[END] DOCTOR DEAR หมอมาร์คหลอกเด็ก [MarkBam] Ft. [Got7]

ตอนที่ 17 : DOCTOR DEAR - CHAPTER 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    10 ม.ค. 61

。SYDNEY♔

DOCTOR DEAR

|Doctor Dear 15|





1เดือนผ่านไป




“มึงรู้ไหมว่าจูเนียร์อยู่ไหน”




“กูไม่มีความจำเป็นต้องบอกมึง”




มาร์คยังจำบทสนทนาเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนได้..วันนั้นเขาขึ้นวอร์ดเร็วเพราะมีรุ่นพี่มาแลกเวรด้วยทำให้ได้เจอกับเจบีโดยบังเอิญ ตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่องราวระหว่างจูเนียร์กับเจบี มาร์คยอมรับว่าเขารู้สึกไม่พอใจเพื่อนของตัวเองจนพาลทำให้ไม่อยากคุยด้วย..เพราะเรื่องนี้มันทำให้แบมแบมของเขาต้องหงอยลงจากเมื่อก่อนเยอะ ไอ้เจบีวนเวียนไปถามทุกคนที่สนิทกับจูเนียร์รวมทั้งยังใจกล้าไปถามกับยูคยอมซึ่งก็ได้คำตอบเป็นแผลมุมปากมา1แผล..ไม่อยากจะบอกว่าสมควรโดน ในเมื่อตัดสินใจบอกว่าไม่ชอบเขาไปแล้วยังจะต้องการอะไรอีก




“พี่มาร์คหยิบกล่องนมให้คุณแบมกับเค้กอีกอย่างละ2ชุดด้วยนะ”แบมแบมขึ้นคร่อมจักรยานคันสีแดงที่ใช้สำหรับปั่นไปส่งขนมและนม ซึ่งวันนี้ก็โชคดีอีกแล้วที่พี่มาร์คมาช่วยเขาไปส่งขนม




“ขับรถดีๆกันนะจ๊ะเด็กๆ”คุณมาการ์เร็ตเดินออกมาส่งหน้าประตูร้านก่อนจะโบกมือให้มาร์คที่เปลี่ยนหน้าที่เป็นคนปั่นแทนส่วนแบมแบมนั้นย้ายไปนั่งยังเบาะคนซ้อน มือเล็กโบกกลับให้คุณย่าพลางส่งยิ้มหวานให้ 




“วันนี้ที่แรกไปบ้านคุณนาตาชาที่บล็อก6ซอย4นะฮะ”




แบมแบมหยิบกระดาษจดรายชื่อลูกค้ามาถือแล้วไล่อ่านไปตามลิสซึ่งมาร์คที่มักจะแวะมาช่วยบ่อยๆก็เริ่มชินทางและจดจำมันได้ทั้งหมดแล้ว มือเล็กยึดเสื้อยืดสีขาวไว้แน่นพลางยกยิ้มพูดคุยกับมาร์คเรื่อยเปื่อยซึ่งว่าที่คุณหมอสุดนิ่งก็ตอบบางเป็นครั้งคราว..แต่ก็ถือว่าเยอะแล้วนะสำหรับคนแบบมาร์คต้วน




“บ้านหลังสุดท้ายแล้ว..บ้านพี่เอริคที่บล็อค3นะฮะพี่มาร์ค”




“เฮอะ”




“อย่าทำแบบนี้สิ แค่ส่งแบบเดียวเอง”




“ถ้ามันส่งสายตาน่ากระทืบให้นายอีกละก็ฉันซัดมันจริงๆแน่”แบมแบมยิ้มแหยะๆให้คุณแฟนของตัวเองอย่างไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี..ที่มาร์คมีอาการฉุนเฉียวแบบนี้ก็คงเป็นเพราะว่าหนุ่มหล่ออย่างเอริคที่ขยันสั่งขนมร้านแบมแบมมักชอบหยอดคำหวานหรือไม่ก็ส่งสายให้คนตัวเล็กเสมอ ถ้ามาร์คไม่มาด้วยก็คงไม่มีวันรู้ว่าไอ้หมอนี่มันจ้องจะงาบแฟนเขา




“ทำหน้าดุอีกแล้ว เป็นคุณหมอต้องยิ้มเก่งๆสิฮะ”




“ฉันเก็บไว้ยิ้มกับนายคนเดียวก็พอไม่จำเป็นต้องแจกจ่ายให้มัน”




“เฮ้อ พี่มาร์คนี่นะ”




แบมแบมถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอ่อนอกอ่อนใจไม่รู้จะห้ามมาร์คอย่างไรดี..หลังจากที่คบกันมาเกือบ2เดือนมันทำให้แบมแบมค้นพบมุมใหม่ๆของผู้ชายคนนี้ว่าแท้จริงแล้วมาร์คนั้นขี้หวงมากแค่ไหน 




กิ๊งก๊อง




แบมแบมย้ายตัวเองลงมายืนข้างหน้ารถจักรยานก่อนจะล้วงหยิบกล่องเค้กและนมกล่องขึ้นมาถือไว้เพื่อเตรียมส่งให้ลูกค้าเจ้าประจำ ร่างสูงโปร่งฉบับชายอังกฤษโผล่ออกมาจากประตูรั้วอัลลอยพร้อมกับรอยยิ้มที่มาร์คต้วนคิดว่ามันน่าหมั่นไส้เป็นบ้า




“เค้กกล่องนึงกับนม2กล่องนะฮะ”




“ขอบคุณนะครับน้องแบม”คนตัวเล็กยิ้มรับก่อนจะยื่นกล่องนมที่วางทับบนกล่องเค้กให้เอริค มือหนาใหญ่เอื้อมมาลูบศรีษะเล็กเบาๆหากแต่ก็สัมผัสได้เพียงวินาทีเดียวเท่านั้นก็เป็นอันต้องกระเด็นออกไปเพราะแรงปัดจากมาร์คที่ยืนหน้าบูดบึ้งอยู่ข้างๆเด็กแก้มตุ่ย




“ส่งเสร็จก็กลับได้แล้ว”เรียวตาคมดุปรายมองร่างกำยำด้วยความนิ่งเรียบก่อนจะฉวยข้อมือเล็กให้กลับไปนั่งที่เบาะตามเดิม เอริคเหยียดยิ้มมุมปากกับความขี้หวงของมาร์ค..ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าจะหวงอะไรนักหนา อันที่จริงแล้วเขาก็แค่เอ็นดูแบมแบมเท่านั้นไม่ได้คิดในเชิงชู้สาวเลยแม้แต่น้อย แต่การที่ได้เห็นมาร์คต้วนหัวเสียนะสนุกจะตายไป




“รักนะครับน้องแบม”




“รักเหี้ยไรมึง!”




“พี่มาร์ค! ขอโทษด้วยนะฮะพี่เอริค”แบมแบมที่ตกใจกับถ้อยคำหยาบคายของมาร์คยกมือขึ้นตีไหล่แกร่งก่อนจะหันไปขอโทษขอโพยกับเอริคที่ยืนขำอยู่ ร่างสูงที่คร่อมจักรยานอยู่พ่นลมหายใจขึ้นจมูกอย่างไม่พอใจก่อนจะตวัดสายตามาดร้ายใส่เอริคอีกครั้ง




“ไม่เป็นไรครับน้องแบม พี่ชินแล้วละ”




“เฮอะ”




“ขอโทษอีกครั้งจริงๆนะฮะ”ไม่รอให้แบมแบมได้พูดอะไรต่ออีกรถจักรยานสีสดใสก็พุ่งออกไปทันทีด้วยความรวดเร็ว ตลอดทางมาร์คเอาแต่เงียบและเงียบแบมแบมเองก็เช่นกันที่เมินหน้าหนีกับความเอาแต่ใจของมาร์ค..นี่มันไม่ใช่ความผิดของแบมแบมนะทำไมต้องมางอนกันด้วย




มาร์คหยุดจักรยานลงแล้วเข็นไปจอดที่ด้านข้างร้านพร้อมกับหยิบตะกร้าเข้าไปภายในร้าน แบมแบมอมยิ้มให้กับความน่ารักของมาร์ค..ถึงแม้ว่าจะงอนแต่ก็ยังไม่ลืมที่จะช่วยเหลือแบมแบม นิสัยข้อนี้ของมาร์คนี่แหละที่ทำให้แบมแบมไม่เคยโกรธมาร์คได้นานๆเสียที 




“กลับมากันแล้วเหรอลูก มานั่งทานอาหารเช้ากันก่อนนะ”




“ขอบคุณครับคุณมาการ์เร็ต”มาร์คบอกขอบคุณเสียงเบาตามสไตล์แล้วเคลื่อนกายไปยังโต๊ะที่มีแซนวิซและผลไม้วางอยู่ คุณมาการ์เร็ตที่เห็นถึงความเปลี่ยนไปของมาร์คก็หันขวับไปยังหลานชายตัวน้อยที่เดินยิ้มแกนๆเข้ามาพร้อมกับพูดบอกเบาๆว่ามาร์คกำลังงอนตัวเอง




ครืน




“วันนี้คุณมาการ์เร็ตทำอะไรให้ทานนะเนี่ย”แบมแบมเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามกับมาร์คก่อนจะแกล้งพูดลอยๆใส่มาร์คหวังให้อีกคนเงยหน้าขึ้นมาตอบ หากแต่มาร์คเบ้ปากลงแล้วสนใจแซนวิซในมือต่อ..เวลาที่พี่มาร์คเบ้ปากงุ่ยๆแบบนี้แบมแบมคิดว่ามันเป็นอะไรที่น่ารักมากจริงๆนะ >______<




“เป็นไรอ่า งอนคุณแบมเหรอฮะ”




“เปล่า”พูดน้อยตอบน้อยแบบนี้แหละงอนชัวร์ๆ




“พี่มาร์คงอนคุณแบมเรื่องพี่เอริคอีกแล้วอะ คุณแบมยังไม่ได้ทำไรเลยนะ”




“ฉันไม่ได้งอนซะหน่อย”คนตัวเล็กถอนหายใจเฮือกใหญ่กับความดื้อเงียบของมาร์คก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่มาร์คพยายามบังคับทุกวัน..กินผัก มือเล็กเอื้อมไปหยิบแซนวิซแฮมที่ถูกประกบทับด้วยผักกาดแก้วและมะเขือเทศขึ้นมาแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆเหมือนทำใจ มาร์คที่เหลือบมองอยู่อมยิ้มเล็กน้อยหากแต่ก็ทำเป็นเหมือนไม่สนใจ




“นี่ คุณแบมกินผักแล้วนะ จะไม่ดูหน่อยเหรอ”




มาร์คไม่ตอบแต่เหลือบตาขึ้นมองเด็กแก้มตุ่ยที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้..บังคับให้กินผักทีนี่ทำหน้าเหมือนถูกใครเขาลากไปฆ่าปาดคอ แบมแบมยู่ปากลมอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจกัดแซนวิชเข้าปากคำโตแล้วเคี้ยวหงับๆด้วยใบหน้าที่เหยเก มาร์คหัวเราะเสียงแผ่วก่อนจะเอื้อมมือไปขยี้กลุ่มผมสีทอง




“จะกินได้แต่ละครั้งนี่ทรมานน่าดูนะ”




“ก็มันไม่อร่อยนี่ฮะ แหยะ”แบมแบมฝืนเคี้ยวผักรสชาติปะแหล่มก่อนจะกลืนลงคอด้วยความยากลำบาก 




“กินเข้าไปเยอะๆไม่กินผักแบบนี้ไงถึงได้ตัวบางเป็นกระดาษแบบนี้”




“คุณแบมกินแค่แฮมกับขนมปังได้ไหมอ่า”แบมแบมสบตาปิ๊งๆใส่มาร์คเหมือนลูกแมวตัวน้อยหวังให้มาร์คยอมใจอ่อนกับลูกอ้อนของตัวเอง แต่ก็นั้นแหละมาร์คต้วนชินกับความขี้อ้อนของแบมแบมแล้วละ..ไม่รับภูมิต้านทานมาเยอะ




“ต้องกินผักด้วย ฉันเคยบอกว่าไง..ต้องกินผักวันละ2ชนิด”




“แต่นั้นมันเยอะเกินไปนะ T^T”




“ไม่เยอะเกินความสามารถนายหรอกน่า”มาร์คบอกเสียงอ่อนแล้วใช้ส้อมจิ้มสลัดผักให้คนตัวเล็ก ผักสีเขียวที่แบมแบมเกลียดที่สุดถูกจ่อชิดที่ริมฝีปากบางเป็นเชิงบังคับเต็มที่




“อ้าปากแบมแบม”คนตัวเล็กส่ายหน้าดิกเม้มปากแน่นแสดงอาการต่อต้านอย่างเต็มที่




“จะให้ทำแบบเมื่อวานใช่ไหม”มาร์คบอกเสียงดุแต่ดูเหมือนว่ามันจะเริ่มใช้ไม่ได้ผลกับแบมแบมแล้ว คนเป็นพี่ขมวดคิ้วเข้มก่อนจะใช้มืออีกข้างบีบแก้มนุ่มนิ่มทั้ง2ข้างให้ริมฝีปากคลายออกจากกันแล้วจัดการยัดผักเข้าไปในปากเล็กๆนั้น ฝ่ามือหนาปิดกั้นเรียวปากบางไว้แล้วส่งสายดุๆไปให้แบมแบมเคี้ยวผักในปาก




“วันนี้ต้องกิน4ครั้ง ห้ามเบะปากด้วย”




เสียงงุ้งงิ้งของแบมแบมผสมปนเปไปกับเสียงดุของมาร์คทำให้พนักงานในร้านและลูกค้าที่แวะเข้ามาหาอาหารเช้าทานต้องอมยิ้มไปตามๆกัน คนนึงก็น่ารักน่าเอ็นดูส่วนอีกคนก็ดูอ่อนโยนราวกับเป็นเจ้าชาย..เป็นคู่รักที่น่าอิจฉาที่สุดในโลกเลยละมั้ง มาร์คกับแบมแบมนะ









วันนี้คณะของแบมแบมและยูคยอมว่างทั้งวันเนื่องจากอาจารย์ได้สั่งให้พวกเขาลงมานั่งเช็ครายชื่อพวกรุ่นพี่ในคณะที่ต้องเข้าร่วมกิจกรรมลดโลกร้อน คนตัวเล็กเช็คชื่อไปก็นั่งขำเรื่องที่เพื่อนๆพูดไปจนเรื่องที่พวกเราในคณะพูดกันมันวนมาถึงเรื่องของจูเนียร์




“คิดถึงไอ้เนียร์เนอะ แม่งไม่ยอมกลับมาสักทีไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง”




“มันติดต่อกลับมาบ้างปะวะไอ้ยูค”




“ก็โทรมาบ้างแต่ไม่บ่อยเท่าไหร่นัก”ยูคยอมบอกเสียงเรียบทำเหมือนไม่อยากพูดเรื่องนี้..ความจริงแล้วเขาทำใจไม่ได้เวลาคุยกับจูเนียร์ผ่านทางโทรศัพท์ต่างหากเพราะทุกครั้งที่คุยกันเขามักจะได้ยินเสียงร้องไห้และเสียงหอบสะอื้นของเพื่อนที่ตัวเองรักมากที่สุด




“มันจะกลับมาตอนไหนอะ”




“กูก็ไม่รู้เหมือนกันคงกว่ามันจะเข้มแข็งพอละมั้ง”




“เฮ้อ คิดถึงแม่งวะพอไม่มีมันแล้วกูไม่รู้จะด่าใครเลย”จากบรรยากาศที่ครึกครื้นกลับกลายเป็นหงอยเหงาซะอย่างนั้น ส่วนคนที่หงอยที่สุดคงเป็นใครไม่ได้นอกเสียจากแบมแบมที่เป็นห่วงจูเนียร์มากกว่าใคร..เพราะแบมแบมรู้เรื่องที่ทุกคนยังไม่รู้และแบมแบมเองก็ผิดที่ไม่ยอมห้ามจูเนียร์




“บินไปหาแม่งที่ฮ่องกงเลยไหม”




“ทำอย่างกับมึงว่างนักอะถ้าพ่อไม่สนิทกับอธิการก็อย่ากระแดะเลย”ยูคยอมผลักหัวเพื่อนในคณะก่อนจะแกล้งด่าตามสไตล์ รอยยิ้มเริ่มกลับมายังใบหน้าของทุกคนพร้อมกับเสียหัวเราะก่อนที่มันจะเงียบลงอีกครั้งราวกับมีคนมากดปิดสวิตซ์




“เล่นไรกันอยู่อะ?”เสียงหวานที่คุ้นเคยดังขึ้นเบื้องหลังของทุกคนก่อนที่ร่างโปร่งบางของจูเนียร์จะเดินยิ้มแผละเข้ามาในวงล้มของเพื่อนๆ ความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงของ2ฝ่ายทำให้บรรยากาศเงียบลงจนได้ยินแม้กระทั่งลมหายใจ แบมแบมเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมาด้วยเรียวขาสั่นๆก่อนจะก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าของเพื่อนรักที่ไม่ได้เห็นมานาน..จูเนียร์ดูซูบลงไปจากเมื่อก่อนเยอะทั้งที่ใบหน้ามีรอยยิ้มหากทว่ามันกลับเป็นยิ้มที่เศร้าเหลือเกิน




“ท..ทำไมกลับมาช้าแบบนี้ละ”




“เครื่องบินดีเลย์อะเลยมาช้าไปหน่อย”จูเนียร์ตอบกวนๆกลับไปพร้อมกับคลี่ยิ้มจนเห็นรอยย่นที่ข้างดวงตาสวย หากแต่ไม่ใช่เวลาที่แบมแบมจะมานั่งขำกับมุกของเพื่อนคนนี้ นัยน์ตากลมโตคลอไปด้วยหยาดน้ำตาประสานกับดวงตาเรียวที่เริ่มแดงกล่ำเช่นเดียวกัน




“ลืมเขาไปเถอะนะเนียร์..แล้วกลับมาเป็นคนเดิมของพวกเรานะ”




แบมแบมสวมกอดเพื่อนรักไว้แน่นพร้อมกับปล่อยหยดน้ำตาเม็ดโตให้ร่วงหล่นลงมา คนที่ถูกสวมกอดเองก็เช่นกันที่ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นสวมกอดกลับไปเหมือนต้องการซึบซับความรู้สึกอบอุ่นนี้ไว้ สองเพื่อนรักที่กอดกันร้องไห้มันทำให้เพื่อนๆในคณะต้องเดินเข้ามาแล้วสวมกอดด้วย กลายเป็นว่าตอนนี้พวกเขาทุกคนกำลังกอดคอกันร้องไห้เพราะจูเนียร์



--------------------------------------------------- 50%



          เนื่องในโอกาสที่จูเนียร์กลับมาวันแรกแบมแบมจึงจัดปาร์ตี้ตอนรับการกลับมาของจูเนียร์ที่ร้านคาเฟ่ของตัวเองพร้อมกับชวนพวกพี่มาร์คมาด้วยแต่เว้นพี่เจบีนะเพราะรายนั้นแบมแบมยังไม่พร้อมที่จะคุยด้วย..จะหาว่าเป็นเด็กนิสัยไม่ดีก็ได้แต่คนที่ทำให้เพื่อนเขาเสียใจนะ แบมแบมขอยอมเป็นเด็กนิสัยเสีย




“ที่ฮ่องกงนี่สวยใช่ปะล๊า”แจ็คสันที่เป็นคนฮ่องกงแท้ๆบอกด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความภาคภูมิใจในบ้านเกิดของตัวเอง 




“สวยมากเลยพี่แจ็ค แหล่งช็อปปิ้งเยอะสุดๆ”




“ไว้ปิดเทอมลองไปแบ็กแพ็คกันไหมดูหน้าสนุกดีจัง”แบมแบมเสนอความคิดออกมา..เที่ยวแบ็กแพ็คนี่ต้องสนุกมากแน่ๆเลยยิ่งถ้าไปกับพวกพี่มาร์คกับจูเนียร์นะ ไม่อยากจะคิดถึงความสนุก >___<




“ตัดทิ้งไปได้เลยเรื่องนั้น เพราขาอย่างนายเดินได้แต่ในห้างเท่านั้นแหละ”




“อะไรนะพี่มาร์ค! ดูถูกคุณแบมอีกแล้วอะ”คนตัวเล็กกอดอกยู่ปากอย่างงอนๆเมื่อคุณแฟนพูดจาสบประมาทตัวเองอีกแล้ว มาร์คยกยิ้มขำกับท่าทางเด็กๆของแบมแบมก่อนจะเอื้อมมือไปบิดแก้มนุ่มนิ่ม




“เข่าที่วิ่งแล้วล้มหายหรือยัง”




“งือ ยังไม่หายเลยเวลาโดนน้ำมันแสบอะ”




“แค่เดินยังล้มได้แล้วยังจะไปแบ็กแพ็คอีก ลูกหมูเอ๊ย”แบมแบมคลี่ยิ้มหวานออกมาอย่างลืมตัวเมื่อได้ยินชื่อเรียกที่มาร์คเผลอหลุดพูดออกมา..พี่มาร์คคนเย็นชาหายไปจากชีวิตของแบมแบมตั้งแต่2เดือนที่แล้ว




“ฮัลโหลว นี่พวกกูยังนั่งอยู่ตรงนี้นะครับ ทำไรเกรงใจคนโสดกันบ้างไอ้พวกลัทธิกินเด็ก”




“ไม่มีใครเอาแล้วอย่าพาลครับไอ้แจ็ค”เซฮุนบอกเสียงขำ




“ใครบอกไม่มีใครเอา อย่างกูนี่เขาเรียกเลือกเยอะเว้ย”




“ถุ้ย! เลือกนักมักได้แร่นะมึงเดี๋ยวได้แบบที่ตัวเองเกลียดขึ้นมากูจะสมน้ำหน้าให้”แจ็คสันหยีหน้าเมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนพูดออกมาแบบนั้นถ้าได้แฟนแบบที่ตัวเองเกลียดนี่ไอ้แจ็คคงยอมกระโดดต้นมะขามเทศตายอะ คิดดูนะถ้าสมมุติมีแฟนโหดเป็นหมาแถมยังชอบใช้กำลังไอ้แจ็คไม่ต้องคิดถึงสภาพของตัวเองเลยว่าจะอนาถขนาดไหน




“อย่ากูต้องได้แฟนน่ารักๆแบบน้องแบมไม่ก็สวยๆแบบน้องเนียร์เว้ย”




“พูดอะไรดูหนังหน้าตัวเองด้วย”มาร์คที่เงียบมานานพูดโพล่งตัดกำลังใจเพื่อนอย่างฉับพลันก่อนจะยิ้มขำเมื่อใบหน้าของแจ็คสันบู่ทู่ลงทันที




“เออใช่สิ ก็กูไม่ได้หล่อแบบมึงนิไอ้เพื่อนเหี้ย!”




บทสนทนาที่มักจะเป็นแจ็คสันที่ดำเนินเรื่องไปช่วยทำให้จูเนียร์ผ่อนคลายและยิ้มได้ขึ้นมาบ้าง ราวๆ3ทุ่มที่พวกเขาทั้งหมดพูดคุยเลือกเปลี่ยนความคิดกันทุกคนต่างพากันเลี่ยงบทสนทนาที่เกี่ยวกับเจบีเพราะรู้ดีว่าตอนนี้จูเนียร์กำลังเจ็บปวดมากแค่ไหน แบมแบมยูคยอมและจูเนียร์เดินออกมาส่งกลุ่มรุ่นพี่ที่หน้าคาเฟ่ก่อนจะโบกมือลาน้อยๆ เพราะวันนี้ทั้ง3ตกลงกันไว้ว่าจะนอนด้วยกันคืนนี้จึงไม่ได้กลับบ้านของตนเองเหมือนยังแขกคนอื่นๆ




“พี่มาร์คขับรถกลับบ้านดีๆนะ”




“รู้แล้วจะขับแค่40เลย โอเคไหม?”คนตัวเล็กฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วยกับความคิดเห็นของมาร์ค เพราะแบมแบมนะรู้ดีว่าเวลามาร์คขับรถมันซิ่งขนาดไหน..นึกว่าเป็นแรมซีย์ที่นั่งอยู่ในรถพอล วอกเกอร์เถอะ




“บายๆฮะพี่มาร์ค”




เมื่อร่ำลากันเสร็จแล้วเพื่อนรักทั้ง3ก็เดินกลับเข้าไปภายในคาเฟ่ก่อนจะจัดการอาบน้ำใส่ชุดนอนลายเหมือนกัน ถึงแม้ว่าทีแรกยูคยอมจะขัดขื่นอยู่บ้างก็ตามเถอะ เตียงนอนขนาด6ฟุตจึงถูกจับจ้องด้วยร่างของชายทั้ง3ไซส์ที่เบียดอัดกันจนเต็มเตียง 




“ไม่ได้นอนด้วยกันแบบนี้มากี่ปีแล้วนะ”แบมแบมถามขึ้นท่ามกลางความเงียบสนิท




“ตั้งแต่วันเกิดครบรอบ15ปีไอ้ยูคก็3ปีแล้วมั้ง”




“คิดถึงตอนเด็กๆเนอะ..เจ็บสุดก็แค่หกล้ม”จูเนียร์เอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะหากทว่ามันกลับเจือไปด้วยความเศร้าอย่างชัดเจน แบมแบมผลิกตัวตะแคงข้างเข้าหาจูเนียร์ก่อนจะใช้แขนพาดเอาบางของเพื่อนไว้




“ถ้ารู้ว่าพื้นตรงนั้นวิ่งไปแล้วมันจะเจ็บ..ทำไมเนียร์ไม่ลองวิ่งไปทางอื่นดูละ”




“ในเมื่อมันไม่ไม่เห็นค่าเราก็ปล่อยมันไปเถอะ..เพื่อนกูออกจะมาดแมนขนาดนี้”ยูคยอมขยี้ผมสีน้ำตาลอ่อนเหมือนต้องการให้กำลังใจเพื่อนตัวบางที่นอนอมยิ้มอยู่ 




“ถึงเวลาที่เราต้องพอจริงๆแล้วสินะ”




จูเนียร์พูดเสียงสั่น..พอคิดถึงวันที่ตัวเองจะกลับไปเป็นจูเนียร์คนเดิมที่ไม่ต้องค่อยเดินตามใครบางคนต้อยๆมันก็อดที่จะใจหายไม่ได้ คิดถึงวันที่สายตาของตัวเองต้องปราศจากร่างของใครบางคนมันก็อดทำให้เสียใจไม่ได้ แต่มันถึงเวลาแล้ว..ถึงเวลาที่ต้องรักตัวเองให้มากๆเสียที









เจบีกำลังคลั่ง ใช่ เขายอมรับอย่างไม่อายเลยว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกเหมือนคนโง่ที่ได้ทำเรื่องผิดมหันต์ไป ถ้าวันนั้นเขาเฉลียวใจสักนิดว่ารอยเลือดบนผ้าปูที่นอนเป็นของ..จูเนียร์เขาคงไม่ต้องมานั่งเสียใจอยู่แบบนี้ ถ้าหากว่าเขารู้เร็วกว่านี้อีกสักนิดเขาคงไม่พูดจาทำร้ายจิตใจจูเนียร์ออกไป เจบีเป็นคนใจร้ายและร้ายกาจมากแค่ไหนเขายอมรับอย่างไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ




เขาแค่กลัวความผิดหวัง..กลัวว่าถ้าหากมอบหัวใจให้ใครไปจะถูกบีบจนช้ำแล้วเขวี้ยงทิ้งอย่างไม่ใยดี




ปิดกั้นตัวเองเพื่อไม่ให้พบเจอกับความเจ็บปวดหากทว่าการกระทำของตัวเองกลับทำให้ใครอีกคนต้องเสียใจ




อยากขอโทษแต่ไม่รู้ว่ามันจะสายเกินไปแล้วหรือเปล่า




“กูขอร้องช่วยกูหน่อยเถอะนะ”คนที่เคยประกาศกร้าวต่อหน้าร่างบางว่าจะไม่มีทางยอมเป็นแฟนด้วยบัดนี้กลับหมดสภาพเดินมาขอร้องเพื่อนๆทุกคนให้ช่วยตัวเอง 




“กูเคยบอกมึงว่าอะไรไอ้บี..ถ้ามึงมาขอร้องให้พวกกูช่วยกูจะกระทืบมึงซ้ำ”




“มึงจะทำอะไรก็ได้แต่ขออย่างเดียว..ให้กูได้พูดอะไรกับจูเนียร์หน่อยเถอะ”




ทั้งมาร์ค เซฮุน แจ็คสันและฮันบินยืนกอดอกมองสภาพของเจบีที่ดูหมดมาดจริงๆ ความจริงแล้วไอ้เจบีมาพูดแบบนี้กับพวกเขาได้ประมาณ30รอบเศษแล้วแต่ทุกครั้งพวกเขาก็ทำเพียงปฏิเสธออกไปเพราะน้องแบมสั่งมา แต่ดูเหมือนว่าคราวนี้ความพยายามของเจบีคงจะสัมฤทธิ์ผลแล้วเพราะเพื่อนๆทั้ง4ยอมลงทุนเดินมาหน้าคณะวิทยาศาสตร์เป็นเพื่อน




“กูเห็นว่ามึงสำนึกผิดแล้วนะไอ้บีเลยยอมมาเป็นเพื่อน”




“ขอบคุณมากมึง”




ร่างสูงของว่าที่คุณหมอทั้ง5ยืนกระดิกเท้ารออยู่หน้าตึกจนกระทั่งร่างบอบบางของคนที่เจบีคิดถึงเดินลงมาพร้อมกับเพื่อนๆอีก2คนตามเดิม ร่างโปร่งของเจบีพุ่งตรงไปยังตำแหน่งของกลุ่มเด็กวิทย์ทันทีเพื่อปรับความเข้าใจกับเด็กหน้าแมว คนตัวเล็กที่กำลังยิ้มร่าเริงอยู่จำต้องคลายยิ้มลงอย่างกะทันหันพร้อมกับถอยหนี1ก้าว




“จูเนียร์..พี่ขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหม”




“ไปกินน้ำแข็งไสกันดีกว่าเนอะ”จูเนียร์สบตากับเจบีเพียงชั่วครู่เดียวก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วหันไปพูดคุยกับเพื่อนทั้ง2ต่อ ทำราวกับว่าเจบีเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไม่จำเป็นต้องสนใจ




“พี่รู้ว่าจูเนียร์กำลังโกรธพี่..แต่คุยกันก่อนได้ไหม”




“ผมว่ามันไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องคุยกันแล้ววะ”ยูคยอมดันอกเจบีออกแล้วใช้แผ่นหลังกั้นเพื่อนตัวเล็กไว้ ใบหน้าหน้าคมจ้องหน้าเจบีอย่างแข็งกร้าวพลางพูดกันไม่ให้เจบีเข้ามายุ่งกับเพื่อนของตัวเอง




“พี่ต้องคุย..เรื่องคืนนั้น”




“อย่าพูดนะ! แค่คุยอย่างเดียวใช่ไหม”




จูเนียร์รีบเดินออกจากเกราะกำบังของตัวเองมาเผชิญหน้ากับเจบีเมื่อได้ยินเรื่องที่เจบีจะพูดออกมา คนตัวเล็กพยักหน้าให้แบมแบมกับยูคยอมเป็นเชิงบอกว่าตัวเองไม่เป็นไรก่อนจะเดินนำหน้าเจบีไปเพื่อคุยเรื่องบางเรื่อง ดวงตาหลายคู่มองตามจูเนียร์ที่เดินไปพร้อมกับเจบีด้วยความเป็นห่วงก่อนที่เสียงถอนหายใจจะดังขึ้นพร้อมกันราวกับนัดหมาย




“พี่มาร์คเปลี่ยนใจไปช่วยพี่เจบีแล้วเหรอฮะ”




“ฉันแค่อยากให้2คนนั้นเข้าใจกัน”




“แต่พี่เจบีบอกปฏิเสธเนียร์ไปแล้วนะ ยังต้องการอะไรอีก ฮึ”แบมแบมกอดอกทำหน้างอเหมือนจะร้องไห้ รู้สึกไม่พอใจที่มาร์คยอมช่วยเจบีทั้งที่สัญญากับตัวเองไว้ดิบดี 




“แบมอยากให้เพื่อนมีความสุขหรือเสียใจอยู่แบบนี้ละ”




“อยากให้มีความสุขสิฮะ”




“ถ้าอย่างงั้น..ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเขาทั้ง2คน”มาร์คลดใบหน้าให้อยู่ในระดับสายตาของแบมแบมพลางถอดสายตาอ่อนโยนให้ มือหนาที่มักจะชอบขยี้กลุ่มผมนิ่มลูบศรีษะเล็กเบาๆหวังให้แบมแบมเข้าใจและยอมเชื่อที่ตัวเองพูด และดูเหมือนว่ามันจะได้ผลเมื่อคนตัวเล็กยอมคลายแขนที่กอดอกออก




“เลิกเรียนแล้วใช่ไหม”




“ฮะ วันนี้อาจารย์ปล่อยเร็ว”




“แสดงว่าว่าง..มีร้านเปิดใหม่อยู่แถวนี้ๆ ลองไปกันไหม”คนตัวสูงใช้นิ้วมือถูจมูกตัวเองแก้เขินพลางมองคนตัวเล็กเหมือนจะขอคำตอบ ซึ่งแบมแบมเองก็เช่นกันที่ใบหน้ากลมขึ้นสีแดงสุกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เรียวปากบางฉีกยิ้มหวานก่อนจะพยักหน้าให้พร้อมกับเดินเข้าไปควงแขนแกร่ง




“นานๆทีจะได้ไป คุณแบมไม่ปฏิเสธหรอก”




“ถึงปฏิเสธก็จะบังคับอยู่ดี”




“แล้วนี่เราจะไปร้านอะไรกันเหรอฮะ”แบมแบมเงยหน้าถามร่างสูงที่กุมมือตัวเองไว้แน่น 




“ร้านอาหารBENEFITนะ”




ว่าไงนะ! ร้านอาหารเพื่อสุขภาพเนี่ยนะ ToT




“ไม่เอาอะ! อย่างงี้ไม่เห็นหน้าไปตรงไหนเลย”เด็กแก้มตุ่ยขืนตัวเอาไว้สุดฤทธิ์เมื่อได้ยินถึงเอกลักษณ์ของร้านอาหารนี้ ร้านอาหารเพื่อสุขภาพก็ต้องมีแต่พวกผักผลไม้ที่กลิ่นแรงๆแถมยังขมสุดๆด้วยนะสิ หยี๋ คุณแบมไม่ชอบเลยอะ




“ก็บอกเองว่าไม่ปฏิเสธจะคืนคำได้ยังไง”




“ก็ตอนนั้นคุณแบมไม่รู้นิว่าพี่มาร์คจะพาไปร้านอาหารเพื่อสุขภาพอะ”




“บอกตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วละ ไปกันดีกว่า”




คนตัวเล็กเบะปากลงจนแทบจะยู่ติดกับปลายจมูกหากแต่มาร์คก็ทำเป็นไม่สนใจแล้วลากแขนเล็กไปยังรถทันที แบมแบมนะพออยากให้คนอื่นตามใจก็มักจะทำตัวน่ารักออดอ้อนใส่ แต่มาร์คนะชินแล้วถึงแม้ว่ากว่าจะชินได้ก็เสียไปหลายอย่างแล้วเถอะ มาร์คสัญญากับตัวเองไว้แล้วนะว่าจะไม่มีทางหลงกลใบหน้าน่ารักๆของแบมแบมอีกเด็ดขาด..คอยดูเถอะ



--------------------------------------------------- ครบแล้ว






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

3,570 ความคิดเห็น

  1. #3562 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:38
    น้องงงงงงงงงงง
    #3562
    0
  2. #3531 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 16:49
    น่าช่วยไหมเนี้ยเจบี ทำกับจูจูแบบนั้น
    #3531
    0
  3. #3497 conankun17406 (@conankun17406) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 04:15
    อยากเห็นน้องแบมเกรี้ยวกราดใส่พี่บีสักหนอะ
    #3497
    0
  4. #3482 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 03:42
    พูดดีๆกับเนียร์นะอย่าใจร้อนนะบี สงสารน้องแบมมาก 555 พี่เข้าใจน้องแบมมากเมื่อโดนบังคับให้กินผัก
    #3482
    0
  5. #3448 nichamon_ncm (@nichamon_ncm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 22:51
    ลำไยเจบี
    #3448
    0
  6. #3345 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 10:26
    แชปนี้ก็ยังสงสารเนียร์อยู่จริงๆ อยากให้บีคลั่งมากกว่านี้อีก ไม่อยากให้เนียร์ใจอ่อนเลย มาร์คนี่หึงน่ารักกกกก โหมดหยาบคายก็มา 5555555
    #3345
    0
  7. #3326 @fujinoii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 19:08
    หวังว่าคงยังไม่สายไปนะพี่บี รู้ตัวดีกว่ายังไม่รู้ตัว ขอให้จูเนียร์ใจอ่อนละกัน ก็รักเค้ามากซะขนาดนั้น ยอมอยู่แล้ว เนอะ
    #3326
    0
  8. #3294 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:14
    ชิ สมน้ำหน้าพี่บีจริงๆเหอะ (ก็สงสารนิดๆนะ._.)
    #3294
    0
  9. #3240 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 20:16
    ไงหล่ะพี่บี ทำอะไรกับเค้าไว้ หึ้ยยย
    #3240
    0
  10. #3218 Arisara Punphon (@lovevoxx011) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 17:14
    อยากให้พี่บีคลั่งอะ555555น่าสนุก5555
    #3218
    0
  11. #3195 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 02:00
    อยากให้คลั่งกว่านี้จริงๆพี่บี
    #3195
    0
  12. #3167 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 20:02
    บีคุยกับเนียร์ดีๆนะ TT
    #3167
    0
  13. #3099 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:41
    ทำอะไรเค้าไว้ชดใช้ด้วยค่ะเจบี  ถ้ารักก็บอกไปซะทีเถอะ ทำมาพระเอก=~= 

    มาร์คแบมนี่เค้าก็หวานน่าอิจฉาจิงๆแหละค่ะ ชอบพี่มาร์คเวอชั่นขี้หวงสุดอะ5555
    #3099
    0
  14. #3039 แบมเด็กก้อน (@MBTKB) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 18:04
    ฮือ ถ้าคุยกันแล้วจบด้วยดี เราจะดีใจมากเลย
    #3039
    0
  15. #3018 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 10:21
    อยากจะกระทืบพี่บีให้จมดิน!;( พี่มารคก้น่ารักเหลือเกิน ฮือออ ระทวย
    #3018
    0
  16. #2996 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 02:20
    อย่างน้อยก็รู้ตัวอะนะ

    #2996
    0
  17. #2950 paranee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 15:55
    บีรู้ตัวสายไปไหม แต่ก็ยังดีกว่าไม่รู้ละนะ
    #2950
    0
  18. #2940 am_rattharika (@tuan_kim_min) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 11:35
    บีเนียร์ สู้ๆนะ เชียร์อยู่ .. รีบคืนดีกันนะ :)

    ง่อววววว
    #2940
    0
  19. #2915 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 00:59
    มาร์คแบมน่ารักไปไหน -//////- อ่านตั้งแต่ตอนแรกๆมาจนถึงตอนนี้พี่มาร์คเปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆ5555555 กว่าบี๋จะรู้ตัว งื้อออ เกลียดแรง
    #2915
    0
  20. #2877 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 16:55
    กว่าจะรู้ตัวนะพี่บี
    #2877
    0
  21. #2858 mickeyht (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 23:55
    เดี๋ยวนะ คือไม่รู้ตัวเหรอคะพี่ แล้วอยู่ดีๆ ก็นิมิตรได้อ่ะนะ โนวๆ อย่าคิดว่าข้ออ้างนี้จะลบล้างความผิดได้ จงชดใช้กรรมไปซะ
    #2858
    0
  22. #2715 อากาเซ่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 20:33
    อิพี่บี เพิ่งรู้ว่าทำอะไรเนียร์ลงไปหรอเนี่ยะ
    #2715
    0
  23. #2643 Karaket Saeninkam (@mindju8) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 17:21
    #บีเนียร์จงเข้าใจกัน
    #2643
    0
  24. #2627 chay12 (@chay12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 23:01
    แอบสมน้ำหน้าเจบีเบาๆ..แค่ก็อยากให้คืนดีกัน
    #2627
    0
  25. #2524 ploy Wty (@ploy-orathai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 21:34
    เนียร์น่าสงสารอ่ะ มาๆกอดปลอบ
    #2524
    0