[END] DOCTOR DEAR หมอมาร์คหลอกเด็ก [MarkBam] Ft. [Got7]

ตอนที่ 15 : DOCTOR DEAR - CHAPTER 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    10 ม.ค. 61

。SYDNEY♔

DOCTOR DEAR

|Doctor Dear 13|





“แบมแบม! ฉันบอกให้หยุด”




มาร์คตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มไปทั่วผับ กายแกร่งพยายามแทรกเบียดผู้คนที่อัดแน่นให้ถึงตัวของร่างเล็กหากแต่คงเป็นเพราะว่าแบมแบมตัวเล็กกว่าเขาหลายเท่าทำให้สามารถแทรกออกไปได้ง่ายกว่า มาร์คเป็นห่วงแบมแบมมากเพราะคนตัวเล็กยังคงมึนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่ กลัวว่าถ้าหากคลาดสายตาไปจากร่างเล็กนั้นแม้แต่เสี้ยววินาทีแล้วแบมแบมจะเกิดอันตราย




“แบมแบม!”




ในที่สุดมือหนาของมาร์คก็คว้าหมับที่ข้อมือเล็กได้สำเร็จ แบมแบมพยายามบิดข้อมือของตัวเองออกจากการจับกุมของมาร์คแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถทำได้..แบมแบมไม่เคยชนะมาร์คเลย ร่างเล็กถูกดันให้ชิดกับกำแพงเย็นเฉียบพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของมาร์คที่บังแบมแบมไว้จนมิด




“ฮึก อย่ามายุ่งกับคุณแบม คนใจร้าย นิสัยไม่ดี”




“นายวิ่งออกมาแบบนั้นคนอื่นเขาห่วงไม่รู้หรือไง”




“แล้วไง จะให้คุณแบมนั่งอยู่ตรงนั้นเหรอ จะให้คุณแบมไปนั่งขัดขวางความสุขพี่มาร์คทำไม ฮึก ทำไมต้องใจร้ายแบบนั้นด้วยอะ”เสียงหวานบอกสั่งเครือพร้อมกับดวงตาหวานที่เอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย มือน้อยกำปกเสื้อของมาร์คแน่นพลางระบายความในใจออกมาอย่างไม่ขาดปาก




“ฉ..ฉัน”




“คุณแบมเสียใจนะพี่มาร์ครู้ไหม พี่มาร์คไม่สนใจคุณแบมเลย ไม่ว่าคุณแบมจะทำยังไงก็ไม่มีประโยชน์เลย ฮึก พี่มาร์คเกลียดคุณแบมเหรอ อ..อื้อ”




กลีบปากเล็กที่พ่นถ้อยคำไม่รื่นหูถูกประกบปิดด้วยริมฝีปากหยักของมาร์คจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้ลมหายใจลอดผ่าน สัมผัสร้อนแผ่วที่แผ่กระจายทั่วทั้งริมฝีปากของทั้งสองคนยังไม่มีทีท่าว่าจะจบลงง่ายๆเมื่อครั้งนี้มันแตกต่างจากครั้งอื่นๆ  เรียวลิ้นร้อนชื้นที่เจือไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ดุนดันเข้าไปภายในโพรงปากหวานซึ่งคนอ่อนประสบการก็ยอมเปิดกลีบปากให้โดยง่ายดาย




“อ..อื้อ อึก”




ลมหายใจสะดุดเป็นห้วงเหมือนถูกกลืนกินไปทั้งตัว อุ้งมือกว้างประคองใบหน้าเรียวเล็กไว้แน่นพลางปรับองศาเพื่อให้สัมผัสแบมแบมลึกซึ้งยิ่งขึ้น มาร์คกำลังกลายเป็นคนเลวข้อนั้นเขาเริ่มรู้ตัวตั้งแต่เมื่อพบหน้าคนตัวเล็กแต่จะให้ทำไงได้ในเมื่อแบมแบมชอบทำตัวน่ารักให้เขาอยากช่วงชิงทุกอย่างเอง 




“เป็นอะไร..ทำไมถึงวันนั้นถึงได้ทำแบบนั้น”นิ้วมือเรียวปาดหยดน้ำสีใสที่เลอะอยู่ข้างมุมปากอิ่ม




“อ..อะไร”




“ทำไมถึงถามว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน”




“ม..ไม่มีอะไรฮะ”ดวงตากลมโตหลุบต่ำพยายามไม่สบนัยน์ตาเรียวคมที่จ้องมองเหมือนต้องการรับรู้ความคิดของแบมแบม แต่เชื่อเถอะว่ามาร์คไม่มีทางปล่อยให้แบมแบมเฉไฉได้นานหรอก




“อะไรทำให้นายไม่มันใจในตัวฉัน”




คนตัวเล็กเงียบไปอึดใจหนึ่งเหมือนกำลังคิดทบทวนว่าตัวเองควรจะพูดดีหรือไม่..




“มีคนถามว่าคุณแบมเป็นอะไรกับพี่มาร์ค..แต่คุณแบมตอบไม่ได้เพราะคุณแบมไม่รู้จริงๆ”กลุ่มผมนิ่มสะบัดไปมาพร้อมกับนัยน์ตาหวานที่เจือไปด้วยหยาดน้ำตา นิ้วเรียวเอื้อมปาดน้ำตาที่ร่วงหล่นเปื้อนแก้มเนียนพลางทอดสายตาสำนึกผิดส่งไปให้..แบมแบมคิดมากเรื่องของเขาแต่เขานี่สิกลับไม่รู้อะไรเลย




“อย่าร้อง..ขอโทษที่ไม่ชัดเจน ฉันไม่รู้ว่าคำพูดมันสำคัญสำหรับนาย”




“ฮึกๆ ไม่เป็นไรฮะ”มาร์คทอดสายตาอ่อนโยนมองความน่ารักของแบมแบมที่ถูกถ่ายถอดออกมา ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนเนินหน้าผากเนียนอีกครั้งก่อนจะผละออกมาแล้วจ้องใบหน้าหวานให้ชัดเจนเต็มสองตา




“เป็นแฟนกันนะแบมแบม”




หูฝาดไปหรือเปล่า..ดวงตากลมโตกระพริบๆปริบๆลืมซึ่งความมึนเมาทั้งหมด หากแต่ใบหน้าคมที่มองมามันเต็มไปด้วยความมั่นคงไม่มีความล้อเล่นเจือปนอยู่เลย 




“ป..เป็นแฟนกัน หมายถึง คุณแบมกับพี่มาร์คเป็นคนรักกันใช่ไหม”




“ใช่”




“...”มุมปากหยักคมกระตุกยิ้มจางๆก่อนจะพยักหน้าให้ ใบหน้าหวานแดงซ่านขึ้นมาทันทีพลางยกมือกุมหน้าอกซ้ายที่ดูเหมือนว่ามันกำลังจะกระเด้งออกมาเต้นนอกอก




“ถ้าไม่ตอบฉันจะถือว่านายตกลง”




ใบหน้าหวานที่ก้มงุดอยู่เงยขึ้นประสานสายตากับมาร์คก่อนจะยกยิ้มเขินอายให้ นั้นก็เพียงพอให้มาร์ครู้แล้วว่าคำตอบของแบมแบมคืออะไร มือหนากดศรีษะเล็กไว้แนบอกแกร่งก่อนจะยกยิ้มกว้างอย่างที่แบมแบมและใครๆก็แทบไม่เคยเห็น..มันเป็นยิ้มที่แสดงถึงความดีใจอย่างถึงที่สุด 




“ที่นี่ถ้าใครถาม..ก็บอกไปว่าเป็นแฟนกัน”




“อื้อ”




“เป็นแฟนมาร์คต้วน”




คนตัวเล็กได้แต่ยืนพิงอกกว้างพลางยิ้มหวานอย่างเขินอาย แบมแบมก็แค่ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้..วันที่พี่มาร์คเป็นฝ่ายขอเป็นแฟนถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้หวานเลี่ยนเหมือนคู่อื่นๆแต่มันกลับทำให้แบมแบมมีความสุขมากจริงๆ ได้ยินคำคำนี้จากปากของผู้ชายแข็งกระด้างต่อให้ใจแข็งแค่ไหนถ้าไม่อ่อนหยวบก็ให้มันรู้ไปสิ









“อะไรนะ!”




ใบหน้าของยูคยอมและจูเนียร์อึ้งเป็นได่ตาแตกเมื่อจู่ๆเด็กน้อยของกลุ่มก็ปริปากพูดออกมาว่าตัวเองนั้นได้ตกลงเป็นแฟนกับพี่มาร์คเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..เด็กแก่แดด ใครจะไปคิดว่าแบมแบมจะเป็นคนแรกของกลุ่มที่มีแฟนกันวะ




“พูดจริงใช่ไหมคุณแบม”




“อื้อ ตามที่บอกไปนั้นแหละ”ใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อพยักให้พร้อมกับยกมือขึ้นปิดหน้าอายๆ ที่แบมแบมตัดสินใจบอกยูคยอมและจูเนียร์ก็เพราะว่าแบมแบมไม่อยากมีความลับกับเพื่อนทั้งสองคน เพราะถึงยังไงๆแบมแบมก็รักทั้งสองคนมากที่สุดในโลก




“ดีที่เป็นพี่มาร์คนะถ้าเป็นคนอื่นเนียร์ไม่ยอมจริงๆด้วย”




“มึงจะทำอะไรไอ้แมวแรงจะยกต้นไม้ยังไม่มี”




“มึงดูถูกกูอีกแล้วนะ!”ใบหน้าสวยแยกเขี้ยวใส่ยูคยอมที่หัวเราะรวนเพราะความถูกใจที่ได้แกล้งจูเนียร์ ก่อนเพื่อนหน้าหมีจะชะงักไปเหมือนคิดอะไรขึ้นมาในหัวได้




“เออไอ้เนียร์กูว่าจะถามมึงอยู่ วันที่ไปคลับกันมึงหายไปไหนกับพี่เจบีวะ”




“ห๊ะ กู..ก็ไปส่งพี่เขาที่คอนโดไงเมาขนาดนั้น”เสียงหวานตอบพึมพำไม่ยอมเหลือบสายตาขึ้นมองเพื่อนหน้าคม มันน่าแปลกใจและผิดปกติจนยูึยอมต้องหรี่ตาใส่เหมือนต้องการกดดันให้จูเนียร์ยอมบอกความจริง




“จริงอะ มึงไปจับพี่เขาปล้ำหรือเปล่าวะ”




เหมือนลมหายใจบางขาดสะดุดเป็นห้วงๆก่อนที่ใบหน้าหวานจะฉีกยิ้มทำเหมือนไม่สนใจกับสิ่งที่ยูคยอมถาม




“ถ้ากูบอกว่ากูไปปล้ำพี่เขามาจริงๆมึงจะเชื่อกูปะละ”




“โว๊ะ จ้างให้กูก็ไม่เชื่อมึงหรอก” จูเนียร์ยักไหล่ก่อนจะยกแก้วโกโก้ขึ้นดูดเหมือนต้องการตัดบทสนทนาน่าอึดอัดนั้นทิ้ง..ว่าแล้วว่าต้องไม่เชื่อกัน เพื่อนเลว




“เออ แล้วคุณป๊ามาเยี่ยมกี่วันเหรอจูเนียร์”แบมแบมหันมาถามเพื่อนหน้าสวยเพราะได้ยินยูคยอมบอกมาว่าคุณป๊าของจูเนียร์บินจากฮ่องกงมาเยี่ยมจูเนียร์และคุณม๊าที่ลอนดอน 




“น่าจะสักอาทิตย์นึงมั้งเพราะงานที่นู่นก็เยอะอะ ป๊าชวนพวกมึงมาบ้านด้วยว่างเปล่า”




“ว่างดิกูว่างเสมอแหละ คุณแบมอะต้องไปขออนุญาติ‘แฟน’ก่อนเปล่า ”ได้ทีก็ขอแซวสักหน่อย คนตัวเล็กชกหมัดเข้าที่แผ่นหลังกว้างดังอักก่อนที่แกล้งทำสีหน้าเพื่อกลบเกลื่อนริ้วแดงบนใบหน้า




“พี่มาร์คเข้าวอร์ดไม่ว่าอะไรหรอก”




“งั้นไปกันวันนี้เลยนะ จัดปาร์ตี้!”จูเนียร์บอกเสียงครื้นเครงพลอยทำให้แบมแบมสนุกตามไปด้วย ใบหน้าหวานพยักแรงๆอย่างเห็นด้วยกับปาร์ตี้เล็กๆที่จะจัดขึ้น 








มีเรื่องนึงที่แบมแบมต้องบอกทุกคนไว้ว่าบ้านของจูเนียร์นั้นทั้งคุณม๊าและคุณป๊ามีนิสัยเหมือนกันทั้งบ้านนั้นก็คือ..อารมณ์ดีเกินเหตุและขี้มโนขั้นสุด เมื่อไหร่ที่มาบ้านของจูเนียร์ทั้งแบมแบมและยูคยอมก็ต่างโดนสูบพลังไปจนหมดสิ้น รู้สึกเหมือนโดนจูเนียร์20คนรุมอย่างไรอย่างงั้น




“เด็กๆแม่เตรียมอาหารกับขนมไว้ให้แล้วนะจ๊ะ โฮ๊ะๆ”




“คร้าบบบบบ”ร่างสะสวยของคุณนายปาร์คเดินกรีดกรายเข้ามาบอกเด็กๆที่นั่งเล่นเกมส์กันอยู่บริเวณโถงก่อนจะเดินกลับไปยังห้องครัวอีกครั้ง ทั้งสามคนเก็บจอยเกมส์ให้เข้าที่เข้าทางแล้ววิ่งตรงดิ่งไปยังบริเวณสระน้ำที่จัดปาร์ตี้ทันที




สระน้ำที่เคยโล่งบัดนี้ได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นปาร์ตี้สระว่ายน้ำได้อย่างสวยงามและลงตัว อาหารรวมทั้งเครื่องดื่มถูกวางไว้อย่างเป็นระเบียบโดยฝีมือของคุณป๊าคุณม๊าและแม่บ้าน แบมแบมเลือกหยิบขนมมาหลายอย่างพร้อมกับน้ำอัดลมหวานๆก่อนจะไปนั่งรวมกลุ่มกับทุกคนที่คุยกันอยู่อย่างออกรสชาติ




“นี่ๆถามน้องแบมดีกว่าว่าจูจูของเรามีเมียกับเขาบ้างหรือยัง”




พรวด!




“ป๊าถามคำถามอะไรวะเนี่ย”มือเล็กยกมือเช็ดหยดน้ำที่ติดอยู่ตามริมฝีปากเนื่องจากการพ่นน้ำเมื่อครู่นี่ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบทิชชู่เช็ดใบหน้าของบิดาที่เปื้อนไปด้วยน้ำผสมน้ำลายตัวเอง




“อายุจะ19อยู่แล้วยังซิงอยู่เลยใช่ได้ที่ไหนกัน”ใบหน้าสวยราวกับเด็กผู้หญิงชะงักกึกกับคำพูดหยอกล้อของคุณป๊าก่อนจะรีบทำสีหน้ากลบเกลื่อนทันที พยายามไม่แสดสีหน้าอะไรออกมานอกเสียจากนั่งนิ่งๆ




ใครบอกกัน..ว่าซิง




“มีเพื่อนครับป๊า คุณแบมก็ซิง”ยูคยอมหัวเราะรวนเมื่อโดนฝ่ามือเล็กตีที่ไหล่แกร่งเต็มแรง ใบหน้ากลมยู่ลงจนผู้ใหญ่ทั้งสองต่างพากันยิ้มเอ็นดู




“แต่คุณแบมมีแฟนแล้วนะป๊าเป็นนักศึกษาแพทย์หล่อด้วยแหละ”




“โอ้โห ร้ายใช่เล่นนะลูกหมูของป๊า งือๆ”แก้มนิ่มถูกจับยืดไปมาด้วยความหมั่นเขี้ยว คนที่ถูกบีบแก้มอมยิ้มเขินๆ




“แล้วจูจูของม๊าไม่มีใครมาจีบบ้างเลยเหรอ ออกจะน่ารักขนาดนี้”




“มีแต่มันไปจีบเขาอะม๊า ตามมาตั้งนานและเขายังไม่สนใจเลย”จูเนียร์หันไปแยกเขี้ยวใส่เพื่อนจอมแฉก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมากดเปิดแอฟพลิเคชั่นรูปภาพแล้วยื่นรูปของคนที่ตามจีบมาหลายเดือนให้ดู




“ว้าว คนนี้เหรอจูจู หล่อใช่ได้เลยนะเนี่ย เอ๊ะ! นี่ผู้ชาย..”คุณนายปาร์คและคุณปาร์คถึงกับติดอ่างขึ้นมาทันทีพร้อมกับดวงตาทั้งสองคู่ที่ช้อนมองลูกชายตัวน้อยอย่างงงๆ..นี่ลูกฉันไม่ใช่ผู้ชายหรอกเหรอเนี่ย




“ลูกป๊าร้ายมาก ฮ่าๆ ดีเว้ยๆหน้าอย่างจูจูมีผัวแหละถูกแล้ว”




“ป๊าอะ! ไม่ได้เป็นผัวนี่เมียเรานะ”มือบางคว้าโทรศัพท์มาเก็บไว้ในกระเป๋าตามเดิมก่อนจะกอดอกทำหน้ามุ่ยเมื่อคนเป็นพ่อทำสีหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อว่าจูเนียร์จะเป็นสามีของเจบี




“เขายอมแล้วหรือไง”




“เดี๋ยวก็ยอม! เล่นตัวไปอย่างงั้นแหละเรารู้น่า”




“แล้วถ้าเขาเกิดไม่ยอมขึ้นมาละ”เกิดความเงียบขึ้นมาฉับพลันเมื่อคุณป๊ายิงคำถามแทงใจใส่ลูกชายคนเดียวของบ้าน ทั้งแบมแบม ยูคยอมและคุณม๊าต่างส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ให้จูเนียร์เช่นเดียวกัน




“ถ้าเขาไม่ยอม เราก็จะทำให้เขายอมจนได้ไง..ไม่เห็นจะยากเลย”




“มันต้องอย่างนี้! สมควรเป็นลูกป๊าจริงๆเลยเว้ย ชนแก้ว!”




คงมีเพียงแบมแบมคนเดียวที่มองออกถึงความเศร้าที่ฉายผ่านดวงตาคู่สวยนั้น ถึงแม้ว่าจูเนียร์จะบอกออกไปอย่างมั่นใจแต่แท้จริงแล้วมันกลับซ่อนความไม่มั่นใจไว้ในนั้นอย่างเต็มเปี่ยม จูเนียร์นะหลอกคนอื่นได้แต่ไม่สามารถหลอกแววตาตัวเองได้หรอกนะ



---------------------------------------------------------- 55%



          ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ5ทุ่มแล้ว แบมแบมที่ได้รับโทรศัพท์จากมาร์คว่าให้รออยู่ที่บ้านของจูเนียร์เดี๋ยวจะไปรับเองก็ได้แต่นั่งรอไปเรื่อยๆบนห้องนอนของเพื่อนตัวบาง จูเนียร์และยูคยอมที่ซัดเหล้าไปหลายแก้วตอนนี้ก็สลบเหมือดไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คนตัวเล็กใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดใบหน้าและลำตัวของยูคยอมก่อนจะเลื่อนไปเช็ดให้จูเนียร์ตามลำดับ




หมับ




“ตื่นแล้วเหรอ”




“นี่คุณแบม คุณแบมว่าเราน่ารักไหม”มือขาวจับข้อมือเล็กของแบมแบมไว้แน่นพลางเอ่ยถามเสียงอ้อแอ้เหมือนคนที่ยังไม่สร่างจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ คนตัวเล็กวางผ้าขนหนูลงกับกะละมังก่อนจะหันมาจับมือที่กุมแขนตัวเองอยู่




“น่ารักสิ จูเนียร์น่ารักที่สุดในโลกเลย”




“น่ารักแล้วทำไมฮันนี่ไม่ชอบเราละ”ร่างบางยัดตัวเองขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล จ้องใบหน้ากลมๆของแบมแบมเหมือนต้องการคำตอบที่มาจากส่วนลึกของจิตใจ 




“ทำไมถึงคิดแบบนั้น พี่เจบีเขาชอบเนียร์จะตายนะ”




“ไม่เลย ฮันนี่ไม่ได้ชอบเราสักหน่อย”พูดเสียงสั่นเครือเหมือนกำลังน้อยใจอย่างแสนสาหัส นัยน์ตากลมเรียวแดงกล่ำเจือไปด้วยหยาดน้ำตาก่อนที่มันจะกลั่นรวมกันเป็นหยดแล้วร่วงหล่นลงมาตามร่องแก้ม เพื่อนตัวเล็กที่เป็นคนอ่อนไหวง่ายอยู่แล้วเมื่อเห็นเพื่อนสุดที่รักของตัวเองร้องไห้ก็อดน้ำตาคลอไม่ได้เหมือนกัน




“เรารักฮันนี่จริงๆนะคุณแบม เราให้ทั้งหัวใจทั้งร่างกายทำไมเขายังไม่รักเราอีกละ”




“น..เนียร์หมายความว่าอะไร”




ให้ทั้งหัวใจและร่างกายงั้นเหรอ..แบมแบมถามเสียงสั่นระริกเหมือนต้องการทวนสิ่งที่ได้ยินไปเมื่อครู่ เรียวปากแดงเม้มแน่นรู้สึกสงสารเพื่อนรักขึ้นมาจับใจ ยังไม่ทันที่จะได้ถามอะไรต่อร่างบางของจูเนียร์ก็ล้มนอนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น ในหัวกลมๆได้แต่ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่าสิ่งที่จูเนียร์พูดนั้นเป็นเรื่องจริงหรือล้อเล่นกันแน่ หากแต่เขาบอกกันว่าคนเมามักจะพูดความจริง..ถ้าอย่างงั้นก็แสดงว่าเนียร์มีอะไรกับพี่เจบีแล้วงั้นเหรอ 




แบมแบมยกมือไหว้ลาคุณม๊ากับคุณป๊าพร้อมกับมาร์คที่เพิ่งมารับเมื่อครู่ ว่าที่คุณหมอหนุ่มรูปหล่อโค้งลาอีกครั้งก่อนจะพาแบมแบมไปขึ้นรถแล้วขึ้นประจำที่ตัวเองเช่นเดียวกัน ใบหน้าหวานที่ดูยับยุ่งทำให้มาร์คอดสงสัยไม่ได้ว่าเพราะเหตุใดแบมแบมถึงได้ดูมีเรื่องให้คิดเยอะแยะขนาดนั้น แต่จู่ๆเสียงเล็กก็ถามขึ้นมาท่ามกลางความเงียบว่า




“ถ้ามีคนรักพี่มาร์คมากๆให้ทั้งหัวใจแล้วก็ร่างกายพี่มาร์คจะรักเขาไหม”




“อยู่ดีๆทำไมถึงถามแบบนี้”




“ก็..อยากรู้เฉยๆฮะ”แบมแบมบอกเสียงแผ่วหันหน้าไปมองเสี้ยวหน้าคมที่กำลังขบคิดอะไรบางอย่างอยู่




“ถึงเขาจะให้ทั้งหัวใจและร่างกายแต่ถ้าไม่รักก็คือไม่รัก”




“ใจร้ายจังเลย”เรียวปากหยักคมเหยียดยิ้มเข้มก่อนจะละมือซ้ายจากพวงมาลัยไปขยี้กลุ่มผมนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว




“แต่กับนายให้แค่หัวใจฉันก็รักจะตายอยู่แล้ว”




ตึกตักๆ




“ขับรถไปดีๆเลยพี่มาร์ค คุณแบมจะนอนแล้ว”




พวงแก้มอิ่มแดงซ่านราวกับลูกมะเขือเทศทันทีที่ว่าที่คุณหมอหนุ่มหยอดคำหวานให้ มาร์คหัวเราะเสียงใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่อทำให้แบมแบมเขินได้อีกครั้ง กายเล็กเอนพิงเบาะแล้วปิดเปลือกตาลงช้าๆเหมือนไม่อยากคุยอะไรกับมาร์คอีกหากแต่ภายในหัวกลมๆยังคงคิดถึงเรื่องของจูเนียร์และเจบีอยู่ไม่ขาดก่อนจะผล็อยหลับไปจริงๆ









ตอนนี้แบมแบมไม่สามารถบรรยายความรู้สึกของตัวเองออกมาเป็นคำพูดได้เลยว่าจะดีใจหรือขนหัวลุกดี ทั้งๆที่เมื่อกี้ก็เพิ่งได้รับข่าวดีมาแท้ๆ ทำไมถึงทำกับเขาได้ T^T





ย้อนกลับไปเมื่อ20นาทีก่อน




วันนี้คณะของแบมแบมถูกเรียกรวมมายังด้านล่างของตึกด้วยสาเหตุอะไรก็ไม่ทราบรู้เพียงว่าเป็นข่าวดีสำหรับคณะของเขา




“เงียบๆกันหน่อยนักศึกษา”




อาจารย์ประจำตึกเคาะไม้บรรทัดลงกับเต๊ะเพื่อเตือนให้เด็กๆี่สงเสียงเจื้อยแจ้วเงียบเสียงลง ยูคยอมที่กำลังรบรากับคนอื่นไปทั่วจึงต้องยอมเงียบอย่างเสียไม่ได้




“เมื่อ3เดือนก่อนแปลงผักคณะของเราถูกรื้อไปใช่ไหม”




“ใช่!”นักศึกษาหลายชีวิตตอบเสียงขุ่นเครือเพราะยังรู้สึกโกรธอยู่น้อยๆ




“วันนี้! แปลงผักคณะเรากลับมาแล้วโว้ยยย”




“จริงอะจารย์ เฮ้”แบมแบมกระโดดกระโดดเกาะเพื่อนทันทีด้วยความดีใจ ใบหน้าหวานยิ้มกว้างเต็มใบหน้าพร้อมกับพูดขอบคุณสวรรค์ไม่หยุด ไม่ใช่เพียงแค่นักศึกษาที่ดีใจหากแต่อาจารย์ประจำภาคก็แหกปากดีใจไม่แพ้กัน





แบมแบมก็แค่ไม่คิดนะว่าทำไมสวรรค์ถึงได้ใจร้ายใจดำกับคณะของเรามากนักหรือพวกเราไปทำบาปกับเทพเจ้าผักสวนครัวหรืออย่างไรถึงได้ทำร้ายจิตใจด้วยการสร้างแปลงผักของแบมแบมให้ติดกับ..แลปกรอสของคณะแพทย์ ToT มันจะไม่เป็นไรเลยถ้าห้องนั้นไม่ได้เป็นกระจกมองเห็นข้างในและมันจะไม่เป็นไรเลยถ้านั้นไม่ใช่แหล่งรวมสิ่งที่แบมแบมกลัวมากที่สุด




“กูจะยิ้มหรือจะร้องไห้ดีไอ้ยูค”




“กูไม่รู้ตอนนี้หัวใจกูมันรวนไปหมดแล้ว อะไรวะเนี่ย!”ยูคยอมขยี้กลุ่มผมสีน้ำตาลทองแรงๆเหมือนกำลังใกล้บ้าเข้าไปเต็มที่แล้ว เช่นเดียวกับจูเนียร์ที่อ้าปากหว่อจนแมลงเต่าทองบินผ่านเข้าไปทำรังได้ถึงลิ้นปี่




“หวังดีประสงค์ร้าย กูไม่รู้จะด่าอะไรเลยไอ้เหี้ย ตื้อแล้ว กูตื้อ!”




“ไม่ต้องกังวลไปนักศึกษา..ต่างคนต่างอยู่นะ”




“โห้ยจารย์”เสียงโอดครวญดังไปทั่วทุกสารทิศที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ตอนนี้ก็ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรมกันไปตามระเบียบ แบมแบมพยายามมองขึ้นท้องฟ้าไม่เหลือบสายตาไปยังห้องกระจกที่ดูไฮเทคโนโลยีสุดๆ




“ตอนเย็นเตรียมลงแปลงกันด้วยใครทำเสร็จก่อนก็กลับก่อน”




“ไม่น๊า”มือเล็กตะปบเข้าที่แก้มแดงอิ่มของตัวเองเหมือนกำลังหมดสิ้นแล้วทุกอย่างในชีวิต แบมแบมรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะหมดแรงแล้วกลายร่างเป็นปุ๋ยอยู่ตรงนี้..ทำไมชีวิต้องเจอกับเรื่องแบบนี้อยู่เรื่องเลยเนี่ย




เมื่อเสียงกริ๊งบอกเวลาเลิกเซคดังขึ้นนักศึกษาร่วมร้อยชีวิตก็รีบพุ่งดิ่งไปยังแปลงผักสยองขวัญทันที แบมแบมเองรวมทั้งเพื่อนเกลอทั้งสองก็เช่นกันที่ติดตีนผีวิ่งไปที่แปลงผักด้วยความไวแสง..อย่างน้อยก็ต้องทำให้เสร็จก่อนฟ้าจะมืด ตอนนี้ก็บ่ายกว่าๆเองเตรียมดินลงเมล็ด รดน้ำ พรวนดิน คงไม่เย็นจนเกินไปหรอกมั้ง T^T




“เฮ้ยๆ แปลงนี้กูจองแล้วมึงไปตรงอื่นเลยนะ”




ตั้งใจไว้ว่าจะเลือกแปลงที่อยู่ห่างจากห้องนั้นให้มากที่สุดแต่ก็ทำไม่ได้ ทำไมมันถึงได้ขยับมาเรื่อยๆจนจะติดแล็ปอยู่แล้วนะเฟ้ย ทั้งสามหน่อเบะปากลงตรงหน้าแปลงผักแถวท้ายสุดที่อยู่ติดกับแล็ปแค่เพียงเอื้อมมือถึง..รู้สึกใกล้ชิดเหมือนนั่งอยู่บัตร6000ยังไงยังงั้น




“หยุดทำหน้าแบบนั้นแล้วรีบขุดกันเถอะๆ”




ยูคยอมและจูเนียร์พับแขนเสื้อขึ้นก่อนจะลงมือเตรียมดินอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยส่วนแบมแบมนั้นก็คอยรดน้ำและช่วยพรวนดินให้แตกเป็นเม็ดเล็กๆ การทำงานที่ทำไปอย่างไม่รู้เวลาทำให้ทุกคนเริ่มเพลินจนลืมคิดถึงสิ่งรอบตัวไป ไม่ได้สนใจแม้แต่ร่างโปร่งของนักศึกษาแพทย์ทั้ง4คนที่เกาะหน้าต่างกระจกจ้องมองด้วยรอยยิ้มขำ เมื่อปรากฏภาพของนักศึกษาวิดยาทั้ง3ที่ขุดดินกันอย่างเอาเป็นเอาตาย




ก็อกๆ




“เฮ้ยๆๆ เสียงเหี้ยไรวะ”ยูคยอมปล่อยเสียมลงกับพื้นก่อนจะกระโดดไปหาจูเนียร์กับแบมแบมอย่างเร็ว เสียงเคาะกระจกดังขึ้นอีกครั้งรัวๆทั้งสามจึงหันไปตามเสียงก่อนจะพรู่ลมหายใจที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ




“เล่นไรของพี่วะเนี่ย”ยูคยอมพูดเสียงดังหากทว่ากระจกหนาที่กั้นอยู่ทำให้คนอีกฝั่งไม่ได้ยินทำได้เพียงจับคำพูดจากการขยับของปากเท่านั้น มาร์คที่ยืนกอดอกใช้ไหล่ข้างหนึ่งพิงกำแพงอยู่ได้แต่มองคนตัวเล็กที่ใบหน้าแดงกล่ำเพราะไอร้อนของแดด 




“มา ทำ ไร กัน”เซฮุนขยับปากถามทั้งสามคนที่เริ่มจับเครื่องไม้เครื่องมือกันอีกครั้ง 




“ปลูก ผัก ฮะ”คิ้วหนาของว่าที่คุณหมอทั้ง4ขมวดหมุ่นเมื่อได้รับคำตอบจากเด็กแก้มกลม..ที่บอกว่าจะหาแปลงใหม่ให้นี่เลือกตรงนี้หรอกเหรอ แกล้งกันชัดๆปะวะ




“มึงคุยลำบากปะออกไปหาน้องมันก็จบ”เจบีที่ยืนนิ่งอยู่นานเอ่ยออกความคิดเห็นอย่างรำคาญ..แม่งเอาแต่นั่งจับคำพูดกันดูแล้วลำบากชิบหาย เดินออกไปแค่ไม่กี่ก้าวมึงก็เจอหน้าได้ยินเสียงกันแล้วปะวะ =_=




“มึงไม่เข้าใจกู เอะๆ หรืออยากออกไปหาสามีมึงกันแน่”




“สามีพ่องมึงไหมละไอ้แจ็ค ไร้สาระ”




เจบีด่าเพื่อนตัวสั้นไปอีกทีก่อนที่หางตาคมจะเหลือบไปมองเด็กตัวเล็กที่จับจ้องมาทางตัวเองอย่างไม่ละสายตา จูเนียร์ที่เมื่อเห็นนัยน์ตาคมเหลือบมามองตัวเองก็ยกยิ้มกว้างอย่างดีใจหากแต่ไม่ทันที่จะคลี่ยิ้มเลยด้วยซ้ำ ดวงตาสีนิลก็เบนกลับไปเหมือนแค่มองธาตุอากาศ




“เอ้า ไอ้มาร์คมึงรีบเหรอวะ แม่งเงียบๆนี่กูเห็นเร็วตลอด”




“เขาก็ไปหาแฟนเขาปะ มึงอะคนนอก เสือกตล๊อด”




“อย่าให้กูมีบ้างละกันจะเอาให้แบ๊วกว่าน้องแบมเลย สัด”แจ็คสันทำเสียงฮึดฮัดในลำคอก่อนจะกระแทกเท้าเดินตามเพื่อนทั้ง3ออกไป มาร์คที่เดินออกไปคนแรกรีบเดินไปหาเด็กตัวน้อยแล้วจัดการหยิบหมวกสแน็ปแบ็คสวมศรีษะเล็กทันทีเพื่อกั้นแสงแดดร้อนๆที่ทำให้ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ




“ไหนเอามือมาดูสิ”มือเล็กที่กำอยู่แบอย่างว่าง่ายก่อนจะหลับตาปี๋เมื่อมือหนาเงื้อขึ้นเหมือนจะตีที่มือล็ก




“ฉันเคยบอกว่ายังไง”




“ถ..ถ้าทำสวนต้องสวมถุงมือ”




“แล้วไหนถุงมือที่ซื้อให้”




มาร์คเอ่ยเสียงดุพร้อมกับทวงถามถุงมือที่ซื้อให้เมื่อหลายวันที่แล้ว เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่แบมแบมจับจอบจับเสียมผิวหนังบางๆก็มักจะได้รอยผุผองกลับมาเสมอ ร้อนจนถึงมาร์คที่เป็นห่วงมือเล็กๆคู่นี้ต้องไปซื้อถุงมือมาให้สวมหากแต่เด็กดื้อแก้มตุ่ยกลับกล้าฝืนคำสั่งเสียได้




“คุณแบม..ลืมไว้ที่เคาน์เตอร์ขนม”




“อย่าโกหกแบมแบม”คนตัวสูงกดสายตาจ้องเด็กตัวเล็กที่งุ้มปากลง..ไม่เคยโกหกพี่มาร์คได้สักที




“ก็มันร้อนแล้วเวลาจับเครื่องมือมันไม่สะดวกนิ”




“แล้วมือถลอกแบบนี้เจ็บไหม”ศรีษะเล็กพยักขึ้นลงน้อยๆเหมือนจะบอกว่าตัวเองก็เจ็บมือเช่นเดียวกัน มาร์คพรู่ลมหายใจเหนื่อยอ่อนออกมาก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยรอบแผลเบาๆ




“ถ้าเจ็บก็อย่าทำอีกทนร้อนหน่อยจะเป็นอะไรฮึ”




“รู้แล้วฮะ”แบมแบมครางรับเสียงหงอยๆก่อนจะเดินตามแรงจูงของมาร์คที่ดึงพาไปยังห้องพยาบาลใต้ตึกแพทย์เพื่อทำแผลให้ ทิ้งให้ทุกคนที่ยืนอิจฉาตาร้อนอยู่มองไปอย่างหงุดหงิด..แม่งรักกันเกินหน้าเกินตาคนโสดมาก



---------------------------------------------------- ครบคะ


เอ่อ..คืออย่าด่าเราเลยนะว่าทำไมให้แบมใจอ่อนง่ายจัง ก็คนมันจิตใจฟรุ้งฟริ้งอะ

น้องแบมเรื่องนี้ดีจัดแบบดีชิบหายวายวอดจนบางทีนี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

อีกอย่างเราไม่อยากให้มันหน่วงนานด้วย จากที่ผ่านๆมาทุกคนแบบหน่วงกันเยอะ

คือตั้งใจจะให้คิดว่าเป็นฟีลแกล้งเด็กเฉยๆแต่มันดันลามไปมาม่าได้ #ขอโต๊ด

เพราะมาร์คแบมเรามันจะหวานแล้วส่วนคู่บีเนียร์ก็ลุ้นต่อไป 

อยากให้ฟิคเรื่องนี้มีครบทุกอารมณ์เพราะชีวิตคนเรามันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบตลอด

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์และทุกแท็กที่ช่วยกันทำให้มีกำลังใจแต่งนะ

อย่าลืมไปติดแท็ก #หมอมาร์คหลอกเด็ก ในทวิตกันนะ ^^

ขอบคุณสำหรับTOP10นะคะ เลิฟๆ


-----------------------------------------------------

พักดราม่าจากเรื่องนึงมาน่ารักกับอีกเรื่องนึงดีกว่าเนอะ เคนโด้เศร้าชิหาย

เรื่องนี้ก็มีหลากหลายอารมณ์ทั้งฟินทั้งเศร้า เขาอยากให้คนอ่านได้อ่านหลายๆแบบ

และแต่ละอย่างที่แต่งลงไปมันแทรกความคิดและทัศนคติเรื่องความรักไปด้วยนะ

มันไร้สาระมาเยอะแล้ว 55555 เราต้องมีสาระแบบคนอื่นเขาบ้าง 

ถ้าชอบก็อย่าลืมเม้นท์และบอกต่อกันนะคะ ติดแท็ก #หมอมาร์คหลอกเด็ก ในทวิต

ปล.เปิดเรื่องใหม่แล้วด้วยรับรองว่าครบรสแน่นอน MEDICAL LOVER << จิ้มเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

3,570 ความคิดเห็น

  1. #3560 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:27
    โง้ยยยย ผักหวานหมดเเล้ว
    #3560
    0
  2. #3529 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 16:22
    จูจูน่าสงสาร
    #3529
    0
  3. #3480 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 03:25
    ฉันสงสารน้องจู จริงๆพี่บีก็น่าจะชิคไปงั้นแหละ ที่จริงแล้วก็คงตกหลุมรักน้องแมวไปแล้วใช่มั้ยล่ะ ส่วนพี่มาร์คนั้นก็ยังน่ารักไม่มีเปลี่ยน
    #3480
    0
  4. #3362 AtcharaKlinpaka (@AtcharaKlinpaka) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:36
    อยากให้แบมโกรธมาร์คคืนบ้างแล้วให้มาร์คตามง้อแต่ต้องเจอกับความเย็นชาของแบม
    #3362
    0
  5. #3343 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 10:01
    สงสารเนียร์ บีใจร้ายไปแล้วนะ มาร์คแบมนี่ หวานตลอดๆๆๆ
    #3343
    0
  6. #3324 @fujinoii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 15:48
    อื้ออออ พี่มาร์คเค้าขอแก้มตุ่ยเป็นแฟนแล้ว(กรี๊ดดดดด)ดีใจ

    แต่อีกคู่ที่ดูอึมครึม สงสารจูเนียร์เราทำไมพี่เจบีทำงี้ละ ฟันน้องแล้วก็อย่าทิ้งน้องสิ นิสัยไม่ดี
    #3324
    0
  7. #3292 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 21:54
    จูจูของพี่??
    #3292
    0
  8. #3283 Ploy_shineeworld (@ploy_nrs) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 00:14
    สงสารเนียร์ง่ะ แต่ก็ดีใจกับมาร์คแบม เขาเป็นแฟนกันแล้ววววม
    #3283
    0
  9. #3238 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 19:28
    หวานกันจริงงง แต่สงสารเนียร์อ่ะ พี่บีจะใจร้ายไปถึงไหนห๊าาา
    #3238
    0
  10. #3216 Arisara Punphon (@lovevoxx011) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 16:35
    สงสารเนียร์แรง เฮ้ออิ
    #3216
    0
  11. #3193 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 01:22
    แอบสงสารจูเนียร์อ่า
    #3193
    0
  12. #3171 NUN ^^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 11:35
    สนุกอ่าาาา รักไรท์ที่สุดดดดดแ
    #3171
    0
  13. #3165 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 19:45
    หวานค่ะ มดขึ้นเลยค่ะพี่มาร์คคุณแบมมมมมมมมมมม 555
    #3165
    0
  14. #3097 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:19
    มาร์คนี่แฟนหรือพ่อคะ ดุจิง55555555 น้องแบมเรื่องนี้จิตใจงามจนป้าปราบปลื้มมากลูก น่ารักขนาดนี้เพื่ออะไรกัน TT
    เรื่องบีเนียร์ แอบสงสารเนียร์จัง เจบีจะเอาไงคะ
    #3097
    0
  15. #3078 FANTACHII (@FANTACHII) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 23:26
    หวีทมากกกกกกกก ให้เกียติรพี่แจ๊คด้วยยย5555555555
    พี่บีจะใจร้ายกับเนียร์อีกนานไหมมมมมมมมมมมม
    #3078
    0
  16. #3037 แบมเด็กก้อน (@MBTKB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 17:27
    แจบอมเมินจินยองทำไม ฮือ
    #3037
    0
  17. #3016 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 09:59
    บีใจร้ายมาก นี่จะฟันแล้วทิ้งเหรอ กรีส :<
    #3016
    0
  18. #2994 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 01:37
    ทำไมบีทำกับเนียร์แบบนี้



    #2994
    0
  19. #2970 Maichibi (@ginkr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 22:10
    ฮื่ออสงสารจูจู
    #2970
    0
  20. #2949 paranee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 15:38
    เอ่ บีกับเนียร์หายไปไหนด้วยกันอ่า



    มาร์คกับแบมลงเอยกันสะที
    #2949
    0
  21. #2935 am_rattharika (@tuan_kim_min) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 04:06
    พี่มาร์คคุณแบมลงเอยกันแล้ววว ^^'
    เหลือก็แต่เจบีกับจูเนียร์ -.,- มีอะไรกันแล้วว่างั้นเถอะ ... แล้วเมื่อไรจะลงเอยกันน
    #2935
    0
  22. #2913 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 00:06
    แหม่ หวานเหลือเกิน มดขึ้นจอแล้วค่ะ แต่คือแบบแบมหายโกรธเร็วมาก จาเปงโลม เป็นฉันนะจะโกรธยาวโกรธลืมเลย แต่ก็คบกันแล้วก็ดีแล้ว เย้ๆ ฮาที่ป๊าเนียร์พูด อย่างจูจูมีผัวแหละถูกแล้ว มันใช่อะ5555 แล้วนี่ยังไง?บี๋ทำอะไรเนี่ย -3-
    #2913
    0
  23. #2875 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 16:22
    พี่บีจะเอายังให้มันชัดเจนไปเลยสงสารพี่เนียร์
    #2875
    0
  24. #2856 mickeyht (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 23:29
    พี่บี!!! เมาแล้วเนียนเหรอคะ หรือขัดขืนเนียร์ไม่ได้!? สงสารเนียร์อ่ะ มาร์คแบมนี่ก็หวานไม่เกรงใจใคร
    #2856
    0
  25. #2815 Ningzz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 18:45
    มบ หวานกันจริ๊งจริง
    #2815
    0