุณแบมไม่ได้หมายความแบบที่ยูคคิดนะ”คนตัวเล็กอธิบายเสียงลนลาน เขาจำเป็นต้องกลับกับพี่มาร์คจริงๆนี่นา ไม่อย่างนั้นก็จะโดนหาว่าดื้ออีก


 

        ปึก!


 

        ร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวคลุมทับด้วยเสื้อกาวน์ลงมาจากรถก่อนจะย่างก้าวไปยังบริเวณที่ทั้งสามคนยืนอยู่..มาร์คต้องอยู่เวรแทนรุ่นพี่คนอื่นถึงได้มารับแบมแบมในชุดนี้ และแบมแบมก็ลงมติในสมองตัวเองเรียบร้อยแล้วว่า..พี่มาร์คในชุดกาวน์หล่อจนแบมแบมไม่สามารถละสายตาได้เลย


 

        “กลับบ้านกันได้แล้ว”ว่าที่คุณหมอเอ่ยบอกกับแบมแบมข้ามหัวยูคยอมและจูเนียร์ที่ยืนทำหน้าถมึงทึงใส่ 


 

        “แต่วันนี้แบมแบมจะกลับกับพวกเรานะครับ”


 

        “…”มาร์คแกล้งทำเมินคนหน้าแมวที่กำลังขู่ฟ่อๆ แบมแบมได้แต่ส่งสายตาขอร้องเป็นเชิงขอกลับกับเพื่อนๆ..แต่ก็เท่านั้นแหละนิสัยของมาร์คเป็นอย่างไรแบมแบมเองสัมผัสมาได้กว่า1เดือนแล้ว


 

        “ผมพูดกับพี่อยู่นะ!”


 

        “มาใกล้ๆนี่ซิ”มาร์คกวักมือเรียกจินยอง เอ่ยบอกเสียงเข้มจนคนที่ทำเป็นเก่งเมื่อครู่หูลู่ลงกะทันหัน ใบหน้าสวยเหลือบมองแบมแบมที่ยิ้มแหยๆให้ก่อนจะทำใจกล้าเขยิบเข้าไปใกล้มาร์คที่ตั้งท่ารออยู่ก่อนแล้ว ร่างโปร่งในชุดกาวน์เคลื่อนใบหน้าเข้าไปกระซิบบางอย่างกับจูเนียร์สองคนโดยมีแบมแบมและยูคยอมเงี่ยหูฟังด้วยความอยากรู้


 

        “โกหกปะเนี่ย”


 

        “ฉันไม่มีความจำเป็นต้องโกหก”นัยน์ตากลมหลุกหลิกอย่างเห็นได้ชัด มาร์คเลิกคิ้วกอดอกเหมือนกำลังรอคำตอบของจูเนียร์อยู่ แต่เชื่อเถอะ เขามั่นใจว่ายังไงข้อเสนอเขามันต้องโดนใจไอ้เด็กแมวนี่แน่ๆ


 

        “งึ เพราะเห็นว่าวันนี้แบมแบมเหนื่อยนะเลยจะให้นั่งรถกลับสบายๆ”คนตัวเล็กกอดอกบอกเสียงสะบัดก่อนจะหันไปดึงแบมแบมที่เกาะไหล่เป็นลูกลิงออกแล้วล็อคตัวยูคยอมไว้แน่น..นี่ก็รักเพื่อนมากเหลือเกิน


 

        “เฮ้ย ทำไรวะจูเนียร์”


 

        “คุณแบมเหนื่อยแล้ว ให้นั่งรถกลับบ้านไปเถอะเดี๋ยวมึงไปหาไรกินกับกูต่อ”


 

        “ไม่เอา ไอ้เนียร์อะไรของมึงเนี่ยยยยย”จูเนียร์ดึงแขนยูคยอมให้เดินไปอีกทางพร้อมกับเอีี้ยวตัวไปมองมาร์คที่ยืนกระตุกยิ้มมุมปากอยู่ จูเนียร์ขยับปากบอกกับมาร์คอีกครั้งเพื่อกันไม่ให้โดนโกง..อย่าลืมเบอร์โทรฮันนี่


 

        “ขึ้นรถสิ”


 

        “อ่า ขึ้นแล้ว”แบมแบมหันกลับไปมองด้านหลังอย่างพะวงกลัวว่ายูคยอมกับจูเนียร์จะโกรธ คนตัวเล็กสอดตัวเข้าไปในรถก่อนจะยิ้มบางเพราะแอร์เย็นๆรวมทั้งเบาะสบายๆ มาร์คที่ขึ้นประจำที่ปิดแอร์ลงพร้อมกับเปิดหลังคาเพื่อรับลมธรรมชาติ


 

        “ว้าว!”กลีบปากสีหวานฉีกยิ้มกว้างอย่างชอบใจเมื่อหลังคารถที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยอากาศเย็นๆจากภายนอก ว่าที่คุณหมอหนุ่มเหลือบมองเด็กแก้มตุ่ยที่เท้าคางกับขอบประตูพลางหลับตาพริ้ม..แค่เห็นใบหน้าหวานๆนั่นมีความสุขก็เหมือนกับว่าความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันจางหายไปในพริบตาเดียว ท่าจะเป็นเอามากนะมาร์คต้วน

 

------------------------------------------------------ ครบแล้วนะ ^3^



ยังไม่ได้รีไรท์ใหม่นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

3,570 ความคิดเห็น

  1. #3569 Bigapplenyc1982 (@Bigapplenyc1982) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 14:44
    น่ารักทุกคนเลยชอบ:)
    #3569
    0
  2. #3552 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 17:53
    น่ารักจังเลยยย
    #3552
    0
  3. #3521 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:13
    จะยึดแบมแล้วหรอ
    #3521
    0
  4. #3512 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 17:12

    หวงคุณแบมกันดีเน๊าะ
    #3512
    0
  5. #3492 impraan17 (@impraan17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 11:47
    หวงคุณแบมกันจัง
    #3492
    0
  6. #3472 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 02:09
    เนียร์ก็เห็นแก่เบอร์ฮันนี่เลยยอม 555 สงสารคยอม
    #3472
    0
  7. #3455 kandaa555 (@kandaa555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 16:22
    น่ารักกกกอ่ะ
    #3455
    0
  8. #3431 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 03:55
    น่ารักกกกก
    #3431
    0
  9. #3420 nichamon_ncm (@nichamon_ncm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 10:29
    สงสารยูคยอมอ่ะ5555555
    #3420
    0
  10. #3417 Jajah9397 (@Jajah9397) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 23:27
    ชอบคู่บีเนียร์น่าร้ากกกกก
    #3417
    0
  11. #3335 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 22:48
    บีเนียร์นี่น่ารักกกกก พี่มาร์คหวงคุณแบมรุนแรงง ถีบแจ็ค ขำ 55555555
    #3335
    0
  12. #3321 Kahpaynak23 (@0921649871) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 22:09
    สงสารย๓ค55555
    #3321
    0
  13. #3315 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:35
    555555555555 เรามีเรื่องจะบอกไรท์ ไรท์จะเชื่อเรามั๊ยไม่รู้ ว่าก่อนที่เราจะอ่านเรื่องนี้เราโคตรของโคตรเครียดเลยบอกตรงๆ พอมาอ่านแค่เริ่มตอนแรกเราก็ขำสุดๆละ ยิ่งมาอ่านต่อเนื่อง นี่ขำมากลืมความเครียดที่มีมาตั้งแต่เช้าไปเลย เราชอบมากทุกตัวละครเลยแต่ชอบมากเป็นพิเศษก็น้องแบมกับพี่มาร์ค ส่วนคนอื่นก็มี จูเนียร์ ยูคยอม พีเจบี โดยเฉพาะ อิพี่แจ็คสันนี่จะชอบมาก ออกมาเมื่อไหร่ฮาเมื่อนั้น สุดยอดของความสนุกมากๆ ขอคาราวะด้วยใจจริง
    #3315
    0
  14. #3314 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:35
    555555555555 เรามีเรื่องจะบอกไรท์ ไรท์จะเชื่อเรามั๊ยไม่รู้ ว่าก่อนที่เราจะอ่านเรื่องนี้เราโคตรของโคตรเครียดเลยบอกตรงๆ พอมาอ่านแค่เริ่มตอนแรกเราก็ขำสุดๆละ ยิ่งมาอ่านต่อเนื่อง นี่ขำมากลืมความเครียดที่มีมาตั้งแต่เช้าไปเลย เราชอบมากทุกตัวละครเลยแต่ชอบมากเป็นพิเศษก็น้องแบมกับพี่มาร์ค ส่วนคนอื่นก็มี จูเนียร์ ยูคยอม พีเจบี โดยเฉพาะ อิพี่แจ็คสันนี่จะชอบมาก ออกมาเมื่อไหร่ฮาเมื่อนั้น สุดยอดของความสนุกมากๆ ขอคาราวะด้วยใจจริง
    #3314
    0
  15. #3313 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:34
    555555555555 เรามีเรื่องจะบอกไรท์ ไรท์จะเชื่อเรามั๊ยไม่รู้ ว่าก่อนที่เราจะอ่านเรื่องนี้เราโคตรของโคตรเครียดเลยบอกตรงๆ พอมาอ่านแค่เริ่มตอนแรกเราก็ขำสุดๆละ ยิ่งมาอ่านต่อเนื่อง นี่ขำมากลืมความเครียดที่มีมาตั้งแต่เช้าไปเลย เราชอบมากทุกตัวละครเลยแต่ชอบมากเป็นพิเศษก็น้องแบมกับพี่มาร์ค ส่วนคนอื่นก็มี จูเนียร์ ยูคยอม พีเจบี โดยเฉพาะ อิพี่แจ็คสันนี่จะชอบมาก ออกมาเมื่อไหร่ฮาเมื่อนั้น สุดยอดของความสนุกมากๆ ขอคาราวะด้วยใจจริง
    #3313
    0
  16. #3305 nattap18 (@nattap18) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 14:36
    พี่มาร์คร้านกาจค่ะ5555
    #3305
    0
  17. #3275 Ploy_shineeworld (@ploy_nrs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 00:06
    ชอบความหวงเพื่อนของยูคยอมและจูเนียร์มากก น่าร้ากกกกก
    #3275
    0
  18. #3261 nupororo (@nupororo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 08:25
    ''คนอื่นที่ไม่ใช่ชั้น ถือเป็นคนอื่นทั้ฃหมด'' งื้อ~~~~ มีความหวงเเรง พี่มัคดูหล่อมมากอ่ะ
    #3261
    0
  19. #3252 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 02:51
    ร้ายกาจ5555
    #3252
    0
  20. #3230 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 00:41
    ไม่ค่อยเลยนะเนียร์ เร็วจริง ๆๆๆ
    #3230
    0
  21. #3185 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 21:34
    หวงจริงหวงจัง
    #3185
    0
  22. #3177 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 02:56
    เพื่อฮันนี่ เนียร์ยอมทำได้ทุกอย่างจริงๆ
    #3177
    0
  23. #3157 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 15:54
    เดี๋ยวเนียร์ 555555555555555 ก่อนหน้านี้ยังบอกจะแยกคุณแบมกับพี่มาร์คอยู่เลยนะ 
    #3157
    0
  24. #3145 annar_junior (@annar_junior) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 13:53
    555 เนียร์????
    #3145
    0
  25. #3128 ELFstyle (@clazy13forever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 02:14
    รู้สึกตลกแรงมาก 555555 อิพี่สันถูกถีบยอดหน้า
    #3128
    0