[EXO] CRAVE - CHANBAEK [RE-WRITE]

ตอนที่ 22 : Chapter 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

-20-









 

                รถยนต์คันสีขาวชะลอจอดข้างฟุตปาธของมหาลัยช่างกล ชานยอลมองไปที่ประตูนิ่งเพื่อหาไอ้คนที่ทำให้งานของแบคฮยอนเสียหาย จนคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆต้องลูบต้นแขนให้อีกฝ่ายใจเย็นก่อน

 

“มึงมองซะน่ากลัวเลย...” แบคฮยอนพึมพำพลางลูบต้นแขนชานยอลให้ใจเย็นๆก่อน แค่แกล้งเขายังโดนขนาดนี้ แล้วถ้าหนักกว่านี้มันจะไม่ตายเอาหรือไง โอ๊ยให้ตายสิ...

 

“มึงจำหน้าไอ้นี่ไว้ มันออกมาตอนไหนแล้วสะกิดกูด้วย” ชานยอลโยนใบภาพถ่ายรูปของจุงกิเอาไว้ หลับตาช้าๆเพื่อรอให้ตัวเองอารมณ์เย็นกว่านี้ซักหน่อย เพราะถ้าเขาลงไปตอนนี้บอกเลยว่าไอ้จุงกิปากแตกทั้งที่ยังไม่ได้พูดอะไรแน่ๆ

 

“มึงนี่มัน...” แบคฮยอนขมวดคิ้วถอนหายใจ เขาอยากให้ชานยอลใจเย็นกว่านี้ ไม่ใช่เอะอะก็เอาแต่ใช้กำลังหรือว่าทำเหมือนเขาเป็นคนที่อ่อนต่อโลกและใช้บารมีผัว ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นจริงๆก็เถอะ

 

                คนตัวเล็กหรี่ตามองกระจกหลังเมื่อเห็นว่าเซฮุนมาจอดรถต่อจากชานยอล แบคฮยอนจำทะเบียนได้ แต่ไม่เห็นว่าลู่หานนั่งมาด้วยรึเปล่าเพราะติดฟิล์มทึบ พร้อมกับหางตาที่ตวัดไปเห็นร่างของคนในรูปกำลังเดินออกมาจากรั้วมหาวิทยาลัย เหมือนคนนั้นจะรู้ตัวว่าชานยอลกับเซฮุนมาถึงได้เตรียมพรรคพวกมาเต็มไปหมด

 

เดี๋ยวนะ...พรรคพวกงั้นหรอ

แล้วผัวกูมีกันอยู่สองคน อีชิบหาย !!!

 

“อ้าว ออกมากันแล้วนี่หว่า” ชานยอลดันตัวเองขึ้นนั่งพร้อมทั้งทำท่าจะเปิดประตูรถลงไปแต่ก็ถูกมือของแบคฮยอนยื้อไว้ก่อน ร่างสูงหันมามองอีกคนด้วยความสงสัย

 

“มึงดูดิ๊ว่ามันมากันกี่คน มึงกี่คน เจ็บตัวอีก”

 

“เถอะน่า”

 

“น่าแม่มึงสิ เห็นไหมกูนั่งหัวโด่เป็นห่วงมึงอยู่เนี่ย แล้วมากันสองคนแบบนี้มึงก็รู้ว่ามันหมาหมู่ ถ้าแม่งจะเล่นพวกขึ้นมามึงซวยนะเว้ย ไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงเมียมึงที่ต้องการจะผลาญเงินผัวอย่างกูนิดนึง” แบคฮยอนร่ายยาว ถึงแม้ประโยคจะดูส้นตีนไปนิดนึงแต่เขาเชื่อว่าชานยอลจะต้องสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงของเขาแน่นอน

 

“นี่มึงห้ามกูเพราะกลัวไม่มีใครให้เงินพามึงไปซื้อไอโฟนหรอ”

 

“เออ”

 

                ชานยอลรู้สึกหน้าสั่นประมาณวิครึ่งเมื่อได้รับคำตอบแบบไม่ถนอมน้ำใจของอีเมียตัวดีที่นั่งหน้าตากวนส้นตีนอยู่ข้างๆ จนกระทั่งเห็นเซฮุนเดินลงออกมาจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปหาจุงกิชานยอลถึงได้ลงจากรถซักที เขาต้องรีบปิดประตูก่อนที่จะโดนเสียงด่าของแบคฮยอนมาทำลายระบบประสาท

 

                ชายหนุ่มในชุดนิสิตทั้งสามคนยืนจ้องหน้ากันนิ่ง ลีจุงกิเลิกคิ้วมองชานยอลกับเซฮุนสลับกันไปมาเหมือนไม่รู้จักกันทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นแค่การแสดง ริมฝีปากสีคล้ำที่เกิดจากการสูบบุหรี่ของจุงกิกระตุกยิ้มมุมปากยั่วอารมณ์โมโหของชานยอลอยู่ไม่น้อยแต่เขาก็ทำได้แค่นิ่ง เพราะตอนนี้ต้องเคลียเรื่องของเซฮุนก่อนเพราะหนักหนากว่าเขาอยู่เยอะ

 

“หน้าคุ้นๆ หุ่นก็คุ้นๆนะ” เซฮุนเปิดปากพูดก่อน ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มบิดข้อมือไปมา สีหน้าและน้ำเสียงดูท้าทายเอาเรื่อง

 

“ก็เคยมีเรื่องกันไม่ใช่หรอ ?” จุงกิเลิกคิ้วมองเซฮุนตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วมองย้อนขึ้นไปอีกรอบ

 

“อืม เคยมีเมื่อไม่กี่วันนี่เลยแหละ” ร่างสูงยักไหล่ไม่สนใจสีหน้าแปลกใจของอีกฝ่าย จุงกิดูงงๆเมื่อเซฮุนพูดถึงเรื่องเมื่อหลายวันก่อน

 

“เรื่องอะไรหรอ ไม่เห็นรู้” ท่าทางเหมือนไม่รู้นั่นทำเอาเซฮุนอยากจะวิ่งเข้าไปตั๊นหน้าแม่งให้ปากแตกซักทีแต่ก็ต้องใจเย็นไว้ จนลู่หานที่นั่งอยู่ในรถถึงกับต้องเปิดประตูออกมาเมื่อเซฮุนทำท่าจะวิ่งเข้าไปเล่นจุงกิก่อน ยังไงซะเขาก็ไม่อยากให้เซฮุนเป็นคนผิดเพราะเริ่มก่อน อย่างน้อยถ้าจะต่อยก็ให้จุงกิเริ่มก่อนเถอะ คนของเราจะได้ไม่ผิด

 

อ่า...คนของเรางั้นหรอ....

 

“ลู่ ลงมาทำไม !” เซฮุนหันไปดุลู่หานที่วิ่งมาดึงแขนตัวเองไว้ นี่พูดจากใจจริงเลยนะว่าไม่อยากให้ลู่หานมาเห็นตัวเองตอนไปมีเรื่อง เพราะกำลังทำคะแนนอยู่ไง เดี๋ยวลู่หานจะกลัวเขาเอา แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว อย่างน้อยเซฮุนก็ขอปกป้องลู่หานด้วยวิธีเถื่อนๆของเขาละกัน

 

“กะ..ก็....” ลู่หานชะงักเมื่อหันไปเห็นจุงกิเต็มๆสองตา ภาพความทรงจำเก่าๆย้อนมาจนเขาทำอะไรไม่ถูก ยิ่งมือตัวเองถูกดึงเพราะมือของจุงกิด้วยแล้ว ลู่หานอยากจะบ้าตายจริงๆ

 

                เซฮุนถึงกับเดือดเมื่อเห็นข้อมือเล็กๆของลู่หานโดนไอ้จุงกิจับไว้ ใช่สิ ถ่านไฟเก่ามันคุขึ้นมารึไง หรือว่าเพราะเขายังไม่ได้ขอลู่หานเป็นแฟนจริงๆจังๆมันถึงได้อึดอัดแบบนี้ ไม่รู้ล่ะ ตอนนี้อยากต่อยไอ้จุงกิชิบหายเลยครับสังคม

 

“ลู่หาน นายกับมันรู้จักกันหรอ” จุงกิดึงลู่หานจนคนตัวเล็กเซเข้าไปชนกับอก ถึงแม้เซฮุนอยากจะพุ่งไปซัดมันแค่ไหนแต่เขาก็ทำได้แค่เพียงมองภาพตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด รวมถึงชานยอลที่เริ่มจะรำคาญไอ้จุงกินี่บ้างแล้ว

 

“........” ลู่หานยังคงเงียบเพราะไม่รู้จะตอบคำถามนี้ยังไง ปกติเขาต้องตอบอยู่แล้วว่าเซฮุนเป็นอะไรกับตัวเอง แต่นี่เพราะว่าคนที่ถามคือจุงกิ คือแฟนเก่าของเขาเอง

 

“ลู่หาน ทำไมถึง....”

 

“เงียบได้แล้ว น่ารำคาญ” ลู่หานเอ่ยแทรก เขาไม่พอใจที่จะถูกจุงกิดึงไปมาแบบนี้ เลิกก็คือเลิก ต่อให้มีความรู้สึกหลงเหลืออยู่แต่ลู่หานบอกเลยว่าเขาไม่ชอบที่จุงกิจะมาใส่อารมณ์กับเขาแบบนี้ เขาไม่ชอบ !

 

                โอเซฮุนแอบยิ้มมุมปากเมื่อเห็นผลตอบรับที่ค่อนข้างแย่ของลู่หาน เอาล่ะ ทีนี้ก็ควรแสดงตัวเป็นพระเอกแล้วใช่ไหมล่ะ

 

“ปล่อยดิวะ” คนตัวเล็กสะบัดข้อมือจุงกิออก เดินมาเผชิญหน้าอีกฝ่ายทั้งที่ยังทำหน้าบึ้งตึง ลู่หานชี้หน้าจุงกินิ่ง ดวงตากลมสวยที่มีแพขนตาหนาดูวาวโรจน์เมื่อนึกถึงเรื่องที่ผู้ชายคนนี้ทำแย่ๆกับพี่สาวและตัวเองไว้

 

“ลีจุงกิ นายเห็นว่าฉันโง่มากหรอ โง่จนไม่รู้ว่าไอ้เหี้ยนั่นที่มาหาฉันในห้องน้ำน่ะไม่ใช่นายงั้นหรอ คิดผิดแล้ว.....”

 

“.........”

 

“ฉัน อ่าไม่สิ...แฟนฉันฉลาดกว่านายเยอะ อย่าคิดว่าแค่แมสปิดปากโง่ๆอันนั้นจะทำให้นายพรางตัวจนฉันจำไม่ได้ แล้วไอ้ประโยคนั่นก็มีแค่นายคนเดียวที่กล้าพูดแบบนี้เพราะไม่มีใครรู้ว่าสรรพนามของนายกับฉันคืออะไร”

 

“รู้ตัวก็ดี ผัวคนนี้คิดถึงจะแย่แล้ว” จุงกิยักไหล่เหมือนไม่แยแส เขาพูดคำคำนี้โดยไม่นึกถึงหน้าลู่หานหรือว่าคนอื่นๆที่จะได้ยินเข้าจะมองหน้าลู่หานยังไง คนตัวเล็กจะเสียความรู้สึกขนาดไหน

 

“ไอ้เหี้ยนี่แม่ง...” เซฮุนสบถคำหยาบมาสั้นๆก่อนจะพุ่งไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย สวนหมัดกระทบโหนกแก้มเต็มแรงจนจุงกิล้มไม่เป็นท่า ชานยอลที่ยืนอยู่ข้างๆถึงกับหน้าเหวอ ไม่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะใจร้อนขนาดนี้ จริงๆเซฮุนไม่ใช่คนใจร้อนอะไรหรอก เพียงแค่เรื่องนี้เป็นเรื่องของลู่หาน

 

คนพิเศษก็มักจะได้รับการยกเว้นเสมอนั่นแหละ...

 

            แบคฮยอนรีบเปิดประตูรถลงไปดูเหตุการณ์ข้างล่าง ตอนนี้ทุกอย่างมันชุลมุนเพราะเซฮุนกำลังโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ส่วนชานยอลก็พยายามดึงลู่หานเอาไว้ เรื่องนี้มันจะยิ่งบานปลายถ้าหากลู่หานเจ็บตัวหรือเข้ามาห้ามเซฮุนกับจุงกิเอง หน้าที่ของทุกคนตอนนี้คือพยายามเอาใจช่วยเซฮุน แต่ถ้าให้ไปลากมันออกมาชานยอลบอกเลยว่าเขาไม่ทำ ในเมื่อได้ต่อยแล้วก็เอาแม่งให้สุด ห้ามไปทำไมให้เหนื่อยล่ะ

 

Rrrrrr~

 

                เสียงโทรศัพท์ในกางเกงยีนส์ของชานยอลดังขึ้นมา ร่างสูงจิ๊ปากอย่างขัดใจ ทั้งๆที่ไอ้จุงกินั่นเกือบขะน่วมตีนแล้วแท้ๆ ใครแม่งโทรมาขัดวะ

 

“โหล ใครเนี่ยโทรมาทำไม” ชานยอลค่อยๆก้าวออกมาเพียงสองสามก้าวแล้วกดรับโทรศัพท์โดยที่ยังไม่ได้อ่านชื่อว่าใครโทรมา

 

(ปาร์คชานยอล นี่มึงตะหวาดใส่กูหรอ !) เสียงแหลแหลมของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมา ชานยอลเผลอหายใจสะดุดไปช่วงหนึ่งเมื่อนึกขึ้นได้

 

“เอ่อ...ชะ...แชริน” เสียงทุ้มดูหงอยลงไปถนัดตา ถึงแม้ว่าเพื่อนจะกำลังต่อยกับเด็กเมื่อวานซืนอยู่ชานยอลก็ไม่อาจให้ความสนใจได้มากกว่าคนสวยในโทรศัพท์ได้หรอก

 

                ก็ปาร์คแชรินมันพี่สาวของเขาที่โคฟเวอร์เป็นยักษ์ตั้งแต่ชานยอลเกิดมาลืมตาดูโลกเลยนี่นา ผู้หญิงอะไร ห้าวก็ห้าวแถมปากหมาอีก ชานยอลละหมั่นไส้ยัยยักษ์นี่ซะจริง

 

(เออ)

 

“มึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วมาทำส้นตีนอะไรตอนนี้) ชานยอลอดไม่ได้ที่จะหลุดปากด่าพี่สาวตัวเองที่อายุห่างกันเพียงหนึ่งปี แต่แชรินไปเรียนที่อเมริกาเลยไม่ค่อยมีคนรู้นักว่ายัยยักษ์นี่เป็นพี่สาวแท้ๆของเขา

 

(ปากดี มึงมารับกูที่สนามบินเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้โย่ง) แชรินโวยวายเสียงดังแว้ดๆใส่โทรศัพท์เครื่องหรู จนชานยอลต้องรีบเดินออกมาจากพวกที่กำลังต่อยกันอยู่ เขาหันไปมองก็เห็นว่าไอ้จุงกิมันก็ใจพอที่จะไม่เล่นพวกกับเซฮุน

 

“กู..กูมีสอบย่อย ไปไม่ได้”

 

(ตอแหล เร็วๆกูให้เวลามึงครึ่งชั่วโมง ถ้าไม่เห็นหูกางๆและหน้าเหียกๆของมึงกูจะโทรไปฟ้องป๋าเรื่องที่มึงเอาบัตรเอทีเอ็มกูไปซื้อกระเป๋าแชแนลให้เด็กในสต็อกมึง แล้วก็เรื่องที่มึงไม่ไปเรียนมัวแต่ไปขลุกอยู่ที่ผับ แถมยังติดหญิง แล้วก็เรื่อง....)

 

“เออ กูไปก็ได้ ! แล้วหุบปากหมาๆของมึงให้เงียบสนิทเลยนะ”

 

(ให้ไวเลยไอ้โย่ง ให้ไว)

 

“เงียบไปอีเตี้ย เจอมึงที่สนามบินเมื่อไหร่เดี๋ยวพ่อจะเตะให้”

 

(สัด !)

 

                ชานยอลอยากขว้างโทรศัพท์ให้รู้แล้วรู้รอด เพื่อนก็มีเรื่อง พี่ก็กลับมาจากอเมริกา ถ้าไม่ไปรับมันเดี๋ยวโดนพ่อด่าอีก แม่งเอ๊ย !

 

                เซฮุนถีบเข้ากลางท้องของจุงกิ  ทำท่าจะวิ่งเข้าไปอีกรอบแต่โดนลู่หานดึงแขนไว้ แค่มาต่อยเขาหน้ามหาลัยก็มั่นหน้ามากพอแล้ว นี่ยังจะเอาให้หนักกว่าเดิมอีก  ให้ตายสิ....

 

“เซฮุน พอได้แล้ว” ลู่หานดึงแขนของเซฮุนแล้วลากออกมา ถึงแม้ว่าคนโดนลากด้วยแรงน้อยนิดนั่นแทบจะไม่ได้ทำให้ร่างกายของเขาขยับเขยื้อนเลย แต่อย่างน้อยแค่ไอ้จุงกิมันลุกขึ้นมาไม่ไหวก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขาแล้วล่ะ

 

“ลู่ ขึ้นรถ” เซฮุนขืนตัวไว้ทำท่าจะเดินเข้าไปคุยกับจุงกิอีกรอบ หางตาดันตวัดไปเจอชานยอลที่กำลังเดินเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง

 

“ไอ้ฮุน ไหนๆมึงก็ต่อยมันคุ้มละ ฝากด่าหน่อย อะไรก็ได้”

 

“ฮะ เดี๋ยว อะไรวะ...”

 

“แชรินมา กูต้องไปรับมัน ไปแล้วนะเดี๋ยวชะตาขาด” ชานยอลพูดรัวๆแล้วคว้ามข้อมือแบคฮอยนที่ยืนเหวออยู๋ขึ้นรถไปทันที นี่ให้เขามายืนดูไอ้ฮุนต่อยไอ้จุงกิแลเวขับรถไปรับแชรินหรอ ไหนจะเรื่องที่แม่งแกล้งแบคฮยอนล่ะ โทษใครไม่ได้นอกจากแชริน อีเตี้ยยยยยยย

 

“เออๆ ลู่ไปขึ้นรถได้แล้ว” เซฮุนพยักหน้างงๆ มือก็ดึงลู่หานให้ขึ้นรถแต่ตัวเองก็ยังยืนเฉย

 

“ขึ้นไปพร้อมเราดิ”

 

“เดี๋ยวไป..”

 

“ไม่ ไม่ไปไหนทั้งนั้นอ่ะ ขึ้นรถก็ขึ้นรถดิ” ลู่หานขมวดคิ้ว ลากเซฮุนแล้วผลักให้ไปนั่ง จนเซฮุนต้องยอมให้กับความรั้นของคนตัวเล็กจึงจำยอมขับรถไป แต่ตอนผ่านกลุ่มของจุงกิก็ยังไม่วายเปิดกระจกไปชูนิ้วกลางใส่อีกฝ่ายให้พวกมันเดือดเล่นๆอีก

 

“หึ” เซฮุนอมยิ้มเมื่อนึกถึงประโยคที่คนข้างๆพูดออกมา ตอนที่ลู่หานบอกว่าเขาเป็นแฟนนี่แม่ง...โครตน่ารัก

 

“อะไร”

 

“ก็ป่าว พอดีมีคนชมว่าฉลาด แถมเรียกนี่ว่าแฟนอีก”

 

 

“เออ ไหนๆก็ไหนๆละ” เซฮุนหันไปมองลู่หานตอนที่รถติดไฟแดง ดวงตาคมจ้องใบหน้าหวานนิ่งจนลู่หานเริ่มประหม่า

 

“อะไรของนาย...” ดวงตากลมโตกรอกไปมาพยายามหลีกเลี่ยงสายตาของเซฮุน เขาไม่ชินกับโหมดจริงจังของเซฮุนเลยจริงๆ

 

“ไอ้ที่บอกว่านี่เป็นแฟนอ่ะ หมายความว่าไง”

 

“ก็ตอนนั้นมันโมโห ก็เลยเผลอพูดไปเฉยๆอ่ะ”

 

“เห้ย ทำงี้ได้ไงอ่ะ” เซฮุนเสียงดังขึ้นจนลู่หานสะดุ้ง คนตัวเล็กกระพริบตาถี่ๆเรียกสติของตัวเอง

 

“อะ..อะไร ทำไมต้องตะโกนอ่ะ!

 

“มาพูดงี้แล้วไม่รับผิดชอบได้ไง รู้ป่ะว่าคนที่ได้ยินเค้าก็คิดกันไปหมดแล้วว่าเราเป็นแฟนกันอ่ะ”

 

“เอ้า แล้วจะให้ทำไงอ่ะ”

 

“ข้อหาที่ลู่หานทำสาวๆและเด็กในสต็อกเราได้ยินแบบนั้น ต้องรับผิดชอบ”

 

“.....”

 

“ด้วยการ....” เซฮุนเลื่อนใบหน้ามาจนแก้มแนบกับแก้มนุ่มๆของลู่หาน ริมฝีปากฉียดแก้มและใบหูของคนตัวเล็กไปมาจนลู่หานหน้าร้อนผ่าว

 

“อะ...อะไร”

 

“เป็นแฟนกับนี่ โอเคป่ะ ?”

 

 

 

 

 

 

 

 















 

 

                ชานยอลจอดรถที่ลานจอดรถทันเวลาอย่างหวุดหวิด สายตาของเขาไล่หาร่างเตี้ยๆและพยายามคอยฟังเสียงแจ๋นๆของแชริน จนสายตาไปสะดุดอยู่ที่ผู้หญิงผมสีเทาควันบุหรี่ยาวถึงกลางหลัง กางเกงยีนส์ขาสั้นอวดต้นขาที่แม้จะไม่ได้ยาวแต่เรียวสวย ดวงตาชั้นเดียวเต็มไปด้วยอายไลนเนอร์ราคาแพง ลิปสติกสีชมพูพีชและเครื่องประดับแบรนด์ดัง

 

“ไอ้โย่ง !!!” เสียงของแชรินแหวกอากาศดังขึ้นมา หญิงสาวรีบวิ่งมาหาน้องชายที่ดึงส่วนสูงของตัวเองด้วยความเร็วก่อนที่จะถูกดึงไปอยู่ในอ้อมกอดของน้องชายร่างสูง  แชรินสูงแค่อกชานยอลเท่านั้น แบคฮยอนที่ยืนมองอยู่ถึงกับอมยิ้มกับโมเมนต์น่ารักๆของพี่น้องปาร์คที่นานๆจะเจอกันที

 

“เตี้ย กูไม่เจอมึงมากี่ปีแล้ววะ”

 

“เจ็ดปี แต่กูกลับมาอยู่เกาหลีถาวรละ” แชรินผละตัวออกมาจากอ้อมกอดของน้องชาย มือเรียวใส่แหวนหลายวงยื่นกระเป๋าแบรนด์ดังหลายใบให้ชานยอลเป็นคนถือ แชรินพยักหน้ารับเมื่อเห็นแบคฮยอนโค้งให้

 

“กลับมาทำไม เปลืองอากาศประเทศกู อยู่เมกาก็ดีอยู่แล้ว”

 

“เชี่ยนี่  เดี๋ยวกูตบหน้าสั่นเลยไอ้สัด”  แชรินหันไปโวยวายใส่ชานยอลพลางนึกน้อยใจเวลาจะตบชานยอลซักทีต้องยืนบนโซฟาหรือไม่ก็แอบตบตอนมันนอน ทำไมพ่อกับแม่ช่างไม่มีความสมดุลเลย เอาความสูงไปให้ไอ้ชานยอลหมด แล้วแชรินล่ะ ก็เป็นอีเตี้ยของมันนี่ไง !

 

                แบคฮยอนเดินตามหลังทั้งคู่เงียบๆ เขารู้จักแชริน แต่คาดว่าอีกฝ่ายคงจะจำตัวเองไม่ได้ ไหนจะเรื่องที่แบคฮยอนคบกับชานยอลทั้งที่เปนผู้ชายทั้งคู่อีก ปาร์คแชรินจะแหกอกเขามั้ยเนี่ย....

 

“เออชานยอล พ่อบอกว่ามึงไม่ได้อยู่บ้าน”

 

“เออ อยู่หอ”

 

“อยู่ทำเหี้ยไร บ้านมึงไม่มีนอนหรอ” แชรินด่าน้องชายตัวเองอีกแล้ว... หลายคนอาจจะคิดว่าทั้งคู่เกลียดกัน แต่ไม่หรอก แชรินกับชานยอลรักกันดี แต่เพราะว่าคุยสไกป์กันบ่อยแต่ไม่ค่อยเจอตัวกันจริงๆจังซักที

 

“กูก็อยู่กับเมียกูสิ”

 

“ไหนวะ มาป่ะ ?” แชรินชะเง้อมอง แบคฮยอนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อหางตาของหญิงสาวตวัดมาหยุดที่เขา ทำไมพี่แชรินมองแบคฮยอนหัวจรดเท้าแบบนั้นล่ะ...เกร็งนะ

 

“น่ะ คนที่มึงมองอยู่นั่นแหละ”

 

“ฮะ ผู้ชาย ?” แชรินอุทานเสียงเบา หันมามองแบคฮยอนอีกรอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่งจนคนโดนมองใจไม่ดี

 

“สวัสดีครับ พี่แชริน” แบคฮยอนเอ่ยอย่างกล้าๆกลัวๆ นี่เขาไม่เคยหงอขนาดนี้เลยนะตั้งแต่เกิดมาเนี่ย

 

“อืม” เธอตอบรับในลำคอแล้วเดินตรงไปทันที ดูก็รู้ว่าแชรินไม่พอใจแบคฮยอน ก็ในเมื่อพี่เขาแสดงออกมาขนาดนั้น

 

อ่า.....งานใหญ่แล้วล่ะแบคฮยอน... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,769 ความคิดเห็น

  1. #5622 somruethai1307 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 10:25
    พี่สาวขาโหดด โปรดเอ็นดูแบคด้วย
    #5,622
    0
  2. #5568 bang-SP28 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:11
    ทำม้ายยย
    #5,568
    0
  3. #5489 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:20
    แชรินไม่ชอบแบคจริงอ่ะ
    #5,489
    0
  4. #5238 ppploycb (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 16:31
    เซฮุนทำไมเจ้าเล่ห์งี้อ่ะ55555555 ลู่ตอบตกลงไ-ากรู้ พี่น้องคู่นี้น่ารัก พี่สาวชานยอลไม่ชอบแบคแน่เลย
    #5,238
    0
  5. #4639 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 19:25
    แชรินจำแบคไม่ได้หรอ
    #4,639
    0
  6. #4636 Bnykim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 19:00
    ชอบสองพี่น้องนี่จริงๆ555..ดูรักกันมากอ้ะ555...พี่แชรินค่ะเอ็นดูแบคด้วยนะคะคึคึ
    #4,636
    0
  7. #4318 Ppp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 12:23
    พี่แชรินจะมาตั้งแง่ใส่แบคทำไม 55555555

    แบคออกจะน่ารัก ถถถถถถถถถถถถ

    น้องแบคต้องสู้นะคะ เอาชนะใจพี่แชรินให้ได้
    #4,318
    0
  8. #4284 Natcharida Jeams Subtotim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 05:11
    น้องแบคต้องสตรอง อย่าไปชานไป
    #4,284
    0
  9. #4211 P-YOU (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 19:16
    อ่าวไหงงี้??
    #4,211
    0
  10. #3613 do d.o (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 14:45
    เอาเเล้วไงอีเเบคคคคค
    #3,613
    0
  11. #3325 ` PuGun. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 16:09
    เอาล้าวววววววววววววววววววววววววว
    #3,325
    0
  12. #3324 ` PuGun. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 16:09
    เอาล้าวววววววววววววววววววววววววว
    #3,324
    0
  13. #3261 -Thitiporn- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 18:18
    ชิ บ ห า ย..
    #3,261
    0
  14. #3180 Kim-kibom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:50
    โอว..งานเข้า
    #3,180
    0
  15. #3173 mamodictator (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 23:28
    เอาน่า ความรักมันต้องมีอุปสรรค์กันบ้าง สู้ๆนะแบคอยอนชานยอล
    #3,173
    0
  16. #3172 aonniieeee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 23:27
    น่านนน พี่แชรินอย่าโหดน๊าาา ฮุนลู่นี่เค้าน่ารักกันจังเลยเนอะ
    #3,172
    0
  17. #3167 phakh (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 22:10
    พี่แชรินไม่โหดหรอก.....หราาาาา
    #3,167
    0
  18. #3117 jokerBHPcy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 11:36
    งานช้างมาละบี๋ จะทำยังไงดีพี่แฟนแซบขนาดนี้นะ
    #3,117
    0
  19. #3021 QR.Code_Inter'View (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 11:28
    นางอยู่เมกานะะะ เขาอิสระเรื่องนี้ นางลองใจอ่ะ แน่ๆ
    #3,021
    0
  20. #3002 BowTy_1loveK (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 08:42
    อ่าว ความชิบหายมากเยือนแล้วววววว ไม่ๆพี่แซรินแค่วัดใจเนาๆๆ
    #3,002
    0
  21. #3000 pawarisp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 23:28
    เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆๆ เราต้องคิดไปในทางที่ดีิ บางทีเจ๊แชรินอาจจะอยากลองใจแบคก็ได้ เอ้อออออออออ
    #3,000
    0
  22. #2998 รอยัลเยลลี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 17:12
    ไม่ไม่เอาดราม่า กี้ดดดดดด
    #2,998
    0
  23. #2997 Suesue Sue (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 16:08
    พี่แชไม่ชอบน้องแบคหรอออ
    #2,997
    0
  24. #2995 เกี๋ยวซ่า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 11:14
    ชอบๆ น่ารักมาก อิอิ
    #2,995
    0
  25. #2987 NickyCB (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 23:45
    แบคสู้ๆ แชรินได้โปรดเอ็นดูน้องด้วยเถอะ
    #2,987
    0