[EXO] CRAVE - CHANBAEK [RE-WRITE]

ตอนที่ 32 : Chapter 29 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 153 ครั้ง
    4 ก.พ. 61


29

 

 

                “กูว่า..ถ้ามันมีปัญหามากขนาดนั้น เราลองถอยกันออกมาดีไหม....”

 

 

 

                ชานยอลยืนค้างอยู่ที่เดิมเกือบครึ่งนาที เขาได้ยินคำนี้อีกแล้ว.... ยอมรับว่ากว่าจะสงบสติของตัวเองได้และกลั้นใจโทรหาอีกคนนึงก็กินเวลาไปนานอยู่เหมือนกัน

 

                นี่แบคฮยอนกำลังขอเลิกหรอ...

               

                หัวสมองประมวลเหตุการณ์ที่ผ่านมา เขาทั้งคู่ล้วนก็เคยเอาแต่ใจใส่กัน โมโหกัน หรือว่าทำผิดต่อกันมาก็มาก บางทีมันอาจจะบั่นทอนความรู้สึกกันไปเรื่อยๆ จนมาถึงจุดจุดนึงที่มันไปต่อไม่ได้แล้ว

 

                จุดที่เขาทั้งสองคนต้องถอยกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม เพื่อนที่เกิดขึ้นด้วยมิตรภาพ ไม่ใช่ความรัก

 

ชานยอลรักแบคฮยอนมากไป ในขณะที่แบคฮยอนก็รักชานยอลมากไม่ต่างกัน แต่มันกลับไม่พอดี ต่างคนต่างมองข้ามความรู้สึกของตัวเองไป จนมาวันนึงที่มีเรื่องแย่ๆเข้ามา เหมือนทุกความรู้สึกที่พวกเขามองข้ามมันวนกลับมาทำร้ายหัวใจตัวเอง

 

หรือมันควรจะจบแล้วจริงๆ..

ควรจะจบตั้งแต่ตอนนี้ ดีกว่าเจ็บแบบไม่รู้จบในวันข้างหน้า

 

 

“อืม เพื่อนกัน J

 

 

 

 

 

                ถามว่าตอนนี้ชานยอลรู้สึกยังไง เขาบอกเลยว่ามันเจ็บนะ แต่ไม่ถึงขั้นที่น้ำตาไหล อาจจะเป็นเพราะเขาเหนื่อยกับการร้องไห้มามากพอแล้วล่ะมั้ง ก็แค่เหมือนเดิม แค่ไม่มีใครเหมือนเดิม....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แบคฮยอนใช้ชีวิตตอนปิดเทอมทั้งหมดอยู่ที่ต่างประเทศ เขายอมรับว่าตอนขอเลิกชานยอลเขาคิดดีแล้ว และคิดว่ามันคงจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับปัญหาตอนนี้ เพราะอธิบายไปต่อให้ชานยอลเข้าใจ แต่ความรู้สึกที่เสียไปมันคงไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาก็คิดนะว่าทำไมการจากลาครั้งนี้มันถึงเฉยมาก เฉยมากขนาดนี้

 

                แต่เขายังรักชานยอลอยู่ ตอนนี้เขาพูดได้เต็มปากว่านที่ตัวเองรักคือชานยอล แต่แค่รักในฐานะเดิมไม่ได้แล้ว

                แบคฮยอนก็ทำได้แค่เป็นเพื่อนที่รักชานยอลมากๆก็เท่านั้นเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คริสเดินมาตบบ่าเพื่อนตัวเองเบาๆหลังจากเห็นว่าชานยอลนิ่งไป นัยน์ตาคมจ้องมองภาพในจอทีวีที่เป็นโฆษณาเสื้อผ้าแบรนด์วัยรุ่น ซึ่งคนที่แสดงก็ไม่ใช่ใคร

 

                รอยยิ้มแก้มปริและตาสระอิของคนในจอทำเอาชานยอลอดยิ้มตามไม่ได้ เขารู้มาจากคยองซูว่าแบคฮยอนโดนแมวมองจากที่นั่นชวนเข้าวงการบันเทิงตอนที่เดินออกมาซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ต และได้กลายมาเป็นนายแบบขวัญใจวัยรุ่นในตอนนี้

 

                เพราะว่าแบคฮยอนเป็นคนเกาหลี ทางแบรนด์จึงให้เป็นพรีเซนเตอร์ในสาขาที่ประเทศเกาหลี จึงไม่แปลกนักที่ตอนนี้จะเดินไปไหนก็เจอรูปคนตัวเล็กขึ้นป้ายเต็มไปหมด

 

                ช่วงเวลาสองเดือนที่เราเลิกราและไม่ได้ติดต่อกัน ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง ถึงแม้ลึกๆจะนึกถึงอยู่ แต่นั่นมันก็แค่อดีต ถ้าคนตัวเล็กไปทางการแสดงแล้วเป็นเรื่องที่ดีเขาก็ยินดีด้วย ในฐานะเพื่อนสนิท แค่เพื่อนสนิท...

 

ของใช้ที่เหลือของแบคฮยอนยังอยู่ในห้องเขาเหมือนเดิม ชานยอลไม่คิดจะเคลื่อนย้ายหรือเอามันออกไป เพราะว่าเปิดเทอมแบคฮยอนก็คงจะกลับมาเรียนเหมือนเดิม

 

“ใจแข็งจังวะ” เซฮุนเดินมาหาเพื่อนอีกคน เขารู้ว่ามันสองคนยังรักกันอยู่ แต่ทำไงได้ ก็ต้องเคารพการตัดสินใจของคนสองคน ก็ดีอยู่หรอกที่ชานยอลก็ใช้ชีวิตเหมือนปกติ และแบคฮยอนก็กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นของวงการ

“ใจว่าแข็งแล้ว เป้าแข็งกว่านะครับบอกเลย” ปาร์คชานยอลตบมุขอวดอ้างลูกรักของตัวเองพลางยักคิ้วให้ฮุนเพื่อนรัก

 

“ส้นตีนกูแข็งสุดครับ ลองได้” ฝ่ายคนโดนกวนประสาทก็ว่าพลางยกเท้าขึ้นมาทำท่าจะถีบอีกคนข้อหาเล่นไม่รู้เรื่อง

 

“รำคาญไอ้สัด ไปเว้ย แดกเหล้ากันควายน้อยของพี่” คริสที่เป็นคนกลางระหว่างศึกหมาในปากของคนทั้งคู่ก็ได้ตะโกนตัดบทและล็อคคอมนุษย์เพื่อนเปรตทั้งคู่ให้ออกไปข้างนอกด้วยกัน 

 

 

มีเพื่อนดีบางทีแฟนก็ไม่จำเป็นนะครับ - ปาร์คชานยอล , 2017 

 

 

 

 

 

 

 32.5%






            บยอนแบคฮยอนนายแบบหน้าใหม่ที่ขายความน่ารักกำลังยิ้มรับทุกคำถามที่อยู่ในกระดาษโพสอิท วันนี้เป็นวันที่เขาต้องมาเปิดตัวเสื้อกันหนาวตัวใหม่ของแบรนด์ แฟนคลับจำนวนมากที่มารอต้อนรับเขาตั้งแต่ก้าวแรกที่ก้าวถึงประเทศเกาหลี เนื่องจากนี่ก็ใกล้เวลาเปิดเทอมแล้ว ตอนนี้แบคฮยอนกำลังจะเป็นทั้งคนในวงการบันเทิงและนักศึกษาในคณะอักษรศาสตร์ในชั้นปีที่สาม


            คนตัวเล็กสูดลมหายใจเข้าปอดเต็มเฮือก แสงแฟลชที่สาดส่องมาทำให้แบคฮยอนลืมตาได้ไม่สุด เขายิ้มให้กับแฟนคลับทั้งหลายที่ได้สิทธิพิเศษในการไฮทัชและตอบคำถาม

 

“อปป้าคะ วันนี้ทานอะไรมาหรือยังคะ”

 

“อ่า ยังเลยครับ แล้วคุณล่ะ”

 

            แบคฮยอนตอบคำถามทุกคำถามอย่างเป็นกันเอง เขาถูกพี่เมเนเจอร์บอกมาว่าอย่าคุยกับแฟนคลับมากเพราะจะทำให้หลุดความลับในหลายๆเรื่อง

 

ความลับที่ว่าแบคฮยอนเคยมีแฟนเป็นผู้ชาย...

 

โอเคถึงลุคส์ของเขาจะไม่เหมาะกับกรเป็นแฟนหนุ่มของสาวๆหรือไม่ก็ไม่เหมาะกับการปกป้องสิ่งมีชีวิตที่บอกบางกว่าตัวเองแต่เพราะคำว่าดารากำลังค้ำคอของเขาอยู่ และประเทศเกาหลีก็ไม่ได้เปิดกว้างขนาดนั้น

 

“พี่แบคฮยอน เคยไปดูคอนเสิร์ตบิ๊กแบงใช่ไหมคะ”

 

“ใช่ครับ ผมชอบจีดีฮยองมากเลย คุณก็ชอบเขาใช่ไหมล่ะ” แบคฮยอนตาลุกวาว เพราะนานๆทีจะมีคำถามสร้างสรรค์ที่นอกจากคำว่าชอบกินอะไร หรือชอบผู้หญิงแบบไหนที่เขาเจอมาเกือบร้อยรอบแล้ววันนี้

 

“พี่...เคยเป็นลัคกี้แฟนด้วยใช่ไหมคะ”

 

            คำถามนี้ทำเอาแบคฮยอนชะงักกึก คนตัวเล็กเกือบหลุดตอบความจริงไป แต่นึกขึ้นได้ว่าตอนที่เขาเป็นลัคกี้แฟนตอนนั้นชานยอลก็อยู่ด้วย และเขาก็พูดไปเต็มปากเต็มคำว่าชานยอลเป็นแฟนหนุ่มของเขา และถ้าเขาเผลอหลุดไป ข่าวด้านลบมันต้องกระหน่ำใส่เขากับชานยอลแน่ๆ

 

“อ๋อ ไม่หรอกครับ พี่เคยไปดูแค่ครั้งสองครั้งเองน่ะ”

 

“หมดเวลาแล้วครับคุณ” การ์ดที่ยืนอยู่ข้างๆดันหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่กำลังรอคำตอบจากแบคฮยอนอย่างใจจดใจจ่อออกจากพื้นที่ทันทีที่หมดเวลา ถึงแม้ในใจเขาจะตงิดที่เห็นศิลปินตัวเล็กมีท่าทีอึกอักในคำถามนั้นอยู่เล็กน้อย แต่ก็แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี

 

 

ถึงแม้หน้าตาจะยิ้มรับกล้องตามที่ถูกฝึกมาอย่างดี แต่ในใจกลับเต้นตึกตักเพราะเกือบจะไปไม่เป็นในทีแรก ยิ่งนึกถึงก็ยิ่งใจเต้น ไม่ได้เจอชานยอลมาสามเดือนแล้ว ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นานแต่คนตัวเล็กคิดว่าคนๆนั้นของเขาต้องมีการเปลี่ยนแปลงแน่ๆ ไม่ในทิศทางที่แย่ก็ทิศทางที่ดีนั่นแหละ

 

“แล้วเราจะไปพักที่ไหนแบคฮยอน คุณสตีฟเขาบอกให้พี่จองคอนโดให้เราอยู่ เพราะว่าอยู่หอกลัวความปลอดภัยมันจะไม่สูงพอ ” ผู้จัดการส่วนตัวพูดขณะขับรถไปตามทาง แบคฮยอนขมวดคิ้วครุ่นคิดเล็กน้อย ตอนนี้เขากำลังสับสนอยู่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนดี ถ้ากลับไปหอตอนนี้จะเจอชานยอลมั้ย

 

แล้วแบคฮยอนจะไปอยากเจอมันทำไมล่ะเนี่ย ไอ้คนงี่เง่าแบบนั้น.....

 

 

 

“พี่ไปหน้าม.ผมก่อนก็ได้ ผมว่าจะไปอยู่หอเดิมก่อน”

 

“ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะ”

 

“ห่วงแมวหน่า...”

 

“เห้อ....แบคฮยอน รู้ใช่ไหมว่าตอนนี้เราไม่ใช่แบคฮยอนคนเดิมแล้ว”

 

“............”

 

“อย่าให้ใครเห็น”

 

            พี่ยองเบเป็นคนเดียวที่รู้ความลับของแบคฮยอนถ้าไม่นับพวกเพื่อนหรือไม่ก็เด็กในมหาวิทยาลัยน่ะนะ

 

“ถ้าวันนั้นมันมาถึง พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง”

 

“พี่ไม่ต้องทำอะไรเลย”

 

“อะไรนะ...”

 

“เพราะยังไงแบคก็ต้องเลือกชานยอลอยู่แล้ว”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                         

 

............................................................................

 

“พุงพุง!” ชานยอลเรียกไอ้แมวผีที่เขาเคยอิจฉามันอยู่สักพักนึงตอนที่ยังคบกับแบคฮยอนอยู่ อีกสองวันก็จะเปิดเทอมแล้ว เขาต้องเหนื่อยกับการเก็บห้องรวมถึงดูแลพุงพุงไปด้วย นั่นก็ทำให้เขาเหนื่อยในระดับนึงแต่ก็ไม่ได้หนักหนาเท่าไหร่

 

ก็ครั้งนึงมันเคยมีคนทำให้นี่หว่า.....

 

 

 

                                                                         ไม่นานพุงพุงก็เดินอ้วนมาหาเขาพลางเอาขาหน้าลูบที่เท้าเป็นการอ้อน ถ้าหากว่านี่เป็นแบคฮอยนพุงพุงคงจะได้ขนมแมวเลียเป็นรางวัลอย่างงามแน่ๆ

 

 

                                                                          ไหนจะของใช้ที่ยังมีกลิ่นแบคฮยอนอวบอวลอยู่อีก เขาจะทำตัวเละเทะเอาผู้หญิงมามั่วที่ห้องได้ยังไงล่ะในเมื่อกลิ่นของอีอ้วนยังติดอยู่ในจิตใต้สำนึกของเขาอยู่

 

 

ให้ตายสิ นั่นก็แบคฮยอน นี่ก็แบคฮยอน ใจคอจะคิดถึงให้ตายไปเลยรึไงไอ้ชานยอล

 

 

 

 

ก็อกๆ

 

 

 

                                                                          เสียงเคาะประตูเรียกสติเจ้าของห้องพอดี ชานยอลถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเดินไปเปิด ให้ทายนะ ไม่ไอ้เซฮุนก็ไอ้คริส ชีวิตเขาก็วนๆอยู่แค่นี้แหละ

 

“เคาะทำไมนักหนามึงรีบนักก็ไปปีนระเบียงข้างห้องกูเข้ามาสิโว้ย!!

 

                                                                          เขาบ่นกระปอดกระแปดก่อนจะกระชากประตูอย่างนึกรำคาญ เคาะแบบนี้ถ้าเมื่อก่อนเขาก็คงคิดว่าแบคฮยอนแล้ว แต่นี่คงไม่ใช่

 

“.........”

 

                                                                          ชานยอลเหวอทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า คนตัวเล็กที่เขานึกถึงบ่อยๆกำลังอยู่ตรงนี้ แบคฮยอนเหมือนเดิมทุกอย่างยกเว้นสีผม คนตัวเล็กเปลี่ยนสีผมจากสีชมพูเป็นสีน้ำตาลอ่อน แก้มที่เคยย้วยเหลือน้อยลง แบคฮยอนผอมลงอย่างเห็นได้ชัด

 

“ให้กูเข้าไปได้ยัง” แบคฮอยนกอดอกมองพลางสอดส่องสายตาไปรอบๆ ถ้าหากมีคนเข้ามาเห็นตอนนี้มันคงไม่ดีแน่

 

“ห้ะ อ๋อ เออๆ”

                                                                          ปาร์คชานยอลดึงมือคนตัวเล็กเข้ามาในห้องทันทีที่ได้ยินเสียงปลดล็อคประตูจากห้องข้างๆ เขาก็พอรู้อยู่ว่าตอนนี้สถานะคนตัวเล็กไม่เหมือนเดิมแล้ว ไปไหนมาไหนต้องระวังตัวให้มากขึ้น เพราะดูจากฟีดแบคที่ผ่านมา แฟนบอยของแบคฮยอนหลายคนก็น่ากลัวไม่ใช่น้อยเลย

 

 

 

 

 

 

                                                                          ในห้องเต็มไปด้วยความเงียบ ทั้งคู่ไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไงไม่ให้อึดอัด เขาไม่รู้ว่าควรพูดจาให้ห่างเหินหรือแนบสนิทเหมือนเดิม แต่เอาเข้าจริงถ้าจะให้สนิทก็ต้องรอดูด้วยแหละว่าจะเอาสนิทแบบไหน สนิทแบบเพื่อน หรือสนิทแบบแฟน(เก่า)

“เป็นไงบ้าง”

 

“มึงเป็นไงบ้าง”

 

 

มันก็ไม่น่าจะอยากคุยพร้อมกันมั้ยล่ะวะ............

 

“อ้อ กู...สบายดี ชีวิตดีมาก” แบคฮยอนชิงตอบก่อน เขาไม่รู้หรอกนะว่าคำว่าชีวิตดีที่เขาบอกน่ะมันเป็นยังไง เขาก็แค่แบคฮยอนคนเดิมที่ใช้ชีวิตแบบเดิมเพิ่มเติมคือไม่มีชานยอลอยู่ด้วยก็เท่านั้น

 

“ไม่มีกูแล้ว..ชีวิตดีขึ้นเลยหรอ ฮ่าๆ” ปาร์คชานยอลหัวเราะแห้งๆ ในใจก็ไม่รู้ว่าควรทำสีหน้ายังไง เพราะแบคฮยอนก็ดูมีความสุขดีที่ไม่มีเขา

 

ต่างกันชะมัด...

 

“เห้ย ไม่ใช่แบบนั้น” แบคฮยอนดีดตัวนั่งหลังตรงก่อนจะเผลอเอื้อมมือไปจับมืออีกคนอย่างรีบร้อน เขาไม่ได้อยากให้ชานยอลคิดว่าตัวเองไม่ดีนี่นา

 

“แหนะ เป็นใครอะมาจับมือกู หวงตัวนะครับเห็นแบบนี้” ชานยอลสะดีดสะดิ้งพร้อมกับพูดเล่นจนพุงพุงตื่น เจ้าแมวอ้วนกระโดดขึ้นเตียงไปคลอเคลียกับคุณม๊าที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

 

“มากกว่ามือกูก็จับมาแล้วไม่ใช่หรอ” แบคฮยอนพูดอ้อมแอ้มก่อนจะหันไปเล่นกับพุงพุงให้หายคิดถึง  เขาไม่คิดหรอกนะว่าระหว่างเขากับชานยอลจะตัดกันขาดน่ะ พอมาเจอกันความรู้สึกเดิมๆก็ตีตื้นขึ้นมา เขายอมรับเลยว่าที่บอกเลิกไปตอนนั้นเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ถึงจะไม่ได้เสียใจมากขนาดนั้นแต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ที่จริงถ้าชานยอลง้อสักนิดนึงเขาก็หายงอนกลับมาหาตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้ว ไอ้ห่านี่ปล่อยเวลาล่วงเลยไปจนเขาโดนทาบทามไปเป็นคนดังเฉยเลยเนี่ย

 

“เอ้าพูดงี้จับอีกสักรอบมั้ยครับ”

 

“กูหมายถึงแขนมึงหรอก นี่ต่ำตมมากจากไหน”

 

“ของขาด”

 

“ไอ้สัด นับวันยิ่งน่ากลัว” คนตัวเล็กทำท่าขนลุกถึงแม้ในใจจะแอบเขินนิดๆกับคำพูดแสนธรรมดานั่น ไม่นะ คือกูควรเขินอะไรดีๆที่มันทำมากกว่ามันพูดถึงเรื่องใต้สะดือมั้ยอะ

 

“อีอ้วนเอ๊ย” ชานยอลกลั้วหัวเราะ ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบลง ต่างคนต่างไปไม่เป็น ทั้งๆที่ในหัวมีคำพูดมากมายแต่ไม่กล้าพอที่จะพูดออกไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงถามโต้งๆไปแล้วว่าแบคฮยอนคิดถึงเขาไหม ไปอยู่ที่นั่นมีใครมาวอแวหรือเปล่า เขาอยากหวงมันแทบตายแต่สถานะตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

 

ทั้งๆที่ความรู้สึกของเรามันเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนไปแท้ๆ

 

 

 

 

                                                                          ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาเอื้อมมือไปดึงแบคฮยอนที่นอนเล่นอยู่เข้าหาตัวเองก่อนจะสวมกอดแน่นอย่างเต็มรัก เขาคิดถึงแบคฮยอนมากเหลือเกิน เขาทำเหมือนอยู่ได้ทั้งๆที่จริงแล้วไม่มีสักวินาทีเดียวที่เขาจะลืมคนตัวเล็กนี้ไปได้

 

“มึง...”

 

“อย่าพึ่งนะ อย่าพึ่งหันมา” เสียงอู้อี้ที่ซอกคอทำแบคฮยอนหยุดกึก สัมผัสอุ่นๆจากของเหลวที่ไหลออกมาจากคนตัวสูงไม่สามารถอธิบายอะไรได้นอกจากความรู้สึกจุกอกอยู่ในตอนนี้ แบคฮยอนรู้ว่าชานยอลไม่ใช่คนอ่อนแอ ชานยอลม่ใช่คนร้องไห้ง่าย แต่ตัวเขาเองกลับทำมันเสียใจร้องไห้หลายต่อหลายครั้ง

 

แต่ถึงอย่างนั้นแบคฮยอนก็ยังหันมาเจอปาร์คชานยอลอยู่ตรงนี้เหมือนเดิมอยู่ดี

 

 

 

“ไม่ร้องแล้วนะชานยอล กูขอโทษ” แขนเล็กกอดคอคนตัวใหญ่กว่าแน่น ยิ่งเห็นไหล่ของชานยอลสั่นเท่าไหร่ใจเขาก็พาลจะเสียไปด้วยเท่านั้น

 

“มึงไม่เห็นต้องขอโทษเลย กูผิดเองทั้งนั้น” ชานยอลพูดต่อ เขารู้สึกว่าตัวเองผิดที่งี่เง่าใส่แบคฮยอนมากไป นี่เป็นอีกครั้งที่แบคฮยอนยังกลับมาหาเขา แต่ถ้ามีครั้งถัดไปที่แบคฮยอนหนีไปจากเขาอีกและไม่กลับมาเขาคงอยู่ไม่ได้

 

 

“อะไรทำให้มึงงอแงได้มากขนาดนี้เนี่ย” คนตัวเล็กลูบหน้าหล่อที่ไม่ได้สัมผัสมานาน ริมฝีปากบางกดจูบหน้าผากอีกคนแช่ไว้

 

“มึงห้ามหายไปไหนแล้วนะ กูไม่ให้ไปแล้ว”

 

“อยู่ที่มึงทำตัวเอง”

 

“ไม่เอาแบคฮยอน ต่อให้กูทำตัวไม่ดีก็ทนกับกูหน่อยนะ นะๆ”

 

“มึงรู้มั้ยว่าทำแบบนี้แล้วตลก มันไม่ได้มีความน่ารักเลยชานยอล”

 

“ไม่รู้แหละ กูยอมให้มึงขำกูไปทั้งชีวิตเลยก็ได้”

 

“พูดมากจริงๆเลย”

 

“แบคฮยอนนา...กลับมาคบกันนะครับ” ชานยอลพูดอ้อน ไหนๆตนนี้เขาก็ถูกเอ็นดูไปแล้ว ก็จะไม่มีคำพูดดีๆนอกจากลูกอ้อนกะโกลกกะลาแบบนี้แหละ

 

“.....”

 

“อย่าเงียบสิ..”

 

“ไม่”

 

“....” ครั้งนี้ชานยอลเป็นฝ่ายเงียบบ้าง เขาก็พอรู้ว่าตอนนี้ชีวิตแบคฮยอนไม่ได้มีแค่เขา แบคฮยอนต้องแบกรับชื่อเสียงรวมถึงแฟนคลับที่หวังไว้กับตัวเอง มันก็ไม่ผิดที่คนตัวเล็กจะไม่ให้โอกาสเขาที่ทำร้ายตัวเองมานักต่อนัก

 

“ยังไม่ได้เลิก จะให้กลับไปคบได้ไง ไอ้โง่เอ๊ย!

 

ปาร์คชานยอลรักแบคฮยอนมากๆพอกับเกลียดมันเลยตอนนี้......

 

 

 

 


 

 

 

 

 

                                                                          

Comment & Hashtag

#ฟิคเสี้ยนชบ

        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 153 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,769 ความคิดเห็น

  1. #5767 bbhleaw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 19:51
    รออยู่น้าาา ไรท์สู้ๆๆ
    #5,767
    0
  2. #5761 Timeline111 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    มาต่อได้ไหมค่ะ
    #5,761
    0
  3. #5755 rasika_tonhliw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 15:12

    ต่อเถอะนะค้างงงงงง
    #5,755
    0
  4. #5752 Buf'Hun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 23:53
    แง้วววววว
    #5,752
    0
  5. #5733 yupinusuwan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 19:40
    มาต่อเถอะนะ คิดถึงแล้ว
    #5,733
    0
  6. #5732 kun fon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:36

    ยังดีที่ค้างไว้เเบบนี้ เเต่กลับมาต่อเถอะนะคะ😂🙏

    #5,732
    0
  7. #5723 Pat_DO (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:23

    มาต่อเถอะค่ะใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย
    #5,723
    0
  8. #5715 bb_cb (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:52
    ไรท์กลับมาต่อเถอะ อ่านวนหลายรอบมากกกกกก
    #5,715
    0
  9. #5714 supisarajunior (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 15:31
    ง่าาาอ่านจบหลายรอบแย้ว
    #5,714
    0
  10. #5711 arita_ice (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 01:15
    ผ่านมาปีเศษแล้วอ่าาาา
    #5,711
    0
  11. #5685 Panita-199713 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 14:21

    สนุกมากกกก อัปเถอะนะ
    #5,685
    0
  12. #5678 0461anti12 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:49
    แอดงับ เค้าอ่านจบรอบที่2แล้วเด้อ.

    ใจคอจะทิ้งไว้แบบนี้หรออออออ.

    มาต่อเถิดดด//ก้มกราบแนบเท้าาาาา
    #5,678
    0
  13. #5677 00000000101 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 06:43
    ไรท์กลับมาต่อเถอะ ได้โปรดดดดด
    #5,677
    0
  14. #5674 chmpx (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 23:43
    ไรท์กลับมาต่อเถอะนะ ให้ชานยอลได้มีความสุข กลับมาต่ออีกหลายๆตอนเลยน้าาา ชอบอ่านเวลาชานแบคเล่นกันทั้งในห้องละก็ในมอ เวลาอยู่กับเพื่อนแสบๆก็สนุก กลับมาต่อเถอะน้าาาาา
    #5,674
    0
  15. #5649 byunidol (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:35
    ชานยอลจะขอคบอีกรอบทำไมอ่ะ
    #5,649
    0
  16. #5645 skybaek0411 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 18:30
    กลับมาต่อเร็วๆนะคะสนุกมากเลย
    #5,645
    0
  17. #5643 Byunatitaya (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 07:06
    กลับมาต่อได้แล้วจ้าาอ่านวน10รอบแล้วววว5555
    #5,643
    0
  18. #5630 116803 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 20:56
    I​ miss​ you, come​ back.​ please
    #5,630
    0
  19. #5627 minggomoot (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 09:04
    ติดตามมมค่าาาา. ชอบมาก
    #5,627
    0
  20. #5626 somruethai1307 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 12:46
    พิชานคงคิดถึงมาก งื้อ
    #5,626
    0
  21. #5608 Kimki1999 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 17:04
    ขอบคุณไรท์ที่ไม่ทำให้ค้าง ฮรือออ ร้องไก้แล่ว
    #5,608
    0
  22. #5606 benz0935123881 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 17:41
    น่ารักก
    #5,606
    0
  23. #5604 NINGL-1485 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 22:42
    มาต่อไวๆน้าาาาคร้าาา รอๆๆๆน้าาา
    #5,604
    0
  24. #5598 gift_tyr (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 06:32
    ่น่ารักก ในที่สุดก็ดีกัน
    #5,598
    0
  25. #5579 BowOraphan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:16
    ใจหายหมดเลยย นึกว่าจะไม่ได้กลับมาคบกันอีก กลับมาต่อไวๆนะคะ รออยู่ :)
    #5,579
    0