[END] DOCTOR DEAR หมอมาร์คหลอกเด็ก [MarkBam] Ft. [Got7]

ตอนที่ 19 : DOCTOR DEAR - CHAPTER 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    13 ม.ค. 61

。SYDNEY♔

DOCTOR DEAR

|Doctor Dear 17|





อึดอัด..นี่คงเป็นความรู้สึกเดียวที่แบมแบมและเหล่าแก็งค์คุณหมอที่นอกเหนือจากเจบีรู้สึกได้ รังสีความดาร์กที่ปกติก็มีเป็นทุนเดิมอยู่แล้วบัดนี้มันกลับแผ่กระจายปกคลุมไปทั่วทั้งโต๊ะอาหารยามที่สายตาคมกริบนั้นแพ่งมองไปยังคู่หมั้น(จอมปลอม)ที่กำลังทานอาหารด้วยท่าทางกระหนุงกระหนิง คนที่รู้ความจริงอย่างแบมแบมและยูคยอมทำได้เพียงยิ้มแกนๆให้กับกลุ่มคนที่ไม่รู้อะไรเลยก่อนจะก้มหน้าก้มตาทานอาหารต่อไป




“จูเนียร์ทานนี้นะ เราชอบทานเนื้อปูนึ่งนิ”




“ขอบคุณนะครับพี่ยองแจ”คนตัวเล็กหันไปขอบคุณลูกพี่ลูกน้องตัวเองที่ขยันหยอดซะเหลือเกิน นี่ถ้าไม่รู้ว่ามันเป็นลูกของพี่ชายพ่อนะเขาคงนึกว่ายองแจเป็นคู่หมั้นของตัวเองจริงๆ..แอคติ้งจัดว่าเด็ดมาก




“เดี๋ยวพี่แกะให้นะเราแกะเองทีไรบาดนิ้วตลอดเลย”




“อ่า ตามนั้นก็ได้ครับ”ดวงตากลมโตของแบมแบมเหลือบมองกับนัยน์ตาคมกริบของยูคยอมก่อนจะยิ้มแห้งๆออกมาพร้อมกัน..ไม่รู้จะทำไงเลยอะนั้นก็เพื่อนนี่ก็พี่ แล้วดูจากท่ากำช้อนของพี่เจบีแล้วนะแบมแบมสามารถคาดเดาได้ไม่ยากเลยว่าอีกไม่นานพายุกำลังจะเข้าที่ทะเลสาปแห่งนี้เป็นแน่




เคร้ง!




“กูอิ่มและ”เสียงช้อนสแตนเลสที่กระทบกับจานกระเบื้องดังขึ้นจนคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สะดุ้งกันเป็นแทบๆ ใบหน้าหวานของจูเนียร์เงยขึ้นมองร่างสูงโปร่งที่ผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงเลื่อนเก้าอี้ดังบาดหู 




“อิ่มแล้วทำไมต้องโยนช้อนด้วยละ ไร้มารยาทสิ้นดี”




ยองแจวางอาวุธประจำกายลงกับโต๊ะเสียงดังพลางปรายตามองใบหน้าถมึงทึงของเจบีที่ดูไม่สบอารมณ์อย่างเต็มที่ มือหนาที่กำหมัดแน่นอยู่เริ่มบีบเข้าหากันแน่นเรื่อยๆเหมือนต้องการแข่งกับความอดทนภายในจิตใจของตน




“นั้นสิ ถ้าไม่พอใจก็บอกกันดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องทำเสียงดังแบบนี้เลย”จูเนียร์ตำหนิเสียงเรียบพยายามไม่มองใบหน้าหล่อเหลาที่เริ่มขึ้นสีแดงจัดเหมือนคนที่กำลังโกรธมาก และใช่..ตอนนี้เจบีกำลังโมโหมาก โมโหที่จูเนียร์เข้าข้างไอ้หน้าตี๋นั้นแล้วพูดว่าเขาต่อหน้ามัน




“พี่ทำอะไรมันก็ไม่เคยถูกใจจูเนียร์อยู่แล้วนิ”




“…”




“ถ้าจะเอาคืนกันแบบนี้..พี่ก็ดีใจด้วยเพราะจูเนียร์ทำมันสำเร็จแล้ว”เสียงทุ้มห้าวที่เคยหยิ่งยโสกับเด็กหน้าแมวมาตลอดบัดนี้มันกลับเปลี่ยนไปราวกับคนละคน เจบีในตอนนี้เหลือเพียงความน้อยใจและรู้สึกผิดกับการกระทำอดีตของตัวเอง..ตอนนี้เขาเข้าใจความรู้สึกของจูเนียร์แล้วจริงๆ




“กินอาหารให้อร่อยนะ ไม่มีพี่อยู่มันน่าจะทำให้เราเจริญอาหารมากขึ้น”




ร่างสูงโปร่งพูดกับเด็กแก้มแดงที่ยังคงนิ่งอยู่ กายแกร่งหมุนตัวเดินออกจากห้องอาหารไปท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่มองไปอย่างเป็นห่วงไม่เว้นแม้แต่จูเนียร์ที่เริ่มรู้สึกอิ่มตื้อกับอาหารขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ มือเล็กวางส้อมลงกับโต๊ะช้าๆพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้จะทำอย่างไรกับเหตุการณ์นี้ดี




“อยากตามมันออกไปหรือไง”




ยองแจที่นั่งไขว้ห้างหั่นสเต็กอยู่ถามเสียงเรียบพลางปรายสายตาออกไปยังประตูที่เจบีเพิ่งเดินหายลับไป คนเป็นน้องที่ได้ยินดังนั้นเม้มปากแน่นแล้วส่ายหน้าให้แกนๆแต่มีหรือที่ยองแจจะไม่รู้ว่าใจของน้องชายตัวเองมันวิ่งตามไอ้ตาขีดเดียวนั้นไปแล้ว..เล่นของใส่น้องเขาหรือไงนิสัยหยาบกระด้างแบบนั้นไม่น่าใช่สเป็กของน้องชายเขา




“ถ้าอยากไปก็ไป..อย่ามานั่งเป็นหมาหงอยแบบนี้”




“พี่แจ”จูเนียร์ครางเสียงโหยทันทีที่ได้ยินพี่ชายปากร้ายพูดแขวะเข้าให้ ทำไมถึงชอบทำเหมือนรู้ทันความคิดเขาตลอดเลยนะ จูเนียร์กัดปากแน่นก่อนจะผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งตามเจบีออกไปพร้อมกับสายตางงๆของทุกคน..จะไม่ห้ามหน่อยเหรอวะนี่คู่หมั้นตัวเองกำลังวิ่งไปหาผู้ชายคนอื่นนะ




“ไม่ต้องทำหน้าโง่กันขนาดนั้นก็ได้มั้ง..ความจริงก็คือ”




“ฉันเป็นพี่ชายไอ้เด็กเบ๊อะนั้น ไม่ใช่คู่หมั้นอะไรทั้งนั้นแหละ”




และเป็นแจ็คสันคนแรกที่ร้องเยสออกมาเสียงดังเมื่อได้ยินว่าของแจไม่ได้มีพันธะกับจูเนียร์..เศร้าไปได้ประมาณ5ชั่วโมงตอนนี้กลับมาเป็นแจ็คสันคนเดิมได้แล้วครับ ยองแจนี่สเป็กแจ็คสันเลยให้ตายเถอะถึงแม้ว่าปากจะจัดยิ่งกว่ากรรไกรแต่ถ้าหักลบกับหน้าตาก็พอได้อยู่




“อย่างงี้ยองแจก็ไม่มีแฟนนะสิครับ”




“ถามทำไมจะจีบฉันหรือไง”ปรายตามองอย่างเย็นชาจนคนที่ถามคำถามออกไปต้องกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ แต่แจ็คสันก็คิดนะว่าบางทีสวรรค์อาจส่งแม่หน้าหมวยนี้มาเพื่อทดสอบความอดทนของแจ็คสันเพราะฉะนั้นแจ็คจะทนกับความเถื่อนนี้ให้จงได้




“อย่าเรียกว่าจีบเลย เรียกว่าศึกษาดูใจกันดีกว่าไหมครับ”




“ฮึ อย่าว่าแต่คบหาดูใจเลยแค่นายเอ่ยปากจะจีบฉันก็ไสหัวไปไกลๆได้แล้ว”




ดั่งคันธนูวิ่งเข้ามาปักอกอย่างแรง ยองแจยกผ้าเช็ดปากขึ้นเช็ดมุมปากเบาๆก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปโดยที่ไม่ได้หันไปมองแจ็คสันซึ่งบัดนี้นั่งช็อกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จนเซฮุนที่นั่งอยู่ข้างๆต้องตบหน้าเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงของมัน




“พี่ยองแจเขาก็เป็นแบบนี้แหละฮะ พี่แจ็คสันโอเคใช่ไหม”




“เป็นมนุษย์ที่สุดจะเอ่ย นี่แม่งเป็นพี่น้องกับน้องเนียร์จริงๆเหรอวะ”เซฮุนถามอย่างไม่ค่อยจะเชื่อสักเท่าไหร่ 




“เก็บเศษหน้ามึงแล้วไปนั่งวิปัสสะนาทำใจเถอะ”มาร์คตบไหล่กำยำเหมือนจะให้กำลังใจเพื่อนตัวบึกก่อนจะคว้ามือของแบมแบมให้ลุกขึ้นแล้วพาเดินออกไปจากห้องอาหารพร้อมกัน ทิ้งไว้ให้หนุ่มโสดทั้งสองนั่งเคลียร์กันต่อเองส่วนเขาก็มีเรื่องอื่นต้องทำอีกเยอะแยะ..อย่างเช่นการเดินเล่นกับแบมแบม








ทางด้านของเจบีและจูเนียร์นั้นก็ดูจะเจ้าแง่เจ้างอนกันมากไปหน่อย..ร่างบอบบางวิ่งต้านลมของทะเลสาปยามเย็นเพื่อตามร่างสูงโปร่งที่เดินเร็วๆไปยังบริเวณริมฝั่งน้ำก่อนจะหยุดลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจที่ดังขึ้นเฮือกใหญ่ จูเนียร์ที่วิ่งตามมาทำเพียงหยุดยืนอยู่ข้างหลัง จ้องมองแผ่นหลังกว้างที่ดูโดดเดี่ยวในเวลานี้




“ออกมาแบบนี้คู่หมั้นไม่ว่าเอาหรือไง”




“ไม่ว่า พี่ยองแจใจกว้างพอ”จูเนียร์บอกโกหกออกไปซึ่งคำตอบนั้นก็สามารถทำให้เจบีหมุนตัวกลับมาช้าๆพร้อมกับมุมปากหยักที่กระตุกยิ้มเหมือนกำลังเย้ยหยันตัวเอง นัยน์ตาคมกริบทอดมองใบหน้าหวานซึ้งของจูเนียร์อย่างอึดอัด..ใบหน้าที่เคยมองแค่เขาคนเดียวมาตลอดหากแต่ตอนนี้มันไม่ใช่ มันไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว




“รักเขาเหรอถึงจะยอมแต่งงานกับเขานะ”




“…”




“ไหนจูเนียร์เคยบอกว่ารักพี่มากที่สุดไม่ใช่เหรอ”เจบีถามออกมาด้วยความข้องใจและปวดร้าว..ความเข้มแข็งของเขากำลังปริแตกลงเพียงแค่คิดถึงวันที่ตัวเองไม่มีสิทธิ์แตะต้องร่างเล็กนี้อีก ใบหน้าคมบิดเบ้พลางก้มหน้าลงอย่างไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองอย่างไรดี




“มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าเราเป็นฝ่ายรักเจบีอยู่ข้างเดียว ถ้าเราบอกว่าเรารักเจบีมันสำคัญด้วยเหรอ”




“สำคัญสิ มันสำคัญสำหรับพวกเรามาก”




“สำคัญตรงไหนละ..ไม่ใช่เพราะเรารักเจบีมากเกินไปเหรอเราถึงต้องมานั่งเสียใจอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้”ดวงตากลมใสเริ่มร้อนผ่าวไปทั่วทั้งกระบอกตาก่อนที่หยาดน้ำตาที่ถูกกลั่นออกมาจากความเสียใจจะหล่นกระทบผิวแก้มแดง 




“พ..พี่ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไปเพราะพี่มันขี้ขลาดเอง”




“มันไม่มีประโยชน์แล้วละเพราะเรานะ..จะตัดใจจากเจบีแล้วจริงๆ”มือเล็กยกขึ้นเช็ดรอบดวงตากลมเรียวแรงๆก่อนจะหมุนตัวทำท่าเหมือนจะเดินออกมาจากตรงนั้น หากแต่คำพูดที่เจบีตะโกนออกมากลับช่วยตรึงขาเรียวทั้งสองข้างไว้แน่น




“พี่ไม่ยอมให้เราตัดใจจากพี่ง่ายๆหรอกนะ ต่อให้ต้องแข่งกับไอ้หน้าตี๋นั้นหรือต้องเป็นฝ่ายตามเราตลอดไปพี่ก็จะทำ อีก5ปีหรือ10ปีพี่ก็จะรอเรานะจูเนียร์”เจบีหอบหายใจสะท้านเมื่อได้บอกทุกคำพูดทุกอย่างที่อยากบอกออกไป




“เจบีทำไม่ได้หรอก..แบบนั้นมันนานเกินไปนะ”




“พี่ทำได้ ต่อให้นานกว่านี้พี่ก็จะทำ”




คำมั่นสัญญาที่ถูกเปล่งออกมาจากส่วนลึกของจิตใจทำให้เรียวปากสีสดยกยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจ หากแต่น่าเสียดายที่เจบีไม่มีโอกาสได้เห็นมัน..ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบหลายเดือนของจูเนียร์









โลกของมาร์คเคยมีเพียงสีเดียวอาจจะไม่ใช่สีขาวบริสุทธิ์หรือมืดสนิทแต่มันก็เป็นสีเทาที่น่าเบื่อหน่าย ชีวิตที่ตื่นมาอาบน้ำ ไปมหาลัย ขึ้นวอร์ด มาร์คทำมันเสียจนชินชาไปหมดแล้ว บางครั้งเขาก็คิดว่าทำไมตัวเองถึงไม่ยอมให้สีอื่นๆที่มันสดใสกว่านี้เข้ามาเติมแต่งในชีวิต และในตอนนี้มาร์คก็ได้คำตอบแล้ว..เพราะสีที่เขารอมาทั้งชีวิตคือสีที่สดใสอย่างแบมแบม ทุกการกระทำและทุกรอยยิ้มของเด็กแก้มตุ่ยมันช่วยทำให้ชีวิตที่จืดชืดของมาร์คดูมีความสุขขึ้นมากกว่าเดิม




“ทำไมมองหน้าคุณแบมแบบนั้นละ”




“เปล่า มองเด็กแก้มตุ่ยเฉยๆ”มือเล็กรีบตะปบแก้มกลมๆของตัวเองทันทีพลางปรายสายตาลูกแมวใส่มาร์คที่กระตุกยิ้มมุมปากจางๆ 




“ไม่ได้แก้มตุ่ยสักหน่อยนะ พี่มาร์คพูดเกินจริง”




“ยัดมาชเมลโล่เข้าไปทีเกือบ20อัน ไม่ตุ่ยเลย”




คนที่ปฏิเสธเสียงแข็งมุ่ยหน้าลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินถึงความสามารถในการยัดมาชเมลโล่ของตัวเอง..เพราะว่าตอนนั้นโดนจูเนียร์ท้าหรอกเลยยัดเข้าไปจนเต็มกระพุ้งแก้ม ความจริงแล้วใบหน้าเรียวแหลมของแบมแบมนะไม่มีส่วนเกินอย่างแก้มยุ้ยๆหรอกนะ  ) ‘ ‘ (  




“พี่มาร์คหน้าเล็กเกินไปตั้งหาก ฮึ”




อิจฉา ทุกอย่างที่อยู่บนร่างกายของมาร์คต้วน..แบมแบมอิจฉามันทั้งหมด




“หน้าเล็กผิดด้วยเหรอ? มาทำหน้างอใส่อีก”มาร์คหยุดจังหวะในการย้ำเท้าลงก่อนจะผลิกร่างเล็กที่กำลังขมุบขมิบปากนั้นให้ประชันหน้ากันโดยที่ดวงตากลมโตของแบมแบมนั้นเสมองไปทางด้านอื่นเหมือนไม่ต้องการเห็นใบหน้าหล่อเหลาของมาร์ค




“โกรธที่บอกว่าแก้มเยอะเหรอหรือที่บอกว่ายัดมาชเมลโล่ได้20อัน”




“ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อยนะ”เสียงเล็กตอบกลับมาพลางยู่ริมฝีปากสีแดงจัดนั้นขึ้นเหมือนปากเป็ด 




“…”




“พี่มาร์คดูดีไปหมดเลยนี่นา ทั้งปาก”นิ้วเรียวเล็กเลื่อนไปยังริมฝีปากสีส้มซีดของมาร์คก่อนจะไล้ขึ้นไปยังปลายจมูกโด่งมนที่ดูสวยงามราวกับรูปสลัก




“จมูกก็โด่ง แถมยังดูดีจนน่าอิจฉาอีก”แบมแบมก็รู้สึกนะว่าที่ว่างตรงข้างๆมาร์คมันเหมาะสมแล้วกับคนอย่างตัวเองหรือเปล่า ผู้ชายที่เพรียบพร้อมไปหมดอย่างมาร์คทำไมถึงได้ยอมอ่อนให้กับเด็กบื้อๆอย่างแบมแบมได้นะ มือหนาของคนเป็นพี่เลื่อนกุมฝ่ามือนิ่มไว้ก่อนจะบีบมันให้แน่นขึ้นพลางคลี่ยิ้มอ่อนโยน




“แก้มป่องๆนี่ ดวงตากลมโต จมูกอ้วนๆ แล้วก็ริมฝีปากห้อยๆนี่ มันก็น่ารักจนน่าหมั่นเขี้ยวเหมือนกัน”




“งื้อ”นิ้วมือเรียวยาวบีบปลายจมูกโด่งมนแรงๆจนขึ้นสีระเรื่อก่อนจะลากฝ่ามือไปวางไว้บนกลุ่มผมนิ่มสีอ่อน ใบหน้าคมคายก้มต่ำลงให้สายตาอยู่ระดับเดียวกันกับนัยน์ตาใสแป๋วนั้น




“ทุกอย่างที่อยู่บนหน้าคุณแบม..พี่ก็ชอบมันทั้งหมด”




แดดยามเย็นที่เริ่มคลายสีอ่อนสาดตกกระทบซีกหน้าของคนทั้งสองและปรากฏเป็นเงาดำที่ทอดยาวเคียงข้างกันไป ก่อนที่ใบหน้าเรียวยาวจะเคลื่อนเข้าไปใกล้กรอบหน้าหวานช้าๆราวกับตั้งใจไว้แล้ว จนท้ายที่สุดช่องว่างบริเวณริมฝีปากระหว่างเงาก็แนบชิดติดกันอย่างแผ่วบางและแนบสนิทยิ่งขึ้นเมื่ออ้อมแขนแข็งแกร่งโอบเอวบางให้ชิดกับตัวเอง




..มิชชั่นของมาร์ค ต้วนคอมพลีทสำหรับการมาเที่ยวทะเลสาปในครั้งนี้



------------------------------------------------- ครึ่งแล้วแบบเกินๆ




          ทริปทะเลสาป2วัน1คืนสิ้นสุดลงพร้อมกับความสุขและความสัมพันธ์ดีค่อนไปทางดีขึ้น แต่อาจจะมีคนนึงที่ไม่ได้รู้สึกถึงคำว่าดีหรือมีความสุขเลย..คนที่นั่งเป็นหมาหงอยอยู่ตรงหน้าของแบมแบมและจูเนียร์ 




“นี่พี่แจ็คสันชอบพี่แจจริงๆเหรอครับ”จูเนียร์ถามขึ้นอย่างไม่มั่นใจมากนักถ้าหากเมื่อกี้พี่แจ็คสันไม่ได้เป็นคนเอ่ยปากขึ้นมาเองว่าชอบพี่ยองแจมนุษย์สุดเถื่อนของเขา เสียงถอนลมหายใจของร่างแกร่งที่นั่งตัวหดอยู่ดังขึ้นอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าขึ้นลง




“พี่ก็ไม่เคยเป็นแบบนี้แต่ว่ากับยองแจแล้ว..พี่รู้สึกต่างไปจากคนอื่นจริงๆนะ”




“เอ่อ พี่แจ็คสันแน่ใจแล้วเหรอฮะ”แบมแบมเกาะแก้มนิ่มเหมือนยังไม่มั่นใจกับสิ่งที่แจ็คสันตัดสินใจพูดออกมา อันที่จริงแล้วพี่ยองแจเป็นพี่ชายที่ดีมากคนนึงเลยนะแต่ติดที่ว่าเป็นมนุษย์หน้าหวานที่ปากไม่ได้หวานไปตามหน้าเลยมิหน่ำซ้ำแล้วยังเกลียดผู้ชายประเภทแบบพี่แจ็คสันเข้าไสเลยด้วยมั้ง




“แน่ใจสิ พี่คิดมาหลายคืนแล้วนะเว้ย..ไม่ได้เล่นเหมือนครั้งก่อนนะ”




“ไหนบอกอยากได้แฟนแบ๊วๆแบบคุณแบมมันไง”ใบหน้าคมคายสลดลงเหมือนกำลังน้อยใจกับโชคชะตาของตัวเอง..ไอ้อยากได้แบบแบ๊วก็อยากได้นะแต่คนที่ตัวเองปิ๊งมันดันห่างไกลจากคำว่าแบ๊วมากเลยนะสิ 




“แล้วจะให้ทำยังไงในเมื่อพี่รักไปแล้ว ฮึก พี่พลาดเองง”




ร่างกำยำทรุดหอบลงไปกับโต๊ะพลางคร่ำครวญอย่างจะเป็นจะตายว่าเพราะเหตุใดถึงต้องไปชอบแม่หน้าหมวยปากกรรไกรนั้นด้วย สองเพื่อนซี้ที่ได้ฟังดังนั้นได้แต่มองหน้ากันอย่างสงสารในความโชคร้ายของแจ็คสัน..ได้มีเมียพร้อมแม่ก็คราวนี้แหละวะ 




“แล้วพี่จะให้พวกผมช่วยยังไงอะ”




“ไม่ยากเลยน้องเนียร์ ช่วยให้พี่ได้เข้าหน้าน้องยองแจติดบ้างทุกวันนี้แค่เห็นหน้าพี่น้องยองแจก็ด่าพี่จนไม่เหลือความเป็นคนแล้ว โฮ”




อ่า นั้นสินะ..ตั้งแต่กลับมาจากทริปพี่แจ็คสันก็พยายามตามจีบพี่ยองแจแต่ดูเหมือนว่าพี่ยองแจจะแสดงออกอย่างชัดเจนเลยว่ารังเกียจเดียจฉันท์พี่แจ็คสันมากแค่ไหน อันที่จริงจูเนียร์ก็สงสารพี่แจ็คสันแต่เวลาเห็นพี่แจ็คสันทำหน้าเจื่อนๆใส่เวลาโดนด่านะมันตลกจะตายไป..เอาคืนที่ชอบแกล้ง =^=




“พี่ก็เว่อร์ไป..พี่ยองแจเขาเป็นแบบนี้แหละแต่จริงๆอะพี่ยองแจเขาก็รู้สึกดีกับพี่นะ”




“จริงเหรอ!”




ซะเมื่อไหร่ละ พูดให้กำลังใจไปอย่างนั้นแหละ..




“จริงสิ แต่ต้องใช้เวลาจีบนานหน่อยนะเพราะพี่ยองแจเขาใจแข็งเอาโล่เลยละ”ส่วนอันนี้พูดจริงเพราะจากสถิติที่ผ่านมาหลายต่อหลายครั้งของจำนวนหนุ่มๆที่มาจีบพี่ยองแจนะ..ไม่มีใครทนได้เกิน1อาทิตย์สักคน อ๋อ ยกเว้นพี่แจ็คสันนะที่ตอนนี้เข้าอาทิตย์ที่2เรียบร้อยแล้ว ถือว่าอึดเป็นวัวเป็นควายใช้ได้เลยละ




“งั้นก็ไปส่งผมที่บ้านไหมละจะได้ใกล้ชิดๆเลยไง”




“เอาดิ! ปะๆกลับบ้านเลยเดี๋ยวพี่จะพาไปส่งด้วยความรวดเร็ว”แจ็คสันผุดลุกขึ้นทันทีอย่างกับไฟลนก้นจนจูเนียร์ที่เพิ่งพูดจบไปยังไม่ถึง2วินาทีต้องดึงมือเอาไว้ก่อน 




“แปปดิพี่จะทิ้งคุณแบมไว้คนเดียวหรือไง”




“ไม่เป็นไรๆเดี๋ยวพี่มาร์คก็มารับแล้ว พี่แจ็คสันกับเนียร์ไปเถอะคุณแบมรอคนเดียวได้”




“เอาอย่างงั้นเหรอคุณแบม รอได้แน่นะ”




จูเนียร์ถามเพื่อนตัวน้อยด้วยความเป็นห่วงและก็ได้รอยยิ้มหวานๆของแบมแบมตอบกลับมาเป็นเชิงบอกว่าตัวเองนั้นรอได้จริงๆ นั้นทำให้แบมแบมต้องนั่งดูดนมสดรอพี่มาร์คอยู่คนเดียวแต่นั้นก็ไม่นานมากนักเพราะใน10นาทีต่อมาร่างสูงโปร่งในชุดไปรเวตเท่ๆก็เดินเข้ามาภายในร้านด้วยทวงท่าที่เหมือนหลุดออกมาจากนิตยาสาร




“ขอโทษที่มาช้านะ พี่ติดรายงานนิดหน่อย”




“ไม่เป็นไรฮะแล้วทำไมแต่งตัวเหมือนจะไปเที่ยวไหนเลย”แบมแบมกวาดสายตามองร่างสูงโปร่งอย่างงงๆนิดหน่อยเพราะการแต่งตัวของมาร์คดูดีเหมือนกำลังจะไปเที่ยวไหนส่วนแบมแบมนั้น..เสื้อยืดสีเหลืองกับกางเกงสีน้ำตาล




“ก็จะพาไปเที่ยวไง”




“ไปเที่ยวไหนฮะ ทำไมไม่บอกคุณแบมก่อนเลย”เด็กแก้มตุ่ยถามด้วยความสงสัยก่อนที่ร่างจะถูกดึงให้ลุกขึ้นโดยฝีมือของคนเป็นพี่แล้วพาเดินออกจากร้านไปยังรถออดี้สีดำคันหรู ในขณะที่นั่งอยู่บนรถภายในหัวกลมๆของแบมแบมก็ยังเต็มไปด้วยคำถามว่ามาร์คจะพาตัวเองไปไหนแล้วทำไมถึงไม่ยอมบอกกันล่วงหน้าเลย 




หลายชั่วโมงที่ผ่านไปโดยไร้เสียงพูดคุยทำให้คนตัวเล็กที่ตื่นแต่เช้าค่อยๆปรือตาลงก่อนจะหลับไปในที่สุด ดวงตาเรียวคมเสมองใบหน้าหวานที่หลับคอพับคออ่อนอย่างขันๆก่อนจะตัดสินใจจอดรถลงที่ข้างทางเพื่อปรับเบาะเอนลงเพื่อให้แบมแบมนอนหลับสบายมากขึ้น ถนน2เส้นทางที่เต็มไปด้วยตึกสูงใหญ่ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นหมู่บ้านชนบทขนาดเล็กแต่คงความสวยงามฉบับอังกฤษได้ดี จนท้ายที่สุดรถสปอร์ตคันหรูก็จอดสนิทลงที่หน้าคลินิกขนาดใหญ่..คลินิกที่เป็นสถานที่ทำงานของพ่อแม่เขา




“แบมแบมๆ ถึงแล้ว”มาร์คกระซิบบอกแล้วเขย่าไหล่เล็กเบาๆพลางเกลี่ยปอยผมที่ตกระผิวแก้มขึ้นทัดใบหู แรงเขย่าที่ถึงแม้ว่าจะไม่แรงนักแต่ก็ทำให้เด็กที่นอนจนเต็มอิ่มแล้วปรือตาขึ้นมาอย่างได้ไม่ยาก มือเล็กยกขึ้นขยี้ดวงตาโตใสเบาๆพลางยกยิ้มหวานให้มาร์คอย่างเขินอาย..มันเป็นรอยยิ้มที่มาร์คชอบที่สุด 




“เราอยู่ที่ไหนกันเหรอฮะพี่มาร์ค”




ชิชิสเตอร์”คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นเมื่อรู้ถึงสถานที่ที่มาร์คพามา ชิชิสเตอร์เป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษและเป็นแหล่งรวมวัฒนธรรมที่เก่าแก่ของอังกฤษ นั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้แบมแบมสงสัยว่าเหตุใดมาร์คถึงได้พามาที่นี่ก่อนที่ดวงตาใสจะเหลือบไปเห็นตึกสีขาวดูสวยงามที่อยู่ด้านหลังของตัวเอง




“คลินิกที่พ่อกับแม่พี่ทำงานเอง”




..!!!




“เข้าไปข้างในกันเถอะ”มาร์คลากร่างที่สติหลุดไปแล้วลงจากรถก่อนจะพาเข้าไปภายในคลินิกซึ่งตอนนี้ยังดูเงียบสงบเพราะยังเป็นช่วงเช้าอยู่ พยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ที่คุ้นเคยกับลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าของคลินิกแห่งนี้ต่างทักทายมาร์คกันอย่างสนิทสนมแล้วเอ่ยบอกว่าคุณหมอทั้งสองอยู่ภายในห้องตรวจ




ครืด




“อ้าว มาร์ค มาได้ไง..เอ๊ะ”แพทย์หญิงคนสวยซึ่งมีศักดิ์เป็นมารดาของมาร์คเอ่ยทักลูกชายด้วยความแปลกก่อนที่สายตาคมเฉียบจะเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ดุ๊กดิ๊กอยู่หลังแผ่นหลังกว้างของลูกชาย ใบหน้าสวยเอี้ยวไปมองใกล้ๆแล้วก็ต้องผงะออกมาเมื่อเด็กแก้มตุ่ยโผล่หน้าออกมาอย่างอายๆ




“ส..สวัสดีฮะคุณแม่พี่มาร์ค”




“ใครนะมาร์ค?”มาดามต้วนถามเสียงนุ่มพลางทอดสายตามองแก้มอิ่มของแบมแบมที่ขึ้นสีแดงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มือหนาคว้ามือเล็กมากุมไว้แน่นก่อนจะดันแผ่นหลังบางให้ออกมายืนข้างๆตัวเอง




“คนที่ผมเล่าให้ฟังบ่อยๆไงครับ”




“อ๋อ น้องแบมใช่ไหมจ๊ะ น่ารักอย่างที่มาร์คบอกจริงๆด้วยนะ”คนตัวเล็กอมยิ้มหวานพลางบีบมือเล็กไว้แน่นอย่างประหม่าเพราะรู้สึกเกรงกลัวกับความสง่างามตรงหน้ามากเหลือเกิน ทางด้านคุณนายต้วนที่เห็นกริยาท่าทางน่ารักแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปกอดร่างนุ่มนิ่มนั้นเพื่อให้แบมแบมคลายความตื่นกลัว




“ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ มาร์คเล่าให้แม่ฟังเยอะเลยว่าน้องแบมน่ารักมาก”




“เยอะตรงไหนกันครับ แม่พูดเว่อร์ไป”




“โทรเล่าให้ฟังทุกวันไม่เยอะเลยนะ”คุณนายต้วนบอกเสียงกลั้วหัวเราะเมื่อเห็นลูกชายจอมทื่อแสดงท่าทางหลุกหลิกออก แบมแบมที่ได้ยินแบบนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองปลายคางคมของมาร์คด้วยความเขินอายก่อนจะยิ้มเขินออกมา




“แล้วนี่พาน้องไปหาพ่อเขาแล้วหรือยังเดี๋ยวงอนขึ้นมาละแย่เลย”




“งั้นผมพาไปหาพ่อก่อนนะครับ”




มาร์คหอมแก้มของมารดาตัวเองเบาๆก่อนจะดึงแบมแบมที่ยังยิ้มหวานให้แพทย์หญิงดอรีนออกจากห้องเพื่อไปหาบิดาของตัวเองที่อยู่ภายในห้องตรวจฝั่งตรงข้าม มาร์คเลื่อนประตูกระจกออกเบาๆก่อนจะโผล่หน้าเข้าไปดูว่าบิดาของตัวเองนั้นกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่าแล้วก็ต้องยิ้มกริ่มเมื่อเห็นนายแพทย์เรม่อนกำลังขีดเขียนกระดาษอยู่




“พ่อครับ”




“เฮ้ย ไอ้ลูกชาย! มาไม่ให้สุ่มให้เสียงตกใจหมด”ใบหน้าอวบอูมเงยขึ้นมองต้นเสียงอย่างตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มทันทีที่เห็นว่าเป็นลูกชายของตัวเอง 




“ผมพาใครบางคนมาแนะนำให้รู้จักครับ”




ใบหน้าหวานใสค่อยๆโผล่ออกมาจากด้านหลังช้าๆก่อนจะยิ้มหวานให้อย่างเขินอาย..




“สวัสดีฮะคุณพ่อพี่มาร์ค”เรียวยิ้มของชายรุ่นพ่อยกขึ้นอย่างใจดีก่อนจะเหลือบมองหน้าลูกชายของตัวเองที่ดูบานผิดปกติ..คนนี้เองสินะที่ชอบเล่าให้ฟังบ่อยๆว่าน่ารักอย่างงั้นน่ารักอย่างงี้




“สวัสดีไอ้หนู..แฟนมาร์คใช่ไหม”




“ฮะ? อ..เอ่อ”แบมแบมค่อนข้างจะตกใจกับการทักทายครั้งแรกของคุณพ่อมาร์คเล็กน้อยเนื่องจากไม่คิดว่านายแพทย์หนุ่มใหญ่จะดูห้าวและตรงขนาดนี้..นิสัยดูแตกต่างจากพี่มาร์คลิบลับเลยแถมยังดูพูดเยอะกว่าพี่มาร์คอีกด้วย




“พ่อครับ..รู้แล้วจะถามไปอีกทำไม”เสียงทุ้มถามอย่างอ่อนอกอ่อนใจ




“แหย่เล่นแค่นี้ก็ไม่ได้ทำหวงๆ”คนตัวเล็กหลุดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางของผู้อาวุโสกว่าที่ดูน่ารักกว่าในความคิดตอนแรก แบมแบมคิดว่าพ่อกับแม่ของพี่มาร์คจะดูนิ่งขรึมแบบฉบับคุณหมอแต่ตอนนี้เขาคงต้องเปลี่ยนความคิดซะแล้วละเพราะแท้จริงแล้วพ่อแม่ของพี่มาร์คดูน่ารักมากๆเลย




“พาน้องออกไปนั่งเล่นข้างนอกก่อนไปเดี๋ยวอีกไม่กี่ชั่วโมงก็พักเที่ยงแล้ว”




“ครับพ่อ”




มาร์คพาแบมแบมออกมานั่งรออยู่บริเวณห้องรับรองก่อนขะขอตัวออกไปช่วยงานด้านนอกอย่างที่เคยทำเวลามาที่นี่ มาร์คมักจะใช้สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกความสามารถของตัวเองอยู่เสมออย่างเช่นการช่วยบิดาและมารดาวินิจฉัยโรคเป็นต้น เขามักจะลืมเวลาทุกครั้งที่ได้ทำในสิ่งที่รัก..ลืมแม้กระทั่งเด็กแก้มตุ่ยที่ได้แต่นั่งรอนิ่งๆในห้อง




“เฮ้อ”




เสียงใสทอดหายใจเบาๆเพราะความเบื่อหน่ายก่อนจะตัดสินใจยันตัวลุกขึ้นเพื่อเดินออกไปด้านนอก แต่ทันทีที่ใบหน้าเล็กโผล่ออกไปดวงตากลมโตก็ต้องเบิกกว้างอย่างแปลกใจ..เก้าอี้หลายตัวและพื้นที่กว้างขวางที่เคยว่างเปล่าบัดนี้กลับแทนที่ไปด้วยผู้คนจนเต็มไปหมด




แกร็กๆ




“คุณแบมช่วยนะฮะ”คนตัวเล็กปราดเข้าไปช่วยชายชราที่ใช้2มือสั่นเทาของตัวเองประคองแก้วน้ำขึ้นดื่ม มือเล็กเทน้ำจากขวดลงใส่แก้วก่อนจะยื่นให้ชายชราพลางยิ้มให้อย่างน่ารัก 




“ขอบคุณนะพ่อหนุ่ม ใจดีจริงๆเลย”




“ไม่เป็นไรฮะคุณตานั่งตรงไหนเดี๋ยวคุณแบมเดินไปส่ง”แบมแบมช่วยประคองร่างชราให้นั่งลงบนเก้าอี้โดยปลอดภัยก่อนที่มันจะกลายเป็นหน้าที่เฉพาะกิจไปชั่วคราว คนตัวเล็กเริ่มเดินเยอะขึ้นและมีอะไรทำเพื่อฆ่าเวลา..แบมแบมมักจะยิ้มหวานให้ทุกคนที่เดินเข้ามาภายในคลินิกและให้ความช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆที่ตนพอจะทำได้




มาร์คเองที่กำลังยุ่งอยู่ก็ดันถูกมารดาและบิดาของตัวเองไล่ออกมาให้อยู่กับแบมแบมเสียอย่างงั้นด้วยสาเหตุที่ว่า..พาเขามาแล้วยังจะทิ้งเขาอีก มาร์คจึงต้องรีบย้ายตัวเองออกมายังข้างนอกห้องตรวจจนได้ ร่างสูงถอดมาร์กปิดปากออกพลางก้มหัวให้คนไข้ที่ต่างมองมาทางเขาอย่างคุ้นเคยก่อนที่ดวงตาคมเรียวจะเหลือบไปเห็นร่างกลมๆที่กำลังช่วยประคองร่างสั่นเทาของหญิงชราอยู่




“เหนื่อยหน่อยนะ”




“หือ? ไม่เหนื่อยหรอกฮะ สบายมากเลย”แบมแบมเงยหน้าตอบอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเสี้ยวหล่อที่กำลังคลี่ยิ้มอ่อนโยนอยู่ มือหนาวางบนศรีษะเล็กพลางโยกไปมาด้วยความหมั่นเขี้ยว




“แบบนี้ก็ถือว่าผ่านแล้วละ”




“ผ่าน? ผ่านอะไรเหรอฮะ”ใบหน้าเล็กเอียงถามอย่างสงสัยซึ่งมาร์คก็คิดว่าเป็นอะไรที่ดูมุ้งมิ้งมากเหลือเกิน ใบหน้าคมลดระดับให้อยู่ในตำแหน่งเดียวกับดวงตากลมใสก่อนจะเปล่งคำพูดที่ทำให้ใครอีกคนเขินหน้าแดงออกมา




“เป็นแฟนหมอก็ต้องอดทนแล้วก็จิตใจดีแบบนี้ไง..ถือว่าผ่านหมดแล้วละ”




------------------------------------------------------ ครบแล้วจ๊ะ



บางทีก็คิดว่านี่ฉันแต่งให้อีพี่มาร์คมันเปลี่ยนไปเยอะเกินไปหรือเปล่า 5555555 

แต่ช่างมันเถอะก็แต่งไปแล้วนี่หว่า ปวดหัวกับตัวเองแปปนึงไม่รู้จะขัดใจใครหรือเปล่า

แต่ฟิคนี้มันตามอารมณ์ฉันอะ ไม่มีพล็อตแต่งสด 55555 

ถ้าชอบก็อย่าลืมไปคอมเม้นท์และติดแท็ก #หมอมาร์คหลอกเด็ก ในทวิตนะ

หนังสือยังเปิดพรีอยู่นะจ๊ะ ปิดพรีวันที่10กรกฏาคมนะ อีกอย่างคือ

ของแถมจากฟิคหมอมาร์คไรท์ขอเปลี่ยนเป็นโปสการ์ด2ใบแทนน๊า

ส่วน30คนแรกจะได้เข็มกลัดไปกัน เพราะแบบโปสมันสวยกว่ามากจริงๆอะ จากใจ

---------------------------------------------------

รู้สึกชอบตอนนี้นะแบบคุณแบมแม่งน่ารักดีเหมือนลูกหนูตัวน้อยๆ อรั๊ยย

พี่มาร์คก็ขยันหยอดซะเหลือเกิน พามาหาพ่อแม่เรียบร้อยไปไหนไม่ได้แล้วแบม

ถ้าชอบก็อย่าลืมคอมเม้นท์และติดแท็กเพื่อให้กำลังใจไรท์ตัวไม่น้อยคนนี้ด้วยนะคะ ^^

ปุกาดๆ ตอนนี้เราแต่งสเปจบหมด3ตอนแล้วนะ มันส์และสนุกมากขอบอกเลย

มี3ตอนนะคะ -เป็นแฟนหมอต้องอดทนทุกเรื่อง..ไม่เว้นแต่เรื่องบนเตียง เอือก ฟินจิกหมอนแน่ๆ

                     -เบื้องหลังความสัมพันธ์ของบีเนียร์และเรื่องราวต่อจากนั้น5ปีต่อมา

                     -2ปีต่อมาและเรื่องราวความรักของแก็งค์เด็กแพทย์ มี3คู่ (MarkBam&Bnior&JackJae)

สำหรับใครที่ต้องการสั่งซื้อก็เข้าไปสั่งกันได้เลยนะคะ ปรับราคาขึ้นนิดหน่อยเพราะเล่มหนามาก 55555

แต่งเพลินมากปาเข้าไป310หน้า ใครที่โอนมาแล้วก็ถือว่าเป็นกำไรไปเลยนะคะ ^^

สนใจสั่งซื้อ http://goo.gl/forms/0vAAuOENMA


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

3,570 ความคิดเห็น

  1. #3564 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 08:05
    หยอดเก่งงงงงง
    #3564
    0
  2. #3533 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 17:23
    หวานไปแล้วนะ
    #3533
    0
  3. #3484 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 04:02
    แหมมมมม เป็นแฟนกันแล้วก็จีบกันอยู่ให้ได้เบะปากตลอดเลยนะ สงสารพี่แจ๊คสันขำจนเหนื่อยแต่ก็สู้ๆนะเฮีย
    #3484
    0
  4. #3347 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 13:02
    อิ้พี่แอคแทคแรงงงง เขินนนนนนนนนน
    #3347
    0
  5. #3328 @fujinoii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 21:20
    อื้อออ น่ารักพี่มาร์คพาน้องไปเปิดตัวกับพ่อแม่ หื้อออ อยากได้พี่มาร์ค อิจเด็กแก้มตุ่ย
    #3328
    0
  6. #3295 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:31
    กรี๊สสสสสส อยากมีแฟนเป็นหมอ><
    #3295
    0
  7. #3285 Ploy_shineeworld (@ploy_nrs) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 19:25
    หูยยยยยยยย อยากมีแฟนเป็นหมอมั่งเล่อะ😂
    #3285
    0
  8. #3266 nupororo (@nupororo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 14:20
    งื้อ~~~ ให้สามผ่านไปเรยคร้าาาา น้องแบมน่ารักขนาดนี้
    #3266
    0
  9. #3242 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:04
    ชั้นว่าแบมผ่านตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้ว 555555
    #3242
    0
  10. #3203 manao_nd (@manao_nd) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 12:52
    อยากให้รีปริ้นท์ ฮรึก...ฮือ..มาอ่านช้าไป 2 อาทิตย์กว่าเอง เรื่องนี้น่ารักมาก อยากให้รีปริ้นท์น้าาาาาา ฮือออออ เสียจุย น้องเสียจุย กระซิกๆ น้้ำตาตกใน
    #3203
    0
  11. #3197 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 02:38
    พอพี่บีพูดแบบนี้ก็โกรธไม่ลง
    #3197
    0
  12. #3169 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 20:19
    เป็นแฟนหมอต้องอดทนนะฮือออออ 
    #3169
    0
  13. #3101 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:27
    เขินอะ -//////////////- โอ้ย น้องแบมอะเพอเฟคเหมาะกับพี่มาร์คที่สุดแล้วล่ะ มีครบทุกอย่างแบบนี้ พี่มาร์คห้ามปล่อยไปไหนเลยนะ น่าร้ากกกกกก 

    และขอเป็นกำลังใจให้แจควันสู้ต่อไปนะคะ จะมีคู่แล้วดีใจด้วยนะ5555555555 แล้วก็ขอคู่ให้น้องยูคอีกสักคนนึง น้องคงเหงาแย่5555
    #3101
    0
  14. #3061 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 16:37
    เป็นแฟนหมอต้องอดทน ><
    #3061
    0
  15. #3041 แบมเด็กก้อน (@MBTKB) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 18:33
    กรี๊ด! มาร์คน่ารัก พามาหาพ่อแม่ตัวเองอีก อุ๊กรี๊ดดดดดดดดดดด
    #3041
    0
  16. #3020 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 10:46
    เป็นแฟนหมอต้องน่ารักแล้วก็จิตใจดีด้วย ฮือออ ดีจังเลยน้าาาาาาา พี่มัคก้น่ารักมากก
    #3020
    0
  17. #2998 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 03:04
    อยากเป็นแฟนหมอบ้าง
    #2998
    0
  18. #2952 paranee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 16:26
    อร๊ายยยยย เขิล >////< พีมาร์คบ้าพูดอะไร (เห้ยๆเดี๋ยวๆๆๆ พี่มาร์คพูดกับแบมไม่ได้พูดกีแกสะหน่อย) เขิลแทนคุณแบม
    #2952
    0
  19. #2946 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 13:09
    งื้อ ผ่านแล้ว โอ้ยยยยย ตั้ลล้าคคคคค -////////- คู่บีเนียร์กำลังจะดีขึ้นใช่มั้ย แจ็คสู้นะ เอาชนะใจแตงให้ได้นะแก555555555
    #2946
    0
  20. #2945 am_rattharika (@tuan_kim_min) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 13:04
    แฮ่ๆๆๆ ปรี้มาร์คพามาหาครอบครัววว เขินนนน ^^
    #2945
    0
  21. #2897 ty_wy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 02:19
    ก็น้องแบมเป็นแฟนคุณหมอก็เลยต้องอดทนแล้ะใจดีสิเนอะ คึคึ
    #2897
    0
  22. #2887 meeso1987 (@meeso1987) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 17:16
    น่ารักไปนะ คุณแบมเนี่ย 5555
    #2887
    0
  23. #2879 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 17:42
    โอ้ยเขินแรงเขินไม่ทนพฮือ5555
    #2879
    0
  24. #2860 mickeyht (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 00:28
    มุ้งมิ้งที่สุด มาร์คแบมนี่หวานทะลุไปสามโลกแล้วค่ะ คนอ่านยิ้มจนเมื่อยแก้มหมดละ นี่หวานเผื่ออีก2คู่ใช่มั๊ย 555 อดทนต่อไปนะพี่บี ชดใช้กรรมไปคงอีกไม่นาน ยังไงเนียร์ก็ไม่ไปไหนหรอก ส่วนแจ๊คสันขอให้งัดสกิลความกะล่อนและหน้าด้านทั้งหมดที่มีในตัวมาใช้ค่ะ สู้นะหวัง ถ้าไม่ถูกแจแจกัดตายซะก่อนก็ต้องหวังต่อไปนะ
    #2860
    0
  25. #2832 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 17:24
    คือฟินมากถึงมากที่สุด รู้สึกอยากโดนหมอหลอกบ้าง 555+
    #2832
    0