[EXO] CRAVE - CHANBAEK [RE-WRITE]

ตอนที่ 25 : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,830
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    23 ก.ค. 59





-23-





 



 

                ในเวลาเกือบตีสาม ทั้งห้องของคิมจงอินเต็มไปด้วยขวดเหล้าและสภาพของเพื่อนๆที่เหลือแค่ชานยอล เซฮุน คริส จื่อเทาเท่านั้น ที่เหลือก็ขอตัวไปนอนรอก่อน ซึ่งก็คงหลับกันไปแล้วล่ะป่านนี้

 

 

 

 

 

 

 

เห้ยยยย พวกมึงงงงงงง” เสียงยานครางของอู๋อี้ฟานดังขึ้นมาพร้อมกับปลายเท้าที่สะกิดเพื่อนแต่ละคน ชานยอลผงกหัวขึ้นมาจากโซฟา ใบหน้าแดงกร่ำด้วยพิษเหล้าเบียร์เกือบลังที่หมดไปในเวลาเพียงห้าชั่วโมง

 

 

 

 

 

 

 

ว่างายยยย” เซฮุนปรือตาลุกขึ้นมามองหน้าเพื่อนแต่ละคนที่สภาพไม่ต่างกับหมา หมาที่ว่านี่รวมตัวเองไปด้วยนะ  กูนี่ตัวหมาเลย....

 

 

 

 

 

อยากแข่งรถว่ะ อึก” คริสลากตัวไปพิงกับแผ่นหลังของเซฮุน เขาสองคนมักจะไปแข่งรถด้วยกันบ่อยๆ แน่นอนว่านักบิดหลายคนต้องรู้จักแก๊งค์นี้เป็นอย่างดี แต่สนามเดิมอยู่ๆกปิดตัวลงแบบงงๆ เซฮุนเลยต้องถ่อไปหาสนามแข่งรถที่อื่นมา จนได้แนะนำว่าสนามแข่งรถเจวายเนี่ยมีคนใช้บริการเยอะเลยว่าจะไปลองซักหน่อย

 

 

 

 

 

อืออออ ตอนนี้คือพวกมึงสมควรจะแยกย้ายกันไป....นอนนนนน” ชานยอลขว้างเปลือกขนมใส่เพื่อนตัวเอง แม่นบ้างไม่แม่นบ้างแล้วแต่จังหวะและความเมา

 

 

 

 

 

เออออออ กลับโว้ยยยยย” เซฮุนยันตัวขึ้นแล้วเดินโซเซประคองตัวเองไปเปิดประตูห้องนอนที่ลู่หานนอนเล่นกับคยองซู ก็พบว่าแฟนหน้าหวานได้หลับไปแล้ว

 

 

 

 

 

                ชานยอลก็ค่อยๆคลำทางไปที่ห้องรับรองแขกที่แชรินกับแบคฮยอนขอตัวมานอนก่อน เห็นพี่สาวกับเมียตัวเองรักกันดีชานยอลก็อุ่นใจ แต่ปัญหาตอนนี้คือใครจะขับรถ....

 

 

 

 

 

แบคฮยอน แชริน ตื่นๆ” ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งแหมะกับพื้น เอาคางเกยฟูกที่นอนไว้ มือก็จิ้มแก้มของแบคฮยอนที่ยังเอาแต่หลับไม่สนใจส้นตีนอะไรทั้งนั้น ส่วนแชรินก็เริ่มขยี้ตาแล้ว

 

 

 

โห อีชิบหายกว่าจะกลับ แล้วกลิ่นเหล้านี่หึ่งเลย” แชรินขมวดคิ้วมองน้องชายตัวเองที่นั่งหลับตาพยักหน้าส่งๆ รับกุญแจรถมาจากมือหนาก่อนจะลากร่างควายๆที่เดินไม่ตรงทางกลับบ้าน ตามมาด้วยแบคฮยอนที่ยังไม่ตาสว่างดี

 

 

 

              

 

 

 

                แชรินสตาร์ทรถคันหรู พยายามเรียกสติของตัวเองให้กลับมาเต็มร้อย เธอเองก็เมาเหมือนกันแต่ยังพอมีสติ ไม่เหมือนไอ้ชานยอลที่เมาเป็นหมาอยู่ข้างหลัง เห็นสภาพแล้วอยากจะถอดส้นสูงปาหัวแม่งซะจริงๆ

 

 

 

 

 

แบคฮยอน คืนนี้ไปนอนบ้านใหญ่ก่อนนะ”

 

 

 

 

 

ได้ฮะ” คนตัวเล็กพยักหน้ารับ เพราะถ้ากลับหอแบคฮยอนก็ต้องดูแลไอ้ชานยอลอีก งั้นขอโยนหน้าที่ไปให้พี่แชรินแล้วกันนะ ไหนๆพี่น้องเขาก็ไม่ได้เจอกันตั้งนานนี่นา....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                รถยนต์คันหรูจอดลงที่หน้าบ้านหลังใหญ่ แชรินพยุงชานยอลคนละข้างกับแบคฮยอน หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อนึกอยู่แว้บๆว่าน่าจะลืมอะไรซักอย่าง

 

 

 

 

 

อ่า....ให้ตายสิแชรินลืมกระเป๋าไว้ที่ห้องของจงอิน ในนั้นมีเอกสารสมัครงานอยู่ด้วย

 

 

 

 

 

แบคฮยอน เดี๋ยวพี่ไปเอาของก่อนนะ” แชรินวิ่งย้อนกลับมาที่ห้องของชานยอล พร้อมกับแบมือของกุญแจรถจากน้องสะใภ้

 

 

 

 

 

ตีสามเนี่ยนะ ค่อยไปเอาพรุ่งนี้มั้ยพี่” แบคฮยอนยืนเม้มปาก เขารู้สึกเป็นห่วงพี่แชรินแปลกๆ ต่อให้จะเก่งแค่ไหนยังไงซะปาร์คแชรินก็เป็นแค่ผู้หญิงคนนึง

 

 

 

 

 

ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่กลับมานะ” แชรินคว้ากุญแจรถแล้ววิ่งลงไปข้างล่างทันที ตอนนี้ตีสามจะครึ่งแล้ว เธอขอให้จงอินยังไม่ปิดห้องเถอะนะ ในกระเป๋านั้นมีทั้งโทรศัพท์ บัตรเครดิต เอกสารสมัครงาน พูดง่ายๆเลยคือมีแต่ของสำคัญมากๆทั้งนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                เนื่องจากเวลานี้ไม่ค่อยมีคนขับรถมากนัก นอกจากพวกผีเสื้อราตรีที่ขับรถมาเที่ยวกัน แต่แชรินก็เหยียบเกือบมิดคันแร่งเพราะเธอเองก็อยากนอนเต็มทีแล้ว

 

 

 

                ระยะทางที่มืดและเงียบสนิททำเอาแชรินเริ่มกลัวขึ้นมาหน่อยๆ ปลายเท้าเรียวกดคันเร่งจนมิด เสียงล้อบดกับถนนและฝุ่นที่ออกมาจากท่อไอเสียของรถไม่ได้เรียกความสนใจของเธออย่างใดเป้าหมายคือคอนโดของจงอิน รีบเอากระเป๋าและกลับบ้านให้เร็วที่สุด

 

 

 

 

 

                รถคันสวยจอดที่ชั้นใต้ดินของคอนโด แชรินรีบขึ้นลิฟต์ไป ในใจก็ภาวนาขอให้เพื่อนน้องชายใจดีกับตัวเองสักครั้ง

 

 

 

จงอิน จงอิน เอากระเป๋าให้พี่หน่อย!” เสียงแหบแหลมเอ่ยเรียกเจ้าของห้อง ไม่นานประตูก็เปิดออกตามด้วยสภาพงัวเงียของคยองซู หนุ่มน้อยพยายามยิ้มให้ถึงแม้ว่าตาจะปิดอยู่รอมร่อ แชรินผงกหัวขอโทษขอโพยก่อนจะรับกระเป๋าแชแนลสีดำสนิทมากอดไว้

 

 

 

 

 

พี่แชรินฮะ เดี๋ยวให้จงอินไปส่งดีไหม ดึกมากแล้ว....” คยองซูทำท่าจะหันกลับไปเรียกจงอินแต่ก็ถูกหญิงสาวคว้าข้อมือไว้ แชรินส่ายหัวแล้วยกยิ้มให้

 

 

 

 

 

ไม่เป็นไร พี่ขับรถมา ขอบคุณมากนะคะ”

 

 

 

 

 

เดินทางดีๆนะครับ...” คยองซูโบกมือลาพี่สาวคนสวย แชรินยิ้มรับอีกครั้งแล้วรีบวิ่งลงมาจนถึงลานจอดรถอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเมาหรือว่าอะไร เธอรู้สึกเหมือนถูกจ้องมาตั้งแต่วิ่งออกมาจากลิฟต์แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                แชรินรีบออกตัวจากคอนโดอย่างรวดเร็ว จนมาถึงถนนใหญ่ มีรถยนต์รุ่นพอร์ช911 สีแดงสดขับตามมา พยายามไม่คิดอะไรเพราะมันก็ปกติอยู่แล้วที่จะมีคนขับบนถนนเดียวกัน แต่นี่ไม่ใช่...รถยนตร์คันสีแดงสดเปิดไฟสูงจี้ตูดบีเอ็มป้ายแดงที่เหยียบคันเร่งหนี ขับจี้กันแบบนี้ไม่ตลกแล้ว ไม่ตลกแล้วจริงๆ....

 

 

 

 

 

เหี้ยอะไรวะเนี่ย....” แชรินพึมพำเสียงเบาเมื่อรถคันหลังเริ่มตีเทียบขึ้นมาเป็นสองเลนส์พร้อมกับปาดหน้าตัวเองไปมาเป็นการกวนประสาทและท้าแข่งไปในตัว เรียกอารมณ์เลือดร้อนจากหญิงสาวได้ไม่ยาก

 

 

 

 

 

 

 

                BMW คันหรูและพอร์ชขับตีคู่กันมากลางถนน เสียงเครื่องยนต์คำรามลั่นเนื่องจากการเหยียบคันเร่งของคนขับทั้งสอง ถนนกลายเป็นสียางบดเบียดเป็นรอยเต็มไปหมด

 

 

 

              

 

              

 

                แชรินปรายตาไปมองคู่แข่ง เห็นเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับตัวเอง ผู้ชายคนนั้นเหยียบรถขึ้นมาตีคู่กันพร้อมกับเปิดกระจกรถแล้วหันไปมองแชริน ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ยอมแพ้เปิดกระจกรถของตัวเองบ้างแล้วมองหน้าไอ้หมอนี่แบบไม่หลบสายตา

 

 

 

                จนกระทั่งเกือบถึงถนนของแถวบ้านแล้วพอร์ชคันสวยกลับข้ามเลนส์มาเบียดกับบีเอ็มจนเต็มถนน แชรินพยายามหักพวงมาลัยหนีแต่ก็ถูกเบียดจนเกือบตกถนน จนในที่สุดรถคันสีแดงสดก็ขับมาปาดหน้าขวางถนนไว้ไม่ให้หญิงสาวขับไปทางอื่น พร้อมกับร่างสูงๆของเจ้าของรถคันนั้น

 

 

 

                แชรินแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างกล้าๆกลัวๆ ถามว่ากล้าสู้ไหมตอบเลยว่ากล้า แต่นี่มันผู้ชาย ต่อให้แชรินจะเก่งแค่ไหนเธอก็เป็นผู้หญิง แต่หญิงสาวก็ทำใจดีสู้เสื้อ เอนหลังพิงพนักพิงร้อมกับจุดสูบบุหรี่ทำท่าทีไม่ทุกข์ร้อนอะไร มือเรียวกดปุ่มเปิดกระจกรถลางมองหน้าผู้ชายร่างสูงคนนี้ด้วยสายตาไม่สะทกสะท้าน

 

 

 

 

 

ฮึ...ไงคนสวย พี่สาวไอ้ชานยอลหรอ ” แชรินไม่ตอบเพียงแค่เอียงคอทั้งที่ปากยังคาบบุหรี่แบรนด์ดังจากเมืองนอกอยู่ คิ้วสวยเลิกมองคนตรงหน้าเหยียดๆ

 

 

 

 

 

 

 

หยิ่งซะด้วยแฮะ” มือหนาเอื้อมมาลูบแก้มของแชรินเบาๆอย่างถือวิสาสะ แต่ก็ต้องรีบชักออกเพราะแชรินสะบัดหน้าไปอีกทางให้ปลายไฟที่บุหรี่เฉียดกับมือของคนตรงหน้า

 

 

 

 

 

 

 

เก่งพอตัวนี่นา ทำไมน้องชายตัวเองถึงได้ต่างกับพี่ขนาดนี้ล่ะครับ รู้มั้ย ว่าไอ้ชานยอลน่ะหมาหมู่ น่าอายนะ เหมือนจะเก่ง...แต่ก็ไม่”

 

 

 

หึ...” แชรินสะบัดเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ เธอไม่อยากจะปากดีเลยจริงๆแต่ขอเถอะนะ ให้ไอ้ชานยอลกระทืบไอ้เหี้ยนี่ให้จมตีนซักที ปากดีนัก....

 

 

 

ไม่พอใจหรอ ว้า...ผมก็ขอโทษด้วยนะ แต่ดูจากการกระทำของพวกคุณแล้วเนี่ย ไม่เก่งเอาซะเลย ถ้าเจ๋งจริง พรุ่งนี้ขอ ‘เจอ’ แบบตัวต่อตัวหน่อยนะครับ อ้อ...แล้วไม่ต้องกลัวว่าพวกผมจะรุม เพราะพวกคุณก็คงเอาคนมาไม่น้อยเหมือนกัน” มือหยาบล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเองแล้วหยิบกระดาษแข็งใบเล็กขึ้นมา โยนใส่ตักของแชรินพร้อมกับทำหน้าตาทาทาย

 

 

 

จำชื่อผมไว้นะครับคุณแชริน....”

 

 

 

“...........”

 

 

 

ลีจุนยอง เจ้าของสนามแข่งรถเจวาย ยังไงก็...ขอเชิญหน่อยนะครับ”

 

 

 

 

 

เราได้เจอกันแน่ๆ”               

 

 

 

                แชรินเลิกคิ้วมองผู้ชายหน้าตาดีคนนี้ที่กำลังยืนเอามือค้ำกระจกอยู่ พร้อมกับริมฝีปากสีแดงสดที่พ่นควันบุหรี่จนฟุ้งใส่ใบหน้าหล่อจนขมวดคิ้วแน่น

 

 

 

 

 

“Bye , x J”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

59%

 

 

 

 

 

 

 

       ปาร์คชานยอลรู้สึกหนักหัวขึ้นมาดื้อๆหลังจากโดนเขย่าตัวโดยคนข้างๆ แบคฮยอนนั่งอยู่ข้างเตียง มือเรียวยังคงวางอยู่ที่ไหล่แกร่ง ห้องหมุนคว้างจนเขาอยากอ้วก สาเหตุคงไม่พ้นเพราะไปเมาเป็นหมาที่ห้องไอ้จงอินแหง แต่ชานยอลก็ไม่ได้มีอาการแฮงก์แบบนี้มานานมากแล้วนะ แสดงว่าเมื่อคืนเขาคงเมาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลยละมั้ง

 

 

 

"ชานยอล ตื่นได้แล้ววววววว" คนตัวเล็กไถหน้าลงกับหมอนใบสีขาว เอียงหน้าไปมองคนข้างๆที่ยังเอาแต่นอนลืมตามองเพดานห้องอยู่ แก้มขาวๆบีบทับกับหมอนจนปากแดงๆห่อเป็นรูปวงกลม ชานยอลพลิกตัวไปมองแบคฮยอนตรงๆ มือหนาแนบแก้มย้วยๆไว้ก่อนจะส่ายไปมาก่อนจะห่อปากตัวเองกดจูบย้ำๆที่ริมฝีปากอีกคน ปลายจมูกก็เอาแต่ฟัดแต่หอมไปทั่วหน้าแฟนตัวเล็ก ต้นแขนก็ล็อกคอแบคฮยอนไว้กันคนตัวเล็กดิ้นหนีจนตกเตียง หรือบางทีชานยอลก็อาจจะหมั่นเขียวจนกดแบคฮยอนแล้วฟัดให้จมเตียงเลยก็ได้

 

 

 

 

"โอ้ยยย ลุกดิจะบ่ายแล้วเนี่ย" แบคฮยอนออกแรงดิ้นนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรในเมื่อทั้งตัวโดนชานยอลล็อกไว้หมดแล้ว ผ้าห่มผืนหนาถูกปลายเท้าตวัดขึ้นมาคลุมทั้งสองร่าง ดวงตาเรียวเบิกกว้างตกใจเมื่อภาพทัศน์มืดเพราะโดนคลุมด้วยผ้าห่ม

 

 

 

 

 

 

 

      ชานยอลไม่พูดอะไรแต่อาศัยช่วงที่คนในอ้อมกอดตกใจล้วงมือเข้าใต้เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งที่คาดว่าแบคฮยอนไปหยิบมาจากตู้เสื้อผ้าของตัวเองมาใส่ ซึ่งมันดูโคตรเข้ากับความตัวเล็กๆของแบคฮยอน เข้ากันจนน่าจับกระแทกให้จมเตียงเลยจริงๆ

 

 

 

 

 

"อ่ะๆเนียนละๆ" มือเล็กคว้าข้อมือหนาที่กำลังปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังของตัวเอง รอยแดงจ้ำๆยังคงอยู่ประปรายตามเนื้อขาวเนียน

 

 

 

 

"เสื้อตัวนี้กูใส่มาตั้งนานไม่เห็นจะหอมเท่าตอนมึงใส่เลยวะ" เสียงทุ้มพูดชิดซอกคอที่มีกลิ่นหอมๆของแบคฮยอนปะปนไปกับกลิ่นเสื้อของตัวเอง มันเข้ากันแบบไม่น่าเชื่อเลยล่ะ

 

 

 

 

"เพราะกูหอมไง คิกๆๆ" เสียงเล็กหัวเราะพลางกระพือคอเสื้อเมื่อเริ่มร้อนหลังจากขลุกอยู่ในก้อนผ้าห่มนี้มาซักพัก เหงื่อเม็ดเล็กก็เริ่มผุดออกมา ชานยอลใช้หลังมือป้ายเหงื่อของคนตัวเล็กออก แขนหนาดึงไหล่ของแบคฮยอนจนอีกคนโดนดึงมานอนทับบนอก ก้อนผ้าห่มขยับไปมาเพราะคนสองคนที่กอดฟัดกันอยู่ในนั้น

 

 

 

 

"เออ เพราะมึงหอมไง" ชานยอลพูดแล้วเม้มริมฝีปากงับแก้มนุ่มๆของคนบนอกเล่นและออกแรงดึงเม้มจนมันยืดย้วยทั้งสองข้าง มือหนาที่วางอยู่บนสะโพกก็เริ่มเลื้อยลงมาถึงบั้นท้ายนุ่มนิ่ม ชานยอลดึงความสนใจไปทีแก้มของแบคฮยอนก่อนจะใช้ทีเผลอล้วงเข้าไปในกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวบางที่เป็นของตัวเองเหมือนกัน แต่เพราะว่าอยู่บนร่างของแบคฮยอนมันเลยน่าถอดไปซะหมด

 

 

 

     มือหนาขยำเนื้อแน่นๆของอีกคนเป็นเชิงแกล้ง จนแบคฮยอนที่ตอนแรกยังอ้อนอยู่บนอกเริ่มไม่อยากอ้อนแล้ว เพราะกลัวว่าอ้อนจะกลายเป็นอ่อยแทน....

 

 

 

จะว่าไปตอนนี้ก็ไม่ต่างจากอ่อยเท่าไหร่หรอกนะ...

 

 

 

 

      คนตัวเล็กที่ตอนแรกอยู่บนอกก็โดนพลิกตัวให้ไปอยู่ด้านล่างแทน ชานยอลใช้ไหล่ดันผ้าห่มออกจนแสงแดดสะท้อนผ่านม่านสีเทาดำ ใช้หมอนกดข้อมือของแบคฮยอนที่ถูกรวบตึงเหนือหัวไว้ คอเสื้อยืดข้างหนึ่งไหลลงจนหลุดจากลาดไหล่ข้างซ้าย ชานยอลมองคนใต้ร่าง ริมฝีปากกระตุกยิ้มเมื่อเห็นสายตาแบบลูกหมาอ้อนจากคนตัวเล็กแล้วมันน่าหมั่นเขี้ยวมากจริงๆ

 

 

 

"มองอะไรนักหนา จะจูบก็จูบดิควาย" แบคฮยอนเบ้ปากก่อนจะเป็นฝ่ายดึงหน้าคนที่เอาแต่จ้องตัวเองให้ก้มลงมาบดเบียดริมฝีปาก แบคฮยอนเกร็งเพราะสายตาที่มันมองริมฝีปากของเขานี่เเหละ เลยแก้เขินด้วยการดึงมาจูบแม่งเองซะเลย

 

 

 

     ชานยอลท้าวแขนไว้กับพื้นเตียงพลางเอียงหน้าไปตามองศาการโอบรอบคอของแบคฮยอน ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันไปมาจนเกิดเสียงชื้นแฉะลั่นห้องกว้าง มือหนาข้างที่ว่างเริ่มลูบไปมา ถึงแม้ว่าแสงข้างนอกจะลอดผ่ม่านมาขนาดไหนเขาก็ไม่แคร์แล้วล่ะ แบคฮยอนเริ่มเองนี่ไม่ได้หาได้ง่ายๆนะ

 

 

 

 ปัง!!

 

 

 

 

    เสียงดังจากทางสนามทำเอาทั้งคู่สะดุ้ง เพราะมันก้องกังวาลทั่วบ้านที่เป็นห้องกระจก แบคฮยอนผลักอกคนด้านบนออก เช็ดน้ำลายที่ไหลออกมาจากมุมปากด้วยการไถหน้าลงไปบนเนื้อผ้าของชานยอล คนตัวเล็กผุดลุกนั่งก่อนจะวิ่งไปแง้มหน้าต่างดูว่าเสียงดังลั่นนั้นเกิดมาจากอะไรโดยมีชานยอลยืนช้อนหลังมองไปทิศทางเดียวกัน

 

 

 

    ร่างสูงถอนหายใจพลางถอดเสื้อกล้ามที่ใส่นอนมาถือไว้แล้วหันมามองที่หน้าต่างกระจกต่อ  มือหนาตบหน้าผากตัวเองเสียงดังเมื่อเห็นว่าต้นเหตุของเสียงมาจากอะไร

 

 

    หญิงสาวผมสีเทาควันบุหรี่ ใส่เสื้อกล้ามสีดำและกางเกงยีนส์ขาสั้นพร้อมกับรองเท้าออกกำลังกายราคาแพง ความกว้างของเสื้อที่คว้านลึกถึงเอวบางโชว์รอยสักที่สีข้างและหัวไหล่ที่มีคำว่าปาร์คเหมือนกับตัวเอง มือเรียวสวยทั้งสองข้างถืออาวุธสีดำด้าน ดวงตาแววสวยจ้องมองไปที่เป้านิ่งที่ทีรอยพรุนของกระสุนที่ตำแหน่งหัวและหน้าอกไม่ต่ำกว่าห้ารู รวมถึงมีดพกกับที่ช็อตไฟฟ้าที่วางอยู่บนโต๊ะที่เอาไว้นั่งปิกนิกอีก ทำเอาชานยอลถอนหายใจหนัก

 

 

  "ย่าห์ ซีแอล!!!!" ชานยอลเปิดกระจกระเบียงแล้วตะโกนสุดเสียงไปถึงสนามหญ้าหน้าบ้าน แชรินสะดุ้งนิดหน่อย นิดหน่อยในที่นี้คือการหันมาพร้อมกับเล็งปืนมาหาชานยอลที่ยืนทำหน้าเหวี่ยงอยู่ ชายหนุ่มชี้หน้าพี่สาวตัวฮาร์ดคอร์ของตัวเองพลางคบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างหงุดหงิด

 

 

 

"อะไร!!" เสียงแหลมตะโกนย้อนกลับมา แชรินปามีพกในมือลงพื้นหญ้าเต็มแรงจนมันปักดินนิ่ง หงุดหงิด ! แชรินหงุดหงิดมากที่ชานยอลมารบกวนเวลาว่างที่เหมาะกับการทำงานอดิเรกอย่างการยิงเป้าและปามีดของเธอ

 

 

 

     ปกติแชรินจะฝึกการใช้อาวุธแบบนี้มากกว่าการป้องกันตัวแบบระยะประชิด แต่เพราะว่าคืนนี้เธอมีนัดดวลกับผู้ชายปากหมาคนเมื่อคืน ไม่รู้ว่าดวลในที่นี้คืออะไร แต่แชรินต้องเตรียมตัวไว้ก่อน เพราะแค่ไอ้พวกนั้นเป็นผู้ชาย แค่นั้นจริงๆ

 

 

 

"มีงจะเล่นอะไรแต่เช้าเนี่ย กูจะนอน!"

 

 

 

"เช้าส้นตีนอะไร นี่บ่ายแล้วไอ้โง่!"

 

 

 

       ชานยอลนิ่งไปนิดหน่อย นาฬิกาในจอโทรศัพท์บอกเวลาเกือบบ่ายสองโมง น้่นหมายความว่าชานยอลแพ้แชรินอย่างราบคาบเลยคราวนี้

 

 

 

"ว่าแต่..พี่แชรินจะฝึกทำไมวะ จบบริหารมาไม่ใช่หรอ..." แบคฮยอนเอ่ยถาม เขาไม่ชินกับผู้หญิงแบบนี้เลย เอาจริงๆแบคฮยอนก็ไม่ชินกับพี่แชรินนั่นแหละ..

 

 

 

"นั่นสิ ครั้งนี้เหมือนจะลองเล่นแบบไม่มีอาวุธด้วย นี่พี่กูจะไปมีเรื่องกับใครวะ"

 

 

 

"สงสั้ยมั้ย ?"

 

 

 

"อืม"

 

 

 

"ถามสิถาม หยุดโง่!" แบคฮยอนหันมาหยิกเอวชานยอลพลางชี้ไปที่พี่แชริน ชานยอลยักไหล่แล้วโยนเสื้อกล้ามลงตะกร้าก่อนจะวิ่งลงไปหาพี่สาว ซึ่งคนตัวเล็กก็ต้องเดินตามไปแบบช่วยไม่ได้

 

 

 

 

 

 

พวกเรานี่ทำตัวเหมือนเด็กประถมเลยเนอะ : )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   แบคฮยอนนั่งๆนอนๆอยู่ที่พื้นสนามหญ้า แดกร่มๆกับลมเย็นๆแบบนี้มันฟินดีนะ ไหนจะสองพี่น้องปาร์คที่มัวแต่เถียงกันเรื่องมีดนี่อีก

 

 

 

"อันนี้มันมีดกู อย่ามาตอแหลนะ!" แชรินดึงแขนแน่นๆของชานยอลที่กำลังถือมีดเล่มมันวาวเล็งไปที่แอปเปิ้ลบนโต๊ะที่ห่างไปเกือบสิบเมตร ถึงแม้ว่ามืออีกข้างจะโดนแชรินฉุดกระชากยังไงชานยอลก็ยังคงปักมีดได้แม่นเหมือจับวางอยู่ดี

 

 

"มีดกูไอ้สัด ของมึงมันสีขาว!" ชานยอลขมวดคิ้วเถียง ถึงแม้ว่าจะต้องเล็งเป้าก็อยากตอบพี่สาวอยู่ดี

 

 

 

"ของกูมันสีดำ!"

 

 

 

"ขาว!"

 

 

 

"ดำ!"

 

 

 

"กูบอกว่าสีขาว อันที่มีคริสตัลลายขาวดำน่ะของมึง ของกูมันดำล้วน!" ชานยอลยกมีดเหนือหัวพลางใช้อีกมือนึงผลักแชรินออก ถึงแม้หญิงสาวจะกระโดดแย่งขนาดไหนก็ไม่ถึงอยู่ดีแหละ

 

 

 

 

ความสูง 187 กับ 162 ก็ไม่ได้ต่างกันมากนี่นา.......

 

 

 

"อันนี้พ่อซื้อให้ กูจำได้ว่าสีดำของกูอ้ะ!"

 

 

 

"ก็อันนี้แหละพ่อซื้อให้ แต่ซื้อให้กูโว้ย!!!"

 

 

 

"สีดำมันของกูนี่!'

 

 

 

"แชริน ตั้งสติไอ้สัด ของมึงสีดำและลายคริสตัลขาว ส่วนดำล้วนเนี่ยของกู" ชานยอลพูดพลางชูมันขึ้นมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าพ่อจะสลักชื่อของแต่ละคนไว้ที่กล่องสำหรับเก็บ

 

 

 

 

 

 

 

"แบคฮยอน มึงวิ่งไปในห้องกูนะ แล้วไปหามาดิ๊ว่ากล่องสีดำกับน้ำเงินที่วางคู่กันเป็นชื่อใคร ไม่สิ เอามานี่เลยดีกว่า" 

 

 

 

       คนตัวเล็กวิ่งไปหยิบของตามที่ชานยอลบอก สนิทกันมานานจนรู้ว่าห้องทำานขอฃพ่อไอ้ชานยอลน่ะเก็บขอฃไว้ตรงไหน จะมีตู้แยกสีขาวกับน้ำตาลไว้ สละกเป็นตัวอักษรสีทองว่า Chaerin กับ Chanyeol

 

 

 

       ของลูกสาวจะเป็นสีขาว ส่วนชานยอลจะเป็นน้ำตาลหรือไม่ก็ดำ และแน่นอนว่าสองตู้นี้คือตู้เก็บอาวุธที่คุณปาร์คซื้อมาเก็บไว้ให้ลูกสาวกับลูกชายฝึกไว้ป้องกันตัว

 

 

 

 

 

 

 

และแน่นอนว่าทั้งคู่ใช้ของพวกนี้ได้ถนัดแทบทุกอันเลยแหละ!

 

 

 

 

     ไม่ต้องแปลกใจนะว่าทำไมถึงซื้อของแบบนี้ให้ลูก คนเป็นนายพลก็แน่นอนว่าศัตรูต้องเยอะ และท่านนายพลปาร์คก็ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมด้วยการให้ลูกฝึกใช้อาวุธแม่งซะเลย

 

 

 

 

 

     แบคฮยอนหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงกับสีน้ำเงินออกมาที่สนามหญ้า แชรินวิ่งมาเปิดกล่องของตัวเองดูก็พบว่มีดพกทุกเล่มของตัวเองล้วนเป็นสีขาวลายคริสตัลดำอย่างที่ชานยอลบอกทั้งนั้น แถมยังมีสลักว่า PCL ที่ด้ามมีดด้วย ส่วนของชานยอลก็จะเป็นคำว่า PCY เหมือนกัน

 

 

 

 

 

       ตอนนี้ทั้งคู่กำลังฝึกการป้องกันตัวแบบระยะประชิด แชรินมองหน้าชานยอลนิ่ง ทั่งคู่หักข้อมือและหมุนคอไปมาเป็นเชิงยืดเส้นยืดสาย ก่อนที่หญิงสาวจะวิ่งพุ่งมาไม่ให้ชานยอลตั้งตัว

 

 

 

     แบคฮยอนนั่งมองภาพตรงหน้าด้วยความลุ้น ภาพชายหญิงที่หน้าเหมือนกันอย่างกับแฝดกำลังออกแรงหวังจะให้อีกฝ่ายล้มก่อน พลางนึกคิดว่าอะไรที่ทำให้ทั้งคู่ทำแบบนี้ ทำไมถึงต้องเล่นอะไรแผลงๆกันให้เจ็บตัวด้วย

 

 

 

 

 

 

 ทำไมแบคฮยอนต้องรู้สึกเป็นห่วงแบบแปลกๆด้วยล่ะเนี่ย....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      เวลาสามทุ่มในขณะที่คนตัวเล็กกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ ชานยอลเดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยเสื้อกล้ามสีดำสนิทและกางเกงยีนส์สีเทาควันบุหรี่ ในมือหนาควงกุญแจรถพลางทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะค่อยๆเดินมาช้อนหลังคนที่นั่งอยู่บนเตียง

 

 

 

     ต้นแขนหนาโอบเอวบางไว้ เอาคางเกยไหล่เล็กพลางกดจูบเบาๆ ชานยอลไล่หอมตั้งแต่ท้ายทอยด้านหลังไปถึงแก้มนิ่ม  ไม่มีคำพูดใดทั้งนั้น มีเพียงแค่สัมผัส...สัมผัสที่แบคฮยอนรู้สึกได้ถึงความรักจริงๆ

 

 

 

"ทำไมแต่งตัวแบบนี้ จะไปไหน?" คนตัวเล็กมองเงาสะท้อนในโน้ตบุค เห็นชานยอลแต่งตัวแบบนี้แล้วรู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้

 

 

 

"ไปกินเหล้ากับไอ้เทา เดี๋ยวกูมา"

 

 

 

"อ๋อ อย่ากลับดึกมากนะ กูเป็นห่วง..." แบคฮยอนเอนตัวพิงอกอีกคนไว้ มือเรียวลูบแก้มชานยอลเบาๆก่อนจะหันหน้าไปกดจูบข้างมุมปาก

 

 

 

 

     ร่างสูงซบหัวลงกับซอกคอของแบคฮยอนอีกครั้ง กดจูบเบาๆสองสามครั้งก่อนจะพิงไว้นิ่งๆ ปล่อยให้ความอบอุ่นเป็นตัวแปรของความรู้สึก เป็นจังหวะที่แชรินเดินมารอที่หน้าประตูพอดี หญิงสาวสวมเสื้อกล้ามเหมือนเมื่อบ่าย แต่มีแจ็กเก็ตหนังครึ่งตัวคลุมไว้และกางเกงยีนส์ขาสั้นสีเดียวกับชานยอล ทั้งคู่พยักหน้าให้กันก่อนที่แชรินจะเดินแยกออกไปก่อน

 

 

 

"แบคฮยอน ไม่ว่าจะเป็นยังไง..."

 

 

 

"หืม.."

 

 

 

"ไม่ว่ากูจะเป็นยังไง ไม่ว่ากูจะอยู่ที่ไหน จำไว้นะ..."

 

 

 

"......"

 

 

 

"จำไว้....ว่ากูรักมึง รักมากจนบรรยายออกมาไม่ได้แล้ว"

 

 

 

"ทำไมพูดแบบนี้..?" แบคฮยอนขมวดคิ้วสงสัย

 

 

 

"ให้มึงรู้ไว้ก็พอ ว่าในนี้..." ชานยอลใช้มือทาบกับมือเรียวที่วางอยู่บนแป้นพิมพ์ยกขี้นมากดจูบเบาๆก่อนจะทาบกับตำแหน่งหัวใจของตัวเอง

 

 

 

"......"

 

 

"ว่าในหัวใจดวงนี้ เป็นของมึง ไม่รู้ว่าความรักของกูมันจะได้ครึ่งที่มึงรักกูหรือเปล่า แต่จำไว้...ว่ากูรักมึงที่สุด รักมึงมากจริงๆ...."

 

 

 

 

 

 

 

 

       

 

 

               

 

 

 

 

                                                          

 

 

    100%

 

 

 

Comment & Hashtag

 

#ฟิคเสี้ยนชบ

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK

 

 

เเฮลโหลว อิสมี...

 

 

ฮื่ออ พักนี้เราหายไปนาามากเลย คือสอบค่ะ ตอนนี้สอบเสร็จแล้ว เดี๋ยวเราจะอัพให้บ่อยๆเลยนะยูววววว แต่เหมือนว่ารีดเดอร์จะหายไปไหนดันหมดก็ไม่รู้ คอมเม้นกับแท็กเงียบเเบบ เงียบจนน้ำตาจะไหล 55555555 คอมเม้นเยอะมาไวนะคะบอกเลย เริ้ปปป

 

 

 

 

ปล. x เป็นคำแสลงนะคะ แปลว่าไอ้โง่ก็ได้ หรือไม่ก็อารมณ์ประมาณเหยียดๆแบบดูถูกๆอ่ะค่ะ

 

 

 
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,769 ความคิดเห็น

  1. #5707 xxxJ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 05:29
    จุนยองยี่คือคนที่เคยจะข่มขืนแบคนิ
    #5,707
    0
  2. #5670 chmpx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 20:21
    จุนยองนี่ชื่อคุ้นๆนะที่จะข่มขืนแบคปะที่มีเรื่องกับชานยอลละกลับมาแก้เเค้น ต้องใช่แน่ๆ จะไปมีเรื่องกันใช่มั้ย อะไรก็ได้ชานอย่าเจ็บและพาพวกไปเยอะๆก็พอ(ตอนแก๊งพี่ชานมีเรื่องนี่เท่ดี55555) กระทืบให้ตายคาตรีนไปเลยข้อหาทำซ่า (ถ้าไม่ใช่นี่หน้าแตกละเอียดเลย5555)
    #5,670
    0
  3. #5657 arisarasuksawang (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:31

    อัลไลหลอออจากเกิดไยขึ้นนนนนนไม่น่ะ!!!!!

    #5,657
    0
  4. #5570 bang-SP28 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:59
    เท้ากระตุกหาจุงกิแล้วค่าา
    #5,570
    0
  5. #5547 GXB-7127 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 20:14
    นัดไปต่อยกันหรอ กำานหนำำำยไ ไม่นะะะะ ชานยอบบลลลลTT
    #5,547
    0
  6. #5492 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:41
    กระดาษที่ลู่เจอในกระเป๋ากางเกงเซฮุน กะสิ่งที่พี่แชรินได้ คือสถานที่ที่ชานยอลกำลังจะไปมีเรื่องแน่ๆเลย
    #5,492
    0
  7. #5287 natw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 08:54
    ซิก ซิกปาดน้ำตาTT
    #5,287
    0
  8. #5241 ppploycb (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 17:48
    จุนยองที่เคยจะข่มขืนแบคตอนมัธยมป่ะ ใช่ป่ะ5555555
    #5,241
    0
  9. #4649 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 22:20
    กลัวมาม่าอะ
    #4,649
    0
  10. #4642 Bnykim (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 19:46
    ทำไมพูดไรแบบนั้นว่ะชานยอล..นี่ระแวงมากว่าจะเกิดเรื่องไรขึ้นรึป่าว
    #4,642
    0
  11. #4321 Ppp (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 17:03
    แน่ะะะะะะ อิชันนนนนนนนนนนนนน

    อย่ามาพูดอะไรแบบนี้เด้ แง้งงงงงงงง
    #4,321
    0
  12. #4286 Natcharida Jeams Subtotim (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 05:31
    กลัวตอนหน้าดราม่ามากเลย
    #4,286
    0
  13. #4212 P-YOU (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 20:05
    ใจไม่ดีเลยแฮะ..-- มันจะเกิดอะไรขึ้น!!
    #4,212
    0
  14. #3578 BACON_BAEK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 16:27
    พี่ปาร์ค กะน้องปาร์คจะไปบู๊ที่ไหนกันเนี้ย
    #3,578
    0
  15. #3559 BowTy_1loveK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 00:53
    ตะหูวววว ถ้าแบคมารู้ทีหลังว่าไปทำไมอะไรยังไงละตายห่าเลยนะชานยอล งานม่ากำลังมาเราสัมผัสได้
    #3,559
    0
  16. #3553 PPronchai101 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 22:25
    รอนะคะสู้ๆค่าา
    #3,553
    0
  17. #3552 MY_MI_ND_zZ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 22:47
    ต่อคะต่อ เป็นกำลังใจให้นะคะ?
    #3,552
    0
  18. #3551 The\'z BamBie Fell (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 23:16
    ไม่ดราม่านะะะ ????
    #3,551
    0
  19. #3550 Shawol (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 19:07
    ชั้นว่ามันมีดราม่านะคะหัวหน้าา อย่าดราม่านะคะ ไม่อยากให้ดราม่าจีจี ตามอ่านเสมอค่ะไรท์ สู้ๆค่าาา
    #3,550
    0
  20. #3549 เนบิวลาสีชมพู (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 03:13
    พี่ชานนนนนน
    #3,549
    0
  21. #3548 ฮุนนี่ ชานมมม. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 22:55
    คุณกิตติค่ะ...อิชั้นสัมผัสได้ถึงความดราม่าที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาแล้วค่ะคุณกิตติ...

    อันเดวววววววว๊!!!!!! ไม่นะไรท์อย่าม่านี่ขอเลยที่บอกจะไปกินเหล้ากะจื่อนี่โกหกชิป้ะ? หรือจะเอา-จื่อมันไปด้วย ไปทำไร? ไปกระทืบ-...-ไรนะ? คิมจินยอง จุนยองไรสักอย่างช่างมันแต่มันต้องเปนอย่างที่สองชัวร์ป้าบๆอ๊ากกกกกม่ายยยยยย
    #3,548
    0
  22. #3547 NekosamaYumi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 22:35
    มาม่ามา งอนไรท์แน่นอน! ;-;
    #3,547
    0
  23. #3545 baby sasium (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 10:43
    ไม่เอามาม่านะไรท์
    #3,545
    0
  24. #3544 hunhanland (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 22:18
    ชานไม่นะม้ายยยยย เเกจะไปไหน
    #3,544
    0
  25. #3543 Chan-yeol (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 21:09
    ชานจะไปออกรบ...
    #3,543
    0