[EXO] CRAVE - CHANBAEK [RE-WRITE]

ตอนที่ 18 : OS : LATE - CHANBAEK [SPECIAL]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

 

 


 

อยากให้ฟังเพลงนี้ตอนเปิดอ่านนะคะ

 

 

ที่รักของฉันคนเดียว

 

 

 

เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวกับฟิคเสี้ยนน้าที่รัก  :)

 


 


 

 

"ชานยอลสัญญาไหมว่าจะอยู่กับเราตลอดชีวิตเลย ~ "

 

 

 

"อืม สัญญา..."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ...........................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     อากาศตอนสองทุ่มที่ฝนตกหนักอาจจะหนาวสำหรับคนหลายๆคน แต่สำหรับแบคฮยอนนั้นมันกลับร้อน ร้อนทั้งใจและน้ำใสๆในดวงตา...

 

 

 

 

 

ทั้งหัวใจของแบคฮยอนมันแหลกไปหมดแล้ว

 

 

 

 

 

     ภาพของผู้ชายร่างสูงที่กำลังเดินควงหญิงสาวหน้าตาสวยอย่างมีความสุข อาจจะเป็นภาพที่น่าอิจฉา แต่ไม่เลย สำหรับแบคฮยอนนั้นมันเจ็บปวด....เจ็บปวดเหมือนจะตาย...

 

 

 

 

 

ปาร์คชานยอลคนเดิมไปไหน คนเมื่อสองปีก่อนหายไปไหนแล้ว...

 

 

 

     ชานยอลเดินหายไปในสถานที่หนึ่งที่คิดว่าน่าจะเป็นคอนโดของผู้หญิงคนนั้น คงไม่ต้องบอกหรอกว่าไปทำอะไรกัน

 

 

 

 

 

     แบคฮยอนจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ขาเล็กก้าวเข้าไปในคอนโดที่อยู่ละเเวกเดียวกัน เดินเข้าห้องของตัวเอง เขาไม่เคยร้องไห้ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าตลอดเวลาที่ชานยอลบอกว่าจะไปเรียน หรือไปทำงานกับเพื่อนนั้นชายหนุ่มไม่เคยพูดความจริงสักครั้ง

 

 

 

 

 

ชานยอลไปกับคนอื่น....คนอื่นที่มีสถานะเป็นคู่นอน

 

 

 

 

 

     ถึงแม้แบคฮยอนจะรู้ตัวว่าตัวเองจะเป็นที่ 1 สำหรับชานยอล แต่เขาไม่ต้องการ แบคฮยอนไม่ต้องการตำแหน่งที่ 2, 3 หรือ 4

 

 

 

 

 

     แบคฮยอนไม่ได้อยากเป็นคนที่ 1 แต่แบคฮยอนอยากเป็นคนเดียวของชานยอล....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แกร๊ก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     เสียงประตูเปิดออกตอนสามทุ่มครึ่งพร้อมกับร่างของปาร์คชานยอลที่กำลังเดินเข้าห้องมาด้วยสภาพที่ไม่ค่อยเรียบร้อยนัก เสื้อนิสิตปล่อยชายเสื้อออกจากกางเกง ใบหน้าหล่อเปียกชุ่มน้ำฝน

 

 

 

"กลับมาแล้วหรอ...." แบคฮยอนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบและเสียงฝนตก คนตัวเล็กพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น

 

 

 

 

 

"ทำไมไม่หันมามองหน้ากัน" ชานยอลขมวดคิ้วมองหน้าคนรักด้วยความขัดใจ แบคฮยอนน่าเบื่อ น่าเบื่อจนชานยอลอยากจะขอเลิกเลยด้วยซ้ำ....

 

 

 

 

 

"ไปอาบน้ำเถอะ" คนตัวเล็กไม่ตอบ เพียงแค่พูดแล้วชี้ไปที่ห้องน้ำ แบคฮยอนลุกหนีบรรยากาศอึดอัดนี้ไปที่ห้องนอน ปล่อยให้ชานยอลมองตามอย่างไม่พอใจ

 

 

 

 

 

     ชานยอลคบกับแบคฮยอนมาสองปีแล้ว ตั้งแต่อยู่ปีสอง จนตอนนี้ปีสี่ ชานยอลเรียนคนละคณะกับแฟนของตัวเอง และเวลาก็เริ่มไม่ตรงกัน จนกระทั่งแบคฮยอนย้ายมาอยู่ที่คอนโดของชานยอล แน่นอนว่ามันต้องมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยกว่าที่แฟนจะทำกันแน่ๆ

 

 

 

    

 

 

 

     แต่หลังจากขึ้นปีสี่ระหว่างเราก็เปลี่ยนไป ชานยอลไม่ค่อยมีเวลาให้แบคฮยอน แต่กลับมีเวลาให้คนอื่น คนอื่นที่ไม่ใช่แบคฮยอน.....

 

 

 

"เป็นอะไรของนายเนี่ย" เสียงทุ้มพูดหลังจากออกมาจากห้องน้ำ ชานยอลยังคงทำหน้านิ่งเหมือนตอนเข้ามา แต่แบคฮยอนเลือกที่จะเมินคำถามนั้น เขาไม่อยากให้มันเกิดปัญหาไปมากกว่านี้

 

 

 

 

 

"แบคฮยอน ถามให้ตอบไม่ใช่หันหนี" ชานยอลเริ่มขึ้นเสียงเมื่อเห็นว่าแฟนตัวเล็กยังคงเลือกที่จะหันหน้าหนีตัวเอง แบคฮยอนงี่เง่าใส่เขาอีกแล้วนะ

 

 

 

 

 

"ไม่ได้เป็นอะไร" แบคฮยอนพูดแล้วลุกหนีไปอาบน้ำทันที เบื่อการที่จะต้องมารองรับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของชานยอลเต็มทีแล้ว

 

 

 

 

 

     ชานยอลถอนหายใจเสียงดังด้วยความหงุดหงิด ร่างสูงเดินไปหยิบโทรศัพท์ของแบคฮยอนมาเปิดดู แจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นพร้อมกับชื่อของคนๆหนึ่งที่เขาไม่ค่อยชอบหน้านัก

 

 

 

 

 

โอเซฮุน.....

 

 

 

     ไอ้หมอนี่เคยเป็นแฟนเก่าของแบคฮยอน แต่ไม่ได้ล่วงเกินแบคฮยอนซักครั้ง ซึ่งค่อนข้างต่างกับชานยอล แล้วไงอ่ะ...ก็ผู้ชายเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องระวังหรอก ถึงแม้จะยังเรียนไม่จบก็เถอะ

 

 

 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         แบคฮยอนอาบน้ำด้วยความรู้สึกเรียบเฉยและว่างเปล่า ตอนเห็นอ่างอาบน้ำก็คิดนะว่าเขาควรจะปล่อยให้ร่างกายให้จมไปกับมันโดยไม่ต้องตื่นมาเจอชานยอลอีกดีหรือเปล่า แบคฮยอนเหนื่อยกับการที่จะต้องมาคอยอดทนเรื่องนี้แล้ว.....

 

 

 

     สายน้ำในห้องน้ำไหลรวมกับน้ำตาของร่างเล็ก แบคฮยอนควรจะชินได้แล้ว และแบคฮยอนก็รู้ว่าตัวเองน่าเบื่อ....

 

 

 

 

 

ใช่ แบคฮยอนคนน่าเบื่อ น่ารำคาญ...

 

 

 

    

 

 

 

 

 

          ตอนหลับตาภาพความทรงจำระหว่างที่คบกันก็ปรากฎขึ้นมา ทั้งตอนจูบกันครั้งแรก ไปเดทกันครั้งแรก แบคฮยอนยอมให้ชานยอลเป็นเจ้าของร่างกายของตัวเองวันครบรอบปีแรก และเป็นคนแรก....

 

 

 

 

 

     มันคงจะมีความสุขดีถ้าหลายวันจากนั้นชานยอลไม่ไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วเมากลับมาพร้อมทั้งหอบผู้หญิงไปนอนด้วย เมื่อมีครั้งแรกก็มีครั้งที่สองและสามตามมาเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

แบคฮยอนรู้...รู้ทุกอย่าง...แต่ไม่พูด

 

 

 

 

 

 

 

     จนกระทั่งเมื่ออาทิตย์ก่อนที่คนตัวเล็กติดทำรายงานที่บ้านเพื่อนจึงไม่ได้กลับมาที่คอนโด แต่แบคฮยอนดันลืมโทรศัพท์ไว้ที่ห้องเลยต้องกลับมาเอา

 

 

 

 

 

     เสียงครางของผู้หญิงและผู้ชายดังมาจากในห้องของเขา ห้องที่เคยเป็นแค่ของแบคฮยอนและชานยอล แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่ มันกลายเป็นห้องของชานยอลกับใครก็ไม่รู้....

 

 

 

 

 

วันนั้นเขาร้องไห้แทบเป็นบ้า พยายามอดทนจนมาถึงวันนี้ จนมันระเบิดแล้วจริงๆ

 

 

 

 

 

แบคฮยอนจะไปบอกเลิกกับชานยอล...วันนี้...และตอนนี้

 

 

 

 

 

     แบคฮยอนใส่เสื้อคอกลมแขนยาวของชานยอลกับกางเกงขาสั้นที่โดนชายเสื้อตัวโคร่งปิดต้นขาขาวไว้เหมือนครั้งแรกที่ชานยอลได้เป็นเจ้าของของแบคฮยอนเต็มตัว.....

 

 

 

 

 

     คนตัวเล็กออกมาจากห้องน้ำ เห็นชานยอลกำลังนั่งมองตัวเองอยู่ด้วยแววตาวาวโรจน์ โทรศัพท์ของแบคฮยอนที่อยู่ในมือหนาถูกกำแน่น

 

 

 

 

 

"ออกมาได้แล้วหรอ มัวแต่ทำอะไรอยู่ล่ะ"

 

 

 

 

 

"ชานยอล เรามีอะไรจะบอก" แบคฮยอนพยายามควบคุมอารมณ์ให้นิ่งที่สุด เขาจะต้องไม่อ่อนแอให้ชานยอลเห็นเด็ดขาด....

 

 

 

 

 

"......."

 

 

 

 

 

"จะพูดอะไรก็รีบพูด อย่าลีลาให้มันมากนักได้มั้ย ฉันก็มีเรื่องจะบอกนายเหมือนกัน"

 

 

 

 

 

"ชานยอลบอกก่อนเลย เราไม่รีบ..."

 

 

 

 

 

"ก็ดี ฉันเห็นที่นายคุยกับไอ้เซฮุนในไลน์แล้ว โครตน่าเกลีด ทุเรศสิ้นดี เหอะ"

 

 

 

 

 

"เลิกกันมั้ยล่ะ" คนตัวเล็กตะโกนอย่างสุดจะทน นี่หรอปาร์คชานยอลที่เขารัก นี่หรอปาร์คชานยอลคนที่ได้ทั้งหัวใจและร่างกายของเขาไป

 

 

 

 

 

"อะไรนะ...."

 

 

 

 

 

"เลิกกันไปเลยมั้ยจะได้จบๆไปซักทีไอ้ความรักเหี้ยๆแบบนี้อ่ะ เลิกกันเลยมั้ย !!"

 

 

 

 

 

 

 

" ทำไมล่ะ มีฉันคนเดียวมันไม่พอรึไง ร่าน !"

 

 

 

 

 

"เออ ก็ร่านตามนายนั่นแหละ ถามตัวเองก่อนมั้ย ถามตัวเองดูมั้ยว่าไอ้ที่ด่าเราสารพัดอย่างเนี่ยได้ย้อนดูตัวเองมั้ย"

 

 

 

 

 

"แบคฮยอน...." ชานยอลกัดฟันแน่น ดวงตาจ้องมาที่ใบหน้าหวานอย่างไม่ลดละ

 

 

 

 

 

"เห็นเราเงียบอย่าคิดว่าเราโง่ เรารู้ทุกอย่าง เรารู้ทุกการกระทำที่ส่อให้เห็นสันดานหมาๆของชานยอลทุกอย่าง อย่าสำคัญตัวผิด ! "

 

 

 

 

 

"อย่าอวดเก่งให้มันมากนักบยอนแบคฮยอน"

 

 

 

 

 

"ที่เราอยากเลิกก็เพราะตัวของชานยอลเองทั้งนั้น อย่ามาโทษเซฮุน"

 

 

 

 

 

"นายปกป้องมัน"

 

 

 

 

 

"ใช่ เราไม่น่าโง่มาคบกับคนอย่างชานยอลเลย เทียบเซฮุนไม่ได้สักอย่าง ตั้งแต่นิสัยถึงการกระทำ" เสียงหวานตวาดสู้ ต่อให้เสียใจแค่ไหนแบคฮยอนก็ต้องตัดชีวิตชานยอลออกจากตัวเองให้ได้

 

 

 

 

 

"......."

 

 

 

 

 

"ต่ำ ต่ำที่สุด !"

 

 

 

 

 

 

 

เพี๊ยะ !

 

 

 

 

 

 

 

     ใบหน้าหวานหันไปตามแรงกระทบจากฝ่ามือหนา แบคฮยอนรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งหน้า กลิ่นคาวเลือดคลุ้งเต็มปากจนไหลออกมาที่มุมปาก น้ำสีแดงสดหยดลงกับเสื้อยืดคอกลมของชานยอลเป็นวง

 

 

 

     "หึ..." คนตัวเล็กสะบัดหน้าแรงๆ ช้อนตามองชานยอลอย่างเสียใจจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ เสียใจเพราะตัวเองดันไปรักคนอย่างชานยอล....

 

 

 

 

 

     ร่างสูงชะงักทันทีที่เห็นรอยมือบนแก้มขาวที่ตัวเองเคยฟัด เลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากที่ตัวเองเคยจูบ และน้ำตาจากคนที่ตัวเองรัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชานยอลรักแบคฮยอน...

 

 

 

แต่คงเทียบไม่ติดกับความรักของแบคฮยอนที่มีให้ชานยอลเลยซักนิด.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ขอโทษ..." มือหนาเอื้อมไปลูบแก้มคนตัวเล็กเบาๆ กลัวว่าแบคฮยอนจะเจ็บไปมากกว่านี้

 

 

 

 

 

"อย่ามาแตะต้องตัวเรา เราไม่รู้จักชานยอลคนนี้"

 

 

 

 

 

"แบคฮยอนฉันขอโทษ...." ชานยอลรู้สึกเหมือนโดนต่อยหนักๆเพียงแค่เห็นแบคฮยอนขยับหนีพร้อมกับน้ำตา

 

 

 

 

 

"เอาชานยอลคนเดิมกลับมา เอาชานยอลคนเดิมที่รักเรากลับมา ฮึก เอาชานยอลคนนั้นกลับมา เอาชานยอลใจร้ายคนนี้ออกไปได้แล้ว !! " แบคฮยอนถอยกรูดติดผนัง ปัดป่ายมือของชานยอลที่แตะต้องตัวเองเป็นพัลวัน

 

 

 

 

 

          คนตัวเล็กวิ่งหนีออกมาจากห้องของชานยอล รีบกดลิฟต์ลงไปชั้นล่างทันที ปล่อยให้ชานยอลวิ่งตามลงมาจากบันได

 

 

 

 

 

          แบคฮยอนถึงชั้นล่างก่อนชานยอลเพียงแค่สองนาที ยังไม่ทันก้าวขาไปไหนร่างสูงก็วิ่งตามลงมาทันแล้ว

 

 

 

          คนตัวเล็กร้องไห้จนม่านตาพร่าเลือนเพราะน้ำตาบังการมองเห็น วิ่งออกมาจากคอนโดจนมาถึงถนนใหญ่ เหลียวหลังไปก็เห็นว่าชานยอลกำลังวิ่งตามมา เสียงทุ้มตะโกนเรียกชื่อแบคฮยอนไม่หยุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"แบคฮยอน หยุด หยุด !!!" ยิ่งเสียงของชานยอลใกล้เข้ามาเท่าไหร่แบคฮยอนก็ยิ่งวิ่งหนี แบคฮยอนไม่เอาแล้ว แบคฮยอนไม่อยากทนอยู่กับชานยอลแล้ว....

 

 

 

 

 

          คนตัวเล็กวิ่งไปจนถึงทางข้าม ขาเล็กก้าวลงถนนอย่างไม่ได้ตริตรองอะไร ในหัวมีแต่คำว่าต้องหนีชานยอล ต้องหนีชานยอลให้ได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปัง !!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          แสงสีส้มจากพาหนะสี่ล้อและเสียงแตรดังลั่น ร่างเล็กลอยขึ้นเพราะแรงกระแทกอย่างแรง ก่อนจะตกลงมากระแทกพื้นคอนกรีตอีกรอบ

 

 

 

 

 

แบคฮยอนถูกรถชน...

 

 

 

 

 

     ความเจ็บแล่นขึ้นมาตั้งแต่ช่วงหลังจนถึงศีรษะ เจ็บจนพูดไม่ออก รู้สึกเหมือนร่างจะแตกสลาย....

 

 

 

 

 

 

 

"แบคฮยอน !!!!!!!!" ชานยอลยืนตะโกนอยู่อีกฟากเหมือนคนบ้า ร่างสูงวิ่งข้ามถนนมาแทรกคนที่ยืนมุงดูเหตุการณ์ ก้อนเนื้อในอกสั่นระรัว

 

 

 

         

 

 

 

          ร่างที่เขาเคยกอดตอนนี้กลับชุ่มไปด้วยเลือด  แก้มที่ชานยอลเคยหอมเป็นรอยถลอกจากการขูดกับพื้นปูน มือเล็กที่เขาเคยจับตอนนี้แทบจะขยับไม่ได้ อกบางกระเพื่อมหอบหายใจรวยริน ริมฝีปากเล็กค่อยๆขยับ

 

    

 

 

 

 

 

"ชะ...ชานยอล..."

 

 

 

 

 

"ตื่น แบคฮยอนตื่นสิ ! ไม่เอา ไม่เล่นแบบนี้ !! " เสียงทุ้มสั่นสะท้าน เห็นสภาพของคนในอ้อมกอดแล้วชานยอลรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลายเพียงเพราะวินาทีสั้นๆ

 

 

 

 

 

"จำ...ฮะ...ฮึก...ได้มั้ย...ทะ...ที่เรา....สัญญากัน"

 

 

 

 

 

"แบคฮยอนเข้มแข็ง รถพยาบาลจะมาแล้ว !!!" ชานยอลสั่นไปหมด ไม่รู้จะทำยังไงดี

 

 

 

 

 

"ระ...เรา...สัญญากันว่าจะ..อึก...อยู่ด้วยกัน..ตะ..ตลอด..ชีวิต..." เสียงหวานสั่นเครือ แบคฮยอนแทบจะหมดแรงอยู่รอมร่อ ร่างกายเริ่มทนความเจ็บปวดไม่ไหวแต่ยังฝืนถึงแม้จะเจ็บแค่ไหน

 

 

 

 

 

"แบคฮยอน ฉันขอโทษ มาอยู่กับฉันก่อนนะ อย่าไปไหน รถกำลังจะมาแล้ว "

 

 

 

 

 

พระเจ้า...ได้โปรดให้ชานยอลได้มีโอกาสบอกแบคฮยอนสักครั้ง

 

 

 

 

 

"ชานยอล...ยะ..อยู่กับเรา....อึก...ตลอด...ชีวิต...ละ...แล้วนะ" สิ้นคำพูด มือเรียวที่จับแก้มของชานยอลไว้ก็ไหลลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลก เปลือกตาสีมุกปิดสนิท ลมหายใจระรินได้หมดไปแล้ว โลกทั้งใบของชานยอลกำลังจะแหลกสลายไปต่อหน้าต่อตา

 

 

 

 

 

"แบค....อย่าเล่นแบบนี้ มันไม่ตลกเลยสักนิด ตื่นมาฟังคำขอโทษจากผู้ชายเลวๆคนนี้เถอะนะ แบคฮยอน..ขอร้อง..." ชานยอลเขย่าตัวแบคฮยอนเหมือนคนบ้า เรียกให้ตื่นมาหากันเหมือนเดิม

 

 

 

 

 

"ที่รัก...กลับมา...ฮึก...กลับมาหาฉัน...ได้โปรด...."

 

 

 

 

 

          น้ำตาหยดแรกในชีวิตของชายหนุ่มไหลลงกระทบกับใบหน้าหวานที่แม้จะเปื้อนเลือดก็ยังคงดูดีที่สุดสำหรับชานยอล ชายหนุ่มตะโกนเสียงดังลั่นแต่ก็ไม่ช่วยอะไร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แบคฮยอนตายไปแล้ว....

 

 

 

แบคฮยอนไม่อยู่ฟังคำขอโทษจากชานยอลแล้ว....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ชานยอลสัญญาไหมว่าจะอยู่กับเราตลอดชีวิตเลย ~ "

 

 

 

"อืม ฉันสัญญา..."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อย่างน้อยชานยอลก็ยังทำตามสัญญา...สัญญาที่บอกว่าจะอยู่กับแบคฮยอนตลอดชีวิต......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณทุกห้วงเวลา ที่เคยผ่านมา จนถึงวันจากลา

ขอบคุณสายตาที่เคยอ่อนหวานละมุนละไม

ขอบคุณทุกช่วงดีดี ที่มีให้กัน และฉันจะทนให้ไหว

จากวันนี้ถึงร่างกายสลาย ให้จำเอาไว้เธอคือที่รัก ของฉันคนเดียว.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บยอนแบคฮยอน....ที่รักของปาร์คชานยอลคนเดียวและตลอดไป......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TALK

 

 

 

เปลี่ยนแนวมั้ย ยังไง 555555555555 อันนี้เป็นฟิคลั่นแบบไม่ได้ตั้งใจค่ะ ลั่นแรงมากจริงๆ คืออยู่ๆก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแต่งเลยทั้งที่อยู่ที่โรงเรียน คือแบบเห้ยยยยยยยยยือันนี้เป็นดราม่าแบบหนัักๆเรื่องแรกเลย อาจจะไม่อินเท่าไหร่นะคะ ก็บอกแล้วว่าฟิคมันลั่น ถ้าหากใครอยากจะสกรีมก็มากรีดร้องกันได้ที่ #lateCB นะคะ

 
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,769 ความคิดเห็น

  1. #5564 bang-SP28 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:25
    น้ำตามา 3! 4!
    #5,564
    0
  2. #5485 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:41
    เศร้าเลย
    #5,485
    0
  3. #5317 pony04 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:08
    ฮืออออออ มันเศร้า;-;
    #5,317
    0
  4. #5305 Maykornkanok (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 13:13
    นั่งอ่านในห้องแนะแนวเรียนต่อ ล่ะคือฟิคก็เศร้าอ่ะจะร้องไห้ พี่คนอนะนำก็พูดอะไรไม่รู้ตลกชิบหาย ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ โอ้ยยย
    #5,305
    0
  5. #5296 FF_FRAMFY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 15:31
    อยู่ดีๆก้ออยากร้องไห้นำ้ใสๆไรรินจากตา#ดร่าม่าแล้วจย้าาา
    #5,296
    0
  6. #5234 ppploycb (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 01:49
    กลิ่นไอดราม่าลอยมาเลย ชอบบบบ
    #5,234
    0
  7. #5214 niiemq (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 12:58
    ชอบบบบบบบบ
    #5,214
    0
  8. #5161 Nut66665240 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 01:39
    บ้องไห้เป็นปี้ปแล้วว
    #5,161
    0
  9. #5156 Nada_Sawangjai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:28
    น้ำตาไหลไม่หยุดเลย
    #5,156
    0
  10. #5133 Puiii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 20:36
    อ่านแล้วเปิดเพลง miracles in December พอดี น้ำตาไหลพรากเลย 😂😭 เศร้าไปอีกกกกกก
    #5,133
    0
  11. #5131 BieBie6104 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 11:02
    นี่นั่งร้องไห้บนรถตอนกลับบ้านอ่ะ
    #5,131
    0
  12. #5116 bifern_Nutticha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 21:20
    เศร้าอ่ะ ฮือ~~~~
    #5,116
    0
  13. #5098 kartoonha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 19:38
    น้ำตาไหลเยย ฮือออออ
    #5,098
    0
  14. #5017 P_Eye_pompom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:03
    โห เศร้าเลย
    #5,017
    0
  15. #5002 in_mink1 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 21:50
    นี่ไม่ไหวจิงๆอ่ะน้ำตาอาบหน้ามาก/ขอเช็ดชูทั้งโรงงาน
    #5,002
    0
  16. #4947 Praewnattamon09 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 19:43
    อ่านหลายรอบล่ะร้องไห้ทุกรอบเลยอ่ะ อินหนักมากกกกกก
    #4,947
    0
  17. #4839 Tungmay1147 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 19:11
    อ่านแล้วอินหนักมากกก~
    #4,839
    0
  18. #4808 Baekkumaaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 03:54
    ตัวเองไมาจบแบบนี้้้้้้้้้ ฮื่อออออออออออ
    #4,808
    0
  19. #4748 beambeam1a (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 02:52
    อ่านจบแล้วไปฟังต่อ ร้องไห้ไม่หยุดเลยอ่ะ ปวดหัวใจ ????????
    #4,748
    0
  20. #4747 Seyeol_Park (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 23:02
    เป้นสเปแบบลั่นๆ น้ำตาก้มาแบบลั่นๆอ่ะ
    #4,747
    0
  21. #4675 แอลิสลู่ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 09:59
    เป็นสเปที่น้ำตาแตกหนักมาก
    #4,675
    0
  22. #4512 PlaystarS (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 23:29
    ฮือออออออ;-;
    #4,512
    0
  23. #4473 ohnickky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 20:13
    ชอบอ่ะ น้ำตาไหลเลย
    #4,473
    0
  24. #4345 Namnan Namnan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 12:59
    ชอบอ่ะ น้ำตาไหลเย้ยยTwT อยากให้ไรท์แต่งแนวนี้มาก
    #4,345
    0
  25. #4288 pooper535 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 13:13
    อ่านนหลายรอบมากกก แต่งต่อเถอะไรท์
    #4,288
    0